Ακαριαίος θάνατος

Άρθρο του Γιατρού Θέμου Γκουλιώνη
Μέλος της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα


Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Ν. Αλιβιζάτου στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της Κυριακής (14.2.10) και κινούμενος μεταξύ πλήξεως, και πλήρους απογοητεύσεως για την επιχειρηματολογία ενός τριτοβάθμιου δάσκαλου, έφθασα και στην κατακλείδα όπου εκεί τά παραπάνω συναισθήματα μετετράπησαν σε δικαιολογημένη οργή πού με οδήγησε να αντιπαρατεθώ με αυτό το δάσκαλο.Γράφει ο κ. Αλιβιζάτος: Είναι ζήτημα εθνικής(!) προτεραιότητας νά εντάξουμε στόν εθνικό κορμό τής Ελλάδας, όσους (ναί είπε όσους) ξένους αποφάσισαν (ναί χρησιμοποίησε τό ρήμα αποφάσισαν) νά εισέλθουν στόν εθνικό κορμό.
Μά κύριε Αλιβιζάτε, τό εάν, τό ποιοί, τό πόσοι καί τό πότε θά «εισέλθουν» στό σώμα τού Έθνους είναι ζήτημα πού κατά τη γνώμη σας πρέπει να εξαρτάται από τή θέληση αυτών των ανθρώπων; Καί η δική μας η θέληση δέν υφίσταται στό …δημοκρατικό σας μυαλό; Τρείς σειρές πιό πάνω από αυτές τίς γραμμές εξυμνείτε τήν ευφυΐα τού λαού μας. Γιατί δέν κάνετε λοιπόν τήν πρόταση νά ερωτηθεί ο ευφυής αυτός λαός διά Δημοψηφίσματος καί νά αποφανθεί εάν δέχεται απόψεις σάν τίς δικές σας ή όχι; Ή μήπως ευφυΐα είναι νά συμφωνεί κανείς μαζί σας; Τί θά πεί καλέ μου άνθρωπε «όσοι ξένοι τό αποφασίσουν νά εισέλθουν στόν Εθνικό κορμό»; Αντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει αυτό; Οποιοσδήποτε νοήμων έχει έστω καί στοιχειώδη σχέση μέ τήν πρακτική αριθμητική, δύναται νά αντιληφθεί πρός τά πού θά οδηγηθεί η χώρα σέ ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Οι «Τούρκοι» της Δυτικής Θράκης δεν είναι μόνοι, έχουν τον …«μπαμπά Ερντογάν»

ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΕ «GUNDEM» ΚΑΙ «MILLET»

Η επίσκεψη των γνωστών «ηγετών» της μειονότητας στην Τουρκία και η συνάντησή τους ακόμα και με τον ίδιον τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν προβάλλεται με διθυραμβικά σχόλια



Ως μήνυμα ότι οι «Τούρκοι της Δυτικής Θράκης δεν είναι μόνοι τους» προβλήθηκε η συνάντηση των γνωστών «ηγετών» της μειονότητας με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Τα άρθρα και τα ρεπορτάζ, που ακολούθησαν της επίσκεψης, στον τοπικό τουρκόφωνο τύπο, είναι ενδεικτικά του πόσο μεγάλη ανάγκη νιώθουν κάποιοι στη μειονότητα από την προστασία της Τουρκίας. Έτσι είδαμε τους γνωστούς παράγοντες και υποκινητές της προσπάθειας ανάδειξης της Θράκης, ως μία περιοχή καταπίεσης των μουσουλμάνων κατοίκων τους, να φιγουράρουν περήφανοι δίπλα στον Τούρκο πρωθυπουργό, τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και άλλους εκπροσώπους κομμάτων. Πρώτος από όλους φυσικά ο ψευτομουφτής Ξάνθης και πρόεδρος της λεγόμενης συμβουλευτικής επιτροπής Αχμέτ Μετέ, ο έτερος ψευτομουφτής Κομοτηνής Αχμέτ Μετέ, ο πρόεδρος του συλλόγου «Τούρκων Δυτικής Θράκης» στην Κωνσταντινούπολη Φερούχ Οσκάν, ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής ένωσης Ομοσπονδιών «Τούρκων δυτικής Θράκης» στη Γερμανία Χαλίτ Χαμπίμπογλου, ο αιώνιος νεολαίος και πρόεδρος της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» Αντνάν Σελήμ, ο πρόεδρος της αντίστοιχης νεολαίας Ξάνθης Μεχμέτ Χατζηχαλήλ και άλλοι,
Σε πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Millet μία φωτογραφία του Τούρκου πρωθυπουργού με τους μειονοτικούς από τη Θράκη τα λέει όλα και αφήνει ελπίδες ότι «Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης δεν είναι μόνοι τους». Με παρόμοιο τίτλο, αφού στόχος είναι να τονίσει η προσοχή της Τουρκίας στα μειονοτικά ζητήματα, κυκλοφόρησε εκείνες τις μέρες και η εφημερίδα Gundem.


Πηγή : http://www.xronos.gr/

Χωρίς βίζα στην Ελλάδα

 Του Σπύρου Δημητρίου
Οργανωτικού γραμματέα της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

Για χειρονομία καλής θέλησης από την Ελλάδα, αν και βρίσκεται σε κρίση, προς Τούρκους επιχειρηματίες για 48ωρη είσοδο άνευ προξενικής θεώρησης, γράφει η τουρκική εφημερίδα Ζαμάν, αναφερόμενη στην επίσκεψη του Τούρκου Υπ. Επικρατείας, αρμόδιου για θέματα Εξωτερικού Εμπορίου, Ζαφέρ Τσαγλαγιάν στην Ελλάδα. Ο κ. Τσαγλαγιάν, που μετέβη στην Ελλάδα με 213 επιχειρηματίες, προέβλεψε ότι η κίνηση αυτή θα αποτελέσει μια μεγάλη ευκαιρία για τους Τούρκους επενδυτές.
Είναι αυτός  κύριος που ήθελε να μας πεί πως θα βγούμε απ'την κρίση χωρίς να βλέπει σε τι χάλια είναι το σπίτι του! Είχαμε γράψει εκτενές άρθρο στις 16/2 γι αυτό το θέμα, και την προσπάθεια συλλογής υπογραφών για την αναστολή πτήσεων μαχητικών στο Αιγαίο με την συνδρομή του ελληνοτουρκικού επιμελητηρίου του κ.Κουτσίκου τέως της Μαριέττας <<Ρεπούση>>!
Κι όλα αυτά με συνεχείς και καθημερινές παραβιάσεις των τούρκων στο αιγαίο καθώς και επικίνδυνες παρενοχλήσεις των πολεμικών μας σκαφών, την ώρα ασκήσεων!
Εμείς, φυσικά, τα καλά παιδιά απέναντι στην μιλιταριστική και ισλαμική τουρκία για το καλό του Γιωργάκη, του τώς Μαριέττας και των <<αριστερών>> οπαδών της παγκοσμιοποίησης.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

του κ.Δημήτριου Νεζερίτη
Πρέσβη ε.τ.

