Του Θανάση Μαυρίδη
Πριν μερικά χρόνια όσοι έλεγαν ότι κινδύνευε η Θράκη από την τουρκική επιθετικότητα αντιμετωπιζόντουσαν ως υποψήφιοι τρόφιμοι του ψυχιατρείου. Κι ήρθε η αποκάλυψη του σχεδίου «Βαριοπούλα» για να αποδείξει ότι οι σχετικές προειδοποιήσεις ήταν πέρα για πέρα αληθινές. Σήμερα οι καμπάνες κτυπάνε ακόμη πιο δυνατά για έναν απλό λόγο:
Η χώρα μας βρίσκεται σε κρίση και το γεγονός αυτό δημιουργεί σε κάποιους την αίσθηση ότι αποτελούμε εύκολο στόχο...
Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε καχύποπτοι σε αναφορές σχετικές με τα εθνικά θέματα, επειδή στο παρελθόν υπήρξανε αρκετοί που εμπορεύτηκαν με αρκετή επιτυχία για τους ίδιους οτιδήποτε «εθνικό». Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να θεωρούμε εξ ορισμού γραφικό όποιον τολμούσε τα τελευταία 20 χρόνια να κάνει ακόμη κι αναφορά στη λέξη «πατρίδα». Από το ένα άκρο, εκείνο των πατριδοκάπηλων, φτάσαμε στο ακριβώς αντίθετο, εκείνο των «υπεράνω» που στο όνομα του διεθνισμού εμφανίζουν μία απίστευτη ενδοτικότητα.
Πριν από λίγους μήνες είδαμε έκπληκτοι τα τουρκικά πλοία να φτάνουν για πρώτη φορά μέχρι το Σούνιο. Ούτε και τότε δώσαμε σημασία. Πριν λίγες μέρες βγήκε στον αέρα η πληροφορία (έπειτα από κατάσχεση εγγράφων σε τουρκική βάση του ναυτικού από εισαγγελείς που διερευνούν την υπόθεση Βαριοπούλα) ότι υπήρχε ένα άλλο παράπλευρο σχέδιο, που προέβλεπε την κατάληψη ενός μικρού ελληνικού νησιού από το τουρκικό ναυτικό. Το αστείο σε όλη αυτή την ιστορία είναι ότι το θέμα της τουρκικής επιθετικότητας δεν λαμβάνεται υπόψη από τους φίλους και συνεταίρους μας στην Ευρώπη που μας κατηγορούν σήμερα για τα μεγάλα μας χρέη. Γνώριζαν και γνωρίζουν ότι αν η Ευρώπη διακήρυσσε το απαραβίαστο των ανατολικών μας συνόρων, τότε η Οικονομία της Ελλάδας θα έπαιρνε μεγάλες ανάσες, αφού δεν θα ήμασταν υποχρεωμένοι να ξοδεύουμε κάθε χρόνο τεράστια ποσά για την αγορά νέων όπλων. Όχι μόνο δεν το κάνουν, αλλά κάθε φορά που τίθεται θέμα τουρκικής επιθετικότητας οι συνεταίροι μας σφυρίζουν αδιάφορα και οι πολεμικές τους βιομηχανίες ελπίζουν σε νέες μεγάλες παραγγελίες από τους πτωχούς Έλληνες.
Σήμερα οι Τούρκοι μιλάνε ανοικτά για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Εμείς αρνούμαστε ότι συζητάμε μαζί τους γι΄ αυτό το θέμα, αλλά εκείνοι επιμένουν και δηλώνουν μάλιστα ότι είναι έτοιμοι για κάθε... περίπτωση. Την ίδια ώρα τα αεροπλάνα τους πετάνε πάνω από ελληνικά κατοικημένα νησιά και κάθε φορά ο βαθμός των προκλήσεων μεγαλώνει. Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα ήταν αδιανόητα μέχρι πριν μερικά χρόνια.
Η μέχρι στιγμής στάση της Ευρώπης μας δείχνει ότι δεν θα πρέπει να περιμένουμε βοήθεια από κάποιον. Μόνοι μας θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις, όπως μόνοι μας ήμασταν και στο παρελθόν.
Γι΄ αυτό και είναι θέμα μεγίστης σημασίας να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο συνεννόησης στο εσωτερικό της χώρας και να χαράξουμε ένα εθνικό σχέδιο δράσης για τα επόμενα χρόνια. Ένα σχέδιο που να περιλαμβάνει δράσεις για την Οικονομία, αλλά και για την εξωτερική πολιτική της χώρας. Το έχουν κάνει πετυχημένα οι Τούρκοι, ας τους αντιγράψουμε στα θετικά τους.
Ο εφησυχασμός δεν επιτρέπεται στις μέρες μας. Κι έχουμε αποδείξει στο παρελθόν ότι ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Το γνωρίζουν καλά αυτό κι οι εχθροί μας. Γι αυτό η σφυρηλάτηση της ενότητας είναι το μεγαλύτερο αποτρεπτικό όπλο...
Πηγή : http://epirus-ellas.blogspot.com/
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
ΜΠΡΑΒΟ!!!!! ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Απόσπασμα
της εκθέσεως του Γενικού Γραμματέως
της Ακαδημίας Αθηνών κ. Βασιλείου Χ. Πετράκου
που αναγνώσθηκε κατά την πανηγυρική συνεδρία της 28ης Δεκεμβρίου 2010
ΑΞΙΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
1. Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας απονέμεται στην κυρία Χαρά Νικοπούλου, δασκάλα στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου κατά την περίοδο 2004 – 2008 διότι παρά τις αντιξοότητες που συνάντησε κατά την εκτέλεση του έργου της, εξετέλεσε τα καθήκοντά της κατά τρόπο αντάξιο της μεγάλης αποστολής της διδάσκοντας τα παιδιά που της εμπιστεύθηκε η Πολιτεία σύμφωνα με τις αρχές της ελεύθερης σκέψης, της ανεξιθρησκείας και της αλήθειας, χωρίς να υπολογίσει αντιθέσεις που έθεταν σε κίνδυνο την ίδια.
Η Αντιφώνησις
Η Χαρά Νικοπούλου προς τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών, κατά την παρασημοφόρησή της με το Αργυρούν Μετάλλιον Ανδρείας.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Ακαδημίας Αθηνών,
Εν έτει 2010, όπου η Ελληνική Κυβέρνηση αφαιρεί τον όρο Εθνικής από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και περιθωριοποιεί ως ακραίους εθνικιστές τους απλούς Έλληνες που αγαπούν το Έθνος και την Πατρίδα τους,
Ευχαριστώ θερμά την Ακαδημία Αθηνών,
που στο πρόσωπό μου παρασημοφορεί τη Φιλοπατρία και τη διαμόρφωση Θρησκευτικής, αλλά κυρίως Εθνικής συνείδησης στους μαθητές μου, η οποία για όλους τους Έλληνες περιλαμβάνει τη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο από την οποία κατάγομαι, τη Μακεδονία μας στην οποία γεννήθηκα και η ελευθερία της οποίας τελεί υπό διαπραγμάτευση, τη Θράκη και την Κύπρο που καταδυναστεύονται από τους τούρκους και τους Ελεύθερους πολιορκημένους Έλληνες που ζουν στον Άγιο Παντελεήμονα.
Αυτό το Μετάλλιο Ανδρείας αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση να συνεχίσω με μεγαλύτερη Πίστη τον αγώνα μου, μέχρι την τελική δικαίωση του Έθνους μας.
Το αφιερώνω στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης.
(Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών, Πανηγυρική Συνεδρία της 28ης Δεκεμβρίου 2010).
ΑΡΓΥΡΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΥΧΗΙ ΑΓΑΘΗΙ
ΕΔΟΞΕ ΤΗΙ ΑΚΑΔΗΜΙΑΙ ΑΘΗΝΩΝ
ΧΑΡΙΚΛΕΙΑΝ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΡΓΥΡΩΙ ΜΕΤΑΛΛΙΩΙ
ΤΙΜΗΣΑΙ
ΟΤΙ ΕΝ ΤΩΙ ΣΧΟΛΕΙΩΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΕΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ
ΤΑ ΕΤΗ 2004 – 2008 ΜΕΤ’ ΕΥΨΥΧΙΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΣΑ
ΛΟΓΩΙ ΤΕ ΚΑΙ ΕΡΓΩΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΝΩΝ ΑΚΡΙΒΗΣ
ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΛΑΜΠΡΟΝ ΕΓΕΝΕΤΟ
ΑΝΕΙΠΕΙΝ ΔΕ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ ΜΗΝΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΟΓΔΟΗΙ ΕΠΙ ΕΙΚΑΔΙ ΕΤΟΥΣ ΔΕΚΑΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΣΧΙΛΙΟΣΤΟΥ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
ΚΩΝ. ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣ. Χ. ΠΕΤΡΑΚΟΣ
Ωραιότερος Έλλην Δημ. Χριστόφιας…
Α Λ Λ Α ΩΣ ωραιότερος Έλλην, που θέλει να είναι ο κ. Χριστόφιας, επίτιμος ήδη διδάκτωρ δύο εκ των ελλα-δικών μας πανεπιστημίων, όφειλε να εκφωνεί την πλήρη αλήθεια. Ιδίως ενώπιον των φοιτούντων σε πανεπιστήμια Ελληνοπαίδων της Κύπρου. Όφειλε να τους έλεγε πρώτον ότι, την επί 33 χρόνια ανέφικτη, ακαθορίστου περιεχομένου, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, ο ίδιος με τις «γενναίες» προς τους Τούρκους «προσφορές» του, την έχει συγκεκριμενοποιήσει ως εξής:
1. Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς (από 23.5.08), με τους Τούρκους - όργανα ανέκαθεν και στο διηνεκές της Άγκυρας - συγκυρίαρχους, συνιδιοκτήτες, συνεταίρους, συναφέντες εφ’ όλης της Κύπρου, «of equal status».
2. Με «μία κυριαρχία, ιθαγένεια, διεθνή προσωπικότητα», που θα ελέγχεται αποτελεσματικά από τους Τούρκους συγκυρίαρχους, σύμφωνα με τα εκάστοτε συμφέροντα της Άγκυρας που αδιαλείπτως υπηρετούν (ακόμα κι αν είναι «σύντροφοι» αριστεροί όπως οι κ.κ. Ταλάτ και Σογέρ).
3. Με «εκ περιτροπής» τουρκική προεδρία του εν λόγω «Συνεταιρισμού», εάν ποτέ επιτραπεί τον πρώτο Τούρκο πρόεδρο να διαδεχθεί ο εκ περιτροπής Έλλην…
4. Με προκαταβολική νομιμοποίηση (των πρώτων) 50.000 εποίκων, προϊόντων του διεθνούς εγκλήματος πολέμου του βίαιου εποικισμού και σεβασμό των «περιουσιακών δικαιωμάτων» που «απέκτησαν» ως «χρήστες», οι κλεπταποδόχοι, σφετεριστές και καταπατητές των ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα.
5. Με σεβασμό - υποταγή, στις από 10ετίες «Ευαίσθητες Ισορροπίες» που επέβαλε η τουρκική υπεροπλία και η βρετανική χρησικτησία.
6. Με εκχώρηση της Κύπρου, μέσω των βρετανικών βάσεων, στο ΝΑΤΟ και για τις επόμενες δύο γενεές, «our children and our grandchildren», όπως ο ίδιος διαβεβαίωσε τον καλό του φίλο πρωθυπουργό της Βρετανίας και τους Brookings στην πρωτεύουσα των Αμερικανο-Νατοϊκών ιμπεριαλιστών Ουάσιγκτον.
Ω Σ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟΣ Έλλην που θέλει να είναι ο κ. Χριστόφιας, μνημονεύσας κιόλας - ενώπιον των φοιτητών αγορεύων - την πατρογονική μας αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία, όφειλε να ενθυμείται την τεραστίας σημασίας («κτήμά τε ες αιεί») αειθαλή σύγκριση, στο Β-65 του Θουκυδίδη, ανάμεσα στον Περικλή («διά το μη κτώμενος εξ ου προσηκόντων την δύναμιν προς ηδονήν τι λέγειν») που έλεγε πάντα στον λαό όλη την αλήθεια και στους επιγόνους του, ψευδόμενους, δημαγωγούς και… Κλέονες!
