Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

850.000 προσλήψεις από το παράθυρο στο Δημόσιο τομέα μεταξύ 2004-2009 (αυτή την ανατριχιαστική δήλωση έκανε ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών πρόσφατα)

Ο  πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Ο ίδιος μας είπε ότι: Το 90% των προσλήψεων έγινε εκτός ΑΣΕΠ, δηλαδή με κομματικές ταυτότητες των κοπριτών. Από αυτούς το 10% προσελήφθη με πλαστά πιστοποιητικά σπουδών και γλωσσομάθειας.
Πρόκειται για τους "ιδεολόγους", οι οποίοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία των ψηφοφόρων, για τους οποίους ο Γ. Σουρής έγραφε εκεί, γύρω στο 1880:
"Πουλούσατε την ψήφο σας
αντί του αργυρίου
σαν πρόστυχοι ντελάληδες
του Αναβρυτηρίου"
Οι "ιδεολόγοι" των ημερών μας αντί αργυρίου, ανταλλάσσουν την ψήφο τους με διορισμό στο δημόσιαο δια μέσου πολιτικών γραφείων, τα οποία αντί να παράγουν πολιτική, παράγουν κοπρίτες και μετατρέπονται σε κομματικούς νταβατζήδες.
Νταβατζής, λέει το λεξικό, σημαίνει: Τον αγαπητικό, τον εκμεταλλευτή ιερόδουλων!
Ο μοιραίος πρωθυπουργός της Ραφήνας μας είχε μιλήσει για τους "νταβατζήδες" στου Μπαϊρακτάρη. Τα πολιτικά γραφεία των βουλευτών, των υπουργών και των κομματαρχών είναι οι νταβατζήδες των κοπριτών -  ψηφοφόρων, οι οποίοι στηρίζουν το συμμοριακό σύστημα της χυδαιότητας.
Για τους Εισαγγελείς: Δεν γνωρίζουν ότι η χρήση πλαστού πιστοποιητικού συνιστά ποινικό αδίκημα; Αν όχι, ας ανοίξουν τον Ποινικό Κώδικα. Αν ναι, τι κάνουν;
Ελλάς: Των νταβατζήδων, των μιζαδόρων, των λιστών, της αρπαχτής, των τρωκτικών της Ζήμενς, των εξωχωριών εταιρειών και του εσμού των λαμογιών.
Ένα κράμα χυδαιότητας, άκρατου αριβισμού,  πολιτικής αθλιότητας και εθνικού ενδοτισμού αποτελεί το "πολιτικό σύστημα" που πρέπει να ανασκολοπιστεί.
Αργήσαμε, αργήσαμε πολύ να το πράξουμε: Είναι η μόνη λύση (βλ. το άρθρο μου: "Ν' ανασκολοπιστούν οι ανασκολοπίζοντες" - που γράφτηκε το 2007 - στο έργο μου: "Κριτικά Κείμενα - Για την κοινωνική και πολιτική διαφθορά", εκδ. "Πελασγός" - Ι. Γιαννάκενας, Αθήνα 2013,  σελ. 137-151).
Το εναγώνιο εκείνο κείμενο κατέληγε: "Ήρθε η ώρα να απομυθοποιήσουμε και το λαό και τη "δημοκρατία" που βιώνουμε ταπεινωμένοι και ψυχικά και ηθικά ανασκολοπισμένοι. Καιρός να ανασκολοπιστούν οι ανασκολοπίζοντες".
Φρούδες ελπίδες και ουτοπικές προτροπές για ένα λαό του οποίου η συντριπτική πλειοψηφία έμαθε να ζει γονατισμένος μέσα στα σκατά".

RADIO SYMBAN Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013 Ο Κωνσταντίνος Σ. Μαργαρίτης

RADIO  SYMBAN
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
867 NEW CANTERBURY ROAD, HURLSTONE PARK, SYDNEY


ΡΑΔΙΟ  ΣΥΜΠΑΝ

στο Ράδιο Σύμπαν στην εκπομπή του

Δημήτρη Συμεωνίδη

ΒΙΒΛΙΟ - ΤΕΧΝΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Την Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013
12.00   το μεσημέρι  ώρα Ελλάδος
8.00μμ ώρα Αυστραλίας
Θα δώσει συνέντευξη

Ο Κωνσταντίνος Σ. Μαργαρίτης

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΣΤΙΣ 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΛΟΓΩ ΑΛΛΑΓΗΣ ΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑhttps://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgajX79K1qusWEtn-5cmlggQFRxAR6161Stur8Pmg8QVDfwsvDdK2Dlf09MugYC7x3sMDtcd3ydhFjl7GE1lkwtfw1Gbhk1R_ZDra9Fwb7mn0xa5HTJHMKD-09ISbvpPQuo7NDM16Q_Ot0/s400/margaritiskostas

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

ΣΥΡΙΑ: Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΞΑΝΑ .Σε ερείπια μεταβάλλουν τη Μέση Ανατολή οι Δυτικοί

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 
Οι κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας προτίθενται να παραχωρήσουν τα στρατιωτικά αεροδρόμια Ελλάδας και Κύπρου για την προγραμματιζόμενη στρατιωτική επέμβαση κατά του φίλου λαού της Συρίας;
Την απάντηση τη γνωρίζετε. Η Αθήνα δεν είχε καν το θάρρος να διατηρήσει, όπως επέβαλλε η εθνικήανάγκη, εν λειτουργία την ελληνική πρεσβεία στη Δαμασκό και τη συριακή στην Αθήνα, παρά τις έντονες  διαμαρτυρίες των Ελλήνων διπλωματών.

Στην πραγματικότητα όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν σήμερα, σε Ελλάδα και Κύπρο, κυβερνήσεις που να μπορούν/θέλουν να ασκήσουν εθνική κρατική κυριαρχία εξυπηρετώντας ελληνικά συμφέροντα. 
Που να έχουν βρε αδερφέ όχι τον βαθμό αυτονομίας ενός Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά τουλάχιστον ακόμα αυτόν που διέθετε και ένας … Γεώργιος Παπαδόπουλος! Που, αν και πιθανώς πράκτωρ της CIA ο ίδιος, δεν συμφώνησε στη χρήση του ελληνικού χώρου εναντίον των Αράβων. Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει τώρα, ως λαός, κράτος, χώρα. O tempora, o mores!

Για την ιστορία, να σημειώσουμε ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο τότε Υπουργός ‘Αμυνας Γεράσιμος Αρσένης είχε υπογράψει με τον πατέρα του σημερινού Σύρου Προέδρου συμφωνία μεταστάθμευσης ελληνικών μαχητικών στη Συρία. 
Τέτοιου επιπέδου ήταν οι ελληνοαραβικές σχέσεις προτού η Ελλάδα μπει, μετά τα 1996 κυρίως, στη διαδικασία αυτοκαταστροφής του κράτους και της εξωτερικής της πολιτικής, που την οδήγησε στη σημερινή εθνική καταστροφή και, μη διακοπτόμενη, μπορεί να οδηγήσει στην αυριανή, πιθανώς πολύ μεγαλύτερη, εθνική τραγωδία.

Η «μικρή» Αθήνα ήταν σπουδαία δύναμη στη Μέση Ανατολή. 
Τώρα, εκεί, όπως και παντού αλλού, είναι ο «καρπαζοεισπράκτωρ» της υφηλίου, παρά (ή εξαιτίας;) την προθυμία της να συμμετάσχει σε κάθε βρωμοδουλειά ζητάνε οι «πλούσιοι και ισχυροί», ακόμα και εις βάρος των πιο ζωτικών ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Να σημειώσουμε ακόμα ότι το καθεστώς ‘Ασαντ είναι σήμερα το βασικό στήριγμα των Χριστιανών της Συρίας. Αρμένιοι, Κούρδοι, Ελληνορθόδοξοι τρέμουν το ενδεχόμενο της πτώσης του.

Με την ευκαιρία να υπογραμμίσουμε και κάτι ακόμα, εθνικά κρισιμότατο. Δεν είμαστε κατ’ αρχήν και εκ των προτέρων εναντίον κάθε συνεργασίας με το Ισραήλ. Αλλά ορισμένοι θερμοκέφαλοι, συχνά ανύπαρκτης εγκεφαλικής λειτουργίας «νεοεθνικόφρονες», Λευκωσίας και Αθήνας, καλό είναι να θυμούνται ότι η Μέση Ανατολή είναι το ηφαίστειο της υφηλίου και είναι σκόπιμο να κρατιόμαστε σε απόσταση ασφαλείας. Αν πας αύριο και δώσεις, π.χ., τα αεροδρόμιά σου για βάσεις διασποράς της ισραηλινής αεροπορίας σε σενάριο  μείζονος περιφερειακού πολέμου που μπορεί να εξελιχθεί δυνητικά σε «άτυπη» παγκόσμια σύρραξη (ή αν τάχεις κιόλας δώσει), θα πρέπει να είσαι και έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες των επιλογών σου, τις πιθανές επιθέσεις με πυραύλους, τρομοκρατία και δεν συμμαζεύεται, αλλά και την αποξένωση και εχθρότητα ενός τεράστιου ισλαμικού κόσμου. Ούτε η Ελλάδα, ούτε, πολύ περισσότερο η Κύπρος, μπορούν να επιβιώσουν ως κράτη μετατρεπόμενες σε βάσεις επίθεσης εναντίον του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Αυτός θα ήταν ο συντομότερος τρόπος για την καταστροφή του έθνους μας.

