Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Πομάκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Πομάκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Οικοτροφεία τουρκισμού στην Ξάνθη

Παράνομη λειτουργία οικοτροφείων που παράγουν γενίτσαρους 
Τεράστιες ποσότητες μαύρου χρήματος και τουρκο-εθνικιστικές κατασκηνώσεις 

Το όργιο παρανομίας του τουρκικού εθνικισμού συνεχίζεται στην ελληνική Θράκη κάτω από τη μύτη των κοιμώμενων ελληνικών υπηρεσιών και της αδιάφορης χριστιανικής κοινωνίας. Ποταμοί μαύρου χρήματος έχουν εισρεύσει στην περιοχή μας δημιουργώντας ένα δαιδαλώδες σύστημα παρανομίας.

Όχημα για τον βαθύτερο εκτουρκισμό των Πομάκων αποτελούν παράνομα οικοτροφεία που υπάρχουν στην πόλη της Ξάνθης και τα οποία έχουν χρηματοδοτηθεί από τουρκικά θρησκευτικά τάγματα.

Χάρη στο μαύρο χρήμα έχουν αγοραστεί οικόπεδα και οικίες όπου γίνεται τουρκική εθνικιστική προπαγάνδα στις ψυχές των μικρών Πομάκων. Διάφοροι παράγοντες της τουρκόφωνης πλευράς εκμεταλλεύονται την θέληση πολλών γονιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, που θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε δημόσια

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

Η εκτουρκισμένη καθημερινότητα των Ελλήνων Πομάκων…

pomakoi_koritsia     Πολύ ενδιαφέρον το πρωτοχρονιάτικο κείμενο του Πομάκου φίλου μας και γνωστού για τους αγώνες του ενάντια στο τουρκικό Προξενείο ΚομοτηνήςΣεμπαεδήν Καραχότζα, που φιλοξενούμε σήμερα στο «Προξενείο-Στοπ».Και βέβαια, όπως θα διαπιστώσετε, διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο από τον τρέχοντα «Αντιφωνητή»…
Δεν είναι η πρώτη και φαντάζομαι ούτε η τελευταία φορά που θα μιλήσω για τις μεθόδους εκτουρκισμού των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης που δυστυχώς εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες – και οφείλω να ομολογήσω πως έχουν φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Μέρα με τη μέρα όλο και λιγότεροι μουσουλμάνοι τολμούν να προφέρουν τη λέξη Πομάκος ενώ την ίδια στιγμή όλο και περισσότεροι δείχνουν να ξεχνούν ή ακόμα και να μη γνωρίζουν τα ήθη και έθιμα των προγόνων τους, την πολιτιστική τους κληρονομιά, δηλαδή.
Μέσα σε καιρούς οικονομικής κρίσης και μεγάλης φτώχειας, καθένας θα πίστευε πως ο κυριότερος τρόπος για να εκτουρκιστούν οι Έλληνες Πομάκοι είναι το χρήμα. Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν λέω, τα χρήματα είναι κομμάτι της προσπάθειας που καταβάλει η γειτονική χώρα να παρουσιάσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ως τουρκική αλλά η μέθοδος αυτή δεν είναι η βασικότερη. Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για μια χώρα η οποία δίνει μεγάλη βαρύτητα στην εξωτερική της πολιτική σε αντίθεση με μας.
Επίσης υπάρχει και μια ακόμα πολύ σημαντική διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: εμείς οι Έλληνες έχουμε μάθει να ρίχνουμε σήμερα τον σπόρο και να θέλουμε να φυτρώσει αύριο κιόλας ο καρπός ενώ αντίθετα στην Τουρκία έχουν την υπομονή να ρίχνουν σήμερα τον σπόρο και να περιμένουν τον καρπό ακόμα και μετά από δεκαετίες.
Έτσι λοιπόν χρόνια πριν ξεκίνησαν την εφαρμογή του σχεδίου τους στη Θράκη, ένα σχέδιο που είχε έναν και μοναδικό στόχο: να κάνουν τους εδώ μουσουλμάνους όσο το δυνατόν πιο «Τούρκους». Αυτό βέβαια όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούσε να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζονταν υπομονή και μεθοδικότητα, δυο στοιχεία δηλαδή που τα διαθέτει και με το παραπάνω η Τουρκία. Ήξεραν οι υπεύθυνοι της εξωτερικής πολιτικής της γειτονικής μας χώρας πως για να αισθανθεί ο Έλληνας μουσουλμάνος Τούρκος έπρεπε να αρχίσει να κάνει στην καθημερινή του ζωή ό,τι και οι Τούρκοι κι αυτό ακριβώς προσπάθησαν να πετύχουν και σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό το έχουν ήδη πετύχει.
Ένα πολύ κλασικό παράδειγμα αποτελούν τα ονόματα των Ελλήνων μουσουλμάνων, ονόματα που κάποτε ήταν pomakoi04-lxmmqvuπέρα για πέρα μουσουλμανικά, βγαλμένα μέσα από το Κοράνι ενώ σήμερα τα περισσότερα είναι εντελώς τουρκικά. Αυτό φυσικά δεν έγινε από μόνο του αλλά κάποιοι προσπάθησαν και έπεισαν τους μουσουλμάνους της Θράκης πως τα μουσουλμανικά ονόματα των παππούδων τους είναι παλιομοδίτικα και πως πρέπει να τα αλλάξουν με νέα, πιο σύγχρονα ονόματα. Έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που κανένας σχεδόν μουσουλμάνος δεν δίνει στο νεογέννητο παιδί του το όνομα Αχμέτ, Χασάν, Ιρφάν Αϊσέ, Εμινέ κλπ γιατί όπως είπα και πριν τα θεωρούν παλιομοδίτικα για τα παιδιά τους. Γι’ αυτό οι περισσότεροι πλέον επιλέγουν ονόματα τουρκικά για τα παιδιά τους, ονόματα όπως το Γιουλμπεγιάζ, το Σενγιούλ, το Σεβγιούλ, το Αϊτζάν, το Ερτζάν κλπ που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το Κοράνι και γενικότερα με τη

Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014

Συμπεριφέρονται σαν να είναι η Θράκη Τουρκία…

Σήμερα στο «Προξενείο-Στοπ» αναδημοσιεύουμε από τον προηγούμενο «Αντιφωνητή» (16/12/2013) ένα άρθρο του φίλου μας Πομάκου αγωνιστή Σεμπαεδήν Καραχότζα. Γραμμένο με αφορμή τα όσα συνέβησαν στην πρόσφατη διημερίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ στην Κομοτηνή και φυσικά, όπως θα διαπιστώσετε, εξαιρετικά εύγλωττο…
Πάνε πολλά χρόνια από τότε που αρχίσαμε να φωνάζουμε πως ορισμένοι από τους κύκλους της μουσουλμανικής μειονότητας, που κρυφά ή φανερά συνεργάζονται με το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής, συμπεριφέρονται σαν να είναι η Θράκη Τουρκία και όχι Ελλάδα, αλλά όπως γίνεται συνήθως, ελάχιστοι δίνουν σημασία σε αυτά που λέμε και ακόμα λιγότεροι καταλαβαίνουν πως αυτά που λέμε ανταποκρίνονται απόλυτα στην πραγματικότητα και δεν είναι απλά μια υπερβολή. Να όμως που έφτασε η ώρα όλα όσα λέμε να τα δουν στην πράξη και κορυφαία στελέχη της επίσημης ελληνικής πολιτείας, αφού τέτοιου είδους συμπεριφορές είδαν με τα ίδια τους τα μάτια και πλέον κανένας δεν μπορεί να πει πως φωνάζουμε άδικα όλα αυτά τα χρόνια.
Αντιλαμβάνομαι βέβαια πως για κάποιον που ζει στην Αθήνα και γενικότερα μακριά από τη Θράκη είναι δύσκολο να καταλάβει και να πιστέψει όλα αυτά που ζούμε εμείς εδώ, αφού οι περισσότεροι ζουν έχοντας στο μυαλό την πολύ καλή για να είναι αληθινή εικόνα μιας δημοκρατικής χώρας όπου τα πάντα κυλάνε ομαλά και οι νόμοι είναι πάνω απ’ όλους. Επιτρέψτε μου όμως να βεβαιώσω πως τη δημοκρατία και τους νόμους της Ελλάδας ορισμένοι τα έχουν γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους αφού έχουν εδώ και δεκαετίες ορίσει τους δικούς τους νόμους και τη δική τους «δημοκρατία» με μοναδικό σκοπό την υποστήριξη συμφερόντων άλλων ή μάλλον άλλης χώρας.
Αναφέρομαι στο πρόσφατο συνέδριο στην Κομοτηνή για τα 90 χρόνια από την Συνθήκη της Λοζάνης. Εκεί ορισμένοι εκ των δημοσιογράφων του τουρκόφωνου Τύπου της περιοχής μας θέλησαν να κάνουν ομιλίες στην τουρκική και όταν αυτό δεν τους επιτράπηκε αποχώρησαν εις ένδειξη διαμαρτυρίας αφού όλα αυτά τα χρόνια είχαν μάθει να κάνουν ότι θέλουν χωρίς να τους φέρνει κανείς αντίρρηση και τώρα που βρέθηκε κάποιος να τους πει ΟΧΙ τους κακοφάνηκε.
Βεβαίως πολλοί που ζουν μακριά από τη Θράκη δεν μπορούν να καταλάβουν τη σημασία αυτών που λέω και ίσως αρκετοί πουν πως δεν θα πείραζε κανέναν μια ομιλία στην τουρκική αφού στην περιοχή ζουν και Τούρκοι. Όλα αυτά όμως θα τα πει ο Αθηναίος, εκείνος δηλαδή που ακούγοντας το όνομα Χασάν, Αχμέτ κλπ θα βιαστεί να μιλήσει για έναν ακόμα Τούρκο που ζει στη Θράκη κι αυτό διότι δεν γνωρίζει την πραγματική τους ιστορία και δεν μπορεί να αντιληφθεί πως αυτός ο Χασάν, αυτός ο Αχμέτ μπορεί να είναι πολύ πιο Έλληνες από εκείνον.
Όσοι πάλι γνωρίζουν τι συμβαίνει στη Θράκη θα πουν πως δεν υπάρχει λόγος για

Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

Στην Τουρκία μαθαίνουν πομάκικα, ενώ στην Ελλάδα τα απαγορεύουν!

