Οχρίδα: «Ο Ban Ki-moon δεν έπαψε να χρησιμοποιεί το όνομα «Μακεδονία»

Το όνομα «Μακεδονία» χρησιμοποίησε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι -μουν την Τρίτη το βράδυ στην Οχρίδα σε διάλεξη του προς τους αποφοίτους της Σχολής δημόσιας διοίκησης (νέων ηγετών) στην Οχρίδα, παρουσία του προέδρου των Σκοπίων Γκιόργκι Ίβανοφ.

Ο Μπαν Κι-μουν αναθυμήθηκε πότε άκουσε για πρώτη φορά τον όρο ‘Μακεδονία’.

«Όταν ήμουν νεαρός φοιτητής στην Κορέα, έμαθα για τη Μακεδονία. Όταν ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες και ειδικά στα Ηνωμένα Έθνη, πολλοί  μιλούσαν για τη Μακεδονία. Αυτή τη νύχτα  ο Ίβανοφ μου θύμισε αυτό που έχω μάθει εδώ και πολύ καιρό: τη Μακεδονία, δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας Ban Ki-moon.

Στη συνέχεια ανέφερε τη εμπειρία του προς τους απόφοιτους της σκοπιανής σχολής νέων ηγετών, όπου τόνισε  τη σημασία των συμβιβασμών  για την επιτυχία των συμφωνιών:

«Οι σημαντικότερες συμβάσεις και συμφωνίες δεν επιτυγχάνονται μονομερώς αλλά με συμβιβασμούς, με λογικούς συμβιβασμούς και θα πρέπει να υπάρχει μια ευελιξία για τους συμβιβασμούς αυτούς» και θα προσθέσει:

«Εκεί που δεν πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς είναι στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Εκεί ο ΟΗΕ δεν συμβιβάζεται ποτέ. Μιλήστε δυνατά και καθαρά, ως ανθρώπινα όντα όλοι γεννιόμαστε  ελεύθεροι και ίσοι».

www.echedoros-a.gr

Στρατιωτική κινητικότητα και απειλές της Τουρκίας για Κούρδους και Συρία

Με ''διπλωματία'' μέσω επισκέψεων του  Νταβούτογλου αλλά και διαρροές με ευθείες στρατιωτικές απειλές, η Άγκυρα επιχειρεί να μπλοκάρει κάθε κίνηση κουρδικών στοιχείων - και του αυτόνομου ιρακινού Κουρδιστάν με Πρόεδρο τον Μπαρτζανί-  να δημιουργήσουν ''κουρδική κρατική οντότητα'' μέσω της κρίσης στην βόρεια Συρία. 

Παρόλο που τα περισσότερα χθεσινά φύλα των εφημερίδων ( 14 από 25 μεταξύ των οποίων και φιλοκυβερνητικά) δεν έχουν κύριο θέμα τους τις δραματικές εξελίξεις στη Συρία και την απειλή δημιουργίας κουρδικού κράτους ''ελεγχόμενου'' από το ΡΚΚ στη Β. Συρία, υπάρχουν κάποιες που  επιμένουν στο θέμα και προβάλουν ιδιαίτερα την πολυπλοκότητα της κατάστασης, όπως η POSTA,  που στον μακροσκελή τίτλο της εξηγεί ότι «Τα στελέχη που στάλθηκαν από τον Μπαρζανί και το ΡΚΚ  στην περιοχή που κατοικείται από Κούρδους στη Συρία κοντά στα τουρκικά σύνορα, παρέχουν στρατιωτική εκπαίδευση  σε χιλιάδες άνδρες και γυναίκες και κάνουν περιπολίες στους δρόμους. Τα κτήρια φέρουν τις σημαίες των δύο ομάδων. Η περιοχή έχει ονομαστεί «Βόρεια Συρία»…». 

Για να καταλάβουμε την όλη διάσταση το Ιρακικό Κουρδιστάν είναι μια αυτόνομη περιοχή, ομοσπονδιακά αναγνωρισμένη που συνορεύει στα ανατολικά με το Ιράν, στα βόρεια με την Τουρκία, στα δυτικά με τη Συρία και στα νότια με το υπόλοιπο Ιράκ. Πρωτεύουσά του είναι η πόλη  Αρμπίλ.Η αυτονομία του Ιρακινού Κουρδιστάν αναγνωρίζεται από το Ιράκ και από τα Ηνωμένα Έθνη, βάσει του ιρακινού Συντάγματος. 
Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό το δημοσίευμα της εφημερίδας Γενί Σαφάκ  η οπόία εκτιμά , στον κύριο τίτλο της ότι «Ο Μπαρζανί παίζει διπλό παιχνίδι : Ο αρχηγός του KDP  Μπαρζανί εξοπλίζει Κούρδους μαχητές λέγοντας ότι τους ενσωματώνει στην συριακή αντιπολίτευση και δημιουργεί έναν στρατηγικό διάδρομο από το Αρμπίλ στη Μεσόγειο».Η εφημερίδα γράφει ότι σύμφωνα με τον δόκτορα Γιασίν Ακτάι , επικεφαλής του Ινστιτούτου Στρατηγικής Σκέψης,  ο Μπαρζανί  προσπαθεί να παίξει ρόλο προστάτη όλων των Κούρδων. Σύμφωνα δε με τον δημοσιογράφο Κ. Αβτσί, ο Μπαρζανί ποτέ δεν πολέμησε το ΡΚΚ, ενώ ο Μεχμέτ Οζκάν, του Ινστιτούτου Στρατηγικής της Άγκυρας,  υποστηρίζει ότι ο Μπαρζανί  ετοίμασε την παγίδα για την Άγκυρα. Προετοίμασε το έδαφος για την εξέγερση στη Β. Συρία, ενώ διατηρούσε στενές σχέσεις με την Τουρκία, υποστηρίζει.  
Ο ερευνητής κ.Μεσούτ Ουλκέρ, υποστηρίζει ότι ο Μπαρζανί προετοίμασε το έδαφος για την δημιουργία αυτόνομης περιοχής στη Συρία, ενώ έστελνε θερμά μηνύματα στην Άγκυρα. Ο ίδιος προσθέτει ότι ο κ. Νταβούτογλου πηγαίνει στο Β. Ιράκ προκειμένου να  διερευνήσει τις προθέσεις και τα σχέδια του Μπαρζανί.
  Οι περισσότερες , πάντως, εφημερίδες  προβάλλουν τις σχετικές με το θέμα δηλώσεις του πρωθυπουργού Ερντογάν, σε συνέντευξη που παραχώρησε λίγο πριν την αναχώρηση του για το Λονδίνο.Χαρακτηριστικός τίτλος αυτός της HURRIET, «Ξεχάστε τα περί Κουρδιστάν : Ο πρωθυπουργός Ερντογάν λέει  ότι δεν θα επιτραπεί στην  τρομοκρατική οργάνωση να δημιουργήσει τη βάση της στη Β. Συρία και να αποτελέσει απειλή για την Τουρκία».  Ακόμα, η εφημερίδα σημείωσε ότι δεν είναι δυνατόν να δείξει ανοχή  στην προσπάθεια του ΡΚΚ και του PYD ( κουρδικό κόμμα στην Συρία που προωθεί την κληρονομιά του Κουρδιστάν)  να δημιουργήσουν νέα οντότητα στην περιοχή. «Παίρνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα», είπε, «Οι ένοπλες δυνάμεις μας δουλεύουν στο θέμα μαζί με τα άλλα αρμόδια ιδρύματα».  «Τα απαραίτητα μέτρα θα ληφθούν όταν κριθεί αναγκαίο. Δεν θα δείξουμε ανοχή  σε φανταστικούς χάρτες», τόνισε.

Η ZAMAN προσθέτει ότι σύμφωνα με αξιωματούχους του κυβερνητικού κόμματος της Τουρκίας ΑΚΡ,  το κόμμα μπορεί να εξετάσει την επόμενη εβδομάδα αν θα πρέπει να κληθεί νωρίτερα η Βουλή προκειμένου  να  εξουσιοδοτήσει την  κυβέρνηση να στείλει στρατό στο εξωτερικό. Δηλαδή γίνεται μια διαρροή με σαφή απειλητική διάσταση για στρατιωτική δράση της Τουρκίας κατά Κούρδων στην Β.Συρία...
Στα σχετικά ρεπορτάζ - μεταδίδεται αρμοδίως - επισημαίνεται ότι ο κ. Ερντογάν στην ουσία ανακοίνωσε την πρόθεση της Τουρκίας να προχωρήσει στην δημιουργία  ζώνης ασφαλείας ή μίας ουδέτερης ζώνης στην Συρία εάν χρειαστεί.Όπως προαναφέραμε πολλά ΜΜΕ ισχυρίζονται ότι ο Μπαρζανί,  μέχρι τώρα ο στενότερος σύμμαχος της Τουρκίας στην περιοχή,  παίζει διπλό παιχνίδι και ότι σκοπός της επίσκεψης Νταβούτογλου στο Αρμπίλ,  την επόμενη εβδομάδα είναι το ξεκαθάρισμα αυτών των σχέσεων.

Για το ίδιο θέμα, η Μιλλιέτ γράφει ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός άφησε να εννοηθεί ότι η δημιουργία ουδέτερης ζώνης  είναι στην ατζέντα. Απαντώντας στην ερώτηση ποιες είναι οι εναλλακτικές κινήσεις αντιμετώπισης του κινδύνου του ΡΚΚ,  φέρεται να απάντησε  ότι  οι αξιωματούχοι εξετάζουν  τη δημιουργία Ζώνης  ασφαλείας ή ουδέτερης ζώνης.

Στην ίδια συνέντευξη ο Eρντογάν ανακοίνωσε ότι το αργότερο μέχρι την προσεχή Τετάρτη, ο κ. Νταβούτογλου, θα επισκεφθεί το Β. Ιράκ, προκειμένου να κάνει γνωστές στους εκεί αξιωματούχους τις  «τουρκικές ευαισθησίες».  «Θέλουμε να ξέρουν ότι δεν θα είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τις μετέπειτα εξελίξεις», είπε.

Η εφημερίδα CUMHURIYET  γράφει ότι κατά την επίσκεψη του στο Αρμπίλ ο Νταβούτογλου θα ζητήσει από τον Μπαρζανί να σταματήσει την παροχή στήριξης προς το PYD.  Η εφημερίδα γράφει ακόμα ότι σύμφωνα με τον Ερντογάν, ό κ. Νταβούτογλου θα πει στον Μπαρζανί ότι πρέπει να αποτρέψει τις λάθος κινήσεις στη Συρία εάν θέλει να έχει την εμπιστοσύνη της Τουρκίας. Ακόμα ο Νταβούτογλου αναμένεται να μεταφέρει στον Μπαρζανί τη διαφωνία της Άγκυρας με τη δημιουργία του Κουρδικού Συριακού Συμβουλίου με την ουσιαστική εκπροσώπηση σε αυτό του ΡΚΚ και του PYD.

Στο μεταξύ, οι εφημερίδες αναφέρονται και στις συναντήσεις του κ.Α. Νταβούτογλου  με τον επικεφαλής της ΜΙΤ, κ. Χακάν Φιντάν, και τον υπαρχηγό του γενικού Επιτελείου, Χουλουσί Ακάρ, με τους οποίους συζήτησε τις εξελίξεις στη συριακή κρίση.Ενδιαφέρουσα χαρακτηρίζεται και η συνάντηση -έγραψε σχετικά το ON Alert - που είχε με τον ταξίαρχο , Μαναφ Τλας,  εκ των πλέον υψηλόβαθμων του στρατού της Συρίας που εγκατέλειψαν τον Άσαντ. Σύμφωνα με την εκτίμηση της  Τσουμχουριέτ,  η Άγκυρα επιταχύνει τις προσπάθειες της για τη διαμόρφωση της Συρίας μετά την πτώση του Άσαντ.


www.onalert.gr

Για το Μαρί δεν αρκούν τα μνημόσυνα, κ. Αναστασιάδη

Ναυσικά Χαραλάμπους*

Ζούμε στην εποχή των ευφημισμών και του αναποδογυρίσματος των λέξεων, όπου τα κριτήρια μεταξύ του αληθούς και του μύθου καθίστανται δυσδιάκριτα εάν δεν καλλιεργούμε την κριτική σκέψη, κι αν δεν αμφισβητούμε τα παραδεδεγμένα.

Ενδεικτικό των ευφημιστικών λόγων είναι το περιεχόμενο των προεκλογικών προγραμμάτων των υποψηφίων για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Η ανακολουθία προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών έργων καταγράφεται συχνά στην πολιτική. Στην υπό αναφορά περίπτωση παρατηρούμε, όμως, ανακολουθία προεκλογικών λόγων και προεκλογικών πράξεων.

Ο Νίκος Αναστασιάδης, υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που ευαγγελίζεται, ανάμεσα σε άλλα, την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική και στους πολιτικούς», προσκάλεσε σε γεύμα εργασίας παράγοντες της οικονομίας, ανάμεσά τους και τον Μάρκο Κυπριανού, τέως Υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησης Χριστόφια, που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί την 11^η Ιουλίου 2011.

«Ο λόγος του γεύματος δεν είναι να μεταδώσω τα φώτα μου αλλά να πάρω από τα φώτα σας», είχε δηλώσει ο κ. Αναστασιάδης για να προσθέσει ότι με την τεχνογνωσία και τη σοφία των παρισταμένων «θα αντιμετωπίσουμε τη σημερινή οικονομική κρίση που μετετράπη δυστυχώς στο πρώτο εθνικό θέμα, αντί του Κυπριακού».

Κοντολογίς, ο υποψήφιος ΠτΔ ζήτησε τα «φώτα» του Μ. Κυπριανού στον οποίο η Μονομελής Ερευνητική Επιτροπή για τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με την έκρηξη που επισυνέβη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί καταλόγισε «σοβαρότατη πολιτική και πολιτειακή ευθύνη για το τραγικό συμβάν και τα επακόλουθά του». Συγκεκριμένα, καταλόγισε στον κ. Κυπριανού σοβαρότατη ευθύνη «για ανεπάρκεια, ολιγωρία, αδιαφορία και αναβλητικότητα στην αντιμετώπιση του όλου θέματος» (σ. 434). Ευθύνη «θεσμική αλλά και προσωπική», όπως σημειώνεται στο Πόρισμα, το οποίο πλειστάκις επικαλέστηκε ο κ. Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ και με βάση το οποίο εκδόθηκε το ψήφισμα της Βουλής, που απαιτούσε την παραίτηση του ΠτΔ.

Συνεπώς, ο κ. Αναστασιάδης ζήτησε για το άκρως σημαντικό θέμα της οικονομίας τη «σοφία και την τεχνογνωσία» του Μάρκου Κυπριανού, ο οποίος αντιμετώπισε αρνητικά την παράκληση της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής Κυρώσεων να επισκεφθεί την Κύπρο και να συλλέξει πληροφορίες για το φορτίο, με αποτέλεσμα η επίσκεψη θεσμικού οργάνου των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο για επιθεώρηση του φορτίου να μην πραγματοποιηθεί.  «Η στάση του Υπουργείου Εξωτερικών και προσωπικά του Υπουργού Εξωτερικών σε σχέση με το θέμα αυτό όχι μόνο ξενίζει αλλά και εξοργίζει» σημειώνει σχετικά ο κ. Πολυβίου στο Πόρισμά του, σ. 422. «Η ευθύνη του Υπουργού Εξωτερικών για την εξέλιξη των πραγμάτων ήταν, δυστυχώς, καθοριστική, οδηγώντας το λιγότερο σε παρατεταμένη κυβερνητική απραξία σε σχέση με την τύχη του φορτίου και συμβάλλοντας στην καταστροφή της 11^ηςΙουλίου 2011» αναφέρει επίσης (σ. 427).

Όσο εύηχες κι αν είναι οι προκαταρκτικές θέσεις του κ. Αναστασιάδη για την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών» φαίνεται να μην ανταποκρίνονται στις πράξεις του. Πώς θα επέλθει η «ρήξη με το παρελθόν» στην οποία αναφέρθηκε και ποια είναι τα «τολμηρά βήματα και πρωτοβουλίες που θα ανατρέπουν κατεστημένα δεκαετιών και που θα μας απεγκλωβίζουν από βαρίδια του παρελθόντος»;

Με τον Μάρκο Κυπριανού θα αποκαταστήσετε την εμπιστοσύνη των πολιτών κ. Αναστασιάδη; Ο οποίος ήταν «κοινωνός αν όχι συνδιαμορφωτής της πολιτικής του ΠτΔ, όπως εκφράστηκε στη συνάντηση με τον Assad στις 31.8.2009, ότι δηλαδή η πολιτική του κυπριακού κράτους ήταν το φορτίο να παραμείνει στην Κύπρο μέχρι να καταστεί δυνατή η παράδοση του στη Συρία ή το Ιράν»; Ευλόγως διερωτήθηκε ο κ. Πολυβίου στο Πόρισμά του εάν ο ΥΠΕΞ διατείνεται ότι δε γνώριζε για την πολιτική αυτή πριν τη διατύπωσή της στη συνάντηση με τον Assad, γιατί δεν παραιτήθηκε αμέσως μετά; Αυτά είναι τα βαρίδια του παρελθόντος, τα οποία δένετε τώρα στα πόδια σας κ. Αναστασιάδη.

