Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

υπουργείο Εξωφρενικών Να μην ξεχνάμε το μάθημα-πάθημα από τον Ντενκτάς

Το Σκοπιανό έχει μπει σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη καμπή και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή από την Αθήνα. Η συγκυρία της παρουσίας στην ηγεσία της πΓΔΜ του Ν. Γκρούεφσκι, που με τις επιλογές του μάλλον... σύμμαχος αναδεικνύεται, δεν πρέπει να επαναπαύσει το υπουργείο Εξωτερικών και την ελληνική πολιτική ηγεσία.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε το μάθημα με τον Ντενκτάς, που ενώ για δεκαετίες είχαμε προσαρμοστεί και επαναπαυθεί στην αδιαλλαξία του, ξαφνικά βρεθήκαμε να τρέχουμε να αντιμετωπίσουμε την πολιτική του «ενός βήματος μπροστά» στο Κυπριακό, στην οποία έσυραν τον τουρκοκύπριο ηγέτη οι Ερντογάν-Νταβούτογλου.

Τα λέμε αυτά, γιατί δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες και ασχολίαστες οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Η σκοπιανή πλευρά διέρρευσε ότι υποβλήθηκε ελληνική πρόταση με το όνομα «Αλβανικοσλαβική Μακεδονία», κάτι που διέψευσε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Φαίνεται, όμως, πως κάποια αναφορά επί του συγκεκριμένου ονόματος έγινε, προκαλώντας αμηχανία αρχικά και μάλλον εκνευρισμό δευτερευόντως, στους Σκοπιανούς.

Η διαδικασία, υπό τον κ. Νίμιτς, είναι προφανές ότι έχει φτάσει στα όρια της και οι Σκοπιανοί το αντιλαμβάνονται επιχειρώντας να βρουν συμμαχίες κυρίως στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Παρά τη σθεναρή ελληνική στάση, είναι γνωστό ότι ελάχιστες χώρες βλέπουν με συμπάθεια την ελληνική θέση στο θέμα της ονομασίας. Αυτό έχει εκφραστεί και στις Συνόδους Κορυφής, που πρακτικά, έχουν δώσει το πράσινο φως στον επίτροπο Φούλε να κάνει παιγνίδια με τις υποτιθέμενες ενδιάμεσες εκθέσεις του.

Κάποιοι οργανώνουν, εδώ και καιρό, μια ιδιότυπη εμπλοκή της ΕΕ στη διαδικασία υπό τον ΟΗΕ, με πρόσχημα μάλιστα το συνεχιζόμενο τέλμα, ώστε εάν δεν διευκολυνθεί η επίλυση της διαφοράς για το όνομα, τουλάχιστον να παρακαμφθούν οι ελληνικές αντιρρήσεις και να αρχίσουν οι ενταξιακές συνομιλίες της πΓΔΜ, «παράλληλα» με τις συνομιλίες για το όνομα.

Η θέση αυτή, είναι η γνωστή, που προβλέπει την απελευθέρωση της ευρωατλαντικής πορείας της πΓΔΜ, με την ελπίδα ότι στο τέλος της διαδρομής όταν και όποτε έρθει, η πΓΔΜ θα... ανταποδώσει την κίνηση καλής θέλησης της Ελλάδας αποδεχόμενη ένα όνομα κοινής αποδοχής. Όταν θα είναι, βεβαίως, ξεκάθαρο πως η πΓΔΜ θα είναι πολύ πιο ισχυρή από ότι σήμερα, για να δεχθεί έναν λογικό συμβιβασμό.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να αντιμετωπισθεί τόσο η παρέμβαση της Γαλλίας στον ΟΗΕ, που δήλωσε ότι «πρέπει και οι δυο χώρες να επιδείξουν βούληση για επίλυση του προβλήματος», όσο και η ξαφνική επίσκεψη του κ. Νίμιτς στο Βερολίνο και η συνάντησή του με την Αγ. Μέρκελ, όπου και πάλι, από την Καγκελαρία εκφράσθηκε η ίδια θέση, που ουσιαστικά αποδίδει εξίσου τις ευθύνες για την παρατεινόμενη εκκρεμότητα, στις δυο χώρες.

Ας μην παραβλέπουμε αυτές τις κινήσεις γιατί είναι ενδεικτικές του κλίματος που διαμορφώνεται και δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, όταν η χώρα θα είναι με την πλάτη στον τοίχο για το θέμα του χρέους, να προκύψει ξαφνικά και θέμα (Σκοπιανό), στο οποίο δυστυχώς δεν έχουμε σχεδόν κανένα σύμμαχο στην ΕΕ. Οι όποιες κινήσεις πρέπει να γίνουν πριν από τη Σύνοδο, ώστε εάν υπάρχει πράγματι διάθεση υποχώρησης από τον κ. Γκρουέφσκι να προχωρήσει η διαδικασία, ή σε διαφορετική περίπτωση να εξηγηθεί επαρκώς στη διεθνή κοινή γνώμη ποιοι είναι οι λόγοι που εμποδίζουν τη λύση του προβλήματος…

****

Υποσχέσεις και όροι…

H ευαισθησία του Κ. Παπούλια για τις σχέσεις με την Αλβανία είναι γνωστές και είναι ίσως και δικαιολογημένες από τα προσωπικά βιώματα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε από παιδί, όταν μεγάλωνε στα σύνορα με την Αλβανία.

Ίσως και ένας από τους λόγους που θέλησε να επισκεφθεί τη γειτονική χώρα να ήταν και ένα είδος αποχαιρετισμού σε ένα «κεφάλαιο» της εξωτερικής πολιτικής, στο οποίο ήταν αφοσιωμένος ο Κ. Παπούλιας. Αυτό όμως και η δικαιολογημένη συναισθηματική φόρτιση του Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα πραγματικά δεδομένα των ελληνοαλβανικών σχέσεων.

— Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον Β. Βενιζέλο, που ίσως πιστεύει στις δυνατότητες που προσφέρονται από την ιδεολογική συγγένεια του ΠΑΣΟΚ με τον νέο αλβανό πρωθυπουργό Ε. Ράμα (όπως παλιότερα και ο Κ. Μητσοτάκης πίστευε στην ιδεολογική σχέση με τον Σ. Μπερίσα, ο Άκης Τσοχατζόπουλος με τον Φάτος Νάνο, πριν διαψευστούν άπαντες παταγωδώς…).

— Ο κ. Βενιζέλος πήγε στα Τίρανα, εισέπραξε υποσχέσεις, ο κ. Παπούλιας πήγε και αυτός στην Αλβανία, δεν άκουσε καν υποσχέσεις, αλλά μάλλον όρους και προϋποθέσεις. Ίσως θα πρέπει να γίνει μια ψύχραιμη και ρεαλιστική αξιολόγηση του σημείου, στο οποίο βρισκόμαστε στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, ώστε να σχεδιαστούν τα επόμενα βήματα. Χωρίς συναισθηματισμούς και χωρίς κομματικά στοιχήματα…

— Είναι περιττό να μιλήσουμε και πάλι για το γνωστό θέμα της αξιοποίησης συνταξιούχων πρέσβεων, καθώς σταθερά θεωρούμε πως υπάρχουν ιδιαίτερα αξιόλογα στελέχη στη νέα γενιά διπλωματών. Αλλά δεν κατανοούμε για ποιο λόγο διαγράφουν την εμπειρία και τη γνώση σημαντικών ελλήνων διπλωματών, την οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν έστω με ανεπίσημο τρόπο. Η εμπειρία πρέσβεων όπως του κ. Σαββαϊδη, του πρέσβη Αγαθοκλή, του πρέσβη Καραϊτίδη (έστω κι αν ο τελευταίος, ορίσθηκε σύμβουλος σε θέματα Κυπριακού) του πρέσβη Ροδουσάκη, του πρέσβη Μαλλιά, ακόμη και του πρέσβη Ζέπου(παρά τα όσα του έχουμε σούρει…).

— Για παράδειγμα, για την προετοιμασία της προεδρίας, θα ήταν απολύτως χρήσιμες οι συμβουλές και ο παρατηρήσεις του Αρ. Αγαθοκλή, ο οποίος και μακρά ευρωπαϊκή εμπειρία έχει (όσο κάνεις άλλος στο ΥΠΕΞ) και με επιτυχία είχε συμβάλλει στην οργάνωση της προεδρίας του 2003…

To 2014 πιο κρίσιμο από το 2004

Στην Κύπρο, τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα είχε σχεδιάσει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ, Αλεξ. Ντάουνερ, ο οποίος συνεχίζει να προκαλεί με τις μεθοδεύσεις του που φαίνεται να έχουν μοναδικό στόχο τον εγκλωβισμό του Ν. Αναστασιάδη σε μια αδιέξοδη διαδικασία συνομιλιών. Έτσι μετά από δυο τρεις μήνες άκαρπων συνομιλιών (αφού φυσικά ο κ. Έρογλου επιμένει σε συνομοσπονδιακή λύση ένωσης δυο κρατών) ο κ. Ντάουνερ θα ανακοινώσει το αδιέξοδο, θα εμφανίσει το Σχέδιο Μπαν και Μουν που έχει στο συρτάρι του αντιγράφοντας το Σχέδιο Ανάν, ως αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης και των «καλών υπηρεσιών» του και θα οδηγήσει τις δυο κοινότητες σε δημοψήφισμα, όπου κατά πάσα βεβαιότητα το σχέδιο του θα απορριφτεί, ίσως και με μεγαλύτερα ποσοστά από ότι το 2004. Ο Ν. Αναστασιάδης με το φορτίο του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν να τον βαραίνει στους ώμους του, μάλλον δεν είναι διατεθειμένος να το θυσιασθεί για να πάρει εύφημο μνεία ο κ. Ντάουνερ…

Όλα αυτά δεν γίνονται τυχαία. Ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα θα ασκήσει αφόρητη πίεση στον Ν. Αναστασιάδη, ενώ μια δεύτερη απόρριψη σχεδίου λύσης θα σημάνει για τη διεθνή κοινότητα και το τέλος των προσπαθειών για λύση του Κυπριακού, με επισημοποίηση της διχοτόμησης.