Φροντιστήριο πομακικής γλώσσας ανοίγει στην Κωνσταντινούπολη, την ώρα που στην ελληνική Θράκη ανεχόμαστε την πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων από τα όργανα του Προξενείου…
Είναι αναμφίβολα εντυπωσιακό ως είδηση και φυσικά γεννά συγχρόνως και κατάθλιψη για το τι συμβαίνει στη χώρα μας. Όπως διαβάζουμε λοιπόν σε πρόσφατο δημοσίευμα του «Anadolu Αjansi» (μετάφραση από τοtourkikanea.gr), «σε φροντιστήριο που θα λειτουργήσει τον Ιανουάριο του 2014, μετά από συνεργασία του Πομακικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης με το Κέντρο Πολιτισμού και Ακτιβισμού Geoaktif, θα επιχειρηθεί να διδαχθεί για πρώτη φορά στην Τουρκία η πομακική γλώσσα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρείχε ο Τζεμάλ Ατίλα-πρόεδρος του Geoaktif, καθώς δεν υπήρχε κάποια διδακτέα ύλη για τα πομάκικα, προηγήθηκαν μια σειρά από συναντήσεις και σε αυτές το θέμα συζητήθηκε από κάθε πλευρά. Σε αυτές τις συναντήσεις προετοιμασίας καθορίστηκαν τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν, οι μέθοδοι που θα ακολουθηθούν.
Αποφασίστηκε η διδακτέα ύλη να καθοριστεί σύμφωνα με αυτές των συγγενικών γλωσσών που είναι τα βουλγαρικά και τα λεγόμενα σλαβομακεδονικά, όπως επίσης για τον ίδιο λόγο αλλά και λόγω του μορφολογικού χαρακτήρα της πομακικής προκρίθηκε η χρήση του κυριλλικού αλφαβήτου».
Και συνεχίζει το ίδιο δημοσίευμα:
«Τα πομάκικα που παρουσιάζουν ιδιαίτερα με τα βουλγάρικα μεγάλη ομοιότητα,

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

«Το Προξενείο εκτουρκίζει τη μειονότητα»…

Μια συνέντευξη του Παναγιώτη Σγουρίδη στον Σεμπαεδήν Καραχότζα…

Αναδημοσιεύουμε σήμερα (από τον τρέχοντα «Αντιφωνητή») τμήμα μιας πρόσφατης συνέντευξης που παραχώρησε στον Πομάκο δημοσιογράφο (και καλό μας φίλο) Σεμπαεδήν Καραχότζα ο πρώην βουλευτής Ξάνθης (με το ΠΑΣΟΚ) και κάποτε αντιπρόεδρος της Βουλής Παναγιώτης Σγουρίδης. Ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορεί σε πολλά να διαφωνούμε, αλλά σίγουρα οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε και τις πατριωτικές του ευαισθησίες και τη γενναία παλαιότερα στάση του απέναντι στην Άγκυρα και το Προξενείο Κομοτηνής…
- Κύριε Σγουρίδη, θα ήθελα, αφού πρώτα σας ευχαριστήσω που με τιμάτε παραχωρώντας μου αυτή τη συνέντευξη, να ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας για το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης. Βλέπετε, μετά από τόσα χρόνια, να έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο ή αν η κατάσταση παραμένει σταθερή;
- Εσείς με τιμάτε, κύριε Καραχότζα, διότι σήμερα χωρίς να έχω καμιά δημόσια ιδιότητα μου δίνετε βήμα επικοινωνίας. Υποθέτω επειδή εκτιμάτε την άποψή μου. Ως προς το ερώτημά σας θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω από τρεις οπτικές γωνίες. Η πρώτη, ως προς το περιβάλλον διαβίωσης, θα έλεγα ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν πολύ λόγω έργων υποδομής και εκσυγχρονισμού της τεχνολογίας. Η δεύτερη, ως προς της οικονομικές συνθήκες διαβίωσης, τα πράγματα χειροτέρεψαν, όπως σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Ανεργία, μείωση μισθών και συντάξεων, προβλήματα διάθεσης σε ικανοποιητική τιμή του καπνού, αύξηση τιμής ρεύματος και νερού, φόροι, χαράτσια κ.ά. Τέλος, η τρίτη ως προς τα μειονοτικά δικαιώματα ισονομίας και ισοπολιτείας, ενώ τα πράγματα βελτιώθηκαν θεαματικά, κατάργηση του άρθρου 19 περί ιθαγένειας, ποσόστωση εισόδου στα Πανεπιστήμια των μουσουλμανοπαίδων, πλήρης ελευθερία σε όλα τα είδη αδειοδοτήσεως κλπ.  Όμως υπάρχει ένα δίκτυο από καθοδηγούμενους μειονοτικούς πολίτες που συνεχώς υπερβάλλουν σε διεκδικήσεις, επιδιώκοντας να εκθέσουν τη χώρα, στην οποία ζουν, στα μάτια της Διεθνούς Κοινότητας.
– Αναφερόμενοι στο μειονοτικό ζήτημα της Θράκης το μυαλό όλων μας πάει στο τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής και στις διάφορες δράσεις του. Πιστεύετε πως το συγκεκριμένο προξενείο έχει λόγο παρουσίας στην περιοχή μας ή θα έπρεπε να είχε καταργηθεί;
- Ο καθοδηγητής αυτού του δικτύου είναι το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής που λειτουργεί ως βραχίονας των επιδιώξεων της Τουρκίας για την τουρκοποίηση της θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητας της Δ. Θράκης. Ποτέ μου δεν ήμουν των ακραίων λύσεων, συνεπώς δεν πιστεύω στην κατάργησή του Προξενείου αλλά στη συμμόρφωσή του στους διεθνείς προξενικούς κανόνες που υποδεικνύουν σεβασμό στη χώρα που το φιλοξενεί. Η αποδυνάμωσή του