Χημικές προβοκάτσιες και διαρκής πόλεμος

Τα «Επίκαιρα» απευθύνονται σε νοήμονες αναγνώστες. Δεν πιστεύουμε ότι χρειάζεται να ανασκευάσουμε εδώ τις αστειότητες περί χημικών όπλων που δήθεν χρησιμοποίησε το καθεστώς ‘Ασαντ. 
Ο Σύρος Πρόεδρος και οι επικεφαλής του καθεστώτος του θα έπρεπε να τρελλαθούν για να θέλουν, τη στιγμή που κερδίζουν μάλιστα τον πόλεμο, να χρησιμοποιήσουν χημικά όπλα που, χωρίς να μπορούν να τους αποφέρουν αξιοσημείωτο στρατιωτικό κέρδος, θα έδιναν το ιδανικό πρόσχημα για μια εναντίον τους επέμβαση.

Το γεγονός ότι η διπλωματία των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας υποστηρίζει τέτοιες θέσεις, υπερασπίζεται τόσο χοντροκομμένες προβοκάτσιες, δείχνει τη δυσκολία που έχουν αυτά τα κράτη να υπερασπιστούν την πολιτική τους, αλλά και τη βαθειά κρίση τους. ‘
Εχουν παραδοθεί στο «κόμμα του διαρκούς πολέμου», δηλαδή σε μια στρατηγική διακυβέρνησης της Μέσης Ανατολής αρχικά, και του πλανήτη ολάκερου προοπτικά, δια του χάους και της καταστροφής. Αυτή είναι η ουσία των πολέμων που άρχισαν στο Αφγανιστάν το 2001, συνέχισαν με την εισβολή και καταστροφή του Ιράκ το 2003 και τώρα με την καταστροφή της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Συρίας.

Τα προσχήματα αλλάζουν κάθε φορά, από την καταδίωξη των τρομοκρατών στον πόλεμο για την «δημοκρατία» ή τη μη διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής. Στην πραγματικότητα όμως τα επί μέρους ζητήματα, επιχειρήματα και συνθήματα αλλάζουν, η ουσία παραμένει η ίδια: πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως αποικιακή επιχείρηση της Ιστορίας που δεν αποσκοπεί παρά στον πλήρη έλεγχο όλης της «ευρείας Μέσης Ανατολής», «από το Μαρακές στο Μπαγκλαντές». Και, δι’ αυτής, στον έλεγχο όλης της Γης.

Η Μέση Ανατολή είναι εδώ και αιώνες αντικείμενο αποικιακής πολιτικής από τη Δύση – και το Ισραήλ μετά το 1947. Το νέο στοιχείο είναι άλλο – είναι το χάος ως τρόπος διακυβέρνησης. Δυτικοί και Ισραηλινοί δεν επιδιώκουν τόσο την εγκαθίδρυση δικών τους καθεστώτων, όσο τη διάλυση οποιουδήποτε καθεστώτος και τη μακροχρόνια εξασθένιση όλων των κρατών – αυτό, παρεμπιπτόντως, που κάνει στην Ευρώπη, με άλλα μέσα, η «Διεθνής του Χρήματος».

Από μια καθαρά γεωπολιτική άποψη, τα όσα συμβαίνουν με τα μνημόνια σε Ελλάδα και Κύπρο μπορούν να ερμηνευθούν και ως προετοιμασία μεγάλων «αποικιακών» επιχειρήσεων εναντίον της Ανατολής – ισλαμικής και ρωσικής. Οι Σταυροφόροι, παληοί και νεώτεροι, πάντα επεδίωξαν τον έλεγχο του ελληνικού χώρου, στην παραμονή μεγάλων εκστρατειών προς ανατολάς. Ο Χίτλερ ξόδεψε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια στα Βαλκάνια προτού κινηθεί κατά της Ρωσίας, ο Τσώρτσιλ φρόντισε να ελέγξει την Ελλάδα προτού ξεκινήσει ο Ψυχρός Πόλεμος, το 1967 και το 1974 δεν αποσκοπούσαν αλλού παρά στον έλεγχο του χώρου μας ως βάσης εξόρμησης προς τη Μέση Ανατολή.

Μπρζεζίνσκι κατά Νετανιάχου

Εδώ και μία δεκαετία, οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή συνοδεύονται από έναν άλλο «πόλεμο», στην κορυφή της ίδιας της αυτοκρατορικής εξουσίας, ανάμεσα στους νεοσυντηρητικούς, τους οπαδούς του διαρκούς πολέμου και αυτούς που υποστηρίζουν μια πιο ισορροπημένη, συντηρητική διαχείριση των αυτοκρατορικών υποθέσεων. Μεταξύ των τελευταίων εξέχουσα θέση έχουν οι εκπρόσωποι των ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, ενώ κύριος εκπρόσωπός τους είναι, στο επίπεδο του πολιτικού λόγου και της στρατηγικής σκέψης ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Προέδρου Κάρτερ. Το τελευταίο διάστημα, ο κ. Μπρζεζίνσκι επιτίθεται έντονα στον Πρόεδρο Ομπάμπα με σκληρότατους χαρακτηρισμούς, ενώ υπαινίσσεται, εμμέσως πλην σαφώς, ότι το Ισραήλ του Νετανιάχου είναι πίσω από τους «παραλογισμούς» της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Συρία και το Ιράν.

Αυτή η «εσωτερική αντιπολίτευση» προς τα πλέον ρηξικέλευθα σχέδια των γερακιών ήταν που εμπόδισε μέχρι στιγμής την εξαπόλυση ενός μεγάλου πολέμου κατά του Ιράν, ενδεχομένως και με χρήση τακτικών ατομικών όπλων, μαζί με την αντίθεση της κοινής γνώμης. Που, όμως, βαίνει μειούμενη, λόγω των τεραστίων προόδων του ελέγχου των ευρωπαϊκών ΜΜΕ και όλης της ευρωπαϊκής πολιτικής τάξης από τον «κόσμο του Χρήματος». Επιπλέον, η αντιπολίτευση έχει το μειονέκτημα που έχει το «κέντρο», ο Νικίας έναντι της αποφασιστικότητας ενός Αλκιβιάδη.

Απομένει η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, κύρια δύναμη αντίστασης πλέον σε έναν πλανητικό ολοκληρωτισμό, που μπορεί να μην παίρνει τις φαινομενικά αποτρόπαιες μορφές του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού, αλλά μοιάζει πολύ πιο απειλητικός και επικίνδυνος από το Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ. 
Χάρη στην αποφασιστικότητα του Κρεμλίνου, του Ιράν και της Χεζμπολά, ο Άσαντ παραμένει στη θέση του και οι Δυτικοί κινδυνεύουν μια σοβαρότατη ήττα. 
Μέχρι που όμως ο Πρόεδρος Πούτιν είναι έτοιμος να οδηγήσει την αντίστασή του στον γεωπολιτικό αναθεωρητισμό και ολοκληρωτισμό;


