Θ. Πάγκαλος: "Πληγή για το Δημόσιο οι συνδικαλιστές"

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

Κεραυνούς έριξε ο νονός των κοπριτών κατά των συνδικαλιστών-κοπριτών, ξεχνώντας σκόπιμα δύο βασικά πράγματα:
Πρώτον: Στο διαβόητο Συμβόλαιο του ΠΑΣΟΚ με το λαό, που κυκλοφόρησε τις παραμονές των εκλογών του 1981, ο συνδικαλισμός θεωρήθηκε ως το "τρίτο βάθρο της δημοκρατία".
Δεύτερον: Από τότε έως σήμερα το ΠΑΣΟΚ και όλες τους οι κυβερνήσεις, ταυτίστηκαν με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό και τις αρρωστημένες συντεχνίες του.
Θυμίζω στον υποκριτή αντιπρόεδρο ότι  εδώ και 20 χρόνια, σ' ένα κριτικό μου κείμενο το οποίο έφερε τον τίτλο: "Το κατηγορώ ενός πολίτη", έγραφα και τα εξής σχετικά: "Κατηγορώ τους συνδικαλιστές της Ελλάδας γιατί μετέτρεψαν τους συνδικαλιστικούς και εργατικούς αγώνες σε μέγγενη στραγγαλισμού των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων του συνόλου των Ελλήνων.
Κατηγορώ τους συνδικαλιστές γιατί όντες οι ίδιοι πολλαπλά προνομιούχοι επιμένουν να υπερασπίζουν άκριτα και άδικα τα συντεχνιακά προνόμια πολλών χιλιάδων συναδέλφων τους εις βάρος των ήδη φτωχών Ελλήνων..." ("Το κατηγορώ" δημοσιεύθηκε στα "Πολιτικά Θέματα" της 2 και 9 Οκτωβρίου 1992 και αναδημοσιεύθηκε στο έργο μου: "Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα), εκδ. "Ergo", 2002, σελ. 82-94).
Αυτά και άλλα πολλά καταμαρτυρούσα τότε κατά των κηφήνων συνδικαλιστών παραθέτοντας και τούτη τη γνώμη του Άγγλου φιλοσόφου T. Hobbes  που έγραφε ότι: "Στις ασθένειες της δημοκρατίας κατατάσσονται και οι εργατικές συντεχνίες που είναι  σαν μικρές δημοκρατίες μέσα στα σπλάχνα μιας μεγάλης, όπως τα σκουλήκια στα έντερα ενός φυσικού ανθρώπου" (βλ. όπ.π. σελ. 179).
Από τότε επανήλθα στα κομματόσκυλα του κατευθυνόμενου συνδικαλι­σμού πολλές φορές αλλά απόλυτη σιγή από το χυδαίο πολιτικό σύστημα. Τα χρόνια αυτά ο αρρωστημένος συνδικαλισμός βόλευε κυρίως το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ γιατί πήγαιναν μαζί χέρι-χέρι. Τώρα άρχισαν να ενοχλούν και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς είναι επικίνδυνοι. Βαράτε τους! Αργά, πολύ αργά.