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013

Η ΘΡΑΚΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΑΣΚΑΛΟ

Προς: Τους Έλληνες συμπολίτες μας

Είναι γνωστό σε όλους πως το κράτος μας κάνει εδώ και χρόνια τα πάντα για να σώσει την αγαπημένη μας πατρίδα. Για να το επιτύχει αυτό έχει επιλέξει την οδό της οικονομικής μας εξαθλίωσης και παράλληλα της ψυχολογικής και ηθικής. Κάνει δηλαδή τα πάντα, για να μην κάνει τίποτα.
Την ίδια ώρα λοιπόν ,που στην ίδια χώρα οι περισσότεροι απογυμνώνονται οικονομικά (χάνοντας όλο και περισσότερα  στηρίγματα), σε κάποιους άλλους  χαρίζονται απλόχερα (με σχετική αμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα διόλου ευκαταφρόνητα τη σήμερον ημέρα.
Τώρα πολύ εύλογα θα αναρωτιέστε, ποιοι μπορεί να είναι αυτοί που καρπώνονται αυτά τα απλόχερα χαρισμένα δώρα. Κοιτάζοντας όμως κανείς για λίγο πια  το δέντρο και όχι το δάκτυλο, τότε χωρίς μεγάλη δυσκολία ξεκινά να αναζητά τον χρηματοδότη και όχι τον παραλήπτη.
Συνάδελφοι! Μπορεί για κάποιους από εσάς να είναι πολύ σημαντικό,  το ποια παράταξη θα κερδίσει τις εκλογές  ή το ποιος συνάδελφος θα μας αντιπροσωπεύσει στα εκπαιδευτικά συμβούλια. Για μένα όμως σημαντικότερο όλων αυτών είναι το κάτω από ποια σημαία θα ξυπνήσει αύριο η οικογένειά μου και κάτω από ποια σημαία θα αναπαύονται οι παππούδες μου.
Κύριοι και κυρίες, κατάγομαι από την Θράκη, από την πόλη της Κομοτηνής. Εκεί από την 14 Μαΐου του 1920 τιμούμε και γιορτάζουμε κάθε χρόνο την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό. Ξέρετε,  μετά από τα παρακάτω , δεν θα 'ναι υπερβολή να δηλώσω πως ακόμη και μέχρι σήμερα ,το έτος 2013, ο τόπος μου διέπεται από κάποιας μορφής τουρκοκρατία.
Η Θράκη κατοικείται σήμερα από περίπου 350.000 ανθρώπους, Έλληνες, πολίτες. Γύρω στους 120.000 από αυτούς είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Αυτοί λοιπόν αποτελούν και τη γνωστή ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Οι 60.000 από τους 120.000 είναι οι τουρκοφανείς (κοινωνική ομάδα που διασπάται σε αρκετές μικρότερες υποομάδες). Γύρω στους 20.000 είναι οι Ρομά και  40.000 οι Πομάκοι.
Εδώ και πολλές δεκαετίες η τουρκική αλυτρωτική πολιτική, με την κρατική ανοχή-προδοσία, στα πλαίσια μιας ανύπαρκτης (κυρίως από την απέναντι πλευρά) ελληνοτουρκικής φιλίας, θέτει τις βάσεις και σπέρνει τους σπόρους της πολύ μεθοδικά, έτσι ώστε την στιγμή του θέρους να μαζέψει ευκολότερα πολύ περισσότερους καρπούς.
Έτσι λοιπόν ακόμα και η πιο καλόβουλη προσπάθεια ερμηνείας των κινήσεων της Τουρκίας στη Θράκη, είναι αδύνατον και ουτοπικό να μην καταλήξει στις προ πολλών ετών μελετημένες και σταδιακά υλοποιημένες και υλοποιούμενες βλέπεις των γειτόνων.
Το σχέδιο έχει ως εξής. Τουρκοποίηση του συνόλου του μουσουλμανικού πληθυσμού, δημιουργία θρακικού ζητήματος ( καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως του αυτοπροσδιορισμού), αίτημα για συνδιοίκηση, ανεξαρτητοποίηση και τελικά προσάρτηση. Και όλα αυτά, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, μόνο με την χρήση δημοψηφισμάτων.
Ποιο είναι λοιπόν το μέσο για να επιτευχθεί το σχέδιο; Η μη τουρκοφανής μουσουλμανική μειονότητα, η οποία ανέκαθεν και συστηματικά κακοποιείται από σύσσωμο το ελληνικό κράτος και αντιμετωπίζεται σαν κάτι ξένο, προβληματικό και εχθρικό.
Η λυσσαλέα και απρόσκοπτη γειτονική προπαγάνδα για την εμφύτευση τουρκικής συνείδησης στη μειονότητα και η παράλληλη και συστηματική αδιαφορία-κακοποίηση- προδοσία από μέρους της ελληνικής πολιτείας, σπρώχνουν όλο και πιο επικίνδυνα κοντά τη μειονότητα στην αγκαλιά της «μητέρας» Τουρκίας.
Επειδή είμαι λοιπόν και του επαγγέλματος γνωρίζω πως τα παραδείγματα είναι αυτά που μένουν. Παραπάνω μίλησα για χαρισμένα πακέτα χρημάτων από κάποιους σε  κάποιους άλλους και μάλιστα σας προκάλεσα να αναζητήσετε τον πομπό και όχι τον δέκτη.
500 ευρώ μηνιαίως είναι το ποσό που παρέχει ο ζάμπλουτος Τούρκος επιχειρηματίας Ομάρ Μπαμπά  για κάθε παιδί που εγκαταλείπει το ελληνικό σχολείο για να φοιτήσει σε ιδιωτικό μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο, χάριν της ορθότερης εκμάθησης του Ισλάμ κάτω από τη σκέπη βέβαια της τουρκικής κυβέρνησης.
1000 ευρώ ετησίως για κάθε κεφάλι ανήλικου κοριτσιού που θα φορά την παραδοσιακήτούρκικη μαντίλα (η οποία θεωρείται χρόνια τώρα παρωχημένη στην γείτονα) παρέχει άτυπα το τουρκικό προξενείο.
Το πομακόπουλο που ουδεμία σχέση έχει με την τούρκικη κουλτούρα και γλώσσα καλείται να μάθει δίχως άλλη επιλογή  τρείς άγνωστες προς αυτό γλώσσες, από την πρώτη κιόλας δημοτικού. Και αυτό γιατί η ελληνική πολιτεία δείχνει να μην αναγνωρίζει το πομάκικο κομμάτι της μουσουλμανικής μειονότητας και με τη βία σπρώχνει το μικρό παιδί στην σύγχυση, στην αμάθεια και έπειτα στην τουρκοποίηση καθώς μέσα στα μειονοτικά σχολεία οι γλώσσες που διδάσκονται είναι τα τούρκικα, τα αραβικά και τα ελληνικά( καμία αναφορά στα πομάκικα).
Εδώ και χρόνια προσφέρονται δωρεάν δορυφορικά πιάτα (συνδεδεμένα άμεσα με τα τούρκικα ραδιοτηλεοπτικά μέσα) κυρίως στα ορεινά χωριά της Θράκης (πομακοχώρια) όπου μέχρι σήμερα το σήμα των ελληνικών δικτύων δεν έχει φτάσει ή είναι ανεπαρκές.
Στο κέντρο της Κομοτηνής εδώ και κάποια χρόνια δεσπόζει ,κάτω από τη σκέπη ενός νεόκτιστου και πολυτελούς κτηρίου, η μεγαλοπρεπής τούρκικη τράπεζα Ζιράατ Μπανκ η οποία δανείζει, επιλεκτικά σε μουσουλμάνους αλλά και συλλόγους που φωνάζουν ότι είναι τούρκικοι,   με χαμηλά επιτόκια 3% ενώ οι ελληνικές με 14%. Αποτέλεσμα αυτών είναι ο χριστιανός να πουλά και ο μουσουλμάνος (η τράπεζα στην ουσία) να αγοράζει γη.
Ο εγκληματικός (όχι μόνο για τη Θράκη) Καλλικράτης μετέτρεψε τους δήμους της Κομοτηνής σε τέσσερις, με αποτέλεσμα να μην ισχύει πλέον η κοινωνική ισορροπία στους πληθυσμούς των νέων δήμων και έτσι δυο από τους τέσσερις δήμους να έχουν για άρχοντα μουσουλμάνο, εκλεκτό εννοείται του τουρκικού προξενείου και έτοιμο να λειτουργήσει προς όφελος  του.
Η επίσης εγκληματική κομματική λίστα έφερε επικίνδυνα αποτελέσματα στην περιοχή. Τα κόμματα που είχαν αξιώσεις στην περιοχή είχαν ως πρώτο όνομα στη λίστα μουσουλμάνο ( εκλεκτό του προξενείου) με αποτέλεσμα δύο από τους τρείς βο«υ»λευτές του νομού Ροδόπης να είναι  τελικά από τους παραπάνω «εκλεκτούς».
Όπως φαίνεται τα παραδείγματα είναι πολλά και τα συναντά κανείς καθημερινά και σε όλα τα κομμάτια της κοινωνίας της Θράκης. Το ζήτημα είναι ότι εφόσον το επίσημο κράτος εδώ και δεκαετίες  κάνει τα πάντα για να μην κάνει τίποτα, ο κλήρος πέφτει μόνο σε εμάς τους πολίτες. Εύλογα θα διερωτάται κανείς τι μπορεί να κάνει για να βοηθήσει. Το λιγότερο αλλά συνάμα σημαντικότατο που μπορεί να κάνει κάποιος από εδώ είναι αρχικά να ενημερωθεί για το ζήτημα και έπειτα να μεταλαμπαδεύσει το ζήτημα ως «ιεραπόστολος» και να το γνωστοποιήσει σε όσο το δυνατό περισσότερους συμπολίτες μας.
Στόχος δεν είναι η ελληνοποίηση των Πομάκων. Στόχος είναι η συνειδησιακή τους αφύπνιση. Όταν ο Πομάκος νιώσει Πομάκος τότε αυτόματα θα νιώσει και θα είναι Έλληνας!

Για περισσότερες πληροφορίες για το ζήτημα επισκεφθείτε την σελίδα των Πομάκων zagalisa.gr 
 

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

Ευνοϊκή μεταχείριση για τους εκτουρκισμένους Πομάκους…

 Του Σεμπαεδήν Καραχότζα


Σήμερα στο «Προξενείο-Στοπ» αναδημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον κείμενο από τον τρέχοντα «Αντιφωνητή»(1/10/2013). Ένα κείμενο του καλού μας φίλου Πομάκου αγωνιστή Σεμπαεδήν Καραχότζα, που θέτει για μια ακόμη φορά τον δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, ψηλαφίζοντας τη βασική αιτία του εκτουρκισμού των πομακικών πληθυσμών της ορεινής Θράκης. Και η αιτία αυτή δεν είναι φυσικά τόσο η ίδια η Άγκυρα, όσο η άθλια στάση και συμπεριφορά της ελληνικής πολιτείας…
Πολλές φορές ως τώρα έχω αναφερθεί και μάλιστα με πειστικά επιχειρήματα στους λόγους για τους οποίους όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας στη Θράκη αισθάνονται ή έστω δηλώνουν Τούρκοι, παρόλο που και οι ίδιοι ξέρουν πολύ καλά πως μόνο Τούρκοι δεν είναι. Ωστόσο όσα και να πει κανείς, πάντα θα βρίσκει και άλλους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό και δεν είναι τυχαίο πως καθημερινά μιλάω με Πομάκους, οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ μου λένε πως αυτοί που εξακολουθούν να είναι Πομάκοι και να το λένε, είναι τελικά οι χαμένοι της όλης υπόθεσης.
Αν δεν γνώριζα πως έχουν τα πράγματα θα έλεγα πως παραλογίζονται και πως απλά ψάχνουν αφορμή για να αρνηθούν την πραγματική τους καταγωγή και να δηλώσουν κάτι που δεν είναι. Ξέρω όμως ότι μιλάω με ανθρώπους, οι οποίοι τα λένε αυτά επειδή έχουν πραγματικά απελπιστεί, επειδή βλέπουν τους κατοίκους οικισμών της ορεινής Ξάνθης που έχουν εκτουρκιστεί, να έχουν τα πάντα κι εκείνοι που εξακολουθούν να είναι Πομάκοι, να μην έχουν τίποτα.
Αυτό άλλωστε είναι κάτι που μπορεί ο καθένας να το διαπιστώσει πολύ εύκολα κάνοντας απλά μια μικρή βόλτα σε χωριά της ορεινής Ξάνθης, των οποίων οι κάτοικοι είναι γνωστοί για τις φιλοτουρκικές τους διαθέσεις. Ως παράδειγμα θα αναφέρω οικισμούς όπως ο Εχίνος, ο Κένταυρος και άλλα τέτοια χωριά, όπου μπορεί κανείς να βρει τα πάντα, οι κάτοικοι αυτών των χωριών δηλαδή έχουν την πολυτέλεια να απολαμβάνουν ό,τι και ο κάτοικος της πόλης, ενώ σε άλλα χωριά με μη εκτουρκισμένους ακόμα κατοίκους, όπως η Σμίνθη, το Προσήλιο, το Άλμα κλπ δεν υπάρχει τίποτα, ούτε καν μια απλή παιδική χαρά με δυο κούνιες.
Εδώ βέβαια υπάρχει ένας αντίλογος, ο οποίος λέει πως ο Εχίνος, ο Κένταυρος κλπ είναι μεγάλα χωριά με χιλιάδες κατοίκους κι άρα δικαιολογημένα έχουν τα πάντα, αλλά θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με αυτό. Τι πάει να πει είναι μεγάλα χωριά και γι’ αυτό έχουν τα πάντα; Δηλαδή οι κάτοικοι των οικισμών με πενήντα (50) οικογένειες, δεν είναι Έλληνες πολίτες; Δεν πληρώνουν φόρους και χαράτσια; Γιατί αυτοί δεν πρέπει να έχουν τίποτα από αυτά που για άλλους Έλληνες πολίτες είναι αυτονόητα; Είναι άραγε τυχαίο πως οι κάτοικοι των οικισμών που δεν τους λείπει το παραμικρό, έχουν εκτουρκιστεί σχεδόν στο σύνολο τους, ενώ χωριά με κατοίκους Πομάκους όχι μόνο στην καταγωγή, αλλά και στη συνείδηση, δεν έχουν τίποτα;
Να γιατί πολλές φορές σε αντίθεση με κάποιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες για λόγους εντυπωσιασμού και ψήφων τα βάζουν με το τουρκικό Προξενείο και την Άγκυρα, εγώ τα βάζω κυρίως με το ελληνικό κράτος. Η ελληνική πολιτεία είναι αυτή που φρόντισε να εξασφαλίσει τα πάντα στους οικισμούς με εκτουρκισμένους κατοίκους και να αγνοήσει παντελώς τους μουσουλμάνους που με το όποιο κόστος εξακολουθούν να λένε και να το εννοούν πως είναι Έλληνες Πομάκοι.
Με λίγα λόγια, για όσους δεν κατάλαβαν καλά, έχουμε μια πολιτεία η οποία παρέχει τα πάντα στους μουσουλμάνους που δηλώνουν Τούρκοι και αντιμετωπίζει σαν πολίτες ενός κατώτερου θεού τους μουσουλμάνους που δηλώνουν Πομάκοι ή ο,τιδήποτε άλλο εκτός από Τούρκοι. Κατά τα άλλα κάποιοι εξακολουθούν να μιλάνε για ισονομία και ισοπολιτεία, ενώ ξέρουν καλύτερα από τον καθένα πως αυτά δεν υπάρχουν στην πράξη, αλλά μόνο στη θεωρία.
Ας μη μας κάνει λοιπόν καθόλου εντύπωση αν κάποια μέρα δούμε το σύνολο των μουσουλμάνων της ορεινής Ξάνθης να δηλώνουν Τούρκοι. Θα το κάνουν, γιατί η δημοκρατική μας πολιτεία θα τους έχει στρέψει προς αυτή την κατεύθυνση και όχι γιατί το αισθάνονται. Αυτό προσωπικά δεν το δικαιολογώ, αλλά το καταλαβαίνω, ο καθένας θέλει να ζει σαν άνθρωπος, να μην του λείπει τίποτα κι αν ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό, είναι να αλλάξει ταυτότητα, ίσως θα το κάνει.     