ΕΡΩΤΗΣΗ
Εφ’ όσον η «Χαραυγή»(εφημεριδα ΑΚΕΛ) χθες επιτέθηκε με επτά τίτλους της στον Αρχιεπίσκοπο(Κύπρου) και έναν μόνο τίτλο κατά του Αττίλα (για τη διακοπή της Λειτουργίας στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο), να υποπτευθούμε ότι για τον Χριστόφια ο Χρυσόστομος είναι εφτά φορές πιο μισητός από τον Αττίλα;
Πηγή : http://www.sigmalive.com/
Από την «ισχυρή οικονομία» στη χρεοκοπία
Tου Σταυρου Λυγερου
Μπορεί τα δύο μεγάλα κόμματα να επιρρίπτουν το ένα στο άλλο την ευθύνη για την κατάντια, αλλά στην πραγματικότητα και τα δύο έβλαψαν καίρια την Ελλάδα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει ευθύνη για τη δημοσιονομική βόμβα, που κληρονόμησε. Εχει βαρύτατη ευθύνη, όμως, για το γεγονός ότι με τους χειρισμούς της, αντί να προσπαθήσει να απενεργοποιήσει αυτή τη βόμβα, την πυροδότησε. Με άλλα λόγια, μετέτρεψε τη δημοσιονομική κρίση σε κρίση δανεισμού, με αποτέλεσμα η χώρα να περιέλθει σε καθεστώς διεθνούς οικονομικού ελέγχου.
Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Καραμανλή διαχειρίστηκε ολέθρια τα δημόσια οικονομικά, αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι το καράβι είχε πάρει ρότα προς τα βράχια νωρίτερα. Η ρητορική Σημίτη για την «ισχυρή οικονομία» της «ισχυρής Ελλάδας» ήταν ένα προπαγανδιστικό ψεύδος. Το πρόβλημα αποτυπώνεται αλάνθαστα στο χρόνιο μεγάλο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και στον μικρό όγκο πραγματικών επενδύσεων. Τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που επενδύονταν στη Σοφοκλέους και παρουσιάζονταν σαν απόδειξη ευρωστίας και δυναμισμού της ελληνικής οικονομίας περισσότερο απομύζησαν πόρους παρά συνέβαλαν στην ανάπτυξη.
Το δημόσιο έλλειμμα και χρέος έφθασαν σ’ αυτά τα ύψη, επειδή οι πόροι δεν διοχετεύθηκαν σε παραγωγικές επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργούσαν πρόσθετο πλούτο. Κατά κανόνα, λεηλατήθηκαν και σπαταλήθηκαν. Τροφοδότησαν την κατανάλωση, διογκώνοντας υπέρμετρα τις εισαγωγές. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε πολύ χρήμα, αλλά με δυσανάλογα μικρό παραγωγικό αποτέλεσμα. Αυτό ισχύει από την εκπαίδευση μέχρι τους εξοπλισμούς, από την έρευνα μέχρι την υγεία και από την κοινωνική πολιτική μέχρι τα δημόσια έργα.
Η μόνη σοβαρή προσπάθεια για συμμάζεμα έγινε από τον Αλέκο Παπαδόπουλο επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου (1993-96). Από το 1996 η προσπάθεια νοθεύτηκε από τη «δημιουργική λογιστική», αφού στόχος ήταν η ένταξη στην ΟΝΕ και όχι το πραγματικό νοικοκύρεμα. Ετσι, στην οκταετία 1996-2004, η κυβέρνηση διπλασίασε σχεδόν το χρέος που παρέλαβε. Το ίδιο έπραξε η κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά σε πεντέμισι χρόνια.
Το οικονομικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα δεν είχε τη βούληση να «σπάσει αυγά». Βολευόταν στα προνόμιά του και συνέχιζε την αμέριμνη πορεία προς τα βράχια. Τώρα που το κλεπτοκρατικό και σπάταλο μοντέλο καταρρέει, το καθήκον είναι να αντικατασταθεί από ένα υγιές και παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης.
Πολλοί θεώρησαν ότι το Μνημόνιο είναι το κατάλληλο εργαλείο για να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγείου». Αναμφίβολα, το Μνημόνιο περιέχει μέτρα, τα οποία έπρεπε να έχουν προ πολλού ληφθεί. Συνολικά, όμως, συνιστά λανθασμένη θεραπεία, επειδή εγκλωβίζει την οικονομία στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Τα απαγορευτικά επίπεδα των «σπρεντ» αποδεικνύουν ότι οι διεθνείς επενδυτές, παρότι αρέσκονται σε πολιτικές λιτότητας, είναι αρκετά ρεαλιστές για να βλέπουν ότι η εφαρμοζόμενη συνταγή δεν βγαίνει. Αυτός είναι ο λόγος, που παρά την επίσημη ρητορική της, η τρόικα προετοιμάζει το έδαφος για μία ελεγχόμενη χρεοκοπία.
Πηγή : http://www.kathimerini.gr/
Μπορεί τα δύο μεγάλα κόμματα να επιρρίπτουν το ένα στο άλλο την ευθύνη για την κατάντια, αλλά στην πραγματικότητα και τα δύο έβλαψαν καίρια την Ελλάδα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει ευθύνη για τη δημοσιονομική βόμβα, που κληρονόμησε. Εχει βαρύτατη ευθύνη, όμως, για το γεγονός ότι με τους χειρισμούς της, αντί να προσπαθήσει να απενεργοποιήσει αυτή τη βόμβα, την πυροδότησε. Με άλλα λόγια, μετέτρεψε τη δημοσιονομική κρίση σε κρίση δανεισμού, με αποτέλεσμα η χώρα να περιέλθει σε καθεστώς διεθνούς οικονομικού ελέγχου.
Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Καραμανλή διαχειρίστηκε ολέθρια τα δημόσια οικονομικά, αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι το καράβι είχε πάρει ρότα προς τα βράχια νωρίτερα. Η ρητορική Σημίτη για την «ισχυρή οικονομία» της «ισχυρής Ελλάδας» ήταν ένα προπαγανδιστικό ψεύδος. Το πρόβλημα αποτυπώνεται αλάνθαστα στο χρόνιο μεγάλο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και στον μικρό όγκο πραγματικών επενδύσεων. Τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που επενδύονταν στη Σοφοκλέους και παρουσιάζονταν σαν απόδειξη ευρωστίας και δυναμισμού της ελληνικής οικονομίας περισσότερο απομύζησαν πόρους παρά συνέβαλαν στην ανάπτυξη.
Το δημόσιο έλλειμμα και χρέος έφθασαν σ’ αυτά τα ύψη, επειδή οι πόροι δεν διοχετεύθηκαν σε παραγωγικές επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργούσαν πρόσθετο πλούτο. Κατά κανόνα, λεηλατήθηκαν και σπαταλήθηκαν. Τροφοδότησαν την κατανάλωση, διογκώνοντας υπέρμετρα τις εισαγωγές. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε πολύ χρήμα, αλλά με δυσανάλογα μικρό παραγωγικό αποτέλεσμα. Αυτό ισχύει από την εκπαίδευση μέχρι τους εξοπλισμούς, από την έρευνα μέχρι την υγεία και από την κοινωνική πολιτική μέχρι τα δημόσια έργα.
Η μόνη σοβαρή προσπάθεια για συμμάζεμα έγινε από τον Αλέκο Παπαδόπουλο επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου (1993-96). Από το 1996 η προσπάθεια νοθεύτηκε από τη «δημιουργική λογιστική», αφού στόχος ήταν η ένταξη στην ΟΝΕ και όχι το πραγματικό νοικοκύρεμα. Ετσι, στην οκταετία 1996-2004, η κυβέρνηση διπλασίασε σχεδόν το χρέος που παρέλαβε. Το ίδιο έπραξε η κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά σε πεντέμισι χρόνια.
Το οικονομικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα δεν είχε τη βούληση να «σπάσει αυγά». Βολευόταν στα προνόμιά του και συνέχιζε την αμέριμνη πορεία προς τα βράχια. Τώρα που το κλεπτοκρατικό και σπάταλο μοντέλο καταρρέει, το καθήκον είναι να αντικατασταθεί από ένα υγιές και παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης.
Πολλοί θεώρησαν ότι το Μνημόνιο είναι το κατάλληλο εργαλείο για να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγείου». Αναμφίβολα, το Μνημόνιο περιέχει μέτρα, τα οποία έπρεπε να έχουν προ πολλού ληφθεί. Συνολικά, όμως, συνιστά λανθασμένη θεραπεία, επειδή εγκλωβίζει την οικονομία στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Τα απαγορευτικά επίπεδα των «σπρεντ» αποδεικνύουν ότι οι διεθνείς επενδυτές, παρότι αρέσκονται σε πολιτικές λιτότητας, είναι αρκετά ρεαλιστές για να βλέπουν ότι η εφαρμοζόμενη συνταγή δεν βγαίνει. Αυτός είναι ο λόγος, που παρά την επίσημη ρητορική της, η τρόικα προετοιμάζει το έδαφος για μία ελεγχόμενη χρεοκοπία.
Πηγή : http://www.kathimerini.gr/
Παίγνια, εν κρυπτώ, στο Αιγαίο...
Γράφει ο ΔΑΜΩΝΙΔΗΣ...
«Πράματα και Θάματα», όπως θα 'λεγε και ο Μπαρμπα-Γιάννης Μακρυγιάννης, σκιάζουν, κατ' αυτάς, τον γαλανό ουρανό της υπό τριπλή κατοχή Ελλάδας.
Εν αρχή, στο περικαλλές μέγαρο της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και στις συνθήκες του «αδιανόητου τίποτα», που κυριαρχεί στις αίθουσές του, το διπλωματικό προσωπικό, όλων των βαθμίδων, σε μια προσπάθεια «αυτοπροστασίας» του (!), διοχετεύει ότι η μυστικότητα των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων έχει κορυφωθεί και εν αγνοία της Βουλής των Ελλήνων η χώρα δεν αποκλείεται να ευρεθεί προ οδυνηρών εκπλήξεων!
Οι υπό το πρόσχημα διαρρύθμισης της υφαλοκρηπίδας ελληνο-τουρκικές διαπραγματεύσεις έχουν διασκελίσει το συγκεκριμένο αντικείμενο. Από πλευράς Αθηνών παρατηρείται αιδήμων σιωπή έναντι της θεωρίας της Άγκυρας περί «Γκρίζων Ζωνών», και εν τη ουσία οι μυστικές συνομιλίες- διαπραγματεύσεις διακινούνται στην ευθεία ενός συνολικού ανακαθορισμού του καθεστώτος του Αιγαίου, το οποίο, ως γνωστόν, κατοχυρώνεται από διεθνείς συνθήκες.
Παραλλήλως, δημοσιευμένες πληροφορίες, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν διαψευσθεί επισήμως, αναφέρουν ότι το στοιχείο διαχωρισμού του Αιγαίου στο εύρος του 25ου Μεσημβρινού έχει τεθεί στην τράπεζα των συνομιλιών ως συνοδό της συνεκμετάλλευσης από Ελλάδα και Τουρκία των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αρχιπελάγους!
Όπερ συνεπάγεται ότι τα νησιά και οι βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου παραμένουν έκθετα στην επεκτατική βουλιμία της Άγκυρας.
Ταυτοχρόνως, μετέωρο παραμένει το αίτημα της Μόσχας προς την Αθήνα για παροχή βάσης διευκόλυνσης του ρωσικού στόλου των «Θερμών Θαλασσών», βεβαίως με ισχυρά γεωπολιτικά αλλά και οικονομικά ωφελήματα για τη χώρα μας.
Οι ίδιοι κύκλοι εντάσσουν στο συγκεκριμένο κλίμα, και δεν θεωρούν τυχαίο και εκτός των «παιγνίων» για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου, τη δραστηριότητα του επιχειρηματία Θεόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος ως γνωστόν δραστηριοποιείται στον αγγλοαμερικανικό χώρο:
Α) Να κλείσει την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», δημοσιογραφική ναυαρχίδα του Συντηρητικού Πολιτικού Χώρου (Νέα Δημοκρατία) σε μια στιγμή που η ηγεσία του χώρου αυτού πραγματοποιούσε, στο πλαίσιο της «διπλωματίας των αγωγών», ένα δειλό άνοιγμα στον ρωσικό παράγοντα και το άνοιγμα αυτό συναντούσε την ισχυρή αντίδραση της Ουάσινγκτον και την ενδοκυβερνητική υπονόμευση από την τότε υπουργό Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη.
