Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Τουρκικές Σειρές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Τουρκικές Σειρές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΡΝΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ- ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΣΕ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την έντονη διαμαρτυρία της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, προκαλεί η τηλεοπτική σειρά, «Ustuta Kemal»,  (για την οποία είχαμε γράψει και παλαιοτέρα). Η σειρά αυτή αναφέρεται στην περίοδο 1919-1922, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και οι Ρωμιοί της Πόλης, σύμφωνα με τους δημιουργούς της σειράς, έπαιζαν τον ρόλο του προδότη ενώ οι Ρωμιές της Πόλης, (με πρώτη και καλλίτερη την περίφημη Αγγέλα και το «ονομαστό» πορνείο της), ήταν οι… καλλίτερες πόρνες της εποχής

Η σειρά αυτή που προσβάλλει με αηδιαστικά τρόπο την ελληνική παρουσία της Κωνσταντινούπολης, έχει προκαλέσει την έντονη διαμαρτυρία της ελληνικής κοινότητας. Με επιστολή τους στις 14 Δεκεμβρίου,  ο πρόεδρος των Θρησκευτικών Ιδρυμάτων της Πόλης, της ελληνικής κοινότητας, κ Λάκης Βίγκας και η γενική γραμματέας, Κατερίνα Πρόκου, στον πρόεδρο του Τουρκικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, κ Davut Dursun, εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους για την εν λόγω τηλεοπτική σειρά η οποία προκαλεί ελεεινά αισθήματα στο τουρκικό κοινό για την ελληνική κοινότητα της Πόλης η ιστορία της οποίας αριθμεί πάνω από 2000 έτη. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η επιστολή αυτή, η τηλεοπτική σειρά, «Ustuta Kemal», (δηλαδή ο Κοφτερός Κεμάλ),  προκαλεί αισθήματα εχθρότητας  και αηδίας για την ελληνική ομογένεια και για τις Ρωμιές της Πόλης, που παρουσιάζονται σαν αδίστακτες πόρνες,  πρόθυμες να πλαγιάσουν με τον οποιοδήποτε για να κερδίσουν λίγα χρήματα. Οι εκπρόσωποι της ελληνικής κοινότητας της Πόλης, αναφέρουν ότι και παλαιοτέρα, τη περίοδο την δεκαετίας 1950-1960, μια κινηματογραφική ταινία με τον τίτλο, «Yeşilçam» είχε προκαλέσει έντονα ανθελληνικά αισθήματα. Σήμερα, με την τηλεοπτική αυτή σειρά που προβάλλεται σε ώρες μεγάλης τηλεθέασης, προκαλούνται αισθήματα αηδίας και αποστροφής γενικότερα  για τους Έλληνες  με σοβαρές συνέπειες στις σχέσεις των δυο λαών. Η εικόνα που σχηματίζει ο μέσος Τούρκος με τον «Ustura Kemal», είναι ότι οι Έλληνες είναι άθλιοι προδότες και οι Ελληνίδες οι πιο αδίστακτες  πόρνες που πέρασαν από τη Κωνσταντινούπολη.  Οι εικόνες αυτές, όπως τονίζουν στην επιστολή τους οι κ Λάκης Βίγκας και Κατερίνα Πρόκου, δεν βοηθούν στην προσπάθεια ενίσχυσης της φιλίας των δυο λαών, ενώ έχουν προκαλέσει ακόμα και εχθρικές πράξεις από διάφορες πηγές κατά των Ελλήνων της Πόλης.

Ενώ λοιπόν εδώ στην Ελλάδα οι Τουρκολάγνοι καναλάρχες και οι Τουρκολάγνοι τηλεθεατές προβάλλουν και παρακολουθούν καταγοητευμένοι τις τουρκικές σαπουνόπερες, για τις οποίες οι Τούρκοι έχουν εισπράξει πολλά εκατομμύρια, στην Τουρκία σπάνε ρεκόρ τηλεθέασης οι τηλεοπτικές σειρές που μας παρουσιάζουν σαν ελεεινούς, φιλοχρήματους προδότες και τις Ελληνίδες σαν… πόρνες πρώτης ποιότητας.

Δηλαδή τους πληρώνουμε για να μας βρίζουν με τον χειρότερο τρόπο. Μπράβο μας λοιπόν μπράβο στους μεγαλο-καναλάρχεςε που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο και μπράβο στην ηλιθιότητα των τηλεθεατών που δίνουν πόντους τηλεθέασης και χρήμα στον Σουλεϊμάν και σε όλα τα άλλα τουρκικά τηλεοπτικά σκουπίδια.


www.olympia.gr

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Νεοοθωμανικός αναθεωρητισμός μέσω τηλεοπτικών ταινιών


Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Στις 30 Οκτωβρίου η αμερικανική εφημερίδα «The New York Times» δημοσίευσε μία ενδιαφέρουσα έρευνα με θέμα την πολιτική και ιδεολογική εκμετάλλευση τηλεοπτικών σειρών εκ μέρους της Τουρκίας. Η έρευνα είχε τίτλο «Turks reclaim the Ottoman Empire» και έχει ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η προβολή από ελλαδικά κανάλια τουρκικών τηλεοπτικών σειρών.
Βεβαίως, προβολή τουρκικών τηλεοπτικών σειρών δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Σύμφωνα με τη New York Times, η Τουρκία σήμερα είναι η μεγαλύτερη εξαγωγέας τηλεοπτικών σειρών στην Ευρώπη, με τεράστια έσοδα από αυτή τη πτυχή της τηλεοπτικής βιομηχανίας. Ενδεικτικά η έρευνα αναφέρει ότι η σειρά «Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής», των Γιαγμούρ και Ντουρούλ Ταϋλάν, προβάλλεται σε περισσότερες από 30 χώρες διεθνώς, οι περισσότερες εκ των οποίων στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική και την Καύκασο.
Το κοινωνικο-αισθηματικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης σειράς μπορεί να θυμίζει μοτίβα λατινοαμερικανικής σαπουνόπερας, το ιστορικό όμως πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται, δηλαδή το απόγειο της οθωμανικής αυτοκρατορίας με εξωραϊσμένο τον πολιτειακό θεσμό του Σουλτανάτου, δημιουργούν ένα μείγμα το οποίο υπηρετεί την τουρκική διπλωματία μαλακής ισχύος (soft power). Η πολιτική αυτή έχει ένα πολύ βασικό και συγκεκριμένο στόχο: να αλλάξει την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς, και πιο ειδικά στις προαναφερθείσες περιοχές, οι οποίες αποτελούν το πεδίο δράσης του «στρατηγικού βάθους» της τουρκικής κυβέρνησης και κατ' επέκταση να δημιουργήσει φιλικά συναισθήματα προς την Τουρκία και την τουρκική ιστορία. Το τελευταίο είναι απόλυτα αναγκαίο για την τουρκική αναθεωρητική εξωτερική πολιτική αφού η ιστορική εξέλιξη των δύο τελευταίων αιώνων, με τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα εναντίον Τούρκων, ταύτισε την εικόνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της σύγχρονης Τουρκίας και του «Τούρκου» γενικώτερα, με τον «Ανατολικό Δεσποτισμό».
Η σημερινή τουρκική κυβέρνηση των ισλαμιστών αναθεωρεί τα ιστορικά όρια της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, πηγαίνοντάς τα χρονικά πολύ πιο πίσω από τις αρχές του 20ου αιώνα, σε αντίθεση με τους κεμαλικούς, επαναφέροντας το οθωμανικό παρελθόν στο επίκεντρο της αναζήτησης του νέου εθνικού εγώ. Έτσι, ο 15ος και ο 16ος αι. κατά τους οποίους έζησε ο Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής, γίνονται το νέο θελκτικό ιστορικό πλαίσιο στο οποίο η νέα γενιά των Τούρκων θα πρέπει να βρει το χαμένο της εθνικό εαυτό, τον όποιο καταπίεσε ο κεμαλισμός για οκτώ δεκαετίες, καθώς επίσης το πεδίο μέσα στο οποίο ο έξω κόσμος, δηλαδή η Δύση και κυρίως οι κοινωνίες οι οποίες έχουν μία μακρά αντιπαλότητα με τους Τούρκους, θα πρέπει να εξοικειωθούν με τον τουρκικό πολιτισμό.
Η επιλογή των δύο αυτών αιώνων δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για τους δύο πιο ένδοξους αιώνες της αυτοκρατορίας, όπου η εδαφική επέκταση και η αυτοκρατορική επιρροή των Οθωμανών φθάνει στο απόγειό της και, κατά συνέπεια, η προβολή και η επαναδιεκδίκηση του Οθωμανικού παρελθόντος αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το παρόν και τους στόχους που υπηρετεί.
Εκτός από την ταινία «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» άλλη μια, χαρακτηριστική του νέου τουρκικού αναθεωρητισμού είναι η «Φετίχ 1453» του Φαρούκ Ακσά. Μέσω αυτών των ταινιών είναι εμφανής η προσπάθεια να εξωραϊστεί εκείνο το παρελθόν το οποίο ο κεμαλισμός θεωρούσε ως παρακμή και να παρουσιαστεί λουστραρισμένο, χωρίς καμία κριτική διάθεση. Στην ουσία πρόκειται για μία επικοινωνιακή προσπάθεια επανεκπαίδευσης των Τούρκων στην έννοια του έθνους όπου με γνώμονα τον εκλαϊκευτικό του χαρακτήρα, διαμορφώνεται τηλεοπτικά στην αμφίδρομη σχέση μεταξύ ιστορικής εξέλιξης και πολιτισμού.
Μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές γίνεται εμφανής η διαδικασία κατά την οποία η επαναδιεκδίκηση του Οθωμανικού παρελθόντος κατασκευάζει μοντέλα και τρόπους με τους οποίους η τουρκική ισλαμιστική διανόηση χειρίζεται την ιστορία για να δομήσει τα επιχειρήματα επί των οποίων εδράζονται οι ιδεολογικές και πολιτικές της προσεγγίσεις.
Θα έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κινηματογραφική διπλωματία αν τα επόμενα λίγα χρόνια, το Χόλλυγουντ απέδιδε σε μία υπεραπαραγωγή μία ταινία με θέμα την Αρμενική Γενοκτονία.

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Η τουρκοκρατία καλά κρατεί

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης


Παρακολουθώντας κανείς την ηγεμονική πολιτική που ασκεί παγκοσμίως η Αμερι­κή από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμί­ου Πολέμου και δώθε, θα διαπιστώσει εύκολα πως ό,τι δεν πέτυχε με τα όπλα το πέτυχε με τις εικόνες. Το Χόλιγουντ, με αλλά λόγια, αποδείχτη­κε πιο αποτελεσματικό από τη βαριά και διαστη­μική πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ. Το Χόλιγουντ ούτε έκανε αποβάσεις ούτε επέβαλε δικτατορίες. Απλώς κατέστησε την Αμερική υπέρτατο αντικεί­μενο του πόθου – τον τρόπο ζωής, το φανταχτερό της όνειρο.

Εν πρώτοις, κατάφερε να επιβάλει τον αμερι­κανικό τρόπο σκέψης και κατόπιν να αφηγηθεί στην οθόνη την «Καταιγίδα της Ερήμου» σαν μια συναρπαστική ιστορία που μιλά στις καρδιές όλων μας! Ένα καπελάκι των Μπόστον Σέλτικς είναι αρ­κετό για να κάνει τον κάτοικο και της πιο απόμα­κρης ζούγκλας ευτυχισμένο.