Τέτοιες πράξεις αναδεικνύουν πρόσωπα που αντί να απολογηθούν επιτείνουν την πολιτική ασυδοσία και σαφώς δε συνεισφέρουν στην καλλιέργεια κουλτούρας προσωπικής ευθύνης. Πόσο βραχύβια θεωρείτε ότι είναι η μνήμη αυτού του λαού;

Σε ό,τι αφορά στις παθογένειες του συστήματος που μας κατέλιπε το κράτος του ’60 και στον ισχυρισμό ότι κλείνει ένας ιστορικός κύκλος, έχετε δίκαιο. Κλείνει όντως ένας ιστορικός κύκλος. Αυτός του παλαιοκομματισμού.

Θα το καταγράψει η ιστορία ότι βρισκόσασταν στην αντιπολίτευση και πάλι αποτύχατε να αφουγκραστείτε το λαό την ύψιστη στιγμή της αντίδρασής του. Γιατί είστε μέρος του συστήματος στο οποίο είναι εμπεδωμένη η ατιμωρησία. Γιατί είστε η γενιά των μνημοσύνων και της σιωπής. Τα μνημόσυνα είναι σημαντικά για την Ορθοδοξία και γι’ αυτό προσερχόμαστε σε αυτά με ευλάβεια. Οι πολιτικοί δεν αρκεί, όμως, να παρίστανται σε μνημόσυνα. Με τις πράξεις τους καθορίζουν πολιτική.

Ζητήσατε να ακούσετε «την κριτική των νέων». Η κριτική μου δεν έγκειται μόνο στη δική σας στάση. Το τραγικότερο όλων είναι η απραξία και η σιωπή όσων νεαρών στελεχών βρίσκονται στο πλάι σας. Αυτή είναι η μεγίστη απογοήτευση. Να το γνωρίζουν ότι ο σιωπών δοκεί συναινείν και ότι οι παραλείψεις τους  είναι που αίρουν την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική.

* Η Ναυσικά Χαραλάμπους είναι Υποψήφια Διδάκτωρ στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κύπρου.

www.efylakas.com

Συνεχείς πτήσεις τουρκικών RF-4E/TM στην Ανατ. Μεσόγειο – «Παίζει με τη φωτιά» η Άγκυρα

Με πτήσεις αναγνωριστικών αεροσκαφών RF-4ETM συνέχισε η Άγκυρα να επίδειξη δύναμης στην Ανατ. Μεσόγειο σε ένα ήδη εύφλεκτο σκηνικό όπως διαμορφώνεται από την κρίση στη Συρία.

Τα αεροσκάφη πραγματοποιώντας συνεχείς πτήσεις εχθές, αλλά και σήμερα σύμφωνα με πληροφορίες τουρκικών μέσων- επιχείρησαν για άλλη μια φορά να καταγράψουν στόχους τόσο στην Κύπρο όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατ. Μεσογείου οι οποίοι σχετίζονται πιθανότατα με την ισραηλινή δραστηριότητα πέριξ του Οικοπέδου 12.

Έτσι δύο τουλάχιστον αεροσκάφη και ακόμη δύο πριν από μερικές ώρες προερχόμενα από τη βάση εξόρμησής του την 113 μοίρα με έδρα στο Εσκισεχίρ πραγματοποίησαν δύο αποστολές διάρκειας τουλάχιστον 90 λεπτών πετώντας στο τρίγωνο που σχηματίζεται από τη ναυτική βάση του τουρκικού Ναυτικού στην Αλεξανδρέττα, το οικόπεδο 12 της Κύπρου και επιστροφή μέσω Αττάλειας  στη βάση τους. Τα αεροσκάφη, σε αντίθεση με προηγούμενες απσοτολές συνοδεύονταν από τετράδα μαχητικών F-16 τα οποία πιθανότατα είχαν απογειωθεί από το Ικόνιο.

Η τουρκική Αεροπορία διαθέτει σήμερα, και μετά την απώλεια του ενός RF-4 στη Συρία και ενός δεύτερου νωρίτερα στις 3 Νοεμβρίου του 2011 στο Ικόνιο, 16 αεροσκάφη τα οποία έχουν μάλιστα αναβαθμιστεί από την τουρκική αεροπορική βιομηχανία βάσει του προγράμματος Isik.

 Η αναβάθμιση αυτή περιε3λάμβανε την προσθήκη συστήματος δέκτη RWR ολοκληρωμένου με αναλώσιμα, νέο σύστημα ναυτιλίας GPS/INS LN 100GT, ασυρμάτους ασφαλούς επικοινωνίας Have Quick V, σύστημα διαχείρισης πτήσης CDU-900 και έγχρωμες οθόνες παρουσίασης πληροφοριών μάχης. 

Οι πτήσεις των τουρκικών RF-4 αναμένεται να συνεχιστούν καθώς η Αεροπορίας της χώρας, θέλει να υπογραμμίσει την παρουσία της στην ευαίσθητη αυτή περιοχή δείχνοντας να αψηφά το ήδη τεταμένο κλίμα στις σχέσεις της Άγκυρας  τόσο με τη Δαμασκό όσο και με το Τελ Αβίβ. Δεν είναι άλλωστε ούτε δύο εβδομάδες (13/7) όταν ισραηλινά αεροσκάφη και ναυτικές μονάδες της δύναμης ταχείας αντίδρασης είχαν ενεργοποιηθεί για την προστασία των εξεδρών της Noble Energy από τουρκική αεροναυτική άσκηση η οποία είχε γίνει στην περιοχή και πιο συγκεκριμένα σε τμήματα της κυπριακής ΑΟΖ, στα οικόπεδα 2, 3, 8, 9, 12, και 13

Η εμμονή αυτή της Άγκυρας στις πτήσεις τουρκικών αναγνωριστικών αεροσκαφών είναι ένας τρόπος αντίδρασης τόσο στο «κάζο» που έπαθε με το RF-4 που καταρρίφθηκε όσο και με την επιτυχημένη ενεργειακή στρατηγική της Λευκωσίας η οποία, είναι φανερό, την έχει αιφνιδιάσει πλήρως.

www.defencenet.gr

Οι «Τρεις» και οι Ερινύες…

Γράφει ο ΔΑΜΩΝΙΔΗΣ...


Στην «Εσωτερική Τρόικα» (Αντώνη Σαμαρά - Ευάγγελο Βενιζέλο - Φώτη Κουβέλη) είναι αμφίβολο αν οι μέλλουσες γενιές των Ελλήνων θα αναγνωρίσουν, με βάση τους «λόγους και τις πράξεις τους», το ελάχιστο που ο Λατίνος ιστορικός αποδίδει στην ηγεσία Λαών η οποία σε κρίσιμες στιγμές δεν ήρθη στο ύψος των περιστάσεων. Δεν υπήρξαν, δηλαδή, ουδέ magni nominis umbra (= σκιά μεγάλου ονόματος).
Και ως τους μεν δύο πρώτους, ο Εθνικός μας Ποιητής Γιώργος Σεφέρης θα τους κατέτασσε στην «ανάπηρη ηγετική τάξη» της Χώρας, της οποίας η προθυμία συμμόρφωσης στα κελεύσματα της «Ξένης Προστασίας» δεν ξενίζει. Ως προς τον τρίτο, δεν επαρκεί προς παραμυθία του Λαού το σοφόν και σαφές: «Πού 'σαι, νιότη, που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος...»! 

Το Προοράν και το Τολμάν…

Ηγούμενοι οι δύο πρώτοι πολιτικών χώρων των οποίων διετέλεσαν διαπρεπή στελέχη, οι οποίοι πολιτικοί οργανισμοί την πρόσφατη δεκαετία διαχειρίσθηκαν τις τύχες της χώρας είτε «κληρονομικώ δικαιώματι» είτε με ηγέτες στερούμενους του «χαρίσματος» του, κατά τον Θουκυδίδη, Πολιτικού (του «Προοράν» και του «Τολμάν»), ήγαγον τη Χώρα στην Καταστροφή (Οικονομική υποτέλεια και Εθνική αναξιοπρέπεια) και τον Λαό της στη διαρκή Φτώχεια, στην Αβεβαιότητα για το μέλλον του και στον Φόβο για την υποτυπώδη Ευημερία του!
Και οι μεν δύο πρώτοι, σαρξ εκ της σαρκός του Μεταπρατικού Κεφαλαίου, φυσικώ τω λόγω να επιζητούν και να συντελούν με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους στην υπαγωγή της Χώρας υπό την Ξένη Προστασία, αλλά ο τρίτος, ο Φώτης Κουβέλης, ουδεμία τύψη αισθάνεται έναντι εκείνων, των χιλιάδων Ελλήνων, που στη διαδρομή της Ιστορίας του Νεοελληνικού Κράτους θυσίασαν τη Ζωή τους για την «προκοπή του Λαού και τη χιλιάκριβη τη Λευτεριά»;
Ο ηγέτης της Συντηρητικής Παράταξης παραμένει αμνήμων της Ιστορικής τύχης ένιων ηγετών της, που στο απώτερο παρελθόν της Χώρας κατέστησαν υπαίτιοι Εθνικής Καταστροφής και η Εθνική Νέμεσις υπήρξε αμείλικτος τιμωρός τους; 
Βεβαίως, ένιοι των ηγετών του Συντηρητικού Χώρου (ακόμη και αυτός ο πράος Παναγής Τσαλδάρης, ο Πέτρος Ράλλης, ο Δημήτριος Μάξιμος, ο Σπύρος Μαρκεζίνης των αρχών της δεκαετίας του 1950 και κυρίως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Πρεσβύτερος) ουδέποτε απομακρύνθηκαν από το όραμα μιας ευημερούσης Ελλάδας. Οι μεν, αν δεν το κατόρθωσαν σε αποτελεσματικό βαθμό, δεν χρεώνονται από την Ιστορία, οι δε υπήρξαν προαγωγοί απαθλίωσης του Λαού και καταβαραθρωτές των Εθνικών Συμφερόντων της Χώρας.

Τι έπραξε ο Κ. Καραμανλής…

Η Ιστορική Αμεροληψία επιτάσσει να αναγνωρισθεί στον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον Πρεσβύτερο και τον στενό συνεργάτη του Παναγή Παπαληγούρα η Αγωνία να οδηγήσει την Ελλάδα από την εποχή της «Ψωροκώσταινας» στην εποχή μιας σύγχρονης ευημερούσης Χώρας, με τη δημιουργία των ισχυρών δημοσίων επιχειρήσεων (ΔΕΗ, Εταιρεία Υδάτων Αθηνών - Θεσσαλονίκης, ΟΣΕ, Εθνικό Οδικό Δίκτυο, βιομηχανίες Λιπασμάτων και Σακχάρεως, Οργανισμοί Καπνού και Βάμβακος, Πανεπιστημιουπόλεις και πανεπιστημιακά Νοσοκομεία υψηλού επιστημονικού κύρους κ.λπ., κ.λπ.). Αλλά και για την ένταξη της Χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως Ισότιμου μέλους με Ισχυρό λόγο και ουχί ως παρία του αναδυόμενου Δ' Γερμανικού Ράιχ! 
Κι όμως, όσα ο Συντηρητικός αυτός ηγέτης εποίησεν οι σημερινοί ολεσιπτόλιδες επίγονοί του εκποιούν. Και δη, έναντι πινακίου φακής…

…και η Δημοκρατική Παράταξη

Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη, της οποίας διακηρύσσεται ως συνεχιστής ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, από τον αρχηγέτη της, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, από τη δεκαετία του 1910, με τη συνεργασία των οραματιστών Αλέξανδρου Παπαναστασίου, Γεωργίου Καφαντάρη, Αλέξανδρου Διομήδη, Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, Νικόλαου Πλαστήρα, θεμελίωσε και ανέπτυξε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, την Προστασία των Εργαζομένων και όλο το Κράτος Κοινωνικής Πρόνοιας μέχρι της κατεδάφισής του από τον σπουδαρχίδη (οι σεμνότυφοι ας μην ξενίζονται από την «κακοηχία» του όρου, αναμιμνησκόμενοι το του Λορέντζου Μαβίλη: «Χυδαία Γλώσσα δεν υπάρχει, χυδαίοι άνθρωποι ναι…») Ανδρέα Λοβέρδο και τον απερίγραπτο εκείνο «συνδικαλιστή» και κακή τη τύχη υπουργό Εργασίας, μέχρι πρότινος.
Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη εγγράφει στο ενεργητικό της την Εθνική Ολοκλήρωση, την εμπέδωση του Κράτους Κοινωνικής Πρόνοιας και την υλοποίηση της νέας Μεγάλης Ιδέας του Οικονομικού και Κοινωνικού εκσυγχρονισμού της Χώρας.
Και στο πρόσωπο του Νικόλαου Πλαστήρα τον εκφραστή της Εθνικής Νέμεσης για τους επιλήσμονες του Χρέους προς την Πατρίδα και τον Λαό της.

Μοιραίοι και άβουλοι…

Ως επιμύθιο για τη σκιαγράφηση των «Τριών» και της οσφυοκαμψίας τους έναντι των υπαλλήλων της «τρόικας» και της προσβλητικής συμπεριφοράς των τελευταίων έναντι της Ελληνικής Κυβέρνησης, προσφεύγω σε «δάνειο» από τη στήλη «Εμπιστευτικά» του Ι. Κ. Πρετεντέρη («ΝΕΑ» 3/7/2012):
• «…Δεν νοείται κάποιοι υπάλληλοι ευρωπαϊκών ή διεθνών οργανισμών να διαπραγματεύονται, να διευθύνουν, ακόμη και να ελέγχουν αιρετές κυβερνήσεις, δημοκρατικές χώρες και ολόκληρους λαούς. Χωρίς οι ίδιοι να δίνουν λογαριασμό πουθενά, παρά σε άλλους υπαλλήλους! Θυμίζω το SMS του Ραχόι στον υπουργό του όταν πάλευε στις Βρυξέλλες να αποφύγει τον έλεγχο της “τρόικας”: “Δεν είμαστε Ουγκάντα!”…». 
Αντ' αυτών, οι σημερινοί Επίγονοι τι πράττουν; Μόνο ο Μεγάλος της Ελληνικής Διασποράς, ο Κώστας Βάρναλης, με τους ενοραματικούς στίχους του ίσως αποδίδει τη ζοφερή σημερινή πραγματικότητα:

• «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουν ίσως κάποιο θάμα…». 


www.paron.gr

Η "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΕ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ

Με αφορμή την ανάρτησή μας που έκανε το γύρο του διαδικτύου: "ΣΕ ΠΕΤΑΞΑΝ ΕΞΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ"…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Υπήρξαν τα γνωστά mails των εξυπνάκηδων που έμαθαν πάντα να είναι ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ αλεύρι (γι αυτό και στο τέλος θα καταλήξουν στην κοιλιά της κότας μαζί με τα πίτουρα).

Σε όλους αυτούς τους πολιτικούς τενεκέδες λοιπόν έχουμε να πούμε τα εξής. Και τα λέμε ξεκάθαρα, απερίφραστα, και όπως πάντα χωρίς να μασάμε τα λόγια μας, και φυσικά αρνούμενοι να προσκυνήσουμε τους κάθε λογής προσκυνημένους.

1.Τη Βούλα Παπαχρήστου, την αντιμετωπίσαμε από την πρώτη στιγμή ως Ελληνίδα αθλήτρια. Kαι την ώρα ο αθλητής δίνει μια μάχη ζωής, αξιοπρέπειας και τιμής με τα χρώματα της πατρίδας του, είναι και παραμένει Έλληνας αθλητής, που στην προσωπική του ζωή δικαιούται να έχει τις δικές του πολιτικές απόψεις και αντιλήψεις. Εκεί θα τον κρίνουμε για την προσωπικότητά του. Στην προσωπική και εθνική του μάχη θα τον στηρίξουμε ως Έλληνα αθλητή...


Αυτό κάνουν όλοι οι λαοί σε όλους τους αθλητές του κόσμου, χωρίς να ζητάνε ποτέ πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για τους αγωνιζόμενους. 

2.Τη Βούλα Παπαχρήστου, εάν και εφ όσον – πέρα και ανεξάρτητα από την αναπαραγωγή μιας πασίγνωστης βλακείας στο twitter – είναι φορέας ακροδεξιών ή νεοναζιστικών αντιλήψεων, θα την κρίνουμε γι αυτές με τη δέουσα αυστηρότητα, ως άτομο και όχι ως αθλήτρια την ώρα της μάχης για τα χρώματα της Ελλάδας.

3.Επιμένουμε και θα το φωνάζουμε ότι η Βούλα Παπαχρήστου, εκδιώχθηκε από την εθνική Ολυμπιακή ομάδα, γιατί είναι Ελληνίδα, και οι δωσίλογοι του εθνομηδενισμού, απλά αξιοποίησαν την ευκαιρία που τους δόθηκε, για να χτυπήσουν στο πρόσωπο της Βούλας, κάθε Ελληνική φωνή.

Το επικίνδυνο δηλητήριο, δεν είναι το ανόητο σχόλιο μιας νεαρής αθλήτριας στο twitter. 
Το επικίνδυνο δηλητήριο είναι το φίδι του εθνομηδενισμού που φωλιάζει με την ανοχή όλων μας μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο.