Θα αρχίσω τις παρατηρήσεις μου με ένα υπαρξιακό, κατά κάποιο τρόπο, ερώτημα. Εχει έννοια να μιλάμε για συνέπειες γιά την Ελλάδα από την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, όταν σήμερα κυκλοφορεί ευρύτατα ότι η Τουρκία ΔΕΝ πρόκειται να ενταχθή και ότι το καλύτερο που έχει να περιμένει είναι ένα είδος ειδικής σχέσεως;Η απάντηση μου στο ερώτημα αυτό είναι σαφής: ΝΑΙ, έχει έννοια. Μπορεί σήμερα οι κυβερνήσεις διαφόρων Ευρωπαϊκών χωρών να έχουν ταχθή απεριφράστως κατά της πλήρους εντάξεως της Τουρκίας, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε ωρισμένα πράγματα: Ακόμη μεγαλύτερος αριθμός κυβερνήσεων –μεταξύ των οποίων και η ελληνική- υποστηρίζουν την ένταξη της Τουρκίας –η καθε μία γιά τους δικούς της λόγους. Επίσημη θέση της ΕΕ παραμένει η ένταξη της Τουρκίας. Οι κυβερνήσεις που εναντιώνονται στην ένταξη της Τουρκίας υπόκεινται και αυτές στην εκλογική κρίση του λαού και μπορεί αύριο να αντικατασταθούν. Τα πολιτικά κόμματα μεταβάλλουν άποψη –όρα το γερμανικό FDP, o αρχηγός του οποίου σημερινος Αντικαγγελάριος και Υπουργός Εξωτερικών κ. Westerwelle μετέβαλε την θέση του κόμματός του από την άρνηση σε εκείνη της υποστηρίξεως της εντάξεως. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ –η σημερινή ή μία μελλοντική- μπορεί να αλλάξει τις προτεραιότητες της και να επανέλθη στην γραμμή Clinton της πιεστικής υποστηρίξεως της εντάξεως της Τουρκίας. ΄Ολα αυτά μπορεί να απαιτήσουν μακρύ χρονικό διάστημα, η Τουρκία όμως έχει την ικανότητα της αναμονής. Και οι αντιτιθέμενοι στην ένταξη δεν μπορούν να βασίζονται στην κατασκευή ότι η Τουρκία θα έχει πάντοτε το δημοκρατικό αυτό έλλειμμα που θα αποτρέπει την ένταξη. Είναι αυτή η φιλοσοφία –άν μπορεί να χαρακτηρισθή έτσι- που πρέσβευε ότι στο Κυπριακό ο Denktash θα λέει πάντοτε όχι και συνεπώς δεν χρειάζεται να καταβληθή εκ μέρους μας η παραμικρή προσπάθεια. Αποτέλεσμα αυτής της αυταρέσκου στάσεως ήταν το σχέδιο Αννάν.Ο μόνος αμετάβλητα αρνητικός παράγων έναντι του ενδεχομένου της τουρκικής εντάξεως θα ήταν η γνώμη των ευρωπαϊκών λαών. Εάν αυτοί ηρωτώντο, η απάντησίς τους θα ήταν αρνητική. Αλλά, ανεξαρτήτως των δηλώσεων του κ. Sarkozy, δημοψηφίσματα γιά την ένταξη μιάς οποιασδήποτε τρίτης χώρας ουδέποτε έγιναν και δεν πρόκειται να γίνουν . Οι λόγοι είναι προφανείς –σε μιά τέτοια περίπτωση καμμία χώρα δεν επρόκειτο να γίνει δεκτή.Η υπόθεση της ενδεχομένης εντάξεως της Τουρκίας στην ΕΕ έχει απσχολήσει τόσο την Ελλάδα όσο και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες όσο λίγα άλλα ευρωπαΐκά θεματα και η εξέλιξή της είναι χαρακτηριστική των γενικωτέρων προβληματισμών της Ευρώπης.Την εποχή του Ελσίνκι, το 1999, η ατμόσφαιρα στην Ευρώπη ήταν κατά πολύ θετική, αν και όχι ενθουσιώδης. Η τουρκική ένταξη εμφανιζόταν σαν μία αναπόφευκτη εξέλιξη, η οποία για ωρισμένα κράτη-μέλη παρουσίαζε ιδιαίτερα θετικά σημεία. Η Γαλλία και η Γερμανία –Chiraq, Schroeder, Fischer- πρωταγωνιστούσαν σε δηλώσεις υπέρ της εντάξεως. Στη συνέχεια όμως, η γενικώτερη αρνητική διάθεση των ευρωπαίων πολιτών έναντι της άνευ μέτρου και άνευ επαρκούς προετοιμασίας διευρύνσεως της Ενώσεως, σε συνδυασμό με πολιτικές μεταβολές στις κυβερνήσεις μερικών κρατών ωδήγησε σε εν πολλοίς μεταστροφή του κλίματος.Η ελληνική στάση έναντι του τουρκικού αιτήματος εντάξεως υπαγορεύθυκε από παράγοντες τελείως διαφορετικούς από εκείνους που διαμόρφωσαν τη στάση των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.Οι ευρωπαίοι υποστηρικές της Τουρκίας ελάμβαναν υπ’ όψιν τη γεωστρατηγική της σημασία, τις επενδυτικές δυνατότητες που προσέφερε, προέβαλαν την κατασκευή ότι η ένταξη της Τουρκίας ως μετριοπαθούς μουσουλμανικής χώρας θα συνιστούσε μία γέφυρα προς τον ισλαμικό χώρο, ότι η τυχόν άρνηση θα εξελαμβάνετο ότι υπηγορεύετο από αντι-ισλαμιστικές διαθέσεις, ότι η Τουρκία θα διηυκόλυνε την ευρωπαική πρόσβαση στον χώρο της Μέσης Ανατολής. Σημειώνεται ότι ουδείς των υποστηρικτών της Τουρκίας προέβαλε την θέση ότι η Τουρκία ΑΞΙΖΕ να γίνει μέλος της ΕΕ, λόγω επαρκών επιδόσεων σε τομείς όπου η Ευρώπη επιδεικνύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δραστηριότητα.
Οι αρνητές της τουρκικής υποψηφιότητος προέβαλαν αντιθέτως επιχειρήματα όπως:
Τα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας και το εξαιρετικά υπανάπτυκτο ωρισμένων περιοχών της, παράγοντες που θα είχαν σαν συνέπεια τη μαζική εισροή κεφαλαίων εκεί, εις βάρος άλλων χωρών της ΕΕ.το ενδεχόμενο της μαζικής νομίμου εισροής τουρκικού πληθυσμού στις πιό εύπορες δυτικοευρωπαϊκές χώρες με αρνητικές συνέπειες, τόσο οικονομικές όσο και κοινωνικές.
Παρενθετικά σημειώνω ότι το προβαλλόμενο από μερικούς επιχείρημα ότι η μαζική εισροή θα μπορούσε να αποτραπεί είτε με την μη εφαρμογή προκειμένου περί της Τουρκίας του δικαιώματος ελευθέρας εγκαταστάσεως ή με τη την εν πάση περιπτώσει υιοθέτηση μακροτάτου χρόνου αναστολής εφαρμογής του δικαιώματος αυτού, είναι τελείως έωλο. Το δικαίωμα ελευθέρας εγκαταστάσεως είναι βασικό στοιχείο του κοινοτικού κεκτημένου και κάθε προσπάθεια περιγραφής του θα ανετρέπετο ευχερέστατα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το πολυπληθές της Τουρκίας, που θα είχε άμεσο επίπτωση και στον συσχετισμό δυνάμεων στο ευρωκοινοβούλιο, όπου μετά από λίγα χρόνια η τουρκική αντιπροσωπρία θά ήταν η αριθμητικά ισχυρότερη και θα ήταν ουσιαστικά αδύνατη η λήψη αποφάσεων χωρίς την έγκρισή της. Και θεωρώ αδιανόητο η Γερμανία να αποδεχθή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Αντιπροσωπεία πολυπληθέστερη και συνεπώς μείζονος επιρροής, από τη δική της.