Η επιτυχία έγκειται στο να κάνεις τον άλλο να αισθάνεται οικεία με τη γλώσσα σου, τον πολιτι­σμό, τα ήθη και τα έθιμά σου. Πράγμα που γίνεται συστηματικά, εδώ και καιρό, κυρίως από τα δύο μεγάλης ακροαματικότητας κανάλια, τα οποία προβάλλουν τουρκικά σίριαλ. Όπως εύστοχα γρά­φει ο Γ. Καραμπελιάς στο «Άρδην», «το τουρκικό κράτος έχει ήδη καταλάβει τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες της Ελληνικής Δημοκρατίας χωρίς να χρειαστεί να καταλάβει έδαφος της Ελλάδας». Το δε απόγειο της υποκρισίας είναι ότι στα δελτία ει­δήσεων των δύο αυτών καναλιών προβάλλονται λεπτομερώς οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέ­ριου χώρου μας και οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο, όπου τα τουρκικά πολεμικά πλέουν ανενό­χλητα ως το Σούνιο.

Αμέσως μετά οι διαφημίσεις προετοιμάζουν το κοινό για τον Σουλεϊμάν και τη δακρύβρεχτη Σιλά. Έτσι εντυπώνεται σίγα - σιγά η ιδέα του τουρκικού τρόπου ζωής, σκέψης και πολιτισμού, μας γίνεται οικεία, κλαίμε με τις ιστορίες αγάπης, θαυμάζου­με τις απαστράπτουσες Μερσεντές και τις πολυτε­λείς βίλες, μαθαίνουμε ότι ο πάτος της τροφικής αλυσίδας της υπεραναπτυγμένης τουρκικής κοι­νωνίας είναι οι Κούρδοι – με δυο λόγια, στήνεται ένα ιδανικό πολιτισμικό πρότυπο, ενώ ταυτόχρο­να μας εντάσσουν σε ένα οικείο περιβάλλον, κα­θόλου εχθρικό, κάθε άλλο, τόσο φιλικό, που μπο­ρούμε να… ενώσουμε και τις χώρες μας ακόμα!

Βεβαίως, όλα αυτά δεν θα είχαν ιδιαίτερη βα­ρύτητα αν δεν μαθαίναμε και το ένδοξο ιστορικό παρελθόν της γειτονικής και τόσο φιλικής χώρας. Μπορεί η πλειονότητα των ελληνοπαίδων που ει­σέρχεται στα πανεπιστήμια να θεωρεί ότι η 28η Οκτωβρίου αναφέρεται… στην τουρκοκρατία και ο Παρθενώνας… στο Βυζάντιο, ωστόσο η ελλη­νική Δημοκρατία φροντίζει να γνωρίσουν τα πά­ντα για τον Σουλεϊμάν και το χαρέμι του. Καθώς φαίνεται, και σε αυτήν την περίπτωση ό,τι δεν πέ­τυχαν οι τουρκικές προκλήσεις και η συχνή όξυν­ση των σχέσεων – πολλές φορές υπό την απειλή πολέμου των κατά τα άλλα φίλων γειτόνων – το πέτυχε η νεο-οθωμανική προπαγάνδα μέσω των απερίγραπτα (ουδόλως) «αφελών» σίριαλ που κλέβουν τις καρδιές των Ελλήνων τηλεθεατών, οι οποίοι συγκινημένοι, χρεοκοπημένοι και δίχως μέλλον κλαίνε και οδύρονται για τις ατυχίες της Σιλά σε καθημερινή βάση. «Μα είναι συγκινητικό, πολύ συναισθηματικό», και το δάκρυ ρέει με με­γαλύτερη συχνότητα και από τους καταρράκτες του Νιαγάρα.

Η αρχή έγινε από τον ΣΚΑΪ, όπου ανακαλύφθη­κε μια νέα ανάγνωση - αφήγηση (!) της Ιστορίας του ’21 και μάθαμε ότι τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς όπως τα ξέραμε και ότι είχαμε πέσει θύ­ματα παρεξήγησης! Οι Τούρκοι δεν ήταν δυνάστες και κατακτητές. Μάθαμε σε εντατικά τηλεοπτικά ιστορικά σεμινάρια ότι ασκούσαν δημοκρατική δι­οίκηση και ότι οι Έλληνες έχαιραν προνομίων που λίγο - πολύ τα έχασαν με την αδικαιολόγητη Επα­νάσταση και γι’ αυτό μας θεωρούν… αχάριστους!
Μετά ήρθε ο Alpha, μετά ο Ant1 και το Mega να συνεχίσουν αυτήν την πατριωτική πολιτική με λι­γότερο επιστημονικό, αλλά αποτελεσματικότερο τρόπο… με ιστορίες αγάπης, με την προβολή του ένδοξου παρελθόντος των γειτόνων, κάνοντάς μας κοινωνούς της γλώσσας τους - για να τη συ­νηθίζουμε - όπως και του συναισθηματικού τους κόσμου, του τόσο συγκινητικά τρυφερού…

Η παρακμή μας είναι πολύ μεγαλύτερη από αυ­τήν που φανταζόμαστε ή ακόμα κι από αυτήν που τρομάζουμε να αποδεχτούμε. Αρκεί να σκεφτού­με ότι φτάσαμε στο σημείο με τέτοια πολιτισμική παράδοση να… εισάγουμε τούρκικο πολιτισμό.

www.topontiki.gr

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Η ΣΕΙΡΑ «ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ» ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟΥΡΚΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος.



«Το να παρακολουθείς την σειρά Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είναι αυτοκτονία». Με αυτά τα χαρακτηριστικά λόγια, ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός και πρώην πρόεδρος του «Τουρκικού Ιδρύματος Ιστορίας», Yusuf Halaçoğlu, εξέφρασε στην τουρκική εφημερίδα, Habertürk, την άποψη του για την ιστορική διαστρέβλωση από το πασίγνωστο πλέον στην Ελλάδα τουρκικό σήριαλ.
Ο Halaçoğlu είναι ένας από τους πολλούς Τούρκους ιστορικούς που επέκριναν με σφοδρό τρόπο το σήριαλ, όπως και οι καθηγητές της ιστορίας σε τουρκικά πανεπιστήμια, Yavuz Bahadıroğlu και Erhan Afyoncu. Μάλιστα ο πιο σφοδρός στην κριτική του, Yusuf Halaçoğlu, τόνισε πως ήταν μεγάλο σκάνδαλο η διάθεση 500 χιλιάδων δολαρίων για την παραγωγή της 
σειράς, η οποία διαστρέφει σε προκλητικό βαθμό την ιστορική αλήθεια. Και πρώτα πρώτα, όπως τόνισε ο Τούρκος ιστορικός, τα …μοντελάκια που φορούν οι γυναίκες του χαρεμιού είναι του δεκάτου ενάτου αιώνα, ενώ η σειρά αναφέρετε στον δέκατο έκτο αιώνα. Οι γυναίκες τότε ούτε κατά διάνοια κυκλοφορούσαν μέσα στο χαρέμι με τέτοια… ντεκολτέ που ανάγουν σε σύγχρονη εποχή. Ακόμα και τα πυροτεχνήματα που εμφανίζονται για την γιορτή της γέννησης του διαδόχου του θρόνου, (του Μεχμέτ, πρωτότοκου γιου της σουλτάνας Χιουρέμ), είναι σοβαρό ιστορικό λάθος καθώς αυτά δεν υπήρχαν ούτε κατά διάνοια την εποχή εκείνη. Αλλά η κριτική του πολύ γνωστού Τούρκου ιστορικού δεν σταματά εδώ. Όπως τονίζει, η εμφάνιση που είχε ο οθωμανικός στρατός, όπως αυτή προβλήθηκε στην τηλεοπτική σειρά στην μάχη του Μόχατς, είναι τελείως ανακριβής, ενώ ο σουλτάνος ποτέ δεν φορούσε άσπρο σαρίκι, κάτι που προσέβαλε τον θεσμό. Οι ενδυμασίες των στρατιωτών, τα σπαθιά και ο εξοπλισμός τους, είναι εξ ολόκληρου λάθος και μπερδεύονται οι τότε ιστορικές εποχές με μεταγενέστερες, κάτι που κάνει την σειρά γελοία, σύμφωνα με τον Τούρκο ιστορικό. Τα ιδία υποστήριξε και ο Yavuz Bahadıroğlu, ο οποίος τονίζει πως η σειρά αυτή κοροϊδεύει τους τηλεθεατές, (εδώ στην Ελλάδα οι τηλεθεατές έχουν εκστασιαστεί ), ενώ αναφέρει πως τα κανόνια του Σουλεϊμάν είναι πολύ μεταγενέστερης εποχής
Ενώ όμως εδώ στην Ελλάδα η προβολή της ανιστόρητης τουρκικής ιστορικής σειράς συνεχίζετε χωρίς καμία επίσημη αντίδραση, στην Βοσνία, η οποία σημειωτέον είναι και μουσουλμανική χώρα, τις έντονες αντιδράσεις για το ιστορικό περιεχόμενο της σειράς έχει προκαλέσει η προβολή της στο μεγαλύτερο κανάλι της χώρας. Ο πρόεδρος του «Ιδρύματος Ιστορικών Ερευνών της Βοσνίας», Sedat Beşliya, τόνισε πως η σειρά αυτή βρίθει ιστορικές ανακρίβειες και παραποιεί την ιστορία προσθέτοντας πως η «χαρεμοποίηση» της εποχής του Σουλεϊμάν του μεγαλοπρεπή, είναι ανιστόρητη. Παράλληλα ο πρόεδρος του «Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών», καθηγητής Adnan Kadriç, ομολόγησε πως η σειρά αυτή είναι διαστρέβλωση και προσβολή όλης της βαλκανικής ιστορίας. Αλλά και από τους κινηματογραφικούς παράγοντες της Βοσνίας υπήρξε έντονη κριτική. Συγκεκριμένα, ο γνωστός Βόσνιος σκηνοθέτης του κινηματογράφου, Suleyman Kupusoviç, χαρακτήρισε την σειρά «χολιγουντιανή σαπουνόπερα», ενώ ομολόγησε πως άλλα περίμενε από τους δημιουργούς της σειράς και αφού απογοητεύτηκε από το πρώτο επεισόδιο, σταμάτησε να τη παρακολουθεί. Ανάλογες και ακόμα πιο έντονες αντιδράσεις, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Vatan, πριν ακόμα αρχίσει η προβολή της σειράς, σημειωθήκαν και στις χώρες Σερβία και Μαυροβούνιο από τοπικούς παράγοντες της τέχνης και της πολιτικής.
www.o;ympia.gr

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΗΡΙΑΛ ΠΟΥ «ΓΚΙΑΟΥΡΟΠΟΙΟΥΝ» ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την καταπληκτική καταγγελία ότι με χρήματα της Ευρωπαϊκής  Ένωσης γυρίζονται κάποιες πολύ γνωστές τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, που στη συνέχεια πλημμυρίζουν κάποιες χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, έκανε η βρετανίδα βουλευτής του βρετανικού συντηρητικού κόμματος, Pauline Latham. Μάλιστα η είδηση αυτής της καταγγελίας προκάλεσε τόσο μεγάλη αίσθηση, που πέρασε και στον τουρκικό τύπο,  με αποκλειστικό δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας, Μιλιέτ.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, η βρετανίδα βουλευτής κατήγγειλε ότι μεγάλο μέρος της οικονομικής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Τουρκία, που ανέρχεται στο ποσό των 620 εκατομμυρίων αγγλικών Στερλινών, πηγαίνει στην ταχέως αναπτυσσομένη τηλεοπτική βιομηχανία της Τουρκίας και στην παραγωγή διαφόρων τηλεοπτικών σήριαλ, που έχουν πλημμυρίσει τα τελευταίαχρόνια τα μεγάλα ελληνικά κανάλια. Το θέμα μάλιστα πήρε μεγάλη έκταση αναγκάζοντας την ίδια την υπουργό Ανάπτυξης της Βρετανίας, Justine Greening, να διατάξει έρευνα για το πως διοχετεύετε η οικονομική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Τουρκία στην παραγωγή τουρκικών τηλεοπτικών σειρών.  Να σημειώσουμε ότι ορισμένα από αυτά τα σήριαλ έχουν εξοργίσει τους βρετανούς γιατί αναφέρονται στην παρουσία του βρετανικού στρατού στην Κωνσταντινούπολη, την περίοδο 1919-1922, με εξευτελιστικούς τρόπους που καταρρακώνουν την εικόνα των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων και δημιουργούν αντιβρεττανικά αισθήματα στο τηλεοπτικό κοινό.