4.Θεωρούμε, άκρως ατιμωτική και απόλυτα ανθελληνική τη στάση όλων εκείνων που έσπευσαν να συμπαραταχθούν και να στηρίξουν μια απόφαση ντροπής από τους υποκριτές των «θεσμοθετημένων ολυμπιακών οργάνων», που το τελευταίο πράγμα που δικαιούνται είναι να ασκούν απερίσπαστοι το ρόλο του κριτή και του τιμητή αξιών, ιδανικών και ανθρωπιστικών ιδεωδών σ αυτόν τον τόπο, από τη στιγμή που κάποιοι εξ αυτών - ιστορικά τουλάχιστον - αν μη τι άλλο έχουν προκαλέσει σοβαρά την Ελληνική κοινωνία, και δε δικαιούνται να ποντάρουν στη λήθη.

5.Πρόκειται για μια απόφαση απόλυτα απονομιμοποιημένη αφού ο φορέας ο οποίος πρωτοστάτησε στην πολιτική της ανάδειξη, είναι ένα απροκάλυπτο εκτροφείο εθνομηδενιστών και βιαστών του Ελληνισμού που δε δίστασαν να ναρκοθετήσουν ακόμη και την ίδια της ιστορία του, και με αυτή την έννοια οι πραγματικές του προθέσεις ούτε αθώες είναι, ούτε από ανθρωπισμό διαπνέονται. Πρόκειται για λογικές μίσους που ταυτίζονται - αν δεν ξεπερνούν κατά πολύ -  ακόμη και αυτές του νεοναζισμού, και ως τέτοιες οφείλουμε να τις αποκαλύπτουμε στην Ελληνική κοινωνία.

6.Πρόκειται για μια απόφαση που ισοδυναμεί με πισώπλατη μαχαιριά στην ίδια την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα «χαρίζει» με τρόπο εγκληματικό και απερίσκεπτο, τη Βούλα και την κάθε Βούλα στο μαντρί του νεοναζισμού που καιροφυλακτεί για να καταπιεί τα αποφάγια αυτής της άθλιας και υποκριτικής «δημοκρατίας».

7.Οι εθνομηδενιστές περνούν στην επίθεση ως επικίνδυνος Δούρειος Ίππος και αυτή την επικίνδυνη επέλαση που…

Χθες έβαλε στο στόχαστρο την ιστορία μας…

Σήμερα έβαλε στο στόχαστρο τη Βούλα…

Αύριο ετοιμάζεται να στείλει στο εκτελεστικό απόσπασμα την προσευχή και τις εικόνες από τα σχολειά…

Αυτή λοιπόν την επικίνδυνη επέλαση οφείλουμε να την ανακόψουμε με κάθε τρόπο, με κάθε μέσον, αφυπνίζοντας και τον τελευταίο εξαπατημένο Έλληνα πολίτη.

8.Η Ελληνική κοινωνία οφείλει να καταδικάσει απερίφραστα λογικές που ζητούν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων από τους Έλληνες αθλητές,που βγαίνουν για να εκπροσωπήσουν την πατρίδα τους και όχι τις πολιτικές αντιλήψεις τους και τις πολιτικές δυνάμεις που ενδεχόμενα συμπαθούν.

9.Σε αυτή την άθλια και βρώμικη ιστορία, η στάση της Αριστεράς ήταν ελεεινή και κατάπτυστη, απαράδεκτη και επικίνδυνη, πολύ περισσότερο ίσως,  από την τυπική απόφαση αποκλεισμού που πήραν οι «αρμόδιοι» ολυμπιακοί παράγοντας.

10.Με αυτή της τη στάση, η Αριστερά με ή χωρίς "κουκούλα", «έδωσε» ενώ όφειλε να υπερασπιστεί – μια Ελληνίδα αθλήτρια βορά στην κρεατομηχανή της Νέας Τάξης. Σ αυτό το επικίνδυνο αλεστήρι αξιών, ιδεών, ιδανικών, παραδόσεων.

11.Με αυτή της τη στάση η "Αριστερά" έκανε ότι ακριβώς έκαναν σε βάρος τηςοι δωσίλογοι κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Οι «Έλληνες» δωσίλογοι κατέδιδαν Έλληνες πολίτες στον εισβολέα κατακτητή με μοναδικό κριτήριο ενοχής τις ιδέες τους. Η συνέχεια ήταν γνωστή: ΕΚΤΕΛΕΣΗ…

Οι «Έλληνες» δωσίλογοι παρέδιδαν φυλακισμένους αγωνιστές στον κατακτητή με μοναδικό κριτήριο ενοχής τις απόψεις τους. Η συνέχεια ήταν και εδώ γνωστή:ΕΚΤΕΛΕΣΗ…

Ο Ζαχαριάδης απαίτησε την αποφυλάκιση των Ελλήνων Κομμουνιστώνπροκειμένου να πάνε να πολεμήσουν για την πατρίδα. 
Οι «Έλληνες» δωσίλογοι όμως προτίμησαν να τους παραδώσουν ατιμωτικά στον κατακτητή επιλέγοντας τις μαζικές δολοφονίες των κομμουνιστών και όχι την ανάγκη υπεράσπισης της πατρίδας.

Η σύγχρονη «Αριστερά» λοιπόν, ξέχασε τις μεθόδους που χρησιμοποίησε σε βάρος της ο Ναζισμός, ξέχασε πως μέσα από αυτές τις μεθόδους πότισε με το αίμα της τα κολαστήρια της Γκεστάπο και των σκοπευτηρίων…

Και δυστυχώς γι αυτήν κατέφυγε στις ίδιες ακριβώς μεθόδους, για να «δώσει» μια Ελληνίδα αθλήτρια στα νεοταξίτικα καθάρματα για να την εκτελέσουν. Αυτό έκανε…

Δε χτύπησε το ρατσισμό… αλλά μια Ελληνίδα αθλήτρια…

Δεν αποδυνάμωσε το νεοναζισμό… αλλά χάρισε με τη μικροψυχία της ένα ακόμη Ελληνόπουλο στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής…

Δεν υπηρέτησε ανθρωπιστικά ιδεώδη… αλλά το δηλητήριο του εθνομηδενισμού που ενοχοποιεί τη λέξη «Έλληνας» και επιχειρεί να τη ρίξει στον Καιάδα.

Και μέσα απ όλα αυτά απέδειξε γι ακόμη μια φορά την ανικανότητά της να αντιπαραθέσει τον αγνό και άδολο πατριωτισμό στο επικίνδυνο δηλητήριο του «εθνικισμού» που αφήνεται απερίσπαστος να κατακτά τις καρδιές των νέων ανθρώπων.

Αυτή όμως δεν είναι η πραγματική Αριστερά. Αυτή είναι η ολίγιστη και ανεπαρκέστατη ηγεσία της. Η ηγεσία της που παραδόθηκε στα κελεύσματα της Νέας Τάξης και οδηγεί την Αριστερή πολιτική στον αφανισμό και στο πολιτικό περιθώριο.

Γι αυτό και οι οπαδοί της έχουν χρέος να αγωνιστούν προκειμένου να την απαλλάξουν οριστικά από τη χρεοκοπημένη της ηγεσία. Και αυτό πολύ περισσότεροισχύει για τους οπαδούς και τα μέλη του ΚΚΕ που παρέδωσαν σ αυτή την ηγεσία κόμμα συγκροτημένο, και στο τέλος θα παραλάβουν ένα σεχταριστικό εξωκοινοβουλευτικό μόρφωμα, που θα έχει βουτήξει στην απελπισία και στην απόδραση από τη δράση, τους πιο πρωτοπόρους αγωνιστές της Ελληνικής κοινωνίας.

Η ίδια η Ελληνική κοινωνία, έχει χρέος να απαιτήσει άμεσα την άμεση και χωρίς δεύετερη συζήτηση αποπομπή από την κυβέρνηση του εθνομηδενιστικού μορφώματος της ΔΗΜΑΡ και αυτή την υπόθεση έχουν πρωτίστως υποχρέωση να την αναδείξουν τα ίδια τα μέλη και οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας, που αγαπούν τον τόπο τους και οραματίζονται μια Ελλάδα ικανή να μεγαλώσει Έλληνες πολίτες και στο μέλλον.

Για τους αφελείς που θα βιαστούν να μας χρεώσουν οτι ερωτοτροπούμε με τον Εθνικισμό τους παραπέμπουμε ΕΔΩ...

Και φυσκά στην πιο πάνω ανάρτηση θα βρείτε και τις απαντήσεις για το ποιός θρέφει και ρίχνει λίπασμα στο δέντρο του εθνικισμού. Για το ποιός χαρίζει ψυχές στα δόκανα του νεοναζισμού πού είναι στημμένα και περιμένουν το επόμενο θύμα. 

Και φυσικά ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μπαίνουμε καν στο δίλημμα να επιλέξουμεανάμεσα σε ενδεχόμενες νεοναζιστικές αντιλήψεις που ενδεχομενως να εχουν επηρεάσει μια Ελληνίδα αθλήτρια, και σε νεοταξίτικες πρακτικές που οδήγησαν στον προσβλητικό και προκλητικό για την Ελληνική κοινωνία αποκλεισμό της.  

Σ αυτό το δίλημμα η απάντησή μας είναι σαφής:

ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.

Κι αν ο δικός μας λόγος σας φαίνεται βαρύς, ακούστε τι έχει να πει ένας Αριστερός πατέρας ονόματι ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ. 

http://ellinikoforum.blogspot.com

ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΡΙΑ ΟΠΩΣ ΒΟΡΕΙΟ ΙΡΑΚ Μυστικές συναντήσεις Ερντογάν

Γράφει η Λιάνα Μυστακίδου


Πανικό προκάλεσε στην Άγκυρα η «μη αναμενόμενη» κατά την Ραντικάλ εξέλιξη στα σύνορα της χώρας με τη Συρία.  Ακόμα και ο πιο αδαής στα θέματα διεθνούς πολιτικής γνωρίζει ότι οι Κούρδοι της Συρίας τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια στο ΡΚΚ.  Η τουρκική κυβέρνηση γνώριζε την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ του PYD (το ΡΚΚ της Συρίας) με το εθνικό συμβούλιο των Κούρδων, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Μεσούτ Μπαρζανί στις 12 Ιουλίου.  
Γιατί λοιπόν δήλωσε έκπληξη; Η Fiona Cunningham  (Global Research)  αναφερόμενη στις εξελίξεις στη Συρία έκανε το ακόλουθο σχόλιο: «Τον περασμένο Μάρτη-Απρίλη, ο στρατός της Συρίας σημείωσε μεγάλες επιτυχίες έναντι των εγκληματικών συμμοριών στη Χούμους και τις βόρειες περιοχές. Στα μέσα Απριλίου, μετά την ανακοίνωση του σχεδίου Αννάν, οι ένοπλες ομάδες με την υποστήριξη της Δύσης αύξησαν τη στρατιωτική τους δύναμη και πολλαπλασίασαν τις επιθέσεις τους. Στη σύνοδο των Φίλων της Συρίας που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αποφασίστηκε η χορήγηση εκατό εκ. δολαρίων  στις ομάδες των ενόπλων. Οι πρόσφατες επιθέσεις έδειξαν ότι οι ανεπτυγμένες υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης βοηθούν και συντονίζουν τους αντάρτες. Κανείς δεν αμφισβητεί πια την υποστήριξη που προσφέρουν οι ειδικές δυνάμεις των δυτικών χωρών στους ενόπλους και τα χρήματα που προσφέρουν οι Άραβες σεΐχηδες».
Ο Κούρδος ηγέτης του Βορείου Ιράκ, Μεσούτ Μπαρζανί κατάφερε να ενώσει τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι κατέλαβαν ορισμένες περιοχές στα σύνορα της Τουρκίας, όπου κήρυξαν την αυτονομία τους. Ο έγκριτος δημοσιογράφος Φικρέτ Μπιλά δήλωσε στο NTV ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι αρνούνται να δουν την   προετοιμασία που γίνεται για την ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν που θα αρχίζει από τα σύνορα του Ιράν και θα φτάνει στη Μεσόγειο. Πώς είναι δυνατόν η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν να αγνοεί αυτά που βλέπει ένας δημοσιογράφος;
Με αφορμή επερώτηση που κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο της Γερμανίας, αποκαλύφθηκε έκθεση των μυστικών υπηρεσιών για τη Συρία.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης μέλη της Αλ Κάιντα και άλλων φανατικών ισλαμικών οργανώσεων δρουν σε ολόκληρη τη Συρία. 
Αυτοί οργάνωσαν περίπου 90 επιθέσεις, αλλά δεν αναφέρουν ποιες για λόγους ασφαλείας. Η  γερμανική κυβέρνηση παρά τα στοιχεία της έκθεσης συνεχίζει να κατηγορεί το καθεστώς του Άσαντ για χρήση βίας και σφαγές αμάχων. Σε αντίθεση με την κυβέρνηση ο γερμανικός Τύπος πολλές φορές κατηγόρησε τους ένοπλους αντάρτες.
Οι εξελίξεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή μοιάζουν με ένα παιχνίδι που παίζει κανείς στον υπολογιστή του. Στόχος του παιχνιδιού είναι η κατάληψη μιας χώρας. 
Εάν οι κατοχικές δυνάμεις δεν θέλουν να λάβουν μέρος στην επιχείρηση, βρίσκουν πρόθυμους «αγωνιστές», τους εξοπλίζουν και αρχίζουν τις επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας τις ηγεσίες των γύρω χωρών.
Τα ΜΜΕ εξαπολύουν κατηγορίες εναντίον της χώρας-στόχου από το  πρωί μέχρι το βράδυ. Βαπτίζουν την επιχείρηση αποκατάσταση της δημοκρατίας! Ανατρέπουν την ηγεσία, φτιάχνουν ένα Σύνταγμα στα μέτρα τους κι έτσι αρχίζουν να κυβερνούν τη χώρα οι διεθνείς τραπεζίτες. Ο λαός της Συρίας κατάφερε να αντισταθεί 16 μήνες. Αυτό φυσικά δεν ήταν αναμενόμενο. 
Η Αμερική εισέβαλε στο Ιράκ και δημιούργησε το νέο ομόσπονδο κράτος με αυτόνομο το  Βόρειο Κουρδιστάν. Τώρα, η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν σε ρόλο υπεργολάβου των ΗΠΑ επιθυμεί την ανατροπή του Άσαντ. 
Στη νέα ομοσπονδία της Συρίας που θα προκύψει, θα υπάρχει το αυτόνομο βόρειο κουρδικό κράτος της Συρίας. Επειδή φοβάται τώρα το αυτόνομο κουρδικό κράτος του Νοτίου Κουρδιστάν στο Ντιγιαρμπακίρ  ανησυχεί και σπεύδει να βρει συμμάχους, για τη μετά Άσαντ εποχή.  
Στο πλαίσιο αυτά ο κ. Ερντογάν παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του ηγέτη της Χαμάς,  Χαλίντ Μεσάλ παρουσία του κ. Νταβούτογλου το βράδυ της Τρίτης.
Όπως είναι γνωστό η Χαμάς είχε την έδρα της στη Δαμασκό, αλλά μετά τα γεγονότα τη μετέφερε στο Κατάρ. 
Ο Μεσάλ είναι ένα πρόσωπο που θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις επικείμενες εξελίξεις στη Συρία, για αυτό ο κ. Ερντογάν συναντήθηκε μαζί του με άκρα μυστικότητα…
 
www.elzoni.gr

Ενας προαναγγελθείς θάνατος...

Της Ζέζας Ζήκου

Η καθυστερημένη αλήθεια για τη συνταγή του Μνημονίου -έστω και με τα γενναία μισόλογα του Παναγιώτη Ρουμελιώτη- είναι σκληρή. Τώρα, και αυτοί που το υπέγραψαν και αυτοί που το ψήφισαν στη Βουλή (και όσοι υποστήριξαν το έγκλημα) φαίνεται ότι αρχίζουν να το «μετανιώνουν», αλλά δεν το ομολογούν. Απλώς ο κ. Ρουμελιώτης το τόλμησε... Δηλαδή, δήλωσε ότι το πρόγραμμα σωτηρίας της Ελλάδας ήταν από την αρχή σχεδιασμένο για να… αποτύχει και να οδηγήσει τη χώρα στον γκρεμό!

Κυβέρνηση και χώρα έχουν μετατραπεί σε εκτελεστές των μέτρων που έχουν προσδιοριστεί από μη εκλεγμένους από τον ελληνικό λαό ξένους τεχνοκράτες και γραφειοκράτες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και οι «ρωγμές» στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, διευρύνονται ραγδαία. Το δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» άνοιξε τον δρόμο... Οι «βάρβαροι» του ΔΝΤ δεν ήταν απλώς «μια κάποια λύσις», ήταν η μοναδική. Πώς, λοιπόν, να περιμένει κάποιος ότι η αντιμετώπιση της οικονομικής κατάρρευσης θα έλθει από πολιτικούς «ρεαλιστές»; Αφού, λοιπόν, επί τριάντα οκτώ χρόνια το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε να αναλάβει το πολιτικό κόστος του ρεαλισμού, το ανέθεσε στην τρόικα.