Υπάρχει και κατι το ανομολόγητο: τα τελευταία χρόνια, σε ευρύτατα στρωματα του ευρωπαϊκού πληθυσμού έχει καλλιεργηθεί ένας γενικευμένος φόβος έναντι του μουσουλμανικού στοιχείου . Γι’ αυτούς , το ενδεχόμενο εντάξεως μιάς τόσο πολυπληθούς ισλαμικής χώρας, ο πληθυσμός της οποίας έχει αποδείξει ότι δεν αφομοιώνεται στο δυτικό περιβάλλον, αποτελεί λόγο βαθυτάτης ανησυχίας.Οι θέσεις αυτές των ευρωπαϊκών χωρών είτε υπέρ είτε κατά της εντάξεως της Τουρκίας, έχουν κάτι το κοινο. Διαμορφώνονται επί τή βάσει μη μεταβλητών δεδομένων. Ο,τι και να συμβεί, η Τουρκία θα είναι πολυπληθής, μουσουλμανική χώρα, με δεδομένη γεωγραφική θέση, με δεδομένα οικονομικά μεγέθη. Είναι πιά θέμα των κατ΄ιδίαν κυβερνήσεων να σταθμίσουν τι, κατα την γνώμη τους, υπερισχύει.Τα κριτήρια της Ελλάδος είναι διαφορετικά. Η Ελλάς δεν έχει παγκόσμια γεωστρατηγικά ενδιαφέροντα, ώστε η θέση της Τουρκίας να επηρεάζει την κρίση της. Οι διμερείς οικονομικές σχέσεις αναπτύσσονται εν πάση περιπτώσει, τώρα που επικρατεί μιά κάποια ύφεση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.Η ελληνική στάση έναντι της τουρκικής εντάξεως διαμορφώνεται μεκριτήριο την τουρκική συμπεριφορά έναντι της Ελλάδος. Εξαρτάται, δηλαδή, από μεταβλητά δεδομένα. Η Ελλάς αποφασίζει, όχι με βάση «τι είναι» η Τουρκία αλλά με βάση «τι κάνει». Γιά τον λόγο αυτό, ευθύς αφ’ ότου ετέθη θέμα τουρκικής εντάξεως στην ΕΕ, η Ελλάς έθεσε σαν προϋπόθεση της συμφώνου γνώμης της την μεταβολή της τουρκικής στάσεως απεναντί της.Υπήρχε βεβαίως και η άποψη ότι η Τουρκία δεν έπρεπε επ΄ουδενί λόγω να ενταχθή στην Ευρώπη. Η άποψη αυτή βασιζόταν σε λόγους ιστορικής αντιπαθείας, όσο και άν εμφανιζόταν, γιά λόγους ευνοήτους καλυμένη ως στάση που προασπιζόταν την ευρωπαϊκή ταυτότητα –η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκό κράτος, άρα δεν έχει θέση στην Ευρώπη.Η απόλυτα αρνητική αυτή στάση δεν υποστηρίχθηκε επισήμως από κανένα από τα κόμματα εξουσίας, όσο και άν κατ’ ιδίαν στελέχη τους μπορούσαν να την υποστηρίζουν σε ιδιωτικές δηλώσεις. Αλλως, περιοριζόταν σε κύκλους συζητήσεως χωρίς ιδιαίτερη πολιτική απήχηση και που πάντως δεν είχαν πολιτικές ευθύνες,.Η πολιτική της υποστηρίξεως εκ μέρους της Ελλάδος –αν και θα προτιμούσα να μιλάγαμε όχι γιά υποστήριξη αλλά απλώς γιά αποδοχή -της τουρκικής εντάξεως στην ΕΕ, υπό την προϋπόθεση της μεταβολής της στάσεως της ΄Αγκυρας έναντι της Ελλάδος στηρίζεται σε ένα λογικό σκεπτικό. ΄Οταν έχεις ένα επίφοβο, εριστικό, στρατιωτικά ισχυρό και επεκτατικό γείτονα τα δε περιθώρια βοηθείας εκ μέρους τρίτων είναι, υπό τις καλύτερες συνθήκες, περιωρισμένα, είναι σκόπιμο να αποπειραθή κανείς, κατα την τρέχουσα έκφραση, «να εξημερώση το θηρίο».
Το ερώτημα που τίθεται, βεβαίως, είναι πώς το εξημερώνεις; και, δεύτερον, εξημερώνεται; καί , αν ναι, μέχρι ποίου βαθμού;
Η αρχική γραμμή ότι έπρεπε η Τουρκία από μόνη της να μεταβάλλει την πολιτική της και ΤΟΤΕ θα συγκατετίθετο η Ελλάς στην έναρξη της όλης διαδικασίας, απέτυχε. ΄Οχι μόνο δεν μετεβλήθη η τουρκική πολιτική αλλά η Ελλάς ήταν αυτή που εμφανιζόταν πρωτοστατούσα στην άρνηση της Ευρώπης, καλύπτοντας όλους τους υπολοίπους που είχαν τις αντιρρήσεις τους αλλά δεν τις προέβαλαν, μιά και η Ελλάς ήταν αυτή που είχε αναλάβει από μόνη της τον ρόλο του «κακού».Η πολιτική αυτή μετεβλήθη με την Συμφωνία του Ελσίνκι με την οποία ανεγνωρίσθη στην Τουρκία καθεστώς υποψηφίας χώρας και στη συνέχεια άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με αυτήν. Δεν είναι του παρόντος να αναλύσει κανείς τα υπέρ και τα κατά της συμφωνίας αυτής, η οποία έχει αποτελέσει και αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής διαμάχης στην Ελλάδα. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι οι υποστηρικτές της έχουν κατά πολύ υπερεκτιμήσει τα πλεονεκτήματα της, αλλά χρειάζεται πολύς χρόνος γιά να αναπτύξει κανείς την θέση αυτή.Με βάση τα δεδομένα αυτά, το ερώτημα για τις επιπτώσεις από μία ενδεχομένη ένταξη της Τουρκίας, όταν η πολιτική της Ευρώπης έναντί της μεταβληθή, δεν είναι απλό. Θα προσπαθήσω να το αναλύσω όσο γίνεται πιό ρεαλιστικά, επιμένοντας στο τι είναι πιθανόν να γίνει και όχι τι θα θέλαμε.Πάγια επιδιώξη της Τουρκίας είναι η ένταξη με τις λιγώτερες δυνατές μετακινήσεις από τις σημερινές της θέσεις. Αλλά, ακόμη και άν επρόκειτο να στέρξει σε τροποποίηση της σημερινής τουρκικής πραγματικότητος, αυτή θα αφορούσε θέματα που συγκινούν την μεγάλη πλειοψηφία των κοινοτικών όπως ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία του τύπου, βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως της Κουρδικής μειονότητος –τομείς στους οποίους η σημερινή κυβέρνηση έχει ήδη κάνει αξιοπρόσεκτα βήματα. Οι πιθανότητες όμως, όπως στο πλαίσιο ενταξιακών διαπραγματεύσεων , μεταβάλλει την πολιτική της στά μείζονα θέματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα, είναι μηδενικές. Και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι τα θέματα αυτά ενδιαφέρουν την Ελλάδα και μόνο. Οι υπόλοιποι Κοινοτικοί αδιαφορούν, όπως στην πράξη αδιαφορούν γιά την σκαιά παραβίαση εκ μέρους της Τουρκίας των έναντι της Κύπρου υποχρεώσεών της, που προκύπτουν από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Υπό τις συνθήκες αυτές ας δούμε ποιές μπορεί να είναι οι επιπτώσεις γιά την Ελλάδα από μία ενδεχομένη ένταξη της Τουρκίας.
Πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ των γενικών επιπτώσεων και εκείνων που αφορούν αποκλειστικά την Ελλάδα. Οι γενικές επιπτώσεις έχουν αναφερθή εν τάχει προηγουμένως. Η μείζων επιρροή που θα αποκτήσει η Τουρκία τόσο στην Επιτροπή όσο και στο Ευρωκοινοβούλιο, η μεταβολή της διοχετεύσεως των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων και το δικαίωμα γιά ελεύθερη επικοινωνία και εγκατάσταση. ΄Ολα αυτά αποτελούν εξελίξεις δυσμενείς γιά την Ελλάδα.Η ελευθέρα επικοινωνία και εγκατάσταση θεωρείται από πλείστους ως το μείζον πρόβλημα καθώς βλέπουν το ενδεχόμενο εισροής δεκάδων χιλιάδων και εγκαταστάσεως κυρίως σε νησιά του Αιγαίου με συνέπεια την μεταβολή της πληθυσμιακής συνθέσεως. Προσωπικά, περισσότερο με ενοχλεί και με ανησυχεί τό ενδεχόμενο επιστροφής των στερηθέντων στη Θράκη της ελληνικής ιθαγενείας, με συνέπειες που δεν μπορώ να προβλέψω. Σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις της εντάξεως στα ζητήματα ιδιαιτέρου ελληνικού ενδιαφέροντος, πρέπει να διακρίνουμε, αναλόγως των συνθηκών υπό τις οποίες θα έχει ενταχθή η Τουρκία και που θα ευρίσκονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις την στιγμή αυτή.Η πλέον ευνοϊκή γιά την Ελλάδα περίπτωση θά ήταν ένταξη της Τουρκίας ΜΕΤΑ την ικανοποιητική επίλυση όλων των διμερών θεμάτων. Θεωρητικά αυτό είναι αυτονόητο. Στην πράξη, είναι απίθανο γιατί η Τουρκία ποτέ δεν θα έστεργε στην απεμπόληση της απο δεκαετιών πολιτικής της έναντι της Ελλάδος έναντι μιάς εντάξεως πού, στην τελευταία αναλυση,δεν θα εξηρτατο μόνο από την ελληνική βούληση.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε το εξής: η πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελλάδος δεν έχει καθορισθή από μία και μόνη πολιτική παράταξη,ώστε να είναι επιδεκτική μεταβολών ανάλογα με το ποιό κόμμα είναι στην εξουσία. Εχει υιοθετηθή ως εθνική πολιτική και τηρείται απαρεγκλίτως από όλους, ανεξαρτήτως άν υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην οξύτητα εφαρμογής της. Σε μας, αντιθέτως, κάθε νέα κυβέρνηση αισθάνεται τελείως ελεύθερη να ανατρέψει βασικά σημεία της εξωτερικής πολιτικής, μόνο και μόνο επειδή έχουν υιοθετηθή από την προηγουμένη…Εάν υπάρξει ένταξη της Τουρκίας, το πιθανώτερο είναι ότι σε ό,τι αφορά τις ελληνο- τουρκικές σχέσεις θα υπάρχει ένα καθεστώς αβεβαιότητος. ΄Ισως να έχει αρχίσει κάποια διαδικασία είτε διαβουλεύσεων είτε –απίθανο- διαιτησίας, είτε κάποιας παραπομπής στο Διεθνές Δικαστήριο ωρισμένων εξ αυτών. Μιά φόρμουλα δηλαδή που κάπως «βολεύει» οπτικά τα πράγματα, χωρίς να πηγαίνει στην ουσία του προβλήματος. Τί γίνεται τότε;
Στην περίπτωση, αυτή η όποια «διευθέτηση» θα έχει γίνει δεν θα αποτελεί παρά φύλλον συκής γιά την Ελλάδα και μάλιστα υποτυπώδες. Τα προβλήματα θα παραμείνουν, οι αμφισβητήσεις θα διατηρούνται οι αξιώσεις θα διαιωνίζονται. Και χωρίς να θέλω να παραστήσω την Κασσάνδρα, πολύ φοβούμαι ότι σε μιά τέτοια περίπτωση, η μεγάλη πλειοψηφία των κρατων-μελών της Ενώσεως θα είναι πιό δεκτική στις θέσεις ενός μείζονος εταίρου από ότι σε εκείνες ενός μικροτέρου.Υπάρχει βεβαίως και η αντίθετη άποψη. Οτι δηλαδή, η Τουρκία άπαξ και ενταχθή στην ΕΕ θα ηρεμήσει και υπό την επίδραση των αλλων εταίρων θα μετεξελιχθή σε ένα φυσιολογικό σύγχρονο κράτος, χωρίς εριστικές τάσεις έναντι των γειτόνων του. Η Τουρκία, δηλαδή, με βάση την κατασκευή αυτή, αφού έχει επιτύχει το μείζον δεν θα έχει λόγο να ασχολείται τόσο πολύ με την Ελλάδα. Είναι μία άποψη. Η Τουρκία δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους επί τα βελτίω μεταβολής της στάσεως της δωρεάν, αλλά τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς. Βεβαίως, αν αυτή η θέση είναι ορθή, τοτε τα πλεονεκτήματα απο την τουρκική ένταξη ξεπερνάνε κατα πολύ τα μειονεκτήματα της.ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΈΡΩ ΕΊΝΑΙ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ. Αυτό που προέχει από δικής μας πλευρας είναι η χάραξη μιάς γραμμής και μιάς πολιτικής που θα ελαχιστοποιεί τις αρνητικές επιπτώσεις από μία ενδεχομένη τουρκική ένταξη. Πιστεύω ότι αυτή η γραμμή θα πρέπει να ακολουθεί τις εξης κατευθύνσεις.
Σε ότι αφορά την εν εξελίξει διαπραγμάτευση θεμάτων που είναι περισσότερο οικονομικής φύσεως, να διαπραγματευόμεθα με τρόπο που να διασφαλίζει τα συμφέροντα μας. Δεν πρέπει να μας τυφλώνει το μείζον θέμα ωστε να μή βλέπουμε τα πολλά ελάσσονα. Η διαπραγμάτευση προχωρεί και αφορά όλο το εύρος των συμφερόντων της Ελλάδος . Και θα ήθελα να τονίσω ότι άν δεν πιστεύω ότι θα υπήρχε ελληνική κυβέρνηση που θα συγκατετίθετο στην ένταξη της Τοθυρκίας χωρίς κάποια διασφάλιση σε ότι αφορά τα διμερή, δεν μπορώ να αποκλείσω ότι η συγκέντρωση της προσοχής στον τομέα αυτό δεν θα μας τύφλωνε έναντι των συνεπειών που η ένταξη αυτή θα είχε γιά μας σε άλλους τομείς.Ειδικώτερα σε ότι αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θα πρέπει να επιδιώξουμε απαρεγκλίτως την μείζονα διασφάλιση, ότι η τυχόν ένταξη της Τουρκίας δεν θα σημαίνει και την δυνατότητά της να διαιωνίζει τα προβλήματα που μας δημιουργεί. Εάν δεν είναι δυνατόν να επιτευχθή προκαταβολικά λύση τους, θα πρέπει να προβλεφθή στις συμφωνίες εντάξεως, διαδικασία για την επίλυση τους, η οποία, στο μέτρο του δυνατού θα προδιαγράφει το πλαίσιο για την διευθετήση των προβλημάτων. Και πάντως θα πρέπει να προβλεφθούν ρητοί και δεσμευτικοί κανόνες συμπεριφοράς και δεσμεύσεις σε διεθνή κείμενα τα οποία η Τουρκία δεν έχει αποδεχθή, όπως η Συνθήκη περί του Δικαίου της Θαλάσσης.
Τίποτε από αυτά δεν συνιστά πλήρη εξασφάλιση. Αυτό όμως που πρέπει να συνειδητοποιούμε είναι ότι εάν υπάρξει ένταξη της Τουρκίας αυτό θά σημάνει μία μείζονα αναστάτωση και μία τεραστία πρόκληση γιά την Ελλάδα σε όλους τους τομείς της κρατικής δραστηριότητος. Και θα πρέπει να φροντίσουμε –από τώρα- ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα προβλήματα αυτά.