Στην καταγγελία της, η βρετανίδα βουλευτής αναφέρει ότι η Τουρκία είναι η χώρα που λαμβάνει την μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και με καταχρηστικό τρόπο χρησιμοποίει αυτή την οικονομική βοήθεια για την ανάπτυξη της «σηριαλικής» της βιομηχανίας. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την βρετανίδα βουλευτίνα, γίνετε εξαγωγή αυτών των  σειρών με προφανή σκοπό την προπαγάνδα των τουρκικών, (νεοοθωμανικών ), θέσεων στην Ευρώπη. Ο ίδιος ο υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων της Τουρκίας, ο γνωστός και στην Ελλάδα για τα ειρωνικά του σχόλια για τους Έλληνες, Egemen Bağis, έχει ομολογήσει, σύμφωνα με τους Βρετανούς, ότι μεγάλα ποσά από την Ευρωπαϊκή βοήθεια δίνονται για την παραγωγή τηλεοπτικών σειρών, που στη συνέχεια εξαγόμενες αποφέρουν τεράστια κέρδη στα τουρκικά κανάλια.

Το πόσο η κατάσταση αυτή η έχει εξοργίσει τους Βρετανούς, (ενώ εδώ στην Ελλάδα κοιμόμαστε τον ύπνο του.. οθωμανικού δικαίου και κανείς δεν αντιδρά), φάνηκε από το ότι η γνωστή βρετανική εφημερίδα, Daili Mail, έχει κηρύξει εκστρατεία κατά στης συνέχισης της μεγάλης οικονομικής βοήθειας προς την Τουρκία, η οποία στηρίζει την τηλεοπτική της βιομηχανία.

Το θέμα ήρθε στην επικαιρότητα και εξόργισε τους βρετανούς γιατί παράλληλα δημοσιοποιήθηκαν και οι φετινές εκτιμήσεις των Βρυξελλών για τη κατάφορη παραβίαση των βασικών αρχών της ελευθερίας του τύπου στην Τουρκία, (αλήθεια που είναι οι Έλληνες αριστεροί  για να καταγγείλουν την ανελεύθερη Τουρκία;), η οποία παράγει τηλεοπτικά σήριαλ και τα εξάγει στο εξωτερικό ενώ στο εσωτερικό της καταπιέζει κατάφορα τις δημοκρατικές ελευθερίες.  Για το ίδιο θέμα, όπως έγινε γνωστό από τον βρετανικό τύπο και αναμεταδόθηκε και από την εφημερίδα Μιλιέτ, ετοιμάζεται για τις αρχές του 2013 ειδική διάσκεψη στις Βρυξέλλες με αποκλειστικό θέμα την κατάφορη παραβίαση της ελευθερίας του λόγου στην Τουρκία, (άραγε θα μετάσχουν σε αυτή την  σύσκεψη και Έλληνες  ;) .

Και όλα αυτά ενώ εδώ στην Ελλάδα κοιμόμαστε τον ύπνο του «νεοοθωμανικού δικαίου» και οι Τούρκοι με λεφτά της Ευρώπης, δηλαδή και με δικά μας λεφτά, κατασκευάζουν τις τηλεοπτικές τους αθλιότητες και μας τις σερβίρουν σαν ένα περίτεχνο δηλητήριο νέο-γκιαουροποίησης του ελληνισμού.


www.olympia.gr


Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Εκτουρκισμός του Ελληνικού έθνους;


Turkey-Consulate-Komotiniτου Πέτρου Χασάπη
Τούρκικα σίριαλ [μόνο προς 1.500 ευρώ το επεισόδιο!]
Εκτουρκισμός του ελληνικού έθνους;
Μετά τις διάφορες εκδοχές για την ελληνική επανάσταση του 1821, τον συνωστισμό στη Σμύρνη κ.λ.π., τώρα έχουμε και τα τούρκικα σίριαλ.
Σε συζήτηση προχθές το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό ΚΟΝΤΡΑ με τους κ.κ. Κουρή και Ταλαμάγκα και φιλοξενούμενους τον καθηγητή κ. Κοντογιώργη, τον κ. Καραμπελιά κ.λ.π., ακούστηκαν απίστευτα πράγματα σχετικά με τα τούρκικα σίριαλ τα οποία ξαφνικά πέφτουν πάνω στο κεφάλι του απελπισμένου πολιτικού ραγιά Έλληνα.
Συγκεκριμένα:
1) Ενώ κάθε παραγόμενο επεισόδιο κοστίζει 200.000 ευρώ περίπου, διατίθεται στα ελληνικά κανάλια μόνο προς 1.500 ευρώ το επεισόδιο!!! με τον όρο όμως να μην γίνεται μεταγλώττιση, αλλά να ακούγεται στον ελληνικό λαό η τουρκική γλώσσα.
2) Έχει υπολογιστεί ότι παίζονται στην ελληνική τηλεόραση συνολικά 8 ώρες το 24ωρο τούρκικα σίριαλ!!! Δηλαδή.... το 1/3 του 24ώρου καλύπτεται από τούρκικη προπαγάνδα.
3) Παίζονται στις ώρες μεγάλης τηλεθέασης.
4) Υπολογίστηκε ότι τα παρακολουθούν επί καθημερινής βάσεως 4.500.000 Έλληνες.
Οι παριστάμενοι στην πιο πάνω τηλεοπτική συζήτηση αναρωτήθηκαν για το τι κάνει το ΕΣΡ και το Υπουργείο Πολιτισμού (στο οποίο υπενθυμίζουμε ότι υπηρέτησε και ο κ. Σαμαράς).
Τρόϊκα και πολιτικό σύστημα σε απόλυτη συνεργασία με στόχο την ελληνική κοινωνία
Ένα πολιτικό σύστημα δηλαδή ένα καθεστώς, καταρρέει με δύο τρόπους. Είτε με επανάσταση, είτε με την διακοπή της χρηματοδότησής του. Όταν το καθεστώς δεν έχει χρήματα από φόρους ή εξωτερικά δάνεια για να χρηματοδοτήσει επαρκώς τους πυλώνες στήριξής του (ΜΜΕ, πνευματική ελίτ, κρατικό μηχανισμό, κομματικούς μηχανισμούς, συνδικαλιστικά στελέχη κ.λ.π.), τότε αρχίζει η γρήγορη αποσύνθεσή του μέχρι που τελικά καταρρέει εντελώς, χωρίς να ανοίξει μύτη.
Αυτή τη στιγμή πολιτικό σύστημα και τρόϊκα συμπίπτουν απόλυτα σε ένα πράγμα. Η μεν τρόϊκα θέλει να.... ικανοποιήσει τα συμφέροντα που εκπροσωπεί σε βάρος της ελληνικής δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, το δε πολιτικό σύστημα θέλει να μην καταρρεύσει αντλώντας χρήμα από τις δόσεις της τρόϊκας και από τους φόρους. Εξάλλου και η τρόϊκα αντιλαμβάνεται πως αν καταρρεύσει αυτό το σάπιο, εθελόδουλο και ψοφοδεές πολιτικό σύστημα, που είναι του χεριού της, δεν θα μπορέσει να φέρει σε πέρας τα σχέδιά της.
Επομένως εκείνο που τους απασχολεί και τους δύο τόσο καιρό τώρα, δεν είναι τα μέτρα που θα λάβουν, αλλά το πώς θα τα περάσουν, χωρίς να αντιδράσει η κοινωνία. Μεγάλο ρόλο για την επίτευξη του στόχου αυτού παίζουν πολλά καθεστωτικά ΜΜΕ τα οποία στην ουσία αποτελούν τα δόντια του συστήματος, με τα οποία αυτό δαγκώνει τις ανθρώπινες συνειδήσεις.
www.elkosmos.gr


Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Τουρκέψαμε!


Εισαγωγικό σημείωμα του Δαμιανού Βασιλειάδη στο άρθρο του κ. Νίκου Χειλαδάκη '' Τουρκικά σήριαλ''