Είναι, άραγε, απόληξη αυτής της θέσης η πρόσφατη προσπάθεια της εκπροσώπου της «Φαμίλιας Μητσοτάκη» να «αναθεωρήσει» σε ομιλία της στην Κωνσταντινούπολη και το ιστορικό πλαίσιο της Επανάστασης του '21;
Πάντως, την ίδια περίπου περίοδο με τον «βίαιο θάνατο» της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», ο επιχειρηματίας Θ. Αγγελόπουλος παραγγέλλει σε ναυπηγεία της Άπω Ανατολής τη ναυπήγηση τριών πλωτών γεωτρυπάνων, ύψους ενός δισεκατομμυρίου τετρακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων, με προκαταβολή 900.000.000 δολ.Αυτός ο αναπροσανατολισμός των δραστηριοτήτων του μεγαλοεπιχειρηματία από τη χαλυβουργία στα πλωτά γεωτρύπανα, αυτής της δυνατότητας, παραμένει επιχειρηματικό μυστήριο…
Β) Η εταιρεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της Χαλκιδικής, αν και ανενεργός, γνωρίζει «πιένες» πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ξένους επενδυτικούς κύκλους, καθώς και σε χρηματιστήρια της αλλοδαπής!
Γ) Το πλουσιότατο, σύμφωνα με τις έρευνες και τις δαπάνες της ΔΕΗ, λιγνιτικό κοίτασμα της Ελασσόνας, για την εκμετάλλευση του οποίου έχει εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον επιχειρηματίας, που δραστηριοποιείται στον ίδιο τομέα στο προτεκτοράτο των ΗΠΑ, το Κοσσυφοπέδιο, δεν αποσυνδέεται των πιέσεων των «Τροϊκανών» και των σχεδιασμών της κυβέρνησης να παραχωρηθεί το 40% της δραστηριότητας της ΔΕΗ στον λιγνίτη σε ιδιωτικά συμφέροντα. Και,
Δ) ιδιωτικές τράπεζες, υπό το πρόσχημα ότι διασφαλίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο τα δάνεια που έχουν παραχωρήσει στην περί ης ο λόγος εταιρεία, που σχεδόν μονοπωλεί την εκτέλεση των μεγάλων δημοσίων έργων (οδικές αρτηρίες κ.λπ.), σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται μετ' επιτάσεως σε πολιτικούς και οικονομικούς διαδρόμους, έχουν ενορχηστρώσει πιέσεις προς κυβερνητικούς και μη παράγοντες να παραχωρηθεί στη συγκεκριμένη εταιρεία με απευθείας ανάθεση η κατασκευή και εκμετάλλευση του εργοστασίου αξιοποίησης των απορριμμάτων της Αττικής (χρυσοφόρου φλέβας).
Δυστυχώς για τη χώρα και τον λαό της, οι αντίθετες διαβεβαιώσεις στη Βουλή («… Δεν έχουμε πουλήσει και την ψυχή μας…») του «σύνδικου εκποίησης» του δημόσιου πλούτου, του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, φαίνεται να παραμένουν «έπεα πτερόεντα»…
Ο δύστηνος ελληνικός λαός, στην εποχή του Γ. Παπανδρέου του Γ', δεν βιώνει μόνο την οικονομική πενία, την κατεδάφιση του Κράτους Κοινωνικής Πρόνοιας, την καταβαράθρωση των πολιτιστικών του αξιών, την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και της εθνικής του υπερηφάνειας, βρίσκεται και προ του φάσματος της προειδοποίησης του Δάντη («Θεία Κωμωδία» - «Κόλαση»), «Όσοι εισέλθετε εδώ, να χάσετε κάθε ελπίδα…»!
Το πολιτικό σύστημα, μηδέ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαιρουμένου, ψελλίζει λόγους άχροους. Δεν προβάλλει εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης.
Η πολυδιασπασμένη Αριστερά αρθρώνει μεν λόγο, αλλά παραμένει τοις πράγμασι «φωνή βοώντος εν τη ερήμω…».
Πηγή : http://www.paron.gr/
«Πράματα και Θάματα», όπως θα 'λεγε και ο Μπαρμπα-Γιάννης Μακρυγιάννης, σκιάζουν, κατ' αυτάς, τον γαλανό ουρανό της υπό τριπλή κατοχή Ελλάδας.
Εν αρχή, στο περικαλλές μέγαρο της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και στις συνθήκες του «αδιανόητου τίποτα», που κυριαρχεί στις αίθουσές του, το διπλωματικό προσωπικό, όλων των βαθμίδων, σε μια προσπάθεια «αυτοπροστασίας» του (!), διοχετεύει ότι η μυστικότητα των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων έχει κορυφωθεί και εν αγνοία της Βουλής των Ελλήνων η χώρα δεν αποκλείεται να ευρεθεί προ οδυνηρών εκπλήξεων!
Οι υπό το πρόσχημα διαρρύθμισης της υφαλοκρηπίδας ελληνο-τουρκικές διαπραγματεύσεις έχουν διασκελίσει το συγκεκριμένο αντικείμενο. Από πλευράς Αθηνών παρατηρείται αιδήμων σιωπή έναντι της θεωρίας της Άγκυρας περί «Γκρίζων Ζωνών», και εν τη ουσία οι μυστικές συνομιλίες- διαπραγματεύσεις διακινούνται στην ευθεία ενός συνολικού ανακαθορισμού του καθεστώτος του Αιγαίου, το οποίο, ως γνωστόν, κατοχυρώνεται από διεθνείς συνθήκες.
Παραλλήλως, δημοσιευμένες πληροφορίες, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν διαψευσθεί επισήμως, αναφέρουν ότι το στοιχείο διαχωρισμού του Αιγαίου στο εύρος του 25ου Μεσημβρινού έχει τεθεί στην τράπεζα των συνομιλιών ως συνοδό της συνεκμετάλλευσης από Ελλάδα και Τουρκία των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αρχιπελάγους!
Όπερ συνεπάγεται ότι τα νησιά και οι βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου παραμένουν έκθετα στην επεκτατική βουλιμία της Άγκυρας.
Ταυτοχρόνως, μετέωρο παραμένει το αίτημα της Μόσχας προς την Αθήνα για παροχή βάσης διευκόλυνσης του ρωσικού στόλου των «Θερμών Θαλασσών», βεβαίως με ισχυρά γεωπολιτικά αλλά και οικονομικά ωφελήματα για τη χώρα μας.
Οι ίδιοι κύκλοι εντάσσουν στο συγκεκριμένο κλίμα, και δεν θεωρούν τυχαίο και εκτός των «παιγνίων» για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου, τη δραστηριότητα του επιχειρηματία Θεόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος ως γνωστόν δραστηριοποιείται στον αγγλοαμερικανικό χώρο:
Α) Να κλείσει την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», δημοσιογραφική ναυαρχίδα του Συντηρητικού Πολιτικού Χώρου (Νέα Δημοκρατία) σε μια στιγμή που η ηγεσία του χώρου αυτού πραγματοποιούσε, στο πλαίσιο της «διπλωματίας των αγωγών», ένα δειλό άνοιγμα στον ρωσικό παράγοντα και το άνοιγμα αυτό συναντούσε την ισχυρή αντίδραση της Ουάσινγκτον και την ενδοκυβερνητική υπονόμευση από την τότε υπουργό Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη.
Είναι, άραγε, απόληξη αυτής της θέσης η πρόσφατη προσπάθεια της εκπροσώπου της «Φαμίλιας Μητσοτάκη» να «αναθεωρήσει» σε ομιλία της στην Κωνσταντινούπολη και το ιστορικό πλαίσιο της Επανάστασης του '21;
Πάντως, την ίδια περίπου περίοδο με τον «βίαιο θάνατο» της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», ο επιχειρηματίας Θ. Αγγελόπουλος παραγγέλλει σε ναυπηγεία της Άπω Ανατολής τη ναυπήγηση τριών πλωτών γεωτρυπάνων, ύψους ενός δισεκατομμυρίου τετρακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων, με προκαταβολή 900.000.000 δολ.Αυτός ο αναπροσανατολισμός των δραστηριοτήτων του μεγαλοεπιχειρηματία από τη χαλυβουργία στα πλωτά γεωτρύπανα, αυτής της δυνατότητας, παραμένει επιχειρηματικό μυστήριο…
Β) Η εταιρεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της Χαλκιδικής, αν και ανενεργός, γνωρίζει «πιένες» πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ξένους επενδυτικούς κύκλους, καθώς και σε χρηματιστήρια της αλλοδαπής!
Γ) Το πλουσιότατο, σύμφωνα με τις έρευνες και τις δαπάνες της ΔΕΗ, λιγνιτικό κοίτασμα της Ελασσόνας, για την εκμετάλλευση του οποίου έχει εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον επιχειρηματίας, που δραστηριοποιείται στον ίδιο τομέα στο προτεκτοράτο των ΗΠΑ, το Κοσσυφοπέδιο, δεν αποσυνδέεται των πιέσεων των «Τροϊκανών» και των σχεδιασμών της κυβέρνησης να παραχωρηθεί το 40% της δραστηριότητας της ΔΕΗ στον λιγνίτη σε ιδιωτικά συμφέροντα. Και,
Δ) ιδιωτικές τράπεζες, υπό το πρόσχημα ότι διασφαλίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο τα δάνεια που έχουν παραχωρήσει στην περί ης ο λόγος εταιρεία, που σχεδόν μονοπωλεί την εκτέλεση των μεγάλων δημοσίων έργων (οδικές αρτηρίες κ.λπ.), σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται μετ' επιτάσεως σε πολιτικούς και οικονομικούς διαδρόμους, έχουν ενορχηστρώσει πιέσεις προς κυβερνητικούς και μη παράγοντες να παραχωρηθεί στη συγκεκριμένη εταιρεία με απευθείας ανάθεση η κατασκευή και εκμετάλλευση του εργοστασίου αξιοποίησης των απορριμμάτων της Αττικής (χρυσοφόρου φλέβας).
Δυστυχώς για τη χώρα και τον λαό της, οι αντίθετες διαβεβαιώσεις στη Βουλή («… Δεν έχουμε πουλήσει και την ψυχή μας…») του «σύνδικου εκποίησης» του δημόσιου πλούτου, του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, φαίνεται να παραμένουν «έπεα πτερόεντα»…
Ο δύστηνος ελληνικός λαός, στην εποχή του Γ. Παπανδρέου του Γ', δεν βιώνει μόνο την οικονομική πενία, την κατεδάφιση του Κράτους Κοινωνικής Πρόνοιας, την καταβαράθρωση των πολιτιστικών του αξιών, την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και της εθνικής του υπερηφάνειας, βρίσκεται και προ του φάσματος της προειδοποίησης του Δάντη («Θεία Κωμωδία» - «Κόλαση»), «Όσοι εισέλθετε εδώ, να χάσετε κάθε ελπίδα…»!
Το πολιτικό σύστημα, μηδέ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαιρουμένου, ψελλίζει λόγους άχροους. Δεν προβάλλει εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης.
Η πολυδιασπασμένη Αριστερά αρθρώνει μεν λόγο, αλλά παραμένει τοις πράγμασι «φωνή βοώντος εν τη ερήμω…».
Πηγή : http://www.paron.gr/
Τουρκική αντίδραση με απειλές από Α.Νταβούτογλου για την ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ
Aντίδραση της Τουρκίας μετά από δέκα ημέρες περίπου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου είχαμε πριν λίγο, με τον Α. Νταβούτογλου να δηλώνει ότι η συμφωνία "είναι άκυρη"! Έτσι, "Η συμφωνία Κύπρου - Ισραήλ για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη", δήλωσε με θράσος χιλίων πιθήκων ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, "δεν ισχύει"! Μάλιστα, κατά την γνώμη του, χωρίς να επιλυθεί το Κυπριακό η Τουρκία είναι αντίθετη σε τέτοιες διεθνείς συμφωνίες.
"Τέτοιου είδους διεθνείς συμφωνίες είναι άκυρες και από άποψης διεθνούς δικαίου. Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα οφέλη των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, επαναλαμβάνοντας τη θέση της Άγκυρας ότι μετά τη λύση του Κυπριακού, επιθυμούν όπως η ανατολική Μεσόγειος μετατραπεί σε μια περιοχή ειρήνης και οικονομικής συνεργασίας.
Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την πρόσφατη συμφωνία είναι γεγονός μάλλον αναμενόμενο και δεν έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, πλην του γεγονότος ότι φέρνει για άλλη μια φορά σε σύγκρουση την Τουρκία και το Ισραήλ και απομακρύνει γεωπολιτικά τις δύο χώρες.
Βασικά το ερώτημα που ανακύπτει είναι πότε θα δεήσει η ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει το παράδειγμα της Κύπρου, να οριοθετήσει την ΑΟΖ με την΄Λευκωσία και να βάλει οριστικά στην "γωνία της Ανατολικής Μεοσγείου" την Τουρκία και τους λεονταρισμούς του αλαζονικού Νταβούτογλου.
Σε ότι αφορά το Κυπριακό "Η Τουρκία, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις, θα συνεχίσει να είναι στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων, είπε, προσθέτοντας ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν περάσει σε ένα κρίσιμο στάδιο και η Τουρκία στηρίζει την επίτευξη μιας λύσης και είναι ειλικρινής. Θα είναι σημαντική, είπε, η αξιολόγηση των καλών υπηρεσιών που θα κάνει ο ΓΓ του ΟΗΕ μετά τη συνάντηση της Γενεύης και αυτό δείχνει την αποφασιστικότητα των ΗΕ να υπάρχουν αποτελέσματα. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ εξήρε τη σημασία της συνάντησης στη Γενεύη. Ο ΓΓ, είπε, θέλει να πάρει τις διαπραγματεύσεις ένα βήμα μπροστά στη Γενεύη.
Πηγή : http://www.defencenet.gr/
"Τέτοιου είδους διεθνείς συμφωνίες είναι άκυρες και από άποψης διεθνούς δικαίου. Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα οφέλη των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, επαναλαμβάνοντας τη θέση της Άγκυρας ότι μετά τη λύση του Κυπριακού, επιθυμούν όπως η ανατολική Μεσόγειος μετατραπεί σε μια περιοχή ειρήνης και οικονομικής συνεργασίας.
Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την πρόσφατη συμφωνία είναι γεγονός μάλλον αναμενόμενο και δεν έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, πλην του γεγονότος ότι φέρνει για άλλη μια φορά σε σύγκρουση την Τουρκία και το Ισραήλ και απομακρύνει γεωπολιτικά τις δύο χώρες.
Βασικά το ερώτημα που ανακύπτει είναι πότε θα δεήσει η ελληνική κυβέρνηση να ακολουθήσει το παράδειγμα της Κύπρου, να οριοθετήσει την ΑΟΖ με την΄Λευκωσία και να βάλει οριστικά στην "γωνία της Ανατολικής Μεοσγείου" την Τουρκία και τους λεονταρισμούς του αλαζονικού Νταβούτογλου.
Σε ότι αφορά το Κυπριακό "Η Τουρκία, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις, θα συνεχίσει να είναι στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων, είπε, προσθέτοντας ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν περάσει σε ένα κρίσιμο στάδιο και η Τουρκία στηρίζει την επίτευξη μιας λύσης και είναι ειλικρινής. Θα είναι σημαντική, είπε, η αξιολόγηση των καλών υπηρεσιών που θα κάνει ο ΓΓ του ΟΗΕ μετά τη συνάντηση της Γενεύης και αυτό δείχνει την αποφασιστικότητα των ΗΕ να υπάρχουν αποτελέσματα. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ εξήρε τη σημασία της συνάντησης στη Γενεύη. Ο ΓΓ, είπε, θέλει να πάρει τις διαπραγματεύσεις ένα βήμα μπροστά στη Γενεύη.
Πηγή : http://www.defencenet.gr/
Στο στόχαστρο το έργο του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου
Μολονότι κατά τη σχεδόν εικοσαετή παρουσία του στην κορυφή της Αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας πέτυχε την εκ των ερειπίων ανόρθωσή της και ταυτόχρονα αναδείχθηκε διεθνώς στον καλύτερο πρεσβευτή των αλβανικών συμφερόντων, οι περιορισμένοι, πλην δραστήριοι και θορυβώδεις, αυτοί κύκλοι, δεν έβγαλαν ποτέ από το στόχαστρό τους τον Αναστάσιο. Με αιχμή του δόρατος ορισμένους εμφορούμενους από παρωχημένες αντιλήψεις ιστορικούς και πολιτικούς και μέσω κάποιων εφημερίδων -κυρίως μιας που ανήκει σε ιταλικά συμφέροντα- εξελίσσεται, από την ενθρόνισή του, το 1992, μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία εναντίον του, η οποία κορυφώθηκε με τη δολοφονία τον Αύγουστο στη Χειμάρρα του ομογενή Αριστοτέλη Γκούμα. Για όλο αυτό το σύστημα που επιδίδεται σχεδόν εργολαβικά στην καλλιέργεια κλίματος εις βάρος του Αρχιεπισκόπου με στόχο την αποδόμησή του, ο Αναστάσιος δεν είναι παρά ο «Δούρειος Ιππος» των ελληνικών συμφερόντων στην Αλβανία, την οποία, κατ’ αυτούς, θα έπρεπε ήδη να έχει εγκαταλείψει. Θέμα απομάκρυνσης από την ηγεσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αναστάσιου και εκδίωξής του από την Αλβανία δεν τίθεται βεβαίως και όταν αυτό επιχειρήθηκε τον Νοέμβριο του 1994, το σχέδιο Συντάγματος που περιλάμβανε φωτογραφικό άρθρο καταψηφίστηκε.
Προς τι τότε η επιχείρηση παραπληροφόρησης, όπως την αποκαλεί απαντώντας στους επικριτές του ο ίδιος; Όπως επισημαίνουν εκκλησιαστικές και διπλωματικές πηγές στα Τίρανα, απώτερη επιδίωξη είναι να εξαλειφθεί από τη συλλογική αλβανική μνήμη το γεγονός ότι ένας Έλληνας ιεράρχης ήταν αυτός που ανέστησε και έστησε στα πόδια της την Ορθόδοξη Αυτοκέφαλο Εκκλησία. Οι ίδιες πηγές εκφράζουν φόβους για προβοκάτσια εις βάρος του, ενώ οι εναντίον του κλιμακούμενες επιθέσεις δεν περνούν απαρατήρητες από τις δυτικές πρεσβείες, αλλά και τις αντιπροσωπείες διεθνών οργανισμών στα Τίρανα. Μόνιμο μοτίβο των πολέμιών του, η κατ’ αυτούς «άκυρη» ενθρόνισή του το 1992, με το επιχείρημα ότι κατά τη σχετική τελετή κάποιοι, που εμφανίστηκαν σαν... διαφωνούντες ορθόδοξοι, φώναξαν «ανάξιος» και άρα, σύμφωνα με τον ισχυρισμό τους, ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήταν αποδεκτός από το ορθόδοξο χριστιανικό στοιχείο, ασχέτως αν το συγκεντρωμένο πλήθος τούς απομόνωσε! Κάθε φορά, ωστόσο, που ανακύπτει κάποιο πρόβλημα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, στρέφουν τα πυρά τους εναντίον του Αναστάσιου, με την ανοχή πολλές φορές και πολιτικών κομμάτων, τα οποία σπεύδουν να επωφεληθούν. Πρόσφατο παράδειγμα η δολοφονία του Γκούμα και η έκκληση του Αρχιεπισκόπου, όταν απειλήθηκε διχασμός στη Χειμάρρα, για «νηφαλιότητα, αποφυγή αυτοδικιών, αναζήτηση της αλήθειας και επιβολή δικαιοσύνης», η οποία εξελήφθη από τους πολέμιους του Αναστάσιου ως μέρος μιας ευρύτερης συνωμοσίας! Στο ίδιο πνεύμα και οι επιθέσεις τους παλαιότερα για γεγονότα όπως αυτά της Επισκοπής, τα οποία ο Αρχιεπίσκοπος καταδίκασε από την πρώτη στιγμή κ.ά.
«Το μόνο “αμάρτημά” μου είναι ότι είμαι Έλληνας», συνηθίζει να λέει σε όσους τον επισκέπτονται -και είναι πάρα πολλοί- για να του δηλώσουν τη συμπαράστασή τους, ενώ και αλβανικές εφημερίδες στέκονται στο πλευρό του.
«Το έργο και η προσφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν συνηγορούν στην αρνητική εικόνα που προσπαθούν να παρουσιάσουν όσοι απεργάζονται πολιτικές εναντίον των ορθοδόξων. Ο Αρχιεπίσκοπος δεν θίγει την αλβανική ταυτότητα, αντίθετα την ενισχύει καλύτερα από κάθε άλλον όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και διεθνώς», σημείωνε πρόσφατα σε άρθρο της η εφημερίδα Tirana Observer.
Πηγή : http://www.kathimerini.gr/
ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Κομοτηνής ανακοίνωσε την σχετική με την εφημερίδα Γκιουντέμ απόφαση του στις 20 Δεκεμβρίου. Η απόφαση την επόμενη μέρα κοινοποιήθηκε στην εφημερίδα μας. Το δικαστήριο, παρά το ότι η Γκιουντέμ είναι μια τοπική και εβδομαδιαία εφημερίδα, επέβαλλε την μεγάλη ποινή των 90 χιλιάδων ευρώ αποζημίωσης. Φάνηκε ότι στην απόφαση του δικαστηρίου δεν συνυπολογίστηκε η οικονομική κατάσταση της εφημερίδας και τα περιορισμένα έσοδα της.
Το δικαστήριο αποφάσισε τα 20 χιλιάδες ευρώ από την αποζημίωση να πληρωθούνε αμέσως. Ακόμα και αν η εφημερίδα εφεσιβάλλει την απόφαση τα 20 χιλιάρικα πρέπει να πληρωθούνε στην Νικοπούλου. Σε περίπτωση που δεν πληρωθεί η αποζημίωση προβλέπεται ποινή φυλάκισης 10 μηνών για τον Τζεμίλ Καμπζά. Στην απόφαση αναφέρεται πως και τα 5.400 ευρώ δικαστικά έξοδα καταδικάζεται να τα πληρώσει πάλι η εφημερίδα Γκιουντέμ.
Πηγή : http://tourkikanea.wordpress.com/
Σχόλιο : Η φωτογραφία φυσικά δεν είναι από το δημοσίευμα. Την βάζουμε όμως προς τιμήν της ανεπανάληπτης Μπουμπουλίνας του Έβρου !
Όχι απολύσεις: Μετατάξεις στις ΔΕΚΟ
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Τι κάνουν οι πεινασμένοι; Ως πότε θα σκύβουν;
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Θα περιφρουρήσει τους εργαζομένους των ΔΕΚΟ, δηλώνει η κυβέρνηση, οι οποίοι ως κομματικοί κηφήνες τις κατέλαβαν εξ εφόδου με μοναδικό διαβατήριο την κομματική ταυτότητα. Προνομιούχοι, υψηλόμισθοι, υπεράριθμοι.
Προσλήφθηκαν γλείφοντας και υπηρετώντας το κόμμα, αποκλείοντας χρήσιμους επιστήμονες που για πολλά χρόνια παραμένουν άνεργοι λόγω αξιοπρέπειας.
Τώρα, το ίδιο κομματικό κηφηναριό ξαναευνοείται, αφού θα μεταταχθούν καταλαμβάνοντας ξανά τις θέσεις προνομιακά.
