ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ Π.Ε.Α.Ν.

Την  Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014, υπό την αιγίδα του Δήμου Καλλιθέας, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση γιά τα εγκαίνια του ανακαινισμένου ιστορικού κτιρίου ( (Φιλαρέτου 108, Καλλιθέα) της Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως "Π.Ε.Α.Ν. - Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζομένων Νέων", η οποία ανατίναξε τα γραφεία της φιλοναζιστικής οργανώσεως ΕΣΠΟ τον Σεπτέμβριο του 1942, επί της οδού Πατησίων. Η εκδήλωση αποτελείτο από 2 μέρη : το Πρώτο μέρος έλαβε χώρα στο Δημοτικό Θέατρο της Καλλιθέας και το Δεύτερο στο ακριβώς απέναντι ευρισκόμενο ανακαινισμένο ιστορικό κτίριο, πρώην κατοικία της οικογένειας Μιχάλη Μπαλιτσάρη, που από σήμερα αποτελεί το Μουσείο της ΠΕΑΝ.  

        Πρώτος ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο νυν Δήμαρχος Καλλιθέας κ. Δημήτρης Κάρναβος, ο οποίος, αφού χαιρέτισε τους παρευρισκομένους, άρχισε την ομιλία του ως εξής:

“Σήμερα , είναι  μια  μεγάλη  στιγμή  για  την Καλλιθέα.

Παραδίδουμε στις  τωρινές και στις  επόμενες γενιές των Καλλιθεατών, ένα  χώρο με

Το σαμποτάζ της ΠΕΑΝ στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα και η παιδεία.

Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

(Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

Βρισκόμαστε στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 που η Αθήνα και η υπόλοιπη Ελλάδα στενάζουν κάτω από την ναζιστική μπότα.

Τον Οκτώβριο του 1941, ανάμεσα στις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις, που άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους, ήταν και η Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζόμενων Νέων (ΠΕΑΝ), η οποία «ιδρύθηκε από μέλη της οργανώσεως «Στρατιά Σκλαβωμένων Νικητών με αρχηγό τον Κώστα Περρίκο και πρόεδρο της Διοικητικής Επιτροπής του Θανάση Σκούρα». Αυτή, λοιπόν, η ολιγομελής οργάνωση έκανε τούτη την ηρωϊκή αντιστασιακή πράξη: «Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, που στεγάζονταν τα κεντρικά Γραφεία της προδοτικής οργανώσεως ΕΣΠΟ, προέβη στην ανατίναξή της με δυναμίτη». Αποτέλεσμα: σκοτώθηκαν 29 μέλη της ΕΣΠΟ και 43 Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες. Η ΕΣΠΟ διαλύθηκε. «Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί του Λονδίνου και της Μόσχας χαρακτήρισαν το εγχείρημα ως το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην τότε κατεχόμενη Ευρώπη». Το γεγονός «αναπτέρωσε και το ηθικό των Ελλήνων», οι οποίοι είναι και ήρωες αλλά καιΕφιάλτες. Έτσι με προδοσία έγιναν συλλήψεις και οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό το Φεβρουάριο του 1943 οι «Κ. Περρίκος, Θ. Σκούρας, Γ. Κατεβάτης, Δ. Λόης, Δ. Παπαδόπουλος» και η Ιουλία Μπίμπα «που εκτελέστηκε στη Γερμανία δια πελέκεως». Ευτύχημα το ότι οι προτομές των ηρώων βρίσκονται σ’ αυτή τη διασταύρωση όπου ξαπλώνουν στις καρέκλες των εκεί καφενείων ανιστόρητοι Έλληνες, οι οποίοι αδιαφορούν τελείως για την παρουσία τους. Ούτε γνωρίζουν ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν. Σκέτοι Αυστραλοπίθηκοι. Ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ θα αποδείξει το

4 Φεβρουαρίου 1943: Η θυσία του Υποσμηναγού Κώστα Περρίκου

Στις μέρες της εθνικής λησμοσύνης οι θυσίες των ηρώων μας, φρονηματίζουν και καθοδηγούν.

 Καισαριανή, 4 Φεβρουαρίου 1943, ξημερώματα. Ο Υποσμηναγός Κώστας Περρίκος εκτελείται από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

 Αρχηγός της Πανελληνίου Ενώσεως Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ), πάμφτωχος, πατέρας τριών παιδιών, είχε οργανώσει τον Σεπτέμβριο του 1942 την ανατίναξη του κτηρίου της φιλοναζιστικής οργανώσεως ΕΣΠΟ, στην οδό Πατησίων, μιας οργανώσεως που είχε σαν σκοπό τη στρατολόγηση Ελλήνων για το Ανατολικό Μέτωπο.

 Η ενέργεια εκείνη που χαρακτηρίστηκε ως η σπουδαιότερη μέχρι τότε αντιστασιακή πράξη στην κατακτημένη Ευρώπη, έθεσε οριστικό φραγμό στο άνομο σχέδιο εντάξεως Ελλήνων στις δυνάμεις του Άξονος.

 Η κρυστάλλινη εθνική δράση του Περρίκου επισφραγίστηκε με το μέγιστο ηθικό και πνευματικό περιεχόμενο του θανάτου του.

 Από το βιβλίο του Χρίστου Ζαλοκώστα «Το χρονικό της σκλαβιάς», εκδόσεις «Εστία», αντιγράφουμε « Ο Περρίκος κινεί τον θαυμασμό και των ίδιων των δικαστών όταν απολογείται. «Είμαι Έλληνας Αξιωματικός. Υπερηφανεύομαι για το χτύπημα που σας έδωσα. Το έκαμα με την ιδέα πως έπρεπε να το κάμω χάρη της πατρίδας μου. Για το μεγαλείο της δίνω και τη ζωή μου.»

 Μετά την καταδίκη του σε θάνατο οδηγείται στο Θυσιαστήριο της Καισαριανής. Ο Χρίστος Ζαλοκώστας γράφει « Από τον τοίχο που τον στύλωσαν, αφού αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια και θέλοντας να δείξει τη διαφορά ψυχικής ποιότητας ανάμεσα Έλληνα και ναζιστή, είπε στους εκτελεστές του « Δεν αισθάνομαι τίποτα εναντίον σας, γιατί ξέρω πως σας έχουν αγγαρέψει για αυτό το καθήκον. Κι εγώ το καθήκον μου έκαμα. Είμαι Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, Υποσμηναγός. Σας συγχωρώ».

 O Περρίκος φωνάζει με όλη τη δύναμή του «Ζήτω η Ελλάς και οι πυροβολισμοί σφραγίζουν τη θυσία του».

 Από το ανεκτίμητο ιστορικό μας παρελθόν, ο Κώστας Περρίκος δείχνει το δρόμο του αγώνα για εθνική αξιοπρέπεια.

 Ας εγκολπωθούμε το καθάριο μήνυμά του για να ‘χουμε πίστη, φρόνημα κι απαντοχή στη δύσκολη πορεία του εθνικού ανήφορου. Αθάνατος!...

ΣΦΕΒΑ, Αθήνα, 3.2.2013