Η ανάλυση του κ. Χειλαδάκη αποκαλύπτει το τραγικότερο έγκλημα που συντελείται από το παρασιτικό ελληνικό κεφάλαιο, σε αγαστή συνεργασία με το ξένο, στην καρδιά της συνείδησης του Έλληνα. Γράφει σχετικά ο Ισπανός φιλόσοφος, συγγραφέας και δοκιμιογράφος Σαντιάγκο Άλμπα Ρίκο:
Το ξένο κεφάλαιο δεν αποτελεί πια ένα περιφερειακό στοιχείο ή κάτι που επιβάλλεται από τα έξω πάνω στις εθνικές καπιταλιστικές τάξεις. Ο νεοφιλελευθερισμός συστήνει ‘εσωτερικές μπουρζουαζίες’ ως συστατικό στοιχείο των εθνικών μπλοκ εξουσίας. Στον νεοφιλελευθερισμό η πολιτική και οικονομική βάση της “ορθολογικής Αριστεράς” του Χόμσμπαουμ έχει εξαφανιστεί».[1]
Οι λεγόμενοι «νταβατζήδες» των καναλιών (κομμάτι από τις εσωτερικές μπουρζουαζίες), υπηρετούν τα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι «μπίζνες». Τα τουρκικά σήριαλ είναι μέρος αυτού του σχεδίου.
Οι Έλληνες αποκτούν νεο-οθωμανική συνείδηση ασυνείδητα. Ανεπαίσθητα αλλοιώνεται η συνείδηση του, για να γίνει εύκολη λεία σε οποιαδήποτε εσωτερική και εξωτερική επιβουλή και εκμετάλλευση. Μετατρέπεται σε Νεο-Ραγιά, ανίκανο να αντισταθεί σε ο,τιδήποτε, με τα μέσα του μοντέρνου ψυχολογικού πολέμου, που εφαρμόζουν όλοι εκείνοι εντός και εκτός Ελλάδας που θέλουν να απαλείψουν ό,τι ελληνικό ακόμη υπάρχει σ’ αυτήν την κοινωνία.
Τονίσαμε με έμφαση σε ένα εισαγωγικό σημείωμα στο προηγούμενο άρθρο του κ. Χειλαδάκη, για τα τουρκικά σήριαλ, ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι πρωταρχικά οικονομικό, ούτε πολιτικό, αλλά πολιτισμικό, με την έννοια ότι οι άρχουσες τάξεις μέσω της διαφθοράς (πνευματική και ηθική αλλοτρίωση), ασκούν εξουσία (πολιτική διάσταση του προβλήματος) και στο τέλος εκμεταλλεύονται με πλήρη άνεση το λαό (οικονομική διάσταση).
Στόχος όλων όσων εργάζονται τον αφανισμό της Ελλάδας είναι η συνείδηση και το φρόνημα του Έλληνα. Από κει και πέρα γίνεται έρμαιο οποιασδήποτε δύναμης που θέλει να τον εκμεταλλευτεί. Οι αποδομητές του έθνους -κράτους σε αυτό αποσκοπούν.
Η ενασχόληση των Ελλήνων πολιτών (πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, συνδικαλιστικών κινημάτων και λοιπά) μόνο με την οικονομία κατά προτεραιότητα είναι σίγουρο ότι θα βαθαίνει την κρίση και θα επιδεινώνει τα αδιέξοδα, γιατί απλούστατα δεν ασχολείται με την καρδιά και τον πυρήνα του προβλήματος.  
Η θεωρία του Σοκ και δέος αποκαλύπτει του λόγου το αληθές. Γράφει η γνωστή συγγραφέας Ναόμι Κλάιν στο πολύκροτο βιβλίο της Σοκ και δέος τα εξής:
«Το “Σοκ και δέος” παρουσιάζεται συχνά ως μια στρατιωτική σαρωτικής ισχύος πυρός, όμως οι συντάκτες του δόγματος θεωρούν ότι είναι κάτι περισσότερο: Ισχυρίζονται ότι είναι ένα πολύπλοκο ψυχολογικό σχέδιο που πλήττει “απευθείας τη βούληση του αντιπάλου να αντισταθεί”. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται προέρχονται από έναν βραχίονα του στρατιωτικού συμπλέγματος των ΗΠΑ: Αποστέρηση και υπερφόρτωση των αισθήσεων με σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την παλινδρόμηση των υποκειμένων».[2]  Αυτό ισχύει, όπως ισχυρίζεται ο Σπύρος Μαρκεζίνης και για τα κράτη: «Τρεις διαπρεπείς Αμερικανοί διεθνολόγοι παρατήρησαν σε μια κοινή μελέτη[3] ότι “τα πλέον ισχυρά κράτη είναι πιθανόν σε θέση να μεταβάλλουν τις αυτοαντιλήψεις των ασθενέστερων κρατών, ιδίως όταν η οικονομική και στρατιωτική ισχύς έχουν υπονομεύσει τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις”, {δηλαδή των μικρότερων κρατών}».[4]
Τελικός σκοπός είναι να καταστεί ο αντίπαλος ανίκανος να αντισταθεί. Αυτό σχετικά με τον ψυχολογικό πόλεμο.
Στον οικονομικό τομέα το πρόγραμμα προέβλεπε: «Πρώτον, οι κυβερνήσεις πρέπει να καταργήσουν όλους τους κανόνες και τις ρυθμίσεις που εμποδίζουν τη συσσώρευση κερδών. Δεύτερον, οφείλουν να πουλήσουν τη δημόσια περιουσία σε ιδιωτικές εταιρείες, ώστε να την εκμεταλλευτούν επικερδώς. Και, τρίτον, πρέπει να προβούν σε δραματικές περικοπές στη χρηματοδότηση των κοινωνικών προγραμμάτων».[5]


[1] Γκρέγκορυ Άλμπο, ό.π.
[2] Βλ.Ναόμι Κλάιν, Το Δόγμα του Σοκ , η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής, εκδ. «Λιβάνης», Αθήνα 2007, σ. 446.
[3] Peter Katyenstein, Robert O. Keobane, Stephen D. Krasner,  International Organisasion and the Studz of World Politics, τόμ. 52,τ. 4 (Φθινόπωρο 1998), σ. 673.
[4] Βλ. Βασίλειος Μαρκεζίνης, Η Ελλάδα των κρίσεων. Ένα προσωπικό δοκίμιο, εκδ. «Λιβάνης», Αθήνα2011, σ. 153. Αυτό που επιδιώκουν οι ΗΠΑ το εφαρμόζουν συστηματικά και «οι φίλοι μας» από Ανατολάς.
[5] Βλ. Ναόμι Κλάιν, ό.π., σ 447.

Τουρκικά σήριαλ


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ, Δημοσιογράφος-Τουρκολόγος

Κάποτε ο Οζάλ είχε πει ότι δεν θα χρειαστεί πόλεμος για να κατακτήσουμε την Ελλάδα, αλλά αυτή θα πέσει μόνη της σαν ώριμο φρούτο στις αγκαλιές μας.
Πού να το φαντάζονταν ότι είκοσι σχεδόν χρόνια με τα τον θάνατο του,
η Ελλάδα θα είχε πραγματικά κατακτηθεί σαν «χαζό φρούτο» από μια τουρκική τηλεοπτική επέλαση που έχει καθηλώσει τους Έλληνες μέσα στην μεγάλη τους κρίση, καθώς τα ελληνικά κανάλια σου δίνουν πλέον την εντύπωση ότι δεν βρίσκεσαι σε κάποια ελληνόφωνη επικράτεια, αλλά κάπου στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα, στον Ντιαρμπακίρ και δεν συμμαζεύεται.
Τρίβουν τα χέρα τους οι Τούρκοι καθώς οι τηλεοπτικές τους σειρές έχουν βρει τον καλύτερο πελάτη στο ελληνικό κοινό γεμίζοντας τα τουρκικά ταμεία και παράλληλα σπάνε πλάκα με τους «χαϊβάνηδες γιουνάνληδες», καθώς τους πασάρουν ό,τι θέλουν για μεταξωτές κορδέλες, ενώ στην ίδια την Τουρκία προβάλλονται τηλεοπτικές σειρές με έντονο ανθελληνικό περιεχόμενο.
Πού ξέρει κανείς, μπορεί σε λίγο καιρό να φτάσουμε στο σημείο να εισάγουμε και αυτές τις τουρκικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες, θάβοντας οριστικά την ελληνική μας κουλτούρα στο μπιτ παζάρ της Ανατολίας, προς «δόξα» του Μακρυγιάννη του Κολοκοτρώνη και Κοσμά του Αιτωλού.
Έξ άλλου οι Τούρκοι θεωρούν πως μας κάνουν μεγάλη χάρη να μας πουλάνε ό,τι τηλεοπτικό φρούτο παράγουν, καθώς, όπως ισχυρίζονται, μέσα στην μεγάλη κακομοιριά της Ελλάδας οι τηλεοπτικές τους σειρές αναπαύουν τους κακομοίρηδες τους Έλληνες και τους δίνουν λίγη χαρά μέσα στο ζοφερό περιβάλλον της μαύρης τους καθημερινότητας.
Είναι χαρακτηριστικό ένα δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας Βατάν, με τον τίτλο, «Türk dizileri Yunanlılara krizi unutturuyor», δηλαδή, «Οι τουρκικές σειρές κάνουν τους Έλληνες να ξεχνούν την κρίση». Παράλληλα μια πρόσφατη έρευνα του γνωστού τουρκικού καναλιού, NTV, από την εκπομπή, «Pasaport» του Mete Çubukçu, με τον τίτλο, «Türk dizileri krizdeki Yunanistn’ ı nasil etkiliyor», δηλαδή, «πώς επιδρούν οι τουρκικές σειρές στην ελληνική κρίση», ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίχτηκε ότι οι τουρκικές σαπουνόπερες εμφανίζονται σας οι ...ψυχολογικοί σωτήρες των Ελλήνων.
Αλλά το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό καθώς δια μέσου αυτών των σειρών καλλιεργείται ένα κλίμα εικονικής φιλίας, μιας ατμόσφαιρα ελληνικής υποχώρησης και σταδιακής αποδοχής όλων των τουρκικών επεκτατικών απόψεων και φυσικά δημιουργείται το έδαφος για να γίνουν φιλικές όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις που θα μας «απαλλάξουν» από όλες τις «σύγχρονες αμαρτίες» μας σαν έθνος και σαν λαό. Με λίγα λόγια, αυτό που είχε πει ο Οζάλ, έρχονται σήμερα να το υλοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα μεγάλα ελληνικά κανάλια σαν σύγχρονες κερκόπορτες της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής.
Η αρχή έγινε από την περίφημη «Ιστορία Αγάπης» με την γνωστή τηλεοπτική σειρά του Μέγα. Αλλά ο θρίαμβος της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής έγινε με τον περίφημο Εζέλ. Εδώ θα κάνουμε μια στάση καθώς το θέμα χρειάζεται και κοινωνιολογική ερμηνεία. Τρεις ήταν κυρίως οι αιτίες της μεγάλης επιτυχίας του Εζέλ.
Α) Η πρώτη είναι η καθαρά κινηματογραφική- τηλεοπτική. Συγκρίνοντας τον ΕΖΕΛ με τα ελληνικά σήριαλ -με τις λατινοαμερικάνικες σαπουνόπερες ούτε λόγος να γίνεται για κάποια σύγκριση, καθώς εκεί η ηλιθιότητα είναι ο κύριος πρωταγωνιστής- αμέσως διαπιστώνει κανείς ότι υπερέχει κατά πολύ σε ποιότητα. Η συνταγή μεγάλης και συνεχούς δράσης με φοβερή πλοκή, άριστοι ηθοποιοί με φοβερό παίξιμο, έντεχνη και πράγματα ποιοτική μουσική, μια εικόνα πολυτελείας και χλιδής -άσχετη, με την τουρκική πραγματικότητα- πέτυχε να υπνωτίσει ένα ελληνικό κοινό, που έχει βαρεθεί τις ελληνικές τηλεοπτικές βλακείες.
Β) Η δεύτερη διάσταση είναι η ψυχολογική: στο σήριαλ αυτό -όπως και στα άλλα τουρκικά σήριαλ- εμφανίζεται μια χαμένη διάσταση της ελληνικής κοινωνίας που έχει θαφτεί τα τελευταία χρόνια από ένα πολυδιαφημιζόμενο ελληνικό εκσυγχρονισμό. Ενώ στα ελληνικά κανάλια κυριαρχεί μια επιμονή στην σεξουαλικότητα και σε κάθε ευκαιρία το γυμνό είναι ο σημαντικότερος τηλεοπτικός παράγοντας τηλεθέασης, ενώ καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από τηλεοπτικές σειρές που προάγουν την αποχαύνωση της ελληνικής κοινωνίας, εδώ έχουμε την προβολή μιας κοινωνίας που υποτίθεται ότι σέβεται την τιμή της γυναίκας, την οικογένεια με το κοινό τραπέζι, την μάνα, τον πατέρα, τις αδελφικές σχέσεις, την τιμή της φιλίας και όλα αυτά που ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας μέχρι ίσως και την δεκαετία του εβδομήντα. Ο Εζέλ ξυπνάει στον σημερινό Έλληνα κάποια χαμένη του ταυτότητα και αυτό είναι ίσως ο κυριότερος λόγος της μεγάλης του επιτυχίας -ούτε να το φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να προβληθεί στην Γερμανία ή σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Υπάρχει όμως και η τελευταία και πιο ενδιαφέρουσα διάσταση:
Γ) Χωρίς να το κάνουν συνειδητά, αλλά αυτό ήταν αναπόφευκτο, ο Εζέλ δείχνει ακριβώς μια από τις σημαντικότερες διαστάσεις της σύγχρονης Τουρκιάς. Μια ασταμάτητη βία και μια αδίστακτη τουρκική μαφία. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι εδώ ο Έλληνας εξοικειώνεται με κάτι το μέχρι χτες πρωτόγνωρο. Το έγκλημα, η εκδίκηση, το αίμα, τα πιστολίδια και οι δολοφονίες, προβάλλονται σαν κάτι το φυσιολογικό, κάτι το απαραίτητο, συχνά αναγκαίο για το ξέπλυμα της τιμής, για την απόδοση της δικαιοσύνης. Αυτή είναι η σύγχρονη Τουρκία. Ένας κόσμος βουτηγμένος στο αίμα, όπου οι «ήρωες» και οι «σοφοί» είναι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες της τουρκικής μαφίας.
Εδώ όμως βρίσκεται και το πιο επικίνδυνο σημείο για τους Έλληνες και τον ελληνισμό. Έχοντας υποφέρει επί αιώνιες από μια αφύσικη, συχνά πρωτόγνωρη βαρβαρότητα που πήγαζε ακριβώς από το ψυχολογικό υπόβαθρο μιας κοινότητας και μιας θρησκείας όπου δεν καταδικάζεται η βία όπως στον χριστιανισμό, αλλά αντίθετα συχνά εξυψώνεται σαν η απαραίτητη κάθαρση, σήμερα εξοικειωνόμαστε με τηλεοπτικό τρόπο και θαυμάζουμε αυτό το αιματοβαμμένο «δημιούργημα», που μπροστά του ακόμα και οι γκάγκστερς του Σικάγο φαντάζουν μωρές παρθένες. Και παράλληλα, ο θαυμασμός αυτός μετατρέπεται σταδιακά, υποσυνείδητα αλλά σταθερά, σε ένα αίσθημα υποταγής μπροστά σε έναν αδίστακτο, όπως προβάλλεται, γείτονα, που είναι ικανός για όλα, ακόμα και να πίνει το αίμα σαν λεμονάδα.
Ενώ όμως στην Ελλάδα οι Έλληνες μένουν με ανοιχτό το στόμα, παρακολουθώντας τις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, στην ίδια την Τουρκία κάνουν θραύση οι ανθελληνικές τηλεοπτικές σειρές, όπως αυτή που μεταδίδεται στην τουρκική κρατική τηλεόραση με τον τίτλο, «Mazi kalbımde yaradır» -δηλαδή «Το παρελθόν πληγή στην καρδιά μου». Στην ανθελληνική αυτή σειρά παίζουν ο Özğür Çevik, γνωστός Νίκος μας από την τουρκική τηλεοπτική σαπουνόπερα «Ιστορία αγάπης» και η Sedef Avci, η γνωστή μας Μπαχάρ από τον Εζέλ.
Η ιστορία είναι και αυτή ιστορία αγάπης με φόντο όμως την κυπριακή τραγωδία του 1974. Ο Özğür Çevik, αξιωματικός του τουρκικού ναυτικού μετέχει στην τουρκική εισβολή στην μεγαλόνησο και σε διαφορές πολεμικές επιχειρήσεις με πολύ μελό σκοτώνει αβέρτα τους «κακούς» Έλληνες. Κάποια στιγμή ο ήρωας μας πιάνεται αιχμάλωτος από τους «αιμοσταγείς εγκληματίες» της ΕΟΚΑ και βασανίζεται φρικτά ενώ η αγαπημένη του Sedef Avci, νοσοκόμα του τουρκικού στρατού, ψάχνει απεγνωσμένα να τον απελευθερώσει από τους κακούς και εγκληματίες Έλληνες που διαπράττουν «φρικτή γενοκτονία» σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Άραγε θα τολμήσει κανένα ελληνικό κανάλι να φέρει και αυτή την σειρά στην Ελλάδα; Τότε πραγματικά θα γελάσει ο κάθε πικραμένος.
Αλλά είναι ατέλειωτες οι ανθελληνικές σειρές όπως τα «Kirik Kanatlar», ή «Σπασμένα Φτερά». Εδώ έχουμε και την τουρκική εκδοχή της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας προς δόξα και τιμή της κας Ρεπούση. Η σκηνή από την προκυμαία από όπου θα αναχωρήσουν οι Έλληνες πρόσφυγες μετά την μικρασιατική καταστροφή: ο τουρκικός στρατός, όχι μονό συνοδεύει και κουβαλά με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των προσφύγων, μην τυχόν και κουραστούν, αλλά έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία, όπου τους προσφέρει τρόφιμα, ποτά και ό,τι άλλο που θα τους κάνει ευχάριστο το ταξίδι της προσφυγιάς. Μάλιστα κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες κλαίνε γιατί θα χάσουν τον φίλο τους, κάποιο Νίκο και κάποιο Κώστα. Ένας λοχαγός είναι απαρηγόρητος για κάποια Μαρία, που τον χαιρετά με εμφανή την στενοχώρια γιατί φεύγει στην προσφυγιά. Σε λίγο τα πλοία που θα τους παραλάβουν φτάνουν και αφού οι Τούρκοι φαντάροι φορτώσουν τα υπάρχοντα τους, τότε βγάζουν τα μαντήλια. Από την μια ο τουρκικός στρατός του Κεμάλ που κλαίει απαρηγόρητος γιατί φεύγουν οι Ρωμιοί πρόσφυγες και από την άλλη οι Ρωμιοί κλαίνε και αυτοί καθώς ανεμίζουν τα μαντήλια του αποχαιρετισμού. Κάπως έτσι έγινε η Μικρασιατική καταστροφή κι η άρχισε η μεγάλη ελληνική προσφυγιά κατά το περίφημο αυτό τουρκικό σήριαλ.