Έτσι, όσοι δεν είχαν μέσο και όσοι γύρισαν τις πλάτες στο σύστημα της σήψης εξακολουθούν να βρίσκονται άνεργοι ενώπιον κλειστών θυρών.Αδικία πολύμορφη. Πρόκληση, εμπαιγμός. Τι κάνουν οι άνεργοι;
Τι κάνουν οι πεινασμένοι; Ως πότε θα σκύβουν;
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
Πολλοί αγάπησαν τη διαφθορά αλλά τον διεφθαρμένο ουδείς
Του Σπύρου Χατζάρα
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η «ευρωπαϊκή πολιτική», και, για να αντιμετωπίσουν τον «εθνικισμό» στα Βαλκάνια, αναζήτησαν , στη δεκαετία των 90, «πρόθυμους» συμμάχους ανάμεσα, στο υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό, και τους βρήκαν, μεταξύ των πλέον διεφθαρμένων.Έτσι «πρωταθλητής» που εκδημοκρατισμού αναδείχθηκε ο αρχηγός της Μαφίας του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουκάνοβιτς, μέγας εξαγωγεύς λαθραίων τσιγάρων, και εισαγωγέας λαθραίων καυσίμων, ενώ ο UCK στο Κοσσυφοπέδιο, οικοδομήθηκε με την επιστράτευση της κοσσοβάρικης Μαφίας, με αποτέλεσμα από τον πόλεμο και μετά, η περιοχή να μετατραπεί σε σταυροδρόμι εισόδου της ηρωίνης από την Ασία στην Ευρώπη.Παράλληλα η «δημοκρατική» εξουσία στο Βελιγράδι, στηρίχθηκε στους διεφθαρμένους «κόκκινους επιχειρηματίες».Ο συμβιβασμός του Σεπτέμβριου, στην Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, για αναζήτηση «ευρωπαϊκής λύσης», στο πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου, δημιούργησε την ανάγκη αναζήτησης ενός νέου πολιτικού προσωπικού, που θα είναι μέσα στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές , κατά της διαφθοράς.
Η «ευρωπαϊκή προοπτική», δεν περιλαμβάνει το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που «οδήγησε» μέχρι τώρα τις εξελίξεις στην επιθυμητή κατεύθυνση.Μετά από μια τρίμηνη προετοιμασία, η νέα πραγματικότητα, εμφανίσθηκε με καταιγιστικό τρόπο στο τέλος Δεκεμβρίου. Ο Χασίμ Θάτσι βρέθηκε κατηγορούμενος για αυτό που πράγματι είναι, ο Τζουκάνοβιτς άλλαξε γραφείο και ο πρώην πρωθυπουργός της Κροατίας Ίβο Σάναντερ συνελήφθη στο Σάλτσμπουργκ, (10/12/2010) κατηγορούμενος για κατάχρηση εξουσίας την περίοδο της θητείας του, και σχεδόν ταυτόχρονα, (23/12/2010), με κοινή επιχείρηση, οι αρχές της Γερμανίας, της Αυστρίας και των Σκοπίων, κατάφεραν να διαλύσουν τεράστιο δίκτυο διακίνησης ηρωίνης που είχε έδρα το Κόσσοβο.
Η απαλλαγή των ευρωπαίων από τους διεφθαρμένους όμως, θα είναι αργή και βασανιστική, καθώς τίποτα δεν είναι οριστικό και θα περάσει μια περίοδος ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και τους εταίρους τους, μέχρι να βρεθεί το νέο «κατάλληλο» πολιτικό προσωπικό.Το Συμβούλιο της Ευρώπης με την έκθεση του Ελβετού δικηγόρου Ντικ Μαρτί, που θεωρείται άνθρωπος της επιρροής του Βερολίνου, και που είχε αποκαλύψει τις παράνομες φυλακές της CIA στην Ευρώπη, επανέφερε την υπόθεση της σφαγής από τον UCK, των Σέρβων αιχμαλώτων, της εμπορίας των ανθρωπίνων οργάνων τους, την οποία είχε καταγγείλει η τέως εισαγγελέας του Δικαστηρίου της Χάγης, για τον τέως Γιουγκοσλαβία, Κάρλα Ντελ Πόντε.
Η έκθεση Μαρτί, θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα, τους πολέμαρχους του UCK και της Μαφίας, Χασίμ Θάτσι και Ραμούς Χαραντινάι, εκτός εξουσίας, στην οποία θα πρέπει να επανέλθει, το κόμμα του κ. Ρουγκόβα, μαζί με τους προθύμους εκ των Σέρβων, και τη « Νέα Συμμαχίας για το Κόσοβο» του Πακόλι. Μέσα από αυτήν την διαδιακασία μας προέκυψε η Μεγάλη Αλβανία δια της υποστήριξεως με όλα τα μέσα, της «Αυτοδιάθεσης» (Vetevendosja), με του Αλμπίν Κούρτι. Οι σχεδιασμοί όμως δεν τελειώνουν εδώ, καθώς το μέλλον της Βοιβοντίνας, θα συνδυαστεί με τον στρατηγικό σχεδιασμό για τον Δούναβη, ενώ το νέο Κόσσοβο, το Σάντζακ,αναμένει τα αποτελέσματα του διαλόγου Πρίστινας-Βελιγραδίου.Στο Βελιγράδι, στην των «Μάχη των αντιπροέδρων», οι «κόκκινοι επιχειρηματίες», επέβαλαν Δημοκρατικό Κόμμα τους ανθρώπους τους, ελπίζοντας ότι απέκτησαν προβάδισμα έναντι του Βουκ Γέρεμιτς για την διαδοχή του Τάντιτς, καθώς οργιάζουν οι φήμες για την κατάσταση της υγείας του.Σε αυτό το πλαίσιο, της διαδοχής, η υπουργός Δικαιοσύνης Snežana Malović, δήλωσε στο Τάνιουγκ , ( 25/12/2010), ότι το πολιτικό παρασκήνιο της δολοφονίας του Τζίτζιντς θα αποκαλυφθεί , και τόνισε ότι η ίδια δεν πρόκειται εγκαταλείψει την προσπάθεια για να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια. «Τα λάθη που έγιναν το 2006 , δεν θα επιτρέψουμε να επαναληφθούν», τόνισε.
Ο κ.Τζουκάνοβιτς που μεσουρανεί για 19 χρόνια στο Μαυροβούνιο θα συνεχίσει να κυβερνά από τη θέση του προέδρου του κυβερνώντος κόμματος αφού στις 21/12/2010 ανακοίνωσε την παραίτηση του από την πρωθυπουργία επειδή θεωρεί ότι «έχει παρέλθει η εποχή του ενός, ισχυρού ηγέτη» και επειδή πιστεύει πως, «εάν παρέμενε στην εξουσία, αυτό θα ήταν εμπόδιο για την περαιτέρω ανάπτυξη της δημοκρατίας» .
«Τώρα που το Μαυροβούνιο είναι μια χώρα που έχει σταθερότητα, που εξήλθε από την ύφεση, που βρίσκεται στις πύλες της ΕΕ και στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ , υπάρχουν οι συνθήκες για να αποσυρθώ από την εκτελεστική εξουσία», είπε ο Τζουκάνοβιτς και «διευκρίνισε», ότι η απόφασή του αυτή δεν είναι αποτέλεσμα «καμίας πίεσης».
«Θα παραμείνω στην αρχηγία του Δημοκρατικού Κόμματος των Σοσιαλιστών, το οποίο σημαίνει ότι θα συμβάλω στην ευημερία του Μαυροβουνίου», σημείωσε ο Τζουκάνοβιτς και ανακοίνωσε ότι θα προτείνει τον Ιγκόρ Λούκσιτς, σημερινό αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, για να τον διαδεχθεί στην πρωθυπουργία.
Ο 48χρονος Τζουκάνοβιτς, είναι η μόνη προσωπικότητα στα δυτικά Βαλκάνια που παρέμεινε στην εξουσία σχεδόν χωρίς διακοπή από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991Η παραίτηση του Τζουκάνοβιτς έγινε μόνο μερικές ημέρες μετά την απόφαση των ευρωπαίων ηγετών να χορηγήσουν στο Μαυροβούνιο το καθεστώς υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ, το οποίο προσδοκούσε η Ποντγκόριτσα από το 2008.Tο Μαυροβούνιο θα είναι και στο μέλλον το κράτος του κ. Τζουκάνοβιτς, που θα συνεχίσει να κυβερνά από το κομματικό του γραφείο, ενώ θα ασχοληθεί και με τις επιχειρήσεις για να διαχειρίζεται ο ίδιος τα «διαθέσιμα» του.
Ο σφαγέας και μαφιόζος «σοσιαλδημοκράτης» πρωθυπουργός του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι ,που έχει αποδυναμωθεί πολιτικά μετά την έκθεση του Ντικ Μαρτί, δήλωσε , ότι είναι έτοιμος να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Σερβίας Μπορίς Τάντιτς, στο πλαίσιο του μελλοντικού διαλόγου ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Σέρβος πρόεδρος δήλωσε επίσης διατεθειμένος, να συζητήσει με τον Χασίμ Θάτσι, στο πλαίσιο του διαλόγου που επιθυμούν οι Ευρωπαίοι ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα, παρά τη έκθεση Μαρτί.
Ο επικεφαλής της EULEX στο Κόσσοβο κ. Ντικ Ντεζέρ δήλωσε στο Τάνιουγκ 22/12/2010), ότι η EULEX δεν θα κρίνει, αν ο νυν πρωθυπουργός του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι, μπορεί να ασχολείται και στο μέλλον με την πολιτική , μετά από τις εις βάρος του καταγγελίες . «Εμείς δεν πρέπει να κρίνουμε αν κάποιος έχει πολιτικό μέλλον ή όχι μετά από τις εν λόγω καταγγελίες, επειδή αυτό αποτελεί μέρος των αρμοδιοτήτων των οργάνων δικαιοσύνης και της εισαγγελίας, που πρέπει να αντιδράσουν σ’αυτό»,- δήλωσε ο κ. Ντεζέρ.
Πηγή : http://deltio11.blogspot.com/
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η «ευρωπαϊκή πολιτική», και, για να αντιμετωπίσουν τον «εθνικισμό» στα Βαλκάνια, αναζήτησαν , στη δεκαετία των 90, «πρόθυμους» συμμάχους ανάμεσα, στο υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό, και τους βρήκαν, μεταξύ των πλέον διεφθαρμένων.Έτσι «πρωταθλητής» που εκδημοκρατισμού αναδείχθηκε ο αρχηγός της Μαφίας του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουκάνοβιτς, μέγας εξαγωγεύς λαθραίων τσιγάρων, και εισαγωγέας λαθραίων καυσίμων, ενώ ο UCK στο Κοσσυφοπέδιο, οικοδομήθηκε με την επιστράτευση της κοσσοβάρικης Μαφίας, με αποτέλεσμα από τον πόλεμο και μετά, η περιοχή να μετατραπεί σε σταυροδρόμι εισόδου της ηρωίνης από την Ασία στην Ευρώπη.Παράλληλα η «δημοκρατική» εξουσία στο Βελιγράδι, στηρίχθηκε στους διεφθαρμένους «κόκκινους επιχειρηματίες».Ο συμβιβασμός του Σεπτέμβριου, στην Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, για αναζήτηση «ευρωπαϊκής λύσης», στο πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου, δημιούργησε την ανάγκη αναζήτησης ενός νέου πολιτικού προσωπικού, που θα είναι μέσα στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές , κατά της διαφθοράς.
Η «ευρωπαϊκή προοπτική», δεν περιλαμβάνει το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που «οδήγησε» μέχρι τώρα τις εξελίξεις στην επιθυμητή κατεύθυνση.Μετά από μια τρίμηνη προετοιμασία, η νέα πραγματικότητα, εμφανίσθηκε με καταιγιστικό τρόπο στο τέλος Δεκεμβρίου. Ο Χασίμ Θάτσι βρέθηκε κατηγορούμενος για αυτό που πράγματι είναι, ο Τζουκάνοβιτς άλλαξε γραφείο και ο πρώην πρωθυπουργός της Κροατίας Ίβο Σάναντερ συνελήφθη στο Σάλτσμπουργκ, (10/12/2010) κατηγορούμενος για κατάχρηση εξουσίας την περίοδο της θητείας του, και σχεδόν ταυτόχρονα, (23/12/2010), με κοινή επιχείρηση, οι αρχές της Γερμανίας, της Αυστρίας και των Σκοπίων, κατάφεραν να διαλύσουν τεράστιο δίκτυο διακίνησης ηρωίνης που είχε έδρα το Κόσσοβο.
Η απαλλαγή των ευρωπαίων από τους διεφθαρμένους όμως, θα είναι αργή και βασανιστική, καθώς τίποτα δεν είναι οριστικό και θα περάσει μια περίοδος ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και τους εταίρους τους, μέχρι να βρεθεί το νέο «κατάλληλο» πολιτικό προσωπικό.Το Συμβούλιο της Ευρώπης με την έκθεση του Ελβετού δικηγόρου Ντικ Μαρτί, που θεωρείται άνθρωπος της επιρροής του Βερολίνου, και που είχε αποκαλύψει τις παράνομες φυλακές της CIA στην Ευρώπη, επανέφερε την υπόθεση της σφαγής από τον UCK, των Σέρβων αιχμαλώτων, της εμπορίας των ανθρωπίνων οργάνων τους, την οποία είχε καταγγείλει η τέως εισαγγελέας του Δικαστηρίου της Χάγης, για τον τέως Γιουγκοσλαβία, Κάρλα Ντελ Πόντε.