Οι τρεις «βρώμικες» λέξεις -default, devaluation, deflation- πτώχευση, υποτίμηση του ευρώ, αποπληθωρισμός με εσωτερική υποτίμηση - «αποσταθεροποίησαν» την Ελλάδα. Και επειδή ελληνική πτώχευση δεν συνέφερε στους πιστωτές μας και η υποτίμηση λόγω ευρώ ήταν αδύνατη, η εσωτερική υποτίμηση ήταν η μόνη αποτελεσματική θεραπεία που «πούλησαν» στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με το διαβόητο Μνημόνιο. Ηταν η μόνη αποδεκτή θεραπεία για τους ξένους δανειστές μας, η μείωση μισθών, συντάξεων, βύθιση της οικονομικής δραστηριότητας του βιοτικού επιπέδου, ανεργία και φτώχεια.

Για να είμαστε ακριβείς, η Ελλάδα έχει ξεφύγει προσωρινά από τον κίνδυνο μιας επαχθούς στάσης πληρωμών, αλλά η σωτηρία -η διάσωση της ελληνικής οικονομίας- παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας. Και τώρα επεξεργάζονται το νέο Μνημόνιο για το 2013/14. Είναι πασίδηλο ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει... τρίτο και τέταρτο Μνημόνιο, με δανεισμό που διαρκώς θα διογκώνει το χρέος και με ύφεση που θα βουλιάζει όλο και βαθύτερα τη χώρα. Είναι επίσης φανερό ότι η οποιαδήποτε διέξοδος από τον κλειστό βρόχο της λιτότητας-ύφεσης δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται να αντιμετωπίσουν ριζοσπαστικά την κρίση των εθνικών χρεών: αγοράζουν χρόνο και μεταθέτουν τις λύσεις για αργότερα. Εκεί θα έλθει η στιγμή της αλήθειας, και για εμάς και για τους έξω.

Αναμφίβολα, το ελληνικό κράτος είναι υπερχρεωμένο, αναποτελεσματικό, αναξιόπιστο, διεφθαρμένο. Οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας είναι δομικές και είναι χρόνιες. Τις γνωρίζουμε όλοι, αλλά τώρα συνειδητοποιούμε ραγδαία και επώδυνα ότι θα πτωχεύσουμε, θύματα δόλιου και ανίκανου πολιτικού συστήματος κυβέρνησης Παπανδρέου. Οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του συστήματος μέχρι πότε θα χρησιμοποιούν τα μεγάλα ψέματα σαν όχημα για τις μισές αλήθειες;

Ο «Τιτανικός» συνεχίζει την πορεία του μαζί με όλη τη μιζέρια φορτώνει στην κοινωνία με τα πρόσθετα σκληρά μέτρα για εισοδήματα, φόρους, ασφαλιστικό, κύριες και επικουρικές συντάξεις, δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, και με ιδιωτικοποιήσεις της περιουσίας του κράτους. Οι όροι που συνοδεύουν τα δάνεια των Μνημονίων κλονίζουν τις κοινωνίες. Αλλά, οι νόμοι της οικονομίας, όπως και οι νόμοι της φυσικής, ισχύουν παντού. Οντως, καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί να σωρεύει χρέη και όλες μαζί πρέπει να εξασφαλίσουν μια απατηλή και δυσνόητη ισορροπία, καθησυχάζοντας τις αγορές και συντηρώντας την ανάπτυξη. Ομως, κάθε φορά που μια κρίση χρέους απειλούσε την οικονομία, οι κεντρικές τράπεζες μείωναν τα επιτόκια. Η προοπτική αυτών των σωστικών παρεμβάσεων μείωνε τους κινδύνους που απέρρεαν από τον νέο δανεισμό. Ωστόσο, τώρα, το μείζον πρόβλημα είναι το πώς θα αποπληρώσουν τα χρέη τους.

Οπως η Ελλάδα σήμερα, έτσι και η Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 όφειλε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει. «Δεν έχετε να πληρώσετε; Δώστε μας τα πετρέλαια. Πουλήστε τις τηλεπικοινωνίες, την ύδρευση, τις αερογραμμές, τη συγκοινωνία, το φυσικό αέριο», ο ωμός εκβιασμός. Η κυβέρνηση Μένεμ τούς τα έδωσε όλα. Και βρέθηκε η Αργεντινή στην παράδοξη κατάσταση να έχει πουλήσει τα πάντα και το χρέος της να αυξάνεται αντί να μειώνεται! Και ήρθε το χάος. Τι μας θυμίζει αυτό;

www.kathimerini.gr

Μια ματιά στο μέλλον...

Του Δημήτρη Μυ

Τον Γενάρη του 2010 το Ποντίκι είχε δημοσιεύσει μια πρόβλεψη- εκτίμηση του αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών (National Intelligence Council για το προς τα που πηγαίνει ο κόσμος και πως ενδεχομένως θα είναι μέχρι το 2025. Μπορεί να μην έχει περάσει ικανός χρόνος από τότε, ωστόσο, διαβάζοντας κάποιος τις «προβλέψεις» όλο και κάτι περισσότερο αντιλαμβάνεται από αυτά που (μας) συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα. Το κείμενο είναι εκτενές, όμως, αξίζει τον κόπο (του διαβάσματος)..

Πως θα είναι ο κόσμος σε δεκαπέντε χρόνια από σήμερα; Το ερώτημα, πέρα από τη γοητεία που ασκεί στους κοινούς θνητούς έχει ιδιαίτερη σημασία για αυτούς που παίζουν στο «μεγάλο παιχνίδι» και μάχονται για ισχύ και κυριαρχία στην παγκόσμια σκακιέρα. Αυτοί ακριβώς, έχουν ένα λόγο παραπάνω, να ρίξουν μια ματιά στο παγκόσμιο τοπίο του μέλλοντος. Κάτι τέτοιες ματιές άλλωστε, αποσκοπούν στο να διαμορφώσουν τα μελλοντικά δεδομένα.

Μια τέτοια ματιά στο μέλλον παρουσίασε πέρυσι το Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών (National Intelligence Council) σε μια μελέτη 120 και πλέον σελίδων με το τίτλο : Global Trends 2025: A Transformer World (Οι παγκόσμιες τάσεις μέχρι το 2025. ένας κόσμος υπό μετασχηματισμό).

Το «Π» διάβασε τη μελέτη του αμερικανικού ιερατείου την βρήκε ενδιαφέρουσα και τεκμηριωμένη  και δημοσίευσε μια σύνοψη, πέρυσι τέτοια εποχή. Θεωρώντας ότι η εν λόγω μελέτη εξακολουθεί να έχει κινείται εντός του πλαισίου των προβλέψεών της, δίνουμε τη δυνατότητα στους επισκέπτες του site  να έρθουν σε μια επαφή με τις αμερικανικές...προφητείες, αφού προηγουμένως επισημάνουμε τα εξής σημαντικά:

· Η εν λόγω μελέτη είναι καταγραφή των παγκόσμιων τάσεων από αμερικανικές υπηρεσίες.

· Οι τάσεις αποτελούν προκλήσεις ή ευκαιρίες που έχουν να αντιμετωπίσουν ή να αξιοποιήσουν οι «παίκτες» στη Διεθνή Σκηνή.

· Οι «μαύρες εκτιμήσεις» που εμπεριέχονται στην μελέτη, θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του ότι αντανακλούν και την γενικότερη απογοήτευση των Αμερικανών για το τέλος της παγκόσμιας μονοκρατορίας τους

· Στο τέλος των κειμένων που αποτελούν απόδοση των όσων διαβάσαμε στη μελέτη, υπάρχει ένα μικρό κείμενο που φιλοδοξεί να τοποθετήσει την Ελλάδα στο μέλλον (2025) λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις, όπως τις καταγράφουν οι Αμερικανοί. Γι αυτό το κείμενο δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη οι αμερικανικές υπηρεσίες. Είναι (κατά)δικό μας.

· Τέλος μια άκρως απαραίτητη ιδεολογική (ας μας επιτραπεί) σημείωση: Η ιστορία γράφεται, τελικά, από τους ανθρώπους και τους αγώνες τους, κι όχι από τα ιερατεία της εξουσίας.

1). Με μια ματιά

• · σχετικά βέβαιο: Θα έχει ανατείλει ένα νέο Πολυπολικό Διεθνές Σύστημα με την άνοδο της Κίνας, της Ινδίας και άλλων δυνάμεων. Η σχετική δύναμη άλλων, μη κρατικών οντοτήτων όπως επιχειρήσεων, φυλών, ομάδων θρησκευτικών και εγκληματικών δικτύων επίσης θα έχει ενισχυθεί

αντίκτυπος: μέχρι το 2025 αυτό που αποκαλούμε «διεθνή κοινότητα» ως σύνθεση των εθνών- κρατών δεν θα υπάρχει. η ισχύς θα έχει διαμοιραστεί και μεταξύ νέων «παικτών» που ετοιμάζονται να εμφανιστούν στη σκηνή επιβάλλοντας νέους κανόνες. Όσο οι κίνδυνοι εξ αιτίας των μετασχηματισμών μεγαλώνουν, τόσο οι δυτικές παραδοσιακές συμμαχίες θα εξασθενούν, υποχωρώντας—ως ένα βαθμό– στις απαιτήσεις των νέων δυνάμεων .

Στην προσπάθεια τους να φτάσουν τα μοντέλα πολιτικής και κυρίως οικονομικής ανάπτυξης της δύσης, ολοένα και περισσότερες χώρες θα «γοητευτούν» από το «εναλλακτικό μοντέλο» της Κίνας

• · σχετικά βέβαιο. η πρωτοφανής μετατόπιση πλούτου και οικονομικής δύναμης από τη δύση προς την Ανατολή που ήδη παρατηρείται θα συνεχιστεί. Οι ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν να είναι η ισχυρότερη χώρα, όμως θα υπάρξει περιορισμός της παγκόσμιας επικυριαρχίας τους.Με τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη περισσότερο από 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι μέχρι το 2025 θα ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στους πόρους για ενέργεια, τροφή και νερό

αντίκτυπος: καθώς κάποιες χώρες ενισχύονται οικονομικά αυξάνονται και οι απαιτήσεις και ο ρόλος τους στο γεωπολιτικό σύστημα σταθερότητας. Αυτή η μετάβαση οδηγεί χώρες, όπως η Ρωσία, στον πειρασμό να αμφισβητήσουν τη «δυτική τάξη».

Η οικονομική και στρατιωτική συρρίκνωση είναι πιθανό να υποχρεώσει τις ΗΠΑ σε δύσκολες «τράμπες» ανάμεσα σε εσωτερικές προτεραιότητες και στόχους της εξωτερικής της πολιτικής.

Οι τεχνολογικές καινοτομίες θα αποτελέσουν το κλειδί για την εξασφάλιση «κερδών» αυτήν την περίοδο .Οι σημερινές τεχνολογίες προς το παρόν είναι ανεπαρκείς για να αντικαταστήσουν την παραδοσιακή ενεργειακή αρχιτεκτονική στο ρυθμό που απαιτεί η ραγδαία αύξηση των αναγκών. Όποια δύναμη βρεθεί στην πρωτοπορία της έρευνας και των αλλαγών της ενεργειακής αρχιτεκτονικής θα αποκτήσει πλεονεκτήματα στην παγκόσμια σκακιέρα.

• · σχετικά βέβαιο θα παρατηρηθεί μια δραματική αλλαγή στη δημογραφική πυραμίδα με την εμφάνιση γερασμένων πληθυσμιακά κρατών. Ωστόσο θα συνεχίσουν να υπάρχουν κράτη με εντυπωσιακά μεγάλους ρυθμούς γεννήσεων και νεαρό πληθυσμό

αντίκτυπος εκτός και αν οι συνθήκες αλλάξουν δραματικά, «νεανικές χώρες» όπως το Αφγανιστάν, η Νιγηρία, το Πακιστάν η Υεμένη θα παραμείνουν πρόσφορες στην αστάθεια και στην ενδεχόμενη απόλυτη κατάρρευση και διάλυση.

• · σχετικά βέβαιο οι πιθανότητες κρίσεων πολλαπλασιάζονται ως αποτέλεσμα ραγδαίων αλλαγών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και στην εξάπλωση των θανατηφόρων δυνατοτήτων που συνεπάγεται η διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.

Αντίκτυπος: η ανάγκη για δράση των ΗΠΑ ως τοπικός εξισορροπιστής στην Μέση Ανατολή θα μεγαλώσει έστω κι αν άλλοι παίκτες εκτός περιοχής, όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία εμφανιστούν σε μεγαλύτερους από τους σημερινούς τους ρόλους

• · πιθανό αλλά όχι βέβαιο :αν θα έχει ολοκληρωθεί η ενεργειακή μετάβαση από το πετρέλαιο- φυσικό αέριο

αν και πόσο θα έχουν προχωρήσει η κλιματικές αλλαγές και ποιες περιοχές θα έχουν επηρεαστεί

αν θα έχει ενισχυθεί ο μερκαντιλισμός σε βάρος της παγκόσμιας αγοράς

πιθανές συνέπειες :οι υψηλές τιμές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο επιτρέπει σε χώρες όπως Ρωσία, Ιράν να αυξήσουν τη δύναμή τους- το ρωσικό ΑΕΠ θα φτάσει της Βρετανίας

οι ψηλές τιμές όμως ίσως πιέσουν για έρευνα και προώθηση άλλων μορφών ενέργειας. Μια τέτοια όμως εξέλιξη θα σημάνει τη στασιμότητα της ανόδου των σημερινών παραγωγών χωρών.

• · πιθανό αλλά όχι βέβαιο αν θα προωθηθεί η δημοκρατία σε Ρωσία- Κίνα
• ·

πιθανές συνέπειες απίθανος ο πολιτικός πλουραλισμός στη Ρωσία. Αύξηση μεσαίας τάξης στην Κίνα οδηγεί σε φιλελευθεροποίηση και εθνικισμό

• · πιθανό αλλά όχι βέβαιο αν η ευρώπη και η Ιαπωνία ξεπεράσουν τα προβλήματα στην οικονομία και την κοινωνία που οφείλονται σε δημογραφικά δεδομένα

αν οι μεγάλες δυνάμεις θα συνεργαστούν για να προσαρμόσουν τη δομή των διεθνών οργανώσιμων στο νέο περιβάλλον

πιθανές συνέπειες επιτυχής ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στην Ευρώπη μπορεί να περιορίσει τις κοινωνικές εντάσεις αλλά και να ενισχύσει το εργατικό δυναμικό. Αντίθετα, η αδυναμία Ευρώπης, Ιαπωνίας να αντιμετωπίσουν το δημογραφικό πρόβλημα θα τις οδηγήσει σε μακράς διάρκειας παρακμή.

2) Ο κόσμος μετασχηματίζεται

Το Διεθνές Σύστημα, έτσι όπως το ξέραμε από τον Β παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σήμερα, θα είναι αγνώριστο το 2025. Ο μετασχηματισμός του τροφοδοτείται από την παγκοσμιοποίηση στην οικονομία, υπογραμμίζεται από την άνευ ιστορικού προηγουμένου μεταφορά πόρων από τη Δύση προς την Ανατολή και από την εμφάνιση νέων δυνάμεων στο παιχνίδι, κυρίως της Κίνας και της Ινδίας.

Η Αμερική θα παραμείνει ο ισχυρότερος παράγοντας του συστήματος, με περιορισμένες όμως τις σημερινές δυνατότητές της. Όπως συνέβη με τις ΗΠΑ τον 19ο και 20ο αιώνα , Ινδία και Κίνα θα εμφανιστούν, στην αρχή απρόθυμες αλλά στη συνέχεια ανυπόμονες, να αναλάβουν ευρύτερους ρόλους στη παγκόσμια σκακιέρα. Πάντως μέχρι το 2025 και οι δυο αυτές χώρες θα είναι προσηλωμένες περισσότερο στα εσωτερικά τους παρά στην αλλαγή του διεθνούς συστήματος

Ταυτόχρονα με την αναδιανομή ισχύος μεταξύ εθνικών κρατών θα συνεχιστεί η ενίσχυση της δύναμης μη κυβερνητικών σχηματισμών (επιχειρήσεις, θρησκευτικές οργανώσεις, φυλές, εγκληματικές οργανώσεις). Κάποια κράτη θα «απορροφηθούν» από εγκληματικά δίκτυα .

Σε περιοχές της Αφρικής και της Ασίας, κάποια κράτη θα σβήσουν εξ αιτίας της ανικανότητας των κυβερνήσεων να εξασφαλίσουν βασικές ανάγκες, συμπεριλαμβανομένης και της ασφάλειας

Μέχρι το 2025 η διεθνής κοινότητα θα συντίθεται από πολλούς «πρωταγωνιστές», γεγονός που θα απομακρύνει το όραμα της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Το σύστημα θα είναι πολύ- πολικό, διάσπαρτο με συστάδες μη- κυβερνητικών οντοτήτων, που και αυτές θα παίζουν το ρόλο τους. Αν και μοιάζει με τη Συμφωνία της Ευρώπης (concert of Europe) την εποχή του Μέτερνιχ, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές: Το σύστημα είναι παγκοσμιοποιημένο και περιλαμβάνει, για πρώτη φορά , παίκτες που δεν είναι κράτη ενταγμένα σε ομάδες κοινών συμφερόντων.

Το πιο χαρακτηριστικό «σιωπηλό χαρακτηριστικό» της «νέας τάξης» του 2025 θα είναι η στροφή από τον αμερικανικό μονοπολισμό, σε μια κατ αναλογία ασχημάτιστη (αδόμητη) ιεραρχία παλιών δυνάμεων, νέων δυνάμεων, καθώς και εξασθένιση της ισχύος των κρατών υπέρ των μη κυβερνητικών οντοτήτων.