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Μίκης Θεοδωράκης: «Eυτελή προπαγάνδα» τα τούρκικα σήριαλ


Σε ανοικτή επιστολή του ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε λόγο για «ευτελή προπαγάνδα» των τουρκικών σήριαλ, ενώ στα ελληνικά κανάλια για την «προκλητική» επιλογή τους να τα προβάλλουν.
Η πολιτική κίνηση του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία κάνει λόγο για «προκλητική στάση των καναλιών» τα οποία στο βωμό του κέρδους «αγοράζουν ό,τι τους σερβίρει η τούρκικη τηλεοπτική αγορά η οποία ξέρει πολύ καλά τη δουλειά της».
Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση:
«Μπορεί να μοιάζει εκτός τόπου και χρόνου, αν δεν το προσέξουμε όμως σίγουρα θα βρεθούμε εκτός του τόπου μας και της γλώσσας μας μια μέρα που δεν είναι μακρινή…
Χθες το απόγευμα, ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι πρόβαλε το ένα πίσω από το άλλο δύο τούρκικες σειρές, μια ιστορικού και μία ερωτικού περιεχομένου έτσι για ποικιλία.
Η προκλητική αυτή στάση των καναλιών που προβάλλουν ανενδοίαστα ό,τι πιο ευτελές τους σερβίρει η τούρκικη προπαγάνδα, μοιάζει να προβληματίζει ελάχιστους.
Στο βωμό του κέρδους –δεν θέλουμε ούτε να σκεφτούμε άλλους λόγους- τα ελληνικά κανάλια αγοράζουν ό,τι τους σερβίρει η τούρκικη τηλεοπτική αγορά η οποία ξέρει πολύ καλά τη δουλειά της. Σε μια Ελλάδα, αδύναμη να αντιδράσει, υπνωτισμένη λες από τα επανωτά χτυπήματα και μέσα στο στρόβιλο των τελευταίων μέτρων που δίνουν τη χαριστική βολή, η γείτων χώρα με γνωστή υψηλών προδιαγραφών προπαγάνδα βρήκε τη χρυσή ευκαιρία. Κύριοι των καναλιών, γιατί πέσατε στην παγίδα της ανθελληνικής προπαγάνδας;
Όλα αυτά που μας σερβίρουν –πέρα από το ….ιστορικό έκτρωμα- ουδόλως αντικατοπτρίζουν την εικόνα του τουρκικού λαού και της καθημερινότητας που βιώνει, παγιδευμένος ανάμεσα στη φτώχια και το μουσουλμανικό φανατισμό. Πρόκειται για την εικόνα μιας «άλλης» φανταστικής χώρας, αυτής που θέλουν δείξουν στην Ευρώπη για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Ας είμαστε σε εγρήγορση, ο εχθρός είναι προ των πυλών αν δεν μπήκε ήδη μέσα.»
newsbomb.gr