www.proxeneio-stop.org
       

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013

Να στηρίξει η ελληνική πολιτεία τους Πομάκους Έλληνες


"Για ευνοϊκή μεταχείριση των εκτουρκισμένων Πομάκων κάνουν λόγο κάτοικοι της ορεινής Ξάνθης"

Του δημοσιογράφου
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Πολλές φορές ως τώρα έχω αναφερθεί και μάλιστα με πειστικά επιχειρήματα στους λόγους για τους οποίους όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας στη Θράκη αισθάνονται ή έστω δηλώνουν Τούρκοι παρόλο που και οι ίδιοι ξέρουν πολύ καλά πως μόνο Τούρκοι δεν είναι. Ωστόσο, όσα και να πει κανείς πάντα θα βρίσκει και άλλους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό και δεν είναι τυχαίο πως καθημερινά μιλάω με Πομάκους οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ μου λένε πως αυτοί που εξακολουθούν να είναι Πομάκοι και να το λένε είναι τελικά οι χαμένοι της όλης υπόθεσης.

Αν δε γνώριζα πώς έχουν τα πράγματα, θα έλεγα πως παραλογίζονται και πως απλά ψάχνουν αφορμή για να αρνηθούν την πραγματική τους καταγωγή και να δηλώσουν κάτι που δεν είναι. Ξέρω όμως ότι μιλάω με ανθρώπους οι οποίοι τα λένε αυτά επειδή έχουν πραγματικά απελπιστεί, επειδή βλέπουν τους κατοίκους οικισμών της ορεινής Ξάνθης που έχουν εκτουρκιστεί να έχουν τα πάντα κι εκείνοι που εξακολουθούν να είναι Πομάκοι να μην έχουν τίποτα.

Αυτό άλλωστε είναι κάτι που μπορεί ο καθένας να το διαπιστώσει πολύ εύκολα κάνοντας απλά μια μικρή βόλτα σε χωριά της ορεινής Ξάνθης των οποίων οι κάτοικοι είναι γνωστοί για τις φιλοτουρκικές τους διαθέσεις. Ως παράδειγμα θα αναφέρω οικισμούς όπως ο Εχίνος, ο Κένταυρος και άλλα τέτοια χωριά, όπου μπορεί κανείς να βρει τα πάντα. Οι κάτοικοι αυτών των χωριών δηλαδή έχουν την πολυτέλεια να απολαμβάνουν ό,τι και ο κάτοικος της πόλης, ενώ σε άλλα χωριά με μη εκτουρκισμένους ακόμα κατοίκους, όπως η Σμίνθη, το Προσήλιο, το Άλμα κλπ, δεν υπάρχει τίποτα, ούτε καν μια απλή παιδική χαρά με δυο κούνιες.

Εδώ, βέβαια, υπάρχει ένας αντίλογος, ο οποίος λέει πως ο Εχίνος, ο Κένταυρος κλπ είναι μεγάλα χωριά με χιλιάδες κατοίκους κι άρα δικαιολογημένα έχουν τα πάντα, αλλά θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με αυτό. Τι πάει να πει είναι μεγάλα χωριά και γι’ αυτό έχουν τα πάντα; Δηλαδή οι κάτοικοι των οικισμών με πενήντα (50) οικογένειες δεν είναι Έλληνες πολίτες; Δεν πληρώνουν φόρους και χαράτσια; Γιατί αυτοί δεν πρέπει να έχουν τίποτα από αυτά που για άλλους Έλληνες πολίτες είναι αυτονόητα; Είναι άραγε τυχαίο πως οι κάτοικοι των οικισμών που δεν τους λείπει το παραμικρό έχουν εκτουρκιστεί σχεδόν στο σύνολο τους, ενώ χωριά με κατοίκους Πομάκους όχι μόνο στην καταγωγή αλλά και στη συνείδηση δεν έχουν τίποτα;

Να γιατί πολλές φορές σε αντίθεση με κάποιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίοι για λόγους εντυπωσιασμού και ψήφων τα βάζουν με το τουρκικό προξενείο και την Άγκυρα εγώ τα βάζω κυρίως με το ελληνικό κράτος. Η ελληνική πολιτεία είναι αυτή που φρόντισε να εξασφαλίσει τα πάντα στους οικισμούς με εκτουρκισμένους κατοίκους και να αγνοήσει παντελώς τους μουσουλμάνους που με το όποιο κόστος εξακολουθούν να λένε και να το εννοούν πως είναι Έλληνες Πομάκοι.

Με λίγα λόγια, για όσους δεν κατάλαβαν καλά, έχουμε μια πολιτεία η οποία παρέχει τα πάντα στους μουσουλμάνους που δηλώνουν Τούρκοι και αντιμετωπίζει σαν πολίτες ενός κατώτερου θεού τους μουσουλμάνους που δηλώνουν Πομάκοι ή οτιδήποτε άλλο εκτός από Τούρκοι. Κατά τα άλλα κάποιοι εξακολουθούν να μιλάνε για ισονομία και ισοπολιτεία, ενώ ξέρουν καλύτερα από τον καθένα πως αυτά δεν υπάρχουν στην πράξη αλλά μόνο στη θεωρία.

Ας μη μας κάνει λοιπόν καθόλου εντύπωση αν κάποια μέρα δούμε το σύνολο των μουσουλμάνων της ορεινής Ξάνθης να δηλώνουν Τούρκοι. Θα το κάνουν γιατί η δημοκρατική μας πολιτεία θα τους έχει στρέψει προς αυτή την κατεύθυνση και όχι γιατί το αισθάνονται. Αυτό προσωπικά δεν το δικαιολογώ αλλά το καταλαβαίνω. Ο καθένας θέλει να ζει σαν άνθρωπος, να μην του λείπει τίποτα. Κι αν ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να αλλάξει ταυτότητα, θα το κάνει.

Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013

Η θρησκεία διδάσκεται, δεν επιβάλλεται…

Του Σεμπαεδήν Καραχότζα.

Πριν από λίγο καιρό παραβρέθηκα ως γονέας σε μια εκδήλωση για τη λήξη της σχολικής χρονιάς και εκεί ανάμεσα στα δεκάδες μικρά παιδιά, χριστιανόπουλα και μουσουλμανόπουλα, υπήρχε και ένα κοριτσάκι το οποίο χωρίς να το έχει επιλέξει, ξεχώριζε από τα υπόλοιπα παιδιά γιατί φορούσε μαντίλα.
Ήταν μια εκδήλωση γεμάτη από παιδικές φωνές, γέλια, τραγούδι και παιχνίδια, χωρίς όμως σε όλα αυτά τα συμμετέχει και το εν λόγω κοριτσάκι. Αντίθετα ήταν το μόνο παιδί που καθ’ όλη τη διάρκεια της γιορτής δεν κουνήθηκε από τη θέση του, δεν έπαιξε, δεν γέλασε, δεν τ ρ α γ ο ύ δ η σ ε μαζί με τα άλλα παιδιά και μόνο όταν τελείωσε η ε κ δ ή λ ω σ η σηκώθηκε από τη θέση του για να φύγει.
Πιστεύει άραγε κανείς πως αυτό το κοριτσάκι δεν ήθελε να κάνει ότι και τα υπόλοιπα παιδιά; Δεν ήθελε να παίξει, να τραγουδήσει, να χορέψει μαζί τους; Ο κάθε λογικός άνθρωπος θα απαντήσει πως ναι, ήθελε να τα κάνει όλα αυτά αλλά δεν τολμούσε γιατί ένιωθε κατώτερο από τα υπόλοιπα παιδάκια, ένιωθε πως ξεχωρίζει, πως δεν είναι ίδιο με αυτά.
Ασφαλώς και δεν είμαι κατά της μαντίλας μιας και αυτό το προβλέπει η θρησκεία μας, η θρησκεία των μουσουλμάνων. Άλλωστε κι εγώ είμαι γονέας κι έχω μια κόρη η οποία πολλές φορές φοράει μαντίλα – με τη διαφορά πως εγώ ποτέ δεν την ανάγκασα να τη φορέσει, αλλά την αφήνω να επιλέγει η ίδια το πως θα ντυθεί. Έτσι όταν βρίσκεται στο σχολείο της και μιλάω για δημόσιο ελληνόφωνο σχολείο, όπου η πλειοψηφία των μαθητών είναι χριστιανόπουλα, ανάμεσα στους συμμαθητές της επιλέγει να ντύνεται κανονικά, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά με αποτέλεσμα ποτέ να μη βρεθεί στη δύσκολη θέση να νιώσει κατώτερη ή έστω διαφορετική.
Θέλω να πω πως ναι μεν οι μουσουλμάνοι οφείλουν να μάθουν στα παιδιά τους πως η θρησκεία μας προβλέπει τημαντίλα για τις κοπέλες αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να την επιβάλουν με το ζόρι. Το κοριτσάκι στο οποίο αναφέρθηκα προφανώς όταν βρίσκεται στο χωριό του αισθάνεται μια χαρά με τη μαντίλα γιατί πολύ απλά εκεί ντύνονται παρόμοια όλα τα κορίτσια. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση βρέθηκε σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει με αποτέλεσμα να αισθανθεί τόσο άβολα. Για μένα βέβαια άδικα αισθάνθηκε έτσι αλλά άντε να εξηγήσεις σε ένα μικρό παιδί πως η διαφορετικότητα δεν είναι πρόβλημα αλλά πλεονέκτημα.
Οι γονείς της κοπελίτσας αυτής προφανώς μη μπορώντας να καταλάβουν το κακό που κάνουν στο ίδιο τους το παιδί θεωρούν ότι πράττουν το σωστό, ό,τι δηλαδή προβλέπει η θρησκεία τους. Ποτέ όμως δε θα μπορέσουν να καταλάβουν πως η ίδια θρησκεία απαγορεύει να σπαράζεις την καρδούλα ενός παιδιού, να το κάνεις να νιώθει ταπεινωμένο, κατώτερο, ανάξιο να μπει στην παρέα παιδιών που δεν είναι ίδια με αυτό. Πραγματικά ότι και να γράψω είναι σχεδόν αδύνατο να μπορέσω να περιγράψω όλα αυτά που είδα στα μάτια του παιδιού αυτού, μόνο αν το έβλεπε κανείς θα μπορούσε να καταλάβει την απόγνωση του, τη δύσκολη θέση του.
Άλλωστε η θρησκεία είναι κάτι που διδάσκεται, μεταδίδεται αλλά δεν επιβάλλεται κι όσοι θεωρούν πως μπορούν να την επιβάλουν, συνήθως έχουν τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα…   