«Επίκαιρα», 29.8.2013

H EΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΠΙΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΣΟΒΟ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ
«Η Ελλάδα υπό πίεση αναγνωρίζει το Κόσοβο!?», άρθρο της Informer, επικαλούμενο υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές, αναφέρει ότι η Ελλάδα δέχεται πιέσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ και βρίσκεται ολοένα και πιο κοντά στην αναγνώριση του Κοσόβου, ενώ τονίζει ότι το θέμα αυτό ήταν το αντικείμενο της συνάντησης του π/θ Ντάτσιτς με τον Έλληνα π/θ Α. Σαμαρά.
Σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο της σερβικής κυβέρνησης, που δεν κατονομάζεται ειπώθηκε ότι «οι Έλληνες δεν θέλουν να μας πουν ευθέως ότι δέχονται τις πιέσεις των Βρυξελών και της Ουάσιγκτον, αλλά μας «πουλάνε την ιστορία» ότι είναι θυμωμένοι με τη Σερβία εξαιτίας των καλών της σχέσεων με την ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, «η Ελλάδα θα καθυστερήσει όσο περισσότερο γίνεται την αναγνώριση του Κοσόβου, πρωτίστως επειδή αυτό θα δυσχέραινε τη θέση της Κύπρου και το ζήτημα της αναγνώρισης του αποσχισθέντος τμήματος της».
Σύμφωνα με εκτίμηση του καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και πρώην πρέσβη της Σερβίας στη Γαλλία, Πρέντραγκ Σίμιτς, «οι Έλληνες αναμένουν τώρα και τρίτο πακέτο οικονομικής στήριξης από την ΕΕ και αυτό μπορεί να αποτελέσει πολύ ισχυρό μέσο για την άσκηση πιέσεων», καθώς και ότι «τυχόν αναγνώριση του Κοσόβου από την Ελλάδα θα προκαλούσε ένα νέο κύμα αναγνωρίσεων».
Σημειώνεται επίσης ότι οι πληροφορίες της ε/φ, επιβεβαιώθηκαν και από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής για το Κόσοβο, Μίλοβαν Ντρέτσουν, ο οποίος δήλωσε ότι «υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να αναγνωρίσει το Κόσοβο, ωστόσο η Ελλάδα δεν είναι η μόνη. Είναι και η Ρουμανία και η Σλοβακία. Αυτό πάντως προέρχεται από τις πιέσεις των μεγάλων χωρών της ΕΕ και της διοίκησης της». Ο κ. Ντρέτσουν εκτίμησε επίσης ότι «οι σχέσεις Σερβίας και ΠΓΔΜ ασφαλώς δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για μια τέτοια κίνηση εκ μέρους της Ελλάδας».
Ο Σέρβος ΥΠΕΞ, Ίβαν Μρκτις, από την πλευρά του, δήλωσε ότι δεν έχει ενημερωθεί για δήθεν αναγνώριση του Κοσόβου και ότι ελπίζει πως κάτι τέτοιο δεν θα γίνει. «Η φίλη Ελλάδα, ελπίζω, δε θα προχωρήσει σε ένα τέτοιο βήμα. Αυτό θα επηρέαζε αρνητικά τις σχέσεις μας. Όμως, δε θα ήθελα να κάνω εικασίες», διεμήνυσε ο Σέρβος ΥΠΕΞ.
Τέλος σύμφωνα με άποψη του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος Σερβίας (DS), Μπόρισλαβ Στεφάνοβιτς, «η Ελλάδα από την πρώτη μέρα δέχεται πιέσεις» και «η έννοια της πίεσης στην Ευρώπη έχει ταυτιστεί με την Ελλάδα». Σημείωσε δε ότι θεωρεί «ότι αυτό δεν θα συμβεί και ότι και αν συνέβαινε, αυτό δεν θα μπορούσε να χαλάσει τις σχέσεις με την Ελλάδα, θα αποτελούσε μόνο ένα πλήγμα στη σερβική εξωτερική πολιτική».
Αυτό που βλέπαμε και στο παρελθόν να έρχεται (αναγνώριση Κοσόβου), σαν προϊόν πίεσης, φαίνεται να είναι κοντύτερα από ποτέ. Όμως απορούμε γιατί οι φίλοι μας Σέρβοι να ενοχληθούν από μια τέτοια αναγνώριση, όταν οι ίδιοι με την συμφωνία των Βρυξελλών έδειξαν πρώτοι το πράσινο φως. Τώρα αν μια τέτοια αναγνώριση θα προκαλέσει εξελίξεις άλλων αναγνωρίσεων ή αποσχιστικών τάσεων, αυτό είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει ιδιαιτέρα την Αθήνα πριν την τελική της απόφαση.