Οι Κύπριοι ιθαγενείς στη μέγκενη του νεο-οθωμανισμού

Του Νικόλα Ιωαννίδη

Ήδη από τον 14^ο αιώνα π.Χ. η Κύπρος είχε μπολιαστεί από τον ελληνικό πολιτισμό και αυτό το γεγονός, μαζί με την καίρια γεωγραφική της θέση, θα σφράγιζαν διά παντός τη μοίρα των κατοίκων της. Μια μακραίωνη ιστορία γεμάτη κατακτητές, κακουχίες, διωγμούς, δηώσεις. «Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμέ, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στο ρότσον τους» έγραφε ο ποιητής Κώστας Μόντης, αποτυπώνοντας γλαφυρά την ψυχοσύνθεση των Κυπρίων, οι οποίοι υπέμεναν με στωικότητα κάθε είδους δυσκολία και αγωνίζονταν για να διατηρήσουν την ελληνική καταγωγή και την αξιοπρέπειά τους. Μετά από αιώνες σκλαβιάς, οι Κύπριοι αποφάσισαν να απαιτήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης και συνακόλουθα να διεκδικήσουν την Ένωση με τη μητροπολιτική Ελλάδα. Μετά το Ενωτικό δημοψήφισμα της 15/01/1950, ξεκίνησε μια προσπάθεια των Άγγλων, οι οποίοι ενέπλεξαν την Τουρκία στο Κυπριακό, ούτως ώστε ο λαός αυτού του τόπου να μην ασκήσει ποτέ το διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης¹ και να παραμείνει δέσμιος των συμφερόντων του βρετανοτουρκικού ιμπεριαλισμού.
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο διαχωρισμός του λαού της Κύπρου σε δύο εθνικές κοινότητες είναι επίπλαστος. Αυτή ήταν η επιδίωξη των Άγγλων αποικιοκρατών, ούτως ώστε να εφαρμόσουν το δόγμα “divide et impera” και να διαιωνίσουν την παρουσία τους στο νησί μας ως «μεσολαβητές» και «ειρηνευτές». Ωστόσο, εκτός από τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων που ήταν Έλληνες χριστιανοί, στην Κύπρο υπήρχε απλά μια μειονότητα θρησκευτική, μουσουλμανική -όχι τουρκική- με έντονα κρυπτοχριστιανικά στοιχεία. Ήταν οι λεγόμενοι «λινοβάμβακοι», εξισλαμισθέντες Έλληνες χριστιανοί, οι οποίοι ασπάστηκαν το μωαμεθανισμό για διάφορους λόγους και ήταν δίγλωσσοι σε μεγάλο βαθμό². Οι περισσότεροι γνώριζαν την ελληνική καταγωγή τους, μιλούσαν ελληνικά και αρκετοί από αυτούς ψήφισαν υπέρ της Ένωσης με την Ελλάδα το 1950. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αυτό των τεσσάρων ηλικιωμένων μουσουλμάνων από τον Καραβά, οι οποίοι όταν ρωτήθηκαν απάντησαν λακωνικά: «αφού εσείς, τ’ αδέλφια μας, θέλετε Ένωση γιατί εμείς να μη θέλουμε»;³ Ακόμα και όσοι είναι όντως τουρκικής καταγωγής, θα πρέπει να σέβονται την ελληνικότητα του τόπου και βεβαίως το κράτος θα πρέπει να εγγυάται τα μειονοτικά τους δικαιώματα. Είναι απαράδεκτη η αναγωγή της μουσουλμανικής μειονότητας σε «τουρκική κοινότητα», καθώς με αυτό τον τρόπο χωρίστηκε ο πληθυσμός της Κύπρου εθνοτικά και οι μωαμεθανοί ονομάστηκαν-εντελώς λανθασμένα-Τούρκοι, λαμβάνοντας υπερπρονόμια κατά παράβαση της δημοκρατικής αρχής. Αυτός ο κίβδηλος διαχωρισμός επικυρώθηκε και από τις πρόνοιες του δοτού Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας (άρθρο 2 §§1,2 Σ).
Αφού, λοιπόν, οι ιμπεριαλιστές δίχασαν το λαό μας και παρέδωσαν τους μουσουλμάνους της Κύπρου στις αγκάλες της Τουρκίας, επιδόθηκαν μετ’ επιτάσεως σε μια προσπάθεια απίσχνανσης των εθνικών αντανακλαστικών των Ελλήνων της Κύπρου. Καθώς αντιλήφθηκαν ότι ο λαός μας είναι δυσήνιος, προσπαθούν να τον εξανδραποδίσουν με αθέμιτα μέσα. Το πιο σημαντικό μέσο που χρησιμοποιούν είναι η άμβλυνση των ηθικών αντιστάσεων μέσω της παροχής υλικών αγαθών (φαινόμενο Danegeld). Οι Βρετανοί άφησαν πίσω τους μια αγγλοθρεμμένη μπουρζουαζία, η οποία λειτούργησε και λειτουργεί διαβρωτικά προωθώντας την κονιορτοποίηση των συνειδήσεων, τον εκφυλισμό της παιδείας και αναπόφευκτα οδηγεί σε μια ιδεολογική σύγχυση τους κατοίκους της Κύπριδας νήσου. Είναι, όμως, αξιοπερίεργο το ότι οι απόψεις αυτής της κατευθυνόμενης από τη Βρετανία αστικής τάξης συμπίπτουν με τις θέσεις των ούτω καλούμενων «προοδευτικών» διανοουμένων και της «αντιιμπεριαλιστικής» αριστεράς. Προφανώς έχουν τους ίδιους καθοδηγητές-χρηματοδότες και εκφράζουν τις αυτές απόψεις, έστω και αν κατ’ επίφασιν υπάρχει ανάμεσά τους ιδεολογικό χάσμα.
Καλλιεργείται εδώ και αρκετά χρόνια (ξεκίνησε επί αποικιοκρατίας και συνεχίστηκε από ημετέρους μετά την ανεξαρτησία) μια «νεοκυπριακή» κουλτούρα που έχει σκοπό να δημιουργήσει «κυπριακή εθνική συνείδηση» και να αποκόψει τους Κυπρίους από την ελληνική τους παράδοση. Θεωρώ πως τέτοια εγχειρήματα είναι σκαιότατατα, φαιδρά και αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων. Εξάλλου, δεν υπάρχει καμιά επιστημονικά θεμελιωμένη θεωρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη κυπριακού έθνους, απλούστατα γιατί κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Η Κύπρος είναι ένα ελληνικό νησί και αυτό επ’ ουδενί δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως σοβινισμός και μισαλλοδοξία γιατί δε σημαίνει πως εχθρευόμαστε τους αλλοεθνείς όταν επιθυμούμε να διατηρήσουμε τις ρίζες μας. Άλλωστε, ο Ισοκράτης είχε πει πως: «’Ελληνες εισίν οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες». Δεν είναι θέμα εθνικής καταγωγής ή χρώματος, λοιπόν, αλλά ζήτημα παιδείας. Το ότι επικράτησε ο ελληνικός πολιτισμός μετά από τόσους αιώνες και τόσους κατακτητές δείχνει τον πλούτο και την αφομοιωτική του δύναμη. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο, για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας μας, όπως οι αλλοδαποί σέβονται τον πολιτισμό μας.
Έτσι, για να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα της Κύπρου, οι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να πλήξουν τις ρίζες και τις παραδόσεις μας προάγοντας τον κοσμοπολιτισμό, ο οποίος πρεσβεύει την αποδυνάμωση της εθνικής συνείδησης και ταυτότητας μέσω της ενίσχυσης άλλων, πιο σύγχρονων και λιγότερο «διχαστικών» ταυτοτήτων (π.χ. υπερ-εθνικές ταυτότητες, σεξουαλικές ή απορρέουσες από το lifestyle). Όπως σημειώνει ο Νίκος Ψυρούκης, ο κοσμοπολιτισμός λειτουργεί ως «μια ιμπεριαλιστική επιδρομή για να ξεριζωθούν οι πολιτισμοί των λαών [...] και έτσι να υποταχθούν στον τρόπο ζωής που απαιτούν οι ανάγκες του παγκόσμιου κεφαλαίου»⁴.
Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι το Κυπριακό πρόβλημα δεν είναι δικοινοτικό, αλλά ζήτημα εισβολής και κατοχής. Η Τουρκία εισέβαλε και κατέχει παράνομα έδαφος ενός κυρίαρχου κράτους που, από το 2004, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι διεθνές ζήτημα και η Τουρκία είναι υπόλογη για τις έκνομες ενέργειές της σε βάρος της Κύπρου. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να αναλωνόμαστε σε ανούσιες επαναπροσεγγίσεις που αποσείουν το βάρος της ευθύνης από την Τουρκία, αλλά να ασκήσουμε αποτελεσματική διπλωματία με σκοπό να απαλλαγεί ο λαός μας από την τουρκοβρετανική κηδεμονία. Είναι ενθαρρυντικό το ότι οι νέοι του τόπου ερχονται κοντά, όμως αυτό δεν είναι πανάκεια ούτε υποκατάστατο πολιτικής. Ο τουρκικός στρατός και οι έποικοι θα φύγουν μόνο όταν ασκήσουμε μια δυναμική εξωτερική πολιτική διεκδικώντας τα δίκαιά μας μεθοδικά και με αξιοπρέπεια. Αν αντ’ αυτών παραμείνουμε στα ευχολόγια, συνεχίσουμε να υποχωρούμε μπροστά στις υλακές των Τούρκων και να ξεγελιόμαστε από τα τεχνάσματα των Βρετανών, τότε η κατάσταση δε θα βελτιωθεί, καθώς αυτές οι συμπεριφορές μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.
Επιπλέον, δεν πρέπει να αγνοούμε ότι η Τουρκία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο από τη δεκαετία του 1950 την επανάκτηση της Κύπρου, σύμφωνα με τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ (1956)⁵. Την επιδίωξη αυτή έχουν αναγάγει σε ουσιώδη παράμετρο της πολιτικής τους και οι σημερινοί κυβερνώντες στην Τουρκία, κάτι το οποίο γίνεται ξεκάθαρο από τις απόψεις του πρώτου τη τάξη διπλωμάτη της γείτονος, Ahmed Davutoglu, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά για την Κύπρο: «Ακόμα κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα»⁶. Αυτή η ωμή έκφραση των θέσεων των νεο-οθωμανών μας δείχνει εναργώς το με ποιους έχουμε να κάνουμε. Δε νοιάζονται για τους μουσουλμάνους της Κύπρου, παρά μόνο για τα συμφέροντά τους. Αλλ’ όμως αυτό δε θέλουν να το αντιληφθούν οι ημέτεροι υμνητές του Ερντογάν-μπέη.
Δυστυχώς, η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο νεο-σουλτάνος χρειάζεται νεο-ραγιάδες και τους βρίσκει στα πρόσωπα των ξενομανών αστών και των κάθε λογής ψευδοδιανοουμένων, οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται πως για να αντισταθούμε στον ιμπεριαλισμό και να απαλλαγούμε από το σφικτό εναγκαλισμό Βρετανίας και Τουρκίας θα πρέπει να διατηρήσουμε τις εθνικές μας ιδιαιτερότητες. Γίνονται με αυτό τον τρόπο φερέφωνα των τουρκοβρετανών και επιθυμούν να γίνει η Κύπρος δορυφόρος αυτών, ενώ ευαγγελίζονται την αντίσταση και την πρόοδο. Μα ακριβώς, η πραγματική αντίσταση συνίσταται στη διατήρηση της ταυτότητάς μας, χωρίς μίσος προς τους επήλυδες, αλλά με πνεύμα συνεργασίας, ενάντια στο ρεύμα της παγκοσμιοποίησης που ισοπεδώνει τη διαφορετικότητα και επιδιώκει μια μουντή ομοιομορφία αντί ενός πολύχρωμου μωσαϊκού λαών.

Πηγή : Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “The Cyprus Dossier”, Τεύχος 1,  Οκτώβριος 2011
http://www.efylakas.com/

O νέος Γερμανός διοικητής επιθεώρησε τους υπουργούς του...

Πρώτη επιθεώρηση σήμερα των υπουργών της τοπικής κυβέρνησης από τον πραγματικό διοικητή της, τον πρώτο ξένο κυβερνήτη της χώρας μετά την αποχώρηση των Γερμανών ακριβώς πριν από 67 χρόνια, τον Οκτώβριο του 1944. Γερμανός και πάλι, κατά μία σατανική σύμπτωση, ο νέος διοικητής, ο χερ Χορστ Ράϊχενμπαχ δήλωσε ότι «Ο συντονισμός της βοήθειας της τρόικας προς την Ελλάδα, είναι το βασικό αντικείμενο του έργου μου».
Είχαν προηγηθεί συναντήσεις του με τους υπουργούς Ανάπτυξης, Μιχ.Χρυσοχοΐδη, ΠΕΚΑ Γ.Παπακωνσταντίνου και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπουτσή και Υγείας Α.Λοβέρδο.
«Δεν είμαι εδώ για να επιβλέπω και να βαθμολογώ. Είχα απλά μια συζήτηση με έναν υπουργό και σκοπός μου είναι όχι να επιβλέπω, αλλά να ρωτάω τι είδους βοήθεια θα ήταν χρήσιμη σε ευρωπαϊκό επίπεδο», δήλωσε μετά τη συνάντησή του με τον Χρήστο Παπουτσή.
«Είμαι εδώ για να συντονίσω τη βοήθεια που η τρόικα μπορεί να προσφέρει. Πρέπει να κατανοήσει ο λαός ότι πράγματι πρόκειται για παροχή βοήθειας και όχι επιβολή πολιτικής», πρόσθεσε.
Τα ίδια ακριβώς έλεγε και ο Γερμανός φρούραρχος το 1941 στο πρώτο του διάταγμα: "Είμαι εδώ όχι ως κατακτητής, αλλά ως ειρηνοποιός για να βοηθήσω τους Έλληνες να προοδεύσουν"...