Η έκθεση Μαρτί, θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα, τους πολέμαρχους του UCK και της Μαφίας, Χασίμ Θάτσι και Ραμούς Χαραντινάι, εκτός εξουσίας, στην οποία θα πρέπει να επανέλθει, το κόμμα του κ. Ρουγκόβα, μαζί με τους προθύμους εκ των Σέρβων, και τη « Νέα Συμμαχίας για το Κόσοβο» του Πακόλι. Μέσα από αυτήν την διαδιακασία μας προέκυψε η Μεγάλη Αλβανία δια της υποστήριξεως με όλα τα μέσα, της «Αυτοδιάθεσης» (Vetevendosja), με του Αλμπίν Κούρτι. Οι σχεδιασμοί όμως δεν τελειώνουν εδώ, καθώς το μέλλον της Βοιβοντίνας, θα συνδυαστεί με τον στρατηγικό σχεδιασμό για τον Δούναβη, ενώ το νέο Κόσσοβο, το Σάντζακ,αναμένει τα αποτελέσματα του διαλόγου Πρίστινας-Βελιγραδίου.Στο Βελιγράδι, στην των «Μάχη των αντιπροέδρων», οι «κόκκινοι επιχειρηματίες», επέβαλαν Δημοκρατικό Κόμμα τους ανθρώπους τους, ελπίζοντας ότι απέκτησαν προβάδισμα έναντι του Βουκ Γέρεμιτς για την διαδοχή του Τάντιτς, καθώς οργιάζουν οι φήμες για την κατάσταση της υγείας του.Σε αυτό το πλαίσιο, της διαδοχής, η υπουργός Δικαιοσύνης Snežana Malović, δήλωσε στο Τάνιουγκ , ( 25/12/2010), ότι το πολιτικό παρασκήνιο της δολοφονίας του Τζίτζιντς θα αποκαλυφθεί , και τόνισε ότι η ίδια δεν πρόκειται εγκαταλείψει την προσπάθεια για να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια. «Τα λάθη που έγιναν το 2006 , δεν θα επιτρέψουμε να επαναληφθούν», τόνισε.
Ο κ.Τζουκάνοβιτς που μεσουρανεί για 19 χρόνια στο Μαυροβούνιο θα συνεχίσει να κυβερνά από τη θέση του προέδρου του κυβερνώντος κόμματος αφού στις 21/12/2010 ανακοίνωσε την παραίτηση του από την πρωθυπουργία επειδή θεωρεί ότι «έχει παρέλθει η εποχή του ενός, ισχυρού ηγέτη» και επειδή πιστεύει πως, «εάν παρέμενε στην εξουσία, αυτό θα ήταν εμπόδιο για την περαιτέρω ανάπτυξη της δημοκρατίας» .
«Τώρα που το Μαυροβούνιο είναι μια χώρα που έχει σταθερότητα, που εξήλθε από την ύφεση, που βρίσκεται στις πύλες της ΕΕ και στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ , υπάρχουν οι συνθήκες για να αποσυρθώ από την εκτελεστική εξουσία», είπε ο Τζουκάνοβιτς και «διευκρίνισε», ότι η απόφασή του αυτή δεν είναι αποτέλεσμα «καμίας πίεσης».
«Θα παραμείνω στην αρχηγία του Δημοκρατικού Κόμματος των Σοσιαλιστών, το οποίο σημαίνει ότι θα συμβάλω στην ευημερία του Μαυροβουνίου», σημείωσε ο Τζουκάνοβιτς και ανακοίνωσε ότι θα προτείνει τον Ιγκόρ Λούκσιτς, σημερινό αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, για να τον διαδεχθεί στην πρωθυπουργία.
Ο 48χρονος Τζουκάνοβιτς, είναι η μόνη προσωπικότητα στα δυτικά Βαλκάνια που παρέμεινε στην εξουσία σχεδόν χωρίς διακοπή από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991Η παραίτηση του Τζουκάνοβιτς έγινε μόνο μερικές ημέρες μετά την απόφαση των ευρωπαίων ηγετών να χορηγήσουν στο Μαυροβούνιο το καθεστώς υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ, το οποίο προσδοκούσε η Ποντγκόριτσα από το 2008.Tο Μαυροβούνιο θα είναι και στο μέλλον το κράτος του κ. Τζουκάνοβιτς, που θα συνεχίσει να κυβερνά από το κομματικό του γραφείο, ενώ θα ασχοληθεί και με τις επιχειρήσεις για να διαχειρίζεται ο ίδιος τα «διαθέσιμα» του.
Ο σφαγέας και μαφιόζος «σοσιαλδημοκράτης» πρωθυπουργός του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι ,που έχει αποδυναμωθεί πολιτικά μετά την έκθεση του Ντικ Μαρτί, δήλωσε , ότι είναι έτοιμος να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Σερβίας Μπορίς Τάντιτς, στο πλαίσιο του μελλοντικού διαλόγου ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Σέρβος πρόεδρος δήλωσε επίσης διατεθειμένος, να συζητήσει με τον Χασίμ Θάτσι, στο πλαίσιο του διαλόγου που επιθυμούν οι Ευρωπαίοι ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα, παρά τη έκθεση Μαρτί.
Ο επικεφαλής της EULEX στο Κόσσοβο κ. Ντικ Ντεζέρ δήλωσε στο Τάνιουγκ 22/12/2010), ότι η EULEX δεν θα κρίνει, αν ο νυν πρωθυπουργός του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι, μπορεί να ασχολείται και στο μέλλον με την πολιτική , μετά από τις εις βάρος του καταγγελίες . «Εμείς δεν πρέπει να κρίνουμε αν κάποιος έχει πολιτικό μέλλον ή όχι μετά από τις εν λόγω καταγγελίες, επειδή αυτό αποτελεί μέρος των αρμοδιοτήτων των οργάνων δικαιοσύνης και της εισαγγελίας, που πρέπει να αντιδράσουν σ’αυτό»,- δήλωσε ο κ. Ντεζέρ.
Πηγή : http://deltio11.blogspot.com/
"Η άλγεβρα της πτωχεύσεως"
Του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Eίναι πραγματικώς συγκινητική η προσπάθεια των σοσιαλιστών (Γιώργου Α. Παπανδρέου, Ντομινίκ Στρος-Καν, Ζοζέ Μπαρόζο και τινών άλλων) να εφαρμόσουν οικονομικοινωνικές «μεταρρυθμίσεις» , που μήτε ο Μίλτον Φρίντμαν ούτε ο αείμνηστος πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν θα διενοούντο ποτέ να προτείνουν: Την κατεδάφισι του συντεχνιακού κράτους και την απώλεια «κεκτημένων του λαού», που «πήραν δεκαετίες και κοινωνικούς αγώνες», ως θα έλεγε η σύντροφος Παπαρήγα, να γίνουν... βαρίδια στα πόδια της ελληνικής οικονομίας.Όσες προσπάθειες κι αν καταβάλουν οι όψιμοι σοσιαλιστές, όσες απειλές κι αν διατυπώνει ο Έλλην πρωθυπουργός, ότι δεν θα διστάσει ακόμη και δημοψήφισμα να ζητήσει εάν η Γερμανίς καγκελάριος κυρία Μέρκελ «ψαλλιδίσει» την παράτασι του δανείου των 110 δις ευρώ στα μισά –ωσάν μην έχει υποχρεώσι η κυβέρνησις «σε έκτακτες περιπτώσεις και απρόβλεπτες ανάγκες» να προκηρύσσει δημοψήφισμα (άρθρον 44 του Συντάγματος, παρ. 2)–, εντούτοις τα μαθηματικά καθιστούν την παραγραφή του ελληνικού χρέους αναπόδραστη.Σχετικώς τρεις «προτάσεις βρίσκονται στο τραπέζι», που θα έλεγεν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου : 1. Η ανάληψις του χρέους υπό των πιστωτών της Ελλάδος, λ.χ., της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης – το γνωστόν bail out. 2. Η αναδιάρθρωσις του χρέους (παράτασις και μερική παραγραφή). 3. Η αδυναμία εξοφλήσεως της οφειλής, κοινώς default.
• Η πρώτη λύσις προσκόπτει στη Συνθήκη του Μάαστριχτ που αποκλείει το bail out και ευρίσκει «κάθετα αντίθετη» (κατά τηλεπαρουσιαστή) τη φράου Μέρκελ.
• Η δευτέρα, αν και έχει εφαρμοσθή επιτυχώς στο παρελθόν (στο χρέος της Λατινικής Αμερικής με τα ομόλογα Μπραίηντυ) φέρει τον κίνδυνο καταστροφής του τραπεζικού συστήματος (απ’ αθρόα ανάληψι των καταθέσεων) εάν δεν συνοδευθή από γενναία δοσίματα των πιστωτριών Τραπεζών, ως εκείνων της Κρεντί Αγκρικόλ διά τη διάσωσι της ημετέρας Εμπορικής Τραπέζης από της χρεοκοπίας (βλ. σχ. Economist, 11/12/10, σελ.27).
• Η τρίτη λύσις υπαγορεύεται απ’ την άλγεβρα η οποία θεωρεί το χρέος να καθίσταται αδιατήρητον όταν το επιτόκιον χρηματοδοτήσεώς του υπερβαίνει την αύξησι του εισοδήματος. Τούτο ισχύει εάν πρόκειται περί επιχειρήσεως είτε περί κράτους – ακόμη και με ισοσκελισμένο προϋπολογισμόν.
Όταν το επιτόκιον υπερβαίνει την αύξησι του εισοδήματος, η κυβέρνησις πρέπει να σχηματίσει πρωτογενές (προ χρεολυσίων) πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμόν, διά να σταθεροποιήσει τη σχέσι χρέους / εισοδήματος. Άλλως το χρέος αυξάνεται, παρά τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, περικοπές των συντάξεων κ.λπ.Το πλεόνασμα του προϋπολογισμού πρέπει να είναι τόσο μεγάλο όσον υψηλή είναι η αναλογία χρέους προς ακαθάριστον εθνικόν εισόδημα. Με άλλα λόγια, οι φόροι πρέπει ν’ αυξηθούν ταχύτερον του εισοδήματος.Στον πραγματικό κόσμο τώρα, το μέσο επιτόκιον στην Ελλάδα (έπειτα απ’ την αφαίρεσι του πληθωρισμού) είναι σήμερα 6% περίπου και το ΑΕΠ εμειώθη εφετος 5% επισήμως, ενώ ο προϋπολογισμός «τρέχει» μ’ έλλειμμα 8% στο ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος όχι μόνον δεν εσταθεροποιήθη, αλλ’ αυξάνεται στο 135% του ΑΕΠ. Πολλοί παρατηρητές προβλέπουν το χρέος να εκτινάσσεται στο 155% του ΑΕΠ το 2015, όπου βεβαίως ουδείς θ’ αγοράζει ελληνικά ομόλογα – άρα η επάνοδος στις αγορές είναι μάλλον ευσεβής πόθος του Eurogroup.Βεβαίως, υπάρχει πάντοτε η εκδοχή αυξήσεως των φόρων / μειώσεως των δαπανών αλλ’ ως διεφάνη εφέτος, όσον αυξάνουν οι φόροι (ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος, φόροι κεφαλαίου) τόσον μειώνονται τα δημόσια έσοδα και όσον περιστέλλονται οι δημόσιες δαπάνες τόσον υποχωρεί το εθνικό εισόδημα. Οπότε το απαραίτητο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό δεν εξασφαλίζεται...
Δεν τελειώνει, όμως, εδώ η περιπέτεια του ελληνικού δημοσίου χρέους. Διότι τροφοδοτεί το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών. Παρά τις περικοπές μισθών, συντάξεων και κηρύξεως εσωτερικού χρεοστασίου, υπό του σοσιαλιστικού μας κράτους, το τρέχον έλλειμμα των εξωτερικών συναλλαγών ανήλθεν εφέτος στα 35,2 δις ευρώ ή 8,6% του ΑΕΠ, που είναι παγκόσμιο ρεκόρ!