www.drougos.gr

London School of Economics καί θρακική ἱστορία

Τό βιβλίο «Οι τελευταίοι Οθωµανοί – Η µουσουλµανική µειονότητα της Δυτικής Θράκης, 1940-1949» τῶν τεσσάρων διακεκριµένων συγγραφέων (Kevin Featherstone, Δηµήτρης Παπαδηµητρίου, Ἀργύρης Μαµαρέλης, Γιῶργος Νιάρχος) κυκλοφόρησε πρόσφατα ἀπό τίς ἐκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ.  Εἶναι µία µελέτη βασισµένη στήν …βρετανική πρωτοβουλία, ἀφοῦ ἐκπονήθηκε µέ ἐπιστηµονικό δυναµικό τοῦ London School of Economics καί µέ χορηγεία τοῦ Arts and Humanities Research Council. Ἐπίσης παρουσιάστηκε ἤδη σέ 6 Πανεπιστήµια τῆς Βρετανίας καί τῶν ΗΠΑ, ἐνῶ ἡ ἔκδοση στήν ἀγγλική γλῶσσα προηγήθηκε τῆς παρούσης. Μᾶς ἀπεστάλη εὐγενῶς – µιά πού ἤµασταν σέ κείνους πού παρακολούθησαν πρίν 5 χρόνια τή σχετική ἡµερίδα τῆς Κοµοτηνῆς – καί τό διαβάσαµε µέ µεγάλο ἐνδιαφέρον.
Οἱ ἐντυπώσεις εἶναι ἀνάµικτες, παρότι πρόκειται γιά µελέτη ἀναµφίβολα χρήσιµη, µεθοδική καί πρωτότυπη. Ξεκινᾶµε ἀπό τό «κρίσιµο ἐρώτηµα» πού κατά τούς συγγραφεῖς ἦταν τό πρῶτο κινοῦν τῆς µελέτης: «Γιατί οι µουσουλµάνοι της Δυτικής Θράκης, ενώ βρέθηκαν αντιµέτωποι µε µια βάναυση Κατοχή και έναν αιµατηρό Εµφύλιο πόλεµο, διατήρησαν µια παθητική στάση τη δεκαετία του 1940;» Γιά µᾶς, ὅπως πιστεύω καί γιά καθέναν κάπως σχετικό, τό ἐρώτηµα αὐτό δέν στέκει. Τί θά µποροῦσε δηλαδή νά κάνει ἡ µειονότητα ἐπί βουλγαρικῆς Κατοχῆς ἤ ἐπί Ἐµφυλίου καί ὡστόσο ἔµεινε ἀπαθής; Εἶναι σάν νά λέµε γιατί ἀφήνοντας τό µῆλο δέν ἀνέβηκε στόν οὐρανό κι ἔπεσε κάτω; Ἐπειδή ὅµως οἱ λεγόµενες Ἐπιστῆµες τοῦ Ἀνθρώπου δέν ἔχουν καί µεγάλη σχέση µέ τίς φυσικές Ἐπιστῆµες, «στέκουν» καί τέτοια ἐρωτήµατα. Υἱοθετήθηκε ἄραγε γιά νά κολακέψει τήν µειονότητα ἤ γιά νά βρεθεῖ ἕνας συνδετικός κρίκος µέ τήν πλειονότητα; Εἶναι ἁβρότητα πρός τήν Τουρκία; Δέν γνωρίζω. Ἄς προχωρήσουµε ὅµως.
Ἐννοεῖται ὅτι ἡ ὅλη προσέγγιση τοῦ θέµατος γίνεται µέ τά γυαλιά, ἐργαλεῖα πεῖτε τα, τῆς κυρίαρχης ἀναλυτικῆς τάσης (εἴπαµε, London School of Economics!): Ἀποδοµηµένες ταυτότητες, ἀνταγωνιστικοί ἐθνικισµοί καί ἄλλα σύγχρονα εὑρήµατα δίνουν τό «παρών», ὄχι ὅµως καί τόν κυρίαρχο τόνο. Καί πάντως τά ἱστορικά στοιχεῖα πού ὁρίζουν τό πλαίσιο καί τό ὑπόβαθρο τῆς ὑπόθεσης ἐκτίθενται ἀντικειµενικά, εἶναι πληρέστατα καί ἀποδεικνύονται ἐξαιρετικά χρήσιµα, ὄχι µόνο γιά τόν ἀνίδεο περί τά θρακικά ἀλλά καί γιά τήν συντριπτική πλειοψηφία τῶν σχετικότερων (σάν ἐµᾶς, π.χ.). Τά – κατά τή γνώµη µας – προβλήµατα ξεκινοῦν ἀπό τό 3ο κεφάλαιο, ὅταν οἱ ἑλληνοτουρκικές σχέσεις µπαίνουν στήν περίοδο τῆς «φιλίας». Ἀπό τό σηµεῖο ἐκεῖνο καί ὕστερα οἱ συγγραφεῖς ἀναλώνονται σέ µία προφανή προσπάθεια συγκάλυψης τῆς πρόστυχης τουρκικῆς στάσης πού ξενίζει. Ἄλλοτε παραθέτοντας ἀσχολίαστα τά τουρκικά ἐγκλήµατα καί ἄλλοτε ἀποσιωπώντας τα.
Διαβάζουµε λοιπόν (σελ. 131) πώς µέ τό ξέσπασµα τῆς ἰταλικῆς ἐπίθεσης τοῦ 1940 «ἡ τουρκική κυβέρνηση ἐνθάρρυνε ὁµάδες ἐθελοντῶν ἀπό τήν ἑλληνοχριστιανική κοινότητα τῆς Κων/λης νά ἐνταχθοῦν στίς τάξεις τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ», στά πλαίσια τῆς τότε Ε/Τ συµµαχίας ὑποτίθεται. Καί στή σελίδα 132 διαβάζουµε πώς«ὅταν τελείωσε ὁ πόλεµος οἱ τουρκικές Ἀρχές ἀρνήθηκαν νά τούς ἐπιτρέψουν τήν εἴσοδο στή χώρα διότι τούς εἶχε ἀφαιρεθεῖ ἡ τουρκική ὑπηκοότητα (ἐπειδή εἶχαν ἐνταχθεῖ καί εἶχαν πολεµήσει γιά λογαριασµό τῶν στρατιωτικῶν δυνάµεων ξένης χώρας)»!!! Πῶς σχολιάζεται αὐτή ἡ ἀσύλληπτη κρατική ρουφιανιά; Ὡς ζήτηµα πού «προκάλεσε δυσφορία»!
Ἄλλο δεῖγµα: «…ὅταν τό µέτωπο κατέρρευσε καί οἱ γερµανικές δυνάµεις ἔφτασαν στήν Κοµοτηνή, ἡ Ταξιαρχία τοῦ Ἕβρου, µέ συνολικά 2.000 κληρωτούς καί 100 βαθµοφόρους, µπόρεσε νά διαφύγει στήν Τουρκία (8-4-1941), µετά ἀπό συνεννόηση τῶν δύο κυβερνήσεων». Σώθηκαν λοιπόν οἱ δικοί µας; Ὄχι, γιατί οἱ Τοῦρκοι τούς ἀφόπλισαν, ὁ διοικητής Ἰωάννης Ζήσης αὐτοκτόνησε, κρατήθηκαν σέ συνθῆκες στρατοπέδων συγκέντρωσης καί ἡ συµπεριφορά τῶν Τούρκων ἦταν ἰδιαίτερα βάναυση. Ὁλα τοῦτα σέ µιά «σύµµαχο» χώρα, ὑποτίθεται, πού πρίν 3 χρόνια µιλοῦσε γιά κοινά σύνορα καί ἑνιαῖο κράτος! Παρατίθεται λοιπόν ὁ «ἔντονος σκεπτικισµός» καί ἡ «ἀνησυχία» τῶν Ἑλλήνων διπλωµατῶν «σχετικά µέ τίς πραγµατικές προθέσεις τῆς Τουρκίας» ἀλλά δέν γίνεται καµµία ἐκτίµηση γι’ αὐτές τίς τελευταῖες. Ἀντιθέτως, διαβάζουµε (σελ. 133) πώς «τό πνεῦµα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας διατηρήθηκε κατά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς»! Πῶς τεκµαίρεται αὐτό; Ἐπειδή ἐπιτράπηκε σέ Ἕλληνες ἀξιωµατικούς νά διασχίσουν τά τουρκικά σύνορα γιά τή Μέση Ἀνατολή καί διευκολύνθηκε ἡ συλλογή καί ἀποστολή προµηθειῶν γιά τόν ἑλληνικό πληθυσµό. Ποιοί ὅµως συνέλεξαν κι ἀπέστειλαν τήν ὅποια βοήθεια; Οἱ Σύµµαχοι, ὁ Ἐρυθρός Σταυρός, ἡ Σουηδοελβετική Ἐπιτροπή Ἀρωγῆς, ἡ ἀµερικανική Greek War Relief Association καί βασικά ἡ Ἑλληνική Ἕνωση Κωνσταντινουπολιτῶν. Ἐπίσης «ἡ Ἐρυθρά Ἡµισέληνος συγκέντρωσε δέµατα καί ἀπό τούς Ἕλληνες τῆς Κων/λης γιά τούς συγγενεῖς τους στήν Ἑλλάδα». Ἐντάξει, µαρτυροῦνται καί τουρκικοί ἔρανοι ἀλλά, καί µέ δεδοµένο τό ὅτι οἱ ἀποστολές βοήθειας τερµατίστηκαν πρόωρα ἀπό τή νέα κυβέρνηση Σαράτσογλου («τελικά στάλθηκαν στήν Ἑλλάδα λιγότερο ἀπό τό 1/3 τῶν ἀρχικά προβλεπόµενων 50.000 τόννων σιτηρῶν»), µιά τέτοια στάση γείτονα δέν τή λές καί συγκινητική. Ὓποτίθεται – ἐπαναλαµβάνεται τακτικά – πώς ἡ τουρκική ἀποστασιοποίηση (προδοσία τῆς διµεροῦς συµφωνίας, πιό ὀρθά) ἔγινε διά τόν φόβο τῶν ναζί, µέ τούς ὁποίους πάντως ἡ καλή µας γειτόνισσα ὑπέγραψε δεκαετές Σύµφωνο Φιλίας ἤδη ἀπό τόν Ἰούνιο τοῦ 1941. Πῶς προέκυψε αὐτό; «Ἀπό τόν Μάιο τοῦ 1941 ἡ Γερµανία εἶχε προτείνει τήν παραχώρηση στήν Τουρκία δύο ἤ τριῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου (…) ἐνῶ καί ὁ ἴδιος ὁ Ἰνονού εἶχε προτείνει ἕνα πρόγραµµα ΄ἀνακατάταξης΄ στά Βαλκάνια σέ περίπτωση πού ἡ Γερµανία κέρδιζε τόν πόλεµο» (σελ. 168). Στήν ἴδια σελίδα βρίσκουµε τίς φῆµες τοῦ 1943 γιά βρετανικές προσφορές ἑλληνικῶν νησιῶν στήν Τουρκία καί τίς ἀντιπροτάσεις τῆς τελευταίας «νά στείλει στρατεύµατα στά Βαλκάνια, µέ ἀστυνοµικά καθήκοντα γιά τή διατήρηση τῆς τάξης» κατά τήν γερµανική ἀποχώρηση. Ὅλα τοῦτα παρατίθενται µαζί µέ τίς ἑλληνικές «ὑποψίες» – «ἀνησυχίες», χωρίς ὅµως κάποιο συγγραφικό συµπέρασµα.