Πηγή : http://www.defencenet.gr/

"Ας τολμήσουμε... όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος:Στάση πληρωμών τώρα"

Της Ζέζας Ζήκου

H πολιτική μεγαλουργία του Ελευθέριου Βενιζέλου είναι κατάδηλη αλλά και μοναδική στην Ελλάδα του 20ού αιώνα. Αυτός, εκτός από άλλα, με την πολιτική διορατικότητα και τόλμη του διπλασία σε το έδαφος της Ελλάδας το 1912-1913 και προσπάθησε να ολοκληρώσει την πραγμάτωση των υπαγορεύσεων της Μεγάλης Ιδέας το 1919 αλλά και πρωτοστάτησε το 1923 για την αντιμετώπιση, νηφάλια και σωστικά, των συνεπειών της εθνικής συμφοράς του 1922, και ύστερα, το 1929, κατόρθωσε με το κύρος του και με το σθένος του να μετατρέψει το περιεχόμενο της Μεγάλης Ιδέας από εδαφικό - αλυτρωτικό σε αναπτυξιακό της οικονομίας και του πολιτισμού.
Η ιστορία, λοιπόν, μας δίνει ένα διδακτικό παράδειγμα. Το 1932, με τον ελληνικό λαό πολύ πιο αμόρφωτο και ανοργάνωτο –και λιγότερο απαιτητικό από σήμερα–, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε πρόσφατα επανεκλεγεί σαρώνοντας τους αντιπάλους του, εξανέμισε τη δημοτικότητά του αφαιμάσσοντας την οικονομία στη λεγόμενη «Μάχη της Δραχμής». Όταν τελικά κήρυξε στάση πληρωμών, ήταν ήδη αργά για τον ίδιο. Το κόμμα του είχε διαλυθεί, η δημοκρατία είχε εκτροχιαστεί, με τελικούς ωφελημένους τον Γκλύξμπουργκ και τον Μεταξά. Σήμερα κρίνεται πλέον αναγκαίο αυτό που έκανε τότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η απάντηση στο ερώτημα αν είναι συμβατή η στάση πληρωμών με την παραμονή της χώρας στο ευρώ είναι «ναι». Η αδυναμία μιας χώρας να εξυπηρετήσει το χρέος προκαλεί χρεοκοπία ή πτώχευση. Η πτώχευση μπορεί να γίνεται είτε μόνο ως προς το εξωτερικό χρέος είτε μόνο ως προς το εσωτερικό είτε ως προς και τα δύο. Η άποψη ότι πρέπει να κηρυχθεί στάση πληρωμών στο εξωτερικό χρέος και να γίνει αναδιαπραγμάτευσή του καθίσταται πλέον ζωτικής σημασίας.
Ουδείς εχέφρων άνθρωπος μπορεί να ισχυριστεί ότι η στάση πληρωμών είναι δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Όμως ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους - Μνημόνια που προκαλούν ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος - νέα δάνεια και νέα Μνημόνια που απαιτούν “κούρεμα” 50%-60%» οδηγεί τη χώρα σε κοινωνική Φουκουσίμα. Επειδή πλέον οι περικοπές όλων των κοινωνικών δαπανών φθείρουν τη δημοκρατία και διαλύουν την κοινωνική συνοχή για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές μας. Και επειδή οι οικονομικές θυσίες και άδικες είναι και θα μας κάνουν δουλοπάροικους των δανειστών μας. Σκεφτείτε μόνο τις συνέπειες αν εκχωρήσουμε πλήρως στη Φρανκφούρτη τα ηνία μιας βυθισμένης σε κρίση οικονομίας, αποσταθεροποιώντας στο μεταξύ και το πολιτικό μας σύστημα, μόνο και μόνο για να ακούσουμε σε λίγο ότι η ΕΕ μάς εξωθεί στην έξοδο από το ευρώ. Η Ρωσία και η Αργεντινή σε τέτοιες στάσεις πληρωμών στήριξαν μια επιθετική οικονομική στρατηγική.
Τον Αύγουστο του 1998 η Ρωσία εξαναγκάστηκε να κηρύξει στάση πληρωμών, υποτίμησε το ρούβλι και μετέτρεψε το τεράστιο βραχυπρόθεσμο χρέος σε μακροπρόθεσμο. Οι όροι της αναδιάρθρωσης θεωρήθηκαν ιδιαί τερα σκληροί για τους ξένους επενδυτές. Η ρωσική κρίση προκάλεσε τεράστιο ωστικό κύμα στις αναδυόμενες αγορές που κλόνισε το Long-Term Capital Management –το μεγαλύτερο στον κόσμο αμερικανικό hedge fund–, το οποίο διασώθηκε από τον τότε πανίσχυρο πρόεδρο της Fed, Άλαν Γκρίνσπαν. Οι δημιουργοί του fund, μεταξύ των οποίων δύο Αμερικανοί καθηγητές τιμηθέντες με Nόμπελ Οικονομίας, οι Myron Scholes και Robert Merton, κατέληξαν στη χρεοκοπία.
Η Αργεντινή κήρυξε στάση πληρωμών σε 100 δις δολάρια το Δεκέμβριο του 2001, επί το πλείστον σε εξωτερικό χρέος, που ήταν καταστροφική για τους ξένους, αλλά όχι για τον πληθυσμό. Οι μισθοί του Δημοσίου συνέχισαν να πληρώνονται, αν και εν μέρει με τα αποκαλούμενα «κουπόνια», καθώς έλειπαν τα πέσος από την αγορά. Όμως, η απόφαση της κυβέρνησης να περιορίσει τις αναλήψεις από τις τράπεζες πυροδότησε διαδηλώσεις με θύματα και πρωτοφανή πολιτική αναταραχή. Το χάος, ωστόσο, επιδεινώθηκε τον Ιανουάριο του 2002, όταν η άγρια υποτίμηση έληξε την τεχνική σύνδεση του πέσο με το δολάριο.
Αντιδρώντας, καθώς το 40% του πληθυσμού βούλιαζε στη φτώχεια και άτομα της πρώην μεσαίας τάξης έψαχναν στα σκουπίδια για φαγητό, η κυβέρνηση «πάγωσε» τα τέλη στις κοινωφελείς επιχειρήσεις και επιδότησε τις δημόσιες μεταφορές. Επίσης, αύξησε τα έσοδα, καταργώντας τους φόρους στις εξαγωγικές επιχειρήσεις που παραμένουν και σήμερα βασική πηγή εσόδων. Με τη χώρα αποκομμένη από τις διεθνείς πιστώσεις επί μία δεκαετία, ο Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας παρενέβη ως πιστωτής, αλλά επέβαλε πολύ υψηλά επιτόκια, που προσέφεραν πρόσκαιρη ανακούφιση μόνο. Η Αργεντινή επέπλευσε και άρχισε να αναζητεί εσωτερικούς πόρους: Το 2008 κρατικοποιήθηκαν τα συνταξιοδοτικά ταμεία και τα αποθέματα της κεντρικής τράπεζας χρησιμοποιήθηκαν για αποπληρωμή χρεών. Η Αργεντινή άνοιξε το δρόμο της επιστροφής στις διεθνείς αγορές ομολόγων, χρησιμοποιώντας δύο swaps, το 2005 και το 2010, για την αναδιάρθρωση του 92% του χρέους που είχε κηρύξει στάση πληρωμών, αν και εξακολουθεί να χρωστά 7 δις δολάρια σε δεκαεννιά κυβερνήσεις.