Αν και οι αλλαγές δεν θα είναι ραγδαίες σε ταχύτητα, περικλείουν σημαντικότατους πιθανούς κινδύνους, όπως , ράλι πυρηνικών εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, ακόμη και ενδοκρατικές διαμάχες για τους πόρους (ενέργεια, φαγητό, νερό)

αλλαγή παρά συνέχεια

Η ταχεία αποδόμηση της παρούσας Διεθνούς Τάξης συνεπάγεται γεωπολιτικές προκλήσεις, ασυνέχεια, εκπλήξεις και σοκ. Για παράδειγμα , το δυτικό μοντέλο του οικονομικού φιλελευθερισμού, της δημοκρατίας και του κοσμικού κράτους, που κάποιοι θεωρούσαν νομοτελειακή κατάληξη όλων των σχηματισμών θα χάσει τη λάμψη του μεσοπρόθεσμα τουλάχιστον

Σε κάποιες περιπτώσεις το στοιχείο της έκπληξης είναι μόνο θέμα χρόνου: Για παράδειγμα η ενεργειακή μετάβαση από την «εποχή του πετρελαίου» σε μια άλλη (ακόμη κανείς δεν μπορεί να την ονομάσει, αφού δεν είναι ακόμη σαφές τι θα αντικαταστήσει το πετρέλαιο για την παραγωγή ενέργειας) είναι αναπόφευκτη. Μόνο ερώτημα γύρω από αυτό το θέμα , είναι πότε και πως , απότομα ή σταδιακά, αυτή η μετάβαση θα συμβεί.

οι νέες τεχνολογίες μπορούν να προσφέρουν λύσεις και εναλλακτικές πρακτικές για τα καύσιμα αλλά και για την εξασφάλιση της τροφής και του νερού. Αυτό που ωστόσο δεν είναι βέβαιο είναι το πως οι νέες τεχνολογίες θα ενσωματωθούν στην παραγωγή με τρόπο που να μην ανακόψει τους ρυθμούς της οικονομικής ανάπτυξης.

Μια τέτοια επιβράδυνση θα θέσει σε κίνδυνο την ανατολή νέων δυνάμεων και θα υπονομεύει τις φιλοδοξίες τους στο γεωπολιτικό παιχνίδι.

3) Τρία σενάρια

σενάριο α: ο κόσμος χωρίς τη Δύση

Αυτός ο κόσμος περιγράφεται στην μελέτη των αμερικανικών υπηρεσιών με τη βοήθεια μιας φανταστικής επιστολής από τον μελλοντικό ηγέτη του Οργανισμού της Σαγκάης (Shanghai Cooperation Organization (SCO)).

O SCO, αξίζει να σημειωθεί είναι ήδη συγκροτημένος κυρίως ως «σύστημα » οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας, Κίνας, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν. Ο SCO και σήμερα ακόμη δεν κρύβει την τάση του να επεκταθεί γεωγραφικά, αλλά και να αποκτήσει στρατιωτικές υποδομές.

Στη φανταστική, προς χάριν του σεναρίου, επιστολή, διακρίνεται η διάθεση των νέων δυνάμεων να υποσκελίσουν τη Δύση στην παγκόσμια ηγεσία.

Οι ΗΠΑ εξοβελίζονται από την κεντρική Ασία (και το Αφγανιστάν) οι Ευρωπαίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να αντικαταστήσουν τους Αμερικανούς. Ρωσία, Κίνα και άλλες δυνάμεις εμφανίζονται ικανές να σταματήσουν την αποσταθεροποίηση αναλαμβάνοντας την ηγεσία στην περιοχή.

Η SCO, αρχίζει να ενδυναμώνεται την ίδια στιγμή που το ΝΑΤΟ εξασθενεί. Ο οικονομικός ανταγωνισμός Αμερικανών και ΕΕ με την Κίνα οξύνεται οδηγώντας ξανά σε τακτικές προστατευτισμού.

Ρωσία και Κίνα συνομολογούν «γάμο σκοπιμότητας» και άλλες δυνάμεις όπως Ινδία και Ιράν βρίσκονται πολύ κοντά τους.

Χαρακτηριστικό είναι η έλλειψη ενός σταθερού μπλοκ είτε στο δυτικό είτε στο μη δυτικό κόσμο. Το γεγονός αυτό εντείνει την αστάθεια και απειλή την παγκοσμιοποίηση αλλά και την ειρήνη

σενάριο β΄: Η έκπληξη του Οκτωβρίου.

Αυτός το σενάριο μιλάει για μια περιβαλλοντική- οικονομική καταστροφή, εξ αιτίας των κλιματικών αλλαγών, ασύλληπτης κλίμακας.

Ο ζοφερός αυτός κόσμος περιγράφεται μέσα από τις σελίδες ημερολογίου ενός μελλοντικού αμερικανού προέδρου.

Πολλές χώρες είναι απορροφημένες στο στόχο της ανάπτυξης με τεράστιο κόστος την επιβάρυνση της μόλυνσης του περιβάλλοντος.

Η επιστημονική κοινότητα δεν είναι ικανή να ορίσει συγκεκριμένα όρια συναγερμού .Αν και υπάρχουν προειδοποιήσεις ότι έχει ξεπεραστεί το όριο πέρα από το οποίο η κλιματική αλλαγή και συνέπειές της μπορούν να ταρακουνήσουν συθέμελα το διεθνές σύστημα, δεν έχουν ακουστεί.

Η Νέα Υόρκη, με βάση αυτό το καταστροφικό σενάριο, πλήττεται από υπερ μεγέθη τυφώνα προϊόν της κλιματικής αλλαγής. Ο υπόλοιπος κόσμος αρχίζει να αναλαμβάνει το τεράστιο οικονομικό κόστος της αντιμετώπισης του κλιματολογικού Αρμαγεδώνα. Πρώτες κινήσεις είναι η αντιμετώπιση της ανόδου της στάθμης των θαλασσών με μια γιγαντιαία κινητοποίηση για την μετακίνηση των παράκτιων πόλεων σε ολόκληρη τη γη!!!

σενάριο γ΄. πολεμική κρίση τεράστιας κλίμακας

Σε αυτόν τον κόσμο η κρίση ξεσπά ανάμεσα στην Κίνα και την Ινδία για την πρόσβαση σε ζωτικές πηγές .Άλλες δυνάμεις επιχειρούν να μεσολαβήσουν πριν η κρίση εξαπλωθεί σε παγκόσμια πυρκαγιά. Η κίνα είναι καχύποπτη για το ρόλο και άλλων δυνάμεων, πέρα από την Ινδία, που εποφθαλμιούν τις ενεργειακές της πηγές.

Λάθος εκτιμήσεις και υπολογισμοί οδηγούν τελικά στη σύγκρουση. Αυτό το σενάριο υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα της εξασφάλισης ενεργειακών και άλλων πόρων προκειμένου να συνεχιστεί η ανάπτυξη μιας χώρας ως μεγάλη δύναμη.. Το σενάριο δείχνει τους κινδύνους που κρύβει ο πολυπολικός κόσμος και τις συγκρούσεις που μπορεί να ξεσπάσουν μεταξύ αναδυόμενων δυνάμεων, καθώς και νέων και παλιών δυνάμεων

4) Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία

Η οικονομική δύναμη είναι καθ οδό από τη Δύση προς την Ανατολή. Αυτό συμβαίνει εξ αιτίας δύο παραγόντων.

πρώτον, οι υψηλές τιμές πετρελαίου και των καταναλωτικών αγαθών δημιουργούν εξαιρετικές συνθήκες κερδών για τα κράτη του Κόλπου και τη Ρωσία

δεύτερο, χαμηλό κόστος εργασίας σε συνδυασμό με κυβερνητικές κεντρικές πολιτικές έχουν οδηγήσει τη μεγάλη βιομηχανική παραγωγή αλλά και τον τομέα των υπηρεσιών στην Ασία.

Τις συνέπειες της «επενδυτικής επέκτασης» στην Ασία, κυρίως στην Κίνα και την Ινδία, υφίσταται η ¨Λατινική Αμερική (πλην Βραζιλίας και κάποιων ακόμη χωρών) και η Αφρική όπου επικρατεί επενδυτική ανομβρία.

Η κατάσταση αυτή έχει παγιωθεί και δεν φαίνεται δυνατό να αλλάξει δίχως εξαιρετικά επώδυνο τρόπο για όλους.

επιστροφή στο μέλλον

Κίνα και Ινδία 2 αιώνες πριν παρήγαγαν το 30 και το 15% του παγκόσμιου πλούτου αντίστοιχα. Αυτοί οι δύο γίγαντες μέχρι το 2025 θα ξεπεράσουν το συνολικό ακαθάριστο προϊόν όλων των υπόλοιπων κρατών του κόσμου, πλην ΗΠΑ και Ιαπωνίας. Γύρω στο 2025 αυτές οι δύο χώρες θα είναι πανίσχυρες αλλά πολλοί από τους κατοίκους τους (πλειοψηφία) θα είναι φτωχοί σε σχέση με τους δυτικούς.

Η προβλεπόμενη ανάπτυξη των Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας θα τις τοποθετήσει υψηλότερα από το γνωστό σήμερα G-7. Σύμφωνα με τις ίδιες προβλέψεις οι ισχυρότερες οικονομίες περί το 2025 θα είναι κατά σειρά: ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, Γερμανία, Βρετανία Γαλλία και Ρωσία. Ειδικότερα η Κίνα εμφανίζει ήδη τη δύναμή της. Το 2008 τα αποθεματικά της ξεπερνούν τα 2 τρις δολάρια.

Μια νέα γενιά επιχειρήσεων αναφέρονται ευθέως στις νέες δυνάμεις που αναδύονται, εξυπηρετώντας τες να εδραιώσουν τη θέση τους στην παγκόσμια αγορά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 100 νέες κορυφαίες παγκοσμίως πολυεθνικές οι 84 προέρχονται από Βραζιλία, Ρωσία, Κίνα και Ινδία.

διόγκωση της μεσαίας τάξης:

Έχουμε ζήσει μια πρωτοφανή στην ιστορία της ανθρωπότητας κατάσταση: Μεταξύ του 1999 και του 2004 περισσότερα από 134 εκατομμύρια άτομα ξέφυγαν από την απόλυτη φτώχια.

Τις επόμενες δεκαετίες σύμφωνα με τις προβλέψεις της παγκόσμιας τράπεζας ο αριθμός των ανθρώπων που θα ανήκουν στην παγκόσμια «μεσαία τάξη» θα κυμανθεί από 440 έως 1,2 δισ . δηλαδή μεταξύ 7,6 και 16.1%, .Οι περισσότερες από τις νέες εισόδους στη μεσαία τάξη θα προέρχονται από την Κίνα και την Ινδία.

Αυτή η προοπτική έχει και τη σκοτεινή της πλευρά: Περισσότερη φτώχια για τις περίκλειστες χώρες και αυτές που δεν έχουν πλουτοπαραγωγικές πηγές. Το 2025 το 63% του παγκόσμιου πληθυσμού θα είναι ακόμη φτωχότερο από σήμερα.

κράτος καπιταλιστής:

Η μεγαλειώδης έξοδος εκατομμυρίων ανθρώπων από την απόλυτη φτώχεια, κυρίως λόγω της ανόδου της Κίνας και της Ινδίας, δεν περιγράφει ολόκληρη την πραγματικότητα. Σήμερα ο πλούτος δεν κατευθύνεται απλώς από Δύση προς Ανατολή αλλά συγκεντρώνεται κυρίως κάτω από τον κρατικό έλεγχο. Η τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση ενδεχομένως θα εδραιώσει το αίτημα για ισχυρό ρόλο του κράτους.

Με εξαίρεση την Ινδία οι αναδυόμενες χώρες Κίνα, Ρωσία, χώρες του κόλπου ακολουθούν δυσδιάκριτες(μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού) οικονομικές πολιτικές . Με τον όρο κρατικός καπιταλισμός χαρακτηρίζονται οι οικονομίες που «παίζουν» στην διεθνή αγορά με κεντρικό σχεδιαστή το κράτος.

Εκτός από Κίνα και Ρωσία έτσι «παίζουν» η Νότιος Κορέα, η Ταιβάν η Σιγκαπούρη.

Το «ωραίο» είναι ότι μεσούσης της οικονομικής κρίσης αυτόν το δρόμο φαίνεται ότι ακολουθούν και οι υπόλοιπες χώρες στη δύση

Κινδυνεύει η παγκοσμιοποίηση από τη σημερινή κρίση ;

Οι επιπτώσεις της κρίσης εξαρτώνται από τη στάση των κυβερνήσεων. Προληπτικές δράσεις νομισματικής και οικονομικής πολιτικής πιθανότατα θα κατευνάσουν τον σημερινό πανικό και οι υφέσεις των οικονομιών θα αντιμετωπιστούν .Ωστόσο η μείωση της ανάπτυξης θα ανακόψει τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης ενισχύοντας την πίεση για προστατευτισμό και οικονομική πολυδιάσπαση .

Η κρίση επιταχύνει τη διαδικασία αναζήτησης νέας ισορροπίας του παγκόσμιου συστήματος.. Οι αναπτυσσόμενες χώρες δέχτηκαν ισχυρό χτύπημα. Πολλές, όπως το Πακιστάν με το τεράστιο έλλειμμα βρίσκονται σε κρίσιμο κίνδυνο. Ακόμη κι αυτές οι χώρες με μεγάλα αποθεματικά όπως η Ν. Κορέα και η Ρωσία έχουν δεχτεί μεγάλο χτύπημα.

Ταχεία άνοδος της ανεργίας και του πληθωρισμού μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένη πολιτική αστάθεια και να εκτροχιάσει τις αναδυόμενες δυνάμεις από τους στόχους τους.

Όμως, χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι πετρελαιοπαραγωγές της Μ/ Α στην περίπτωση που αποφύγουν την εσωτερική κρίση, μπορούν να βρεθούν στη θέση να αξιοποιήσουν τα μεγάλα τους αποθέματα (ενεργειακά, ή συναλλαγματικά) ώστε να «αγοράσουν» επιρροή, παρέχοντας άμεση οικονομική βοήθεια σε χώρες που δοκιμάζονται από την κρίση , εξασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο πολιτικά ανταλλάγματα και επέκταση της επιρροής τους στην ευρύτερη περιοχή τους.

«φιλελεύθερος» προστατευτισμός

Στη Δύση η μεγαλύτερη αλλαγή, που δεν ήταν αναμενόμενη πριν το ξέσπασμα της κρίσης, είναι η αύξηση του ρόλου του κράτους στην οικονομική διαδικασία. Οι δυτικές κυβερνήσεις τώρα αναλαμβάνουν μεγάλους τομείς του οικονομικού τομέα τους οποίους πρέπει και να διαχειριστούν , πιθανότατα με τον έλεγχο των αγορών.

Η κρίση υπενθύμισε και ενδυνάμωσε τις εκκλήσεις για ένα νέο bretton woods και καλύτερο έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας. Οι ηγέτες έτσι κι αλλιώς αντιμετωπίζουν την πρόκληση για την «ανακαίνιση» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να επινοήσουν νέους αποτελεσματικούς κανόνες που θα ανταποκρίνονται επιτυχώς στις ανάγκες των κρατών ανεξαρτήτως καπιταλιστικού μοντέλου και επιπέδου ανάπτυξης

Σε περίπτωση που η εν λόγω προσπάθεια αποτύχει να αναφερθεί στο σύνολο των προβλημάτων και των απαιτήσεων, τότε οι χώρες θα οδηγηθούν σε πολιτικές προστατευτισμού, οδηγώντας την παγκόσμια αγορά στον κατακερματισμό.

5) γυναίκες και γεωπολιτική

Η οικονομική και πολιτική ενδυνάμωση των γυναικών είναι δυνατό να μεταμορφώσει το παγκόσμιο τοπίο τα επόμενα 20 χρόνια. Η τάση αυτή είναι ήδη εμφανής στο πεδίο της οικονομίας. .Η έκρηξη της παγκόσμιας παραγωγής τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα τόσο των τεχνολογικών επιτευγμάτων όσο και της ένταξης των γυναικών στην παραγωγική διαδικασίας (αξιοποίησης των ανθρωπίνων πόρων μέσω της βελτίωσης της υγείας, παιδείας και ευκαιριών εκπαίδευσης των γυναικών) .

• · Η κυριαρχία των γυναικών στην εξαγωγική βιομηχανική παραγωγή αποτελεί το κλειδί της οικονομικής επιτυχίας στις ασιατικές οικονομίες ..
• · Τα επόμενα 20 χρόνια θα ενταθεί, κυρίως στην Ασία η είσοδος των γυναικών στην εργασία
• · Από τα στατιστικά στοιχεία προκύπτει πως , όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο εκπαίδευσης των γυναικών τόσο μεγαλύτερο και το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν μιας χώρας
• · Η εκπαίδευση – ένταξη των γυναικών στην παραγωγική διαδικασία συμβάλλει στη μείωση των γεννήσεων και μακροπρόθεσμα συνεπάγεται καλύτερη φροντίδα- συνθήκες για τα παιδιά και κοινωνική σταθερότητα

Αν και η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική είναι μικρότερη από ότι στην παραγωγική διαδικασία , η μεγαλύτερη συμμετοχή γυναικών στα κοινά δημιουργεί τη τάση αλλαγής των κυβερνητικών προτεραιοτήτων. Είναι διαπιστωμένο ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή των γυναικών σε κυβερνήσεις τόσο δίνεται μεγαλύτερη σημασία σε κοινωνικά ζητήματα όπως υγεία- περιβάλλον.