Στή σελ. 171 πάντως βλέπουµε ἕνα συµπέρασµά τους. Παραθέτουν ἀναφορά τοῦ πρέσβη µας Ἀθ. Ἁγνίδη πού περιγράφει συζήτηση µέ τόν Τοῦρκο ὁµόλογό του στό Λονδῖνο, ὅπου ὁ δεύτερος τοῦ λέει: «…θά πρέπει ἴσως νά ἐνισχύσουµε τούς δεσµούς τῆς φιλίας µας, ἀκόµη καί στό ἐπίπεδο µιᾶς ὁµοσπονδίας. Καί οἱ δύο εἴµαστε στόχος τῆς σλαβικῆς ἀπειλῆς…». Τό ἐπιστηµονικό πόρισµα τῶν ἱστορικῶν; «Τά σχόλια τοῦ Τούρκου πρέσβη φανερώνουν τό ἔντονο ἄγχος τῶν Τούρκων γιά τήν ἀναβίωση τοῦ βουλγαρικοῦ ἀναθεωρητισµοῦ» καί προβάλλεται ὡς ἐνισχυτικό τῆς ἄποψης αὐτῆς τό ἀπό 17/2/1941 τουρκοβουλγαρικό Σύµφωνο Μή Ἐπίθεσης!!!
Ἐπίσης κάπου θά εἶχε νόηµα νά σηµειωθεῖ ὅτι ἡ τουρκική κυβέρνηση τσάκισε τήν ἑλληνική µειονότητα τῆς Πόλης µέ τό βαρλίκ βεργκισί, τό χαράτσι ἐκεῖνο πού διέλυσε καί τίς περιουσίες καί τίς ζωές τῶν Ρωµηῶν, καί γιά τό ὁποῖο καµµία γερµανοφοβία δέν ἀποτελεῖ ἄλλοθι. Ὡστόσο οἱ συγγραφεῖς ἐπιλέγουν νά µήν τό µνηµονεύσουν κἄν, οὔτε ὀνοµαστικά, παρότι εἶναι ἀδιάσειστο τεκµήριο τῆς ἀντιµειονοτικῆς – ἀνθελληνικῆς στάσης τῆς Τουρκίας ὅταν ἡ Ἑλλάδα ἦταν κατεχόµενη. Ὅπως βεβαίως δέν γράφουν λέξη γιά ὅλα τά νοµοθετηµένα µέτρα κατά τῆς ἑλληνικῆς µειονότητας στήν Πόλη, πού ἄνετα ἐντάσσονται στό πλαίσιο τῆς µελέτης.
Μά καί πέρα ἀπό τήν διαφαινόµενη πρόθεση ἐξωραϊσµοῦ τῆς Τουρκίας, µία τέτοια στάση φαίνεται νά ἀφορᾶ καί τήν συνύπαρξη στή Θράκη. Διαβάζουµε π.χ. (σελ. 155): «Παρά τό γεγονός ὅτι ἡ Trakya θεωροῦνταν ἀπό πολλούς Ἕλληνες ὡς ἕνα ἀνθελληνικό ὄργανο τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισµοῦ, τό συγκεκριµένο ἄρθρο παρουσίασε µία διαφορετική ὀπτική». Ποιό εἶναι τό ἄρθρο αὐτό πού κατά τούς συγγραφεῖς ἀµφισβητεῖ τόν «ἀνθελληνικό» χαρακτήρα τῆς Trakya; Ἕνα κείµενο τοῦ 1946 γιά τήν 28η Ὀκτωβρίου τοῦ ‘40, γραµµένο τόσο ἐξώφθαλµα ἀπό ἑλληνικό Γραφεῖο Προπαγάνδας (µέ Μαραθῶνες καί Σαλαµίνες µέσα…) πού δέν ξεγελάει κανέναν!
Ἕνα ἄλλο στοιχεῖο πού κάνει ἐντύπωση εἶναι ἡ σχεδόν ἀποκλειστική ἀναφορά στήν µετανάστευση τῶν µουσουλµάνων ἀπό τή Θράκη κατά τή βουλγαρική Κατοχή. Βεβαίως αὐτοί ἐξετάζονται ἐν προκειµένῳ ἀλλά µία πληρέστερη ἀναφορά στήν παράλληλη ἑλληνική µετανάστευση θά ἄλλαζε τίς ἐντυπώσεις. Τό παράθεµα (σελ. 172) ἀπό  τούς Times, γιά παράδειγµα, σχετικά µέ τή βουλγαρική τακτική στή Θράκη, εἶναι σαφές: «…ἀφοῦ ὁδήγησαν τόν ἑλληνικό πληθυσµό στήν ἔξοδο ἀπό τή Δ. Θράκη, οἱ Βούλγαροι τώρα ἐφαρµόζουν τίς ἴδιες µεθόδους πρός τούς Τούρκους».
Ἕνα ἄλλο ζήτηµα πού ἐγείρει ἡ ἀνάγνωση τοῦ βιβλίου εἶναι ἄν οἱ Τοῦρκοι εἶχαν καλύτερη τύχη ἐπί Κατοχῆς ἀπό τούς Ἕλληνες. Στή σελ. 200, ἐνῶ ἀναγνωρίζεται ἡ «καλύτερη οἰκονοµική κατάσταση τῶν Τούρκων, εἰδικά στήν Κοµοτηνή», ἡ µαρτυρούµενη «προνοµιακή µεταχείρισή τους ἀπό τίς βουλγαρικές Ἀρχές» ἀποδίδεται σέ «φορεῖς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισµοῦ» καί ἀµφισβητεῖται µέ µιά ἔκθεση τοῦ τότε µητροπολίτη ὁ ὁποῖος µιλοῦσε γιά «ἴση καταπίεση». Ὅµως ἡ ἔκθεση τοῦ Βασιλείου ὑποβλήθηκε µόλις 2 µῆνες µετά τήν κατάληψη τῆς Θράκης, ἄρα καµµία ἀναίρεση δέν µπορεῖ νά προσφέρει γιά τό σύνολο τῆς τριετοῦς βουλγαρικῆς Κατοχῆς. Ἐπίσης εἶναι ἐνδεικτικές οἱ ἀναφορές στά τζαµιά καί στά µειονοτικά σχολεῖα πού λειτουργοῦσαν ἀπρό-σκοπτα κατά τήν Κατοχή.
Σέ δύο τοὐλάχιστον σηµεῖα (σελ. 179, 192) διατυπώνεται µία – περίεργη γιά µᾶς – ἄποψη, πώς ἡ βαναυσότητα τῶν Βουλγάρων ἔσβησε κάθε νοµιµοποίηση τῆς Κατοχῆς τους στά µάτια τοῦ τοπικοῦ πληθυσµοῦ. Δηλαδή ἄν ἦταν ἀνθρωπινότερη οἱ Ἕλληνες Θρακιῶτες θά τούς δέχονταν ὡς νόµιµους κυρίαρχους; Κάτι ὑποτιµητικό τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας φαίνεται νά ὑποφώσκει ἐδῶ.
Ἐπίσης ἡ ἀναφορά στή µάχη τῆς Νυµφαίας (6/4/41) µᾶλλον ἀδικεῖ τούς ὑπερασπιστές τοῦ ὀχυροῦ, ἀφοῦ ἡ παράδοση τῆς φρουρᾶς του δέν ἦταν ἀποτέλεσµα τοῦ «καταιγισµοῦ βολῶν πυροβολικοῦ»(σελ. 162) ἀλλά ἡ παράκαµψή του ἀπό τούς Γερµανούς πού µπῆκαν στήν Κοµοτηνή ὁπότε ἡ περαιτέρω ἀντίσταση στή Νυµφαία κατέστη ἀνώφελη.
Τό βιβλίο συνολικά παρέχει πλῆθος στοιχείων γιά τή Θράκη στήν ἐπώδυνη δεκαετία τοῦ ‘40 πού δέν βρίσκονται εὔκολα, µέ δεδοµένη τή φτώχεια τῆς βιβλιογραφίας. Καλοδεχούµενο λοιπόν, παρά τίς ἰδεολογικές τάσεις τῶν συγγραφέων. Κλείνοντας ἐπισηµαίνουµε τήν ἐγκληµατική στάση τοῦ ΚΚΕ ἔναντι τῶν Ποµάκων. Ὁ «Δηµοκρατικός Στρατός» ὅσο ἤλεγχε τά χωριά τους ὄχι µόνο τούς ἐπέβαλε τό λατινικό ἀλφάβητο, τύπωσε κι ἔφερε ἀπό τή Βουλγαρία τούρκικα ἀναγνωστικά, ἀποσιώπησε καθετί ποµακικό µά καί ἔστησε στήν Ὀργάνη τήν «Ἐθνική Δηµοκρατική Ἕνωση Τούρκων Ἑλλάδας» πού διοργάνωσε (1948-49) δύο «Ἐθνικά Συνέδρια τῶν Τούρκων τῆς Θράκης»! Αὐτό γιά νά µή λέµε µόνο γιά τίς νατοϊκές φοβίες τῶν δεξιῶν κυβερνήσεων πού ἐκτούρκισαν τόν ποµακικό πληθυσµό…