Η άλγεβρα πάλιν εδώ δίδει λύσεις:
• Όταν οι εξαγωγικές εισπράξεις (περιλαμβανομένων του Τουρισμού και της Ναυτιλίας) υστερούν του ονομαστικού επιτοκίου (11% εν προκειμένω), τότε η χώρα πρέπει να σχηματίσει πλεόνασμα στο εμπορικό της ισοζύγιον διά ν’ αποφύγει την έλλειψι ρευστότητος.
• Όταν η αναλογία χρέους προς εξαγωγές είναι εξαιρετικώς μεγάλη (ως εν Ελλάδι) και η σχέσις χρέους προς εισόδημα μεγαλυτέρα της μονάδος, τότε ισοζύγιον τρεχουσών συναλλαγών πρέπει ν’ αφήνει πλεόνασμα. (Βλ. σχ., The Debt Threat, υπό Tim Gongton, εκδ. Basil Blackwell, 1988.)
Εξ ου και η κυβέρνησις ανεκάλυψε αιφνδίως τις εξαγωγές αλλ’ η εξωστρέφεια της οικονομίας θέλει μακρό χρόνον και μεγάλη προσπάθεια διά να επιτευχθή. Διότι προϋποθέτει αύξησι της παραγωγής και επίτασι της παραγωγικότητος – αμφότερα είδη εν ανεπαρκεία στο σοβιετικό μας κράτος, που θυμίζει το προ 100 ετών Παραμύθι χωρίς Όνομα της Πηνελόπης Δέλτα.
Πηγή : http://www.epikaira.gr/
Eίναι πραγματικώς συγκινητική η προσπάθεια των σοσιαλιστών (Γιώργου Α. Παπανδρέου, Ντομινίκ Στρος-Καν, Ζοζέ Μπαρόζο και τινών άλλων) να εφαρμόσουν οικονομικοινωνικές «μεταρρυθμίσεις» , που μήτε ο Μίλτον Φρίντμαν ούτε ο αείμνηστος πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν θα διενοούντο ποτέ να προτείνουν: Την κατεδάφισι του συντεχνιακού κράτους και την απώλεια «κεκτημένων του λαού», που «πήραν δεκαετίες και κοινωνικούς αγώνες», ως θα έλεγε η σύντροφος Παπαρήγα, να γίνουν... βαρίδια στα πόδια της ελληνικής οικονομίας.Όσες προσπάθειες κι αν καταβάλουν οι όψιμοι σοσιαλιστές, όσες απειλές κι αν διατυπώνει ο Έλλην πρωθυπουργός, ότι δεν θα διστάσει ακόμη και δημοψήφισμα να ζητήσει εάν η Γερμανίς καγκελάριος κυρία Μέρκελ «ψαλλιδίσει» την παράτασι του δανείου των 110 δις ευρώ στα μισά –ωσάν μην έχει υποχρεώσι η κυβέρνησις «σε έκτακτες περιπτώσεις και απρόβλεπτες ανάγκες» να προκηρύσσει δημοψήφισμα (άρθρον 44 του Συντάγματος, παρ. 2)–, εντούτοις τα μαθηματικά καθιστούν την παραγραφή του ελληνικού χρέους αναπόδραστη.Σχετικώς τρεις «προτάσεις βρίσκονται στο τραπέζι», που θα έλεγεν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου : 1. Η ανάληψις του χρέους υπό των πιστωτών της Ελλάδος, λ.χ., της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης – το γνωστόν bail out. 2. Η αναδιάρθρωσις του χρέους (παράτασις και μερική παραγραφή). 3. Η αδυναμία εξοφλήσεως της οφειλής, κοινώς default.
• Η πρώτη λύσις προσκόπτει στη Συνθήκη του Μάαστριχτ που αποκλείει το bail out και ευρίσκει «κάθετα αντίθετη» (κατά τηλεπαρουσιαστή) τη φράου Μέρκελ.
• Η δευτέρα, αν και έχει εφαρμοσθή επιτυχώς στο παρελθόν (στο χρέος της Λατινικής Αμερικής με τα ομόλογα Μπραίηντυ) φέρει τον κίνδυνο καταστροφής του τραπεζικού συστήματος (απ’ αθρόα ανάληψι των καταθέσεων) εάν δεν συνοδευθή από γενναία δοσίματα των πιστωτριών Τραπεζών, ως εκείνων της Κρεντί Αγκρικόλ διά τη διάσωσι της ημετέρας Εμπορικής Τραπέζης από της χρεοκοπίας (βλ. σχ. Economist, 11/12/10, σελ.27).
• Η τρίτη λύσις υπαγορεύεται απ’ την άλγεβρα η οποία θεωρεί το χρέος να καθίσταται αδιατήρητον όταν το επιτόκιον χρηματοδοτήσεώς του υπερβαίνει την αύξησι του εισοδήματος. Τούτο ισχύει εάν πρόκειται περί επιχειρήσεως είτε περί κράτους – ακόμη και με ισοσκελισμένο προϋπολογισμόν.
Όταν το επιτόκιον υπερβαίνει την αύξησι του εισοδήματος, η κυβέρνησις πρέπει να σχηματίσει πρωτογενές (προ χρεολυσίων) πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμόν, διά να σταθεροποιήσει τη σχέσι χρέους / εισοδήματος. Άλλως το χρέος αυξάνεται, παρά τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, περικοπές των συντάξεων κ.λπ.Το πλεόνασμα του προϋπολογισμού πρέπει να είναι τόσο μεγάλο όσον υψηλή είναι η αναλογία χρέους προς ακαθάριστον εθνικόν εισόδημα. Με άλλα λόγια, οι φόροι πρέπει ν’ αυξηθούν ταχύτερον του εισοδήματος.Στον πραγματικό κόσμο τώρα, το μέσο επιτόκιον στην Ελλάδα (έπειτα απ’ την αφαίρεσι του πληθωρισμού) είναι σήμερα 6% περίπου και το ΑΕΠ εμειώθη εφετος 5% επισήμως, ενώ ο προϋπολογισμός «τρέχει» μ’ έλλειμμα 8% στο ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος όχι μόνον δεν εσταθεροποιήθη, αλλ’ αυξάνεται στο 135% του ΑΕΠ. Πολλοί παρατηρητές προβλέπουν το χρέος να εκτινάσσεται στο 155% του ΑΕΠ το 2015, όπου βεβαίως ουδείς θ’ αγοράζει ελληνικά ομόλογα – άρα η επάνοδος στις αγορές είναι μάλλον ευσεβής πόθος του Eurogroup.Βεβαίως, υπάρχει πάντοτε η εκδοχή αυξήσεως των φόρων / μειώσεως των δαπανών αλλ’ ως διεφάνη εφέτος, όσον αυξάνουν οι φόροι (ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος, φόροι κεφαλαίου) τόσον μειώνονται τα δημόσια έσοδα και όσον περιστέλλονται οι δημόσιες δαπάνες τόσον υποχωρεί το εθνικό εισόδημα. Οπότε το απαραίτητο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό δεν εξασφαλίζεται...
Δεν τελειώνει, όμως, εδώ η περιπέτεια του ελληνικού δημοσίου χρέους. Διότι τροφοδοτεί το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών. Παρά τις περικοπές μισθών, συντάξεων και κηρύξεως εσωτερικού χρεοστασίου, υπό του σοσιαλιστικού μας κράτους, το τρέχον έλλειμμα των εξωτερικών συναλλαγών ανήλθεν εφέτος στα 35,2 δις ευρώ ή 8,6% του ΑΕΠ, που είναι παγκόσμιο ρεκόρ!
Η άλγεβρα πάλιν εδώ δίδει λύσεις:
• Όταν οι εξαγωγικές εισπράξεις (περιλαμβανομένων του Τουρισμού και της Ναυτιλίας) υστερούν του ονομαστικού επιτοκίου (11% εν προκειμένω), τότε η χώρα πρέπει να σχηματίσει πλεόνασμα στο εμπορικό της ισοζύγιον διά ν’ αποφύγει την έλλειψι ρευστότητος.
• Όταν η αναλογία χρέους προς εξαγωγές είναι εξαιρετικώς μεγάλη (ως εν Ελλάδι) και η σχέσις χρέους προς εισόδημα μεγαλυτέρα της μονάδος, τότε ισοζύγιον τρεχουσών συναλλαγών πρέπει ν’ αφήνει πλεόνασμα. (Βλ. σχ., The Debt Threat, υπό Tim Gongton, εκδ. Basil Blackwell, 1988.)
Εξ ου και η κυβέρνησις ανεκάλυψε αιφνδίως τις εξαγωγές αλλ’ η εξωστρέφεια της οικονομίας θέλει μακρό χρόνον και μεγάλη προσπάθεια διά να επιτευχθή. Διότι προϋποθέτει αύξησι της παραγωγής και επίτασι της παραγωγικότητος – αμφότερα είδη εν ανεπαρκεία στο σοβιετικό μας κράτος, που θυμίζει το προ 100 ετών Παραμύθι χωρίς Όνομα της Πηνελόπης Δέλτα.
Πηγή : http://www.epikaira.gr/
‘Sitel’: Το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου θα εμποδίσει την επίλυση της διαφοράς! Αλβανικό Κόμμα Σκοπίων: «Το Τρομοκρατικό Καθεστώς Γκρουέφσκι»
Η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση του μνημείου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Σκόπια, στο κέντρο της πόλης, θα περιπλέξει την επίλυση της διαφωνίας του ονόματος της χώρας με την Ελλάδα. Το 2011, μάλιστα, χαρακτηρίζεται ως έτος λύσης- σύμφωνα με απόψεις παρατηρητών της ΕΕ για την πΓΔΜ.
Υπάρχει ο κίνδυνος, για την πΓΔΜ, να παραμείνει ως υποψήφια χώρα, χωρίς ημερομηνία για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Σύμφωνα με σχετική ανάλυση των ευρωβουλευτών Θάλερ και Χατζημαρκάκη, ο άμεσος κίνδυνος, είναι η αποσταθεροποίηση της χώρας από την αλβανική μειονότητα της πΓΔΜ, ένα θέμα το οποίο συμπεριελήφθη στην ημερήσια διάταξη των Βρυξελλών.Στις αναλύσεις τους, οι δύο ευρωβουλευτές, χαρακτηρίζουν ως ευαίσθητο σημείο την απογραφή του Απριλίου, που θα προσδιορίσει τον πραγματικό αριθμό των Αλβανών κατοίκων της πΓΔΜ, ένα γεγονός που θα επηρεάσει, περαιτέρω, την όλη κατάσταση…
Αλβανικό Κόμμα Σκοπίων: «Το Τρομοκρατικό Καθεστώς Γκρουέφσκι»
«Η τελευταία άγρια επίθεση εναντίον της τηλεόρασης ‘ Α1’ και η σύλληψη του Βέλια Ράμκοφσκι, άσχετα με το επιχείρημα που θέτει η κυβέρνηση προσπαθώντας να δικαιολογήσει το τρομακτικό καθεστώς του Νίκολα Γκρουέφκσι, δεν πρέπει να αποχωριστεί από όλες τις πράξεις βίας στις οποίες γίνεται μάρτυρας η εθνική κοινή γνώμη αλλά και η διεθνής.
"Αυτή η βία έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου και τρόμου ώστε να επιβάλει ευκολότερα μια πολιτική ομοιομορφία που επιδιώκει το τρομοκρατικό καθεστώς», είπε ο ηγέτης της Αλβανικής Δημοκρατικής Ένωσης (BDSH), Bardhyl Mahmuti.Έχω πει επανειλημμένως και έχω θέσει τις ανησυχίες μου για το ότι οι Δημοκρατικοί πολίτες, πραγματικά αδιαφορούν, για το τρομοκρατικό καθεστώς του Γκρουέφκσι, αλλά θα τους γυρίσει σαν μπούμεραγκ. Ακόμη και αυτοί που κάποτε τον στήριζαν», συνέχισε ο Μαχμούτι.
Ο πρόεδρος του Αλβανικού Δημοκρατικού Κόμματος των Σκοπίων παρομοίασε, στην δημόσια παρέμβασή του, το πρωθυπουργό των Σκοπίων Νίκολα Γκρουέφσκι με τον Σέρβο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, που προσπαθεί να δημιουργήσει στην πΓΔΜ μια δικτατορία.Μια δικτατορία ‘πολυεθνική’, σύμφωνα με το Μαχμούτι, που συνεχίζεται με τον κυβερνώντα συνασπισμό VMRO-DUI.