Αν αυτή η τάση συνεχιστεί τα επόμενα 20 χρόνια είναι πιθανό ότι πολλές χώρε ς να κατευθύνουν πόρους τους σε προγράμματα κοινωνικά σε βάρος των στρατιωτικών δαπανών.

Οι μουσουλμάνες

Πουθενά αλλού δεν είναι ο ρόλος των γυναικών τόσο σημαντικός για τις γεωπολιτικές αλλαγές, απ ότι στο μουσουλμανικό κόσμο. Οι μουσουλμάνες αφομοιώνονται ευκολότερα στο δυτικό κόσμο απ ότι οι άνδρες, επειδή— κατά ένα μέρος— έχουν καλύτερες επιδόσεις από ότι οι άνδρες στο εκπαιδευτικό σύστημα. Το γεγονός αυτό τους επιτρέπει να έχουν πρόσβαση σε καλύτερες δουλειές από τους άνδρες .

Ετσι κι αλλιώς οι μουσουλμάνες εντασσόμενες στην παραγωγή, αμφισβητούν τον παραδοσιακό τους ρόλο στην οικογένεια. Αυτό βραχυπρόθεσμα εξωθεί τους νεαρούς μουσουλμάνους σε ακραίες ισλαμικές θέσεις. Εν τούτοις, μακροπρόθεσμα οι γυναίκες θα μπορούσαν να δείξουν το δρόμο για μεγαλύτερη κοινωνική ένταξη και μείωση του θρησκευτικού εξτρεμισμού.

6) Λατινική Αμερική

Πολλές χώρες της Λ. Αμερικής θα έχουν πραγματοποιήσει βήματα προόδου στην οικονομία και θα έχουν εμπεδώσει δημοκρατικούς θεσμούς μέχρι το 2025.

Μάλιστα κάποιες από αυτές τις χώρες θα μπορούν να χαρακτηριστούν μεσαίες (περιφερειακές) δυνάμεις. Κάποιες άλλες ειδικότερα αυτές που κυριαρχούνται σήμερα από λαϊκίστικες πολιτικές θα μείνουν πίσω από τις εξελίξεις. Επίσης θα υπάρξουν χώρες, όπως η Αϊτή που θα γίνουν ακόμη φτωχότερες απ ότι είναι σήμερα με μεγαλύτερα ακόμη πολιτικά προβλήματα (ακυβερνησία κλπ) .

Προβλήματα εσωτερικής δημόσιας ασφάλεια θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και σε κάποιες περιπτώσεις θα είναι αδύνατη, ή πολύ δύσκολη η διαχείρισή τους.

Τα όρια της Βραζιλίας

Η Βραζιλία θα αναδειχτεί η ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή αλλά η προσπάθεια της να προωθήσει την «ενοποίηση» της Νότιας Αμερικής» θα αποδώσει μόνο εν μέρει.

Βενεζουέλα και Κούβα θα διατηρήσουν κάποια υποτυπώδη επιρροή αλλά τα οικονομικά τους προβλήματα θα περιορίσουν την πειστικότητα των προτάσεών τους.

Οι ΗΠΑ πρόκειται να χάσουν την παραδοσιακή τους προνομιακή θέση στην περιοχή και τη πολιτική επιρροή που αυτή η θέση μέχρι σήμερα συνεπάγονταν, εκτός και αν καταφέρουν να εξασφαλίσουν μια μόνιμη και ουσιώδη και ενεργητική λειτουργία της αγοράς.

Στη Λ. Αμερική η οικονομία θα αναπτύσσεται με ρυθμό 4%. Η μείωση του επιπέδου φτώχειας θα είναι ελάχιστη, όπως ελάχιστος θα είναι και ο περιορισμός της παραοικονομίας. Και το 2025 η περιοχή θα είναι μακριά από τα στάνταρ στην εκπαίδευση, στο τομέα της υγείας κλπ

Βραζιλία, Χιλή, Κολομβία και Μεξικό θα εμφανιστούν ως σημαντικές ενεργειακές δυνάμεις με τις δυνατότητες παραγωγής που έχουν σε πετρέλαιο, φυσικό, αέριο, βιοκαύσιμα. Ωστόσο ο κρατικός έλεγχος αυτών των τομέων και η πολιτική αστάθεια θα περιορίσουν τις δυνατότητες πλήρους ανάπτυξης αυτών των πόρων. Σε κάθε περίπτωση η ανάπτυξη στη Λ. Α. θα είναι μικρότερη από την αναμενόμενη στην Ασία.

Κάποιες περιοχές στη Λ.Α θα εξακολουθήσουν να είναι μεταξύ των επικίνδυνων περιοχών του κόσμου. Δίκτυα διακίνησης ναρκωτικών, διακρατικά εγκληματικά καρτέλ και τοπικές συμμορίες θα εξακολουθήσουν να υπονομεύουν τη δημόσια ασφάλεια. Βαθμιαία θα εξασθενίσει ακόμη περισσότερο το «κράτος δικαίου» και κάποιες μικρές χώρες στην κεντρική Αμερικής και την καραϊβική θα βρεθούν στο όριο της απόλυτης κατάρρευσης.

7) δημογραφική δυσαρμονία

Πληθυσμοί που μεγαλώνουν, φθίνουν και διαφοροποιούνται την ίδια στιγμή

Οι δημογραφικές τάσεις περιγράφουν μια κοσμογονία αλλαγών. Σε περισσότερες από 50 χώρες ο πληθυσμός θα αυξηθεί κατά 1/3 και σε κάποιες περιπτώσεις κατά 2/3.

Οι χώρες με πληθυσμιακή έκρηξης βρίσκονται (το 2/3 απ΄ αυτές) στην υποσαχαρική Αφρική. Οι υπόλοιπες στη Μέση Ανατολή και την Ασία

Ανάμεσα στο 2009 και 2025 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξηθεί κατά 1,2 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, από 6.8 στα 8 δις.

Αν και υπάρχει σαφής αυξητική τάση του παγκόσμιου πληθυσμού ο ρυθμός αύξησής είναι μικρότερος από το παρελθόν. Π.Χ. από το 1980 μέχρι σήμερα είχαμε αύξηση του πληθυσμού κατά 2,4 δις.

Η Δύση (ΕΕ .Ιαπωνία, ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία) θα συνεισφέρει στην παγκόσμια αύξηση του πληθυσμού μέχρι το 2025 λιγότερο από 3% . Το υπόλοιπό 97% θα καλυφθεί από Αφρική Ασία.

Μέχρι το 2025 λιγότερο από 16% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει στη Δύση (το 2009 ήταν 18% και το 1980 24%).

Η μεγαλύτερη αύξηση θα προέρχεται από την Ινδία και θα αντιπροσωπεύει το 1/5 της συνολικής πληθυσμιακής αύξησης. Το 2025 η Ινδία αναμένεται να είναι περίπου 1, 5 δις. (240 εκ. περισσότερο από το σημερινό πληθυσμό της)

Στην Κίνα θα προστεθούν περισσότερα από 100 εκ άνθρωποι, και ο συνολικός πληθυσμός της θα φτάσει το 1,3 δις.

Οι χώρες κάτω της Σαχάρας στην Αφρική αναμένεται να προσθέσουν περίπου 350 εκ στον παγκόσμιο πληθυσμό. Της Λατινικής Αμερικής και καραϊβικής 100. εκ ακόμη.

Μέχρι το 2025 η Ρωσία Ουκρανία, περισσότερες χώρες της Ευρώπης και Ιαπωνία αναμένεται να δουν τον πληθυσμός τους να μειώνεται σε διάφορα ποσοστά που φτάνουν μέχρι και το 10% (Ρωσία, Ουκρανία)

Οι μόνες δυτικής κουλτούρας χώρες που για διάφορους λόγους θα διασωθούν δημογραφικά είναι οι ΗΠΑ (40 εκατομμύρια αύξηση μέχρι το 2025), ο Καναδάς(4,5 εκ) και Αυστραλία (3 εκ)

Μέχρι το 2025 θα παρατηρηθεί ένα πρωτόγνωρο χάσμα μεταξύ των χωρών με γερασμένο πληθυσμό και άλλων με νεαρό και θα συνεχίσει να διευρύνεται.

Στις «γερασμένες χώρες» κατατάσσονται αυτές που ο πληθυσμός τους κάτω των 30 ετών είναι λιγότερος από το 1/3 του συνολικού.

«Νέες χώρες» αυτές που ο πληθυσμός κάτω των 30 αντιπροσωπεύει το 60% του συνολικού

:

το «μπουμ» των συνταξιούχων

Οι ανεπτυγμένες χώρες με ελάχιστες εξαιρέσεις (ΗΠΑ) έχουν φτάσει σε ένα δημογραφικό ακρότατο σημείο. Σήμερα 7 στους 10 ανθρώπους είναι σε ηλικία (μεταξύ 15 -64) που οι άνθρωποι παραδοσιακά εργάζονται. Αυτός ο αριθμός ποτέ δεν ήταν τόσο υψηλός και ούτε πρόκειται να ξαναεμφανιστεί στους στατιστικούς δείκτες.

Σε κάθε αναπτυγμένη χώρα θα αλλάξει ο λόγος μεταξύ αυτών που εργάζονται και των συνταξιούχων. Σήμερα για κάθε συνταξιούχο έχουμε 4 εργαζόμενους, ενώ το 2025 θα έχουμε για κάθε συνταξιούχο 3 εργαζόμενους ή και λιγότερο.

• · Στην Ιαπωνία το 2025 για κάθε συνταξιούχο θα αντιστοιχούν 2 εργαζόμενοι
• · Η εικόνα στην Ευρώπη είναι μεικτή. Η Βρετανία, Γαλλία Βέλγιο Ολλανδία Νορβηγία έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό γεννήσεων που ωστόσο θα είναι λιγότερο από 2 παιδιά ανά γυναίκα. Στις υπόλοιπες χώρες το ποσοστό είναι 1,5 παιδί ανά γυναίκα. όπως και στην Ιαπωνία. Για να ανατραπεί η πυραμίδα απαιτούνται 2,1 παιδιά ανά γυναίκα.

Ακόμα και αν αυξηθεί τώρα ο ρυθμός των γεννήσεων δεν μπορεί να αλλάξει για δεκαετίες η πυραμίδα όπως έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη και την Ιαπωνία. Αυτό μπορεί να αρχίσει να αλλάζει μετά το 2030 στην Ευρώπη και το 2040 στην Ιαπωνία.

Για να αντιμετωπιστεί η γήρανση (και τα συνεπακόλουθα) θα πρέπει να διπλασιαστεί ή να τριπλασιαστεί ο αριθμός των μεταναστών που καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας στην Ευρώπη

Μέχρι το 2025 το 15% του πληθυσμού όλων των ευρωπαϊκών κρατών θα είναι μη ευρωπαίοι μετανάστες, οι οποίοι θα μεταφέρουν μαζί τους και τη δημογραφική τους δυναμική (περισσότερες γεννήσεις) .

Λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή δυσαρέσκεια των ευρωπαίων έναντι των μεταναστών, αυτή θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο όσο αυξάνεται ο αριθμός τους. Δεν αποκλείονται εντάσεις.

Τόξο αστάθειας

Μέχρι το 2025 θα έχει δημιουργηθεί ένα τόξο αστάθειας που θα περιλαμβάνει χώρες από τις Άνδεις στην Αμερική, θα επεκτείνεται στην κάτω από τη Σαχάρα Αφρική, τη Μέση Ανατολή, τον Καύκασο και θα καταλήξει στην κεντρική Ασία. Χαρακτηριστικό των χωρών που θα σχηματίζουν αυτό το τόξο, είναι η δυναμική ηλιακή πυραμίδα. Πρόκειται για χώρες με νεαρό πληθυσμό. Μέχρι το 2025 όλες αυτές οι χώρες θα έχουν αυξήσει τον πληθυσμό τους κατά 30 με 40%

Η εμφάνιση νέων οικονομικών τίγρεων μέχρι το 2025 προϋποθέτουν τη δυνατότητα ένταξης των νεαρών πληθυσμών στην παραγωγική διαδικασία. Αυτό το δημογραφικό πλεονέκτημα μπορεί να αξιοποιηθεί στην περίπτωση που οι χώρες έχουν φροντίσει να δημιουργήσουν εκπαιδευμένο και ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, καθώς και να εξασφαλίσουν ένα πρόσφορο επενδυτικό περιβάλλον.

Σε αυτήν την κατηγορία περιλαμβάνονται , η Τουρκία, ο Λίβανος, το Ιράν, και οι χώρες της βόρειας Αφρικής (Maghreb) η Κολομβία, η Κόστα Ρίκα η Χιλή, το Βιετνάμ η Ινδονησία και η Μαλαισία

Η παρούσα πληθυσμιακή άνοδος στο Maghreb στην Τουρκία, το Λίβανο και το Ιράν αναμένεται μειωθεί ταχύτατα μέχρι το 2025. Αντίθετα στη Γάζα, το Ιράκ, την Υεμένη τη Σαουδική Αραβία στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν οι ρυθμοί γεννήσεων θα παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα.

Αν δεν αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας οι νέοι από τις πιο ασθενείς αυτές χώρες θα μεταναστεύουν όπου είναι δυνατό μεταφέροντας μαζί τους αστάθεια και βία.

Χώρες με μεγάλους ρυθμούς γεννήσεων όπως Αφγανιστάν, Κονγκό, Αιθιοπία, Νιγηρία, Πακιστάν και Υεμένη φαίνονται καταδικασμένες να περιέλθουν στη δίνη της πολιτικής βίας και των εμφύλιων συγκρούσεων

Μετανάστευση αστικοποίηση

Η μετανάστευση πληθυσμών από αγροτικές σε αστικές περιοχές και από φτωχές σε πλούσιες χώρες θα συνεχιστεί με ταχύτητα διευρύνοντας το οικονομικό και ψυχολογικό χάσμα μεταξύ γειτονιών περιοχών.

Η Ευρώπη θα εξακολουθεί να ασκεί τη μεγαλύτερη έλξη νέων από φτωχές χώρες της Αφρικής ή της Ασίας. Μέχρι το 2025 η Κίνα, η Νότιος Ινδία και σε ένα βαθμό η Τουρκία και το Ιράν θα αποτελέσουν χώρες υποδοχής μεταναστών.

Θα μειωθεί η μετανάστευση εργατών προς τις ΗΠΑ, όσο το ενισχύεται η μεξικανική βιομηχανία και αναπτύσσονται άλλα βιομηχανικά κέντρα στη Νότιο Αμερική (Βραζιλία)

Σύμφωνα με τις προβλέψεις και εκτιμήσεις το 2025 περίπου το 57% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει σε αστικά περιβάλλοντα. Μέχρι τότε θα έχουν δημιουργηθεί 8 ακόμη μεγαλουπόλεις που θα προστεθούν στην λίστα των 19 μεγαλύτερων σημερινών πόλεων. Το ενδιαφέρον είναι ότι από αυτές οι 7 θα εμφανιστούν στην Ασία και η μια στην Υποσαχαρική Αφρική.

Παραδείγματα πολιτικών αλλαγών εξ αιτίας δημογραφικών ανακατατάξεων

• · Οι διαφορετικοί ρυθμοί γέννησης μεταξύ των ισραηλινών εθιμικών κοινοτήτων θα επιφέρει αλλαγές στη σύνθεση του κοινοβουλίου. Το 2025 οι υπερ ορθόδοξοι εβραίοι σχεδόν θα έχουν διπλασιαστεί ξεπερνώντας το 1/10 του συνολικού πληθυσμού της χώρας, γεγονός που θα κλιμακώσει την πίεση προς ακραίες πολιτικές επιλογές
• · Ανεξάρτητα από την πολιτική κατάσταση το 2025 ο πληθυσμός της Δυτικής όχθης που είναι 2, 6 εκ και της λωρίδας της Γάζας θα αυξηθεί κατά 40 και 60 % αντίστοιχα, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των Παλαιστινίων στα 6 εκ και περισσότερο.. Αυτό προδικάζει μεγαλύτερες απαιτήσεις για τις στοιχειώδεις υποδομές διαβίωσής τους
• · Η δυτική Ευρώπη είναι ο προορισμός για περισσότερο από 1 εκ μετανάστες τον χρόνο και τόπος διαμονής για περισσότερα από 35 εκ μεταναστών. Πολλοί από αυτούς προέρχονται από μουσουλμανικές χώρες της Β. Αφρικής και της μέσης ανατολής και ανατολικής και νότιας Ασίας. Η παρουσία των μεταναστών πιθανότατα θα οδηγήσει σε ενδυνάμωση των κεντροδεξιών συντηρητικών κυβερνήσεων και θα διασπάσει της κεντροαριστερές συμμαχίες οι οποίες ουσιαστικά δημιούργησαν το κράτος πρόνοιας στη δυτικής Ευρώπης.

Οι νέοι παίκτες

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που λαμβάνουν υπόψη το ΑΕΠ, τις αμυντικές δαπάνες, τη δημογραφική εξέλιξη και την τεχνολογική ανάπτυξη οι ΗΠΑ μέχρι το 2025 θα είναι απλώς μια από σημαντικές ισχυρές δυνάμεις στην Παγκόσμια σκακιέρα, όχι όμως η μοναδική.

Ιστορικά είναι αποδεδειγμένο πως το πολυπολικό σύστημα είναι ασταθές σε σχέση με ένα διπολικό ή μονοπολικό σαν αυτό που διαμορφώθηκε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης.

Σήμερα ήδη οι αναδυόμενες δυνάμεις διεκδικούν το μερίδιο ισχύος τους στο διεθνές σύστημα και πολλές, ανάμεσά τους και ευρωπαικές, χώρες αμφισβητούν το (αμερικανικό) δικαίωμα της απόλυτης κυριαρχίας και ηγεμονίας.

Ινδία και Κίνα θα συνεχίσουν τις αλλαγές στις δομές τους ωστόσο τα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών δεν είναι εγγυημένα. Και οι δυο αυτές χώρες παρά τις προόδους τους θα εξακολουθούν να υπολείπονται αισθητά από τους ευρωπαίους στο Κατά Κεφαλή Εισόδημα.

Η Ρωσία με το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα θα παραμείνει ισχυρή στη σκακιέρα και μέχρι το 2025, ωστόσο θα πρέπει να επανακαθορίσει τη στρατηγική της και να προετοιμάσει τις κινήσεις για την εποχή κατά την οποία τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, Φ.Α) θα έχουν αντικατασταθεί από άλλες μορφές ενέργειας.

Πέρα λοιπόν από την Ινδία και την Κίνα που θα κάνουν δυναμική εμφάνιση στη σκακιέρα, θα υπάρξουν κάποιες ακόμη χώρες που θα παίξουν σημαντικό ρόλο: Το Ιράν, η Τουρκία και η Ινδονησία . Αυτές οι χώρες ενδεχομένως να αποτελέσουν παράδειγμα – μοντέλο για τον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Κίνα

Σύμφωνα με τις τάσεις που καταγράφονται μέχρι το 2025 η Κίνα θα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη στον κόσμο. Θα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας «φυσικών πόρων» και ταυτόχρονα η χώρα με την μεγαλύτερη συμμετοχή στη μόλυνση του περιβάλλοντος.

• · Τα αμερικανικά συμφέροντα θα αντιμετωπίσουν μια σημαντική πρόκληση στην περίπτωση που οι στρατιωτικές ικανότητες της Κίνας αναπτυχθούν ανάλογα με την οικονομία της, λαμβανομένης υπόψη και τις ακόρεστης κινεζικής δίψας για ενέργεια (πετρέλαιο)

Από την άλλη πλευρά η Κίνα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρές εσωτερικές δυσκολίες. Πρόκειται για το κόστος (πολιτικό- κοινωνικό) της ανάπτυξης.

Σε γενικές γραμμές η κινεζική ηγεσία είναι υποχρεωμένη να ισορροπήσει στο νήμα που συνδέει την παγκοσμιοποιημένη αγορά στην οποία συμμετέχουν ενεργά μεγάλες κινεζικές επιχειρήσεις και στον κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό που εξακολουθεί να είναι το εργαλείο του ΚΚΚ.

Στην κινεζική ηγεσία ήδη έχει ξεκινήσει η συζήτηση για τις αλλαγές που επιβάλλονται προκειμένου το Κόμμα να συνεχίσει να διατηρεί την ηγεμονία του μέσα από μια όσο το δυνατό ευρύτερη κοινωνική αποδοχή.

Όσο συνεχίζεται η ανάπτυξη και οι δυνατότητες συμμετοχής των πολιτών στην ευημερία, το ΚΚΚ δεν θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα. Όταν, ωστόσο, έρθει η στιγμή που η κινεζική οικονομία θα επιβραδύνει, τότε η διαχείριση των εσωτερικών εντάσεων θα αποτελέσει ένα τεράστιο στοίχημα για αυτή την αχανή χώρα.

Ινδία

Τα επόμενα 15- 20 χρόνια η Ινδία θα διεκδικήσει τη θέση της σε ένα πολυπολικό σύστημα και ειδικότερα θα επιχειρήσει να αναδειχτεί στον πόλο εκείνο που θα γεφυρώσει δύο άλλες δυνάμεις (πόλους) : τις ΗΠΑ και την Κίνα

Μέχρι το 2025 η οικονομική ανάπτυξη της χώρας θα βγάλει τεράστια κομμάτια του πληθυσμού από την απόλυτη φτώχεια. Ωστόσο το χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και τη φτώχεια θα εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ζητήματα της χώρας.

Αυτή η κατάσταση δημιουργεί και το υπόβαθρο για τη δράση του κινήματος των Ναξαλιτών (Naxalite movement). Πρόκειται για κομμουνιστές μαοϊκούς που δρουν σε μεγάλα τμήματα στα ανατολικά της χώρας. Σύμφωνα μάλιστα με τις προβλέψεις μέχρι το 2025 η Ινδία θα αντιμετωπίσει την ολοένα και μεγαλύτερη δράση του κινήματος.

Η ηγεσία της Ινδίας δε βλέπει την Ουάσιγκτον ως οικονομικό και στρατιωτικό πάτρωνα στη δεδομένη παγκόσμια κατάσταση. Ωστόσο η Ινδία απολαμβάνει τις ισχυρές σχέσεις της με τις ΗΠΑ ως ένα επί πλέον όπλο που μπορεί να αποτρέψει την εκδήλωση του Κινεζικού ανταγωνισμού στην περιοχή

Ρωσία

Η Ρωσία έχει τις δυνατότητες να γίνει πλουσιότερη και δυνατότερη μέχρι το 2025, αρκεί να επενδύσει στο ανθρώπινο κεφάλαιο, να επεκτείνει και να διαφοροποιήσει την οικονομική της δραστηριότητα και να την διασύνδεση περισσότερο με τις διεθνείς αγορές .

Από την άλλη πλευρά όμως υπάρχουν πολλοί ανασταλτικοί παράγοντες που εμποδίσουν τη χώρα να εκπληρώσει όσα οι δυνατότητές της επιτρέπουν. Βασικότερες από αυτές είναι η ανεπάρκεια επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας και στις βασικές υποδομές, η υποβάθμιση του εκπαιδευτικού της συστήματος και του συστήματος υγείας ο υπανάπτυκτος τραπεζικός της τομέας, το έγκλημα και η διαφθορά.

Σήμερα η Ρωσία έχει 141 εκ πληθυσμό. Το 2025 υπολογίζεται σε 130 και τα δημογραφικά δεδομένα δε δείχνουν κανέναν τρόπο που θα μπορούσε να αλλάξει άμεσα αυτή η συρρίκνωση.

• · Ταυτόχρονα , οι μουσουλμανικές μειονότητες στους κόλπους της Ρωσίας αυξάνονται πληθυσμιακά ραγδαία. Το 2005 αποτελούσαν το 14%, το 2030 19% και 23% το 2050.

Σε ένα πληθυσμό ορθόδοξων Σλάβων που συρρικνώνεται η αύξηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων είναι πιθανό να προκαλέσει εντάσεις και συγκρούσεις

Μια συντομότερη απ ότι το αναμενόμενο αλλαγή προς εναλλακτικές πηγές ενέργειας ή μια παρατεταμένη περίοδος χαμηλών τιμών στο πετρέλαιο πριν η Ρωσία καταφέρει να αναπροσαρμοστεί στις συνθήκες θα έχει δραματικές συνέπειες για την οικονομία της.

H Ρωσία θα ακολουθήσει μέχρι το 2025 μια περισσότερο δυναμική εξωτερική πολιτική στην πρσπάθειά της να αναδειχτεί παγκόσμιος παίκτης. Θα εμφανιστεί ως σημαντικός εταίρος στη δύση, την Ασία και τη μέση ανατολή και θα ηγηθεί των δυνάμεων που στέκονται ενάντια στην αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία.

Ελέγχοντας η Ρωσία σημαντικά ενεργειακά αποθέματα στον Καύκασο και τη κεντρική Ασία – που είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τις φιλοδοξίες της ως ενεργειακής υπερδύναμης– θα πιέσει για να επαναπροσδιορίσει τη σφαίρα επιρροής της γύρω από τα σύνορά της.

Το εύρος του ρωσικού μέλλοντος δεν μπορεί να είναι ξεκάθαρο, γιατί υπάρχουν σημαντικές αλλά αντικρουόμενες τάσεις. Από τη μια πλευρά υπάρχει η τάση για μια φιλελεύθερη οικονομία, από την άλλη η αντιδημοκρατική πολιτική κατάσταση. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο τάσεων επιτρέπει μελλοντικά ενδεχόμενα για τη Ρωσία τα οποία περιλαμβάνουν εκτός των άλλων, κυριαρχία του εθνικισμού, ακόμη και δικτατορία

Ιαπωνία

Η Ιαπωνία συμπιέζεται μεταξύ Αμερικής και Κίνας. Μέχρι το 2025 θα αντιμετωπίσει έναν επιβεβλημένο επανακαθορισμό των εξωτερικών και εσωτερικών της προτεραιοτήτων της.

Το πολιτικό οικονομικό σύστημα της χώρας πιθανότατα θα αναμορφωθεί λαμβάνοντας υπόψη τη βιολογική γήρανση του εργατικού δυναμικού. Μια νέα μεταναστευτική πολιτική είναι επιβεβλημένο να υιοθετηθεί.

Η εξωτερική πολιτική της Ιαπωνίας θα επηρεαστεί από τις κινήσεις της Κίνας και των ΗΠΑ στη βάση σεναρίων. που συνοψίζονται ως εξής

πρώτο σενάριο: η κίνα συνεχίζει να αναπτύσσεται ,τόσο που υποχρεώνει την Ιαπωνία να αναπτύξει στενές πολιτικές σχέσεις μαζί της προκειμένου να επωφεληθεί εμπορικά. Είναι πολύ πιθανό να υπάρξει μια εμπορική συμφωνία Κίνας- Ιαπωνίας πριν το 2025. Ομως η αυξανόμενη στρατιωτική δύναμη της Κίνας τελικά θα οδηγήσει την ιαπωνική ηγεσία ξανά πίσω στην αμερικανική «αγκαλιά» των εξοπλιστικών προγραμμάτων σε αντιβαλιστικές ασπίδες κλπ. Επιπλέον θα συσπειρώσει, πιθανώς, σε μια αντικινεζική συμμαχία και άλλες δυνάμεις της περιοχής (ν. Κορέα)

Ενα άλλο σενάριο βλέπει την πιθανότητα να εξασθενίσουν οι δεσμεύσεις ασφάλειας των ΗΠΑ προς την Ιαπωνία γεγονός που αντικειμενικά θα φέρει την Ιαπωνία πλησιέστερα στην Κίνα.

Ενα τρίτο σενάριο προβλέπει την ομαλή συνεργασία ΗΠΑ- Κίνας και σε αυτό το πλαίσιο η Ιαπωνία θα επιχειρήσει να διατηρήσει το προνομιακό της ρόλο.

Βραζιλία

Η Βραζιλία φαίνεται πως θα αναδειχτεί σε ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή και θα διεκδικήσει ευρύτερο ρόλο στην παγκόσμια σκακιέρα. Οι ενδείξεις περί των πετρελαϊκών αποθεμάτων στη «λεκάνη του Σάντος» αποτιμώνται σε δεκάδες δισεκατομμύρια βαρέλια. σε μια τέτοια περίπτωση η Βραζιλία μετά το 2020 θα είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγής πετρελαίου.

Ιράν

πλούσιο σε φυσικούς ενεργειακούς και ανθρωπίνους πόρους (δημογραφικά δυναμικό) στην περίπτωση που προχωρήσει μια οικονομική και πολιτική μεταρρύθμιση που θα εγγυηθεί τη σταθερότητα και θα προσελκύσει επενδύσεις θα αλλάξει ταχύτατα τόσο τον τρόπο που βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος της χώρα, όσο και τον τρόπο που οι ίδιοι οι Ιρανοί βλέπουν τον κόσμο αλλά και τους εαυτούς τους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η οικονομική αναγέννηση μπορεί να οδηγήσει σε μια καλά εκπαιδευμένη και κοσμική μεσαία τάξη. Σε μια τέτοια περίπτωση θα διευρυνθούν οι ορίζοντες της χώρας η οποία θα απομακρυνθεί από τη μιζέρια των αραβομεσανατολικών τριβών.

Τουρκία

Η σημερινή εικόνα της Τουρκίας την προορίζει για έναν σημαντικό ρόλο στη Μέση Ανατολή. Η ενεργειακής της ανεπάρκεια την υποχρεώνει να αναπτύξει στενές σχέσεις με Ρωσία και Ιράν και να διεκδικήσει την μετατροπή της χώρας σε διαμετακομιστικό ενεργειακό κέντρο.

Τα επόμενα 15 χρόνια η Τουρκία θα ελιχθεί μεταξύ κοσμικών και ισλαμιστών δυνάμεων. Ο τρόπος που θα κινηθεί μπορεί να αποτελέσει μοντέλο για τον εκσυγχρονισμό και άλλων χωρών της Μέσης Ανατολής.

9) Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Ευρώπη αναμένεται να χάσει μεγάλο μέρος της επιρροής της. Μέχρι το 2025 θα έχει προχωρήσει ελάχιστα προς την υλοποίηση του οράματος της σημερινής πολιτικής ηγεσία και των ελίτ, για μια Ευρώπη συνεκτική ολοκληρωμένη που θ μπορούσε να παίξει αυτόνομο ρόλο και να ασκήσει την επιρροή της παγκοσμίως. Ομως η ευρωπαϊκή αδυναμία ανάπτυξης αυτόνομων πολιτικών και στρατιωτικών εργαλείων, θα περιορίσει τις δυνατότητες της ΕΕ για παιχνίδι αξιώσεων στην παγκόσμια σκακιέρα.

Η ΕΕ είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει το ευδιάκριτο χάσμα που χωρίζει τους ευρωπαίους ψηφοφόρους από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Η ΕΕ είναι υποχρεωμένη επίσης να ασχοληθεί με τον εκδημοκρατισμό της περιφέρειά της αναλαμβάνοντας το βάρος της ένταξης νέων βαλκανικών χωρών και ενδεχομένως της Ουκρανίας και της Τουρκίας

Η συνεχιζόμενη αδυναμία της Ευρώπης να ξεπεράσει τον σκεπτικισμό περί των ευεργετημάτων που συνεπάγονται η πολιτική , κοινωνική και οικονομική εμβάθυνση μέσω οδυνηρών επιλογών που θα άγγιζαν το σύνολο των γερασμένων και δημογραφικά συρικνούμενων πληθυσμών, θα μετατρέψει την ΕΕ σε έναν «ζαλισμένο» γίγαντα» που θα ασχολείται με τις ξεχωριστές εθνικές ατζέντες και ανίκανο να μεταφράσει την οικονομική του ισχύ σε παγκόσμια επιρροή.

Τέλος το κράτος πρόνοιας

Η γήρανση του εργατικού δυναμικού θα θέσει σε δοκιμασία το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας που υπήρξε βασικός θεμέλιος λίθος της ευρωπαϊκής πολιτικής σταθερότητας μετά τον β. παγκόσμιο πόλεμο.

Η φιλελευθεροποίηση της οικονομίας θα συνεχιστεί μόνο με αργά βήματα μέχρι το δημογραφικό και η λιμνάζουσα οικονομία απαιτήσουν δραματικές αλλαγές. Το κρίσιμο χρονικό σημείο αυτών των αλλαγών εκτιμάται ότι θα έρθει μέσα στην επόμενη δεκαετία .

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις για το ευρωπαϊκό δημογραφικό πρόβλημα εκτός ίσως από τις περικοπές στην υγεία και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που ήδη αρκετά κράτη αρχίζουν να μελετούν

Οι αμυντικές δαπάνες επίσης θα περικοπούν στην προσπάθεια αντιμετώπισης των σοβαρών προβλημάτων που θα παρουσιαστούν στην υλοποίηση των κοινωνικών προγραμμάτων

Η ανάγκη ενσωμάτωση των μεταναστών, ειδικότερα των μουσουλμανικών κοινοτήτων θα σηματοδοτήσει εντάσεις αν ταυτόχρονα οι πολίτες δουν την ξαφνική μείωση των παροχών που είχαν συνηθίσει στο παρελθόν .

Η ευρωπαϊκή στρατηγική προοπτική πιθανό θα παραμείνει προσκολλημένη στην Ουάσιγκτον ακόμη κι αν η ΕΕ πετύχει να προωθήσει τους θεσμούς του ευρωπαίου πρωθυπουργού και υπουργού εξωτερικών και αναπτύξει μεγαλύτερες ικανότητες για τη διαχείριση κρίσεων

Ακόμη κι αν οι αμυντικές δαπάνες της ΕΕ παραμείνουν όπως έχουν και δεν μειωθούν η ΕΕ δεν πρόκειται να αναδειχτεί σε στρατιωτική δύναμη. Επίσης, εκτιμάται ότι η συνεργασία της ΕΕ με το ΝΑΤΟ θα ατονήσει

Ευρωτουρκικές σχέσεις

Ένα σοβαρό τεστ για την φυσιογνωμία της ΕΕ από σήμερα μέχρι και το 2025 είναι η ένταξη ή όχι της Τουρκίας στην ΕΕ. Οι εντεινόμενες διαφωνίες για την ένταξη της Τουρκίας ενδεχομένως να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις αυτής της χώρας στους τομείς της πολιτικής και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, μια τελική απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ δημιουργεί τον κίνδυνο να ενδυναμώσει την αντίληψη των μουσουλμάνων (συμπεριλαμβανομένων και των μουσουλμανικών πληθυσμών της Ευρώπης) περί της «ασυμβατότητας» δύσης και Ισλάμ.