http://antifonitis.gr/

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΤΟ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ * Βιβλιοπωλείο Ιωάννου Χρ. Γιαννάκενα
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ
Χαρ. Τρικούπη 14, τ.κ. 106 79 ΑΘΗΝΑ * Τηλ. 210 3628976 - 210 6440 021 και τοτ. 210 3638435
www.hellasbooks.gr και e-mail:acroceramo@hellasbooks.gr
facebook: ΠΕΛΑΣΓΟΣ – ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

«Αποσταθεροποίηση του πολιτεύματος» έγιναν οι… εκλογές!

Του Γ. Δελαστίκ


Είναι απολύτως θεμιτό να θέλει κάθε κυβέρνηση να ασκήσει την εξουσία για όσο διάστημα προβλέπει το Σύνταγμα κάθε χώρας. Είναι απολύτως κατανοητό να καταγγέλλει ως δημαγωγικές τις συνήθεις εκκλήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, να κωφεύει σε αυτές και να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της, στο πλαίσιο πάντα της συνταγματικής νομιμότητας, προκειμένου να παρατείνει τον βίο της μέχρι το πέρας του καθοριζόμενου συνταγματικού ορίου.
Υπάρχουν όμως τρία πράγματα που μας ανησυχούν σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Πρώτον, όλο και συχνότερα κορυφαίοι πολιτικοί ή πολιτιακοί παράγοντες ευρωπαϊκών χωρών είτε υπονοούν είτε αποκαλούν ευθέως την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες λόγω ισχυρότατου κλονισμού κυβερνήσεων… «αποσταθεροποίηση του πολιτεύματος»! Προσπαθούν δε με διάφορες μεθοδεύσεις να αποτρέψουν την προσφυγή στις κάλπες, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι καταρρέουσες κυβερνήσεις κάθε άλλο παρά ως αποτέλεσμα της λαϊκής ετυμηγορίας έχουν προκύψει και δεν εκφράζουν την πλειοψηφία του λαού, όπως π.χ. η καταρρέουσα κυβέρνηση Λέτα στην Ιταλία, ενός ουρανοκατέβατου τεχνοκράτη, που δεν δίνει λόγο σε κανέναν για όσα κάνει στη διοίκηση της χώρας.
Το δεύτερο φαινόμενο που μας ανησυχεί, επειδή συμβαίνει ταυτόχρονα σε όλη την Ευρώπη, είναι ότι σχεδόν παντού όπου γίνονται εκλογές, τα παραδοσιακά κόμματα – πυλώνες της διακυβέρνησης της αντίστοιχης χώρας καταποντίζονται.
Αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ ελπιδοφόρο και αναζωογονητικό, αλλά πουθενά μέχρι στιγμής δεν έχει οδηγήσει δυστυχώς σε μια νέου περιεχομένου διακυβέρνηση, φιλική προς τις ανάγκες των ευρωπαϊκών λαών. Αντιθέτως -και αυτό είναι το τρίτο πανευρωπαϊκό φαινόμενο που μας ανησυχεί- σχεδόν παντού όπου γίνονται εκλογές σημειώνουν άνοδο τα ακροδεξιά, ξενοφοβικά κόμματα, τα οποία είτε συμμετέχουν πλέον άμεσα στη στήριξη κυβερνήσεων είτε επηρεάζουν καθοριστικά την πολιτική της χώρας τους (Νορβηγία, Φινλανδία, Βέλγιο, Δανία, κ.λπ.). Εγιναν προχθές βουλευτικές εκλογές στην Αυστρία, για παράδειγμα. Τόσο οι σοσιαλδημοκράτες όσο και οι δεξιοί του Λαϊκού Κόμματος που ουσιαστικά κυβερνούν με αλλεπάλληλους «μεγάλους συνασπισμούς» την Αυστρία εδώ και δεκαετίες με μικρά διαλείμματα, σημείωσαν και οι δύο τα χειρότερα εκλογικά τους αποτελέσματα εδώ και… εβδομήντα χρόνια! Οι σοσιαλδημοκράτες πήραν 27,1% και οι δεξιοί 23,8%. Αν προσθέσει κανείς τα ποσοστά τους, διαπιστώνει ότι τα δύο κόμματα – πυλώνες που κυβερνούν τη χώρα επί 70 χρόνια πήραν μαζί… 50,9%!
Οι μισοί ψηφοφόροι τούς γύρισαν την πλάτη! Δεν είναι μόνο αυτό. Η επίσημη Δεξιά του Λαϊκού Κόμματος πήρε 23,8% και η Ακροδεξιά του Κόμματος της Ελευθερίας πήρε… 21,4%! Πήρε 47 έδρες η επίσημη Δεξιά και 40 η Ακροδεξιά – και ακόμη δεν τελειώσαμε! Πήραν 21 έδρες ακόμη δύο νεοεμφανισθέντα δεξιά κόμματα: 11 έδρες το κόμμα ενός δισεκατομμυριούχου ονόματι Φρανκ Στρόναχ, ο οποίος τάσσεται κατά του ευρώ, και 10 έδρες ένα άλλο κόμμα με το όνομα Νέα Αυστρία. Δημοτικές εκλογές έγιναν την Κυριακή στην Πορτογαλία, σαρώθηκαν και εκεί οι δεξιοί κυβερνητικοί υποψήφιοι. Το κακό όμως είναι ότι όποιον και να ψηφίζουν μέχρι τώρα οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι, βελτίωση στη ζωή τους δεν βλέπουν καμία.
Από το κακό στο χειρότερο πάνε παντού. Ακόμη και στη Γαλλία, πανικό απέπνεε ο κύριος πρωτοσέλιδος τίτλος της «Μοντ» την Κυριακή.
«Δημοτικές: ο μεγάλος φόβος των εκλεγμένων απέναντι στον κίνδυνο του Εθνικού Μετώπου» έγραφε και η πρωτοσέλιδη ανάλυση άρχιζε ως εξής: «Εξι μήνες από τις δημοτικές εκλογές… και ένα αίσθημα πανικού φαίνεται ότι έχει καταλάβει την κυβερνητική πλειοψηφία. Οι υπεύθυνοι του Σοσιαλιστικού κόμματος ανησυχούν για ισχυρή άνοδο του Εθνικού Μετώπου, η οποία θα μπορούσε να δράσει ως καταλύτης για να εκδηλωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια στις εκλογές του Μαρτίου του 2014… μια άνοδος του Εθνικού Μετώπου που θα μπορούσε να μεγεθυνθεί στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2014». Φυσικά, το ζήτημα δεν είναι ούτε η περιγραφή ούτε η εξάπλωση του πανικού. Το ζήτημα είναι η θεραπεία των αιτίων της λαϊκής οργής – και αυτό σημαίνει ριζική αλλαγή πολιτικής εκ μέρους της Γερμανίας και της ΕΕ. Οσο συνεχίζεται η πολιτική της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης των ευρωπαϊκών λαών με τις πολιτικές λιτότητας, θα ζήσουμε ίσως πολύ ζοφερές μέρες.

1913-2013: Τα 100 χρόνια της Επανένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 20.30
στο Άλσος Νέας Σμύρνης
η Ένωση Κρητών Νέας Σμύρνης
οργανώνει ομιλία του Γ. Λεκάκη (www.lekakis.com),
μέλους του Δ.Σ της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων,
με θέμα
«1913-2013: Τα 100 χρόνια της Επανένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα».
Θα ακολουθήσουν παραδοσιακοί χοροί από την Κρήτη, με το χορευτικό του συλλόγου.

Και το Χίτλερ τον φυλάκισαν…

Του Θ. Κατσανέβα


Είναι γνωστό ότι, ο επακριβής προσδιορισμός των αιτιών που δημιουργούν ένα κοινωνικό απόστημα είναι ο κύριος τρόπος για την αντιμετώπισή του. Αφού βρεθεί τι πραγματικά φταίει, παίρνονται κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπισή του. Πρόληψη και πολύ λιγότερο καταστολή. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι ποιος ευθύνεται για την επικίνδυνη  διόγκωση της Χρυσής Αυγής;  Το μισό εκατομμύριο των Ελλήνων πολιτών που τη στηρίζουν είναι πράγματι φασίστες, ναζιστές;
Φυσικά όχι. Εθελοτυφλούν όσοι κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται τα πραγματικά αίτια του αποστήματος. Που δεν είναι άλλα από τον  εθνομηδενισμό, την απαξίωση της πατρίδας, τη θεοποίηση της  παγκοσμιοποίησης, το Ρεπουσισμό, την ανοχή ή και διευκόλυνση της μαζικής εισβολής μη αφομοιώσιμων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών με τη συναρτώμενη έκρηξη της εγκληματικότητας. Σε συνδυασμό με τη φτώχεια και την ανεργία του Μνημονίου. Αυτές είναι οι αιτίες που επωάζουν το αυγό του φιδιού. Γονείς του οι απάτριδες θολομένοι πολυπολιτισμικοί διεθνιστές.
Πολλοί από εμάς, κατά τεκμήριο κανονικοί άνθρωποι που στα πρώτα νιάτα μας φάγαμε πολύ ξύλο από τη Χούντα, βγάζουμε σπυριά βλέποντας την αφύσικη ισχυροποίηση των επιγόνων της 21ης Απριλίου. Αλλά το ίδιο παθαίνουμε ακούγοντας τους πολυπολιτισμικούς διεθνιστές του  Κολωνακίου να επιτίθενται στον υγιή πατριωτισμό, να εμμένουν στην εθνομηδενιστική παγκοσμιοποίηση, πίσω από την οποία βρίσκεται η διεθνοποίηση των αγορών  και όχι των λαών. Η ισοπέδωση των κρατών – εθνών προς όφελος των πολυεθνικών και των τραπεζών. Η φτωχοποίηση των πολλών προς όφελος των λίγων.
Προσωπικά, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία του μέσου Έλληνα πολίτη, θέλω τα εγγόνια και τα δισέγγονά μου να ομιλούν την ελληνική, να έχουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε μια πατρίδα με ιστορία 3.000 χρόνων. Να διατηρούν τη συγκεκριμένη πολιτισμική μας ταυτότητα μέσα στο διεθνές γίγνεσθαι. Να νιώθουν πατριώτες, αλλά όχι  φανατικοί φασίστες-εθνικιστές.
Την ώρα που ο ελληνικός λαός πλήττεται ανελέητα από το Ευρω-Μνημόνιο, επιχειρείται μια αμφίβολης αποτελεσματικότητας επίθεση στη Χρυσή Αυγή. Ένα «ρεάλιτυ» πρόγραμμα που βολεύει την ανάγκη αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τις τραγικές συνέπειες της ακραίας Μερκελικής λιτότητας. Αν η αστυνομική αυτή επιχείρηση άγριας καταστολής, αν δε συνοδευτεί από ριζική αναστροφή της εθνομηδενιστικής αθλιότητας, είναι πολύ πιθανό να γυρίσει μπούμεραγκ. Μη ξεχνάμε ότι και τον Χίτλερ τον φυλάκισαν. Και είναι γνωστές οι συνέπειες.
Το τραγικό είναι ότι, οι πατριωτικές προοδευτικές δυνάμεις, διακατέχονται από πλήρη σύγχυση που οφείλεται στην απαξίωση του ψευδεπίγραφου ΠΑΣΟΚ και  στην υφαρπαγή των ψηφοφόρων του από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από τη ΝΔ, μέχρι και από τη Χρυσή Αυγή. Μέχρι σήμερα, δεν έχει ακόμα αναγεννηθεί από τα συντρίμμια μια οργανωμένα ισχυρή πατριωτική κεντροαριστερή δυναμική.
Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να αργήσει πολύ. Τα πολιτικά αποστήματα όπως της Χρυσής Αυγής δεν αντιμετωπίζονται με αστυνομική καταστολή. Μόνο η δημιουργία ενός ισχυρού πατριωτικού προοδευτικού κινήματος που θα ανατρέψει με βιώσιμη πολιτική πρόταση και δράση το Ευρω-Μνημόνιο, μπορεί  να εξοντώσει το απόστημα και να δώσει διέξοδο και ελπίδα στη χώρα.