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ, ΤΟ ΧΑΡΕΜΙ ΚΑΙ Η ΗΛΙΘΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την θλιβερή επέτειο της μικρασιατικής καταστροφής και της φρικτής σφαγής της Σμύρνης, καθώς και των τραγικών Σεπτεμβριανών του 1955 όπου ξεκληρίστηκε με τον γνωστό τρόπο η ελληνική ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, διάλεξαν οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Νεοέλληνες καναλάρχες για να αρχίσουν την προβολή της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, «Σουλεϊμάν», του Μεγαλοπρεπή, στην τουρκικά, «Muhteşem Yüzyıl», δηλαδή ο «Μεγαλοπρεπής Αιώνας» της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έτσι οι Νεοέλληνες του 2012, πικραμένοι και εξαθλιωμένοι από την οικονομική κρίση, από τους πολιτικούς τους που σφυρίζουν αδιάφορα στο θλιβερό τους κατάντημα αφού τους εξαπάτησαν με τον χειρότερο τρόπο, τώρα θα «σωθούν» αγαλιαζόμενοι στην νέα τουρκική τηλεοπτική σειρά με τα χαρέμια, τις ετέρες «γκιαούρικης» καταγωγής, τα οθωμανικά φλάμπουρα που θα κυματίζουν πάνω από τα πτώματα των χριστιανών της Ρωμιοσύνης και από τους φανταχτερούς σαρικοφόρους, το νέο ίνδαλμα της νεοελληνικής κουλτούρας και εθνοκτόνου αποχαύνωσης. Δόξα στους καναλάρχες, επιδέξιους αποχαυνωτές του νεοελληνικού «ποιμνίου –προβάτων».
Αλλά αυτή η τουρκική τηλεοπτική εισβολή και «κατάκτηση» της Ελλάδας, μην νομίζετε ότι δεν γίνετε βάσει ενός καλά οργανωμένου σχεδίου. Αποσκοπεί στην ψυχολογική εξόντωση και αλλοτρίωση του ρωμαϊκού φρονήματος και ότι έχει απομείνει από την ελληνική παράδοση και ιστορία. Το σχέδιο αυτό έχει και κάποιες ειδικές φάσεις. Πρώτη φάση, ερωτικά σήριαλ, δεύτερη φάση, οθωμανικά σήριαλ και τρίτη φάση, τουρκικά επιθετικά σήριαλ, (όπως σε ένα όπου η γενοκτονία των Μικρασιατών παρουσιάζετε σαν «εκδρομή» στην Ελλάδα). Έτσι οι «γιουναλήδες» ξαναγίνονται ραγιάδες με την χειρότερη μορφή αφού η οικονομική κρίση τους έχει ρίξει στην χειρότερη ένδεια και στην χειρότερη αδυναμία αντίδρασης θυμίζοντας τις ετέρες του οθωμανικού χαρεμιού. Αυτό ήταν το μόνο για το οποίο τους είχαν ικανούς οι ιθύνοντες του «Ντιβανίου», οι οποίοι όμως οι περισσότεροι ήταν έλληνες εξωμότες, δηλαδή έλληνες εξισλαμισμένοι και κακοί γενίτσαροι. Άλλωστε ήταν γνωστό το ρητό, «ο Ρωμιός που γίνονταν Τούρκος, γίνονταν δυο φορές Τούρκος». Έτσι εκτός των άλλων με τον πιο «ωραίο» τρόπο θα πειστούμε στην επόμενη φάση ότι οι Ρωμιοί-γκιαούρηδες ήταν κλέφτες και εγκληματίες και ότι οι Έλληνες… έσφαζαν και αποκεφάλιζαν τους Τούρκους στην Μικρά Ασία,
Το τελευταίο «μεγαλόπρεπες» τουρκικό σήριαλ, ο «Σουλεϊμάν», είναι η σφραγίδα της τουρκικής νεοοθωμανικής επιβουλής. Να γνωρίζετε ότι είναι τόσο προκλητικά νεοοθωμανικό, ώστε σε κάποιες γειτονικές χώρες που δοκίμασαν στο πετσί τους την οθωμανική λαίλαπα, όπως η Βοσνία –Ερζεγοβίνη και η Βουλγαρία, έχουν ξεσηκωθεί έντονες αντιδράσεις στην προβολή του. Αλλά και στην ίδια την Τουρκία έχει κατηγορηθεί από πολλούς Τούρκους ιστορικούς για χοντρές ιστορικές ανακρίβειες και κυρίως για την έμφαση που δίνει στο χαρέμι που κυριαρχεί σε αυτή την τηλεοπτική σειρά της νεοοθωμανικής επέλασης. Το θλιβερό όμως για τους Νεοέλληνες είναι ότι αυτό το σήριαλ, με τις ευλογίες του ελληνικού τηλεοπτικού κατεστημένου, παρουσιάζει, με τυμπανοκρουσίες έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τον Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση. Ο Σουλεϊμάν υπήρξε ένας από τους απηνέστερους διώκτες του Eλληνισμού, κατέλαβε την Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε τον λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, ήταν ένας από τους οργανωτές των μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος. Ένας μάλιστα από τους καρπούς αυτού του παιδομαζώματος, ήταν ο περίφημος βεζίρης του, ο Ιμπραήμ πασάς, γιος ελληνορθόδοξης οικογένειας από την Πάργα, στενός φίλος του Σουλεϊμάν. Σύμφωνα με τον μεγάλο Οθωμανό ιστορικό, LordKinross, ο Ιμπραήμ ήταν ο μεγάλος εραστής του Σουλεϊμάν με τον οποίο συχνά μοιράζονταν την αυτοκρατορική κλίνη προς μεγάλη ζήλια και φθόνο της σουλτάνας Χιουριέμ, η οποία τελικά κατάφερε και τον εξόντωσε. Εκείνο όμως που δεν προβάλλεται στην τηλεοπτική σειρά και είναι μια ευκαιρία για τους Νεοέλληνες να μάθουν μερικά πράγματα, είναι ότι ο Σουλεϊμάν, (σύμφωνα με τον μεγάλο Τούρκο ιστορικό Χαλίλ Ινανλτσίκ ), ήταν από τους πιο σκληρούς σουλτάνους στην εφαρμογή του Σεριάτ, δηλαδή του άτεγκτου ισλαμικού νόμου. Η εποχή του χαρακτηρίζετε από την εγκαθίδρυση ενός φανατικού ισλαμικού καθεστώτος που το πλήρωσαν με οδυνηρό τρόπο οι χριστιανοί ραγιάδες της αυτοκρατορίας. Το καθεστώς αυτό εκδηλώνονταν στην καθημερινή ζωή με σκληρές σκηνές βίαιης τιμωρίας των παραβατών του ισλαμικού νόμου. Μάλιστα το 1537, όλοι οι επαρχιακοί διοικητές της αυτοκρατορίας ειδοποιηθήκαν πως όποιος αμφισβητούσε τα λόγια του Προφήτη, έπρεπε να εκτελείτε. Ο πατέρας του, ο Σελίμ ο πρώτος, είχε συλλάβει την πρωτοφανή ιδέα να προτείνει στην κυβέρνηση του να υποχρεωθούν όλοι οι χριστιανοί της αυτοκρατορίας να γίνουν μουσουλμάνοι, κάτι που τελικά απορρίφτηκε για πολλούς λόγους, (οι Οθωμανοί σαν πονηροί κατακτητές χρειάζονταν τους χιλιάδες υποτελείς χριστιανούς για να τους υπηρετούν). Ο ίδιος δε ο Σουλεϊμάν επανήλθε στο θέμα το εξισλαμισμού και ζήτησε να κατασχεθούν όλες οι ορθόδοξες εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης, κάτι που τελικά αποφεύχθηκε από τον Σεΐχουλισλάμ, (θρησκευτικό ηγέτη), με το αιτιολογικό ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αφού ο ίδιος ο Πορθητής δεν το έκανε. Αυτός λοιπόν είναι ο περίφημος Σουλεϊμάν, που τώρα θα δοξαστεί από τα ελληνικά χαζοκούτια.
Όμως η σημερινή Τουρκία που έχει αναπτύξει μια καταπληκτική τηλεοπτική σηριαλική βιομηχανία, διέρχεται μια από τις κρισιμότερες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας της και τα θεμέλια της τρίζουν από πολλές λανθασμένες επιλογές της νεοοθωμανικής της πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό το άρθρο του γνωστού Τούρκου αρθογράφου, Sedat Ergin, στην Hürriyet, στις 4/9, όπου αναφέρει ότι η Τουρκία με τα λάθη της στην κρίση της Συρίας, έχει ουσιαστικά εμπλακεί σε πόλεμο με τέσσερις συγχρόνως γειτονικές χώρες, (δηλαδή Συρία, Ιράκ, Ιράν και Ισραήλ). Είναι γεγονός ότι σημαντικότατες εξελίξεις τρέχουν στην ευρύτερη περιοχή μας όπου η Ελλάδα λάμπει δια της απουσίας της. Οι Νεοέλληνες βουλιάζουν από την εσωτερική προδοσία και τα προβλήματα της επιβίωσης θάβουν κάθε δυνατότητα παρέμβασης τους σε όλες αυτές τις εξελίξεις. Τώρα φαίνεται ξεκάθαρα γιατί μας οδήγησαν εκεί που μας οδήγησαν. Για να μας χρυσώσουν δε το χάπι της «αυτοκτονίας» μας, μας σερβίρουν τώρα και την τελευταία τουρκική «τηλεοπτική γαρνιτούρα» για να «νοστιμέψουν» έτσι την εθνική μας ανυπαρξία προς δόξα των πολικών της αυτοκατάργησης μας και των καναλαρχών της τουρκοποίησης μας.


Εισαγωγικό σημείωμα του Δαμιανού Βασιλειάδη, στο άρθρο του Νίκου Χειλαδάκη
                                                                                                     Αθήνα, 6.9.2012
Ο πλήρης αυτοεξευτελισμός και η πνευματική και ηθική καταρράκωση των Ελλήνων. Που είναι το περίφημο «φιλότιμο» των Ελλήνων. Πού είναι η αξιοπρέπειά τους. Που είναι η περιφάνειά τους.
Τόνιζα και τονίζω μετ’ επιτάσεως ότι τα αίτια της παρακμιακής πορείας της χώρας δεν είναι πρωταρχικά οικονομικά, ούτε πολιτικά, αλλά πρωταρχικά πολιτιστικά. Έπεται η πολιτική και ακολουθεί νομοτελειακά η οικονομία.
Οι Έλληνες κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν τον πολιτισμό τους. Γι’ αυτό τελικά κατάντησαν στην πολιτική αγυρτεία και στην οικονομική εξαθλίωση
Η ιδεολογική ηγεμονία των κυρίαρχων τάξεων είναι πλήρης και η αντίσταση από εκείνους που έπρεπε λόγω ιδεολογίας να αντισταθούν παντελώς ανύπαρκτη.
Ο πνευματικός και ηθικός κατήφορος δεν έχει τέλος!
Μας το είπε «κατάμουτρα» ο Αχμέτ Νταβούτογλου: «Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση, δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».[1]


[1] Αχμέτ Νταβούτογλου, Στρατηγικό βάθος: Η διεθνής θέση της Τουρκίας, εκδ. «Ποιότητα», Αθήνα 2010, σ. 57.




Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

Οι σουλεϊμάνηδες των σίριαλ στοχεύουν την ελληνική κοινωνίαΟ πολιτικός ιμπεριαλισμός θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως συγκεκαλυμμένη πτυχή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής ή ως «δευτερεύουσα επίθεση»

Του Μάνου Ηλιάδη


Στο πρόσφατο βιβλίο του Η μυστική δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ, ο συντάκτης του παρόντος είχε εκφράσει την άποψη ότι η τουρκική απειλή, χωρίς να παύσει ποτέ να εκφράζεται στον στρατιωτικό τομέα, όπως αποδεικνύεται από πλήθος στοιχείων, παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια μια διαφοροποίηση, με την παράλληλη εφαρμογή της στρατηγικής της απειλής χρήσεως βίας εναντίον της χώρας μας και της στρατηγικής της ήπιας ισχύος. Όπως τεκμηριώνεται στο παραπάνω βιβλίο, κεντρικά στοιχεία της νέας στρατηγικής, η οποία επετάθη τα τελευταία λίγα χρόνια και προσλαμβάνει ιδιαίτερη δυναμική μετά την είσοδο της Ελλάδας στην παρούσα κρίση, είναι η πολιτιστική διείσδυση, η οικονομική διείσδυση και η θρησκευτική διείσδυση.
«Για την καρδιά και το μυαλό»
Τον τελευταίο καιρό, η νέα αυτή στρατηγική φαίνεται να επικεντρώνεται σε αυτό το οποίο στον σύγχρονο ψυχολογικό πόλεμο αποκαλείται «ο αγώνας για την καρδιά και το μυαλό» του αντιπάλου, η υπονόμευση, δηλαδή, της θελήσεως του αντιπάλου να αντισταθεί και ο επηρεασμός του θυμικού του, κατά τρόπο φιλικά διακείμενο προς τον ασκούντα τη στρατηγική διεισδύσεως και κυριαρχίας επί του αντιπάλου του χωρίς πόλεμο. Πρόκειται, δηλαδή, για μια στοχευμένη προσπάθεια τροποποιήσεως της αναλήψεως του αντιπάλου για την πραγματικότητα που θυμίζει τη γνωστή από την αρχαιότητα ρήση «ου τα πράγματα αλλά η των πραγμάτων δόξα [Σ.Σ: γνώμη] κινεί τον άνθρωπο».
Σύμφωνα με τον αποστάτη της ΚGB Yuri Besmenov -εκ των πλέον εμπείρων στελεχών της εν λόγω σοβιετικής υπηρεσίας, που έδινε διαλέξεις στις ΗΠΑ για θέματα πλύσεως εγκεφάλου και προπαγάνδας-, το πρώτο στάδιο προς την κατεύθυνση αυτή είναι αυτό της ηθικής αποδομήσεως και των παραδοσιακών αξιών του αντιπάλου (demoralization), που διαρκεί δεκαπέντε με είκοσι χρόνια. Όσος, δηλαδή, είναι ο χρόνος που απαιτείται για τη διαμόρφωση μιας γενιάς με την Παιδεία μέσω της εκθέσεώς του στην εχθρική ή κατευθυνόμενη ξένη «ιδεολογία». Το φαινόμενο αυτό υλοποιείται κυρίως μέσω του προσεταιρισμού ακαδημαϊκών, με σκοπό τον επηρεασμό της διδασκαλίας τους κατά τρόπο πρόσφορο για τους σκοπούς του ασκούντος την εν λόγω πολιτική.
Ακαδημαϊκή διείσδυση 
Η άποψη ότι η τουρκική πλευρά επιδιώκει να διεισδύσει στον χώρο των ακαδημαϊκών και να δημιουργήσει φιλικό διακείμενο προς τις θέσεις της Τουρκίας καθηγητικό κατεστημένο είναι κυρίαρχη στον χώρο των καθηγητών των ΑΕΙ. Πρώτος διδάξας στη συγκεκριμένη θέση ήταν ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, μακράν ο καλύτερος και βαθύτερος γνώστης της Τουρκίας, ο οποίος έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την απειλή αλώσεως των ελληνικών πανεπιστημίων και ιδίως των εδρών Ιστορίας, ήδη από τη δεκαετία του ΄90. Σημειώνεται ότι Έλληνες καθηγητές, γνωστοί για τη χαρακτηριστική προσέγγισή τους με τις τουρκικές θέσεις, δεν είναι άγνωστοι στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών…
Η ελληνοτουρκική επιτροπή για την άμβλυνση των ιστορικών αναφορών στα βιβλία της Ιστορίας (βλέπε την κατάπτυστη διατύπωση περί «συνωστισμού» στην προκυμαία της Σμύρνης) ήταν μία ακόμη διάσταση της προσπάθειας ελέγχου της Παιδείας. Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετείται και η προ ολίγων ημερών έντονη διαμαρτυρία της περιβόητης Συμβουλευτικής Επιτροπής της Μειονότητας και του υποτιθέμενου «Έλληνα» βουλευτή Χατζηοσμάν -η παρουσία του οποίου στη Βουλή, όπως και των άλλων ομοδόξων του, αποτελεί όνειδος για τα κόμματά τους- όταν έγινε γνωστή η -κατά στοιχειώδη τρόπο- επανόρθωση της ασχήμιας του βιβλίου Ιστορίας της Έκτης Δημοτικού.
Προσέγγιση και δημοσιογράφων
Η προσπάθεια προσεγγίσεως έγκυρων Ελλήνων δημοσιογράφων-διαμορφωτών γνώμης είναι επίσης μία πάγια τακτική των Τούρκων, η οποία τον τελευταίο καιρό επιτείνεται. Πρόκειται για μια έμμεση προσπάθεια επηρεασμού των απόψεών τους μέσω προσκλήσεων σε συνεντεύξεις, ποντάροντας ότι λόγω «συναδελφικότητας», ευγένειας και κατάλληλης συμπεριφοράς και ερωτήσεων, οι Έλληνες δημοσιογράφοι θα «στρογγυλέψουν» τις θέσεις τους.
Στην ίδια κατεύθυνση έχει επισημανθεί πρόσφατα προσπάθεια ελέγχου των ελληνικής καταγωγής ανταποκριτών των τουρκικών ΜΜΕ, όπως και -κυρίως, μάλιστα- προσπάθεια μετοχικής διεισδύσεως σε ελληνικά ΜΜΕ. Οι σχετικές πληροφορίες επί του θέματος αναφέρουν ότι η προσπάθεια αυτή αναμένεται να ενταθεί καθώς τα περισσότερα από τα Μέσα αυτά αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά προβλήματα. Σημειώνεται ότι προ καιρού επισημάνθηκε από τις ελληνικές υπηρεσίες προσπάθεια εξαγοράς ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού από τον Τούρκο υπήκοο Νετζίπ Βαρόλ, μέτοχο της τουρκικής εταιρείας ΜΕGΑ S.Α. με έδρα τη Σμύρνη, μέσω της γερμανικής μητρικής της εταιρείας ΜΕGΑ Satellitenfersehen, προς απόκρυψη της τουρκικής ταυτότητας του πραγματικού αγοραστού.
Οι δακρύβρεχτες σειρές
Από τα πλέον σημαντικά μέσα της τουρκικής πολιτιστικής διεισδύσεως στην Ελλάδα είναι και οι γνωστές δακρύβρεχτες τουρκικές τηλεοπτικές σειρές που θυμίζουν τα μελό της δικής μας Μάρθας Βούρτση της δεκαετίας του '50, που έχουν πλημμυρίσει τους ελληνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, με ποσοστά τηλεθεάσεως που άρχισαν ήδη να αποδίδουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Σκοπός τους η εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης με τον μέχρι χθες «μισητό αντίπαλο», ο οποίος εμφανίζεται ωραιοποιημένος και κατά τρόπο που πείθει ότι δεν διαφέρει σε τίποτε από εμάς. Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκαν στη Λέρο τα γυρίσματα μιας ακόμη τουρκικής τηλεοπτικής σειράς, ειδικώς φτιαγμένη για το ελληνικό κοινό, με τίτλο «Έρωτας στο Αιγαίο» [Σ.Σ: υποθέτουμε ότι ο άνδρας θα είναι, βέβαια, Τούρκος…]. Η ελληνοτουρκική συμφωνία που προέβλεπε, μεταξύ άλλων, συνεργασία "για την παρουσίαση της ιστορίας, της γεωγραφίας και του πολιτισμού, ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία" όπως δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ/27-06-2001.

Πολιτιστικός ιμπεριαλισμός και χειραγώγηση 

Στη σφαίρα των διεθνών σχέσεων, το φαινόμενο είναι γνωστό ως «πολιτιστικός ιμπεριαλισμός», ο οποίος, σε αντίθεση με τον γνωστό ιμπεριαλισμό, που συνεπάγεται επιθετική συμπεριφορά, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως συγκεκαλυμμένη πτυχή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής ή ως «δευτερεύουσα επίθεση», η οποία απορρέει από μια πολιτική, άμεσος στόχος της οποίας δεν είναι η πολιτιστική σφαίρα. Κατά τον Thomas Guback (Πολιτιστικός Ιμπεριαλισμός - Παρατηρήσεις πάνω στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εκδόσεις Ηρόδοτος, 1987), ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός ερμηνεύεται ως η σκόπιμα δημιουργημένη από μια επεκτατική δύναμη κυριαρχία στην πολιτιστική σφαίρα, που πραγματοποιείται -χωρίς να εξαντλείται- με τη χειραγώγηση των πολιτιστικών προϊόντων (ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα, εικονογραφημένα περιοδικά κ.τ.λ.), με στόχο τη δημιουργία και διατήρηση, για μια σειρά από λόγους, της ηγεμονίας σε ένα ξένο κράτος.
Η σοβαρότητα αυτού του τύπου επεκτατικής πολιτικής συνεχίζει ο Guback, συχνά συγκαλύπτεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αναψυχής και «φυγής», δεδομένου ότι οι ταινίες κ.τ.λ. είναι ακίνδυνες σε σχέση με τους πολέμους κ.τ.λ. Κατά τον ίδιο, ο (απλός) ιμπεριαλισμός θεωρείται σαν κυβερνητική πολιτική γραμμή, η οποία εφαρμόζεται από κρατικούς υπαλλήλους, ένοπλες δυνάμεις ή πράκτορες, ενώ οι ιμπεριαλιστικές μέθοδοι που ενεργοποιούνται στο πολιτιστικό επίπεδο από κράτη με οικονομία της αγοράς έχουν το αποκλειστικό χαρακτηριστικό να αναπτύσσονται κυρίως από ιδιωτικές επιχειρήσεις, κάτι που τείνει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πρακτική ανεξάρτητη από κυβερνήσεις. Αλλά, καταλήγει, όπως ο παραδοσιακός ιμπεριαλισμός, όσο και να φαίνεται πολιτικός, δεν διαχωρίζεται από μία θεμελιώδη οικονομική διάσταση, έτσι και ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να διαχωριστεί από κυβερνητικές εγγυήσεις που παρέχονται για μία σειρά από λόγους.
Αυτό που αγνοείται στη χώρα μας είναι το γεγονός ότι οι ταινίες και τα τηλεοπτικά προϊόντα δεν είναι μόνο όργανα «εισβολής» υπό την έννοια που προανεφέρθη, αλλά και πως λόγω της ίδιας της φύσεώς τους είναι φορείς ιδεολογίας και αξιών που επιδιώκουν τη διαμόρφωση συνειδήσεως. Τούτο δε, όπως επεσήμανε προ ετών ο καθηγητής Γιάγκος Ανδρεάδης, η διείσδυση δηλαδή αυτή, γίνεται ακριβώς σ' εκείνο τον τομέα όπου είναι λιγότερο ορατή και μοιάζει πιο ακίνδυνη: στον τομέα του πολιτισμού, όπου τα τραύματα σε ένα λαό είναι τόσο βαθύτερα όσο πιο δύσκολα γίνονται αντιληπτά.

www.epikaira.gr




Ο ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ, ΤΟ ΧΑΡΕΜΙ ΚΑΙ Η ΗΛΙΘΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ


Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την θλιβερή επέτειο της μικρασιατικής καταστροφής και της φρικτής σφαγής της Σμύρνης, καθώς και των τραγικών Σεπτεμβριανών του 1955 όπου ξεκληρίστηκε με τον γνωστό τρόπο η ελληνική ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, διάλεξαν οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Νεοέλληνες καναλάρχες για να αρχίσουν την προβολή της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, «Σουλεϊμάν», του Μεγαλοπρεπή, στην τουρκικά, «Muhteşem Yüzyıl», δηλαδή ο «Μεγαλοπρεπής Αιώνας» της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Έτσι οι Νεοέλληνες του 2012, πικραμένοι και εξαθλιωμένοι από την οικονομική κρίση, από τους πολιτικούς τους που σφυρίζουν αδιάφορα στο θλιβερό τους κατάντημα αφού τους εξαπάτησαν με τον χειρότερο τρόπο, τώρα θα «σωθούν» αγαλιαζόμενοι στην νέα τουρκική τηλεοπτική σειρά με τα χαρέμια, τις ετέρες «γκιαούρικης» καταγωγής, τα οθωμανικά φλάμπουρα που θα κυματίζουν πάνω από τα πτώματα των χριστιανών της Ρωμιοσύνης και από τους φανταχτερούς σαρικοφόρους, το νέο ίνδαλμα της νεοελληνικής κουλτούρας και εθνοκτόνου αποχαύνωσης. Δόξα στους καναλάρχες, επιδέξιους αποχαυνωτές του νεοελληνικού «ποιμνίου –προβάτων».