— Και ίσως αυτό δεν είναι το χειρότερο σενάριο, αλλά το πραγματικά κακό σενάριο είναι αυτή η επισημοποίηση της διχοτόμησης να μην επιφέρει κανένα εδαφικό όφελος στην ελληνοκυπριακή πλευρά, αλλά αντίθετα να επιβληθεί παραχώρηση δικαιωμάτων στην ΑΟΖ και στην τουρκοκυπριακή πλευρά…

— Γι αυτό, ίσως, το 2014 θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά για το Κυπριακό, τουλάχιστον μετά το 2004…

— Επανέρχεται από καιρού εις καιρόν η σκέψη ή πρόταση για τη θέσπιση (νεκρανάσταση) θέσης ΜΟΝΙΜΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ένας παρωχημένος θεσμός που έχει καταργηθεί από τη δεκαετία του '50! Πώς θα λειτουργεί ο ΜΟΝΙΜΟΣ υφυπουργός; Εν είδει θεσμοφύλακα της εξωτερικής πολιτικής; Ή για να συντονίζει τις Δ/νσεις του ΥΠΕΞ; Αυτόν τον ρόλο σήμερα δεν τον έχει ο υπηρεσιακός γενικός γραμματέας; Αν πάλι, για να συμβάλλει να επανακτήσουν οι διπλωμάτες την χαμένη αίγλη και αξία τους, ας φροντίσουν πρώτα για την πληρότητά τους γιατί η έλλειψη κατάρτισης οδήγησε στην απαξίωσή τους από τους πολιτικούς (και όχι μόνο από τον Πάγκαλο). Ο Λαβρόφ και το ρωσικό διπλωματικό σώμα, είχαν ακριβώς ως προσόν την υπηρεσιακή και τεχνοκρατική επάρκεια που αναγνωρίσθηκαν από τις πολιτικές τους ηγεσίες. Με μόνιμους υφυπουργούς και πορδές δεν βάφονται αυγά! 


www.paron.gr

Ο ΔΗΜΑΡατος αρθρογράφος ξαναχτυπά!

Το νέο κωμικοτραγικό τουρκολάγνο παραλήρημα του γραμματέα της ΔΗΜΑΡ Ροδόπης…
Γνωστός πλέον όχι μόνο σ’ εμάς εδώ στην Κομοτηνή, αλλά και σε όλους εσάς – χάρη κυρίως στο «Προξενείο-Στοπ» – ο πολιτικά πολύπλαγκτος Δάμων Δαμιανός (μια που πέρασε από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ετέρους κομματικούς σωλήνες, πριν καταλήξει στη ΔΗΜΑΡ, ήτοι στον μάλλον πιο προσιδιάζοντα στην…πατριωτική του ιδιοσυγκρασία χώρο). Ένας άνθρωπος που έχει εδώ και πολλά χρόνια τις καλύτερες σχέσεις με το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής και συστηματικά υιοθετεί (έργοις, λόγοις και…κειμένοις) πλήρως όλα τα αιτήματα της τουρκικής πολιτικής στην ελληνική Θράκη.
Από τις φωτογραφίες που παραθέτουμε, στις 2 πρώτες τον βλέπετε παρέα με τον Ιλχάν Αχμέτ και τον «έτερο Καππαδόκη» της τοπικής ΔΗΜΑΡ Συμεών Σολταρίδη (στην πρόσφατη επίσκεψή τους στο τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, στις 29/10, για τη Γιορτή της Τουρκικής Δημοκρατίας), ενώ η τελευταία είναι από την εκδήλωση του περασμένου καλοκαιριού για τη μνήμη του φασίστα τουρκοπράκτορα Αχμέτ Σαδήκ (όπου μάλιστα ο Δ.Δ. έβγαλε μέχρι και λόγο)!
Και μια που, όπως σας είχαμε ξαναγράψει, ο λεγάμενος συνεργάζεται και απροκάλυπτα πλέον εδώ και λίγο καιρό με τη (σχεδόν) επίσημη φωνή του Προξενείου τουρκοφυλλάδα «Γκιουντέμ», σήμερα λοιπόν σας παραθέτουμε αυτούσιο το τελευταίο άρθρο του σε αυτήν (25/10), μήπως και καταλάβετε τι ακριβώς σημαίνει χυδαία (μέσω ενός δήθεν μελιστάλαχτου, μετριοπαθούς ψευτομανδύα) παραχάραξη της πραγματικότητας. Όσοι από σας λοιπόν έχουν γερά στομάχια, ας καμαρώσουν ευθύς αμέσως ατόφιο δείγμα…εμετού. Και ας συγκρίνουν ασφαλώς τον…χριστεπώνυμο συντάκτη του με όσους αναφέραμε στο προηγούμενό μας δημοσίευμα, κάποιους μουσουλμάνους αγωνιστές δηλαδή, για να σκεφτούν ποιος έχει μεγαλύτερη σχέση με την Ελλάδα. Οι συγκρίσεις γεννούν πραγματικά κατάθλιψη…
«Αν ρωτήσετε την άποψη της ελληνικής κοινής γνώμης εκτός Θράκης για την μειονότητα της Δυτικής Θράκης, θα σας δώσουν συνήθως στερεότυπες απαντήσεις που είναι περίπου ίδιες τα τελευταία 30 χρόνια. Μιλώντας με άλλους Έλληνες πολίτες λοιπόν και όταν τους αναφέρω ότι κατάγομαι από την Θράκη παίρνω τις ακόλουθες αναφορές: « πως τα περνάτε εκεί πάνω με τους Τούρκους;», «Πολύ αέρα πήραν οι Πομάκοι και τα θέλουν όλα δικά τους», «ακούγεται ότι όλοι αυτοί κοιτάζουν προς την Τουρκία», «είναι αλήθεια ότι αγοράζουν γη για να πατήσουν πόδι σε όλη την Θράκη;», « τι κάνει το ελληνικό κράτος εκεί πάνω τελικά;», «σε λίγα χρόνια θα ζητήσουν και αυτονομία, να μου το θυμηθείς φίλε, η Θράκη κινδυνεύει», «αν γίνει πόλεμος ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία αυτοί με ποιον θα είναι;».
Σκέφτομαι μετά από όλα αυτά ότι τελικά σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα ζούμε εδώ στην Θράκη σε δύο παράλληλους κόσμους, σε δύο παράλληλες πραγματικότητες. Από τη μια υπάρχει η πραγματική ζωή και η καθημερινότητα όλων όσων ζούμε στην πολυπολιτισμική Θράκη. Μια συμβίωση κατά βάση ειρηνική για πολλές δεκαετίες ανάμεσα σε μουσουλμάνους και χριστιανούς, σε πλειονοτικούς και μειονοτικούς, σε Έλληνες και Τούρκους. Με τα προβλήματα μας, τις ανοιχτές μας πληγές, τις οξύτητες που ενυπάρχουν ορισμένες φορές ανάμεσα σε πληθυσμούς με διαφορετικά εθνικά, θρησκευτικά και φυλετικά χαρακτηριστικά που η μοίρα, η γεωγραφία, η ιστορία και η διπλωματία τους έφερε να ζούνε μαζί στον ίδιο τόπο. Και μάλιστα σε μια γωνιά των ταλαιπωρημένων και αιματοβαμμένων από εθνικισμούς και πολέμους, Βαλκανίων. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι η Βαλκανική χερσόνησος έχει αποκληθεί ως η «μαμή της ευρωπαϊκής ιστορίας».
Η ελληνική κοινή γνώμη όμως εκτός Θράκης έχει βαθιά μεσάνυχτα για όλα αυτά. Για χρόνια ολόκληρα ο μεγαλύτερος, ο ισχυρότερος, ο απεχθέστερος και ο «βολικότερος» εχθρός της ιστορίας μας υπήρξαν οι Τούρκοι. Αυτοί ήταν που μας σκλάβωσαν για 400 χρόνια, αυτοί που μας στέρησαν την πατρίδα, την θρησκεία, την ελευθερία, αυτοί που μας πολέμησαν και μας έκαναν κακό στην Κύπρο, στην Μικρά Ασία, στον Πόντο, στην Θράκη, σχεδόν παντού!
Και η μειονότητα στην Θράκη, παρά το γεγονός ότι γενιές ολόκληρες Ελλήνων έμαθαν και διδάχθηκαν συνάμα να την αποκαλούν ως «μουσουλμανική», «γιατί είναι μεγάλος κίνδυνος για το έθνος και την πατρίδα ο εθνικός της αυτό-προσδιορισμός», στο υποσυνείδητο των περισσότερων ταυτίζεται με την Τουρκία, δηλαδή τον προαιώνιο εχθρό και άρα συνιστά κίνδυνο η ύπαρξή της για την εθνική μας ακεραιότητα και την ελληνικότητα της Θράκης.
Είναι οι ίδιοι συμπατριώτες μας που αποκαλούν τους πολίτες της FYROM, ως «γυφτοσκοπιανούς», που πιστεύουν ότι η ελληνική μειονότητα της Νότιας Αλβανίας μπορεί να μετέχει σε ανεξάρτητους ελληνικούς συνδυασμούς, να υψώνει ελληνικές σημαίες και να υποδέχεται με κωδωνοκρουσίες τους Έλληνες πολιτικούς που επισκέπτονται την περιοχή, που θεωρεί ότι από μια ατυχία και μόνο της ιστορίας χάσαμε την Κωνσταντινούπολη. Μα, που την ίδια στιγμή, η μειονότητα στην Θράκη θα πρέπει να αποκαλείται υποχρεωτικά «μουσουλμανική», την θρησκευτική της ηγεσία να την διορίζει το ελληνικό κράτος, τους επιτρόπους των βακουφικών περιουσιών να τους διορίζει και να τους ελέγχει ασφυκτικά επίσης το ελληνικό κράτος και που τα μειονοτικά σχολεία θα πρέπει να αποτελούν όχι πεδίο άνθησης των γραμμάτων και της μάθησης, αλλά άσκησης μεθόδων εθνικής επιβολής στις συνειδήσεις των μαθητών.
Έτσι γαλουχήθηκαν οι Έλληνες, αυτά τα εθνικά πρότυπα κουβαλούν, με αυτά πορεύονται χρόνια τώρα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μας κατατρέχει το αίσθημα το αδικημένου της ιστορίας, του διωκόμενου και αενάως καταδιωκόμενου από τους κακούς γείτονες και όλους τους ισχυρούς της γης. Είναι αυτό μια «εθνική ιδεολογία», ένα εθνικό αφήγημα που περνά από γενιά σε γενιά. Και γνώρισμα αυτού του αφηγήματος είναι η λειψή, η κολοβή γνώση και επίγνωση της ιστορίας μας. Για παράδειγμα όλοι οι Έλληνες σχεδόν έχουν κάτι να σου πουν για το τι έγινε με την ρωμαίικη μειονότητα της Πόλης το 1955 και το 1964, όλοι κάτι έχουν ακούσει για το τι συνέβη στην Κύπρο το 1974, πολλοί είναι εκείνοι που ξέρουν να σου αφηγηθούν πράγματα για την καταστροφή της Σμύρνης. Είναι όμως ελάχιστοι οι Έλληνες που γνωρίζουν για τις χιλιάδες αφαιρέσεις ιθαγένειας πολιτών της μειονότητας που ξεριζώθηκαν από την Θράκη βίαια, χωρίζοντας αυτούς με τις οικογένειές τους. Είναι πολύ λίγοι που τολμούν να μιλήσουν στην Ελλάδα για τον ρόλο της ΕΟΚΚΑ Β στην Κύπρο και τις σφαγές των τουρκοκυπρίων στα γεγονότα του 1963. Τα ιστορικά βιβλία παραλείπουν τις εκτενείς αναφορές στην ιμπεριαλιστική επίθεση του ελληνικούστρατού στα βάθη της Μικράς Ασίας, μέχρι και τα περίχωρα της Άγκυρας, εκτελώντας φυσικά τις εντολές των μεγάλων δυνάμεων που ήθελαν να κόψουν και να τεμαχίσουν σε ζώνες επιρροής την καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είναι ακόμα λιγότεροι εκείνοι που ξέρουν ότι τα μειονοτικά δικαιώματα που κέρδισαν τα τελευταία είκοσι χρόνια οι πολίτες της μειονότητας στην Θράκη δεν είναι προσφορά στα πλαίσια της καλής διάθεσης του κράτους αλλά υποχρέωση ενός ευνομούμενου κράτους δικαίου που θέλει να ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Και βέβαια περιορίζονται μόνο στα πλαίσια της επιστημονικής κοινότητας και μόνο όσοι επιχειρηματολογούν κατά της αμοιβαιότητας ως τρόπου χειρισμού των μειονοτήτων σε μια δυτική δημοκρατία και υπέρ των θετικών διακρίσεων που βοηθούν τις μειονότητες να συγκλίνουν με το βιοτικό επίπεδο και την απόλαυση δικαιωμάτων που διαχέονται σε όλα τα μέλη του ελληνικού λαού.
Η μειονότητα, λοιπόν, νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσει μια εκστρατεία ενημέρωσης της υπόλοιπης ελληνικής κοινωνίας και της κοινής γνώμης για το ποια πραγματικά είναι, τι πρεσβεύει και τι διεκδικεί. Η εκτίμησή μου είναι ότι αυτή η εξωστρέφεια θα της κάνει καλό. Χρησιμοποιώντας τα πιο δυνατά της μυαλά, τους πολυπληθείς και ιδιαίτερα ικανούς επιστήμονές της, τους πολιτικούς της αλλά και τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών, να δείξει στην ελληνική κοινωνία ότι αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι αυτού του τόπου που μάχεται για τα δικαιώματά του και παλεύει για μια καλύτερη ζωή».
Προφανώς ο κυρ-Δάμων στην πρεμούρα του να αποθεώσει τη γνωστή ψευδοϊστορική πρακτική των ιστορικών συμψηφισμών (ξέρει άλλωστε καλά από τέτοιους και η κομματικά ομόσταυλή του Ρεπούση) είναι έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα και δίνει κυριολεκτικά γη και ύδωρ (παλιά του τέχνη κόσκινο εξάλλου) σε όλες τις θρασύτατες αξιώσεις της Άγκυρας, που παραμένει πάντα δύναμη κατοχής στην Κύπρο, απειλεί ευθέως την εδαφική μας ακεραιότητα σε Θράκη-Αιγαίο και την εθνική μας γενικότερα κυριαρχία. Αλλά ξεχάσαμε, όλα αυτά προφανώς είναι για τον λεγάμενο «ιδεολογήματα», φαντασιοπληξίες και…conspiracy theories! Αυτός το μόνο πρόβλημα που βλέπει στη Θράκη είναι η…καταπίεση των μουσουλμάνων από την αυταρχική Ελλάδα. Τόσο καλά βέβαια ούτε ο ίδιος ο πρόξενος δεν θα τα έγραφε. Εμείς τι άλλο να πούμε; Αξιος (κυριολεκτικά) ο μισθός του!