Άναψε ο πόλεμος για τα ελληνικά πετρέλαια

oil
Εφόσον για τον Πρίνο και τους Παξούς υπάρχει τόσο ενδιαφέρον, γιατί δεν αξιοποιείται πολιτικά και άμεσα ταμειακά με τη μεθόδευση τιτλοποίησης της  τεράστιας διαπιστωμένης αξίας των κοιτασμάτων της ελληνικής ΑΟΖ στη νότια Κρήτη; Ήδη και η Deutsche Bank  και το Oxford University έχουν δείξει το ενδιαφέρον τους. ( Ν.Κ. )
Πρώτη Δημοσίευση: Τετάρτη, 25. 09. 2013 – 08:45
Αμέριστο το ενδιαφέρον ξένων επενδυτών αλλά και κυβερνήσεων – Δέκα διεθνείς κολοσσοί σε αναζήτηση ευκαιριών στην Ελλάδα
Σημαντική ήταν η παρουσία στελεχών και μεγαλόσχημων από δέκα και πλέον πετρελαϊκούς ομίλους, αλλά και εκπροσώπων πολλών κυβερνήσεων, στο ετήσιο συνέδριο «Balkans Οil and Gas Summit» που διεξάγεται από χθες στην Αθήνα -γεγονός που σαφώς καταδεικνύει το αμέριστο και επίμονο ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για τα ελληνικά πετρέλαια και τα κοιτάσματα αερίου της Ανατολικής Μεσογείου.
Ενδεικτικά, από την ρωσική Gazpromneft, τον πετρελαϊκό βραχίονα τηςGazprom, συμμετείχαν οι Maria Kovtun και Anastasia Komova (τομέας ανάπτυξης ευρωπαϊκών projects), για λογαριασμό της Shell ο διευθυντής ανάπτυξης νέων επιχειρηματικών σχεδίων Gianpetro Bertuglia, από την αμερικανική Exxonmobil ο εμπορικός σύμβουλος Tom Jawoski, και εκ μέρους της ισπανικής Repsol ο διευθυντής εξαγωγών για Ευρώπη & Μ. Ανατολή Max Torres.
Συμμετείχαν επίσης στελέχη της πολυεθνικής Foster Wheeler που με έδρα την Ελβετία ειδικεύεται σε κατασκευές αγωγών, terminals και διυλιστηρίων, της Ν. Κορεατικής DanaPetroleum, της εταιρείας σεισμικών ερευνών Spectrum (ανταγωνιστής της PGS), εταιρείες υδρογοναθράκων από την περιοχή των Βαλκανίων, όπως η σερβική NIS, η βουλγαρική Bulgartransgas, και η αλβανική Stream Oil, καθώς και οι ελληνικές ΕΛΠΕ και Energean Oil.
Όσον αφορά την εκπροσώπηση σε επίπεδο πρεσβειών, την πιο πολυμελή αντιπροσωπεία είχε η Αμερικανική Πρεσβεία (σσ: που παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στους υδρογονάνθρακες), με πέντε στελέχη και επικεφαλής τον ακόλουθο για οικονομικές υποθέσεις David Lepeatt.
Κατά κοινή ομολογία, ήταν η πρώτη φορά που πετρελαϊκό συνέδριο στην Αθήνα συγκέντρωσε τόσο μαζικό ενδιαφέρον από ξένους παίκτες (και με αλμυρό κόστος συμμετοχής στις 1.700 λίρες κατ’ άτομο). Αν και θα μπορούσε να επικαλεστεί κάποιος την ατζέντα του συνεδρίου που αφορούσε στις γενικότερες εξελίξεις στον τομέα υδρογοναθράκων στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπη,ς ήταν ωστόσο προφανές πως το ενδιαφέρον εστίασε στις εξελίξεις γύρω από τη χώρα μας.
Οι Παξοί στο επίκεντρο
 Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν, με πρωτοβουλία του επικεφαλής στο τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζελελίδη, δύο από τις πολλές απεικονίσεις των σεισμικών γραμμών που «τράβηξαν» οι Νορβηγοί της PGS στο Ιόνιο. «Ωραίες όλες αυτές οι διαφάνειες, όμως εγώ δεν είμαι γεωλόγος αλλά επιχειρηματίας, ποια είναι η καλύτερη περιοχή για να βάλω τα χρήματά μου;», ήταν η ερώτηση που δέχθηκε από το ακροατήριο. «Απάντηση θα μας δώσει μόνο η ερμηνεία των δεδομένων που θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2014, και αφού πρώτα τελειώσει η επεξεργασία τους. Πάντως θεωρώ ότι η πλέον υποσχόμενη περιοχή είναι αυτή των Παξών», απάντησε ο κ. Ζελελίδης.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι -έστω και ανεπίσημα- είναι η 4η φορά (μετά τη Βαρκελώνη, το Λονδίνο, και τα Χανιά) που μπροστά σε εξειδικευμένο κοινό παρουσιάζονται δεδομένα από τις περιοχές που ερεύνησε το νορβηγικό σκάφος Nordic Explorer.
Στον «δρόμο» της Total τα ΕΛΠΕ…
 Η είδηση πάντως βγήκε από την ελληνική πλευρά. Μετά τη γαλλική Total, που φέρεται ότι έχει αγοράσει από την PGS το συνολικό πακέτο των 79 σεισμικών γραμμών συνολικού μήκους 12.500 χλμ που «χάραξαν» οι Νορβηγοί σε Ιόνιο – Νότια Κρήτη (πληρώνοντας γύρω στα 5 – 6 εκατ. ευρώ), χθες έγινε γνωστός άλλος ένας αγοραστής: Πρόκειται για τα ΕΛΠΕ, που επίσης αγόρασαν τα δεδομένα, όπως ανακοίνωσε στο συνέδριο ο γενικός διευθυντής έρευνας και παραγωγής του ομίλου Γιάννης Γρηγορίου. Και βεβαίως αυτό από μόνο του δεν δεσμεύει την εταιρεία σε αναγκαστική συμμετοχή της στους διαγωνισμούς, δείχνει ωστόσο -αν μη τι άλλο- ότι το ενδιαφέρον δεν μένει στα λόγια.
Η ερμηνεία των ευρημάτων της PGS αναμένεται να ξεκινήσει μετά το Δεκέμβριο, οπότε εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία των σεισμικών, όπως επανέλαβε ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ Κώστας Μαθιουδάκης. Το πιθανότερο είναι ότι, έως το τέλος Μαρτίου 2014, θα έχουν ερμηνευτεί τα δεδομένα, οπότε και θα προκύψει μια πρώτη σαφή εικόνα για τα πετρέλαια του Ιονίου και της Κρήτης.
Στην Αθήνα το επόμενο ραντεβού
 Δεν είναι πάντως τυχαίο ότι το επόμενο μεγάλο ραντεβού ξένων ομίλων όπου τα ελληνικά πετρέλαια θα βρεθούν στο επίκεντρο, θα είναι πάλι στην Αθήνα, στις 5 – 7 Νοεμβρίου. Η ελληνική πρωτεύουσα επελέγη για να φιλοξενήσει το καθιερωμένο πετρελαιογεωλογικό συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Γεωλόγων Πετρελαίου (AAPG), το οποίο θεωρείται ως θεσμός στην παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου. Εκεί η PGS δεν αποκλείεται να παρουσιάσει στοιχεία ακόμη πιο προχωρημένα από πλευράς επεξεργασίας.
Επόμενος επίσης σταθμός θα είναι πάλι το συνέδριο της AAPG, αυτή τη φορά τον Απρίλιο του 2014, στο Χιούστον του Τέξας -καρδιά της παγκόσμιας πετρελαϊκής βιομηχανίας, όπου και εδρεύει το τμήμα επεξεργασίας των σεισμικών δεδομένων από τις ελληνικές θάλασσες της PGS.
Έναν μήνα πριν, τον Μάρτιο του 2014, αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί από τους Νορβηγούς και η ερμηνεία των δεδομένων. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει σαφής εικόνα για το τι ακριβώς μας επιφυλάσσουν οι ελληνικές θάλασσες.
Η άντληση πετρελαίου στον Πρίνο
 Σε κρίσιμη καμπή εισέρχονται οι προσπάθειες για τη συνέχιση της εκμετάλλευσης πετρελαίου στον Πρίνο, όπου αυτή τη στιγμή υλοποιείται επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 60 εκατομμυρίων δολαρίων, με στόχο την αύξηση της παραγωγής από τα ήδη γνωστά κοιτάσματα.
Ωστόσο ακόμη μεγαλύτερες προοπτικές, διανοίγονται με την επένδυση στην παραγωγή πετρελαίου από το «κοίτασμα Ε», ύψους άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, η οποία θα διασφαλίσει για τα επόμενα χρόνια τη συνέχιση της εκμετάλλευσης και την αύξηση της απασχόλησης πάνω από τα σημερινά επίπεδα.
Σε ό,τι αφορά στο επενδυτικό πρόγραμμα που βρίσκεται σε εξέλιξη, από τις τέσσερις γεωτρήσεις που έχουν προγραμματιστεί, η πρώτη ολοκληρώθηκε και βρίσκεται σε εξέλιξη η δεύτερη. Όπως εξηγούν στο Euro2day.gr στελέχη της Energean, εκτός από την πρώτη γεώτρηση η οποία θα χρησιμοποιηθεί για την εισαγωγή νερού στο κοίτασμα του Πρίνου, όλες οι επόμενες εκτελούνται για την αύξηση της παραγωγής.
Τα αποτελέσματα της δεύτερης αναμένονται στα τέλη Οκτωβρίου, ενώ σύμφωνα με τις μελέτες που έχουν γίνει αυτή μπορεί να προσφέρει ημερησίως 600 επιπλέον βαρέλια αργού. Η 3η γεώτρηση αναμένεται να δώσει στοιχεία στα τέλη Νοεμβρίου, με εκτιμήσεις για άλλα 600 βαρέλια, ενώ η 4η περί τα τέλη Φεβρουαρίου με εκτιμήσεις για άλλα 1.000 με 1.200 βαρέλια. Έτσι με την ολοκλήρωση του προγράμματος γεωτρήσεων, η παραγωγή από τα περίπου 1.800 βαρέλια ημερησίως σήμερα, αναμένεται ότι θα υπερβαίνει τα 4.000 βαρέλια.
Στελέχη της εταιρείας τονίζουν τη σημασία του προγράμματος επενδύσεων για αύξηση της παραγωγής, καθώς με τα σημερινά επίπεδα παραγωγής στα 1.800 βαρέλια ημερησίως, η βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης είναι οριακή, εξαρτώμενη αποκλειστικά από τις διεθνείς τιμές πετρελαίου. Σύμφωνα δε με τους ίδιους, σε περίπτωση υποχώρησης της διεθνούς τιμής κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, τίθεται ζήτημα συνέχισης της παραγωγικής δραστηριότητας.
Σε ό,τι αφορά στο «κοίτασμα Ε», πρέπει να σημειωθεί ότι το 2011 είχε ξεκινήσει παραγωγική δραστηριότητα, η οποία απέδωσε συνολικά περί τις 340.000 βαρέλια. Ωστόσο η παραγωγή αυτή βασίστηκε σε μία οριζόντια και πολύ δύσκολη γεώτρηση. Έτσι λόγω των τεχνικών και γεωλογικών προβλημάτων που ανέκυψαν, η άντληση πετρελαίου διεκόπη.
Η εκμετάλλευση του “Ε” θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση ιδιαίτερου επενδυτικού προγράμματος με την κατασκευή νέας θαλάσσιας πλατφόρμας εκμετάλλευσης, ενώ η πρώτη γεώτρηση στο «Ε» σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Energean Μαθιό Ρήγα, θα γίνει το 2014. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα που προέκυψαν από την έρευνα και την οριζόντια γεώτρηση, προκύπτει ότι οι ποσότητες αργού που μπορούν να αντληθούν από το κοίτασμα «Ε», ανέρχονται σε 9 εκατομμύρια βαρέλια.
Γενικότερα πάντως, η εταιρεία αναζητεί διέξοδο και σε νέες περιοχές που γειτνιάζουν με τον κόλπο της Καβάλας, σε μία προσπάθεια να διατηρηθεί και, αν γίνει δυνατό, να ενισχυθεί η απασχόληση των περίπου 300 εργαζομένων.
Για το λόγο αυτό η Energean σε συνεργασία με την Ισραηλινή Ratio, κατέθεσαν ερευνητική πρόταση για τις θαλάσσιες περιοχές του Θερμαϊκού Κόλπου και του Κόλπου του Ορφανού, οι οποίες γεωλογικά έχουν σημαντικές ομοιότητες με εκείνες του Πρίνου και της Καβάλας. Πρόκειται για δύο περιοχές που είχαν παραχωρηθεί στην δεκαετία του ’60 στην Texaco και στην Oceanic και εν συνεχεία επιστράφηκαν (1981 και 1984) αντιστοίχως στην τότε ΔΕΠ – ΕΚΥ.
Η περιοχή στον Θερμαϊκό έχει έκταση 5.025 τετραγωνικά χιλιόμετρα και στον Κόλπο του Ορφανού 2.105 τ. χιλιόμετρα. (Η παραχώρηση του Πρίνου είναι μόλις 600 τ. χιλιόμετρα). Η Energean θεωρεί ότι η εμπειρία που έχει στην εκμετάλλευση πετρελαίου σε θαλάσσια περιοχή, η οποία μάλιστα βρίσκεται πολύ κοντά σε τουριστικά θέρετρα, αποτελεί και το βασικό της επιχείρημα για την ανάπτυξη δραστηριότητας στον Θερμαϊκό και στον Κόλπο του Ορφανού, δηλαδή σε περιοχές και με τουριστικές υποδομές.