“Με χιλιάδες Αλβανούς που βασανίστηκαν με διάφορες μορφές στο Κουμάνοβο, στα Σκόπια, με απαγόρευση κυκλοφορίας, βίας και τρομοκρατίας στα εδάφη που κατοικούνται από Αλβανούς, με πρωτοφανή ληστρικά οικονομικά μέτρα, με συλλήψεις, με δικαστικές διώξεις, με δολοφονίες, με φυσική εξόντωση που κορυφώθηκε με την υπόθεση Radusa II, όπου το τρομακτικό καθεστώς των Σκοπίων εκτέλεσε τέσσερις εξέχοντες Αλβανούς ακτιβιστές», δήλωσε ο Μαχμούτι.
Πηγή : http://www.echedoros-a.gr/
Υπάρχει ο κίνδυνος, για την πΓΔΜ, να παραμείνει ως υποψήφια χώρα, χωρίς ημερομηνία για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Σύμφωνα με σχετική ανάλυση των ευρωβουλευτών Θάλερ και Χατζημαρκάκη, ο άμεσος κίνδυνος, είναι η αποσταθεροποίηση της χώρας από την αλβανική μειονότητα της πΓΔΜ, ένα θέμα το οποίο συμπεριελήφθη στην ημερήσια διάταξη των Βρυξελλών.Στις αναλύσεις τους, οι δύο ευρωβουλευτές, χαρακτηρίζουν ως ευαίσθητο σημείο την απογραφή του Απριλίου, που θα προσδιορίσει τον πραγματικό αριθμό των Αλβανών κατοίκων της πΓΔΜ, ένα γεγονός που θα επηρεάσει, περαιτέρω, την όλη κατάσταση…
Αλβανικό Κόμμα Σκοπίων: «Το Τρομοκρατικό Καθεστώς Γκρουέφσκι»
«Η τελευταία άγρια επίθεση εναντίον της τηλεόρασης ‘ Α1’ και η σύλληψη του Βέλια Ράμκοφσκι, άσχετα με το επιχείρημα που θέτει η κυβέρνηση προσπαθώντας να δικαιολογήσει το τρομακτικό καθεστώς του Νίκολα Γκρουέφκσι, δεν πρέπει να αποχωριστεί από όλες τις πράξεις βίας στις οποίες γίνεται μάρτυρας η εθνική κοινή γνώμη αλλά και η διεθνής.
"Αυτή η βία έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου και τρόμου ώστε να επιβάλει ευκολότερα μια πολιτική ομοιομορφία που επιδιώκει το τρομοκρατικό καθεστώς», είπε ο ηγέτης της Αλβανικής Δημοκρατικής Ένωσης (BDSH), Bardhyl Mahmuti.Έχω πει επανειλημμένως και έχω θέσει τις ανησυχίες μου για το ότι οι Δημοκρατικοί πολίτες, πραγματικά αδιαφορούν, για το τρομοκρατικό καθεστώς του Γκρουέφκσι, αλλά θα τους γυρίσει σαν μπούμεραγκ. Ακόμη και αυτοί που κάποτε τον στήριζαν», συνέχισε ο Μαχμούτι.
Ο πρόεδρος του Αλβανικού Δημοκρατικού Κόμματος των Σκοπίων παρομοίασε, στην δημόσια παρέμβασή του, το πρωθυπουργό των Σκοπίων Νίκολα Γκρουέφσκι με τον Σέρβο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, που προσπαθεί να δημιουργήσει στην πΓΔΜ μια δικτατορία.Μια δικτατορία ‘πολυεθνική’, σύμφωνα με το Μαχμούτι, που συνεχίζεται με τον κυβερνώντα συνασπισμό VMRO-DUI.
“Με χιλιάδες Αλβανούς που βασανίστηκαν με διάφορες μορφές στο Κουμάνοβο, στα Σκόπια, με απαγόρευση κυκλοφορίας, βίας και τρομοκρατίας στα εδάφη που κατοικούνται από Αλβανούς, με πρωτοφανή ληστρικά οικονομικά μέτρα, με συλλήψεις, με δικαστικές διώξεις, με δολοφονίες, με φυσική εξόντωση που κορυφώθηκε με την υπόθεση Radusa II, όπου το τρομακτικό καθεστώς των Σκοπίων εκτέλεσε τέσσερις εξέχοντες Αλβανούς ακτιβιστές», δήλωσε ο Μαχμούτι.
Πηγή : http://www.echedoros-a.gr/
B.Μαρκεζίνης Θ. Καρυώτης – Ανοιχτή επιστολή για ΑΟΖ: Η «τραγωδία» του Καστελόριζου
Ανοιχτή επιστολή προς την πολιτική ηγεσία του τόπου απηύθυνε ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης και ο καθηγητής πανεπιστημίου του Maryland Θεόδωρος Καρυώτης αναφορικά με το νομικό καθεστώς που διέπει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και ιδιαίτερα αυτό της οριοθέτησης στο Καστελόριζο. Το θέμα είναι κρισιμότατης σημασίας για τα εθνικά θέματα καθώς εμπίπτει και στην εκμετάλλευση των πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων του Αιγαίου.
Η επιστολή των δύο ακαδημαϊκών ανδρών έχει ως εξής:
"Η δια μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής (ΑΟΖ) το 2004 από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρύθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την ΕΕ και από τις ΗΠΑ. Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την Ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, του έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνει πλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιωματά της.
Εδώ και 30 χρόνια η χώρα μας επιμένει ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία - η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου - είναι νομικής φύσης. Η έννοια της υφαλοκρηπίδας όμως έχει, εδώ και 25 χρόνια, υπερκεραστεί απ' αυτή της ΑΟΖ.
Με βάση τα άρθρα 55-57 της νέας Σύμβασης του 1982 ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή σε πλάτος μεχρι 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας.
Επίσης η Σύμβαση αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.
Κλειδί σ' αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και, κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι και διαθέτει ΑΟΖ και ότι είναι νησί της ΕΕ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κρήτης-Κύπρου. Οι περισσότερες απο αυτές τις μελέτες έγιναν από αμερικανικές εταιρείες πού, προφανώς, ειδοποίησαν τους Τούρκους γι΄αυτό και, πιθανώς, είναι ζήτημα χρόνου προτού οι τελευταίοι αρχίσουν να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες στην περιοχή.
Τελευταία ακούονται πολλά γύρω από την παλαιά Αμερικανική ιδέα περί συνεκμεταλλεύσεως.
Η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά, δεν λύνει κανένα πρόβλημα, και γι΄αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από άλλες χώρες που αντιμετώπισαν τα προβλημάτων που έχουμε με την Τουρκία. Συνεκμετάλλευση λοιπόν θα είναι τραγικό λάθος με επιπτώσεις και σε άλλους τομείς των διμερών σχέσεων, ανοίγοντας την όρεξη της Τουρκίας και για άλλους οικονομικούς πόρους, όπως την αλιεία.
Εν όψει των ανωτέρω, η Ελλάδα, ακολουθούσα το παράδειγμα άλλων χωρών (π.χ ΗΠΑ, Ρωσία, των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ, Ισραήλ) να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ με βάση τη Σύμβαση του 1982.
Τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν με την ψήφιση νόμου που να δημιουργεί ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες και εν συνεχεία να ανακοινωθεί στον ΟΗΕ. Μετά θα έρθουμε σε διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και την Αίγυπτο προς καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής.
Βεβαίως, η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει τέτοια κίνηση, όπως έπραξε και πρόσφατα με την Κύπρο. Νομικώς όμως αυτό είναι αδιάφορο. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι η προσχώρησή της στην Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας είναι μια από τις προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή της στην ΕΕ.
Βεβαίως, η «χώρα των μηδενικών διαφορών» θα μπορούσε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο, να επανέλθει στις παράνoμες παραβιάσεις του εναερίου και υδάτινου χώρου μας. Επιθυμεί όμως να καταστρέψει την εικόνα ότι «έχει αλλάξει» που και η ίδια αλλά και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να δημιουργήσουν;"
Με φιλικόυς χαιρετισμούς,
Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαικός
Θεόδωρος Καρυώτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου
Πηγή : http://www.defencenet.gr/
Η επιστολή των δύο ακαδημαϊκών ανδρών έχει ως εξής:
"Η δια μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής (ΑΟΖ) το 2004 από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρύθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την ΕΕ και από τις ΗΠΑ. Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την Ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, του έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνει πλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιωματά της.
Εδώ και 30 χρόνια η χώρα μας επιμένει ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία - η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου - είναι νομικής φύσης. Η έννοια της υφαλοκρηπίδας όμως έχει, εδώ και 25 χρόνια, υπερκεραστεί απ' αυτή της ΑΟΖ.
Με βάση τα άρθρα 55-57 της νέας Σύμβασης του 1982 ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή σε πλάτος μεχρι 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας.
Επίσης η Σύμβαση αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.
Κλειδί σ' αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και, κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι και διαθέτει ΑΟΖ και ότι είναι νησί της ΕΕ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κρήτης-Κύπρου. Οι περισσότερες απο αυτές τις μελέτες έγιναν από αμερικανικές εταιρείες πού, προφανώς, ειδοποίησαν τους Τούρκους γι΄αυτό και, πιθανώς, είναι ζήτημα χρόνου προτού οι τελευταίοι αρχίσουν να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες στην περιοχή.
Τελευταία ακούονται πολλά γύρω από την παλαιά Αμερικανική ιδέα περί συνεκμεταλλεύσεως.
Η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά, δεν λύνει κανένα πρόβλημα, και γι΄αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από άλλες χώρες που αντιμετώπισαν τα προβλημάτων που έχουμε με την Τουρκία. Συνεκμετάλλευση λοιπόν θα είναι τραγικό λάθος με επιπτώσεις και σε άλλους τομείς των διμερών σχέσεων, ανοίγοντας την όρεξη της Τουρκίας και για άλλους οικονομικούς πόρους, όπως την αλιεία.
Εν όψει των ανωτέρω, η Ελλάδα, ακολουθούσα το παράδειγμα άλλων χωρών (π.χ ΗΠΑ, Ρωσία, των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ, Ισραήλ) να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ με βάση τη Σύμβαση του 1982.
Τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν με την ψήφιση νόμου που να δημιουργεί ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες και εν συνεχεία να ανακοινωθεί στον ΟΗΕ. Μετά θα έρθουμε σε διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και την Αίγυπτο προς καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής.
Βεβαίως, η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει τέτοια κίνηση, όπως έπραξε και πρόσφατα με την Κύπρο. Νομικώς όμως αυτό είναι αδιάφορο. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι η προσχώρησή της στην Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας είναι μια από τις προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή της στην ΕΕ.
Βεβαίως, η «χώρα των μηδενικών διαφορών» θα μπορούσε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο, να επανέλθει στις παράνoμες παραβιάσεις του εναερίου και υδάτινου χώρου μας. Επιθυμεί όμως να καταστρέψει την εικόνα ότι «έχει αλλάξει» που και η ίδια αλλά και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να δημιουργήσουν;"
Με φιλικόυς χαιρετισμούς,
Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαικός
Θεόδωρος Καρυώτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου
Πηγή : http://www.defencenet.gr/
ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΠΟΚΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ…
O Οζγκιοργκούν τόνισε πως όλος ο κόσμος πρέπει να αναρωτηθεί αν ¨Η πλευρά είναι σοβαρή στο θέμα των διαπραγματεύσεων¨. Ο Χουσείν Οζγκιοργκιούν σχετικά με το θέμα των φυσικών πηγών είπε πως όταν στις διαπραγματεύσεις που γίνονται υπάρχει η αντίληψη πως και οι δύο πλευρές θα έχουν ισότιμο δικαίωμα λόγου, και πρόσθεσε πως ¨σε μια περίοδο που γίνονται σοβαρές διαπραγματεύσεις, αυτές οι κινήσεις των Ρωμιών σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν θέλουν ή όχι λύση¨.
Πηγή : http://tourkikanea.wordpress.com/
****Σχόλιο : Έδιωξαν τους νόμιμους κατοίκους, και τώρα διεκδικούνε και δικαιώματα στο σύνολο του νησιού… ΄Ετσι είναι Giorgo και Christofia όπως λένε οι φίλοι σας…. kolunu veren götünü kurtaramaz !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)