www.proxeneio-stop.org

Τουρκική πάπια, ηλεκτροσόκ και βόμβες

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

Το κόκκινο πανί και η ανάσταση του σχεδίου Ανάν
Οι Τούρκοι επικαλούνται τον Φούλε και ισχυρίζονται ότι η Κυβέρνηση άφησε παράθυρο ανοιχτό για την Τύμπου, αλλά υπαναχώρησε και, ως εκ τούτου, συζητούν την Αμμόχωστο μόνο στο πλαίσιο λύσης 
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ θέτουν στην Ε.Ε. τα ζήτημα των παρατηρητών, των χωριστών ιθαγενειών και άρση εμπάργκο 
Τα όσα συμβαίνουν στο Κυπριακό είναι κωμικοτραγικά. Όπως πάντα. Ανεξαρτήτως του κοινού ανακοινωθέντος, εκείνο που έχει σημασία είναι τι λέει η Τουρκία, που διαθέτει και την ισχύ. Αυτή είναι που κάνει κουμάντο και στους Τουρκοκυπρίους, ασχέτως εάν η ηγεσία μας κατάφερε να την καταστήσει από τον πυρήνα της σύγκρουσης, από θύτη σε τρίτο διαμεσολαβητή της λύσης.
Και ο Τούρκος Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Εγκεμέν Μπαγίς δήλωσε την περασμένη Τρίτη, μετά το άνοιγμα του κεφαλαίου 22 για την περιφερειακή πολιτική, ότι η λύση του Κυπριακού μπορεί να εξευρεθεί ώς το τέλος του έτους, διότι όπως διευκρίνισε:
1. Η βάση των συνομιλιών είναι το σχέδιο Ανάν, επί του οποίου θα γίνουν, κατά την εκτίμησή του, αλλαγές και θα μετονομαστεί σε σχέδιο Μπαν Κι Μουν.
2. Το σχέδιο λύσης θα τεθεί ενώπιον των δυο Κοινοτήτων στις αρχές του 2014.
Επί τούτων δε, ο κ. Έρογλου είπε μετά τη συνάντησή του με τον κ. Ντάουνερ την περασμένη Τετάρτη, ότι στην Κύπρο υπάρχουν δυο δομές και ότι με τη λύση θα προκύψει μια ομοσπονδία ενός νέου συνεταιρισμού. Ιδού, λοιπόν, που θέλει και ο Έρογλου ομοσπονδία! Είναι πρόδηλο ότι οι Τούρκοι λένε ό,τι θέλουν με τη στήριξη του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος επίσης μας δουλεύει. Όπως ισχυρίζεται ο κ. Ντάουνερ, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ δεν έστειλε τελεσίγραφο τεσσάρων ημερών για το θέμα του κοινού ανακοινωθέντος, αλλά επρόκειτο περί λανθασμένης ερμηνείας!
Η ουδετερότητα και ο καθρέφτης της λύσης
Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά εάν θέλουμε να τα βλέπουμε καθαρά:
1. Οι Τούρκοι δεν πρόκειται να δεχθούν άλλη λύση εκτός από αυτήν που θα στηρίζεται στο σχέδιο Ανάν. Επειδή δε, είναι ισχυρότεροι από το 2004, δεν θα δεχθούν λύση χειρότερη από εκείνη του σχεδίου Ανάν, εκτός και αν πάρουν αλλού μεγαλύτερα ανταλλάγματα, που θα αφορούν, για παράδειγμα, στο φυσικό αέριο και στην ΑΟΖ.
2. Οι Τούρκοι δημιουργούν κλίμα ότι θέλουν λύση εξπρές και πλέκουν το εγκώμιο στον Πρόεδρο Αναστασιάδη για να φορτώσουν στην κυπριακή Κυβέρνηση την οποιαδήποτε αποτυχία εφόσον δεν γίνουν δεκτές οι θέσεις τους. Είτε πριν από είτε κατά είτε μετά την έναρξη των συνομιλιών.
3. Δεν υπάρχει λόγος για την Τουρκία να προβεί σε υποχωρήσεις εφόσον κερδίζει το παιχνίδι στην Ε.Ε. Την περασμένη Τρίτη άνοιξε μετά από 40 μήνες το τουρκικό ενταξιακό κεφάλαιο 22 για την περιφερειακή πολιτική. Και, σύμφωνα με τον Αρμόδιο Επίτροπο για Θέματα Διεύρυνσης, Στέφαν Φούλε, μπορούν να ανοίξουν το επόμενο διάστημα άλλα πέντε κεφάλαια, μεταξύ των οποίων τα 23 και 24 που αφορούν στα θεμελιώδη δικαιώματα και στη δικαιοσύνη και είναι μπλοκαρισμένα από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εν λόγω κεφάλαια έχουν ενταχθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην πρότασή του για την επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου. Μια πρόταση που κινδυνεύει να παγώσει, την ίδια στιγμή που γίνεται προσπάθεια για το ξεπάγωμα των τουρκικών ενταξιακών κεφαλαίων.
4. Τα Ην. Έθνη δεν είναι ουδέτερα επειδή:
α) Στο θέμα του Κυπριακού αποτελούν θεσμό ελεγχόμενο από τη Βρετανία και της ΗΠΑ, που για τους δικούς τους λόγους και λόγω δικών μας λανθασμένων επιλογών ακολουθούν φιλοτουρκική στάση.
β) Η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας δεν είναι στην ουσία συμβιβασμός, αφού συνιστά τουρκική και βρετανική επινόηση από το 1956. Συνεπώς, η φιλοτουρκική στάση Ντάουνερ είναι ο καθρέφτης της τουρκικού χαρακτήρα της λύσης της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.
Συνεπώς, εάν δεν αλλάξει ο στόχος και η στρατηγική για την επίτευξή του, ακόμη και αν αντικατασταθεί ο Ντάουνερ, ο επόμενος εκπρόσωπος του Γ.Γ. στο Κυπριακό, είτε λίγο είτε πολύ, θα ακολουθήσει την ίδια φιλοτουρκική πολιτική.
Ενδεχομένως να είναι πιο προσεκτικός και διπλωματικός αλλά και πιο επικίνδυνος, διότι θα μας γίνει ο πλασιέ μιας διχοτομικής λύσης, την οποία θα εμφανίσει ως επανένωση. Συνεπώς, τα Ην. Έθνη και ο κ. Ντάουνερ δεν ποιούν την νήσσαν (κάνουν την πάπια) αλλά και όταν προσπαθούν να το πράξουν, δεν τους βγαίνει αφού είναι εμφανής ο τουρκικός τους χαρακτήρας. Και, ως εκ τούτου, ομοιάζουν με «τουρκική πάπια». 