Πηγή : http://www.epikaira.gr/

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 31 Οκτωβρίου ώρα 19.00 στο ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΣΟΕ,

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ-ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ



ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΚΟΥ ΛΑΟΥ


ΑΜΠΝΤΟΥΛΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ

Η εκποίηση της γης μας

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

Γράφει ο ακαταπόνητος ερευνητής και ένθερμος πατριώτης Στυλιανός Σφακιανάκης, εκπρόσωπος του "Ακομμάτιστου Κινήματος Μηχανικών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος": "Όποιος Έλληνας πολιτικός υπογράψει πώληση δημόσιας γης, είναι εγκληματίας, που δικαιούται τον θάνατο. Η δημόσια γη δεν πωλείται. Δεν μπορούμε να την πουλήσουμε. Δεν μας ανήκει για να φερθούμε σαν ιδιοκτήτες της. Την απέκτησαν οι πατεράδες μας με το αίμα τους... την απέκτησαν οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων για να την κάνουν δώρο στους Έλληνες του μέλλοντος. Την απέκτησαν οι νεκροί, για να την κάνουν δώρο στους αγέννητους. Εμείς οι ζωντανοί απλά την εκμεταλλευόμαστε. Τη δανειστήκαμε από τους προγόνους μας με την υποχρέωση να την παραδώσουμε ατόφια στους επιγόνους μας. Ποιος καταραμένος μπορεί να πουλήσει κάτι το οποίο δεν του ανήκει;" (Από το "Ενημερωτικό Δελτίο του ΤΕΕ" μηνός Ιουνίου 2011).
Λόγος οργισμένος, σωστός και τσεκουράτος του χημικού μηχανικού ο οποίος θυμίζει ετούτους τους στίχους του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά, που εδώ και έναν αιώνα έγραφε στο "Δωδεκάλογο":
"Χρωστούμε σε όσους ήρθαν,
θα ’ρθουν, θα περάσουν
κριτές θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι, οι νεκροί"
Πρόκειται για στίχους, οι οποίοι κατά τον αείμνηστο καθηγητή της Πολιτειο­λογίας Δ. Βεζανή, εκφράζουν την ενότητα του Έθνους. Θα επιτρέψουμε στον κατά λάθος Έλληνα κ. Τζέφρη να πουλήσει το Έθνος;
Εσείς οι... "σοσιαλΗστές" του ΠΑΣΟΚ, δεν ντρέπεστε;
Αυτό προδικάζει ότι το Σύνταγμα αυτό θα είναι άκρως πατριωτικό.

Ίσως αναγκαστώ να πάω σε εκλογές!»

Σχολιάζει ο Στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος

Γιά 'όσους ακόμα εθελοτυφλούν,
Ιδία μέσα στο ΠΑΣΟΚ!
Ο καταξευτελισμός του Πρωθυπουργού της Ελλάδας στις Βρυξέλλες και μέσω αυτού ο καταξευτελισμος της ίδιας της Πατρίδας μας.
Σχόλιο 1.
Ολόκληρος ο Ιταλικός τύπος σήμερα επιτίθεται με σφοδρότητα στον Μπερλουσκονι με το αιτιολογικό ότι ήταν υποχωρητικός και αποδέκτης μόνον εντολών ΚΑΙ [προσέξτε !] καταντάει την Ιταλία σαν την Ελλάδα........
Σχολιο 2.
Αφορά τους Ολλανδούς,
Κύριοι απόγονοι των , τότε Ολλανδών ,Κουισλιγκς που αντί της ηρωικής αντιστασεως κατά των Ναζι όπως έκαναν οι Έλληνες πατριώτες παραδώσατε τον Λαό και τον Στρατό σας στον Χίτλερ, ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΩΣΑΤΕ ΕΣΕΙς ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΝΑΖΙ ΤΟΥς ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕς ΠΟΛΙΤΕς ΣΑς ΣΤΑ ΕΣ-ΕΣ[μεταξύ αυτών και την Άννα Φρανκ..[θυμάστε η γνωριζετε ,κύριε Πρωθυπουργέ της Ολλανδίας αυτές τις "λεπτομέρειες";;;;;;;]
Για να μην πούμε για τον μετέπειτα βασιλικό σας σύζυγο υπηρέτη των ΕΣ-ΕΣ....
Ο Ελληνικός Λαός θα απαλλαγεί από αυτή την ενδοτική Κυβέρνηση και θα σας πετάξει στα μούτρα και τη δανειακή σύμβαση και τα βρώμικα λεφτά σας,

Πολυχρωμίες κομματικές του τίποτα

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

Διαβάζουμε και ακούμε τα ανά τον κόσμο "αντίπαλα" πολιτικά κόμματα με τους τίτλους: Συντηρητικοί, φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι, δεξιοί του Κέντρου, κεντροαριστεροί, σοσιαλδημοκράτες, χριστιανοδημοκράτες, πράσινοι, εργατικοί, ρεπουμπλικάνοι, δημοκρατικοί, σοσιαλιστές, κομμουνιστές, ορθόδοξοι και αναθεωρητές και πάει λέγοντας! Ουσία: Μηδέν από μηδέν = μηδέν. Ο καυγάς για το πάπλωμα ή, όπως έλεγε ο Άγγλος φιλόσοφος Μ. Ράσσελ εδώ και 100 χρόνια περίπου:
"Οι άνθρωποι συσπειρώνονται σε ομάδες για ν' αποκτήσουν περισσότερη δύναμη στο καυγάδισμα για υλικά αγαθά... και μάχονται γύρω από το κεντρικό  ένστικτο της απληστίας. Τα εργατικά συνδικάτα και το Εργατικό Κόμμα δεν εξαιρούνται περισσότερο απ' αυτό το βίτσιο (απ' ό,τι άλλα κόμματα και άλλα τμήματα της κοινωνίας" (βλ. το έργο του: "Πολιτικά Ιδεώδη" Α' έκδοση 1917, εκδ. "Ζαχαρόπουλος", Αθήνα,  1975, σελ. 36).
Αν δεχθεί κανείς αυτή την... αντιδημο­φιλή  άποψη του Άγγλου φιλόσοφου –η οποία απηχεί την πραγματικότητα των πολιτικών αγώνων- θα έλεγα ότι οι λεγόμενες ιδεολογίες εξαντλούν τους αγώνες και τα "οράματα" μεταξύ οισοφάγου, μεγάλου εντέρου και πρωκτού!
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Τα κόμματα είναι το εφαλτήριο της προσωπικής ανάδειξης και η ικανοποίηση οικονομικών επιδιώξεων νομίμων ή παρανόμων.
Κατά τα άλλα: Πολύ κακό για το τίποτα.

Η τριπλή συμμαχία κατά της τρομοκρατίας! ΗΠΑ – Ρωσία – Κίνα!

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα


Ο Αμερικανός στοχαστής και ριξηκέλευθος διανοούμενος  Ν.Τσομσκι μιλώντας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, μετά την επίθεση κατά των δίδυμων πύργων της Ν. Υόρκης (της 11ης Σεπτεμβρίου 2001), αναφερόμενος στους ουσιαστικούς τρομοκράτες, έλεγε και τα εξής, αναδεικνύοντας τη Νέα Ιερά Συμμαχία: "Μία ηγετική δύναμη της συμμαχίας είναι η Ρωσία, η οποία είναι ευτυχής που εξασφάλισε την υποστήριξη  των ΗΠΑ στον δολοφονικό τρομοκρατικό πόλεμο που διεξάγει στην Τσετσενία... Η Κίνα είναι άλλη μία χώρα που συμμετέχει με ενθουσιασμό στη συμμαχία. Είναι κι' αυτή ευτυχώς που εξασφαλίζει υποστήριξη για τις ωμότητες που διαπράττει στη δυτική Κίνα ενάντια σε αυτό που η ίδια αποκαλεί μουσουλμανικό αποσχιστικό κίνημα" (δημοσιεύθηκε στο συλλογικό τόμο: "Η τρομοκρατία και η Κοινωνία των Πολιτών" εκδ. "Μεταίχμιο", 2002, σελ. 109).
Κατά τα άλλα οι εδώ σοσιαλΗστές και λοιποί υποκριτές, οδύρονται για κάποιες λεκτικές αποδοκιμασίες και για κάποια γιαούρτια.
Όσο για το διεθνισμό νέου τύπου, είναι για... κλάματα.
Καιρός να επαναξιολογηθεί η έννοια της τρομοκρατίας.

Η Κρίση και οι στρατηγικές προτεραιότητες.Ποιος θα σηκώσει τη σημαία;