Εφημερίδα Ατιφωνητ'ης      

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Νέος τουρκοσύλλογος σε πομακοχώρι της Θράκης…

Ιδρύθηκε πρόσφατα στο Ωραίο της Ξάνθης, ιδιαίτερο μάλιστα τόπο καταγωγής του τουρκόψυχου ψευδομουφτή Αχμέτ Μέτε…
Μέσα σε ένα κλίμα που είναι το κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια στην ελληνική Θράκη και στο οποίο διάφοροι (δήθεν πολιτιστικοί και μορφωτικοί) τουρκοσύλλογοι ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί σαν τα μανιτάρια, δεν είναι ίσως είδηση η δημιουργία ενός ακόμη, με τους ίδιους επιφανειακά στόχους, κατά βάθος δε τη διάδοση και εμπέδωση των…ιδεωδών του τουρκισμού και της αγάπης προς τη “Μάνα Πατρίδα”. Σκεφτήκαμε ωστόσο ότι ο συγκεκριμένος σύλλογος παρουσιάζει ίσως λίγο περισσότερο ενδιαφέρον για τον διπλό λόγο ότι προέρχεται από ένα πομακοχώρι της Ξάνθης (θυμηθείτε και όσα σας γράφαμε σχετικά τις προηγούμενες μέρες στο “Προξενείο-Στοπ”), το οποίο είναι μάλιστα και ο τόπος καταγωγής του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε. Οπότε βέβαια ήταν και λογικό ο νεοϊδρυθείς «Αθλητικός, Πολιτιστικός και Εκπαιδευτικός Σύλλογος Ωραίου» (ΥSSKED) στο γραφείο του Μέτε να πραγματοποιήσει και την παρθενική του επίσημη επίσκεψη, στις 13/8 (απ’ όπου και η φωτογραφία).Εξέδωσε και δελτίο τύπου μάλιστα, στο οποίο αναφέρονται τα εξής:
«Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας προς τον αξιότιμο μουφτή μας, ο οποίος δέχτηκε την επιτροπή του Δ.Σ. του συλλόγου μας, για τον χρόνο που αφιέρωσε, για τις εμπειρίες του που μοιράστηκε μαζί μας και για τις ευχές του για την συνέχιση των δραστηριοτήτων μας. Μετά από αυτή την επίσκεψη που αποτελεί το πρώτο τμήμα μια σειράς επισκέψεων, αργότερα θα συνεχιστούν οι επισκέψεις στις αρμόδιες αρχές».
Και εμείς αυτή τη φορά (ε, έτσι για αλλαγή) είπαμε να μην αναρωτηθούμε πάλι το προφανές, ποιος δηλαδή βάζει (και θα συνεχίσει να βάζει) το χρήμα για την ίδρυση του συλλόγου και τις δραστηριότητές του. Θα κάνουμε λοιπόν άλλη ερώτηση, εν είδει κουίζ: το παραπάνω δελτίο τύπου που εκδόθηκε βεβαίως στα τουρκικά, αν το διάβαζαν οι πιο ηλικιωμένοι τουλάχιστον κάτοικοι του Ωραίου, πόσοι από αυτούς θα καταλάβαιναν έστω και μία λέξη;Όποιος ΔΕΝ απαντήσει σωστά, κερδίζει πρώτο τραπέζι πίστα σε προξενοτουρκοπανήγυρη του τοπικού δημάρχου Μουσταφά Τσουκάλ. Από μας, καλή διασκέδαση…

www.proxeneio-stop.org

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Τρομοκρατία από τους τουρκοχαφιέδες στα χωριά της ελληνικής Θράκης!

Υποχρεώθηκε σε παραίτηση μουσουλμάνος του Εχίνου (με το που διορίστηκε ως ιμάμης), μη αντέχοντας το κλίμα του τρόμου που στήσανε οι πράκτορες της Άγκυρας! Υπάρχει επιτέλους ελληνικό κράτος, για να προστατέψει τους πολίτες του;
Εδώ και μήνες το «Προξενείο-Στοπ» φωνάζει ότι όλες οι προκλητικές δηλώσεις των ψευτομουφτήδων και των λοιπών πρακτορίσκων της Τουρκίας στην ελληνική Θράκη χτίζουν σιγά-σιγά ένα κλίμα τρομοκρατίας, για να μην εφαρμοστεί ποτέ και να μείνει κενό γράμμα ο περίφημος πλέον νόμος για τον διορισμό των ιμάμηδων. Αυτό το κλίμα έχει ενταθεί επικίνδυνα τον τελευταίο καιρό και σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε βέβαια και η ρουφιανιά του τουρκοφασίστα Ντεντέ να βγάλει στον αέρα τα ονόματα όλων των νεοδιόριστων, βάσει του νέου νόμου, ιμάμηδων (βλ. το σχετικό μας δημοσίευμα Η αλητεία μιας τουρκοφυλλάδας της Θράκης!).
Και να λοιπόν που, πριν αλέκτωρ λαλήση, ήρθε και ο πρώτος ορατός καρπός αυτού του τρομο-κλίματος! Ο λόγος για τον 53 ετών Αμπιντίν Χατζημπεντέλ, κάτοικο Εχίνου, ο οποίος – παρότι το όνομά του περιλαμβανόταν μεταξύ των 71 νεοδιόριστων θρησκευτικών λειτουργών στη Θράκη (και μεταξύ των 23 ειδικά στον νομό Ξάνθης) – ελάχιστες μέρες αργότερα υπέβαλε την παραίτηση του στην αρμόδια αρχή, επικαλούμενος λόγους…υγείας! Η γραπτή παραίτηση του Χατζημπεντέλ κοινοποιήθηκε μάλιστα και στα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης (απ’ όπου σας την παρουσιάζουμε κι εμείς στην παρακείμενη φωτογραφία).
Το ότι πάντως η πραγματική αιτία δεν ήταν φυσικά οι…λόγοι υγείας, αλλά κάτι άλλο, φαίνεται ξεκάθαρα από την είδηση που αναφέρει η τουρκοφυλλάδα της Κομοτηνής «Γκιουντέμ»(στις 14/8) ότι «στο χωριό του Εχίνου απ’ όπου κατάγεται ο Αμπιντίν Χατζημπεντέλ, μετά από την ανακοίνωση πως περιλαμβάνεται στους 71 ¨διορισμένους θρησκευτικούς λειτουργούς¨ του νόμου των ¨240 ιμάμηδων¨, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από χωρικούς»!
Τι έτι χρείαν λοιπόν έχομεν μαρτύρων; «Αγανακτισμένοι πολίτες» την έπεσαν στον άνθρωπο (και θα ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να μαθαίναμε με ποιους ακριβώς τρόπους εκφράστηκαν αυτές οι προαναφερθείσες «έντονες αντιδράσεις» των χωρικών), που έτσι δεν άντεξε το κλίμα τρομοκράτησης και παραιτήθηκε. Βλέπεις διέπραξε το «έγκλημα» να θέλει να διοριστεί ως ιεροδιδάσκαλος μέσω της νόμιμης οδού (και όχι μέσω της προξενικής «παράγκας» των τουρκόψυχων νταβατζήδων της μειονότητας). Και στο τέλος μάλιστα (προσέξτε το κι αυτό, είναι πολύ εύγλωττο επίσης) όχι μόνο εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, αλλά ένοιωσε και την ανάγκη να δώσει στη δημοσιότητα ακόμη και την παραίτηση του. Φανταστείτε λοιπόν τι κλίμα βίωσε ο καημένος ο άνθρωπος!
Αλλά βέβαια, θα μου πείτε τώρα, ποιος να τον στηρίξει; Ο…«αριστερός» βουλευτής Ζεϊμπέκ; Ή μήπως τα απερίγραπτα ψοφίμια που παριστάνουν τους εν Θράκη εκπροσώπους της ελληνικής πολιτείας; Και ασφαλώς είναι ταυτόχρονα φανερό ότι ο εξαναγκασμός (ουσιαστικά) σε παραίτηση του Χατζημπεντέλ είναι μεν το πρώτο, αλλά όχι και το τελευταίο κρούσμα που θα δούμε εφεξής στα μειονοτικά χωριά, όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Ποιος αμφιβάλλει δηλαδή ότι θα συμβούν και άλλα, πολύ χειρότερα;

www.proxeneio-stop.org

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Πομακικό ζήτημα: ο διαρκής αγώνας έφερε και τα αποτελέσματα…