“Κατέβασε τα ρολά” η αμερικανική κυβέρνηση

Από τη στιγμή που δεν επιτεύχθηκε συμφωνία στο Κογκρέσο, βρίσκεται σε εξέλιξη η μερική διακοπή της λειτουργίας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Εγινε αυτό που ονομάζουμε “δημοσιονομικός γκρεμός”.
Να εξηγήσουμε τί σημαίνει αυτό: Βάζει λουκέτο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ και τίθενται αυτοδίκαια οι δημόσιοι υπάλληλοι σε αργία άνευ αποδοχών. Επηρεάζονται άμεσα 700 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν επηρεάζονται οι άνδρες και οι γυναίκες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ο Λευκός Οίκος ενημέρωσε πριν από λίγο τα υπουργεία και τις λοιπές τπηρεσίες ότι δεν υπήρξε συμφωνία στο Κογκρέσο, άρα το κράτος κλέινει και “κατεβάζει τα ρολά”.
Η Υπηρεσία Διαχείρισης και Προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου έδωσε εντολή στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να αρχίσουν την εκτέλεση των σχεδίων για τη διακοπή λειτουργίας της κυβέρνησης τα μεσάνυκτα (ώρα Ουάσιγκτον).
Λίγα λεπτά πριν από τη διακοπή λειτουργίας της κυβέρνησης, η Βουλή των Αντιπροσώπων, που ελεγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, συμφώνησε στη διατύπωση επίσημου αιτήματος για διαπραγματεύσεις με τη Γερουσία.
Ομως πριν από την σύγκληση των Ρεπουμπλικανών της Βουλής, οι Δημοκρατικοί απέρριψαν την πρόταση για διαπραγματεύσεις και δήλωσαν ότι οι Ρεπουμπλικανοί οφείλουν να δώσουν την τελική τους έγκριση στο νομοσχέδιο χρηματοδότησης μέχρι τις 15 Νοεμβρίου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Ετσι φτάσαμε στο κλείσιμο της κυβέρνησης.
Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έστειλε μήνυμα στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Τους είπε ότι θα παραμείνουν κανονικά στην υπηρεσία τους κατά τη διάρκεια της μερικής διακοπής της λειτουργίας της κυβέρνηση, αλλά ενημέρωσε το πολιτικό προσωπικό του Πενταγώνου για πιθανές υποχρεωτικές αδειοδοτήσεις. Ανέφερε τα εξής:
“Γνωρίζω ότι οι ημέρες που έρχονται μπορεί να σημαίνουν περισσότερη αβεβαιότητα και πιθανές υποχρεωτικές αδειοδοτήσεις. Και γνωρίζω ότι αυτό έρχεται μετά από τις αδειοδοτήσεις που πολλοί από εσάς υποστήκατε ήδη το καλοκαίρι. Εσείς και οι οικογένειές σας αξίζουν κάτι περισσότερο από την δυσπραγία που παρακολουθούμε σήμερα στο Κονγκρέσο”, είπε ο πρόεδρος Ομπάμα στο τηλεοπτικό μήνυμά του.
Τι σημαίνει για την επίσκεψη του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά η εξέλιξη αυτή; Γίνονται κανονικά οι συναντήσεις με τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, κ. Κριστίν Λαγκάρντ (στις 3 το μεσημέρι ώρα Ουάσιγκτον) και τον αντιπρόεδρο Τζόζεφ Μπάιντεν στο Λευκό Οίκο. Αλλά δεν γίνονται τα εγκαίνια της ελληνικής έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη.
Επίσης δεν είναι γνωστό αυτή τη στιγμή αν θα γίνουν οι συναντήσεις του Πρωθυπουργού στο Κογκρεσο. Ο κ. Σαμαράς έχει προγραμματίσει να συναντήσει μεγάλο αριθμό βουλευτών και γερουσιαστών.


Read more: http://mignatiou.com/?p=13437#ixzz2gVeIGOS3