Αλλά αυτή η τουρκική τηλεοπτική εισβολή και «κατάκτηση» της Ελλάδας, μην νομίζετε ότι δεν γίνετε βάσει ενός καλά οργανωμένου σχεδίου. Αποσκοπεί στην ψυχολογική εξόντωση και αλλοτρίωση του ρωμαϊκού φρονήματος και ότι έχει απομείνει από την ελληνική παράδοση και ιστορία. Το σχέδιο αυτό έχει και κάποιες ειδικές φάσεις.  Πρώτη φάση, ερωτικά σήριαλ, δεύτερη φάση, οθωμανικά σήριαλ και τρίτη φάση, τουρκικά επιθετικά σήριαλ, (όπως σε ένα όπου η γενοκτονία   των Μικρασιατών παρουσιάζετε σαν «εκδρομή» στην Ελλάδα). Έτσι οι «γιουναλήδες» ξαναγίνονται ραγιάδες με την χειρότερη μορφή αφού η οικονομική κρίση τους έχει ρίξει στην χειρότερη ένδεια και στην χειρότερη αδυναμία αντίδρασης θυμίζοντας τις ετέρες του οθωμανικού χαρεμιού. Αυτό ήταν το μόνο για το οποίο τους είχαν ικανούς οι ιθύνοντες του «Ντιβανίου», οι οποίοι όμως οι περισσότεροι ήταν έλληνες εξωμότες, δηλαδή έλληνες εξισλαμισμένοι και κακοί γενίτσαροι. Άλλωστε ήταν γνωστό το ρητό, «ο Ρωμιός που γίνονταν Τούρκος, γίνονταν δυο φορές Τούρκος».  Έτσι εκτός των άλλων με τον πιο «ωραίο» τρόπο θα πειστούμε στην επόμενη φάση ότι οι Ρωμιοί-γκιαούρηδες ήταν κλέφτες και εγκληματίες και ότι οι Έλληνες… έσφαζαν και αποκεφάλιζαν τους Τούρκους στην Μικρά Ασία,

Το τελευταίο «μεγαλόπρεπες» τουρκικό σήριαλ, ο «Σουλεϊμάν»,  είναι η σφραγίδα της τουρκικής νεοοθωμανικής επιβουλής. Να γνωρίζετε ότι είναι τόσο προκλητικά νεοοθωμανικό, ώστε σε κάποιες γειτονικές χώρες που δοκίμασαν στο πετσί τους την οθωμανική λαίλαπα, όπως η Βοσνία –Ερζεγοβίνη και η Βουλγαρία, έχουν ξεσηκωθεί έντονες αντιδράσεις στην προβολή του. Αλλά και στην ίδια την Τουρκία έχει κατηγορηθεί από πολλούς Τούρκους ιστορικούς για χοντρές ιστορικές ανακρίβειες και κυρίως για την έμφαση που δίνει στο χαρέμι που κυριαρχεί σε αυτή την  τηλεοπτική σειρά της νεοοθωμανικής επέλασης. Το θλιβερό όμως για τους Νεοέλληνες είναι  ότι αυτό το σήριαλ, με τις ευλογίες του ελληνικού τηλεοπτικού κατεστημένου,  παρουσιάζει, με τυμπανοκρουσίες έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τον Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση. Ο Σουλεϊμάν υπήρξε ένας από τους απηνέστερους διώκτες του Eλληνισμού, κατέλαβε την Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε τον λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, ήταν ένας από τους οργανωτέςτων μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος. Ένας μάλιστα από τους καρπούς αυτού του παιδομαζώματος, ήταν ο περίφημος βεζίρης του, ο Ιμπραήμ πασάς, γιος ελληνορθόδοξης οικογένειας από την Πάργα, στενός φίλος του Σουλεϊμάν. Σύμφωνα με τον μεγάλο Οθωμανό ιστορικό, LordKinross, ο Ιμπραήμ ήταν ο μεγάλος εραστής του Σουλεϊμάν με τον οποίο συχνά μοιράζονταν την αυτοκρατορική κλίνη προς μεγάλη ζήλια και φθόνο της σουλτάνας Χιουριέμ, η οποία τελικά κατάφερε και τον εξόντωσε. Εκείνο όμως που δεν προβάλλετε στην τηλεοπτική σειρά και είναι μια ευκαιρία για τους Νεοέλληνες να μάθουν μερικά πράγματα, είναι ότι ο Σουλεϊμάν, (σύμφωνα με τον μεγάλο Τούρκο ιστορικό Χαλίλ Ινανλτσίκ ), ήταν από τους πιο σκληρούς σουλτάνους στην εφαρμογή του Σεριάτ, δηλαδή του άτεγκτου ισλαμικού νόμου. Η εποχή του χαρακτηρίζετε από την εγκαθίδρυση ενός φανατικού ισλαμικού καθεστώτος που το πλήρωσαν με οδυνηρό τρόπο οι χριστιανοί ραγιάδες της αυτοκρατορίας. Το καθεστώς αυτό εκδηλώνονταν στην καθημερινή ζωή με σκληρές σκηνές βίαιης τιμωρίας των παραβατών του ισλαμικού νόμου. Μάλιστα το 1537, όλοι οι επαρχιακοί διοικητές   της αυτοκρατορίας ειδοποιηθήκαν πως όποιος αμφισβητούσε τα λόγια του Προφήτη, έπρεπε να εκτελείτε. Ο πατέρας του, ο Σελίμ ο πρώτος, είχε συλλάβει την πρωτοφανή ιδέα να προτείνει στην κυβέρνηση του να υποχρεωθούν όλοι οι χριστιανοί της αυτοκρατορίας να γίνουν μουσουλμάνοι, κάτι που τελικά απορρίφτηκε για πολλούς λόγους, (οι Οθωμανοί σαν πονηροί κατακτητές χρειάζονταν τους χιλιάδες υποτελείς χριστιανούς για να τους υπηρετούν). Ο ίδιος δε ο Σουλεϊμάν επανήλθε στο θέμα το εξισλαμισμού και ζήτησε να κατασχεθούν όλες οι ορθόδοξες εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης, κάτι που τελικά αποφεύχθηκε από τον Σεΐχουλισλάμ, (θρησκευτικό ηγέτη), με το αιτιολογικό ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αφού ο ίδιος ο Πορθητής δεν το έκανε. Αυτός λοιπόν είναι ο περίφημος Σουλεϊμάν, που τώρα θα δοξαστεί από τα ελληνικά χαζοκούτια.

Όμως η σημερινή Τουρκία που έχει αναπτύξει μια καταπληκτική τηλεοπτική σηριαλική βιομηχανία, διέρχεται μια από τις κρισιμότερες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας της και τα θεμέλια της τρίζουν από πολλές λανθασμένες επιλογές της  νεοοθωμανικής της πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό το άρθρο του γνωστού Τούρκου αρθογράφου,  Sedat Ergin, στην Hürriyet, στις 4/9, όπου αναφέρει ότι η Τουρκία με τα λάθη της στην κρίση της Συρίας, έχει ουσιαστικά εμπλακεί σε πόλεμο με τέσσερις συγχρόνως γειτονικές χώρες, (δηλαδή Συρία, Ιράκ, Ιράν και Ισραήλ).  Είναι γεγονός ότι σημαντικότατες εξελίξεις τρέχουν στην ευρύτερη περιοχή μας όπου η Ελλάδα λάμπει δια της απουσίας της. Οι Νεοέλληνες βουλιάζουν από την εσωτερική   προδοσία  και τα προβλήματα της επιβίωσης θάβουν κάθε δυνατότητα παρέμβασης τους σε όλες αυτές τις εξελίξεις. Τώρα φαίνεται ξεκάθαρα γιατί μας οδήγησαν εκεί που μας οδήγησαν. Για να μας χρυσώσουν δε το χάπι της «αυτοκτονίας» μας,  μας σερβίρουν τώρα και την τελευταία τουρκική «τηλεοπτική γαρνιτούρα» για να «νοστιμέψουν» έτσι την εθνική μας ανυπαρξία προς δόξα των πολικών της αυτοκατάργησης μας και των καναλαρχών της τουρκοποίησης μας.


www.olympia.gr

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Να αποσυρθεί αμέσως!


Το θράσος του Κυριακούξεπερνάει κάθε όριο. Αφού πρώτα εγκαινίασε την πλημμύρα των τουρκικών σήριαλ που, ξεκινώντας από το άθλιο κανάλι του, επεκτάθηκαν στο Μέγκα των νταβατζήδων και στονΆλφα του γνωστού Κοντομηνά, τώρα αποτολμάει ένα ακόμα βήμα: Να παρουσιάσει, με τυμπανοκρουσίες, έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τονΣουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση.
Ο Σουλεϊμάν υπήρξε ένας από τους απηνέστερους διώκτες του ελληνισμού, κατέλαβε τη Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε τον λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, ήταν ένας από τους οργανωτές των μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος.
Το 2011 ξεκίνησε ο Σκάι, με τη συκοφαντία του ελληνισμού και της Επανάστασης του 1821. Τώρα, αφού οι Έλληνες εθίστηκαν στα τουρκικά σήριαλ, ο Κυριακού πραγματοποιεί ένα νέο βήμα και προβάλλει τον βασικό οργανωτή του οθωμανικού κράτους, ως το πρότυπο για το νεοθωμανικό μέλλον που μας προετοιμάζει η ευτελισμένη ελίτ-αλήτ   της χώρας.
Όλοι οι τζάμπα μάγκες, πολιτικοί, και άλλοι ψευδοδιανοούμενοι  που συνήθως διαμαρτύρονται, δεν βγάζουν τσιμουδιά για το νέο έγκλημα που διαπράττεται όχι μόνο ενάντια στη ιστορία, αλλά στο παρόν και το μέλλον μας. Ακόμα και οι φασισταράδες της Χρυσής Αυγής, που ξέρουν μόνο να εμέσσουν υλακές ενάντια στη δημοκρατία, δεν βγάζουν τσιμουδιά για το ανοσιούργημα του Κυριακού. Εξάλλου ο Παπαδόπουλος, τον οποίο εκθειάζουν, ήταν ο πρώτος ανοικτός υμνητής του νεοθωμανισμού που πρότεινε ομοσπονδία Ελλάδας και Τουρκίας.
Βέβαια δεν περιμένουμε από τον Σύριζα να πάρει θέση για το ζήτημα, αλλά ο Καμμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες; Και τι κάνει η κυβέρνηση που ξέρει μόνο τα δώρα των συνταξιούχων να πετσοκόβει; Πότε άραγε θα πληρώσει τα χρέη του ο Κυριακού;
Εναπόκειται στον πατριωτισμό των Ελλήνων να οργανώσουν μια εκστρατεία ενάντια στην προβολή αυτού του ανοσιουργήματος, και να υποχρεώσουν όλες τις πολιτικές και «πνευματικές» δυνάμεις της χώρας να πάρουν θέση, καθώς και να μποϋκοτάρουν τόσο τη συγκεκριμένη εκπομπή, όσο και τα τουρκοκάναλα συνολικά… Αυτό άλλωστε φοβάται και ο Κυριακού και επέσπευσε κατά ένα μήνα την προβολή του σήριαλ, για να μας πιάσει στον ύπνο. Εξάλλου, όπως διαφημίζει στα τρέιλερ του σήριαλ, ο Σουλεϊμάν παντρεύτηκε μια Ελληνίδα σκλάβα του. Αυτό ακριβώς είναι το όνειρό τους: να είναι τα γιουσουφάκια των Τούρκων και του Ερντογάν. Μήπως όμως έχουν λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο;
Γιῶργος Καραμπελιάς

www.antifonitis.gr