Οργανωμένο έγκλημα

Το οργανωμένο έγκλημα θα αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες απειλές στην ΕΕ, καθώς ευρασιατικοί υπερεθνικοί οργανισμοί που πλουτίζουν με την ανάμειξή τους σε νόμιμες δραστηριότητες στους τομείς της ενέργειας και των ορυκτών αποκτούν δύναμη για να επεκτείνουν τους σκοπούς τους. Μια ή και περισσότερες χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης εκτιμάται ότι θα «αλωθούν» από τέτοιους οργανισμούς.

Η Ευρώπη θα παραμένει εξαρτημένη ενεργειακά από τη Ρωσία παρά τις προσπάθειες που θα γίνουν για την προώθηση μιας εναλλακτικής ενεργειακής πολιτικής.

Η Ευρώπη θα πληρώσει βαρύ τίμημα γι αυτήν την εξάρτηση καθώς οι ρωσικές φίρμες δεν μπορούν να δεσμευτούν ότι θα εκπληρώσουν τα συμβόλαιά τους είτε εξ αιτίας των ελάχιστων επενδύσεων που κάνουν στις περιοχές εξόρυξης είτε λόγω της αυξανομένης διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος που ανθίζει στον ευρασιατικό ενεργειακό τομέα και ο οποίος εκτιμάται ότι θα επεκταθεί προς την Ευρώπη.

10) Μεγάλες πιθανότητες συγκρούσεων

Το διεθνές σύστημα αναζητώντας την ισορροπία του μέχρι το 2025 θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση: Την μείωση των αναλογούντων μεριδίων των ενεργειακών και άλλων ζωτικών πόρων που συνεπάγεται η — με αξιώσεις– εμφάνιση στη διεθνή σκηνή νέων παικτών.

Η δημογραφική πραγματικότητα είναι άλλωστε από μόνη της πιεστική, ως προς τη διανομή των πόρων. Μέχρι το 2025 θα έχει προστεθεί στον παγκόσμιο πληθυσμό περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπων.

Ένα ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό πληθυσμών θα συνεχίσει να κινείται από την ύπαιθρο προς αστικές– και περισσότερο αναπτυγμένες περιοχές– αναζητώντας ασφάλεια και ευκαιρίες για την βελτίωση της οικονομικής του κατάστασης.

Τεράστιες μάζες – ειδικά στην Ασία- θα «ενταχθούν» στη λογική και τις συνήθειες της μεσαίας τάξης μιμούμενες το δυτικό τρόπο ζωής, γεγονός που θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στην προσπάθεια διανομής- διαχείρισης των παγκόσμιων πόρων.

• · Αυτό που φαίνεται ολοένα και περισσότερο βέβαιο είναι πως το αόρατο χέρι της αγοράς δεν έχει τη δύναμη να επιδιορθώσει την ανισορροπία που δημιουργεί η ολοένα και αυξανόμενη ζήτηση των περιορισμένων (κυρίως ενεργειακών) πόρων.

Η υπάρχουσα ήδη πίεση στους πόρους θα ενταθεί και θα γίνει ακόμη πιο περίπλοκη εξ αιτίας των κλιματικών αλλαγών. Υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος από τον οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολη η διέξοδος.

Ανάπτυξη και κλίμα

Η συνεχιζόμενη αύξηση των ενεργειακών αναγκών θα επιταχύνει την επίδραση στην αλλαγή του κλίματος. Από την άλλη πλευρά ενδεχόμενη απότομη εγκατάλειψη των ορυκτών καυσίμων πριν οι τεχνολογίες αντικατάστασής τους καταστούν εφικτές και οικονομικά αποδοτικές θα επιβραδύνουν την ανάπτυξη ειδικά σε χώρες σαν την Κίνα των οποίων η βιομηχανίες δεν έχουν φτάσει σε υψηλά επίπεδα αποδοτικότητας.

Είναι πολύ πιθανό το επόμενα 15 χρόνια εξ αιτίας της αδυναμίας αναπροσαρμογής των παγκόσμιων ενεργειακών επιλογών η θερμοκρασία του πλανήτη να αυξηθεί κατά μέσο όρο 2 βαθμούς. Οι συνέπειες από μια τέτοια αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας χαρακτηρίζονται ήδη από την αδυναμία της διαχείρισής τους.

Η τροφή και το νερό είναι διασυνδεδεμένα σε μια συνάρτηση με την κλιματική αλλαγή, τις ενεργειακές επιλογές και τη δημογραφική εξέλιξη.

Η αύξηση στις τιμές ενέργειας αυξάνουν το κόστος για τον καταναλωτή αλλά και την βιομηχανική γεωργία μεγάλης κλίμακας που είναι συνδεδεμένη με διάφορους τρόπους με την πετρελαιοβιομηχανία (ενέργεια, λιπάσματα).

Η αλλαγή των καλλιεργήσιμων εκτάσεων με διατροφικά προϊόντα σε βιοκαύσιμα είναι περιορισμένη λύση: Δεν λύνει το ενεργειακό πρόβλημα , δε βοηθά στην αναστροφή των κλιματικών αλλαγών και ταυτόχρονα συμβάλει στην αύξηση των τιμών των βασικών ειδών διατροφής.

Κλιματολογικά οι ανωμαλίες στη βροχόπτωση και τη χιονόπτωση καθώς και το επιταχυνόμενο λιώσιμο των πάγων θα επηρεάσει την αγροτική παραγωγή σε πολλά σημεία της γης.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος αστάθειας στο παγκόσμιο σύστημα προέρχεται από το συνδυασμό ενεργειακών και κλιματικών παραμέτρων (αλλαγών). Οι παράμετροι αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν ένα απρόβλεπτο σύνδρομο προβλημάτων τα οποία θα είναι αδύνατο να αντιμετωπιστούν όταν ξεσπάσουν

Η μετά- πετρέλαιο εποχή?

Μέχρι το 2025 ο κόσμος θα βιώσει μια θεμελιώδη ενεργειακή μετάβαση. Η παραγωγή πετρελαίου δεν θα είναι σε θέση να αυξηθεί στους ρυθμούς με τους οποίους θα αυξάνεται η ζήτηση.

Τα επίπεδα παραγωγής πολλών παραδοσιακών πετρελαιοπαραγωγών χωρών ( Υεμένη, Νορβηγία, Ομάν Κολομβία, Βρετανία, Ινδονησία, Αργεντινή, Συρία, Αίγυπτος, Περού, Τυνησία) ήδη παρουσιάζουν κάμψη και άλλων (Μεξικό, Μαλαισία, Κίνα , Ινδία, Κατάρ) έχουν φτάσει στο ανώτατο σημείο μετά από το οποίο ακολουθεί η κάμψη

Μόνο έξι χώρες ( Σ. Αραβία, Ιράν, Κουβέιτ, Ενωμένα Αραβία Εμιράτα και Ρωσία) εκτιμάται ότι μέχρι το 2025 θα συνεισφέρουν περί το 39% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.

Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί θα εξακολουθήσουν να είναι οι χώρες της Μ/Α στην οποία βρίσκονται τα 2/3 των παγκόσμιων αποθεμάτων. Οι χώρες του ΟΠΕΚ στον Περσικό Κόλπο έχουν σχεδιάσει να αυξήσουν την παραγωγή του από το 2003 μέχρι το 2025 κατά 43%. Το μισό αυτής της παραγωγής θα προέλθει από τη Σ. Αραβία η οποία παράγει περισσότερο απ όσο πετρέλαιο θα παραχθεί στην Αφρική και την Κασπία συνολικά.

Σε κάθε περίπτωση μέχρι το 2025 η συνολική παραγωγή πετρελαίου θα υποχωρήσει σε σχέση με την παραγωγή και τη χρήση Φυσικού Αερίου. Μέχρι το 2025 η κατανάλωση του Φυσικού Αερίου θα αυξηθεί κατά 60%

Τρεις χώρες (Ρωσία, Ιράν, Κατάρ) κατέχουν το 57% των παγκόσμιων αποθεμάτων Φ.Α. Συνυπολογίζοντας αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου μαζί, Ρωσία και Ιράν μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι Βασιλείς της εποχής του πετρελαίου.

Τα επόμενα 20 χρόνια θα χαρακτηριστούν από μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές ενέργειας. Σε κάθε περίπτωση, είτε χαμηλές είτε υψηλές , οι τιμές του πετρελαίου θα έχουν τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες. Σύμφωνα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις φορέων που ασχολούνται με τις τιμές στην ενέργεια γύρω στο 2015 οι τιμές θα αυξηθούν κατακόρυφα καθώς τότε θα επιβεβαιωθεί ότι η προσφορά αδυνατεί να προλάβει την ζήτηση. Στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση δεν μοιάζει με παρόμοιες ανοδικές τάσεις της τιμής στο παρελθόν (1970,1980).

Πιθανή συνέπεια των υψηλών τιμών είναι ότι οι χώρες που εισάγουν περισσότερο από το 80% των αναγκών τους σε ενέργεια θα οδηγηθούν, οι φτωχές σε κατάρρευση, οι «πλούσιες» σε οικονομική επιβράδυνση διαρκείας, και κατά συνέπεια σε πολιτική αστάθεια. Ιδιαίτερη κρίσιμη είναι η υπόθεση των τιμών του πετρελαίου για την Κίνα που η οικονομική της ανάπτυξη καλλιεργεί προσδοκίες αντιμετώπισης της φτώχειας εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στο εσωτερικό.

Τροφή- νερό

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι 21 χώρες με συνολικό πληθυσμό περί τα 600 εκατομμύρια ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με την ανεπάρκεια καλλιεργήσιμων εκτάσεων και καθαρού νερού. Συνυπολογίζοντας την αυξητική τάση του παγκόσμιου πληθυσμού σε μια τέτοια κατάσταση θα βρεθούν μέχρι το 2025 36 χώρες (ανάμεσά τους το Πακιστάν, η Αιθιοπία, η Ερυθραία, η Συρία η Κολομβία) ή 1,4 δισεκατομμύριο άνθρωποι .

Τα επόμενα 20 χρόνια οι ανησυχία για κλιματικές αλλαγές είναι πιθανό να οδηγήσει χώρες σε μονομερείς ενέργειες προκειμένου να διασφαλίσουν ζωτικούς πόρους για την ύπαρξή τους.

Υπάρχουν υπολογισμοί που εκτιμούν τους μόνιμα εκτοπισμένους λόγω κλιματικών συνθηκών στα μέσα του αιώνα που διανύουμε σε 200 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με υπολογισμούς της παγκόσμιας τράπεζας η ζήτηση τροφίμων θα αυξηθεί κατά 50% μέχρι το 2030

«πυρηνική» Μέση Ανατολή

Τα επόμενα 15-20 χρόνια οι πιθανότητες συγκρούσεων είτε μεταξύ κρατών είτε εμφύλιες εντός κάποιων κρατών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή πολλαπλασιάζονται. Ο συνδυασμός «ανοιχτών οικονομιών» που σε κάποιες περιπτώσεις μεγεθύνονται και ανελαστικών αντιδημοκρατικών καθεστώτων δημιουργεί το έδαφος για την εκδήλωση τρομοκρατικών ενεργειών, εμφύλιων συγκρούσεων καθώς και πολέμων μεταξύ κρατών

Μέχρι το 2025 θα έχει ξεκαθαρίσει αν θα υλοποιηθούν ή όχι οι πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν

Η Αλ Κάιντα θα έχει εξασθενίσει τα επόμενα 15-20 χρόνια, ωστόσο θα διατηρεί κάποια ερείσματα αλλά και χρηματοδότες στην περιοχή.

Εκτός από το Ιράν αρκετά ακόμη κράτη της περιοχής δεν κρύβουν την πρόθεσή τους να αναπτύξουν πυρηνική τεχνολογία που θα μπορούσε να χρησιμεύσει για την εξέλιξη πυρηνικών όπλων, Τα επόμενα χρόνια και με αφορμή την πολιτική του Ιράν αρκετές χώρες θα επιχειρήσουν να απαντήσουν στην Τεχεράνη, μπαίνοντας στην πυρηνική εξοπλιστική κούρσα.

Μια τέτοια εξέλιξη θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο την κατάσταση στην περιοχή, καθώς θα κινητοποιήσει εναντίον του Σιητικού Ιράν τους σουνίτες γείτονές του. Επίσης θα κινητοποιήσει και δυνάμεις εκτός περιοχής, οι οποίες θα εκμεταλλευτούν τον ανταγωνισμό πουλώντας τεχνολογία με αντάλλαγμα καλύτερη πρόσβαση στην μεγαλύτερη δεξαμενή ενεργειακών πόρων του πλανήτη.

Διασπορά έντασης

Σε κάθε περίπτωση τον πυρηνικό δρόμο που χάραξε το Ιράν ακολουθούν ή θα σκεφτούν να ακολουθήσουν η Τουρκία, τα Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Λιβύη

• · Η κεντρική Ασία θα εξελιχθεί βαθμιαία σε πεδίο έντονων ανταγωνισμών μεταξύ των δυνάμεων που θα επιδιώκουν πρόσβαση σε ενεργειακές πηγές. Αν και προς το παρόν Ρωσία και Κίνα συνεργάζονται προκειμένου να μειώσουν την αμερικανική επιρροή στην περιοχή στο μέλλον δεν αποκλείονται τριβές μεταξύ τους, ειδικά αν η Μόσχα ξεκινήσει να παρεμβαίνει στις σχέσεις που διαμορφώνει η Κίνα με χώρες της περιοχής, ή αν το Πεκίνο ακολουθήσει μια πιο επιθετική πολιτική σε περιοχές με ενεργειακά αποθέματα που αποτελούσαν στο παρελθόν τμήματα της Σοβιετικής Ενωσης
• · Η εξέλιξη των τεχνικών εξόρυξης πετρελαίου στο κοντινό μέλλον είναι πιθανό να καταστήσει εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα που σήμερα «αναπαύονται» σε περιοχές αδιευκρίνιστης κυριαρχίας, κυρίως στην Αρκτική και την Ασία.

Η Ελλάδα το 2025

Είναι φανερό ότι οι τάσεις, έτσι όπως καταγράφονται από το Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών, περιγράφουν ένα εξαιρετικά δυσχερές περιβάλλον για την Ελλάδα. Τα αναμενόμενα προβλήματα που θα υποχρεωθεί να αντιμετωπίσει, είναι σοβαρά και πολύ περισσότερα απ όσες ευκαιρίες προβάλλουν μέσα στην επόμενη 15ετία.

• · Το ελληνικό δημογραφικό έλλειμμα, αν μάλιστα τοποθετηθεί στο γενικότερο ευρωπαϊκό, περιγράφει ένα πολύ δύσκολο κοντινό μέλλον: Η Ελλάδα θα είναι μια γερασμένη χώρα, μέσα σε μια γερασμένη ευρωπαϊκή Ένωση.
• · Η Ελλάδα, καθώς αποτελεί μια από τις βασικές πύλες εισόδου μεταναστών στην ΕΕ, δέχεται ήδη μια αυξημένη πίεση από τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται. Οι κυβερνήσεις της χώρας προς το παρόν τουλάχιστον δεν έχουν αναζητήσει μια στρατηγική «ενσωμάτωσης» των μεταναστών, αφήνοντας τους στις παρυφές της παραοικονομίας. Οι αναμενόμενες και από την ΕΕ δύσκολες αποφάσεις για την ένταξη των μεταναστών στο επίσημο ιστό της απασχόλησης αναμένεται ότι θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα σε μια απροετοίμαστη για τις εξελίξεις ελληνική κοινωνία.
• · Η Ελλάδα, χώρα που συνορεύει με την φτωχή ευρωπαική περιφέρεια (Βαλκάνια) αναμένεται να αντιμετωπίσει καταβάλει μεγαλύτερο σχετικά τίμημα (όχι απαραίτητα οικονομικό) για τον εκσυγχρονισμό της.
• · Η προβλεπόμενη ανάδειξη της τουρκίας σε περιφερειακή οικονομική δύναμη, θα προκαλέσει στην ελληνική εξωτερική πολιτική πρόσθετες πιέσεις. Είτε η Τουρκία γίνει δεκτή στην ΕΕ είτε όχι, θα έχει πλεονέκτημα έναντι της Ελλάδας σε ότι έχει να κάνει με τις διαφορές των δύο χωρών για την διευκρίνιση των θαλάσσιων συνόρων τους.

Η εκτεταμένη διαφθορά, η πολιτιστική κατάπτωση, η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, η απορρύθμιση στην οικονομία και πάνω απ όλα η έλλειψη ενός σχεδίου για την παιδεία εμφανίζουν τη χώρα ανησυχητικά αδύναμη να κινηθεί την επόμενη δεκαπενταετία, η οποία αναμένεται να είναι μια καθοριστική μεταβατική εποχή για την ανθρωπότητα.

www.topontiki.gr