Του Σεμπαεδήν Καραχότζα
Πολλές φορές μέχρι τώρα, είτε μέσω άρθρων μου στον τοπικό Τύπο είτε μέσω ομιλιών που αρκετά συχνά κάνω ανά την Ελλάδα, έχω τονίσει πως το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης είναι πραγματικά ανεξάντλητο και μπορεί κανείς όχι ένα και δύο άρθρα αλλά τόνους ολόκληρους να γράψει γι' αυτό. Φυσικά για τις δράσεις του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής από τη μια και την εγκληματική αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας από την άλλη έχω μιλήσει αρκετές φορές και πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα να επαναλαμβάνουμε διαρκώς τα ίδια πράγματα, άλλωστε λίγο πολύ ο καθένας μας γνωρίζει κάποια πράγματα τόσο για τη μια όσο και για την άλλη μεριά και είναι εύκολο να σχηματίσει τη δική του άποψη ως προς το συγκεκριμένο θέμα.
Εδώ όμως υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, πέρα από το τι καλώς ή κακώς κάνει το τουρκικό προξενείο και το ελληνικό κράτος, πρέπει να δούμε κάποια στιγμή τι έχουμε κάνει και τι άλλο μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι, οι Έλληνες Πομάκοι της Θράκης διότι με το να κατηγορούμε διαρκώς άλλους παράγοντες σαν κι αυτούς που αναφέρω πιο πάνω ναι μεν βάζουμε κάποια πράγματα στη σωστή τους βάση αλλά δεν έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα διότι αυτά μόνο μέσα από δράσεις και πρωτοβουλίες μπορούν να έρθουν.
Έχουμε πετύχει άραγε κάτι μέχρι σήμερα; Ασφαλώς ναι, ίσως όχι όσα θα θέλαμε αλλά σίγουρα δεν είμαστε στο απόλυτο τίποτα. Θυμίζω εδώ πως μέχρι και πριν από μια δεκαετία περίπου η λέξη «ΠΟΜΑΚΟΣ» ήταν σχεδόν απαγορευμένη στη Θράκη ενώ κύκλοι της μειονότητας και όχι μόνο, αναφερόμενοι στους Πομάκους έλεγαν πως κάτι τέτοιο δεν υπάρχει καν πάνω στη γη ενώ άλλοι όπως για παράδειγμα ο πρώην δήμαρχος Μύκης, ακόμα και δημόσια έλεγαν πως η λέξη «Πομάκος» είναι βρισιά για τους μουσουλμάνους της Θράκης.
Το 2006 και μετά όμως ξαφνικά και χωρίς να το περιμένει κανείς ξεπετάχτηκε μια χούφτα ανθρώπων, πέντε δέκα στον αριθμό οι οποίοι θέλησαν να κάνουν το πρώτο βήμα ενάντια στον πλήρη εκτουρκισμό των μουσουλμάνων της Θράκης και υπέρ της ανάδειξης των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων των Πομάκων της περιοχής. Κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας και ψυχολογικού πολέμου τότε οι άνθρωποι αυτοί δε σταμάτησαν, αντίθετα συνέχισαν την προσπάθεια τους αυτή και σιγά-σιγά οι 10 έγιναν 15, μετά 20 και πάει λέγοντας και πλέον σήμερα που μιλάμε, οι άνθρωποι αυτοί είναι εκατοντάδες και αποτελούν το γνωστό και ως κίνημα των Πομάκων.
Το ζητούμενο βέβαια ήταν μέσα από την προσπάθεια αυτή να έρθουν και τα αποτελέσματα, μια προσπάθεια η οποία δε στηρίχθηκε ποτέ από την ελληνική πολιτεία αλλά παρόλα αυτά έφερε κάποια αποτελέσματα. Καταρχήν, έστω και άτυπα, υπάρχει ήδη καταγεγραμμένο ένα μεγάλο μέρος του πολιτιστικού πλούτου των Ελλήνων Πομάκων, λεξιλόγιο, παραδοσιακά τραγούδια, πομάκικα παραμύθια και πολλά άλλα έχουν ήδη καταγραφεί και διασωθεί, άσχετα αν ακόμα δεν υπάρχει επίσημη και αναγνωρισμένη πομάκικη γραφή.
Επίσης άρχισαν να εκδίδονται κα να κυκλοφορούν πομάκικες εφημερίδες τις οποίες ζητούσαν και έπαιρναν αρκετοί πομάκοι, έστω και κρυφά μέσα σε φάκελο για να μην τους δουν οι συγχωριανοί τους. Αργότερα και για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου, υπήρξε και το τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων στην πομάκικη γλώσσα με όχι απλά μεγάλη αλλά τεράστια αποδοχή από τους ίδιους τους πομάκους. Όλα αυτά λοιπόν είναι μερικά χειροπιαστά αποτελέσματα του αγώνα που θυμίζω ξεκίνησαν το πολύ δέκα άνθρωποι.
Υπάρχει όμως και ένα ακόμα αποτέλεσμα, πολύ μεγαλύτερο αν και ελάχιστοι το έχουν παρατηρήσει και ακόμα λιγότεροι έχουν αναφερθεί σ' αυτό. Όλοι αυτοί που πριν από δέκα χρόνια είτε έλεγαν πως λέξη «πομάκος» δεν υπάρχει είτε τη λέξη αυτή τη χαρακτήριζαν ως βρισιά, σήμερα παραδέχονται ακόμα και δημόσια την ύπαρξη Πομάκων στη Θράκη, άσχετα βέβαια αν μιλάνε για Πομάκους οι οποίοι είναι ένα κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους. Σημασία έχει πως πλέον, εκεί που δε δέχονταν ούτε λέξη για Πομάκους, σήμερα αναγνωρίζουν την ύπαρξη κι αυτό επαναλαμβάνω το πέτυχαν μια χούφτα άνθρωποι.
Ωστόσο η προσπάθεια αυτή μερικών δεκάδων Πομάκων έχει και την άσχημη πλευρά της και αναφέρομαι στις προσπάθειες που έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, από δεξιές κυρίως παρατάξεις για πολιτικό καπέλωμα αυτού του αγώνα και δε σας κρύβω ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το κατάφεραν. Φυσικά με το πρόσχημα ότι δήθεν θέλουν να στηρίξουν τη διάσωση και ανάδειξη των πολιτισμικής ιδιαιτερότητας των Πομάκων, κατάφερναν ή τουλάχιστον προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τον αγώνα αυτό ως πρωτοβουλία δική τους, της παράταξης τους κι αυτό φυσικά μόνο κακό έκανε σε εκείνους που ξεκίνησαν και συνεχίζουν αυτόν τον αγώνα.
Σε κάθε περίπτωση πάντως το δικό μου βασικό συμπέρασμα είναι πως όπου υπάρχει αγώνας, αργά ή γρήγορα έρχονται και τα αποτελέσματα κι αυτό φάνηκε και στην περίπτωση της μιας χούφτας Πομάκων οι οποίοι με την πλάτη στον τοίχο και με εχθρούς γύρω τους δεν το έβαλαν κάτω συνέχισαν να κάνουν αυτό που πίστευαν και πλέον δίκαια μιλάνε για σταδιακή δικαίωση του αγώνα τους. Ένα αγώνας ο οποίος αν είχε έστω μια ελάχιστη στήριξη σε επίπεδο κράτους και όχι παρακράτους θα είχε φέρει πολλαπλά αποτελέσματα. Δυστυχώς όμως και παρά τα όσα έχουν ήδη γίνει μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι αυτοί, οι Πομάκοι της Θράκης εξακολουθούν να είναι μόνοι και να παλεύουν μόνοι, εύχομαι μόνο να μην απογοητευτούν κάποια στιγμή και να συνεχίσουν αυτό που εδώ και χρόνια κάνουν, ξέρω πως δεν είναι εύκολο αλλά η προσπάθεια αυτή πρέπει να έχει και συνέχεια...
(πηγή: εφημερίδα «Αντιφωνητής» & kostasxan)

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ - ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΕΟ ΘΡΑΚΙΩΤΗ ΔΑΣΚΑΛΟ