Του Παναγιώτη Ηφαιστου
Καθηγητής διεθνών σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών  Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Η κρίση της ΕΕ είναι βαθειά. Ιεραρχικά προεξάρχει η διασφάλιση των μειζόνων ελληνικών συμφερόντων και η διαχείριση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης με τρόπο που να μην προκληθούν ακόμη μεγαλύτερες ζημιές μελλοντικά αβάστακτες.
Σπασμωδικά και απελπισμένα, τεχνοκράτες και γραφειοκράτες που τις τελευταίες δεκαετίες κυριαρχούν στο ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα, νομίζουν πως θα διασώσουν τα συμφέροντα των πελατών τους με το να μεθοδεύουν τον αργό θάνατο της Ελλάδας. Θα μπορέσουν, έτσι νομίζουν, να πετάξουν στον Καιάδα μόνο την Ελλάδα. Θα πάψει να αποτελεί, έτσι νομίζουν, «συστημικό κίνδυνο». Αδιόρθωτοι και κοντόφθαλμοι, επεξεργάζονται στα παρασκήνια νέους πύργους στην άμμο. Ένα είναι σίγουρο: Η τελική αποσύνθεση της θεσμικοπολιτικής παράκρουσης που ακούει στο όνομα ΟΝΕ είναι σχεδόν βεβαία. Συνεπακόλουθα το μέλλον της ίδιας της ΕΕ απρόβλεπτο.
Προεξάρχει να μην γίνει η Ελλάδα εξιλαστήριο θύμα μιας κατά τα άλλα ευρύτερης κρίσης. Να μην γίνουν περαιτέρω δεσμεύσεις που θα υποθηκεύσουν τα μείζονα συμφέροντα των μελλοντικών γενιών και που θα οδηγήσουν, ενδεχομένως, σε κατακερματισμό του νεοελληνικού κράτους.
Παρά το γεγονός ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ ήταν γιγαντιαίο ιστορικό σφάλμα, βραχυχρόνια μια μόνο ορθολογιστική στάση αρμόζει στις περιστάσεις: Παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και συγκρότηση μιας αιτιολογημένα διεκδικητικής αντεπίθεσης. Η στοιχειοθέτηση τεκμηριωμένων επιχειρημάτων είναι σχετικά «εύκολη» και η αντίστασή μας να καταστούμε άσκοπα εξιλαστήριο θύμα νομιμοποιημένη.
Όσο είμαστε «συστημικός κίνδυνος» μας υπολογίζουν, μετά η δύναμή μας θα εκμηδενιστεί. Επείγει, ως κύριο θύμα, να σηκώσουμε με θάρρος και αυτοπεποίθηση τη σημαία του πολιτικοθεσμικού εξορθολογισμού στην Ευρώπη και διεθνώς. Πηγές κακών είναι η καταστροφικά δομημένη ΟΝΕ, το έλλειμμα ευρωπαϊκής και διεθνούς διακυβέρνησης και η εγκληματική ασυδοσία των ανεξέλεγκτων διεθνικών χρηματοοικονομικών δρώντων. Οι οικονομικοί μας δείκτες συγκρινόμενοι με τα υπόλοιπα κράτη δεν δικαιολογούσαν εκτροχιασμό σε φαύλο κύκλο χρέους, ύφεσης, μεγαλύτερου χρέους, καθήλωσης της ανάπτυξης και στο τέλος αναπόδραστης πτώχευσης. Την κύρια ευθύνη τη φέρουν τα διεθνικά γεράκια και η ανευθυνότητα των κυβερνητών των ηγεμονικών κρατών. Απαιτούμε, επιπλέον, όπως ορθολογιστικά υποστήριξε ο Στρος Καν, διαγραφή μεγάλου μέρους ή και όλου του χρέους.
Στο διπλωματικοστρατηγικό πεδίο, τέλος, απαιτείται να κατανοηθεί ότι με ιστορικούς όρους η συντρέχουσα κρίση είναι εφήμερη. Συντελούνται οι μεγαλύτερες γεωπολιτικές και στρατηγικές ανακατατάξεις μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αν ήμασταν ισχυροί, θα είχαμε δώσει τέλος στα ιστορικά μας προβλήματα και θα είχαμε πρωτοστατήσει στη συγκρότηση μιας πιο σταθερής περιφέρειας.
Ακόμη και υπό τις παρούσες δυσμενείς συνθήκες και με όσα μέσα διαθέτουμε, εν τούτοις, μπορούμε να διατηρήσουμε μια εθνική αποτρεπτική στρατηγική. Άμεσοι σκοποί προς εκπλήρωση, πρώτον, η αποτροπή κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας την άμυνα της οποίας αλλόκοτα φαίνεται πως διασφαλίζουν άλλα κράτη, δεύτερον, κατοχύρωση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών πόρων στη ζώνη που αρχίζει από το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο. Δηλαδή οριοθέτηση της ΑΟΖ με τρόπους και προσεγγίσεις συμβατούς με το διεθνές δίκαιο. Πώς θα αντιδρούσε η Τουρκία; Θα εκτιθόταν ολοένα και περισσότερο όπως απελπισμένα και σπασμωδικά πράττει τώρα στην Κύπρο.
Επίμετρο
Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ανατρέξει στις εξής τρεις επιφυλλίδες που αφορούσαν την ένταξή μας στην ΟΝΕ. Οι επιφυλλίδες αυτές αντλούσαν από σχετικά βιβλία. Παραπέμπονται για να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι δεν έχουμε άλλα περιθώρια λανθασμένων εκτιμήσεων για την διεθνή και ευρωπαϊκή πολιτική. Τον Φεβρ. 2002 γράφτηκε: … «εάν διαιωνιστεί επί μακρόν η αμφιλεγόμενη θεσμοπολιτική δομή των τελευταίων ετών και εάν η χώρα δεν αντέξει τον ανταγωνισμό, το «κλείδωμα» στην ΟΝΕ θα μετατραπεί σε φυλακή χωρίς δυνατότητα απόδρασης. Δηλαδή απαιτείται να εκτιμηθεί η θέση της χώρας υπό συνθήκες μεγάλου οικονομικού ανταγωνισμού και δημοκρατικού ελλείμματος». ….
Παρέμβαση: Ποιος θα σηκώσει τη σημαία;

Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, αναπόδραστα, η κρίση ενέχει μεγάλο κόστος για τους Έλληνες και το ερώτημα πλέον είναι: Πώς θα ελαχιστοποιήσουμε το κόστος της επερχόμενης χρεοκοπίας; Πολλές επιπτώσεις της χρεοκοπίας, όπως για παράδειγμα, ο περιορισμός της κατανάλωσης των εισαγόμενων προϊόντων μόνο σε όσα μπορούμε να πληρώσουμε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε. Αν θα χρεοκοπήσουμε πριν την αναπόδραστη  κατεδάφιση της ΟΝΕ ή μετά, είναι μια εξίσου σημαντική διάσταση. Είναι ένα πράγμα εάν χρεοκοπήσουμε πριν την κατεδάφιση της ΟΝΕ, οπότε άσκοπά και άδικα γινόμαστε εξιλαστήριο θύμα, και άλλο πράγμα εάν το οικονομικό μας πρόβλημα ενταχθεί σε ένα ευρύτερο διεθνές πλαίσιο αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η επιφυλλίδα που ακολουθεί αναφέρεται σε στρατηγικούς προσανατολισμούς και κινήσεις που θα μας προσφέρουν δυνατότητες πιο ελεύθερων αποφάσεων παραμένοντας στην ΟΝΕ. Όπως τονίζεται, όσο είμαστε «συστημικός κίνδυνος» υπάρχουν περιθώρια να ελέγξουμε την πορεία μας και να προγραμματίσουμε την ανασυγκρότησή μας πιο ορθολογιστικά. Διαφορετικά υποδουλώνουμε τη χώρα μας εσαεί. Ενδέχεται επίσης μια άκρως επαχθής και ανεξέλεγκτη χρεωκοπία να συνοδευτεί με μεγάλες εσωτερικές συγκρούσεις μέχρι και εμφύλιο πόλεμο ή και κατακερματισμό του νεοελληνικού κράτους. Σ’ ένα σύντομο κείμενο όπως αυτό που ακολουθεί η ανάλυση αφορά δύσκολους μεν εφικτούς δε στρατηγικούς προσανατολισμούς και όχι ζητήματα καθημερινής πολιτικής και διπλωματικής διαχείρισης. Συναφώς, το ζητούμενο είναι: Ποιος είναι εκείνος που θα συμμαζέψει ένα κράτος το οποίο κάθε μέρα που περνά διχάζεται, γίνεται πνευματικά σκορποχώρι, ακυρώνεται η εθνική ανεξαρτησία και υποθηκεύονται τα συμφέροντα των μελλοντικών γενιών! Ποιος θα σηκώσει τη σημαία!

http://www.ifestosedu.gr/

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ «EURECA» & «ΗΓΕΜΩΝ» και Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ : Hellenes Online