Κώδικας τουρκικών θέσεων στην Ε.Ε.
ΕΝΤΟΣ της Ε.Ε. οι Τούρκοι δεν έχουν κόστος και, ως εκ τούτου, περνούν στην επίθεση. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και Επιτροπής διοργανώνουν τον τελευταίο μήνα μια καμπάνια, στην οποία συμμετείχε και ο λεγόμενος ΥπΕξ του ψευδοκράτους Οζντίλ Ναμί και η οποία στηρίζεται στις εξής θέσεις:
1. Η ελληνοκυπριακή πλευρά κωλυσιεργεί τη διαδικασία και δεν θέλει λύση, η οποία μπορεί, κατά τον τουρκικό ισχυρισμό, να εξευρεθεί σε χρόνο ρεκόρ.
2. Η λεγόμενη απομόνωση των Τουρκοκυπρίων θα πρέπει να τερματιστεί διότι οι Τουρκοκύπριοι είπαν ναι στο σχέδιο Ανάν και αδίκως τιμωρούνται.
3. Η παρουσία Τουρκοκυπρίων παρατηρητών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρείται από το ψευδοκράτος και την Άγκυρα ως επιβεβλημένη ανάγκη στο πρότυπο του Συμβουλίου της Ευρώπης.
4. Οι χωριστές ιθαγένειες και η εξουσία των συνιστώντων κρατών να παραχωρούν εσωτερικές ιθαγένειες για να τις μετατρέπουν εν συνεχεία σε κοινή κυπριακή.
Ως γνωστόν, το πολιτειακό σύστημα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, που θα προκύψει από τη λύση, θα έχει δυο εσωτερικές ιθαγένειες και μία κοινή κυπριακή. Οι εσωτερικές ιθαγένειες, δηλαδή η ελληνοκυπριακή για τη μια πλευρά και η τουρκοκυπριακή για την άλλη, θα είναι συναρτημένες με την σταθμισμένη ψήφο και την άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων. Δηλαδή, όσοι Ελληνοκύπριοι θα επιστρέψουν στον βορρά, δηλαδή μια καθορισμένη ποσόστωση, δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου στον βορρά, όπου η πλειοψηφία και ο έλεγχος θα πρέπει να ανήκει στους Τουρκοκυπρίους και στους εποίκους που θα νομιμοποιηθούν.
Για να έχει δικαίωμα ψήφου ένας Ελληνοκύπριος στο βορρά -εξαιρουμένων εκείνων που θα περιλαμβάνονται στις ποσοστώσεις- θα πρέπει να αιτηθεί στις τουρκοκυπριακές αρχές για να πάρει την τουρκοκυπριακή ιθαγένεια. Εάν όμως του δοθεί η εσωτερική τουρκοκυπριακή ιθαγένεια, χάνει την ελληνοκυπριακή. Συνεπώς, το δικαίωμα της ψήφου στον βορρά συνταυτίζεται με την τουρκοποίηση των Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι πριν από τα τετελεσμένα της εισβολής ήταν η πλειοψηφία του 82% στον βορρά. 

Η Αμμόχωστος και το παράθυρο της Τύμπου
Πέραν τούτων, οι Τούρκοι θέτουν και έναν πέμπτο ευαίσθητο πυλώνα: Αυτόν της Αμμοχώστου. Σύμφωνα με όσα τονίζουν σε ευρωβουλευτές, η επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της λύσης του Κυπριακού και επικαλούνται τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Προβάλλεται, μάλιστα, ο ισχυρισμός ότι στην αρχική πρόταση της Κυβέρνησης για την επιστροφή της περίκλειστης πόλης αφήνεται το ενδεχόμενο να περιληφθεί και η λειτουργία του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου.
Μάλιστα, οι Τουρκοκύπριοι και οι Τούρκοι επικαλούνται και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Αρμόδιο Επίτροπο για θέματα Διεύρυνσης Στέφαν Φούλε περί τούτου. Ισχυρίζονται, δηλαδή, ότι η κυπριακή Κυβέρνηση, όταν είχε επαφές μαζί του για το θέμα της Αμμοχώστου, άφησε ανοικτό παράθυρο για την Τύμπου. Επιπροσθέτως, γίνεται επί του ζητήματος αυτού επίκληση και δημοσιευμάτων στον ελληνοκυπριακό Τύπο. Υπό αυτές τις συνθήκες, η τουρκοκυπριακή πλευρά και η Άγκυρα τονίζουν παρασκηνιακά ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι που δεν έχουν καθαρή θέση και δημιουργείται από τη στάση τους έλλειψη εμπιστοσύνης.
Δημοσίως, βεβαίως, ο κ. Μπαγίς πλέκει το εγκώμιο του Προέδρου Αναστασιάδη ως υποστηριχτή τού ναι, προκειμένου να αυξάνει τις προσδοκίες του για λύση στη βάση του σχεδίου Ανάν και να δημιουργεί προβλήματα στο ελληνοκυπριακό στρατόπεδο κρατώντας ανοικτό το φάκελο του σχεδίου Ανάν, που αποτελεί κόκκινο πανί για την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων.
Με την πρακτική αυτή ο κ. Μπαγίς προσδοκά ότι είτε θα επιβάλει πολιτικά και ψυχολογικά τη λύση του σχεδίου Ανάν με την επωνυμία Μπαν Κι Μουν, αναστήνοντας έτσι το σχέδιο Ανάν, είτε θα προκαλέσει πρόβλημα μεταξύ των Ελληνοκυπρίων, στέλνοντας το ακόλουθο μήνυμα: Άστε τι λένε ρητορικά οι Ελληνοκύπριοι πολιτικοί, η λύση που συζητούμε θα είναι στη βάση του σχεδίου Ανάν. Επί τούτων σημειώνουμε το αυτονόητο:
Η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας είναι εξ αντικειμένου τουρκική λύση. Οι Τούρκοι, ακόμη και όταν αναφέρονται σε μια κυριαρχία και μια ιθαγένεια βρίσκουν εν συνεχεία φόρμουλες να απαγκιστρωθούν ή να τις διαβρώσουν. Για παράδειγμα: Στο σχέδιο Ανάν γινόταν λόγος για μια κυριαρχία και εν συνεχεία τονιζόταν ότι η νέα τάξη πραγμάτων, δηλαδή το νέο πολιτειακό σύστημα, θα προκύψει από χωριστά δημοψηφίσματα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Εν ολίγοις, θα υπήρχαν δυο πηγές εξουσίας και κυριαρχίας! Οπότε σε περίπτωση απόσχισης θα υπήρχαν νομικά επιχειρήματα, ώστε να νομιμοποιηθεί μια τέτοια πράξη. Συναφής είναι και η πρόσφατη θέση του κ. Έρογλου, ο οποίος τόνισε ότι στην Κύπρο υπάρχουν δυο κρατικές δομές που θα φτιάξουν μια ομοσπονδία. 

Πολιτικό κουτσομπολιό
Επί του ιδίου θέματος, δηλαδή της μορφής της λύσης, της βάσης των συνομιλιών και του κοινού ανακοινωθέντος συναφής είναι και η θέση την οποία διατύπωσε την περασμένη Πέμπτη το ΑΚΕΛ, το οποίο κατήγγειλε την Κυβέρνηση ότι οι αρχές της μιας κυριαρχίας, ιθαγένειας και διεθνούς προσωπικότητας είχαν γίνει δεκτές πριν από πέντε χρόνια από τους Χριστόφια - Ταλάτ, οπότε η Κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να ανοίξει εκ νέου το θέμα. Μάλιστα, το ΑΚΕΛ κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι υπαναχώρησε.
Επί τούτων τονίζουμε τα ακόλουθα: Εάν είναι η Κυβέρνηση που υπαναχώρησε, γιατί δεν αποδέχεται η τουρκοκυπριακή πλευρά, ό,τι κατά το ΑΚΕΛ, δέχθηκε πριν από πέντε χρόνια; Γιατί το ΑΚΕΛ δεν χτυπά την τουρκική υπαναχώρηση και αναξιοπιστία και χτυπά την Κυβέρνηση, η οποία δικαίως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, ότι θέλει να ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.
Διότι, η ηγεσία του ΑΚΕΛ -και όχι ο απλός πατριώτης αριστερός ψηφοφόρος- μάλλον δεν γνώριζε την περασμένη πενταετία ούτε πού πατούσε ούτε πού πήγαινε. Και τώρα θέλει να κρατήσει το Κυπριακό όμηρο των προσφορών του Προέδρου Χριστόφια, ο οποίος έδωσε δώρα χωρίς να πάρει αντίδωρα, αλλά και κάτι άλλο: Οι αρχές της μιας και ενιαίας κυριαρχίας καθώς και της μιας ιθαγένειας και κατ’ επέκτασιν της διεθνούς προσωπικότητας, δεν έγιναν ποτέ στην πράξη σεβαστές κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του Προέδρου Χριστόφια είτε με τον Ταλάτ είτε με τον Έρογλου, αλλά ούτε και στο σχέδιο Ανάν, το οποίο υποστήριξαν σφόδρα οι ένοικοι του Προεδρικού.
Με την επιστολή Ταλάτ τον Ιανουάριο του 2010, που αφορούσε στη διακυβέρνηση, γινόταν παραπομπή σε δυο πηγές εξουσίας παραπέμποντας έτσι σε δυο κυριαρχίες. Τότε, μάλιστα, στις 18 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος Χριστόφιας μετά τη συνάντησή του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου χαρακτήρισε τις θέσεις Ταλάτ ως απαράδεκτες. Όπως απαράδεκτη ήταν εκείνη την περίοδο, και παραμένει ακόμη και τώρα, η τουρκική θέση για την εξουσία ενός εκάστου των συνιστώντων κρατών να παραχωρούν χωριστά εσωτερικές ιθαγένειες.
Το όλο σκηνικό, δηλαδή αυτό των εσωτερικών αντιπαραθέσεων, είναι ενταγμένο στην πρακτική των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, που δίνουν τροφή για πολιτικό κουτσομπολιό και όχι για συγκροτημένη στρατηγική. Εδώ υπάρχει στρουθοκαμηλισμός. Η μια πλευρά της αντιπολίτευσης, δηλαδή το ΑΚΕΛ, θέτει πιο χαλαρές θέσεις από εκείνες του Προέδρου, ενώ η άλλη πλευρά, του λεγόμενου απορριπτικού χώρου, δεν έχει εναλλακτική πρόταση. Και έτσι τροφοδοτεί με τη δική του αδυναμία να προσφέρει εναλλακτική πρόταση την επιστροφή του σχεδίου Ανάν με άλλο όνομα, αφού λιβανίζει ακόμη την ομοσπονδία, παρότι οι Τούρκοι μάς το λένε κατάμουτρα: Όταν μιλούν για ομοσπονδία, εννοούν διχοτόμηση.
Η σοφία του λαού και ο πάτος της πολιτικής 
ΤΟΣΟ το Προεδρικό όσο και η αντιπολίτευση, δηλαδή το σύνολο του κομματικού συστήματος, αρνούνται να δουν την πραγματικότητα. Ακόμη και το ηλεκτροσόκ της συμφωνίας για την ενοποίηση του ποδοσφαίρου δεν ξυπνά το κομματικό σύστημα. Όταν για μια ποδοσφαιρική συμφωνία από την οποία θα είχαν οφέλη οι Τούρκοι υπαναχώρησαν, μπορεί κάποιος να αναλογιστεί πώς θα συμπεριφερθούν για σοβαρότερα ζητήματα.
Η περίπτωση της συμφωνίας για το ποδόσφαιρο καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι εάν υπογραφόταν το σχέδιο Ανάν οι Τούρκοι θα το εφάρμοζαν πλήρως και ότι τώρα θα βρίσκονταν οι Αμμοχωστιανοί και άλλοι πρόσφυγες στα σπίτια τους. Οι Τούρκοι θα εφάρμοζαν ό,τι θα τους συνέφερε και για τα λοιπά θα ήθελαν ανταλλάγματα! Όσο δε για μας, εάν οι Τούρκοι δεν εφάρμοζαν τμήματα της συμφωνίας τι θα κάναμε; Πόλεμο ή θα τινάζαμε το σύστημα στον αέρα;
Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Εφόσον είμαστε ανίσχυροι, γυμνοί δηλαδή στα αγκάθια, χωρίς συντελεστές ισχύος, η λύση δεν θα είναι καλύτερη από το σχέδιο Ανάν, το οποίο οι Τούρκοι θα εφαρμόσουν με άλλο όνομα, με εκείνο του Μπαν Κι Μουν, ό,τι και όπως τους βολεύει. Θα διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία και θα γίνουν κυρίαρχοι παντού.
Από αυτές τις στήλες φορτικά διατυπώνουμε και εναλλακτικές πολιτειακές επιλογές και νέες στρατηγικές, για να διατηρηθεί στη ζωή η Κυπριακή Δημοκρατία και να γίνει πράξη ο άξονας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, καθώς και για να χρησιμοποιηθεί το φυσικό αέριο ως στρατηγικό εργαλείο αλλαγής του συσχετισμού ισχύος, ώστε να αποτραπεί η τουρκική απειλή που τροφοδοτείται από τη δική μας αδυναμία αλλά και να γίνει αξιοπρεπής διαπραγμάτευση. Υπάρχει ακόμη κάτι: Για να αποπυροδοτήσουμε το τουρκικό πιστόλι, που επί μακρόν βρίσκεται στον κρόταφο του εκάστοτε Προέδρου. Με αυτήν όμως την κομματική ηγεσία που ζει στον δικό της μικρόκοσμο και στην αξιοπιστία, -η οποία, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, δεν έχει πάτο- τα πράγματα είναι δύσκολα. Διότι, αυτήν την ηγεσία ούτε τα ηλεκτροσόκ την ξυπνούν, αλλά ούτε και οι «πόμπες» -μη κακόν- όπως σοφά λέει ο λαός μας.