Αγαπητοί συνάδελφοι, 
Είναι γνωστό σε όλους πως το κράτος μας κάνει εδώ και χρόνια τα πάντα για να σώσει την αγαπημένη μας πατρίδα. 
Για να το επιτύχει αυτό έχει επιλέξει την οδό της οικονομικής μας εξαθλίωσης και παράλληλα της ψυχολογικής και ηθικής. Κάνει δηλαδή τα πάντα, για να μην κάνει τίποτα.
Την ίδια ώρα λοιπόν, που στην ίδια χώρα οι περισσότεροι απογυμνώνονται οικονομικά (χάνοντας όλο και περισσότερα στηρίγματα), σε κάποιους άλλους  χαρίζονται απλόχερα (με σχετική αμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα διόλου ευκαταφρόνητα την σήμερον ημέρα.
Τώρα πολύ εύλογα θα αναρωτιέστε, ποιοι μπορεί να είναι αυτοί που καρπώνονται αυτά τα απλόχερα χαρισμένα δώρα. 
Κοιτάζοντας όμως κανείς για λίγο πια  το δέντρο και όχι το δάκτυλο, τότε χωρίς μεγάλη δυσκολία ξεκινά να αναζητά τον χρηματοδότη και όχι τον παραλήπτη.
Συνάδελφοι! Μπορεί για κάποιους από εσάς να είναι πολύ σημαντικό,  το ποιά παράταξη θα κερδίσει τις εκλογές  ή το ποιος συνάδελφος θα μας αντιπροσωπεύσει στα εκπαιδευτικά συμβούλια. Για μένα όμως σημαντικότερο όλων αυτών είναι το κάτω από ποια σημαία θα ξυπνήσει αύριο η οικογένειά μου και κάτω από ποια σημαία θα αναπαύονται οι παππούδες μου.
Κύριοι και κυρίες, κατάγομαι από την Θράκη, από την πόλη της Κομοτηνής. Εκεί από την 14 Μαΐου του 1920 τιμούμε και γιορτάζουμε κάθε χρόνο την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό. Ξέρετε,  μετά από τα παρακάτω, δεν θα 'ναι υπερβολή να δηλώσω πως ακόμη και μέχρι σήμερα, το έτος 2012, ο τόπος μου διέπεται από κάποιας μορφής τουρκοκρατία.
Η Θράκη κατοικείται σήμερα από περίπου 350.000 ανθρώπους, Έλληνες, πολίτες. Γύρω στους 120.000 από αυτούς είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Αυτοί λοιπόν αποτελούν και τη γνωστή ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Οι 60.000 από τους 120.000 είναι οι τουρκοφανείς (κοινωνική ομάδα που διασπάται σε αρκετές μικτότερες υποομάδες). Γύρω στους 20.000 είναι οι Ρομά και 40.000 είναι οι Πομάκοι.
Εδώ και πολλές δεκαετίες η τουρκική αλυτρωτική πολιτική, με την κρατική ανοχή-προδοσία, στα πλαίσια μιας ανύπαρκτης (κυρίως από την απέναντι πλευρά) ελληνοτουρκικής φιλίας, θέτει τις βάσεις και σπέρνει τους σπόρους της πολύ μεθοδικά, έτσι ώστε την στιγμή του θέρους να μαζέψει ευκολότερα πολύ περισσότερους καρπούς.
Έτσι λοιπόν ακόμα και η πιο καλόβουλη προσπάθεια ερμηνείας των κινήσεων της Τουρκίας στη Θράκη, είναι αδύνατον και ουτοπικό να μην καταλήξει στις προ πολλών ετών μελετημένες και σταδιακά υλοποιημένες και υλοποιούμενες βλέψεις των γειτόνων.
 Το σχέδιο έχει ως εξής. Τουρκοποίηση του συνόλου του μουσουλμανικού πληθυσμού, δημιουργία θρακικού ζητήματος (καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως του αυτοπροσδιορισμού), αίτημα για συνδιοίκηση, ανεξαρτητοποίηση και τελικά προσάρτηση. Και όλα αυτά, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, μόνο με την χρήση δημοψηφισμάτων.
 Ποιο είναι λοιπόν το μέσο για να επιτευχτεί το σχέδιο; Η μη τουρκοφανής μουσουλμανική μειονότητα, η οποία ανέκαθεν και συστηματικά κακοποιείται από σύσσωμο το ελληνικό κράτος και αντιμετωπίζεται σαν κάτι ξένο, προβληματικό και εχθρικό.
Η λυσσαλέα και απρόσκοπτη γειτονική προπαγάνδα για την εμφύτευση τουρκικής συνείδησης στη μειονότητα και η παράλληλη και συστηματική αδιαφορία-κακοποίηση-προδοσία από μέρους της ελληνικής πολιτείας, σπρώχνουν όλο και πιο επικίνδυνα κοντά τη μειονότητα στην αγκαλιά της «μητέρας» Τουρκίας.
Επειδή είμαι λοιπόν και του επαγγέλματος γνωρίζω πως τα παραδείγματα είναι αυτά που μένουν. Παραπάνω μίλησα για χαρισμένα πακέτα χρημάτων από κάποιους σε  κάποιους άλλους και μάλιστα σας προκάλεσα να αναζητήσετε τον πομπό και όχι τον δέκτη.
500 ευρώ μηνιαίως είναι το ποσό που παρέχει ο ζάπλουτος Τούρκος επιχειρηματίας Ομάρ Μπαμπά  για κάθε παιδί που εγκαταλείπει το ελληνικό σχολείο για να φοιτήσει σε ιδιωτικό μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο, χάριν της ορθότερης εκμάθησης του Ισλάμ κατω από τη σκέπη βέβαια της τουρκικής κυβέρνησης.
1000 ευρώ ετησίως για κάθε κεφάλι ανήλικου κοριτσιού που θα φορά την παραδοσιακή τούρκικη μαντίλα (η οποία θεωρείται χρόνια τώρα παρωχημένη στην γείτονα) παρέχει άτυπα το τουρκικό προξενείο.
Το πομακόπουλο που ουδεμία σχέση έχει με την τούρκικη κουλτούρα και γλώσσα καλείται να μάθει δίχως άλλη επιλογή τρείς άγνωστες προς αυτό γλώσσες, από την πρώτη κιόλας δημοτικού. Και αυτό γιατί η ελληνική πολιτεία δείχνει να μην αναγνωρίζει το πομάκικο κομμάτι της μουσουλμανικής μειονότητας και με τη βία σπρώχνει το μικρό παιδί στην σύγχυση, στην αμάθεια και έπειτα στην τουρκοποίηση καθώς μέσα στα μειονοτικά σχολεία οι γλώσσες που διδάσκονται είναι τα τούρκικα, τα αραβικά και τα ελληνικά (καμία αναφορά στα πομάκικα).
Εδώ και χρόνια προσφέρονται δωρεάν δορυφορικά πιάτα (συνδεδεμένα άμεσα με τα τούρκικα ραδιοτηλεοπτικά μέσα) κυρίως στα ορεινά χωριά της Θράκης (πομακοχώρια) όπου μέχρι σήμερα το σήμα των ελληνικών δικτύων δεν έχει φτάσει ή είναι ανεπαρκές.
Στο κέντρο της Κομοτηνής εδώ και κάποια χρόνια δεσπόζει, κάτω από τη σκέπη ενός νεόκτιστου και πολυτελούς κτηρίου, η μεγαλοπρεπής τούρκικη τράπεζα Ζιράατ Μπανκ η οποία δανείζει, επιλεκτικά σε μουσουλμάνους αλλά και συλλόγους που φωνάζουν ότι είναι τούρκικοι, με χαμηλά επιτόκια 3% ενώ οι ελληνικές με 14%. Αποτέλεσμα αυτών είναι ο χριστιανός να πουλά και ο μουσουλμάνος (η τράπεζα στην ουσία) να αγοράζει γη.
Ο εγκληματικός (όχι μόνο για τη Θράκη) Καλλικράτης μετέτρεψε τους δήμους της Κομοτηνής σε τέσσερεις, με αποτέλεσμα να μην ισχύει πλέον η κοινωνική ισορροπία στους πληθυσμούς των νέων δήμων και έτσι δυο από τους τέσσερεις δήμους να έχουν για άρχοντα μουσουλμάνο, εκλεκτό εννοείται του τουρκικού προξενείου και έτοιμο να λειτουργήσει προς όφελος του.
Η επίσης εγκληματική κομματική λίστα έφερε επικίνδυνα αποτελέσματα στην περιοχή. Τα κόμματα που είχαν αξιώσεις στην περιοχή είχαν ως πρώτο όνομα στη λίστα μουσουλμάνο (εκλεκτό του προξενείου) με αποτέλεσμα δύο από τους τρείς βο«υ»λευτές του νομού Ροδόπης να είναι  τελικά από τους παραπάνω «εκλεκτούς».
Όπως φαίνεται τα παραδείγματα είναι πολλά και τα συναντά κανείς καθημερινά και σε όλα τα κομμάτια της κοινωνίας της Θράκης. 
Το ζήτημα είναι ότι εφόσον το επίσημο κράτος εδώ και δεκαετίες  κάνει τα πάντα για να μην κάνει τίποτα, ο κλήρος πέφτει μόνο σε εμάς τους πολίτες. Εύλογα θα διερωτάται κανείς τι μπορεί να κάνει για να βοηθήσει. Το λιγότερο αλλά συνάμα σημαντικότατο που μπορεί να κάνει κάποιος από εδώ είναι αρχικά να ενημερωθεί για το ζήτημα και έπειτα να μεταλαμπαδεύσει το ζήτημα ως «ιεραπόστολος» και να το γνωστοποιήσει σε όσο το δυνατό περισσότερους συμπολίτες μας.
Στόχος δεν είναι η ελληνοποίηση των Πομάκων. Στόχος είναι η συνειδησιακή τους αφύπνιση. Όταν ο Πομάκος νιώσει Πομάκος τότε αυτόματα θα νιώσει και θα είναι Έλληνας!


Για περισσότερες πληροφορίες για το ζήτημα επισκεφθείτε την σελίδα των Πομάκων http://zagalisa.gr/

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Η κραυγή των Πομάκων της Θράκης