Του Στρατηγού Δημήτρη Αλευρομάγειρου

Τελικά σε αυτή τη χώρα υπάρχουν σοβαροί οικονομολόγοι να μας πουν με λογια ξεκάθαρα τι συμβαίνει;;;
Γιατί περάν του πολιτικού τσαρλατανισμου φοβούμαι ότι υπάρχει ανάλογος και με τους οικονομολόγους,
Οι πολίτες είναι κρεμασμένοι κάθε μέρα στις τηλεοράσεις και ακούνε του κόσμου τις αρλούμπες από ειδικούς και μη και ή δεν πιστεύουν κανέναν ή κατατρομοκρατούνται από όλους .
Τελικά τα περισσότερα ΜΜΕ μετέχουν σε αυτό το παιχνίδι γιατί ανεβαίνει η τηλεθέαση..
Σχιζοφρένια.
Πρόταση ενός [εμού]  μη οικονομολόγου,
Οι εκλογές έρχονται [δια στόματος Βενιζέλου χθες ζητήθηκε πλειοψηφία 180 ,αυτή δεν υπάρχει άρα ο Βενιζέλος ουσιαστικά προανήγγειλε τις εκλογές]
Τα όποια υποψήφια κόμματα και κινήσεις -κινήματα πρέπει να δεσμευτούν [όχι όπως έκαναν μέχρι τώρα λέγοντας μονιμως ψέματα] και να αποδείξουν με πράξεις τις δέσμευσες τους τουλάχιστον σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα όπου,
- Θα ανατραπεί η ληστρική δανειακή σύμβαση που υπέγραψε μόνος του ο κ. Παπακωνσταντινου με την ψήφο μόνον των βουλευτών που το υπέγραψαν,
-Κανείς ευρωπαίος πολίτης δεν θα χάσει τα λεφτά που έδωσε γι αυτό [αν έδωσε γιατί φοβούμαι οτι δωσανε οι τράπεζες τους αέρα..]αφού όμως πρώτα θα γίνει αυστηρός λογιστικός έλεγχος όπως έγινε στον Ισημερινό οπού και απεδείχθη ότι είχαν εξογκωθεί απαράδεκτα τα ελλείμματα.
Στην περίπτωση αυτή να ζητηθεί η συμβολή του Ισημερινού , της Ιρλανδίας ,της Ισλανδίας, Ισπανίας και Πορτογαλλιας.
Στον λογιστικό έλεγχο να καταγραφει το χρεος της Γερμανίας προς την Ελλάδα με το κατοχικο αναγκαστικό δάνειο κ.λ.π. [162 δις ευρω χωρίς τους τόκους, Με τους τοκους 500ΔΙΣ..]το οποίο να συμψηφιστεί με το εθνικό πραγματικό χρέος που έχουμε σαν χωρά,
-Άμεση αίτηση βοήθειας από Ρωσία και άλλου χωρίς εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας,
-Προσοχη και αντίσταση στα εθνικά θέματα και ιδια στο Κυπριακό πρωτίστως,[Η Κύπρος είναι το ανάχωμα του Ελληνισμού και οποίος δεν τα καταλαβαίνει ή ανόητος είναι ή κάτι άλλο]
-Ανεξάρτητη δικαστική έρευνα για να επιστραφούν τα κλοπιμαία από οποιους ευθύνονται και αυστηρή τιμωρία ενοχών. 

Κούρεμα 50% των 360 δισ. ίσον... 25 δισ.!

Του Γιώργου Δέλαστικ

Δυσάρεστες εκπλήξεις περιμένουν οποιονδήποτε απλό πολίτη επιχειρήσει να εφαρμόσει τα στοιχειώδη μαθηματικά που έμαθε στο σχολείο για να κάνει υπολογισμούς σχετικά με το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Απορεί μάλιστα γιατί δεν χαιρόμαστε ως Ελληνες όταν γίνεται συζήτηση για "κούρεμα", δηλαδή μείωση του δημόσιου χρέους κατά 50% ή 60% ή ακόμη και 80% που προτείνουν κάποιοι στη συζήτηση που γίνεται σε διεθνές επίπεδο. Η σκέψη του κόσμου είναι απλή: "Χρωστάει η Ελλάδα περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν το χρέος αυτό "κουρευτεί" κατά 50%, τότε θα χρωστάμε τα μισά, άρα 180 δισεκατομμύρια".
Αυτό λέει η λογική. Στην πράξη όμως ισχύουν πολύ, απίστευτα πολύ διαφορετικά πράγματα - τουλάχιστον βάσει της "ιστορικής" όπως την αποκαλούσε η κυβέρνηση, συμφωνίας των ηγετών της Ευρωζώνης την 21η Ιουλίου. Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά:
Εν πρώτοις εξαιρούνται από το "κούρεμα" ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας περίπου 60 δισ. ευρώ, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) - άρα κατά 50% υποτίθεται ότι θα μειωθούν τα υπόλοιπα χρέη του ελληνικού κράτους, αξίας 300 και όχι 360 δισ. ευρώ. Μη βιάζεστε! Εξαιρούνται από το "κούρεμα" άλλα 65 δισ. ευρώ που είναι τα δάνεια που έχει πάρει πρόσφατα η Ελλάδα από την τρόικα ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ στη βάση του Μνημονίου - άρα πέσαμε στα 235 δισ. ευρώ που θα "κουρευτούν" κατά 50%.
Υπομονή, δεν τελειώσαμε ακόμη! Η "ιστορική" συμφωνία της 21ης Ιουλίου αφορά μόνο τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2020, όχι τα πιο μακροπρόθεσμου δανεισμού ομόλογα, τα οποία λήγουν μετά το 2020. Αυτά όμως δεν είναι και λίγα, ανέρχονται σε ομόλογα αξίας περίπου 40-45 δισ. ευρώ - άρα προς "κούρεμα" έχουν απομείνει πλέον μόνο 190-195 δισ. ευρώ από τα 360 του συνολικού μας χρέους!
Εχουμε κάτι λεπτομέρειες να ρυθμίσουμε ακόμη: "κούρεμα" δεν θα υποστούν και τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου τα οποία είναι εξ ορισμού βραχύβια (ετήσια, εξάμηνα, ακόμη και τρίμηνα) η αξία των οποίων ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ - άρα μας έχουν απομείνει προς "κούρεμα" γύρω στα 175 - 180 δισ. ευρώ. Από αυτά πρέπει να αφαιρεθούν ακόμη περίπου 20 δισεκατομμύρια, τα οποία αντιστοιχούν σε άλλα δάνεια που έχει συνάψει το ελληνικό δημόσιο. Εδώ τελειώσαμε!
Κάνοντας τη σούμα βλέπουμε ότι από τα 360 δισ. του συνολικού δημόσιου χρέους έχουν ήδη αφαιρεθεί τουλάχιστον τα 200 δισ. και απέμειναν προς "κούρεμα" κατά 50% μόνο τα 160 δισ.!
Πριν πείτε όμως "έστω με "κούρεμα" 50% των 160 δισ. γλιτώνουμε τουλάχιστον 80 δισ. ευρώ που δεν είναι και λίγα" πρέπει να σας πούμε μερικά ακόμη επώδυνα μυστικά.
Από αυτά τα 160 δισ. ευρώ που απέμειναν πάνω από 100 δισ. βρίσκονται στα χέρια ελληνικών τραπεζών, ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων και ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών. Θα εξετάσουμε χωριστά τι σημαίνει αυτό και τι προκύπτει ως αποτέλεσμα του "κουρέματος" αυτών των 100 και πλέον δισ. ευρώ που βρίσκονται σε ελληνικά χέρια. Εδώ απλώς θέλουμε να επισημάνουμε ότι τελικά είναι - δεν είναι καμιά εξηνταριά δισ. ευρώ αυτά που βρίσκονται στα χέρια ξένων ιδιωτικών τραπεζών και άλλων ιδιωτών.
Αν προσθέσουμε το γεγονός ότι δεν έδειξαν καμιά προθυμία να σπεύσουν όλοι να συμμετάσχουν στο εθελοντικό πρόγραμμα "κουρέματος" το προσδοκώμενο κέρδος από αυτούς κυμαίνεται γύρω στα 20-25 δισ. ευρώ αν υποθέσουμε δηλαδή ότι από αυτούς που κατέχουν τα 60 δισ. προσέρχονται στο "κουρείο" κατά 50% οι κάτοχοι ομολόγων αξίας 40-50 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Βάσει των διευθετήσεων της 21ης Ιουλίου δηλαδή και με τους υπολογισμούς που κάναμε το κέρδος της Ελλάδας μέχρι στιγμής από το "κούρεμα" κατά 50% των 360 δισ. ευρώ του δημόσιου χρέους ανέρχεται σε... 20-25 δισεκατομμύρια!!! Φυσικά τίποτα δεν απαγορεύει όλες αυτές οι ρυθμίσεις να αλλάξουν αύριο.
Επιδείνωση
Χρέη προς ξένους τα χρέη προς Ελληνες
ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΕΣ εξελίξεις προκαλεί το "κούρεμα" κατά 50% της αξίας των κρατικών ομολόγων ύψους άνω των 100 δισ. ευρώ που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες, τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες. Τυπικά, το δημόσιο χρέος θα μειωθεί κατά 50 δισ. Με τη μείωση όμως ούτε οι τράπεζες θα έχουν λεφτά για να πληρώσουν στους καταθέτες τους ούτε τα ταμεία θα μπορούν να δίνουν συντάξεις! Για να μη γίνει αυτό, το κράτος θα τους δανείσει αμέσως σχεδόν όσα λεφτά τους πήρε. Οι τράπεζες και τα ταμεία θα χρωστούν τα λεφτά στο Δημόσιο πλέον. Επειδή όμως η κυβέρνηση δεν έχει λεφτά να τους δανείσει, πρέπει να δανειστεί τα λεφτά αυτά από το εξωτερικό! Ετσι το δημόσιο χρέος θα ξαναγίνει όσο ήταν και επιπλέον αυτά που χρώσταγε σε ελληνικά ιδρύματα, το κράτος θα τα χρωστάει τώρα σε ξένους!