Πηγή : http://www.anixneuseis.gr/

Διπλωματικό «όχι» από Παπανδρέου σε Γκρούεφσκι

Επιδόθηκε χθες στα Σκόπια η απαντητική επιστολή του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου προς τον ομόλογό του της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι. Ο κ. Παπανδρέου ευχαριστεί τον κ. Γκρούεφσκι για την πρόσκλησή να επισκεφθεί τη γειτονική χώρα, επισημαίνει, όμως, ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να εκπληρωθούν ορισμένες προϋποθέσεις και να υπάρξει πολύ καλή προετοιμασία. Παράλληλα, κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη βούληση της Αθήνας να υποστηρίξει την ευρωπαϊκή προοπτική όλων των χωρών της περιοχής και την πρωτοβουλία για την «ατζέντα 2014».Την ίδια στιγμή, εντεινόμενη κινητικότητα σχετικά με το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ αναπτύσσει η Ε.Ε. και η Αθήνα αναμένει ότι το επόμενο διάστημα η πίεση από την πλευρά των Βρυξελλών για εξεύρεση λύσης, θα μεγαλώσει. Ο νέος επίτροπος για τη Διεύρυνση, Στέφαν Φούλε, επισκέπτεται σήμερα τα Σκόπια και χθες, ενώ ήταν στο Ζάγκρεμπ, στο περιθώριο των εκδηλώσεων για την ανάληψη καθηκόντων του νέου προέδρου της Κροατίας, είχε τετ α τετ με τον αναπληρωτή ΥΠΕΞ κ. Δρούτσα, με τον οποίο συζήτησε για το εκκρεμές ζήτημα. Το γεγονός ότι η πρώτη επίσκεψη του νέου επιτρόπου, μία μόλις εβδομάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, γίνεται στα Σκόπια, είναι ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στις Βρυξέλλες.«Τώρα είναι η ευκαιρία, τώρα είναι η ώρα να δείξουμε ηγετικές ικανότητες και να διευθετήσουμε τα εκκρεμή ζητήματα με ευρωπαϊκό πνεύμα», δήλωσε ο κ. Φούλε. Σκοπός της επίσκεψης του Τσέχου επιτρόπου είναι να προωθήσει την μεταρρυθμιστική ατζέντα στην ΠΓΔΜ, καθώς η Κομισιόν, από την περασμένο Οκτώβριο, έχει προτείνει στο Συμβούλιο Υπουργών την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Στις 10 Φεβρουαρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε με ψήφους 548 υπέρ, 45 κατά και 35 αποχές την έκθεση για την πρόοδο που πέτυχε το 2009 η ΠΓΔΜ. Οι ευρωβουλευτές ζητούν από το Συμβούλιο να επιβεβαιώσει, στη σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου, ότι αποδέχεται τη σύσταση της Κομισιόν για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.Φαίνεται, ωστόσο, ότι, καθώς ο χρόνος μέχρι την εαρινή σύνοδο είναι λίγος, το άτυπο χρονοδιάγραμμα που θέτουν οι Βρυξέλλες για «απτή πρόοδο» στο ζήτημα της ονομασίας είναι κατ’ αρχάς ο Ιούνιος και, δευτερευόντως, ο Νοέμβριος και η σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Λισσαβώνα. Οι Βρυξέλλες, όλο και πιο συχνά τις τελευταίες εβδομάδες, συνοδεύουν τα μηνύματα ενθάρρυνσης προς Αθήνα και Σκόπια με δηλώσεις ανησυχίας για κίνδυνο αποσταθεροποίησης της ευρύτερης περιοχής, με αφορμή εθνοτικές ταραχές στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ.

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/

Vigilantes: Η "αδελφότητα" που χτυπά την Ελλάδα .

Πανίσχυροι επενδυτές επιβάλλουν τις βουλές τους μέσα από τον έλεγχο της αγοράς ομολόγων.

Του Γιώργου Χρηστίδη


Στα αγγλικά είναι γνωστοί ως Vigilantes, όνομα που θυμίζει… μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν και σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να αποδοθεί ως “αυτοί που παίρνουν το νόμο στα χέρια τους”. Σε αντίθεση όμως με τους χαρακτήρες του συγγραφέα τού “Κώδικα Ντα Βίντσι”, οι Vigilantes είναι υπαρκτά και πανίσχυρα φυσικά και νομικά πρόσωπα, που δρουν στις παγκόσμιες αγορές, και σήμερα, δυστυχώς για την Ελλάδα, έχουν βάλει στο “μάτι” τη χώρα μας. Οι επενδυτές αυτοί αναλαμβάνουν αυτόκλητα να βάλουν τάξη σε όποια χώρα κρίνουν ότι δεν ακολουθεί “σωστή” πολιτική. Και το μέσο επιβολής των “απόψεών” τους είναι οι διεθνείς αγορές ομολόγων, εκεί δηλαδή όπου εκτυλίσσεται τους τελευταίους μήνες το ελληνικό δράμα.
Τα κακά νέα για τη χώρα μας είναι ότι από τη μάχη αυτή βγήκε ηττημένη ακόμα και η μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη (με την κλασική, γεωστρατηγική τουλάχιστον έννοια του όρου), οι Ηνωμένες Πολιτείες, και μάλιστα την εποχή της παντοκρατορίας του Μπιλ Κλίντον. Τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, είχαν υποχρεώσει την κυβέρνηση Κλίντον να ρίξει δραματικά το δημόσιο έλλειμμα. Για να την “πείσουν” να αναλάβει δράση, απαιτούσαν όλο και πιο εξοντωτικά επιτόκια, για να δανείσουν τις ΗΠΑ. Μέχρι που οι κυβερνώντες υπάκουσαν και οι Vigilantes αποσύρθηκαν. Τώρα, έχουν επιστρέψει. Στο στόχαστρο αυτήν τη φορά δεν είναι (μόνο) οι ΗΠΑ αλλά και η Ελλάδα, ενώ βάσει των αναλύσεων στον διεθνή Τύπο δεν αργεί και η σειρά της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, ακόμη και της Βρετανίας. Η “αδελφότητα” των Vigilantes θεωρεί ότι η Ε.Ε. δεν μας έχει πιέσει αρκετά να βάλουμε σε τάξη τα ελλείμματά μας, οπότε θεωρεί… καθήκον της να κάνει αυτήν τη δουλειά για λογαριασμό της. Πώς; Με τον τρόπο που αυτοί γνωρίζουν: Κρατώντας στα ύψη το “καπέλο” δανεισμού της χώρας μας, μέχρι να πειστούν ότι στην Ελλάδα… θα τρέξει αίμα. Δεν είναι τυχαίο ότι το επιτόκιο στα διετή ελληνικά ομόλογα παραμένει πάνω από το 5%, στο υψηλότερο επίπεδο από κάθε άλλη χώρα της Ευρωζώνης, αγνοώντας επιδεικτικά την απαίτηση των Ευρωπαίων και τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι θα ληφθούν νέα σκληρά μέτρα μείωσης των δαπανών και αύξησης των εσόδων.
Όπως το θέτει ωμά στο Bloomberg αναλυτής της κολοσσιαίας Nomura, “η αγορά έχει αντικαταστήσει την Ε.Ε. στη θέση του υπʼ αριθμόν 1 οργάνου επιβολής της δημοσιονομικής πειθαρχίας -η πορεία των spread το αποδεικνύει”. Οι Vigilantes είναι ανελέητοι. Ώθησαν στα ύψη τα spread μετά τις δραματικές εξαγγελίες λιτότητας του Γιώργου Παπανδρέου στις 14 Ιανουαρίου, υποχρεώνοντας την κυβέρνηση να πάρει πίσω, λίγες εβδομάδες αργότερα, τις προεκλογικές της εξαγγελίες ότι δεν θα αγγίξει τις συντάξεις και τους μισθούς του δημοσίου. Επί μια δεκαετία οι Vigilantes μας είχαν αφήσει στην ησυχία μας. Ήταν η νηνεμία πριν από τη σημερινή καταιγίδα, που επικαιροποιεί το ερώτημα: Τελικά, ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
 
 
Πηγή : http://www.makthew.gr/

Τώρα, ο εφησυχασμός και η δανειοδοτούμενη ευδαιμονία δεν πάνε άλλο»

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα


Όχι. Αυτά δεν γράφτηκαν σήμερα από τον γράφοντα. Γράφτηκαν τον Ιούνιο του 1992, σε μία εναγώνια έκκληση στο κείμενό του για τη δημιουργία αληθινών πολιτών (βλ. «Πολιτικά Θέματα» της 26/6/1992). Ματαίως: Ηγεσίες – δημοσιογραφίες και παπαραλογίες, αγελαίες και διεφθαρμένες πλειοψηφίες χόρευαν το χορό των κολασμένων πάνω στο πτώμα της Ελλάδας. Τώρα σκούζουν. Είναι αργά, πολύ αργά για υποκριτικά δάκρυα. Τώρα ήρθε η μεγάλη ώρα της τιμωρίας των εθνικών δοσιλόγων. Μακάριοι οι λεηλατήσαντες τα γλίσχρα δημόσια ταμεία. Αυτοί έσσονται όχι μόνον στους παραδείσους των θεών αλλά και στους θώκους της εξουσίας.
Αυτό το χυδαίο αμάλγαμα ποιός και πώς θα το σπάσει;

19 Φεβρουαρίου 1959.Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου

Του Σπύρου Δημητρίου
Οργανωτικού Γραμματέα της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα


Στίς 19 Φεβρουαρίου στο Λονδίνο υπογράφετε η Συμφωνία του Λονδίνου από τους πρωθυπουργούς και υπουργούς εξωτερικών Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας, τον εκπρόσωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας Μακάριο και τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας Φαζίλ Κιουτσούκ επικυρώνοντας την συμφωνία της Ζυρίχης που υπογράφηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1959 από τους τότε πρωθυπουργούς της Ελλάδας Καραμανλή και της Τουρκίας Μεντερές.Η συνθήκη κατοχύρωνε την ανεξαρτησία της Κύπρου, καθόριζε το Σύνταγμα του νέου κράτους και τα δικαιώματα κάθε εθνοτικής κοινότητας όσον αφορά το κράτος και τη διακυβέρνηση. Η πολιτειακή οργάνωση του νεοσύστατου κράτους ήταν πολύπλοκη και απαιτούσε ομοφωνία και των δύο κοινοτήτων σε μια σειρά από θέματα. Ο Πρόεδρος θα ήταν Ελληνοκύπριος και ο Αντιπρόεδρος Τουρκοκύπριος.Στις συμφωνίες περιλαμβανόταν "Συνθήκη Εγγυήσεων" μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας και Κύπρου με την οποία, σε περίπτωση διασάλευσης της συνταγματικής τάξης, μια από τις τρεις πρώτες «εγγυήτριες δυνάμεις» θα μπορούσε να προβεί σε μονομερή δράση, αφού προηγουμένως είχαν εξαντληθεί τα περιθώρια διαπραγματεύσεων με τις άλλες δυο.Η Συνθήκη Εγγυήσεως είχε ως στόχο να διατηρηθεί η ανεξαρτησία, και η εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι εγγυήτριες δυνάμεις (το Ηνωμένο Βασίλειο, Τουρκία και Ελλάδα), εγγυήθηκαν να απαγορεύσουν την προώθηση "είτε της ένωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με οποιοδήποτε άλλο κράτος, ή τη διχοτόμηση της νήσου". Το τρίτο άρθρο της Συνθήκης Εγγυήσεως αναφέρει «Εάν η κοινή και συντονισμένη δράση των εγγυήτριων χωρών είναι αποδεδειγμένα αδύνατη, κάθε μία από τις τρεις δυνάμεις που εγγυώνται διατηρεί το δικαίωμα να αναλάβει δράση με μοναδικό σκοπό να αποκαταστήσει την κατάσταση πραγμάτων που καθιερώνεται με την παρούσα Συνθήκη".
Ετσι κλείνει με δραματικό τρόπο, για την Ελλάδα και την Κύπρο ο ένδοξος αγώνας της ΕΟΚΑ για την ένωση της Μεγαλονήσου με τον εθνικό κορμό. Εναν αγώνα που ξεκίνησε με το δημοψίφησμα στις 15 Ιανουαρίου 1950, οδήγησε στις προσφυγές στα Η,Ε και τελικά στην έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα την 1 Απρίλη 1955.
Ο στόχος του αγώνα, η πολυπόθητη Ενωση, δεν πραγματοποιήθηκε αλλά τουναντίον οδηγηθήκαμε σε μια <<τουρκοποιημένη>> ανεξαρτησία ,ως αποτέλεσμα της Βρετανικής δολοπλοκίας με τους Τούρκους, την ανικανότητα των Ελληνικών Κυβερνήσεων και της αρχομανίας του Μακαρίου.
Μολαταύτα ο αγώνας έδωσε τους τελευταίους εθνικούς ήρωες, τον Αυξεντίου, τον Μάτση, τον Παλληκαρίδη, τον Καραολή, τον Δημητρίου, τον Γιάλουρο κ.α. που κάτω απο τις διαταγές του στρατηγού Γρίβα-Διγενή κτάφεραν να συγκινήσουν την παγκόσμια κοινότητα αγωνιζόμενοι για την αυτοδιάθεση-ένωση, ενισχύοντας με τις νίκες τους την διαπραγματευτική μας ικανότητα. Ετσι, ενώ αυτοί κατάφεραν να νικήσουν στρατιωτικά τους Βρετανούς, οι <<διαπραγματευτές χάσανε>> στην διαπραγμάτευση! Το φαιδρό της ιστορίας είναι ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδος, τότε Κ.Καραμανλής είπε ότι η 19 Φεβρουαρίου ήταν η ωραιότερη ημέρα της ζωής του!!
Σήμερα, 61 χρόνια μετά, οι προβληματικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου  έφεραν καταστοφές και διχόνοιες που οδήγησαν στην τουρκική εισβολή το 1974 και το κυπριακό να παραμένει ανοιχτή πληγή για τον Ελληνισμό.
Οσο ν'αφορά τα οράματα, τους πόθους και τις θυσίες των αγωνιστών για αυτοδιάθεση-ένωση  αυτά κάποιοι τα παραποίησαν και κατάντησαν να τα αναφέρουν ως αγώνες για την ανεξαρτησία!

Πρέσβης ΗΠΑ στα Σκόπια: Να κάνετε σοβαρές διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα...

Σαφής ήταν ο Φιλίπ Ρίκερ στην πρώτη ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της πΓΔΜ:


«Ήρθε η ώρα για τη χώρα σας να περάσετε στο επόμενο στάδιο, της επίλυσης του ονόματος της πΓΔΜ. Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί και η επίλυση αυτή πρέπει να γίνει με τις διαπραγματεύσεις της χώρας σας με την Ελλάδα».Ο επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας των ΗΠΑ στα Σκόπια, δεν στάθηκε εκεί. Απευθύνθηκε και στους σκοπιανούς νομοθέτες προτρέποντάς τους: «μην εμποδίσετε την επίλυση της διαφοράς, περισσότερο από ότι χρειάζεται»...
Επεσήμανε ακόμη πως η ενσωμάτωση της πΓΔΜ στο βορειοατλαντικό σύμφωνο αποτελεί μονόδρομο για την διασφάλιση της χώρας, ως μιας ευνομούμενης, ευημερούσας, πολυεθνικής δημοκρατίας.Δεν παρέλειψε, πάντως, να αναφερθεί στους κινδύνους που ελλοχεύουν με την ακύρωση της προοπτικής αυτής.«Το 2009 η πΓΔΜ έκανε σημαντικά βήματα προς τα εμπρός. Το μέλλον όμως με τη διαιώνιση του προβλήματος της ονομασίας, το μέλλον σας γίνεται αβέβαιο. Είναι ζωτικής σημασίας η επίτευξη προόδου στο ζήτημα αυτό τους προσεχείς μήνες. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα σας. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τη συμμετοχή σας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, που αποτελεί κύριος στόχος σας αν δεν επιλυθεί το ζήτημα της ονομασίας με την Ελλάδα», υπογράμμισε ο Φίλιπ Ρίκερ.Στην πρόταση για την υπογραφή μιας δήλωσης για στρατηγική εταιρική σχέση μετά τη σύνοδο του Βουκουρεστίου, ο πρέσβης των ΗΠΑ τόνισε πως αυτή δεν αποτελεί υποκατάστατο για ένταξη στο ΝΑΤΟ.«Σκοπός του ΝΑΤΟ, επεσήμανε, είναι να δούμε την πΓΔΜ να γίνεται μέλος της. Η δήλωση σχετικά με εταιρική σχέση αποτελούσε βέβαια μια θετική προσπάθεια για τις δύο χώρες μας. Η εταιρική σχέση είναι πάντως ένας δεύτερος δρόμος» κατέληξε ο Ρίκερ.
Ο αμερικανός πρέσβης δήλωσε πως δεν προβλέπει παράταση της οικονομικής βοήθειας την οποία έλαβε η πΓΔΜ από τις ΗΠΑ, ύψους 20 δις εκατομμυρίων δολαρίων (τα τελευταία 20 έτη) μέσω ενός προγράμματος που ολοκληρώνεται το 2011.


Πηγή : http://echedoros-a.blogspot.com/

Σκόπια: αντίδραση για απόσυρση του ονομαζόμενου«μακεδονικού-ελληνικού» λεξικού

Σε μεγάλο ζήτημα εξελίχθηκε, στα Σκόπια, η απόφαση της απόσυρσης από τα ράφια του βιβλιοπωλείου «Μαλλιάρης Παιδεία» της Θεσσαλονίκης του ονομαζόμενου «μακεδονικο-ελληνικό» Λεξικού.Το σκοπιανό κανάλι αναφέρει πως η απόφαση αυτή έγινε κατόπιν αιτήματος ομάδας ανθρώπων που ανακοίνωσαν μποϊκοτάζ στο κατάστημα, σύμφωνα με τα ελληνικά διαδικτυακά μπλογκς. Σκοπιανός δημοσιογράφος που απευθύνθηκε στο «Μαλλιάρης» έλαβε την απάντηση από το βιβλιοπωλείο πως δεν ήξερε πως βρέθηκε αυτό το λεξικό στις προθήκες του βιβλιοπωλείου.Το σκοπιανό κανάλι ρώτησε, ακόμη, αν προτίθεται το κατάστημα να ξαναφέρει το βιβλίο και ποια είναι η πολιτική του καταστήματος. Όπως αναφέρεται, ο υπεύθυνος του βιβλιοπωλείου Χρήστος Μαρτάκης δήλωσε πως δεν επιθυμεί να έχει το λεξικό στο κατάστημά του.Το δημοσίευμα σημειώνει πως αν και αποσύρθηκε το επίμαχο λεξικό, εντούτοις ο χάρτης που είναι στην αγγλική και τη σλαβομακεδονική γλώσσα δεν έχει αποσυρθεί.


Πηγή : http://echedoros-a.blogspot.com/

Έξι παραβιάσεις της τουρκικής Αεροπορίας σήμερα σε βόρειο και κεντρικό Αιγαίο

Στο πλαίσιο της σχεδιασμένης παρεμβολής τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στο ΠΒ Άνδρου την ώρα που η Φ/Γ Αιγαίο πραγματοποιούσε αντιαεροπορικές βολές σε ανεμούριο, η τουρκική Αεροπορία δραστηριοποιήθηκε ποικιλότροπος σήμερα στο χώρο του Αιγαίου.
Έτσι 2 σχηματισμοί οι οποίοι αποτελούνταν από 16 αεροσκάφη πραγματοποίησαν σήμερα 3 παραβάσεις των κανόνων του FIR Αθηνών και 6 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου (ΕΕΧ) στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο. Από τα 16 αεροσκάφη τα 6 έφεραν οπλισμό.


Πηγή : http://www.defencenet.gr/

"Κατέλαβαν" το Φαρμακονήσι 39 λαθρομετανάστες, αλλά ουδείς συγκινείται...

Από 39 λαθρομετανάστες έχει «καταληφθεί» εδώ και τέσσερις ημέρες το Φαρμακονήσι, αλλά ουδείς από το κράτος έχει ενδιαφερθεί για τη τύχη τους και η δωδεκαμελής φρουρά καταδρομέων του νησιού κυριολεκτικά δεν ξέρει τι κάνει με τους ανθρώπους αυτούς! Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του ΓΕΣ πριν από τέσσερις ημέρες δύο σκάφη αποβίβασαν σε μία από τις παραλίες του νησιού τους λαθρομετανάστες. Η φρουρά που είχε εντοπίσει τα δύο σκάφη να πλησιάζουν δεν αντέδρασε φυσικά όταν είδε ότι ήταν φορτωμένα με τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους (27 άνδρες και 12 γυναίκες). Τέθηκε σε συναγερμό, αλλά το μόνο που κατάφερε να κάνει ήταν να τους συγκεντρώσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο να τους δώσει τροφή και νερό (βασικά να μοιραστούν τα λίγα εφόδια που έχουν) και να στήσουν σκηνές για να στεγαστούν προσωρινά και μην είναι εκτεθειμένοι στο κρύο. Ενημέρωσαν την διοίκηση, η διοίκηση ενημέρωσε τη νομαρχία και το κέντρο για να πάρουν τους λαθρομετανάστες, αλλά εις μάτην! Ουδείς έχει συγκινηθεί γι αυτούς τους ανθρώπους. Το μόνο που έγινε ήταν τελικά να σταλεί ένα μικρό σκάφος για να παραλάβει τις γυναίκες και έναν άρρωστο. Τώρα στο νησί έχουν απομείνει 26 άνδρες οι οποίοι φρουρούνται διακριτικά από την ολιγομελή φρουρά (άλλωστε κανείς δεν ξέρει ποιοί μπορεί να βρίσκονται ανάμεσά τους), η οποία ταυτοχρόνως τους συντηρεί μέχρι κάποιος να συγκινηθεί και να τους πάρει από εκεί. Το ότι τίθεται θέμα ασφάλειας της φρουράς, υγιεινής και φροντίδας για τους ανθρώπους αυτούς, αλλά και ότι δεν μπορεί να υπάρξει στρατιωτική φύλαξη του νησιού με τέτοιους όρους, είναι λεπτομέρειες προφανώς....


Πηγή : http://www.defencenet.gr/

Με την πτώση F-16 θα ξεκινούσαν τον πόλεμο - Το σχέδιο εισβολής στον Έβρο

«Παίζει με τη φωτιά» η Άγκυρα στο Αιγαίο. Το σημερινό επεισόδιο με την πτήση των τουρκικών F-16 εντός της περιοχής που βαλλόταν με καταιγιστικά αντιαεροπορικά πυρά από την φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟ, ήταν ουσιαστικά αντιγραφή του πρώτου μέρους του σχεδίου "Βαριοπούλα" που αποκαλύφθηκε πριν από είκοσι ημέρες και θα οδηγούσε τις τουρκικές δυνάμεις σε δεύτερο χρόνο να εισβάλουν στην Ελλάδα από τον Έβρο το 2003. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί αποκαλύπτει το δεύτερο μέρος το σχεδίου "Bαριοπούλα", το επιχειρησιακό σχέδιο του τουρκικού Γενικού Επιτελείου. Ιδού ένα μικρό τμήμα αυτού του σχεδίου που δημοσιεύεται ολόκληρο στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ:
«…To σχέδιο θα τίθετο σε εφαρμογή ημέρα Παρασκευή (ημέρα αργίας για τους Μουσουλμάνους), ώρα τρείς το πρωί με την ανάπτυξη των δυνάμεων των 4 Ταξιαρχιών της Στρατοχωροφυλακής που εδρεύουν μέσα στην Κωνσταντινούπολη. Οι άνδρες των Ταξιαρχιών της Στρατοχωροφυλακής θα καταλάμβαναν στρατηγικής σημασίας τοποθεσίες μέσα στην πόλη περιμένοντας το σύνθημα για την κινητοποίηση τους. Την ίδια ημέρα οι Τούρκοι ιθύνοντας του Πραξικοπήματος σχεδίαζαν την κατάρριψη ενός τουρκικού μαχητικού κατηγορώντας την Ελλάδα ως υπαίτιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την επίτευξη αυτού του στόχου είχε προβλεφθεί ακόμα και η κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού από αεροσκάφος όπου ανήκε σε ειδικό Σμήνος της Αεροπορίας της Τουρκίας. Με την πράξη αυτή θα κινητοποιούταν ο μηχανισμός των δημοσιογράφων που ήταν συμπαθούντες των Πραξικοπηματιών, οι οποίοι θα δημοσίευαν την είδηση στο διαδίκτυο, στις τηλεοράσεις, στο ραδιόφωνο στοχεύοντας στο εθνικιστικό συναίσθημα του τουρκικού λαού.
Η είδηση της κατάρριψης τουρκικού αεροπλάνου από ελληνικό μαχητικό, ακόμα και αν αυτό δεν ήταν αλήθεια και θα διαψευδόταν από την Ελλάδα, θα ήταν αρκετή για να ξεσηκώσει τα πλήθη, ειδικότερα δε τους υποστηρικτές του Κεμαλικού κατεστημένου, και τις οργανώσεις των Γκρίζων Λύκων οι οποίοι αριθμούν δεκάδες χιλιάδες μέλη.Το πλέον κατάλληλο σημείο για την εισβολή και αποκοπή αυτού του μέρους του Νομού, είναι το σημείο βορείως της πόλης του Διδυμοτείχου και η προέλαση των δυνάμεων με κατεύθυνση προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα αποκόπτοντας το βόρειο μέρος του Νόμου έχοντας ως κάλυψη προς το Νότο τον παραπόταμο του Έβρου τον Ερυθροπόταμο/Ξηροπόταμο. Στο συγκεκριμένο σημείο το ποτάμι είναι ιδιαίτερα στενό (μόλις μερικές δεκάδες μέτρα), ενώ στην τουρκική πλευρά υπάρχουν μικρές νησίδες οι οποίες συμβάλλουν στην ευκολότερη διάβαση του ποταμού. Η περιοχή μεταξύ των χωριών Ισαάκιο, Πραγγίων και Πετράδες προσφέρει επαρκή χώρο (απαιτείται χώρος εύρους 700 μέτρων για την εξόρμηση δύο λόχων) για την ανάπτυξη του πρώτου κύματος της 4ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Πεζικού και της 10ης ΤΘ Ταξιαρχίας. Συνολικά απαιτούνται 2000 μέτρα μέτωπο στο ποτάμι για την επιτιθέμενη Ταξιαρχία. Αρχικά θα αποστέλλονταν τα ελαφρά θωρακισμένα οχήματα 4X4 Cobra, τα οποία είναι αμφίβια και μπορούν να περάσουν το ποτάμι χωρίς δυσκολία με σκοπό να ελέγξουν την περιοχή σε απόσταση 1,5 χλμ από την ελληνική όχθη. Τα οχήματα αυτά είναι εξοπλισμένα με πολυβόλο 7,62 ή 12,7 χλστ, ενώ μπορούν να φέρουν και αντιαρματικούς πυραύλους. Στόχος τους η εκκαθάριση της ελληνικής όχθης, ώστε να μπορέσει να ακολουθήσει το πρώτο κύμα των αρμάτων μάχης και των ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ.
Με βάση τη διαμόρφωση της ελληνικής όχθης στην περιοχή αυτή, οι Τούρκοι θα μπορούσαν να περάσουν από δύο τουλάχιστον σημεία διεκπεραιώνοντας δύο τάγματα ταυτοχρόνως. Το πρώτο Τάγμα μεταξύ των χωριών Ισάακιο και Πραγγίο και το δεύτερο μεταξύ των χωριών Πραγγίου και Πετράδες...»


Πηγή : http://www.defencenet.gr/

Καμπανάκι για πυρηνική Τουρκία

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ στην ανεπίσημη συνάντηση που είχε με τον Ελληνα πρωθυπουργό στη Μόσχα τόνισε ότι το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή


Προειδοποίηση για το ενδεχόμενο μετατροπής και της Τουρκίας σε πυρηνική δύναμη, με ό,τι αυτό θα σημαίνει για τις ισορροπίες στην περιοχή, μετέφερε στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου, στην ανεπίσημη συνάντηση που είχαν στη Μόσχα.Οπως έγινε γνωστό από διαρροή του γραφείου του Ισραηλινού πρωθυπουργού, η οποία δημοσιεύθηκε σε ισραηλινές εφημερίδες, ο κ. Νετανιάχου, εξηγώντας στον Γ. Παπανδρέου την ανάγκη παρέμβασης ώστε να εμποδιστεί το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, διεμήνυσε ότι κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή, με την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία να είναι οι πρώτες χώρες που θα αποκτήσουν πυρηνικό οπλοστάσιο (χωρίς να είναι γνωστό εάν παρέπεμψε και σε συγκεκριμένες πληροφορίες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών).
Με δεδομένο το γεγονός ότι οι ισραηλοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ, προκαλεί εντύπωση η προειδοποίηση αυτή του κ. Νετανιάχου στον Ελληνα πρωθυπουργό, καθώς μια τέτοια εξέλιξη αφορά άμεσα τα στρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας. Θα πρέπει, επίσης, να εξεταστεί εάν τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση Νετανιάχου-Παπανδρέου αποτελούν και συμβολικό άνοιγμα του Τελ Αβίβ προς την Αθήνα, σε μια κρίσιμη στιγμή για την οικονομία, με δέλεαρ τόσο τη στρατηγική συνεργασία δύο σημαντικών χωρών της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και τη στήριξη του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ.


Πηγή : http://www.ethnos.gr/

Έρχεται ο Μάθιου Νίμιτς με λύση σε τρεις δόσεις

Εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων για το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και πρόταση για τεμαχισμό της διαδικασίας.

Της Αγγελικής Σπανού


Εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων για το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και πρόταση για τεμαχισμό της διαδικασίας (πρώτα το όνομα, μετά το εύρος χρήσης και όλα τα υπόλοιπα) φαίνεται ότι θα κομίσει -εκτός απροόπτου- ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και στα Σκόπια την επόμενη εβδομάδα. Στο βάθος υπάρχουν διαβουλεύσεις για περισσότερο ενεργή εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ήδη ακούγεται το όνομα του πρώην επικεφαλής της κοινής εξωτερικής πολιτικής Χαβιέ Σολάνα για τη θέση του ευρωπαίου μεσολαβητή, εφόσον επισημοποιηθεί ένας τέτοιος ρόλος. Η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ έχει ξεκινήσει επικοινωνιακή εκστρατεία, για να διαφημίσει τη βούλησή της για εποικοδομητική στάση, προκειμένου να καταλογιστούν ευθύνες στην ελληνική πλευρά σε περίπτωση παράτασης του αδιεξόδου. Στα Σκόπια βρίσκεται αντιπροσωπεία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, η οποία θα έχει συνομιλίες με την κυβέρνηση Γκρούεφσκι και με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Αντόνιο Μιλόσοσκι, μετά το πέρας συνάντησης που είχε με τους πρεσβευτές της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας στην ΠΓΔΜ, στο πλαίσιο γεύματος εργασίας που παρέθεσε ο πρόεδρος της χώρας Γκιόργκε Ιβάνοβ, στο προεδρικό μέγαρο, δήλωσε ότι η ηγεσία της ΠΓΔΜ αναμένει από την επικείμενη επίσκεψη του ειδικού διαμεσολαβητή του ΟΗΕ στις συνομιλίες για το όνομα κ. Μάθιου Νίμιτς επιτάχυνση της διαδικασίας εξεύρεσης λύσης “στο διμερές ζήτημα”. Έκανε λόγo για “νέα ενέργεια και δυναμική” και επανέλαβε την επιδίωξη της χώρας του για ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Για ακόμη μια φορά κατηγόρησε την Ελλάδα ότι, “σε αντίθεση με το θετικό παράδειγμα της ομάδας που συγκροτείται από την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία, για την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ε.Ε., αποτελεί τροχοπέδη”. Και συνέχισε ο κ. Μιλοσόσκι: “Εμείς εκτιμούμε ότι η κατάλληλη στιγμή για την επίσπευση των συνομιλιών για την επίλυση αυτού του ζητήματος έχει έρθει, αλλά η λύση από μόνη της δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν μόνο η μία πλευρά είναι πρόθυμη να καταβάλει ορισμένη συνεισφορά, ενώ η άλλη κάνει λόγο για κόκκινες γραμμές”. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση Γκρούεφσκι θα συμπεριφερθεί “με τρόπο που θα επιτρέψει στον διαμεσολαβητή να αισθάνεται ευπρόσδεκτος προσκεκλημένος και ενθαρρυμένος να καταβάλλει περισσότερες προσπάθειες και να προβεί σε συγκεκριμένες εισηγήσεις όσον αφορά σε αυτό το διμερές ζήτημα”.
Τάχθηκε υπέρ της ενεργότερης συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προσπάθεια της επίλυσης του προβλήματος, σύμφωνα με το σλοβενοκροατικό πρότυπο. Υπενθυμίζεται ότι η Κροατία και Σλοβενία έχουν προσφύγει στη διεθνή διαιτησία για την επίλυση συνοριακής διαφοράς, η οποία χρονολογείται από το 1991, όταν οι δύο χώρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Γιουγκοσλαβία, έπειτα από διαβουλεύσεις που έγιναν με ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση (Καρλ Μπιλτ, Όλι Ρεν).


Πηγή : http://www.makthes.gr/