Του Κωνσταντίνου Χολέβα
Στις 17 Δεκεμβρίου η Μεταφραστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οργάνωσε στη Στοά του Βιβλίου μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με θέμα τους Πομάκους. Ομιλητές ήσαν ο Πομάκος δικηγόρος Σαμπαεδήν Καραχότζα και οι Πανεπιστημιακοί Άγγελος Συρίγος και Γ. Μαυρομάτης. Χωρίς να υποτιμώ τους άλλους ομιλητές κρατώ στη μνήμη μου περισσότερο την κραυγή αγωνίας και το παράπονο του Πομάκου δικηγόρου, ο οποίος εξέπληξε με την ευγλωττία του, την άριστη χρήση της ελληνικής και με τις θαρραλέες διαπιστώσεις του.
Ο Σαμπαεδήν Καραχότζα, Μουσουλμάνος που αισθάνεται Έλληνας, θέλει να πηγαίνουν τα παιδιά του και όλα τα Πομακόπουλα σε ελληνικό δημόσιο σχολείο και να μαθαίνουν τη γλώσσα της πατρίδας τους, τα ελληνικά. Αντιθέτως από λάθη της Ελληνικής Πολιτείας τα Πομακοχώρια της ορεινής Θράκης έχουν πολλά μειονοτικά σχολεία, όπως ονομάζονται, και δεν έχουν κανονικά ελληνικά Δημοτικά. Στα «μειονοτικά» σχολεία τα παιδιά των Πομάκων, που δεν είναι τουρκικής καταγωγής, αναγκάζονται να μαθαίνουν κυρίως τα τουρκικά, παράλληλα με τα αραβικά λόγω Κορανίου, ελάχιστα ελληνικά και τα αγγλικά (ως Ξένη Γλώσσα). Στο σπίτι μιλούν την Πομακική διάλεκτο που έχει σλαβικές και ελληνικές ρίζες, και τελικά το μυαλό τους παθαίνει σύγχυση και αγανακτούν με το σχολείο.
Ο ίδιος αναγκάσθηκε να μετακινηθεί από το χωριό του στην πόλη της Ξάνθης, με μεγάλο ψυχικό και οικονομικό κόστος, για να πηγαίνουν τα παιδιά του σε σχολείο ελληνόφωνο και να ενσωματωθούν ομαλά στην ελληνική κοινωνία. Δεν είμαστε Τούρκοι, γιατί η Ελλάδα μάς ρίχνει στην αγκαλιά της τουρκόφωνης εκπαίδευσης και της τουρκικής προπαγάνδας: Αγωνιώδες ερώτημα, το οποίο πρέπει αμέσως να απαντηθεί με ριζική αναθεώρηση όλων των προγραμμάτων «μειονοτικής» εκπαιδεύσεως. Μία ομάδα πανεπιστημιακών από την Αθήνα διευθύνει επί δεκαετίες αυτά τα προγράμματα και τα αποτελέσματα είναι αρνητικά. Αυτό καταγγέλλουν όχι μόνον οι εκπρόσωποι των Πομάκων, αλλά και σύσσωμο το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ροδόπης, δηλαδή οι καθηγητές Μέσης Εκπαιδεύσεως ενός Νομού με πολλούς Μουσουλμάνους. Όλες οι παρατάξεις που μετέχουν στην τοπική ΕΛΜΕ συμφωνούν ότι το Υπουργείο Παιδεία πρέπει να αναθεωρήσει ριζικά αυτά τα προγράμματα και να ελληνοποιήσει την εκπαίδευση των Ελλήνων μουσουλμανικού θρησκεύματος.
Ο κ. Καραχότζα είπε και άλλα ενδιαφέροντα: Εξήγησε ότι είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι τουρκογενείς/τουρκοφανείς αποτελούν την πλειοψηφία στη μειονότητα. Οι Πομάκοι είμαστε οι περισσότεροι, ακολουθούν οι λεγόμενοι «τουρκογενείς» και ακολουθούν οι Αθίγγανοι /Ρομά, είπε. Όπως εξήγησε άλλοι μεν Πομάκοι δηλώνουν την ταυτότητά τους και άλλοι φοβούνται λόγω της καταπιέσεως από το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Επίσης κατήγγειλε ότι προ των εκλογών του Ιουνίου 2012 μέσα στα τζαμιά της μειονότητας στις περιοχές Ξάνθης και Ροδόπης μοιράζονταν ψηφοδέλτια συγκεκριμένου κόμματος. Το Προξενείο παρεμβαίνει στην ελληνική πολιτική καταχρώμενο το ιερό δικαίωμα των Μουσουλμάνων Ελλήνων να θρησκεύουν. Το 2013 το ενδιαφέρον όλων μας για τη Θράκη αξίζει να είναι μεγαλύτερο και να εκφρασθεί με μέτρα αμέσου δράσεως.
Η τουρκική προπαγάνδα έχει αποθρασυνθεί και υλοποιεί την πρόταση του σημερινού ΥΠ.ΕΞ. Αχμέτ Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος»: « Οι δύο σημαντικοί στόχοι της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας στα Βαλκάνια είναι η ισχυροποίηση της Βοσνίας και της Αλβανίας…… και η δημιουργία ενός διεθνούς νομικού πλαισίου που θα θέσει υπό την προστασία του τις εθνικές μειονότητες της περιοχής. Στο νομικό αυτό πλαίσιο η Τουρκία πρέπει να επιδιώκει συνεχώς την εξασφάλιση εγγυήσεων που θα της παρέχουν το δικαίωμα παρέμβασης στα ζητήματα που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων. Η νομιμότητα της επέμβασης της Κύπρου, που αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή, κατέστη δυνατή εντός ενός τέτοιου είδους νομικού πλαισίου»!
Μετά την Κύπρο η Θράκη. Ελπίζω να μην το επιτρέψουμε. Χρόνια Πολλά!

www.antibaro.gr

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

Τα παιδιά των Πομάκων, θυσία σε πολιτικές επιλογές


του Σεμπαεδήν Καραχότζα
Είναι γεγονός ότι ενώ ανά τακτά χρονικά διαστήματα το ζήτημα της μειονοτικής εκπαίδευσης επανέρχεται στο προσκήνιο με διάφορους τρόπους και αφορμές, επί της ουσίας εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει αλλάξει κάτι στο κομμάτι αυτό και η κατάσταση παραμένει ίδια.
Αφού λοιπόν μεσολάβησε ένα διάστημα όπου κανείς δεν ασχολήθηκε με την εκπαίδευση της μειονότητας, το θέμα αυτό ήρθε ξαφνικά και πάλι στη δημοσιότητα, εξαιτίας κυρίως της απόφασης κάποιων μουσουλμάνων γονέων να μην εγγράψουν τα παιδιά τους στο νηπιαγωγείο, το οποίο πλέον υπάγεται στην υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των παιδιών.
Γιατί το έκαναν αυτό; Προφανώς όχι γιατί θέλουν να στέρησαν από το παιδί τους ένα χρόνο μόρφωσης, αλλά για να εκβιάσουν έτσι το υπουργείο Παιδείας και θρησκευμάτων να προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση ενός πάγιου αιτήματος ορισμένων προξενικών ως επί το πλείστον κύκλων της μειονότητας, το οποίο δεν είναι άλλο από την ίδρυση και λειτουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων για τα μουσουλμανόπαιδα. Φυσικά, όταν μιλάμε για δίγλωσσα νηπιαγωγεία, δεν αναφερόμαστε στην ελληνική και στη μητρική γλώσσα των περισσότερων μουσουλμάνων που είναι η πομακική, αλλά στην ελληνική και τουρκική γλώσσα, όπως δηλαδή είναι και τα μειονοτικά σχολεία. Έτσι λοιπόν, οι φανατικοί υποστηριχτές αυτού του είδους των νηπιαγωγείων σκέφθηκαν πως με το να μην εγγράψουν έναν μεγάλο αριθμό παιδιών στο υποχρεωτικό πλέον νηπιαγωγείο, θα μπορέσουν να εκβιάσουν την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, αφού από τη μια, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία τα παιδιά αυτά δε θα πρέπει να γίνουν δεκτά στο δημοτικό κι από την άλλη, θα είναι τρομερά δύσκολο για ένα υπουργείο να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας απόφασης, να μην επιτρέψει δηλαδή σε περίπου 100 μουσουλμανόπαιδα τη φοίτηση στο δημοτικό σχολείο, επειδή δε φοίτησαν στο νηπιαγωγείο. Ακριβώς εκεί πάνω πατάνε οι προαναφερόμενοι κύκλοι της μειονότητας, στο ότι δηλαδή για να μη βρεθεί σε αυτή τη δυσάρεστη και δύσκολη θέση το υπουργείο Παιδείας να μην επιτρέψει τη φοίτηση στο δημοτικό σε τόσους πολλούς μαθητές, θα τους κάνει τη χάρη και θα ιδρύσει δίγλωσσα νηπιαγωγεία. Με πιο απλά λόγια, για να πετύχουν κάποιοι τα πολιτικά τους παιχνίδια, θυσιάζουν ακόμα και τη μόρφωση τόσων πολλών παιδιών.
Βέβαια, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως τα 70 από τα 100 παιδιά που δε θα φοιτήσουν στο νηπιαγωγείο, προέρχονται από τον οικισμό των Ρομά του Δροσερού της Ξάνθης και δε θα φοιτήσουν για λόγους αδυναμίας και όχι για λόγους αντίδρασης των γονέων τους. Έτσι, μόνο τα 30 παιδιά είναι εκείνα που δεν θα πάνε στο νηπιαγωγείο γιατί έτσι αποφάσισαν οι γονείς τους ή μάλλον για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, αποφάσισαν κάποιοι άλλοι για λογαριασμό των γονιών αυτών των παιδιών. Και στο κάτω, από πού κι ως που ζητούν δίγλωσσα νηπιαγωγεία;
Είναι κάτι που το προβλέπει η περιβόητη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία έτσι κι αλλιώς μιλάει για μουσουλμανική και όχι για τουρκική μειονότητα στη Θράκη; Δεν το νομίζω. Όταν υπέγραφαν τη συνθήκη αυτή δεν υπήρχαν καν τα νηπιαγωγεία κι άρα είναι αδύνατον να προβλέπει τη μορφή και το είδος της παρεχόμενης εκπαίδευσης και στα νηπιαγωγεία των περιοχών όπου ζουν μουσουλμάνοι.
Βέβαια, ακόμα κι αν δεχτούμε πως οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν δίγλωσσα νηπιαγωγεία για τα παιδιά τους, είτε γιατί τα θεωρούν καλύτερα είτε άλλους λόγους, δε θα πρέπει το ίδιο ακριβώς δικαίωμα να ισχύει και για τους Πομάκους εκείνους που εδώ και πολλά χρόνια ζητούν από την ελληνική Πολιτεία δημόσια ελληνόφωνα και όχι μειονοτικά σχολεία για τα παιδιά τους αλλά αυτά ακόμα δεν έχουν γίνει; Αν εκείνοι που δε γράφουν τα παιδιά τους στο νηπιαγωγείο επειδή το θέλουν δίγλωσσο, έχουν το δικαίωμα αυτό, τότε το έχουν κι εκείνοι της άλλης πλευράς, εκείνοι δηλαδή που ζητούν ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία για τα δικά τους παιδιά επειδή τα θεωρούν καλύτερα από τα μειονοτικά. Κάνω λάθος σε κάτι; Δεν είναι ίδιες και οι δυο αυτές περιπτώσεις;
Αν λοιπόν η Πολιτεία υποκύψει σε αυτόν τον ωμό εκβιασμό και προχωρήσει στην ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων για τους μουσουλμάνους της Θράκης, πράγμα που ελπίζω να μη γίνει, τότε την ίδια στιγμή θα πρέπει να ιδρύσει και ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία για όλους εκείνους που σήμερα είτε εγκαταλείπουν το χωριό και το πατρικό τους και μεταφέρονται στην πόλη και στο ενοίκιο, είτε μεταφέρουν οι ίδιοι σε καθημερινή βάση τα παιδιά τους από το χωριό σε ελληνόφωνο σχολείο της πόλης, ξοδεύοντας χρόνο και χρήματα, κι όλα αυτά επειδή θέλουν την καλύτερη δυνατή μόρφωση για τα παιδιά τους. Δε γίνεται να υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Ή θα ικανοποιηθούν και οι δυο πλευρές, ή καμία. Εδώ είναι Ελλάδα κι όποιος έχει αποφασίσει να ζει σε αυτή τη χώρα, οφείλει να σέβεται και να εφαρμόζει τη νομοθεσία της κι αν δεν του αρέσει, τα κουβαδάκια του και σε άλλη παραλία. Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει ελληνόφωνα νηπιαγωγεία για τα παιδιά όλων όσων ζουν στην Ελλάδα κι αν βρεθεί κάποιος υπουργός που θα αλλάξει αυτό το νόμο, θα είναι τουλάχιστον προδότης της πατρίδας του.
www.elkosmos.gr