Πηγή : http://www.ethnos.gr/

υπουργείο Εξω(φρεν)ικών

— Στο... «απόσπασμα» του Πειθαρχικού οδηγείται αυτήν την εβδομάδα ο Γιώργος Αϋφαντής για τη γνωστή συνέντευξη στο «Βήμα» και την κριτική που είχε ασκήσει για την επίσκεψη του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ και τη χάραξη εξωτερικής πολιτικής εν αγνοία και με παντελή απουσία της Διπλωματικής Υπηρεσίας. Η διαδικασία εις βάρος του κ. Αϋφαντή κινήθηκε με πρωτοβουλία του φον Δημητρίου Α΄ (των Κηπουρών) και κάνεις δεν μπορεί να πείσει κανέναν ότι η δίωξη δεν ασκήθηκε τελικά επειδή ο κ. Αϋφαντής έθιξε τα «Άγια των Αγίων».
• Για κάποιες... οικογένειες οι απόρρητες δαπάνες του ΥΠΕΞ αποτέλεσαν σημαντικότατο όπλο για τη συντήρηση οπαδών και συνεργατών, για έμμεση εξαγορά επιρροής και ό,τι άλλο μπορεί να φαντασθεί κανείς εκτός των πραγματικών λόγων που προβλέπει ο νόμος, δηλαδή τους λόγους εθνικού συμφέροντος. Βλέπετε, κάποιες φαμίλιες στην Ελλάδα θεωρούν ότι το εθνικό συμφέρον ταυτίζεται με το προσωπικό οικονομικό τους συμφέρον και την πολιτική τους τύχη... Ο κ. Αϋφαντής έκανε το «λάθος» να θίξει το ζήτημα αυτό μιλώντας καθαρά για το τι συμβαίνει με τις απόρρητες δαπάνες και καλείται τώρα να πληρώσει το σπάσιμο της ομερτά.
— Ας αφήσουμε τις «γκρίζες ζώνες» ή καλύτερα τις «μαύρες τρύπες» των απόρρητων δαπανών και ας πάμε σε άλλο κεφάλαιο.
— Αλήθεια, πόσο στοιχίζει στον έλληνα φορολογούμενο η εν λευκώ χρηματοδότηση Εκκλησιών και Πατριαρχείων, πολλά από τα οποία διαθέτουν τεράστιες περιουσίες, τις οποίες όμως σωρεύουν προφανώς για να εξασφαλίσουν τη… βασιλεία των ουρανών; Για τα λοιπά έξοδά τους, ακόμη και τα προσωπικά, φροντίζει ο έλληνας φορολογούμενος.
— Είναι μια μεγάλη συζήτηση αυτή. Κι αν πιθανόν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας ή Ιεροσολύμων έχει μια εθνική αποστολή, για το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον υψωνόταν και η ελληνική σημαία στη Μ. Ανατολή και στην Αφρική, δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί κάποιος το ίδιο για άλλες περιπτώσεις που απορροφούν σαν σφουγγάρι δεκάδες (και εκατοντάδες) χιλιάδες ευρώ.
— Έξω φρένων με τον γ.γ. Ι. Α. Ζέπο είναι οι κλάδοι του ΥΠΕΞ, καθώς τη μία ημέρα τούς διαβεβαίωνε ότι η εξαίρεση από το Πολυνομοσχέδιο αφορά όλο το ΥΠΕΞ και την άλλη ανακάλυπταν από τον κ. Ρόβλια ότι η εξαίρεση αφορούσε μόνο τους διπλωματικούς – μετά προστέθηκαν και οι νομικοί και οι εμπειρογνώμονες.
— Έτσι έμειναν να πληρώσουν τη νύφη οι κλάδοι των πτυχιούχων διοικητικών, των επικοινωνιών και πληροφορικής, των διοικητικών γραμματέων και των επιμελητών, οι όποιοι και απήργησαν και έκαναν και παράσταση στον Βενιζέλο…
— Το προσωπικό αυτών των κλάδων εκ των πραγμάτων έχει ιδιομορφία. Υπηρετεί και στο εξωτερικό, ασκεί εξειδικευμένα καθήκοντα διαχειριζόμενο διαβαθμισμένα εθνικά, ευρωπαϊκά και ΝΑΤΟϊκά συστήματα επικοινωνιών, στα προξενεία ασκεί καθήκοντα ληξιαρχικά, στρατολογικά, συμβολαιογραφικά κ.λπ.
— Καθώς για σειρά ετών δεν έχει γίνει ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού στους κρίσιμους αυτούς κλάδους, η εφαρμογή της εφεδρείας θα αποδιοργανώσει πλήρως τη λειτουργία του υπουργείου και θα δημιουργήσει και τεράστιο πρόβλημα. Γιατί άλλο είναι να μπεις στην εφεδρεία όταν εργάζεσαι στην Αθήνα και εντελώς διαφορετικό εάν βρίσκεσαι στο εξωτερικό και ξαφνικά στη μέση της χρονιάς πρέπει να ξενοικιάσεις σπίτι, να βγάλεις τα παιδιά από το σχολείο και να επιστρέψεις με 800 ευρώ στην Αθήνα, με τη σύζυγο συνήθως να μην εργάζεται…
— Όσο για τον κ. Μακρή, που η δικαστική απόφαση που κέρδισε ήταν σταθμός, είναι άγνωστο εάν θα μπορέσει να ολοκληρώσει την τριετία. Και σε κάθε περίπτωση είναι παντελώς άγνωστο τι θα συμβεί με όλους όσοι έλπιζαν ότι θα επωφεληθούν με τη δικαστική απόφαση περί τριετίας, ή με τους υπόλοιπους, επτά τον αριθμό, που κάνουν χρήση της παράτασης (Καμπάνης, Μουρίκης και λοιποί).
— Όλο και πιο συχνά εμφανίζονται σε ρωσικές εφημερίδες και ιστοσελίδες άρθρα και αναλύσεις για την απομάκρυνση που διαπιστώνεται μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Απλώς υπενθυμίζουμε ότι η επίσκεψη Λαμπρινίδη στη Μόσχα είχε ακυρωθεί το καλοκαίρι και είχε ανακοινωθεί ότι θα γινόταν σύντομα, αλλά προς το παρόν δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση από τον κ. Λαβρόφ να υποδεχθεί τον έλληνα υπουργό Εξωτερικών.
— Όσον αφορά την υποτιθέμενη επίσκεψη του κ. Μεντβέντεφ στην Ελλάδα, που προανήγγειλε ο κ. Βενιζέλος, μάλλον κινείται στα όρια των προσδοκιών της κυβέρνησης και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα.
— Η ομάδα καλαθοσφαίρισης της Καβάλας έχει φυσικά κάθε δικαίωμα να αναζητεί χρηματοδότες και σπόνσορες. Η απορία μας, μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας της με τις επίσημες τουρκικές αερογραμμές Turkish Airlines, είναι εάν δεν κατανοεί τη σημασία της κίνησης αυτής ή απλώς μπροστά σε μερικές χιλιάδες ευρώ τίποτα πια δεν έχει σημασία.
Προφανώς η Καβάλα δεν είναι κάποιος μεγάλος διεθνής σύλλογος που θα προβάλει τις τουρκικές αερογραμμές και θα φέρει πελάτες.
Για λόγους συμβολικούς το τουρκικό κράτος ήθελε να εξαγοράσει, και σε φθηνή τιμή μάλιστα, μια ομάδα της βόρειας Ελλάδας, μια και δεν υπήρξε ανάλογη ευκαιρία με ομάδα της Θράκης...
— Ας ελπίσουμε ότι δεν θα έρθουν και οι «Μακεδονικές Αερογραμμές» από τα Σκόπια να δώσουν καμιά πενηνταριά χιλιάδες ευρώ και να προβάλλονται σε ομάδα της Μακεδονίας. Γιατί αποδεικνύεται ότι σε κάποιους, ειδικά στον χώρο του αθλητισμού, η συνείδηση και η αξιοπρέπεια έχουν τιμή και μάλιστα μικρή.
— Είναι σαφές και γνωστό διαχρονικά ότι οι εξελίξεις στο Κυπριακό επηρεάζουν άμεσα την Ελλάδα όχι μόνο μέσω των ελληνοτουρκικών, αλλά και λόγω των ευρωτουρκικών σχέσεων.
Το αναφέρουμε γιατί είναι εντυπωσιακή η πλήρης απουσία της Αθήνας από τις εξελίξεις στο Κυπριακό και η εναπόθεση όλης της ευθύνης στον αδύναμο πλέον να διαπραγματευτεί και να χειριστεί την εθνική υπόθεση Δ. Χριστόφια.
• Είναι εξίσου προφανές ότι η Αθήνα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Κύπρου. Αλλά δεν μπορεί να μην έχει καν λόγο σε εξελίξεις οι οποίες θα επηρεάσουν άμεσα και τη χώρα μας. Τουλάχιστον ο φον Δημήτριος ο Α΄ (των Κηπουρών) είχε μια γνώση του Κυπριακού, έστω και επιρρεπή προς το Σχέδιο Ανάν, ενώ ο κ. Λαμπρινίδης, που δεν είναι του Χάρβαρντ όπως όλα τα καλά παιδιά που μας κυβερνούν ή φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν, αλλά του Γέιλ, δείχνει μάλλον αδιάφορος για το Κυπριακό.
— Ένας σπουδαίος ιεράρχης που είχε προσφέρει πολλά στην Ελλάδα, ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Μιχαήλ, άφησε την τελευταία του πνοή την περασμένη εβδομάδα και ένα μεγάλο κενό στην παρουσία του Ελληνισμού στην κεντρική Ευρώπη. Ενδεικτικό της προσωπικότητας του εκλιπόντος ιεράρχη ήταν τα συλλυπητήρια που έσπευσε να στείλει η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της Αυστρίας…
— Ας μη χαίρονται οι διπλωμάτες και όσοι εξαιρέθηκαν από το πολυνομοσχέδιο.
Οσονούπω έρχονται οι ρυθμίσεις για τα ειδικά μισθολόγια και εκεί θα έχουν την τιμητική τους…