www.sigmalive.com

Η ερειπωμένη Ελλάδα: Έχει απόλυτη ανάγκη από ανοικοδόμηση

Ο  πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Ανοικοδόμηση όμως δεν γίνεται με τα ίδια σάπια υλικά που είναι μπάζα. Στα μπάζα περιλαμβάνονται πριν απ' όλα οι θεσμοί: Βουλή - Συνδικαλιστές - Αυτοδιοίκηση - Δικαιοσύνη - Υγεία - Παιδεία και ασφαλώς η δημοσιογραφία.
Νέα ζωή, νέοι θεσμοί τους οποίους το σύστημα της σήψης ανασκολόπισε, στερώντας έτσι από την Ελλάδα τους μοχλούς της κοινωνικής και πολιτικής ανάπτυξης.
Για τη σημασία των θεσμών ο Αυστριακός διανοητής Κ. Πόππερ έγραφε και τα εξής σε ένα από τα τελευταία του έργα: <<Οι θεσμοί, σαν τους μοχλούς, είναι αναγκαίοι αν θέλουμε να καταφέρουμε οτιδήποτε που υπερβαίνει τη δύναμη των μυών μας. Σαν τις μηχανές οι θεσμοί πολλαπλασιάζουν τη δύναμη μας για το καλό και το κακό… οι θεσμοί διαμορφώνονται πάντα με την καθιέρωση της τήρησης συγκεκριμένων κανόνων που σχεδιάζονται με άξονα ένα ορισμένο στόχο>> (βλ. το έργο του: << Η ανοιχτή κοινωνία και οι εχθροί της>> τομ. Α', εκδ. <<Δωδώνη>>, Αθήνα 1980, σελ. 128).
Για να δούμε ποιοι και πότε και πως θα αναλάβουν την οικοδόμηση πραγματικών θεσμών στην Ελλάδα, η οποία <<κολυμπά στα σκατά>>.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Του Sokin

ΜΜΑ (Μηχανισμός Μαζικής Αποχαύνωσης)

Η μεγαλύτερη επιτυχία του ΜΜΑ (Μηχανισμός Μαζικής Αποχαύνωσης), είναι να μετατρέπει κάθε αλήθεια που "ξεφεύγει" από τους μπράβους-φύλακες,  σε γραφικότητα. Μεγάλο κόλπο η λέξη γραφικότητα,  (με την έννοια που την αποδίδουμε π.χ. στους συνομοσιολόγους).
Οσο πιο μεγάλη είναι η κτηνωδία που διαπράττει κάποιος,  τόσο πιο πολύ ψωμί υπάρχει για να μεταβάλλεις την αντίσταση σ΄αυτήν, σε... γραφικότητα. Το σπουδαιότερο είναι πως έτσι όπως διαμορφόνονται τα πράγματα πλέον, ο κυριότερος σύμμαχος αυτών των ανεκδιήγητων εγκληματιών είναι οι λεγόμενοι λογικά - ορθώς σκεπτόμενοι "σοβαροί" άνθρωποι.

Γιατί ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι το φερέφωνο της λογικής σ΄ενα κόσμο εντελώς παρανοϊκό από ένα διανούμενο, έναν επιστήμονα, ένα τεχνοκράτη, έναν κολλημένο σε κάποιες ιδέες, και άλλες παρεμφερείς κατηγορίες φασόν μόρφωσης,  που μοιάζουν μ΄εκείνους τους μαθητές που έγραφαν τέλεια πάντα, όπως λέει το εγχειρίδιο το διαγώνισμά τους, αλλά αν τους έκανες μια ερώτηση "εκτός πλαισίου" πάθαιναν πολιτισμικό σοκ,  και ή θα έψαχναν με τις ώρες - που το γράφει - , ή θα σου έλεγαν με ύφος αλλαζονικό, δεν υπάρχει αυτό που λες, είσαι μπερδεμένος ή ανόητος. 

Οταν η ασυδοσία των αρχόντων φτάνει σε επίπεδα αδιανότητα,  ανηθικότητας, εγκληματικότητας και σχεδιασμού, δεν υπάρχει καλύτερο όπλο από τους "στα πλαίσια της λογικής" σκεπτόμενους ανθρώπους. Είναι σαν να έχεις μπροστά σου ένα σειριακό δολοφόνο μ΄ενα τσεκούρι έτοιμο να σου ανοίξει το κεφάλι και να προσπαθείς να φτιάξεις το προφίλ του, να κατανοήσεις αν έγινε έτσι επειδή δεν τον επαιζαν μικρό τ΄αλλα παιδάκια στο σχολείο..

Υπάρχει π.χ. ένα κατασκευαστής που φτιάχνει ένα προϊόν ικανό να αρρωστήσει το κόσμο. Και το φτιάχνει γιατί συνεργάζεται με έναν άλλον ο οποίος φτιάχνει φάρμακα κατάλληλα να συμμαζέψουν την αρρώστια που θα σκορπίσει ο πρώτος. Και οι δυο είναι συνεργαζόμενα φιλαράκια και έχουν κάνει τα πλάνα τους για το πόσα μύρια θα κερδίσουν από τη κομπίνα. Ξεκινάνε λοιπόν και το κόλπο πιάνει, χιλιάδες αρχίζουν να αρρωσταίνουν από τη μία (το προϊόν με τους καθηγητές του μάρκετινγκ έχει κάνει θραύση) και από την άλλη ο δεύτερος ανοίγει κλινικές θησαυρίζοντας με τη καταστροφή. Οι άνθρωποι που αγοράζουν δεν έχουν ιδέα πως το προϊόν είναι επικίνδυνο. Οι επιστήμονες-γιατροί που θεραπεύουν δεν έχουν ιδέα πως η αιτία που αρρώστησαν αυτοί οι άνθρωποι είναι το Χ προϊόν. Κάποιοι κάποια στιγμή (μετά από χρόνια)  ψάχνοντας κάνουν τη σύνδεση. Αρχίζουν και βλέπουν το ολοφάνερο. Πως αυτοί οι ασθενείς κατανάλωναν για πολυ καιρό το Χ. Το λένε, φωνάζουν, διώκονται (αρχικά).

Ποιοι θα διορθώσουν το συμβάν πριν να είναι αργά? (για τα κέρδη τους) Ο κυρ Μήτσος που έχασε το παιδί του από την αρρώστια ?  η κυρα Μαρία που είναι σ΄ενα ράτζο και σφαδαζει από τους πόνους? Οχι βέβαια. Δυο κατηγορίες θα αναλαβουν εργολαβία για να συνεχιστεί η βρωμιά χωρίς να μυρίζει. Οι συνειδητοί συνεργάτες και καλοπληρωμένοι , ΜΜΕ, και οι ασυνείδητοι ηλίθιοι χαρτογιακάδες που θα θεωρούν πως αυτά τα πράγματα είναι σκέψεις τρελών, παρανοημένων που πάσχουν από μανία καταδιώξεως!

Σου λένε πως τα λαχανικά είναι τίγκα στα χημικά. Τα τρως. Σου λένε πως η μόλυνση της ατμοσφαιρας έχει περάσει τα ορια ασφαλέιας. Ανασαίνει. Σου λένε πως το νερό είναι μολυσμένο. Το πίνεις.  Τα εκατοντάδες παρασκευάσματα - φάρμακα που αγορζεις έχουν δυο και τρεις σελίδες παρενέργειες μέχρι και θανατηφόρες. Το παίζεις ρώσικη ρουλέτα και τα καταπίνεις. Με τον ίδιο τόπο με διάφορους τρόπους σε κλέβουν ασυστολα, από το μισθό, τη σύνταξη, τις οικονομίες σου. Και τα δίνεις. Βλέπεις ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ Ο ΙΔΙΟΣ, να γεμίζουν τα νοσοκομεία από νεαρές πλέον ηλικίες, από βρέφη, με κάθε είδους ασθένειες. Βλέπεις παιδιά να έχουν μαζί με το Ι-πνίξου στο τσεπάκι και χαπάκια, για το θυρεοειδή, για το άσθμα, για τις αλεργίες, για την ανεμία, για διάφορα (πως τα λένε?) αυτοάνοσα "εξωτικά" νοσήματα... Και το θεωρείς φυσιολογικό, θέλημα θεού, της τύχης ή της γκαντεμιάς που ΕΤΥΧΕ. 

Νοιώθεις μια συνεχή κούραση, ατονία, μια κατάπτωση (και να πω πως έσκαβες στο χωράφι...) βουητό στ΄αυτιά, ζαλάδες, τρέμουλα, πρόβλημα στα μάτια - τσουζουν και θαμπώνουν τα έρημα -  (κι εσείς έτσι τα έχετε? τι σύμπτωση) Και νομίζεις πως πρέπει να πάρεις μια βδομαδούλα άδεια και όλα θα περάσουν. Σου γράφουν μια λίστα με καμμιά εικοσαριά εμβόλια που πρέπει να κάνει το βρέφος σου και λες ευτυχώς σώθηκε από την ιλαρά, κοκκύτη, ανεμοβλογιά, ερυθρά, μαγουλάδες γριππη... (τις οποίες εσύ τις έχεις περάσει όλες, τότε που η μάνα σου φοβόταν μόνο τη πολυμιελίτιδα, τη διφτερίτιδα και το τέτανο, τα υπόλοιπα όλα τα παιδιά τα πέρναγαν με κοτόσουπα, εντριβές και και πορτοκαλάδες).

Τώρα οι γραφικοί σου λένε πως σε ψεκάζουν, κι ίσως είναι όντως γραφικοί όσοι το λένε. Να συμφωνήσω με τη λογική σου. Αλλά σήμερα το πρωί η μάνα μου μια γυναίκα 80 χρονών, που έχει βγάλει μόνο το δημοτικό ήρθε μέσα τρομοκρατημένη και μου λέει έλα να δεις ένα θέαμα. Πριν μισή ώρα περίπου ο ουρανός ήταν καταγάλανος και τώρα κοίτα τι γίνεται, έχει γεμίσει με "καπνούς" κι έχει γίνει όλος λες κι έχει σύνεφα. Τι είναι αυτό παιδάκι μου? Ρε μάνα της λέω πολύ τηλεόραση βλέπεις κι άκουσες για τους ψεκασμούς και σε τρομοκράτησαν. Οχι παιδί μου, μου λέει εγώ δεν πιστεύω σ΄αυτά τα πράγματα αλλά εσύ μπορείς να μου εξηγήσεις τι είναι αυτό? Γιατί εγώ σε 80 χρόνια ζωής δεν το έχω ξαναδεί και προσπαθώ να καταλαβω τι είναι...

Κι αυτή είναι η φράση κλειδί "δεν πιστεύω, αλλά προσπαθώ να καταλάβω τι είναι"... Γιατί αυτή η απλή γυναίκα δεν έχει ούτε την αλλαζονεία της εξουσίας, ούτε την αλλαζονεία όσων κινούνται με σιγουριά για τη περίφημη λογική τους. Δεν έχει συμφέρον να πει ψέμματα, και δεν ντρέπεται να παραδεχτεί πως δεν ξέρει. Το ζήτημα είναι ποιος θα της δώσει μια απάντηση, με επιχειρήματα λογικά και με αποδείξεις. Γι΄αυτό και για όλα τα άλλα παράξενα που βλέπει για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια ζωής. 

Γιατί η συγκεκριμένη γυναίκα διατηρεί ακόμα σώας τα φρένας και μπορεί να δει πως η ντοματα που έτρωγε μ΄αυτή που τρώει τώρα δεν έχουν σχέση κι αυτό δεν το θεωρεί ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ. Μπορεί να θυμηθεί πως η γρίπη μου πέρναγε με χυμούς από πορτοκάλι, εντριβή στο στήθος με μια απλή κάμφορα, μια ασπιρινούλα για το πυρετό και ένα παράθυρο να αερίζει την ατμόσφαιρα και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί το εγγόνι της πρέπει να πάρει δέκα μέρες αντιβίωση, αποσυμφορητικό για τη μύτη, αντιπυρετικά κάθε τέσσερις ώρες, χαπάκια για το έντερο για να μην το πειράξει η αντιβίωση, και για να τα αποφύγει όλα αυτά να ...εμβολιαστεί εγκαίρως.  Η συγκεκριμένη γυναίκα θυμάται πως ο ήλιος ήταν φάρμακο, τα μαλια γίνονται λαμπερά αν τα έλουζες με βρόχινο νερό, τα ασπρόρουχα και τα σεντόνια ήταν κατάλευκα και μεταξένια χωρίς να το συνιστού 29 κατασκευαστές, το αυγουλάκι μπορούσε να το φάει ωμό και το κρέας δεν βρώμαγε. Μπορεί να θυμηθεί πως δεν με πάστωνε σε αντιληλιακά +35 για να πάω στη θάλασσα και ήξερε πως αν έκανα τρεις μήνες μπάνια το καλοκαίρι και ατέλειωτες ώρες παιχνίδια στον ήλιο το χειμώνα δεν αρρώσταινα ποτέ...

Κι αν συνεχίσω το κατάλογο θα χρειαστεί πέντε αναρτήσεις ακόμα μέχρι να πω όλα αυτά που ήξερε κι όλα αυτα που μου δίδαξε και σήμερα.. εγώ σαν μ@λάκας δεν μπορώ να δώσω στα παιδιά μου... Και μη μου πείτε γιατί δεν έκανες τίποτα πριν γίνουν όλα αυτά, γιατί θα σας απαντήσω με πληρη επίγνωση της ηλιθιότητας μου, πως με πρόβλαβαν. Δεν πήρα πρέφα. Δεν ήξερα τι θα γίνει, τα νόμιζα κι εγώ όλα μια φυσιολογική εξέλιξη. Με έπιασαν στον ύπνο, όπως όλους μας, απλά κάποιοι προσπαθούμε έστω και τώρα πριν να είναι εντελώς αργά να ξυπνήσουμε μέσα στον εφιάλτη όσο κι αν είναι άβολο και δυσάρεστο. Το γιατί ξύπνησα δεν μπορώ να το απαντήσω γιατί δεν ξέρω, ίσως γιατί δεν ήμουν ποτέ ο τύπος που ήθελε πολλές ώρες ύπνου, και ξύπναγα πριν από τους άλλους στο σπίτι να απολαύσω το ξημέρωμα που είναι η αγαπημένη μου ώρα...

Κι αν όλα έχουν έτσι, τι μας κάνει ακριβώς εντύπωση από το γεγονός πως οι άνθρωποι δεν αντιδρούν σε μια κυβέρνηση που τους τσακίζει? Δεν σας μοιάζει απλά σαν ένα κερασάκι στη τούρτα? Δεν είναι αστείο να απορούμε γιατί οι άνθρωποι δεν αντιδρούν σε ένα ληστρικό φόρο, όταν δεν αντιδρούν στη θανάτωσή τους? Αλλά μην τα ακούτε όλα αυτά. Είναι απλά γραφικότητες. Ενός ημιμαθούς όπως λένε και οι παντογνώστες, ενός ανθρώπου που πάσχει από μανία καταδιώξεως (τα έχει η ηλικία αυτά...) Ενός μεσήλικα που δεν μπορεί να δεχτεί τη πρόοδο και τη τεχνολογία η οποία είναι τόσο εμφανής. Ξέρεις τι είναι να αφήνεις ένα μήλο στο ψυγείο για 1 χρόνο (ναι ήταν ένα αστείο πείραμα που έκανα με τα παιδιά μου) και μετά από 1 χρόνο να μην έχει πάθει τίποτα. Τούβλο ήταν όταν το αγοράσαμε, τούβλο έμεινε. Πως να καταλάβει το φτωχό μου το μυαλό τέτοια πρόοδο. Μερικές φορές το παρανοϊκό μυαλό μου, με κάνει να φαντάζομαι πως και η ιστορία με τα ζόμπι δεν είναι παραμύθι, απλά οι άνθρωποι καποια στιγμή τιγκαρισμένοι στα χημικά, τη πλαστικούρα, τα χαπάκια δεν θα....

Να απομωνόσουμε όλους τους τρελούς συνομοσιολόγους. Μη πάθουμε καμιά πλάκα και κοπούν όλες αυτές οι εξαρτήσεις γιατί μετά άντε να βρεις στη πιάτσα ψέκασμα να σουτάρεις.. και σε τι τιμές θα το έχουν. Ενώ τώρα πάρε μια βαθειά ανάσα και απόλαυσέ το είναι τσάμπα!!! Η αποβλάκωση είναι τσάμπα. Soylent green is people...

Πάντω για να  κλείσω το κείμενο με μια αληθινή και όχι φανταστική σκηνή θα σας πω, πως σήμερα το απόλαυσα. Γιατί η μάνα μου δεν κάθισε ήσυχη φώναξε και το γείτονά μας να δει , και μετά εκείνος το γείτονά του, σε λίγη ώρα είχαν βγει όλοι στις αυλές (μένω σε ένα δρόμο με μικρά σπίτια και αυλές εκείνα τα παλιά όχι των βορείων προαστίων, των δυτικών ) και κοίταζαν ψηλά, έκπληκτοι, και άκουγα δεκάδες γνώμες από το καθένα, και  καθώς κοίταξα απο το παράθυρο ένοιωσα πως συμμετέχω σε κάποια δυστοπική τηλεοπτική σειρά όπου όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι.... 


synithisypoptos.gr

ΕΝΤΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΝΑΝ

Σχολιάζει ο Στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειορς

Ήταν και τότε Δευτέρα , εδω και 11 χρόνια , την 11 Νοέμβρη 2002, όταν ο Κοφι Ανναν επέδιδε στις κυβερνησεις Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας το απαράδεκτο σχέδιο Ανναν,
 
Είχαμε κάνει τότε την παρακάτω δήλωση και 11 χρόνια μετά δεν αλλάζουμε ούτε μιαν κεραίαν,
 
Όμως τότε ο περήφανος Κυπριακός Λαός με μια ηγεσία που τον αφουγκράστηκε καλά , του Μεγάλου Έλληνα ηγέτη Τάσου Παπαδόπουλου πέταξε στα μούτρα των άθλιων εμπνευστών και συντακτών του σχεδίου ενα Ιστορικό ΟΧΙ που του επιτρέπει και σήμερα να υπάρχει ως Κυπριακή Δημοκρατία,
 
Σήμερα όσον ποτέ χρειάζεται η ίδια και μεγαλύτερη αγωνιστική αποφασιστικότητα,
 
Είναι η τελευταία γραμμή Επιθετικής Άμυνας,
 
Γένοιτο,


Το σχέδιο ουσιαστικά διχοτομεί την Κύπρο

Ο αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού, ο οποίος το 1974 πολέμησε ενάντια στην τουρκική εισβολή ως ταγματάρχης-διοικητής του 336 Τάγματος Κυπρίων Εθνοφρουρών, σε δήλωσή του στον «Ρ» σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, τόνισε:
«Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (19.00 της 11/11/02)δε γνωρίζουμε τίποτα ούτε για το περιεχόμενο του σχεδίου ούτε για τη συνοδεύουσα αυτό επιστολή - χρονοδιάγραμμα του ΓΓ του ΟΗΕ. Συνεπώς - λογικά - δεν μπορούμε να κρίνουμε ένα σχέδιο που δε γνωρίζουμε.
Επειδή, όμως, έχουν δει το φως της δημοσιότητας "διαρροές" του σχεδίου και οι οποίες συνήθως επαληθεύονται, θα σχολιάσουμε αυτές.
Το σχέδιο, με οποιαδήποτε μορφή (Βελγικού ή Ελβετικού ή άλλου τύπου):
Α. Ουσιαστικά διχοτομεί την Κύπρο, πράγμα που απαγορεύει η ιδρυτική πράξη συγκρότησης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Β. Η πρόσβαση των Ελληνοκυπρίων στο κατεχόμενο τμήμα είναι σχεδόν μηδενική, εν αντιθέσει με την πρόσβαση των Τουρκοκυπρίων στο ελεύθερο τμήμα.
Γ. Δεν υπάρχει πρόνοια για την αποχώρηση των εποίκων και την απόσυρση των στρατευμάτων κατοχής. Ο αριθμός των 35.000 εποίκων που αναγράφεται θα αποδειχθεί στην πράξη ανεφάρμοστος αφού δύναται να αντικατασταθεί οποτεδήποτε.
Δ. Το σύστημα διακυβέρνησης (4 Βουλές, 3 Κυβερνήσεις, 3 ιθαγένειες, πάμπολλα βέτο, εγγυήτριες δυνάμεις) εκτός του ότι είναι πολιτικά απαράδεκτο, είναι και πρακτικά ανεφάρμοστο και κυρίως επιτρέπει την οποιαδήποτε επέμβαση, δηλαδή έχουμε την πλήρηκατάργηση ενός κράτους και την αντικατάστασή του με ένα κράτος πολλαπλών και αλληλοσυγκρουομένων κηδεμονιών.
Αυτά με "αντάλλαγμα" μια μερική επιστροφή εδαφών και την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ. (Γιατί παρά τη ρητή διαβεβαίωση του Ελσίνκι, ουσιαστικά βρισκόμαστε προ αυτού του εκβιασμού).
Τι πρέπει να γίνει;
Αλλο κατευναστική πολιτική και άλλο υποτέλεια. Συνεπώς αυτή την ύστατη στιγμή όλοι (λαοί Ελλάδας και Κύπρου μαζί με τις Κυβερνήσεις και τον πολιτικό κόσμο) πρέπει να πιέσουμε - και μπορούμε - να εφαρμοστεί η απόφαση του Ελσίνκι για ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ΧΩΡΙΣ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ, που ουσιαστικά νομιμοποιούν το έγκλημα της εισβολής και κατοχής, το οποίο έχει κατ' επανάληψη καταδικαστεί από τη Διεθνή Κοινότητα και με ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ

Θα πετύχει η τουρκική “σφήνα” στο φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου; Αμφίβολο…

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
Με παρεμβάσεις της τελευταίας στιγμής και επενδύοντας στις εσωτερικές αντιθέσεις στο Ισραήλ, η Τουρκία επιχειρεί να μπει σφήνα στην διαδικασία επιλογής της οδού εξαγωγής του ισραηλινού φυσικού αερίου ,τορπιλίζοντας έτσι τόσο τα σχέδια της κυπριακής κυβέρνησης όσο και τις προσδοκίες της Ελλάδας για μετατροπή τους σε κόμβο εξαγωγής ενέργειας προς την Ευρώπη και τις άλλες αγορές.
Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας  Τανερ Γιλντιζ μιλώντας στο μεγάλο ενεργειακό συνέδριο που οργάνωσε ο Economist στην Κωνσταντινούπολη την περασμένη εβδομάδα, δήλωσε ότι η «Τουρκία ενδιαφέρεται για το ισραηλινό φυσικό αέριο» επισημαίνοντας ότι «υπάρχουν πολιτικά προβλήματα τα οποία όμως είναι επιλύσιμα..».
Η είδηση όμως ήρθε στο ίδιο συνέδριο από τον Ομέρ Γιουνγκιούλ διευθυντή της μεγάλης τουρκικής εταιρίας Zorlu, που δήλωσε ότι η πιο συμφέρουσα διαδρομή για την εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου είναι μέσω αγωγού προς την Τουρκία, δήλωση που ορμηνεύθηκε ως επιβεβαιωτική των πληροφοριών που διέρρεαν και κυβερνητικές πηγές της Τουρκίας ότι υπάρχουν συνομιλίες με ισραηλινές εταιρίες  για το συγκεκριμένο προτζεκτ. Την περασμένη Παρασκευή ο CEO της Zorlu  Ιμπραήμ Σινακ Ακ, δήλωσε για πρώτη φορά ότι η εταιρία του έχει ξεκινήσει διαπραγματεύσεις  και έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αγορά  3 δις bcm φυσικού αερίου από τα ισραηλινά  κοιτάσματα με συμβόλαιο μάλιστα 15 ετών.
Η τουρκική εταιρία έχει ήδη σημαντική παρουσία στο Ισραήλ με 25% στον μεγαλύτερο ιδιωτικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Dorad ισχύος 875 MW που θα είναι έτοιμος το 2014 και συμμετέχει επίσης σε δυο μικρότερους σταθμούς  παράγωγης ηλεκτρικού ρεύματος  στο Ramat Hovar  και στο Ashdod.
Η συζήτηση για την κατασκευή αγωγού προς την Τουρκία αφορά ένα έργο κόστους 2-3,5 δις δολαρίων, που θα μεταφέρει 8-10 δις κυβικά μετρά (bcm) τον χρόνο προς την Τουρκία, η οποία σήμερα προσπαθεί να τροφοδοτήσει την ολοένα και πιο ενεργοβορα και αναπτυσσόμενη οικονομία της με ενέργεια που εισάγει (44 bcm ετησίως) κυρίως από την Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράν και με LNG από την Αλγερια. Το σχέδιο προβλέπει ότι μέρος της ποσότητας που θα φθάνει στην ισραηλινή ΑΟΖ θα διοχετεύεται στον αγωγό ΤΑΡ και μέσω της Ελλάδας θα κατευθύνεται στην Ιταλία και στην ευρωπαϊκή αγορά.
Anastasiadis-PeresNEA01
Η Ζεινέπ Ντερελί επικεφαλής της APCO Worldwide στην Τουρκία  εξέφρασε πάντως την εκτίμηση μιλώντας σε συνέδριο του Johns Hopkins University στην Βαλτιμόρη ότι για να είναι βιώσιμος ο αγωγός προς την Τουρκία θα πρέπει να εξασφαλισθεί τιμή τουλάχιστον 10 δολαρίων (million BTU) και φυσικά είναι προϋπόθεση η επίλυση των πολιτικών προβλημάτων μεταξύ της Τουρκίας, του Ισραήλ και της Κύπρου.
Αίσθηση φυσικά προκάλεσε και η δήλωση στο συνέδριο της Κωνσταντινούπολης του προέδρου των ισραηλινών εταιριών Delek Drilling LP, Anver Oil and Gas LP (που μαζί με την αμερικανική NOBLE ελέγχουν το κοίτασμα Λεβιάθαν αλλά έχουν συμμετοχή και στο Κυπριακό κοίτασμα  Αφροδίτη), κ. Γιδεών Ταντμορ ο οποίος τόνισε ότι «δεν βλέπει για ποιο λόγο δεν μπορεί το ισραηλινό φυσικό αέριο να ρεύσει προς την Τουρκία μέχρι το 2017» προσθέτοντας ότι για να επιτευχθεί αυτό «πρέπει να επιταχυνθούν οι συνομιλίες για την εκτέλεση των σχεδίων και να εξασφαλισθεί η υποστήριξη και των δυο κυβερνήσεων..».
Ο κ.Ταντμορ εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι το σχέδιο του αγωγού είναι «βιώσιμο πολιτικά και οικονομικά» και αποκάλυψε ότι ήδη είναι σε συνομιλίες με σημαντικούς ενεργειακούς παράγοντες της Τουρκίας.
Ο CEO της Zorlu πάντως διευκρίνισε ότι αν και δεν απαιτούνται διακυβερνητικές συμφωνίες, η Τουρκία θα πρέπει να επιτρέψει με νόμο την άδεια εισαγωγής φυσικού αερίου στην εταιρία και συγχρόνως να εγγυηθεί ότι δεν θα παρεμποδίσει τις επιχειρηματικές συναλλαγές με το Ισραήλ, ενώ και το Ισραήλ θα πρέπει να εγγυηθεί στην Delek ότι δεν θα μπλοκάρει τις εξαγωγές προς την Τουρκία…
Οι εξελίξεις αυτές που προαναγγέλλουν την σκληρή και με σημαντικές οικονομικές και γεωπολιτικές διαστάσεις σύγκρουση για την εκμετάλλευση και ροη προς τις αγορές των τεράστιων ποσοτήτων του φυσικού αερίου της Ανατολικής  Μεσογείου, άρχισαν να ξεδιπλώνονται μετα την απόφαση του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου του Ισραήλ που και τυπικά επέτρεψε την εξαγωγή ισραηλινού φυσικού αερίου, και ενώ έχει εκδηλωθεί αναμέτρηση εξουσίας μεταξύ των εταιρών που έχουν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων
Η μεγάλη μάχη γίνεται για να πιεστεί ο αυστραλιανός κολοσσός Woodside που έχει προχωρήσει σε προσύμφωνο για την αγορά μεριδίου 30% του κοιτάσματος Λεβιάθαν στην τιμή του 1,25 δις δολαρίων, να ανεβάσει την πρόσφορα, καθώς υπάρχει εκτίμηση για σημαντική αύξηση του φυσικού αερίου του κοιτάσματος από 16 σε 19 tcf (τρις κυβικά πόδια), έχουν αυξηθεί οι πιθανότητες ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου και έχει αυξηθεί η εμπορευσιμότητα του κοιτάσματος λόγω της δυναμικής εισόδου στο παιγνίδι των τούρκικων εταιριών ενέργειας.
Σοβαρή όμως είναι και η διαφοροποίηση των εταιριών που μετέχουν στην Κοινοπραξία του Λεβιάθαν έναντι της στάσης που τηρούν στο θέμα της Woodside, η οποία είναι μια από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως εταιρίες εξειδικευμένες στο LNG και στην πρωτοποριακή μέθοδο εγκατάστασης πλωτών σταθμών υγροποίησης (Float  LNG).
Η Delek δείχνει να  ευνοεί την φθηνότερη εναλλακτική λύση  της εξαγωγής του φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας, ενώ η Noble και η Ratio (έχει ποσοστό 15% στο Λεβιάθαν) επιδιώκουν την συνεργασία με την αυστραλιανή εταιρία και υποστηρίζουν την επιλογή του LNG.
Προς το παρόν πάντως σε αυτή την στρατηγικής σημασίας σύγκρουση η αυστραλιανή εταιρία και ουσιαστικά η επιλογή του LNG έναντι των προτάσεων για αγωγό προς την Τουρκία, έχουν έναν ακόμη ισχυρό υποστηρικτή, που δεν είναι  άλλος από τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιαχου,ο οποίος όπως έχει εκμυστηρευτεί στον Αντώνη Σαμαρα στην πρόσφατη συνάντηση τους, θεωρεί ότι δεν μπορεί με κανένα τρόπο το Ισραήλ πλέον να εμπιστευτεί για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογαν.
Καθώς όμως η έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης είναι κρίσιμη κυρίως για την Κύπρο που επιδιώκει να προσελκύσει και το ισραηλινό φυσικό αέριο στον σταθμό LNG που σχεδιάζει να κατασκευάσει στο Βασιλικό, ώστε να είναι  βιώσιμος και να προσδώσει γεωστρατηγικό όφελος στην Κυπριακή Δημοκρατία, υπάρχουν ισχυρά συμφέροντα που επιχειρούν να αποκλείσουν την επιλογή της Κύπρου.
Έτσι στο Ισραήλ, από συγκεκριμένους κύκλους διακινούνται σενάρια περί βραχυπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης λύσης. Σύμφωνα με το σενάριο αυτό  η βραχυπρόθεσμη λύση συνίσταται στην μεταφορά του φυσικού αερίου μέσω αγωγού στην Τουρκία που θα μπορούσε να αποφέρει ετήσια έσοδα για την Κοινοπραξία 3-4 δις δολαρίων τον χρόνο, κεφάλαια που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την μακροχρόνια λύση για τις εξαγωγές με την επιλογή όμως όχι επίγειου τερματικού (στην Κύπρο ή στο Ισραήλ) αλλά πλωτού τερματικού υγροποίησης (FLNG) τομέα στον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχει η Woodside.
Οι εξελίξεις αυτές δικαιολογούν την ανησυχία που υπάρχει στην Λευκωσία. Πάντως και η κυπριακή κυβέρνηση κινείται ενεργά και σύμφωνα με την ισραηλινή ιστοσελίδα Globes έχει ζητήσει ήδη από το Ισραήλ να διαθέσει στον σταθμό του Βασιλικού το ¼  της παραγωγής του φυσικού αερίου στο Λεβιάθαν προς εξαγωγή. Για μια τέτοια απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης, όμως, βασική προϋπόθεση είναι να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ της Λευκωσίας και των εταιριών που ελέγχουν το Λεβιάθαν. Ένα παζάρι που αναμένεται ιδιαίτερα δύσκολο και αμφίρροπο…
Δημοσιεύθηκε στα: www.epikaira.gr


Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

"Παλληκάρια της φακής" εναντίον τρόϊκας και ο Παπούλιας

Άρθρο του 
Παναγιώτη Ήφαιστου 

www.ifestosedu.gr 

Γράφτηκαν πολλά για την τρόικα, για την κυριαρχία των τεχνοκρατών στις Βρυξέλλες, για τους ποταμούς πολιτικού ανορθολογισμού στην διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, για τις ίντριγκες στις οποίες εμπλέκονται κερδοσκόποι, ηγεμονικά κράτη και γραφειοκράτες και για την ανελέητη θηριωδία κατά του Ανθρώπου-πολίτη από αυτές τις τερατώδεις κατασκευές.

Τα δικά μου τουλάχιστον κείμενα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση  ήδη από το 1991-92 προειδοποιούσαν για τον εκτροχιασμό των δημοκρατικών ελέγχων, την ανορθολογικότητα των αποφάσεων που τοποθέτησαν ένα κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτο τερατώδες διανεμητικό οικονομικό σύστημα (της ΟΝΕ) πάνω από ένα εθνικά διαφοροποιημένο χώρο.

Νομισματικό σύστημα το οποίο εξαρχής στερούταν ακόμη και της παραμικρής νομιμοποιητικής βάσης. Σύστημα του οποίου ο στρατηγικός ανορθολογισμός δεν είχε όρια όταν δηλωνόταν πως η «ΟΝΕ είναι ένα μέσο να ελέγξουμε την Γερμανία με νομισματικά δεσμά».
Προειδοποιήσεις επίσης για αποφάσεις-δυναμίτης στα θεμέλια της ΕΕ που απειλούσαν τα κοσμοθεωρητικά θεμέλια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δηλαδή, το κεκτημένο της ισοτιμίας και των συναινετικών αποφάσεων μετά το 1966.

Πολιτικοπνευματικά μιλώντας αυτή η ισοτιμία αποτελούσε την Κοσμοθεωρία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, την έσχατη λογική και το λεπτό νήμα που κρατούσε σε ισορροπία μια εύθραυστη «διακρατική δημοκρατία» στην Ευρώπη. Χωρίς αυτά, υποστηρίχθηκε συχνά επί μια δεκαετία, το οικοδόμημα θα ταρακουνηθεί, θα καταστεί μια υπερκρατική δεσποτεία και ενδεχομένως θα καταρρεύσει καταλύοντας τα όποια επιτεύγματα πολλών δεκαετιών.
Αυτά και πολλά άλλα έχουμε στο μυαλό αυτές τις μέρες όταν ο παραλογισμός και η υποτίμηση της λογικής μας δεν έχει πλέον όρια. Ενώ βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης  όταν εκατομμύρια είναι άνεργοι, χιλιάδες αυτοκτονούν (γενοκτονία μέσω οικονομίας το ονομάζω), η οικονομία καταρρέει και ο πλούτος των Ελλήνων πλησιάζει το σημείο πέραν του οποίου θα επιταχυνθεί η εκποίησή του στα κοράκια της διεθνούς κερδοσκοπίας, ακούμε περί … σκληρών «διαπραγματεύσεων». 

Περί 2.9 δις που μπορεί να γίνουν και λιγότερα επειδή, δήθεν, εγχώριοι παλαιστές αντιπρόσωποί μας το αντικρούουν. Πως όμως; Ακούμε για 500 εκατομμύρια εισπράξεων που αναμένονται τα οποία όμως ηρωικά σπρώχνουμε … προς τα πάνω για να ικανοποιήσουμε τη τρόικα (και που δεν θα είναι … οριζόντια). Κτίζεται έτσι παράσταση «αναπόφευκτων συμβιβασμών» που θα περισώσουν, δήθεν, κατιτί από τις υπέρμετρες απαιτήσεις αυτών των άγνωστων και κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτων τεχνοκρατικών θηρίων. Ακούμε για κάτι εγχώρια εξουσιαστικά «παλληκάρια» (της φακής, όμως) που τρίζουν τα δόντια στη τρόικα για να μην είναι τόσα τα μέτρα αλλά «τόσα» και τα οποία επειδή παλεύουν εξ … ονόματός μας δεν θα είναι, δήθεν, τουλάχιστον «τόσα όσα φοβόμαστε» αλλά … λίγο λιγότερα. Καμιά σημασία βέβαια μεταξύ των τόσων και των «τόσων» ή των «άλλων τόσων». 


Προσωπικά ως μέλος διπλωματικών αποστολών επί μια περίπου δεκαετία στις Βρυξέλλες, τυγχάνει να γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο στρεβλός και τερατώδης μπορεί να είναι ο εγκέφαλος ενός πολιτικά αυτονομημένου τεχνοκράτη. Τα ανεξέλεγκτα τεχνοκρατικά μυαλά όσο πιο ανεξέλεγκτα γίνονται τόσο πιο επικίνδυνα είναι. Διαρκώς μαγειρεύουν, μηχανεύονται και «συνωμοτούν». 

Μαγειρεύουν εικονικές μάχες, δόντια που τρίζουν (συνήθως άτυπα συνεννοημένα όλα αυτά βέβαια), για να αναγκαστούν να πουν τα υποψήφια θύματα: «η τρόικα θέλει δέκα αλλά εμείς αντιστεκόμενοι ηρωικά δίνουμε μόνο 3 και αυτά όχι … οριζόντια». Επομένως προσωρινά έστω «σωζόμαστε». Ακολουθούν ως συνήθως τα παπαγαλάκια των «8». Επί μέρες θα κράζουν για κατορθώματα της ελληνικής εξουσίας ανάλογα των Θερμοπυλών. Τελικά οι «κράχτες των 8» θα αναγγείλουν και τον θρίαμβο. «Αντί 10 που μας ζητούσαμε εμείς κατορθώσαμε να τους δώσουμε 5». «Ζήτω μας». Τι κατάντια!! 

Και όλα αυτά βέβαια, για το τίποτα. Γιατί η οικονομία και η κοινωνία βουλιάζουν και ο πλούτος των Ελλήνων εκποιείται. Πιάσαμε πάτο, λέει πλέον η πλειονότητα των Ελλήνων. Το ζήτημα είναι εάν θα φύγει και ο πάτος και θα κατακρημνιστούμε στην άβυσσο. Κυριολεκτικά πλέον βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. 
Πρέπει πλέον «κάποιοι» να κυβερνήσουν αυτή την χώρα, να διαφυλάξουμε την πολιτειακή μας υπόσταση και την πολιτειακή μας νομιμότητα με την βαθύτερη έννοια του όρου. Αφού οι δράστες της σάπιας μεταπολίτευσης φιλότιμα εξαφανιστούν από μόνοι τους να ανοιχθεί ο δρόμος για ανάκαμψη, για περισσότερη δημοκρατία, νομιμοποίηση της διακυβέρνησης και ορθολογική συμμετοχή στο διεθνές και ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Τέλος, πολλοί με ρωτούν, μα «ποιοι είναι αυτοί οι κάποιοι που θα κυβερνήσουν μεταβατικά». Ντροπή μας εάν νομίζουμε ότι δεν υπάρχουν 20 ή 30 υψηλών βαθμίδων Έλληνες να ηγηθούν των διαπραγματεύσεων για έξη μήνες ή ένα χρόνο.

Είναι οι νοικοκυραίοι που δεν μπλέχτηκαν με το σάπιο μεταπολιτευτικό σύστημα των αεριτζήδων του κομματικού περίγυρου, είναι οι δεκάδες χιλιάδες επιστήμονές μας των πιο υψηλών βαθμίδων και είναι οι ανώνυμοι διακεκριμένοι πολίτες κάθε είδους που διαπρέπουν και προοδεύουν εδώ και στο εξωτερικό ερήμην των φαύλων μεταπολιτευτικών δομών. Υπάρχουν χιλιάδες άξιοι Έλληνες οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να συγκροτήσουν μιας πανίσχυρη ομάδα διαπραγματεύσεων με τους τρίτους. Να διαχειριστούν κατ’ εντολή του Προέδρου την οικονομία και να διασφαλίσουν όλους τους πολίτες από τα κοράκια. Για μια μεταβατική περίοδο έξη μηνών ή ενός χρόνου μέχρι να επανέλθουμε στη ομαλότητα.

Είναι εκείνοι οι πατριώτες που ξεκάθαρα και αταλάντευτα γνωρίζουν ότι μετράει μόνο η επιβίωση της Ελληνικής κοινωνίας και η Πολιτειακή υπόστασή της και ότι όλα τα άλλα έπονται. Είναι εκείνοι που θα δηλώσουν αποφασισμένοι να δώσουν εντολή στις ΕΔ να φυλάνε άγρυπνα τα σύνορά μας και στη αστυνομία εντολή ποτέ να μην κτυπηθούν πολίτες παρά μόνο να προφυλαχθούν από τους προβοκάτορες. Προβοκάτορες κάθε είδους, λέμε με νόημα. 
Είναι αυτοί που θα πουν στην Ελληνική κοινωνία πειστικά ότι για μια μακρά μεταβατική περίοδο κανένας κερδοσκόπος και κανένα κοράκι δεν θα αγγίξει τα υποστατικά τους, τα χωράφια τους, τις οικίες τους και τον ιδιωτικό και δημόσιο πλούτο των Ελλήνων.

Είναι αυτοί που αφού έτσι πείσουν τους Έλληνες θα τους συσπειρώσουν σ’ ένα αγώνα επιβίωσης. Αν χρειαστεί διαβίωση σε σημείο ασκητικής αυτοσυντήρησης. Γιατί υπό τις περιστάσεις πλέον αυτό που διακυβεύεται είναι η ελευθερία τους, ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος, η δημοκρατία και η ίδια η Πολιτεία. 

Κοντεύουμε τη κόκκινη γραμμή και ο Πρόεδρος έχει τον λόγο. Ποιος άλλος θα αναλάβει πρωτοβουλίες διαφύλαξης της πολιτειακής μας υπόστασης και της πολιτειακής μας νομιμότητας!