Πηγή : http://www.paron.gr/

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΦΕΔΡΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ ΚΑΙ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ

1η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00μ.μ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ



Την 1η Οκτωβρίου 2011 ημέρα Σάββατο καί ώρα 19:00μ.μ δίνουμε ένα δυναμικό παρών όλοι οι Έφεδροι Καταδρομείς και Πεζοναύτες πού υπηρετήσαμε στις Ειδικές Δυνάμεις στην Πλατεία Συντάγματος.
Καλούμε όλους τους έφεδρους Καταδρομείς καί Πεζοναύτες καθώς καί όσους εν ενεργεία Στελέχη πού υπηρετούν στις Ειδικές Δυνάμεις να δώσουν ένα δυναμικό παρών.
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΟΤΙ :
Εμείς των Ειδικών Δυνάμεων την ημέρα πού απολυθήκαμε ΔΕΝ πεθάναμε ΟΥΤΕ εξαφανιστήκαμε. Είμαστε εδώ , ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ , ΖΟΥΜΕ μέσα στην Κοινωνία. ΒΛΕΠΟΥΜΕ , ΑΚΟΥΜΕ , παρακολουθούμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ καί είμαστε ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ με την κατάντια της Πατρίδας μας. Εμείς έχουμε ορκιστεί να φυλάττουμε Πίστη είς την Πατρίδα καί ο όρκος μας ισχύει μέχρι να πεθάνουμε. Εμείς λοιπόν οι Έλληνες Κομμάντος υπηρετήσαμε μια δύσκολη θητεία καί τον Μπερέ μας , τα Διακριτικά μας καί τα Σχολεία πού περάσαμε τα εξαγοράσαμε με ΙΔΡΩΤΑ καί ΑΙΜΑ. Όλα αυτά τα κάναμε για να κρατήσουμε τον Εχθρό, εκτός των τειχών καί τον Λαό μας να Ζεί με Ελευθερία καί Αξιοπρέπεια στη Πατρίδα του.
{ Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σε Νόμιμα πλαίσια καθώς θα έχει δωθεί καταστατικό με τα Ονοματεπώνυμα της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ στις Αστυνομικές Αρχές για να μην υπάρξουν έκτροπες καταστάσεις. }
ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ. ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΘΑ ΦΟΡΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗΣ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΕΜΒΛΗΜΑ ΕΠΙΘΥΜΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗΣ.




Πηγή : http://www.keed-hellas.net/

Απόπειρα να μετατραπεί το δικαίωμα σε διαφορά

Του Σταυρου Λυγερου

Οταν δεν μπορείς να αμφισβητήσεις ευθέως ένα δικαίωμα του αντιπάλου σου, προσπάθησε να το υπονομεύσεις, σχετικοποιώντας το, μετατρέποντάς το σε διαφορά και διασυνδέοντάς το με άσχετες διπλωματικές διελκυστίνδες. Η συνταγή είναι παλιά, αλλά δοκιμασμένη. Ειδικά όταν την εφαρμόζει όχι ο άμεσα ενδιαφερόμενος, αλλά κάποιος τρίτος. Μας τα θύμησαν όλα αυτά οι υπονομευτικές πλαγιοκοπήσεις που δέχθηκε τις προηγούμενες ημέρες το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλεύεται τα ενεργειακά κοιτάσματα, που βρίσκονται στην ΑΟΖ της.
Η πρώτη έμμεση βολή προήλθε από την «υπουργό» Εξωτερικών της Ε.Ε. Αστον, η οποία συνέστησε στις δύο πλευρές αυτοσυγκράτηση και να πράξουν ό,τι χρειάζεται για να υπάρξει θετική έκβαση. Με τη δήλωση αυτή μετέτρεψε εμμέσως την αυθαίρετη και παράνομη αμφισβήτηση του δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε διαφορά, επιβεβαιώνοντας ότι εμπνέεται υπέρμετρα από τη βρετανική πολιτική. Τη σκυτάλη πήρε ο επίτροπος για τη διεύρυνση Φούλε, ο οποίος αναγνώρισε το δικαίωμα της Λευκωσίας και καταδίκασε τις τουρκικές απειλές, αλλά πρόσθεσε ότι «τα προβλήματα πρέπει να επιλυθούν με ειρηνικά μέσα, και εάν αυτό είναι απαραίτητο, μέσω διαιτησίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου»! Να λοιπόν, που κι αυτός επιχειρεί να ρευστοποιήσει το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να το μετατρέψει σε διαφορά. Αμέσως μετά, το μπαλάκι πήρε ο ειδικός αντιπρόσωπος του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, ο γνωστός για τις φιλοτουρκικές θέσεις του Ντάουνερ, ο οποίος δήλωσε πρόθυμος να μεσολαβήσει ανάμεσα στις δύο πλευρές για το ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων! Ας σημειωθεί ότι αποστολή του Ντάουνερ είναι αποκλειστικά και μόνο οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Τον χορό έκλεισε η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νούλαντ, η οποία υποστήριξε την παρέμβαση Ντάουνερ. Απαντώντας στο διάβημα του Κύπριου πρεσβευτή γι’ αυτή τη δήλωση, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον διαβεβαίωσε ότι η αμερικανική πολιτική παραμένει ίδια.
Ολα αυτά σημαίνουν ότι η τουρκική διπλωματία έχει δώσει τα ρέστα της για να αλλάξει τον θετικό για τη Λευκωσία διεθνή συσχετισμό δυνάμεων, σχετικά με τις γεωτρήσεις. Το γεγονός ότι οι Τούρκοι είναι ικανοί να θολώνουν την εικόνα δεν σημαίνει ότι μπορούν και να επιτύχουν τον στόχο τους. Δεν είναι μόνο ότι στη γεωπολιτική εξίσωση υπάρχει και ο παράγοντας Ισραήλ. Είναι κυρίως ότι αυτή τη φορά τα συμφέροντα και των ΗΠΑ και της Ευρώπης συγκλίνουν με την πολιτική της Λευκωσίας.



Πηγή : http://www.kathimerini.gr/

****Σχόλιο: Ακούει κανείς ;;;;
Και εδω και στην Κύπρο,
Και δεν εννοουμε μονον τις "Κυβερνήσεις" αλλά ολον τον εδω και στην ΚΥΠΡΟ πολιτικο κόσμο και τους πνευματικους ανθρωπους.

Στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος