Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή- Εθνικά Θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή- Εθνικά Θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Η Εκκλησία συμφωνεί με την κυρία Ρεπούση;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η πολυπληθής (οκταμελής) εκπροσώπηση της Εκκλησίας της Ελλάδος στη 10η Γενική Συνέλευση του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, στο μακρινό Πουσάν της Νότιας Κορέας, που πραγματοποιήθηκε από τις 30 Οκτωβρίου έως τις 8 Νοεμβρίου, σφραγίστηκε από την σιωπή των μελών της όταν ετέθη το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τους οθωμανούς και τους κεμαλικούς Τούρκους.
Η εν λόγω σιωπή και η αποδοχή των ανακριβειών που εμπεριέχονται στο σχετικό Μνημόνιο από τα μέλη της αντιπροσωπείας μας, προκαλεί μείζον ζήτημα και εύλογα ερωτήματα, ένα από τα οποία είναι μήπως έχουν προσχωρήσει στη λογική της κυρίας Ρεπούση, περί «του συνωστισμού των Ελλήνων στη Σμύρνη».

Στο Μνημόνιο του ΠΣΕ για την 100ή Επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων και μετά την αναφορά ότι «στα χρόνια 1915-1916 περίπου 1,5 εκατομμύρια Αρμενίων εσφάγησαν και χιλιάδες ακόμη εκτοπίσθηκαν ή διώχθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, σημερινή Τουρκία», προστίθεται μια φράση ανακριβής και προσβλητική για κάθε Έλληνα και για κάθε άνθρωπο που σέβεται την ιστορική αλήθεια: «Τιμάμε τους άλλους 600.000 Χριστιανούς, Αραμαϊκής, Χαλδαϊκής, Ασσυριακής και Ελληνικής καταγωγής, περιλαμβανομένων και των Καθολικών και Προτεσταντών, που επίσης σφαγιάσθηκαν μαζί με τους Αρμενίους, αδελφούς και αδελφές τους».

Οι Έλληνες λοιπόν στον Πόντο και γενικά στη Μικρά Ασία ήσαν οι έσχατοι των «600.000 σφαγιασθέντων χριστιανών» από τους Οθωμανούς; Είναι δυνατόν Έλληνες κληρικοί και λαϊκοί να αποδέχθηκαν αυτή την ιστορική ανακρίβεια; Δηλαδή στους Έλληνες δεν υπήρξε Γενοκτονία; Και οι χιλιάδες των κληρικών που εσφάγησαν, με πρώτο τον Εθνοϊερομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης; Ξεχάστηκαν αυτά; Όλα στη λήθη, ή στην πολιτική μείωσης των τραγικών συμβάντων; Θα ήταν καλύτερα στο Μνημόνιο να μην είχε γραφεί τίποτε για τη σφαγή των Ελλήνων, γιατί το μισό ψέμα είναι χειρότερο από το ψέμα. Σημειώνεται ότι η Βουλή των Ελλήνων έχει ανακηρύξει την 19η Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο» και την 14η Σεπτεμβρίου ως «Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος».

Οι διωγμοί και η Γενοκτονία των Ελλήνων άρχισαν νωρίτερα από αυτούς των Αρμενίων, συγκεκριμένα από το 1914. Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης σε Έκθεση του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στις 4 Ιουνίου 1914, γράφει, μεταξύ των άλλων: «Απέστειλα μέχρι ταύτης της στιγμής έξι εκθέσεις περί των απεριγράπτου αγριότητος και λεηλασιών και φόνων και εξανδραποδισμών, εφ’ ους ευρέθη το Γένος μας κατά τα παράλια της Μ. Ασίας και σχεδόν ολόκληρον εξωλοθρεύθη και ουδεμία παράλιος πόλις εναπελείφθη». Αυτή είναι η Αλήθεια, όπως τη βίωνε ο Μάρτυς Μητροπολίτης Σμύρνης.

Για την ιστορία η Γεν. Συνέλευση του ΠΣΕ αναθέτει στον Γενικό Γραμματέα του: Πρώτον στα 2015, και με την ευκαιρία της 100ής επετείου από την έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων να διοργανωθεί διεθνές συνέδριο στη Γενεύη για την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας, με τη συμμετοχή εκκλησιών μελών του ΠΣΕ, διεθνών οργανισμών, δικαστικών, ιστορικών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεύτερον να οργανωθεί το 2015 οικουμενική προσευχή στη μνήμη των θυμάτων της Αρμενικής Γενοκτονίας στον Καθεδρικό Ναό της Γενεύης. Και Τρίτον να κληθούν οι Εκκλησίες μέλη του ΠΣΕ να προσευχηθούν για τους Αρμενίους μάρτυρες και να αναγνωρίσουν την Αρμενική Γενοκτονία.

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Τα εθνικά θέματα και το μάθημα από το 2013

Του Κωνσταντίνου Χολέβα

 Η τελευταία ημέρα του χρόνου προσφέρεται για έναν σύντομο απολογισμό στα εθνικά θέματα. Δηλώνω ότι είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος και πιστεύω ότι πάντα υπάρχει περιθώριο τα μεν θετικά να αξιοποιηθούν περισσότερο, τα δε αρνητικά στοιχεία να διορθωθούν. Ιδού τι εννοώ:


Στα θετικά από πλευράς εξωτερικής πολιτικής και διεθνούς περιβάλλοντος καταγράφω τις κινήσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου στον ενεργειακό τομέα. Ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνει αποφασισμένος να ανακηρύξει την ΑΟΖ και στη συνέχεια να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με τους γείτονες. Η ανακήρυξη είναι μονομερής ενέργεια, η διμερής διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση θα βρει αλλού μεν λίγα εμπόδια (Κύπρος, Ιταλία, Αίγυπτος), αλλού περισσότερα (Λιβύη, Αλβανία) και αλλού τείχος ανυπέρβλητο (Τουρκία λόγω Καστελόριζου). Πιστεύω ότι είναι χρήσιμο σε πρώτο βήμα να γίνουν η ανακήρυξη (declaration) και η οριοθέτηση (delimitation) με τους πιο συνεργάσιμους, ώστε να δοθούν μηνύματα αποφασιστικότητος προς κάθε κατεύθυνση. Η πρωτοβουλία της μικρής Κύπρου σε συνεργασία με το Ισραήλ είναι χρήσιμος οδηγός.

Θετική είναι για μας και η συνεχής υποχώρηση του νεοοθωμανισμού. Η Τουρκία των Ερντογάν και Νταβούτογλου ηττάται στα μέτωπα της Αιγύπτου, της Συρίας, του Ιράν, του Ισραήλ, της Σερβίας, ενώ η δημιουργία δύο κουρδικών αυτόνομων θυλάκων στο Ιράκ και στη Συρία κάνει την Αγκυρα πιο μαζεμένη και πιο επιφυλακτική για πάσης φύσεως τυχοδιωκτισμούς εις βάρος μας. Φυσικά, δεν επαναπαυόμαστε και πρέπει με κάθε τρόπο να ενισχύσουμε την άμυνά μας και να φροντίσουμε την υλική και ηθική αναβάθμιση των μόνιμων στρατιωτικών. Στη Θράκη πρέπει να αυξήσουμε τα ελληνόφωνα δημόσια σχολεία για τους Πομάκους και να μειώσουμε τις συνεχείς επισκέψεις Τούρκων υπουργών.



Στα στάσιμα ζητήματα καταγράφω το Σκοπιανό και το Βορειοηπειρωτικό. Οι ψευδομακεδόνες συνεχίζουν να ανεγείρουν αγάλματα του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου και εμείς ακόμη δεν έχουμε καταγγείλει την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995. Στο εσωτερικό μέτωπο οι τάσεις για διάσπαση του κράτους μεταξύ αλβανικού και βουλγαρικού τομέως είναι υπαρκτές και διαβρωτικές, όπως παραδέχεται και ο πρώην πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι. Προσωπικά προτείνω να μην υπογράψουμε καμία συμφωνία για σύνθετη ονομασία. Ας τους αφήσουμε να διαλυθούν. Ενας εθνικισμός λιγότερος στα σύνορά μας.

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἰωάννης Σ. Φριτζαλᾶς
Γεωπολιτικός - ἱστορικός ἀναλυτής
f_john542@hotmail.com

Ἡ διαρκής θυματοποίηση καί ἐνοχοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὃπως τήν βιώνουμε ἐμφανῶς τήν τελευταία τετραετία, ἀποτελεῖ μία δομημένη διαδικασία κοινωνικοῦ μετασχηματισμοῦ, πλήρως ἐνορχηστρωμένη ἀπό τήν νεοφιλελεύθερη παγκόσμια δικτατορία. Ἡ ἲδια μεθοδεύει τήν ἀποδόμηση καί κατάργηση ὂχι μόνο τοῦ ἑλληνικοῦ ἒθνους, ἀλλά τοῦ συνόλου τῶν ἐθνῶν-κρατῶν, ἀποσκοπῶντας στήν πλήρη ὁμογενοποίηση τῆς παγκοσμίου κοινότητος.
Ἡ δημιουργία ἐνοχικῶν συμπλεγμάτων στό ὑπό ἀποδόμηση ἀντικείμενο, ἐν προκειμένῳ στό σύνολο τοῦ ἑλληνικοῦ ἒθνους, εἶναι μία διαδικασία πού ἒρχεται ὡς φυσιολογική ἐξέλιξη. Ὃλοι μας βιώσαμε τήν προσπάθεια ἀπανθρωποποιήσεως (3ο στάδιο τῆς γενοκτονίας) τῶν Ἑλλήνων σέ διεθνές ἐπίπεδο, μέ προσβλητικούς χαρακτηρισμούς καί χυδαῖα δημοσιεύματα πού ἐξέθεταν ξαφνικά τήν Ἑλλάδα καί τούς Ἓλληνες ὡς ὑπευθύνους γιά τά δεινά τῆς οἰκουμένης.
Ὃταν τό θύμα ἀποφεύγει νά συνειδητοποιήσει τήν ἱστορική εὐθύνη του, μία ἀπόφαση πού θά ἀποτελοῦσε μία καλή ἀρχή γιά νά ὑψώσει τό ἀνάστημά του, εἰσέρχεται μοιραίως σέ μία κατάσταση ἀκηδίας, ἀποδεχόμενο τήν μοίρα πού τοῦ ἐπιβάλλουν καί τίς ἀπόψεις πού προβάλλουν γιά αὐτό. Ἀντί νά στραφεῖ πρός τά ἒσω καί νά συγκρουστεῖ δημιουργικά μέ τόν ἲδιο του τόν ἑαυτό, πράττοντας μία γόνιμη αὐτοκριτική πού θά τό βοηθήσει στήν ἀναγέννησή του, ἐγκλωβίζεται σέ μία ἒνοχη σιωπή, πού μέ τόν καιρό μειώνει δραματικά τίς νοητικές του ἀντιστάσεις, ἀλλά καί τήν ὃποια διάθεση γόνιμης δράσεως. Συνεπῶς, ὁδηγεῖται νομοτελειακῶς στήν αὐτοκαταστροφή καί στήν κατάργηση τῆς ἲδιας του τῆς ὑπάρξεως. Τόσο ἡ σιωπή, ὃσο καί ἡ συνεχής μετάθεση τῶν εὐθυνῶν σέ τρίτους - προσδιορίσιμους ἢ μή - ἀποτελοῦν μορφές ἀποσείσεως τῆς εὐθύνης (8ο στάδιο τῆς γενοκτονίας), γιά ἓνα ἒγκλημα στό ὁποῖο λίγο πολύ ὃλοι μας εἲμαστε συνυπεύθυνοι, ἒχοντας ἀπωλέσει αὐτή «τήν κοινή καί προηγμένη αἲσθηση τῆς πατρίδος, τοῦ ἱεροῦ, τῆς τιμῆς…»1 γιά τήν ἀποδόμηση τῆς ὁποίας «δέν ἀπαιτοῦνται παρά ἐλάχιστα χρόνια καί κυβερνήσεις ἐντολοδόχων τσαρλατάνων», ὃπως ὀρθῶς ἒχει διατυπώσει ὁ Χρῆστος Γιάνναρᾶς2.
Κι ἐπειδή «ὁ χρόνος πάντα ἐς λήθην ἂγει»3, θά ἦταν ἐξαιρετικά ὠφέλιμο γιά ἑμᾶς ἂν ἀναδεικνύαμε γεγονότα, γύρω ἀπό τά ὁποῖα ἒχουν σβήσει πλέον τά φῶτα τῆς δημοσιότητος. Ἓνα γεγονός πού πέρασε παντελῶς ἀπαρατήρητο, στό περιθώριο τῆς στοχευμένης ὑπερπροβολῆς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὃπως ὃλοι μας τήν βιώσαμε προσφάτως, ἦταν οἱ δηλώσεις τῆς ἐκπροσώπου τοῦ State Department, Jennifer Psaki, ἡ ὁποία ἒσπευσε νά «καταδικάσει δηλώσεις καί ἐνέργειες πού ἀποδίδονται στό κόμμα, τό ὁποῖο δείχνει νά ἐπιδιώκει τήν ὑποκίνηση τῆς ξενοφοβίας, τῆς ἐχθρότητας πρός τίς μειονότητες καί τόν ἀντισημιτισμό»4. Ὃπως ἒχουμε ἐπισημάνει καί στό παρελθόν, «ἡ ἐπίκληση στίς ἒννοιες τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἶναι μία ἐνδεδειγμένη στρατηγική, πού χρησιμοποιεῖται κατά βούληση εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας»5 καί ὂχι μόνο. Ἡ συγκεκριμένη δήλωση δέν ἀποσκοπεῖ ἁπλῶς στήν στηλίτευση τῶν ἀπόψεων καί τῶν πρακτικῶν τῆς Χ.Α. Ἀποτελεῖ, ἐπιπλέον, σαφή προειδοποίηση πρός κάθε ὑγιῶς σκεπτόμενο Ἓλληνα πού ἀντιλαμβάνεται καί ἀναδεικνύει ἰδιωτικῶς ἢ δημοσίως τόν ρόλο π.χ. τῆς ὑπό ἐκτουρκισμό μουσουλμανικῆς μειονότητος τῆς Θράκης ὡς αἰχμή τοῦ δόρατος τοῦ νεο-ὀθωμανικοῦ ἐπεκτατισμοῦ ἢ τήν σιωνιστική φύση τῶν διεθνῶν χρηματαγορῶν, πώς θά στιγματιστεῖ αὐτομάτως ὡς ἐχθρός τῶν μειονοτήτων ἢ ἀντισημίτης. Γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές, χαρακτηριστική εἶναι ἡ εἰσήγηση τῆς διευθυντοῦ Διεθνών Σχέσεων τῆς «Εὐρωπαϊκῆς Ὁμοσπονδίας Τούρκων Δυτικῆς Θράκης», Melek Kırmacı Arık, στό 6ο Φόρουμ μειονοτικῶν θεμάτων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τό ὁποῖο πραγματοποιήθηκε πρίν μερικές ἑβδομᾶδες στήν Γενεύη. Ἡ Arık ἰσχυρίστηκε πώς οἱ ἐπιθέσεις μίσους στήν Ἑλλάδα δέν γίνονται μόνο κατά τῶν μεταναστῶν, ἀλλά καί κατά τῆς «τουρκικῆς μειονότητος Δυτικῆς Θράκης»6 (!).

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

"Η στρατηγική θέση της Ελλάδας πιο σημαντική σήμερα ακόμη και από τον Ψυχρό Πόλεμο"

Ευνοϊκή η διεθνής συγκυρία και η Γεωγραφία για την Ελλάδα.

του Χρήστου Α. Καπούτση

Η Στρατηγική Αξία της Ελλάδας, ίσως και να είναι πιο σημαντική σήμερα, από ότι ήταν την περίοδο του Ψυχρού πολέμου. Αυτή είναι η εκτίμηση πολλών αναλυτών διεθνών σχέσεων, που δημοσιεύεται σε εξειδικευμένα αμερικανικά και βρετανικά περιοδικά.
Η επίσκεψη στη χώρα μας, μέσα σε μία βδομάδα, δύο κορυφαίων αξιωματούχων, της Ρωσίας και των ΗΠΑ, καταδεικνύουν, την αναγνώριση του γεωστρατηγικού ρόλου της Ελλάδας. Τις τελευταίες μέρες πραγματοποίησαν επισκέψεις στην Αθήνα, ο Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Σοιγκού, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ ο Στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσει, ενώ την Παρασκευή αναμένεται και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου.

Ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας

Είναι κομβικής σημασίας για τη νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα, οι κυοφορούμενες εξελίξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας, που περιλαμβάνει και τις δύο ακτές της ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ (Ευρωπαϊκές και Αφρικανικές) , την ευρύτερη Μέση Ανατολή, την Αραβική Χερσόνησο, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο. Μια ενιαία γεωγραφική περιοχή υψίστης στρατηγικής αξίας, αλλά και επιδεινούμενης αστάθειας. Χαρακτηριστικό της ρευστότητας στην περιοχή είναι ότι παλιές ισχυρές συμμαχίες έχουν ανατραπεί και δημιουργούνται νέες στη βάση κοινών συμφερόντων. Για παράδειγμα, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ (που επισήμως δεν έχουν ούτε διπλωματικές σχέσεις) ενώθηκαν κατά του Ιράν και κατά της δρομολογούμενης προσέγγισης ΗΠΑ – Ιράν!! Επίσης , εντυπωσιακά είναι τα διπλωματικά «ανοίγματα» του ΙΣΡΑΗΛ προς τη Ρωσία!

Ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας Σ. Σοιγκού στις συνομιλίες που είχε με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά και με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, κατέστησε σαφές, το ενδιαφέρον της Ρωσίας για την περιοχή μας. Ένα ενδιαφέρον, που εκδηλώνεται με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η Μόσχα, αλλά και με την παρουσία πολεμικών πλοίων του Ρωσικού Στόλου στην Μεσόγειο. Η Ρωσία θεωρεί την Ελλάδα Στρατηγικό εταίρο για τα σχέδιά της και επενδύει στην αναθέρμανση των ελληνορωσικών σχέσεων . Ο ρώσος Υπουργός Άμυνας ζήτησε να υπάρξουν διευκολύνσεις από ελληνικές ναυτικές βάσεις, στα ρωσικά πολεμικά πλοία. Ένα ρωσικό αίτημα, που θέτει την Ελληνική Κυβέρνηση ενώπιων σοβαρών διλημμάτων!!

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

Το μνημόνιο αποδυναμώνει γεωπολιτικά την χώρα

του Μελέτη Η. Μελετόπουλου
 Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

 Η ΕΠΙΜΟΝΗ της τρόικας στο κλείσιμο των αμυντικών βιομηχανιών (αντί της οπωσδήποτε αναγκαίας εξυγίανσής τους) είναι εθνικά επικίνδυνη. Οδηγεί στην εξαφάνιση οποιασδήποτε προοπτικής υπάρχει σήμερα, για μία έστω σχετική και μερική αμυντική αυτονομία της χώρας. Η τρόικα και το λόμπυ του ευρώ προφανώς θεωρούν την εθνική άμυνα ένα ακόμα είδος ΔΕΚΟ ή δημόσιου οργανισμού, που επιδέχεται περικοπών και απολύσεων! Ορισμένοι δε φιλομνημονιακοί κύκλοι έφθασαν στο σημείο να ζητήσουν και την κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας! Οι περικοπές που έχει επιβάλλει η τρόικα έχουν οδηγήσει σε κατάργηση στρατοπέδων, ελλείψεις καυσίμων και ανταλλακτικών, κατάρρευση του μισθού των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Με αποτέλεσμα την πτώση του ηθικού των αξιωματικών αλλά και τεράστια πρακτικά προβλήματα. Αλλά και γενικότερα το μνημόνιο έχει αποδομήσει την ελληνική κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, που η χώρα καθίσταται ευάλωτη. Οι τροϊκανοί βεβαίως δεν πρόκειται να πολεμήσουν για την δική μας πατρίδα. Αυτοί προέρχονται από χώρες που (προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί στο μέλλον κανείς δεν ξέρει) ζουν σε αγαστές σχέσεις με τους γείτονές τους. Η Ελλάδα, όμως, περιβάλλεται από κράτη με επίσημα διακηρυγμένες αναθεωρητικές βλέψεις επί ελληνικών εδαφών. Αντιμετωπίζει καθημερινά και έμπρακτα τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, την έγερση τουρκικών βλέψεων στην Θράκη και στα Δωδεκάνησα. Οι σκοπιανοί συμπεριλαμβάνουν την Θεσσαλονίκη στην…φυσική τους επικράτεια, ενώ ο αλβανικός εθνικισμός της Τσαμουριάς εκπροσωπείται πλέον επίσημα στην βουλή των Τιράννων. Το παρανοϊκό (πλην υπαρκτό και επικίνδυνο) αυτό τόξο τριτοκοσμικών εθνικισμών που περιβάλλει την χώρα μας, καθίσταται σήμερα ακόμη πιο εύφλεκτο, λόγω των τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου πάνω στα οποία εκτείνεται η Ελληνική επικράτεια. Η παγκόσμια ενεργειακή κυριαρχία θα κριθεί (και) από την κατοχή των κοιτασμάτων του ελληνικού υπεδάφους, αφού οι παραδοσιακές πετρελαιοφόρες περιοχές σταδιακά εξαντλούνται. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι το διακύβευμα είναι κολοσσιαίο. Χώρες με περιφερειακές «φιλοδοξίες», όπως η Τουρκία, δεν θα παρακολουθούν αμέτοχες την κατανομή των ενεργειακών πηγών, αλλά και η επιθετικότατη Αλβανία κοιτά με μεγάλο ενδιαφέρον το ενεργειοφόρο Ιόνιο. Άρα βρισκόμαστε σε εποχή μεγάλης γεωπολιτικής ρευστότητας και κινητικότητας στην «παγκόσμια σκακιέρα», μπροστά σε πιθανώς βίαιες μεταβολές θαλασσίων ή και χερσαίων συνόρων. Η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και υψηλή αμυντική ικανότητα, η συζήτηση περί οικονομίας χάνει την σημασία της, αν πρόκειται να χάσουμε την εθνική μας ακεραιότητα. Η Ελληνική κυβέρνηση, ταγμένη από το Σύνταγμα  να υπερασπίζεται την εθνική κυριαρχία, οφείλει να εξαιρέσει άμεσα από τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα τις αμυντικές δαπάνες. Να διακηρύξει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν συμπεριλαμβάνονται στα προς συζήτηση θέματα. Η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη προβάλλεται από το λόμπυ του ευρώ ως γεωπολιτική αποδυνάμωση της χώρας. Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο. Η παραμονή στην Ευρωζώνη έχει ως τίμημα την αμυντική κατάρρευση. Η Ευρωζώνη δεν διαθέτει στρατό, στόλο και αεροπορία για να παρέμβουν στο επόμενο θερμό επεισόδιο. Η Ελλάδα είναι άλλωστε μέλος της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας του πλανήτη, του ΝΑΤΟ, και της ισχυρότερης οικονομικής ένωσης του κόσμου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί είναι τα πεδία στα οποία θα αναζητήσουμε συμμάχους και την αμυντική και διπλωματική μας θωράκιση. Υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα μας θα εκπροσωπηθεί από ακέραιες προσωπικότητες με διεθνές κύρος, ώστε να παύσει να λειτουργεί ως επαίτης και υποτελής των συμμάχων της και να διεκδικήσει την θέση της ως ισότιμος εταίρος.

 Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “ΚΟΝΤΡΑ” την Παρασκευή, 8.11.2013. 

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΔΕΙΝΑ ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ" Αγωνιώδης έκκληση βετεράνων διπλωματών προς τον Α.Σαμαρά για τα εθνικά θέματα

Με επιστολή τους προς τον  πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά 23 πρώην πρεσβευτές της χώρας κτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου στην πολιτική ηγεσία της χώρας και επισημαίνουν με εντυπωσιακή ακρίβεια και ιστορική σαφήνεια το που οδηγείται η Ελλάδα σε τέσσερα μείζονα εθνικά μέτωπα: Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, Σκοπιανό και ελληνοαλβανικές σχέσεις.
Οι πρέσβεις που έχουν συστήσει την ομάδα εθνικού προβληματισμού με την επωνυμία «ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ», διοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΑ», στο εντευκτήριο του Πανεπιστημίου, στο κτίριο «ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ» (γωνία Σίνα και Ακαδημίας, στο κέντρο της Αθήνας), την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00.
Εισηγητές στην εκδήλωση θα είναι ο Ιωάννης Κοραντής, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Τουρκία και μετέπειτα διοικητής της ΕΥΠ, Ελευθέριος Καραγιάννης, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στο Βελιγράδι (πρώτος διαπραγματευτής επί διμερούς επιπέδου με την ΠΓΔΜ), Κωνσταντίνος Πολίτης, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Αλβανία, Ευθύμιος Στοφορόπουλος, πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Κύπρο, ενώ την εκδήλωση θα συντονίσει ο Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας του ΥΠΕΞ.
Ιδού η επιστολή του «Διπλωματικού Κύκλου» στον πρωθυπουργό που "πονάει" για τις αλήθειες που περιέχει, αλλά σίγουρα πονάει ολιγότερο από το αν αυτά που προβλέπουν ότι μπορεί να συμβούν γίνουν πραγματικότητα. Αλλά και σώζει, εν μέρει, την τιμή του υπουργείου Εξωτερικών λόγω της ανυπαρξίας της πολιτικής ηγεσίας του.
"Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Οι υπογράφοντες, έχοντας υπηρετήσει επί δεκαετίες τα εθνικά μας θέματα, δικαιώματα και συμφέροντα, δεν παύουμε να ανησυχούμε μήπως η σημερινή οικονομική συγκυρία τα πλήξει τελικά, εν όλω ή εν μέρει, ανεπανόρθωτα.
Πιστεύουμε δηλαδή ότι η σοβαρή οικονομική κρίση, στην διαχείριση της οποίας έχουν εστιαστεί οι προσπάθειες της ελληνικής Κυβερνήσεως, η προσοχή των κομμάτων της αντιπολιτεύσεως και οι ανησυχίες της κοινής γνώμης, δεν θα πρέπει κατ΄ουδένα τρόπον να θέσουν σε δεύτερη μοίρα την αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων.
Για τον λόγο αυτό επιτρέψτε μας να σας εκθέσουμε τις σκέψεις μας στα κατωτέρω τέσσερα βασικά προβλήματα, σε μιά ειλικρινή προσπάθεια να συμβάλουμε στον κοινό προβληματισμό, χωρίς ασφαλώς να αμφισβητείται η αρμοδιότητα της Κυβερνήσεως να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική.
Α. ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Με αυξανόμενη ανησυχία διαπιστώνουμε ότι διευρύνονται οι επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας, τις οποίες οξύνει και με το προωθούμενο νέο-οθωμανικό ιδεολόγημα της.
Υπό τη σκιά του casus belli, η Άγκυρα επιδιώκει ανατροπή της διεθνούς έννομης τάξης στο Αιγαίο, προβάλλοντας διμερώς και πολυμερώς ανυπόστατους ισχυρισμούς ως προς τη κυριαρχία και το καθεστώς νήσων του Αρχιπελάγους, με τα αεροσκάφη της να παραβιάζουν συστηματικά τον ελληνικό εναέριο χώρο, την ίδια ώρα που πολεμικά σκάφη της υπό το μανδύα της «αβλαβούς διέλευσης» κάνουν επίδειξη σημαίας έξω από το Λαύριο.
Στη Θράκη, με πολιορκητικό κριό το Γενικό Προξενείο Κομοτινής, με τη διάθεση τεράστιων κονδυλίωνκαι δυστυχώς με τη σύμπραξη ορισμένων τοπικών παραγόντων αλλά και άλλων, η Τουρκία ασκεί ουσιαστικά συνδιαχείριση υλοποιώντας την μακρόχρονη πολιτική της για τη προβολή ανύπαρκτης «τουρκικής» μειονότητας με απώτερο στόχο την απόσπαση της ακριτικής αυτής περιοχής από τον εθνικό κορμό. Άλλωστε ανάλογο ανύπαρκτο μειονοτικό ζήτημα επιδιώκει να εγείρει στη Ρόδο και στην Κω.
Επί σειρά ετών η Ελλάδα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα μέσω του διαλόγου, με διάφορες μορφές: από την πληθώρα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης –που είναι πρόδηλο ότι ελάχιστα έχουν αποδώσει- στις «διερευνητικές συνομιλίες» που έχουν συμπληρώσει 55 γύρους και τείνουν επικινδύνως προς τη διαπραγμάτευση, έως τα Ανώτατα Συντονιστικά Συμβούλια που όχι μόνο αποδεικνύονται άκαρπα αλλά αποπροσανατολίζουν τους φίλουςκαι εταίρους μας ως προς τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας.
Αν η ελληνική πλευρά παραχωρήσει μέρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, θα πρέπει ο ελληνικός λαός να μάθει και τις παραχωρήσεις των νομίμων δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων που έκανε σε αντάλλαγμα η Τουρκία.
Θεωρούμε ότι τυχόν απόφαση για συνέχιση του Ε/Τ διαλόγου προϋποθέτει ότι η Κυβέρνηση θα ενημερώσει λεπτομερώς τη Βουλή για τα αποτελέσματα του και για τη σκοπιμότητα αυτός να συνεχισθεί. Τούτο σημαίνει συζήτηση στη Βουλή του όλου φάσματος των διμερών σχέσεων.
Ανεξαρτήτως αυτού, θα πρέπει να αποφεύγονται συναντήσεις κορυφής εάν δεν είναι καλά προετοιμασμένες από ελληνικής πλευράς, διότι κινδυνεύουν να γίνουν αντικείμενο ισχυρισμών της Άγκυρας ότι στις σχέσεις μας όλα βαίνουν καλώς.
Παρά το γεγονός ότι η οικονομική συγκυρία έχει επηρεάσει δυσμενώς τις δυνατότητες πολιτικών και διπλωματικών παραστάσεων, θα πρέπει η χώρα μας να κινηθεί με ανανεωμένο δυναμισμό, διμερώς και πολυμερώς, για την ενδελεχή ενημέρωση τρίτων χωρών και της Ε.Ε. ως προς τη στάση της Άγκυρας.
Παράλληλα, θα πρέπει να προχωρήσει πρώτον μεν στην επέκταση των χωρικών υδάτων με ανεξάρτητη και κυρίαρχη απόφαση της χώρας μας σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και, δεύτερον, στον ορισμό της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.
Η μη άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, πέραν των νομικών συνεπειών, μπορεί να δώσει λαβή σε ποικίλες παρερμηνείες. Τέλος θα πρέπει να υπάρξει η δέουσα αντίδραση στη παντοειδή ανατρεπτική δραστηριότητα της γείτονος στη Θράκη – η εκτροπή του Τούρκου Γενικού Προξένου Κομοτινής από τα καθήκοντα του και η μη συμμόρφωση του στις υποδείξεις της Πολιτείας θα έπρεπε να οδηγήσει στην κήρυξη του ως ανεπιθύμητου — στη Ρόδο και στην Κω.
Β. ΣΚΟΠΙΑΝΟ
Προέχουσα θέση και επείγοντα χαρακτήρα έχει η επίλυση του χρονίζοντος -όχι με υπαιτιότητα της χώρας μας- προβλήματος της ονομασίας των Σκοπίων.
Οι Σκοπιανοί ηγήτορες με εμπρηστικές δηλώσεις και με σαφείς ενέργειες διαδηλώνουν τον εθνικισμό τους κατά παράβαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου και καταπατώντας τις σχετικές διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας που συνήφθη στα πλαίσια του ΟΗΕ.
Θεωρούν, ως φαίνεται, ότι έχουν εξασφαλίσει την “έγκριση” του διεθνούς παράγοντα να τηρούν εχθρική στάση και να προκαλούν τη χώρα μας, με διαφαινόμενο απώτατο σκοπό να μας αναγκάσουν να δεχθούμε τα αβάσιμα ψευδοϊδεολογήματά τους περί “μακεδονισμού”. ΄
Εχουν ακόμα αποδυθεί σε αγώνα κατασυκοφαντήσεως της χώρας μας σε διεθνείς οργανισμούς κατηγορώντας τις Ελληνικές Αρχές περί δήθεν παραβιάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της κατ’ αυτούς «μακεδονικής μειονότητας» της Ελλάδος.
Την κατά τα άνω προπαγάνδα την ασκούν και εντός της χώρας μας υπό τα όμματα των κατά τόπους Ελληνικών αρχών και ενίοτε με τη συμμετοχή κάποιων τοπικών παραγόντων.
Οι εκδηλώσεις που διοργανώνουν σε περιοχές της Ελληνικής Μακεδονίας έχουν ως στόχους να αναδείξουν την δήθεν «μακεδονική μειονότητα» ,να εισαγάγουν έθιμα και παραδόσεις δικές τους η άλλων σλαβικών λαών της Βαλκανικής στη χώρα μας και να ενισχύσουν τα επιχειρήματα τους περί «ενότητας της Μακεδονικής πολιτιστικής κληρονομιάς” σε όλον τον χώρο της κατ αυτούς “διαμελισμένης Μακεδονίας».
Βεβαίως, τα αρχαιολογικά ευρήματα, οι ιστορικές έρευνες, τα αρχαία κείμενα και μαρτυρίες αβίαστα καταρρίπτουν τις Σκοπιανές ψευδό-θεωρίες, αλλά η άμορφη μάζα της διεθνούς κοινής γνώμης ούτε τις γνώσεις ούτε τον απαιτούμενο χρόνο έχει για να ασχοληθεί με τις ύπουλες μεθόδους και τις αθέμιτες πρακτικές της Σκοπιανής ηγεσίας.
Το γεγονός άλλωστε της “μακεδονοποίησης” της “διαλέκτου των Σκοπίων και οι ψευδείς ισχυρισμοί περί “έθνους” και “ταυτότητος” ενόχλησε και άλλο αδελφό με τους Σκοπιανούς σλαβικό λαό που έχει κάθε θεμιτό δικαίωμα που δικαίως αμφισβητεί τις δοξασίες των Σκοπιανών “Μακεδονιστών”.Γλωσσολογικές άλλωστε έρευνες απέδειξαν ότι η τοπική σλαβική διάλεκτος των Σκοπίων ουδόλως ή ελάχιστα διαφέρει από τη γλώσσα του αδελφού των σκοπιανών αυτού κράτους.
Έχοντας υπόψη την μέχρι τώρα συμπεριφορά της ηγεσίας της FYROM και τις παρελκυστικές τους τακτικές θα θέλαμε να εκφράσουμε την πεποίθηση μας ότι η αποδοχή εκ μέρους μας ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό, και αν ακόμα είναι για όλες τις χρήσεις, δεν θα ανακόψει, αλλά αντιθέτως θα αυξήσει την επιθετικότητα και τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών αφού η Ελλάδα, το μόνο έθνος που έχει θεμιτό δικαίωμα να αντικρούσει την ψευδή ιδεολογία περί «μακεδονισμού», τους παρέχει το δικαίωμα να αποκτήσουν ονομασία για την χώρα τους με γεωγραφικό μόνο και όχι εθνoλογικό προσδιορισμό μαρτυρούντα την προέλευση τους.
Η τυχόν αποδοχή εκ μέρους μας της “σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις”, ουδόλως θα παρεμποδίσει την προώθηση υπό των Σκοπίων των άνευ ιστορικού ερείσματος θέσεών τους περί “μακεδονικής γλώσσας”, “ταυτότητος” και “έθνους” καθόσον η συμπερίληψη της λέξεως «Μακεδονία» στην ονομασία του κράτους τους θα τους παράσχει την δυνατότητα όχι μόνο να εμμείνουν στην πλαστογράφηση της ιστορίας, αλλά και να εγείρουν αξιώσεις βασιζόμενες στην ανερμάτιστη θεωρία τους περί ενοποιήσεως της «διαμελισμένης Μακεδονίας».
Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε ότι αν τελικά η Ελληνική πλευρά , αφισταμένη της θέσεως των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων υπό την Προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας , Κ. Καραμανλή του 1992 και της αποφάσεως της Συνόδου Κορυφής της Λισσαβώνος του 1992, των Αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, αποδεχθεί “σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις” η σχετική συναίνεσή θα πρέπει να δοθεί υπό την προϋπόθεση ότι στην συμφωνία θα ρυθμίζονται τα θέματα της ταυτότητας ,γλώσσας και εθνότητας, με γνώμονα ‘ότι ουδεμία ιστορική ή πολιτιστική σχέση έχουν με την Μακεδονία, όπως την παρουσιάζουν τα Σκόπια και ότι η συμφωνία αυτή θα αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της σχετικής αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Επίσης πιστεύουμε ότι είναι επιβεβλημένο να υπάρξει σαφής δέσμευση της ελληνικής πλευράς ότι το κείμενο της οιασδήποτε συμφωνίας θα υποβληθεί προς έγκριση από τον ελληνικό λαό δια δημοψηφίσματος.
Γ. ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Στα βορειοδυτικά σύνορά μας, η Αλβανία την οποία δημιούργησαν οι Μ. Δυνάμεις το 1913, δεν έχει επιδείξει φιλικές διαθέσεις προς την χώρα μας από της συστάσεώς της. Η χώρα αυτή έμελλε να γίνει Κράτος-πρόβλημα για τους γείτονές της. Μετά τις ευτυχείς για το Αλβανικό Έθνος εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο και στα Σκόπια, η προς την Ελλάδα αντιπαλότητα των Τιράνων ενισχύεται εξ αντικειμένου.
Η χωρίς κανένα αντάλλαγμα ένταξή της στο ΝΑΤΟ και η επίσης ανεπιφύλακτη υποστήριξή της για ένταξη στην Ε.Ε. σε συνδυασμό με την άρση του εμπολέμου και την κατάψυξη του Βορειοηπειρωτικού επωάζει και νέες από μέρους της φιλοδοξίες.
Οι ηγέτες της Μπερίσα και Ράμα, άκρως επιτήδειοι Βαλκάνιοι πολιτικοί, (π.χ. η δια της παραπομπής στο Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωση της Συμφωνίας για τα χωρικά ύδατα), έχουν αποκομίσει σημαντικά πολιτικά κέρδη δωρεάν από τις επαφές τους με τους Έλληνες και την Ελλάδα. Η ελληνική εφεκτικότητα άλλωστε στο Βορειοηπειρωτικό ανταποδίδεται με χάρτες που περιλαμβάνουν Φλώρινα, Καστοριά, Γιάννενα και Πρέβεζα σε μια Μεγάλη Αλβανία. Σε αυτήν την Αλβανία αναφέρθηκε πρόσφατα και ο κ. Μπερίσα.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το ζήτημα των Τσάμηδων. Αντί να έχουν, ως Μωαμεθανοί, αποσταλεί στην Τουρκία βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης εξηρέθησαν της ανταλλαγής λόγω μιάς απολύτως επιπολαίας «χειρονομίας» της τότε Ελληνικής ηγεσίας. Κατά την κατοχή συμπαρατάχθηκαν με τους ιταλούς και γερμανούς κατακτητές.
Οι ηγέτες των μάλιστα συνεργάστηκαν σε διώξεις και μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων, η πιο γνωστή από τις οποίες υπήρξε η εκτέλεση 49 επιφανών κατοίκων της Παραμυθίας, τον Σεπτέμβριο του 1943.
Έχουν εκδοθεί χίλιες επτακόσιες και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των Τσάμηδων για εγκλήματα κατά την διάρκεια του πολέμου, με ποινές για πολλούς εξ αυτών θανατικές και αφαίρεση της ιθαγένειας. Κατέφυγαν εν συνεχεία στην Αλβανία, από όπου, αρμοδίως καθοδηγούμενοι θέτουν ακόμη και ζήτημα αλβανικού «ολοκαυτώματος».
Από τα προηγούμενα βγαίνει ένα αβίαστο συμπέρασμα: Η Ελλάδα πρέπει επί τέλους να τείνει στην κατά το δυνατόν διόρθωση των παλαιών λαθών της και να γίνει πιο προσεκτική με την αλβανική επιδίωξη ένταξης στην Ε.Ε..
Δ. ΚΥΠΡΙΑΚΟ:
Επί σαράντα έτη, η Ελλάδα, στο όνομα ενός ψευδώνυμου ρεαλισμού, δεν αντιτάχθηκε επαρκώς στα διαρκή διεθνή εγκλήματα που διαπράττονται στη μεγαλόνησο κατά παραβίαση κανόνων αναγκαστικού Διεθνούς Δικαίου και θεμελιωδών αρχών της Ε.Ε.: παράνομη στρατιωτική κατοχή, εθνοκάθαρση, εποικισμός, αλλά και εμμονή στο ψευδοκράτος, παρά τη ρητή απαίτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας που ζήτησε την άμεση ανάκλησή του ευθύς ως το εμφάνισαν. Ούτε κατήγγειλε η Ελλάδα τον παράνομο χαρακτήρα των ζυριχικών παρεμβατικών δικαιωμάτων.
Το αποτέλεσμα είναι να μεταμφιέζονται αδικοπραγίες σε «αντικείμενα συνομιλιών μεταξύ δύο κυπριακών κοινοτήτων». Στην πραγματικότητα οι «διαπραγματεύσεις» διεξάγονται με το πιστόλι του «Αττίλα» στον κρόταφο των Ελληνοκυπρίων που αντιμετωπίζουν την απαίτηση της Τουρκίας να την διευκολύνουν στην επίτευξη του τελικού της στόχου: υπαγωγής ολόκληρης της Κύπρου στον έλεγχό της.
Οι Ελληνοκύπριοι συνομιλούν με αχυρανθρώπους της Άγκυρας, που ούτε τυπικά δεν εκπροσωπούν τους Τουρκοκυπρίους, αφού η πλειοψηφία στα κατεχόμενα αποτελείται από εποίκους.
Έτσι η Κύπρος βρίσκεται σήμερα μπροστά σε τρεις, εξ’ ίσου απαράδεκτες, εναλλακτικές προοπτικές διχοτόμησης: (α) εφαρμογή κάποιας παραλλαγής του σχεδίου «Ανάν», (β) προϊούσα περαιτέρω παγίωση των υφισταμένων πραγματικών συνθηκών, (γ) διεθνής αναγνώριση του ψευδοκράτους. Και στις τρεις περιπτώσεις η Τουρκία θα χρησιμοποιεί το βόρειο τμήμα ως εφαλτήριο για ευρύτερη επέκτασή της.
Με τους πρόσφυγες μακριά από τις πατρογονικές τους εστίες, με την στρατιωτική κατοχή, με τον εποικισμό να συνεχίζεται, με το ψευδοκράτος να διατηρείται, ο νέος γύρος των «διακοινοτικών» συνομιλιών δεν μπορεί παρά να αποδειχθεί είτε άγονος είτε καταστρεπτικός.
Μετά τιμής,
Οι πρώην Πρέσβεις της Ελλάδος:
Σπύρος Αλιάγας
Ιωάννης Γεννηματάς,
Ευάγγελος Δεναξάς,
Νικόλαος Διαμαντόπουλος
Σπύρος Δοκιανός
Ιωάννης Δρακουλαράκος,
Βασίλειος Εικοσιπένταρχος,
Ιωάννης Θωμόγλου
Αθανάσιος Καμήλος
Ελευθέριος Καραγιάννης,
Αντώνιος Κοραντής
Ιωάννης Κοραντής,
Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος,
Λάζαρος Νάνος,
Παναγιώτης Οικονόμου,
Απόστολος Παπασλιώτης
Κωνσταντίνος Πολίτης,
Ιάκωβος Σπέτσιος,
Ευθύμιος Στοφορόπουλος,
Περικλής Τσαμούλης
Κων/νος Τσώκος,
Ευάγγελος Φραγκούλης
Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος"
 defencenet.gr

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013

Προς γενικό ξεπούλημα όλων των εθνικών θεμάτων

f16
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Τουρκολόγος
Από την πρώτη μέρα που η προδοτική κλίκα του Γιωργάκη μας οδήγησε με πλαστά στοιχεία και με δόλιο και θεατρικό τρόπο, όπως εκείνο το περίφημο διάγγελμα του Καστελόριζου, (στον Γιωργάκη αξίζει το όσκαρ ηθοποιίας; ή μάλλον υποκρισίας) στο μνημόνιο, είχαμε επισημάνει τον μεγάλο κίνδυνο να ξεπουληθούν όλα τα εθνικά μας θέματα.
Τώρα διαπιστώνουμε με μεγάλη ανησυχία όλη αυτή η διαδικασία βρίσκεται στην τελική της φάση και σταδιακά ολοκληρώνεται με τον πιο μειοδοτικό τρόπο για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Αυτή την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος, Barbaros Hayrettin Paşa, διεξάγει έρευνες στην υφαλοκρηπίδα ανοιχτά του Καστελόριζου, (βλέπε δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου στις 26/9), για την ανέυρεση ενεργειακών κοιτασμάτων χωρίς να υπάρχει καμία επίσημη αντίδραση από ελληνικής πλευράς.
Ο υπουργός Εξωτερικών (καλύτερα εξωτικών), της Ελλάδας, διέπραξε αυτές τις μέρες το φοβερότερο ατόπημα στη ιστορία του Κυπριακού. Αποδέχτηκε για πρώτη φορά δεχτεί επίσημα τον εκπρόσωπο του ψευδοκράτους για συνομιλίες, αναγνωρίζοντας έτσι ντε φάκτο την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου, κάτι που δεν είχε τολμήσει μέχρι σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση.
Στο σκοπιανό οι διαδικασίες επίλυσης της διαφοράς επιταχύνονται με την επίσημη πλέον δήλωση του ίδιου του μεσολαβητή, κ Νίμιτς, ότι η ελληνική πλευρά συμφωνεί στην απόδοση του ονόματος Μακεδονία στο τεχνητό κράτος των Σκοπίων και αυτό από μια κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος πριν από 20 χρόνια είχε ρίξει την τότε κυβέρνηση του Μητσοτάκη γιατί δεν ήθελε ούτε καν να ακούσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Στη δυτική Θράκη προχωρεί η διαδικασία ανασύστασης της λεγομένης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης», ενώ οργανώνονται ημερίδες στην Κωνσταντινούπολη προς τον σκοπό αυτό παρουσία υψηλών κυβερνητικών παραγόντων.
Το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής οργιάζει ανεξέλεγκτο, ενώ υπάρχουν πληροφορίες για «επικίνδυνες» διασύνδεεις του και με τους μουσουλμάνους που βρίσκονται στην Αθήνα.
Παράλληλα και στην Ρόδο η Τουρκία προχωρεί στην δημιουργία μειονοτικού ζητήματος. Τελευταία έχει καταγγείλει και σε διεθνείς οργανισμούς ότι η «τουρκική μειονότητα» των Δωδεκανήσων καταπιέζεται από την ελληνική πλευρά γιατί δεν τις παραχωρείται το δικαιώματα τουρκικής εκπαίδευσης.
Το περασμένο καλοκαίρι μάλιστα η Άγκυρα προχώρησε ένα βήμα παραπάνω στέλνοντας εντεταλμένους μουφτήδες από την Τουρκία για να κάνουν εθνικιστικό κήρυγμα ενώ τουρκικά τηλεοπτικά συνεργεία όργωσαν κυριολεκτικά της νήσους Κω και Ρόδο ξεσηκώνοντας τον μειονοτικό μουσουλμανικό πληθυσμό.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η μνημονιακή κυβέρνηση προχωρεί συστηματικά στην πλήρη απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων με την οικονομική εξαθλίωση των στελεχών και με διάφορες κατευθυνόμενες από τα γνωστά ΜΜΕ συκοφαντίες για φασιστικά σταγονίδια στις τάξεις του στρατεύματος.
Όλα αυτά αποκτούν ξεχωριστή διάσταση γιατί την ίδια περίοδο στην Τουρκία βρίσκεται στην εξουσία ο Ταΐπ Ερντογάν, που αποδεικνύεται ότι είναι ο πιο επικίνδυνος για τα ελληνικά συμφέροντα ηγέτης της Τουρκίας από την μεταπολίτευση και μετά.
Και τούτο γιατί ενώ μέχρι σήμερα είχαμε να αντιμετωπίσουμε τον τουρκικό εθνικισμό των στρατηγών, τώρα έκτος από τον εθνικισμό που παραμένει το ίδιο και επαυξάνεται, έχουμε και τον θρησκευτικό επεκτατισμό που καλλιεργεί το καθεστώς Ερντογάν προς όλες τις κατευθύνσεις.
Όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο, ότι δηλαδή ο Ερντογάν είναι πιο διαλλακτικός, έχουν κυριολεκτικά μεσάνυχτα για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Τουρκία.
Για την κατάσταση αυτή και για όλες αυτές τις πολύ επικίνδυνες εξελίξεις ξεπουλήματος όλων των εθνικών θεμάτων, ευθύνη δεν φέρει μόνο η σημερινή μνημονιακή κυβέρνηση και το λεγόμενο «συνταγματικό τόξο» που έχει καταξεφτιλίσει το ελληνικό σύνταγμα.
Ευθύνη φέρουν το ίδιο και όλες οι άλλες θεσμικές εξουσίες της χώρας, δηλαδή πρόεδρος δημοκρατίας, ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, δικαστική εξουσία, ακόμα και εκκλησιαστική ιεραρχία που παραμένει απλός θεατής στην πλήρη απαξίωση όλων των ελληνορθόδοξων συμβόλων που επιχειρείται με κάθε μέσο το μνημονιακό καθεστώς.
Ευθύνη φέρει και ο λαός που κατάντησε να άγεται και να φέρεται από μια οθόνη αποπροσανατολισμού και αποβλάκωσης.
Για όλα μπορεί να υπάρξει κάποια αναστροφή, αλλά στο ξεπούλημα των εθνικών μας θεμάτων οι συνέπειες θα είναι μη αναστρέψιμες και τραγικές.

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των…


Το 2013 αποφασίστηκε να ονομαστεί έτος Κωνσταντίνου Καβάφη. Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων που αναμένονται στο Κυπριακό, αλλά και γενικότερα στο σύνολο του Ελληνισμού, παραθέτουμε ένα από τα πιό σημαντικά ποιήματα του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή μας. Το ποιήμα  αυτό γράφτηκε το 1903, αλλά καταφέρνοντας να σπάσει τα φράγματα του χρόνου, ηχεί στις μέρες μας επίκαιρο όσο ποτέ.  

Θερμοπύλες
Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

www.efylakas.com

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

Μπράβο στους μαθητές της Κορίνθου! Σήκωσαν ελληνικές σημαίες μέσα στο Βρετανικό Μουσείο!


Αυτή πρέπει να είναι η ελληνική νεολαία, το μέλλον αυτής της χώρας…

Μαθητές του 2ου Γυμνασίου Κορίνθου επέδωσαν επιστολή στον Διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου που πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη. Στην Επιστολή τους ζητούν να επιστραφούν τα Μάρμαρα στην Ελλάδα ενώ ύψωσαν ελληνικές σημαίες μπροστά από τα Μάρμαρα του Παρθενώνα .

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ Ο Τσίπρας «καθαίρεσε» το Θεοδωρίδη για το νέο ανθελληνικό του παραλήρημα . Απο το ΣΥΡΙΖΑ τον διέγραψε;



Σχόλιο : Απο τον ΣΥΡΙΖΑ τον διέγραψε ; Γιατί αν δεν συνεχίζει να έχει τις ίδιες απόψεις μέσα στο κόμμα ..... προσβάλλοντας την μνήμη των Ελλήνων πατριωτών και της αριστεράς που τόσο αίμα έχυσαν στους αγώνες για την εθνική ανεξαρτησία.

Σε «καθαίρεση» του ανθέλληνα Νάσου Θεοδωρίδη από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, αναγκάστηκε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας μετά τις απίστευτες δηλώσεις του πρώτου που χαρακτήρισε τα Ίμια «Καρντάκ» και είπε πώς είναι τουρκικά. Κι αυτό λίγες ημέρες μετά την θλιβερή επέτειο των Ιμίων, όπου τρεις Έλληνες αξιωματικοί τον Ιανουάριο του 1996 έχασαν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και λίγο έλειψε η χώρα να οδηγηθεί σε πόλεμο.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο κ. Θεοδωρίδης προκαλεί με τις τοποθετήσεις του. Παραμονές της εθνικής επετείου, της 28ης Οκτωβρίου του 2012 είχε με άρθρο του στην εφημερίδα του κόμματος «Αυγή» υποστηρίξει πώς το αλβανικό Έπος «είναι μύθος, πολλοί Έλληνες στρατιώτες λιποτάκτησαν και δεν ήταν φρόνημα των Ελλήνων και η θέληση τους που οδήγησε στη μεγάλη νίκη, αλλά το ότι οι Ιταλοί ήταν ανέτοιμοι και η μορφολογία του εδάφους ευνοϊκή».
Το συγκεκριμένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ είχε προκαλέσει την ελληνική κοινή γνώμη και πριν λίγους μήνες, όταν σε συνέντευξη του στην τηλεόραση της ΠΓΔΜ είχε δηλώσει ότι συμφωνεί μάλιστα απόλυτα με το δίκαιο των ''Μακεδόνων'' και ότι η προσωπική του γνώμη είναι ότι "μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται όπως θέλουν", ενώ το Μαίο του 2011 είχε γράψει πάλι στην εφημερίδα «Αυγή» ένα κατάπτυστο άρθρο για την γενοκτονία των Ποντίων, στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ εξομοίωνε τους 353.000 σφαγμένους Ποντίους με τους σφαγείς τους.
Αυτά τα λίγα, συνοπτικά για τη δράση του κ. Θεοδωρίδη. Να ξέρουν αυτοί που τον στήριξαν, ποιόν στήριξαν. Γιατί αν έχει τέτοιου βουλευτές στο ελληνικό Κοινοβούλιο τι να τους κάνεις τους εχθρούς.
Αφού λοιπόν τότε ο κ. Τσίπρας ολιγώρησε και επέτρεψε σε ανιστόρητους (;) και επικίνδυνους βουλευτές του κόμματος του να «παίζουν» με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και να προσβάλουν τους Έλληνες με κατάπτυστα άρθρα και ανεκδιήγητες απόψεις, υπό τη νέα πολιτική κόντρα με τα κόμματα της συγκυβέρνησης αποφάσισε να «ξηλώσει» τον κ. Θεοδωρίδη, στέλνοντας και ένα μήνυμα προς τα στελέχη του κόμματος του ότι δεν μπορούν να διαφοροποιούνται αισθητά από τις πάγιες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.   
Την απόφαση μετέφερε στον Νάσο Θεοδωρίδη ο Γραμματέας της ΚΟ Νίκος Βούτσης, ενώ είχε προηγηθεί σχετικό μήνυμα μέσω του twitter από τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Πάνο Σκουρλέτη. Στο non-paper που κυκλοφόρησε αργά το βράδυ της Τετάρτης από το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονται τα εξής:
«Η διαρροή γίνεται με Non Paper από το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και αποτελεί απόφαση του προεδρείου της κοινοβουλευτικής ομάδας. Οι επανειλημμένες δημόσιες διατυπωμένες προσωπικές απόψεις του Νάσου Θεοδωρίδη, δεν απηχούν στις συλλογικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Είναι σαφές ότι δεν μπορεί να εκπροσωπεί τον φορέα στην επιτροπή δικαιωμάτων της Βουλής».
Αργά το βράδυ ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Πάνος Σκουρλέτης αποδοκίμασε έντονα τη δήλωση Θεοδωρίδη μέσω γραπτού μηνύματος στο Twitter αναφέροντας επι λέξει τα εξής: «Οι προσωπικές απόψεις του Ν.Θεοδωρίδη απέχουν παρασάγγας από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν μας εκπροσωπούν κατ' ουδένα τρόπο». Ο ο Νίκος Κοτζιάς, που υπήρξε σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού και πλέον διαττηρεί ατύπως χρέη συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα, σχολίασε: «Προς ΣΥΡΙΖΑ: Αμόρφωτα παιδάκια που παίζουν με θέματα του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης, κάνουν κακό σε ολόκληρο το δημοκρατικό κίνημα. Μαζέψτε τους».
Νωρίτερα η ΝΔ  με ανακοίνωση που εξέδωσε, κατήγγειλε το γεγονός ότι «ο διορισμένος από τον κ. Τσίπρα στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και στενός του συνεργάτης, Νάσος Θεοδωρίδης, προκαλεί και πάλι με το ανθελληνικό του παραλήρημα». Και συνεχίζει η ανακοίνωση: «Ανήμερα της μαύρης επετείου των Ιμίων, ο κ. Θεοδωρίδης, ως άλλος Πήλιος Γούσης, διατείνεται ότι οι νησίδες ανήκουν στην Τουρκία, αποκαλώντας τες μάλιστα “Καρντάκ”!!! Και όλα αυτά σε μία περίοδο που  η χώρα μας προετοιμάζεται να αξιοποιήσει τα δικαιώματά της στη θάλασσα».
«Ο κρυπτόμενος κ. Τσίπρας οφείλει, επιτέλους, να πάρει ξεκάθαρη θέση άμεσα, χωρίς στρογγυλέματα και υπεκφυγές, να καταδικάσει τις θέσεις του συνεργάτη του και να τον εκπαραθυρώσει. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα επιβεβαιώσει απλώς ότι πρόκειται για πάγιες θέσεις δικές του και του κόμματός του και πως ο ίδιος κρατά  τα κλειδιά της Κερκόπορτας. Να είναι, πάντως, σίγουρος πως δεν θα τον αφήσουμε να τα χρησιμοποιήσει» καταλήγει η ΝΔ.
Ο Νάσος Θεοδωρίδης είχε αποκαλέσει τα Ίμια «Καρντάκ», όπως δηλαδή τα λένε οι Τούρκοι, με ανάρτησή του στο Facebook, που έγινε μάλιστα την ημέρα εκείνης της θλιβερής επετείου του 1996. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «η παραχώρηση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία προς την Ελλάδα περιελάμβανε μόνο τις παρακείμενες προς αυτά βραχονησίδες», σημειώνοντας πως τα Ίμια «είναι σαφώς πιο κοντά στην Τουρκία παρά στην Κάλυμνο».
Υποστήριξε επίσης, ότι το επεισόδιο στα Ίμια αποτελεί την πιο ευφυή επινόηση του ελληνικού καπιταλισμού για την απόσπαση της συναίνεσης των καταπιεζόμενων μαζών, που είναι η επίσημη κρατική προπαγάνδα περί δήθεν ύπαρξης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, ο κ. Θεοδωρίδης υπογράμμισε ότι μια ριζοσπαστική αντιεθνικιστική κομμουνιστική Αριστερά θα απαιτούσε να σταματήσουν εδώ και τώρα οι αναχαιτίσεις αεροπλάνων, που κοστίζουν ζωές και χρήμα, αλλά και να απεμποληθεί η παράλογη αξίωση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια.
 defencenet.gr

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Αγνοούν τα εθνικά και δεν κατανοούν τα διεθνή. ΚΡΙΣΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ


γράφει ο Νίκος Κοτζιάς 

Η χώρα βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Η κρίση ελλειμμάτων έγινε κρίση χρέους και στη συνεχεία κρίση πολιτικής. Η χώρα διατρέχεται από πνευματική φτώχεια και έλλειμμα ηθικής. Το καινούριο στοιχείο είναι ότι η οικονομική κρίση τείνει να εξελιχθεί και σε γεωστρατηγική. Πέρα από τη γενικότερη αδυναμία της χώρας που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν πολλοί, υπάρχουν δύο ειδικοί πολιτικοί λόγοι εμφάνισης της γεωστρατηγικής κρίσης. Ο πρώτος είναι ότι η πολιτική σκηνή της χώρας έχει πέσει στον ορ-γανωτισμό και τον οικονομισμό, αγνοώντας συστηματικά τις εξελίξεις στο άμεσο περιβάλλον γειτνίασης της χώρας. Δεύτερον και κυ-ριότερο, οι πολιτικές ηγεσίες δεν κατανοούν επαρκώς το παγκόσμιο γίγνεσθαι και τις αλλαγές στη συμπεριφορά και τη στρατηγική βασικών παικτών στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.

Όταν πριν από εξήντα σχεδόν χρόνια ο Τίτο βάπτιζε μια περιοχή της τότε Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας», λίγοι έδωσαν την πρέπουσα σημασία. Η ελληνική Δεξιά, μάλιστα, έκανε το «κορόιδο», καθότι αυτή ήταν η απαίτηση του ξένου παράγοντα. Η Δύση ονειρευόταν τον Τίτο να απομακρύνεται από τη Σοβιετική Ένωση, όπως και έγινε, ακόμα και να προσχωρεί στο ΝΑΤΟ, που δεν έγινε. Τελικά το πρόβλημα της FYROM το βρήκαμε μπροστά μας μερικές δεκαετίες αργότερα ως «αλυτρωτισμό».

Στην άμεση περιοχή μας, η Αλβανία «τραβά» το δρόμο του παραδείγματος της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» στην τιτόϊκή Γιουγκοσλαβία. Σήμερα κύκλοι στο Βερολίνο και στην Ουάσιγκτον στηρίζουν τον αλβανικό επιθετικό εθνικισμό προ κειμένου να λυγίσουν οριστικά τη Σερβία. Μόνο που αυτός ο εθνικισμός καλλιεργεί, ταυτόχρονα, μια αυξανόμενη επιθετικότητα που έλαβε τα χαρακτηριστικά πρόκλησης, όταν διατυπώθηκε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Αλβανίας.

Η Επιτροπή της ΕΕ και το Βερολίνο προσπαθούν να πείσουν την Ελλάδα να κλείσει τα μάτια και τα αφτιά της, να μην σκέφτεται τα συμ-φέροντά της. Να αφήσει, επί παραδείγματι, την Αλβανία να πάρει το status υποψήφιας χώρας, παρά την πρόσφατη προκλητικότητά της. Κι αυτό σε αντίθεση με τη σχεδόν παμψηφεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που επιβάλλει, προκειμένου κράτη όπως η Αλβανία και η FYROM να λάβουν το καθεστώς υποψήφιας χώρας, να έχουν προηγούμενα λύσει κάθε διμερή διαφορά και πολύ περισσότερο να μην προ καλούν. Η Επιτροπή, παραβιάζοντας κάθε κανόνα της ΕΕ, θεωρεί τις εμμονές της FYROM ως προς την ονομασία της ήσσονος σημασίας θέμα. Η Ελλάδα, όμως, θα πρέπει να καταγγείλει την ενδιάμεση συμφωνία που την παραβιάζει η γείτονα πολλαπλώς και απρόκλητα. Επιπλέον, δεν πρέπει και δεν μπορεί να επιτρέψει να τεθούν οι δύο προαναφερόμενες χώρες σε τροχιά υποψηφιότητας στην ΕΕ όσο δεν αλλάζουν στάση έναντι της Ελλάδας.

Η αγνόηση των άμεσων εθνικών ζητημάτων -ήδη ανέφερα δύο από τα πολλά παραδείγματα- συμβαδίζει με θεμελιακές ελλείψεις στην κατανόηση του διεθνούς γίγνεσθαι και της  παγκοσμιοποίησης από τις ηγεσίες των περισσότερων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών στην Ελλάδα δεν κατανόησαν σε βάθος το χαρακτήρα των διεθνών αλλαγών, όπως είναι η άνοδος των BRICS και γενικότερα των αναδυόμενων αγορών, η στροφή των ΗΠΑ από την Ευρώπη στη Νοτιοανατολική Ασία, η εμφάνιση του γερμανικού οικονομικού εθνικισμού, ο μετασχηματισμός της ΕΕ σε μια κρατικότητα δομημένη ως σύγχρονη αυτοκρατορία.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα θεμελιακό πρόβλημα: Οι τρεις μνημονιακές κυβερνήσεις έθεσαν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Ολιγαρχίας. Βάπτισαν τη διασφάλιση των συμφερόντων της τελευταίας ως «πατριωτικό καθήκον» και «σωτηρία» της χώρας. Στην προώθηση αυτής της πολιτικής δεν αποδείχτηκαν μόνο κυνικές, αλλά αδιάβαστες και ανίκανες να κατανοήσουν τις αλλαγές στο σύγχρονο κόσμο. Δυστυχώς, αυτό ισχύει και για το μεγαλύτερο τμήμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.

επικαιρα

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Εθνικό πρόβλημα και στρατηγική λύση

Του Νίκου Λυγερού

Ένα εθνικό πρόβλημα, παραμένει πρόβλημα ακόμα κι αν είναι εθνικό. Κατά συνέπεια, έχει τα χαρακτηριστικά που ανέδειξε ο Pólya, σε θεωρητικό πλαίσιο. Πολύ συχνά λόγω του επιθέτου το πρόβλημα μετατρέπεται σχεδόν σε άλυτο, ενώ κανείς δεν έχει αποδείξει ότι δεν είναι επιλύσιμο. Το εθνικό πρόβλημα συχνά ονομάζεται με αυτόν τον τρόπο, για να μη τολμήσει να το αγγίξει κάποιος. Ύστερα από συνήθεια, η κοινωνία που δεν προσπάθησε ποτέ να το λύσει, θεωρεί ότι δεν λύνεται, πρακτικά ακόμα κι αν ακούει πολιτικούς που της εξηγούν ότι παλεύουν για την επίλυση του. 

Το θέμα είναι ότι σιγά σιγά η ρητορική της πολιτικής δε μιλά πια για πρόβλημα, αλλά μόνο για λύση. Κι όσο πιο πολύ μιλά για τη λύση, τόσο πιο λίγο ασχολείται με το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο είναι καλό να θυμηθούμε και τα λόγια του Leonardo da Vinci, ο οποίος εξηγούσε ότι για την ιδιοφυΐα το πιο δύσκολο, δεν είναι να λύσει το πρόβλημα, αλλά να πείσει την κοινωνία ότι το έλυσε, διότι βέβαια αντικρούει όλους τους ειδικούς που έλεγαν τόσα χρόνια ότι αυτό το πρόβλημα δεν έχει λύση. 

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρήση της πλάγιας σκέψης από τον Μέγα Αλέξανδρο, για να επιλύσει το γόρδιο δεσμό. Επειδή ήταν βασιλιάς, κατάφερε να πείσει το περιβάλλον, του αλλιώς θα είχε το πρόβλημα του Αρχιμήδη. Σημασία έχει ότι το εθνικό πρόβλημα είναι πρωτίστως ένα πρόβλημα επί του πρακτέου. 

Μπορεί αρχικά, η επίλυση του να φαίνεται ως αδιανόητη, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που θα το μετατρέψουν πρώτα σε ουτοπία και μετά σε όραμα, το οποίο με την πράξη άλλων γίνεται τελικά η πραγματικότητα. 

Αν επικεντρωθούμε μόνο στη λύση, τότε έχουμε άλλο πρόβλημα από το αρχικό. Ενώ αν επικεντρωθούμε στο πρόβλημα, μπορούμε να βρούμε τη λύση. Επίσης δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε σ’ ένα μοναδικό πλαίσιο κι αν είναι εθνικό, αυτό δεν σημαίνει ότι λύνεται μόνο εσωτερικά. Για παράδειγμα για την Ελλάδα και την Κύπρο ο χώρος επίλυσης δεν είναι απαραίτητα η χώρα, μπορεί να είναι κι ο ελληνισμός που έχει μια διαχρονική δυναμική και αξία. 

Όταν, λοιπόν, χαρακτηριστεί ορθολογικό το πρόβλημα, τότε μπορούμε να αναζητήσουμε μεθοδολογικά τη στρατηγική του λύση, η οποία αν έχει μια ολιστική προσέγγιση, θα είναι πιο ανθεκτική, ειδικά όταν το πρόβλημα είναι όντως εθνικό και έχει επιπτώσεις στο λαό και τη χώρα. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αποφύγει τις τοπικές μερικές λύσεις και πρέπει να επικεντρωθεί στην συνολική λύση. Κι αν αυτή υπάρχει, το πρέπον είναι να υλοποιηθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται, για να έχει επιπτώσεις και στα άλλα τοπικά προβλήματα. 

Με αυτή τη μεθοδολογία ο πυρήνας του προβλήματος απλοποιεί τα προβλήματα σε όλες τις επεκτάσεις του. Δεν είναι πια ανάγκη να παρθούν τοπικά μέτρα, γιατί η αλλαγή φάσης τα έχει ήδη τροποποιήσει. 

http://www.lygeros.org/articles.php?n=10141&l=gr 

Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Από το κακό στο χειρότερο...

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η ιστορία που θα διαβάσετε παρακάτω είναι πέρα για πέρα αληθινή. Μου την αφηγήθηκε με ακρίβεια Αθηναίος συνάδελφος, ο οποίος παραβρέθηκε στη συνάντηση της εν λόγω Τράπεζας, νομίζοντας ότι τον κάλεσαν για ενημέρωση...
Το ουίσκι έρρεε με αφθονία. Τα πανέρια σχημάτιζαν στοίβες, ανάμεσα σε ένα σκηνικό πυκνού καπνού από πανάκριβα πούρα, χαμηλού φωτισμού και ζωντανής μουσικής που είχε συνεπάρει τους πρωταγωνιστές της ιστορίας μας. Μπορεί να μην πρόκειται για «μια βραδιά στον Ρέμο, με πρώτο τραπέζι πίστα», αλλά για ένα πραγματικό γεγονός που σοκάρει, καθώς αυτοί που τα «έσπαγαν» και χόρευαν (προφανώς στην υγεία των κορόιδων) ήταν τραπεζίτες και μάλιστα μιας τράπεζας, η οποία για να επιβιώσει σήμερα ζητά «δανεικά» και παίζει κορώνα - γράμματα την είσοδο της χώρας στον σκληρό μηχανισμό του ΔΝΤ-Ε.Ε.. Να πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή: Απρίλιος 2012. Στην Αθήνα βρίσκεται σύσσωμη η ηγετική ομάδα της εν λόγω Τράπεζας, η οποία έχει προσκαλέσει μάλιστα και δημοσιογράφους για ολιγοήμερη παραμονή. Τι πιο «τέλεια συγκυρία» από το να διοργανωθεί μια δημοσιογραφική βραδιά μαζί και με Έλληνες οικονομικούς συντάκτες, προκειμένου τα κορυφαία στελέχη να ενημερώσουν για τις τρέχουσες εξελίξεις, οι οποίες ήταν ιδιαίτερα «θερμές»...
Η πρόσκληση εστάλη, και το ραντεβού δόθηκε στο εστιατόριο «Λίθος» στην περιοχή του Ψυρρή. Αν και μικρός ο χώρος, όλα φαίνεται πως είχαν διοργανωθεί στην εντέλεια από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων της Τράπεζας: prive όλο το μαγαζί, εκλεκτοί μεζέδες, κρασί και ορχήστρα. Οι Αθηναίοι δημοσιογράφοι, συνηθισμένοι από αντίστοιχες τραπεζικές συναντήσεις, αφού πέρασε η πρώτη μισή ώρα του φαγητού, άρχισαν δειλά-δειλά να βγάζουν τα σημειωματάριά τους για να κρατήσουν κάποιες σημειώσεις. Αντ’ αυτού, βέβαια, τα στελέχη τους έλεγαν: «τι σημειώνετε; δεν υπάρχει κανένα θέμα προς δημοσίευση... εμείς σας καλέσαμε για να χαλαρώσουμε, να γνωριστούμε καλύτερα και να πιούμε ένα κρασί».
Στην ερώτηση: «Ναι, αλλά τι θα γίνει με το κρίσιμο θέμα της αύξησης κεφαλαίου, από πού θα βρεθούν τα λεφτά;», η απάντηση ήταν: «μην ανησυχείτε, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ελέγχουμε πλήρως την κατάσταση. Η τράπεζα πλέον απελευθερωμένη από το παλαιό καθεστώς (σ.σ. που την καταχρέωσε) θα πάει ακόμα καλύτερα, και θα το δείτε».
Αυτή η στιχομυθία, με μερικές παραλλαγές τέτοιου τύπου, κυριάρχησε σε όλα τα τραπέζια μέχρι που το κλίμα μετετράπη σε μπουζουκλερί Εθνικής Οδού! Η μουσική δυνάμωσε, και δεν άργησαν να έρθουν και οι «παραγγελιές» για τραγούδια. Τι κι αν ο κόσμος καίγονταν, τι κι αν η Αθήνα θύμιζε ...Καμπούλ λόγω της οικονομικής κρίσης, τα κορυφαία στελέχη είχαν πάρει το μικρόφωνο από τους τραγουδιστές, έκαναν αφιερώσεις ο ένας στον άλλο και στη συνέχεια οι πιο «θεριακλήδες» το έριξαν στον χορό, με το πατροπαράδοτο «βαρύ ζεϊμπέκικο» να έχει την τιμητική του.
Στην αρχή, οι δημοσιογράφοι κοιτούσαν αμήχανα ο ένας τον άλλο, σαν να επρόκειτο για κακόγουστο αστείο. Κι όμως δεν ήταν καθόλου αστείο! Όσο περνούσε η ώρα, το κέφι απογειωνόταν με στοίβες από γαρύφαλλα που επιστρατεύθηκαν στον λουλουδοπόλεμο. Είδαν και απόειδαν οι δημοσιογράφοι, κατάλαβαν ότι προφανώς οι τραπεζίτες είναι εκτός τόπου και χρόνου και χωρίς πολλά-πολλά κατευθύνθηκαν προς την πόρτα της εξόδου, βγάζοντας το συμπέρασμα ότι πρόκειται για «βαριά περιστατικά». Το θέμα βέβαια δεν έμεινε ασχολίαστο την επομένη από όλους τους συναδέλφους τους Έλληνες τραπεζίτες, οι οποίοι δεν πίστευαν στα αυτιά τους.
Όσα σας περιγράφω παραπάνω, με την βοήθεια συναδέλφου που ήταν αυτόπτης μάρτυρας, είναι 100% αληθινά γεγονότα και ταυτόχρονα τραγικά. Ο καθένας μπορεί να κρίνει και να καταλάβει γιατί η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο...
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Κατάντησαν «θέατρο του παράλογου» οι συζητήσεις του λεγόμενου μεσαίου χώρου, καθώς οι περισσότεροι πιστεύουν ότι στο τέλος θα πράξουν ό,τι απαιτεί το ΑΚΕΛ, το οποίο θα αναγκαστεί να συμβιβαστεί προ του κινδύνου να εκλεγεί ο Νίκος Αναστασιάδης, με τον οποίο βέβαια δεν έχουν πολλές διαφορές στο Κυπριακό. Εγώ, πάντως, αναμένω ότι ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα «κάνει τη διαφορά» με τη νέα πρότασή του... ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών, σε όλο τον κόσμο, οι υποψήφιοι και τα κόμματα που τους υποστηρίζουν, καταθέτουν τις θέσεις τους για τα πάντα. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥείναι υποχρεωμένος να απαντήσει στο μείζον ερώτημα: τι θα πράξει εάν του καταθέσουν στο τραπέζι σχέδιο, όπως το φιλοτουρκικό κείμενο του Κόφι Ανάν, το οποίο το 2004 υποστήριξε με πάθος.

Πηγή : www.philenews.com

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Εκλογές & στρατηγική αυτοχειρία: ΑΟΖ, ΝΑΤΟ, μετανάστες, σώματα ασφάλειας

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής

Ο ελληνικός γεωγραφικός χώρος εντός του οποίου, εμείς οι εξ αίματος κληρονομικοί απόγονοι των Αχαιών, των Δωριέων, των Ιώνων και των Αιολέων – οι σύγχρονοι Έλληνες του 21ου αιώνα – συνεχίζουμε την προσπάθεια διαφύλαξης των μακραίωνων ιστορικών παρακαταθηκών, προασπίζοντας παράλληλα τα εθνικά συμφέροντα, κινδυνεύει να αναδειχθεί σε θέατρο εκτέλεσης απόφασης στρατηγικής αυτοχειρίας.

Το τέλος της Μεταπολίτευσης συνοδεύεται από μια ισχυρή τάση του εκλογικού σώματος να αναδείξει στο προσκήνιο πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες μέχρι πρότινος δεν εκλαμβάνονταν από τους αναλυτές των δύο μεγάλων κομμάτων (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ως εν δυνάμει πρωταγωνιστές. Ο στρατηγικός αιφνιδιασμός που υπέστησαν με την κατάληψη της δεύτερης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και το υψηλότατο ποσοστό της Χρυσής Αυγής, ανέτρεψε εκ θεμελίων τους επιπόλαιους και ανεδαφικούς σχεδιασμούς, αναδεικνύοντας τη μωρία (σ.σ. εκ της οποίας προέρχεται η λέξη τι-μωρία) του συστήματος.
Η επιτυχία της Χρυσής Αυγής, ενός καθαρόαιμου εθνικιστικού κόμματος δεν δημιουργεί ανησυχία σε επίπεδο εθνικής στρατηγικής, ωστόσο, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το δεύτερο κόμμα είναι πολύ πιθανό να αναδειχθεί σε πρώτο – σύμφωνα με τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις – και θα έχει τον κυρίαρχο λόγο στη χάραξη της «εθνικής» (σ.σ. όρος με τον οποίο διαφωνεί ιδεολογικά μερίδα των συνιστωσών του) στρατηγικής. Το πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (τον επίζηλο τίτλο της οποίας απέσπασε με την εξαιρετική εκλογική απόδοση του 16,78%) φαίνεται ότι μάλλον διέλαθε της προσοχής των ψηφοφόρων, που τίμησαν με την πολιτική υποστήριξη την ρητορική του κόμματος με κεντρικό άξονα την οικονομία. Τρεις είναι οι βασικοί άξονες επί των οποίων οικοδομείται η αναθεωρητική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι όμως εάν υλοποιηθούν – όπως επιδιώκει στο πρόγραμμά του – θα οδηγήσουν με ασφάλεια σε στρατηγική αυτοχειρία τη χώρας.
Ο πρώτος αφορά την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, την κατάργηση των Βάσεων στην Σούδα και στο Άκτιο, τη μείωση των αμυντικών δαπανών και την καθιέρωση εξάμηνης θητείας. Εάν μια κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει την έξοδο της χώρας από την Συμμαχία, τότε θα έχουμε διαπράξει μια κολοσσιαία πράξη στρατηγικής ανευθυνότητας, η οποία θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου στο εσωτερικό και κυρίως στο εξωτερικό. Το πρώτο «συγχαρητήριο» τηλεγράφημα που θα λάβει ο κος Τσίπρας θα προέρχεται από τον ίδιο τον Ερντογάν με συνυπογράφοντα τον Νταβούτογλου. Την στιγμή κατά την οποία οι Νέο-οθωμανοί βρίσκονται στριμωγμένοι στην γεωπολιτική γωνία, θα τους δοθεί εν ίδει θαύματος (σ.σ. θα αποδοθεί στον «..Αλλάχ που τρέλανε τους γκιαούρηδες») μια μοναδική ευκαιρία.

Η ύπαρξη μαύρης τρύπας εντός της ΝΑΤΟϊκής Rimland (ας ρωτήσουν κάποια πεφωτισμένα στελέχη τους που δηλώνουν διεθνολόγοι τι είναι αυτός ο όρος, αποκλείεται να μη γνωρίζουν τόσο όμορφα που τα λένε σε συνεντεύξεις…) δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε καμία περίπτωση, όπως δεν έγινε τον Δεκέμβριο του 1944 και κατά την περίοδο 1946-1949. Αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα σημάνει πρόσκληση σε παντοειδούς τύπου ρεαλιστικού ή συνωμοσιολογικού παρέμβαση, η οποία θα ανοίξει πύλη σε τουρκικούς τυχοδιωκτισμούς σε συγκεκριμένους γεωγραφικούς χώρους. Η Αθήνα θα έχει επιδείξει στις κυρίαρχες Αγγλοσαξονικές δυνάμεις και αποδείξει για δεύτερη φορά μετά το 1920, ότι δεν λειτουργεί με κριτήρια γεωπολιτικής σοβαρότητας, με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον του έθνους. Θυμίζουμε την περίφημη ρήση του Ιωάννη Μεταξά το 1940 προς τους διευθυντές των αθηναϊκών εφημερίδων, περί «αποφυγής ακρωτηριασμών» (μακάρι τέτοια διορατικότητα να είχε δείξει και ο Μακάριος στην Κύπρο).
Είναι προφανές ότι μπορεί στο επίπεδο της οικονομίας κάποιοι να φαντασιώνονται κάλυψη των αναγκών με βάση μαρξιστικά πρότυπα (σ.σ. δικαίωμά τους), ωστόσο σε ζητήματα εξασφάλισης αμυντικής επάρκειας αυτό θα αποβεί ολέθριο, αν η χώρα τεθεί εκτός ΝΑΤΟ. Η αποδόμηση της ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι ταχύτατη καθώς το πρόγραμμα αναφέρει ρητά την μείωση των δαπανών και την εξάμηνη θητεία, εξελίξεις που θα μετατρέψουν τις Ένοπλες Δυνάμεις σε μια μορφή Στρατοχωροφυλακής και θα επιβεβαιώσουν την αδυναμία όχι απλά υπεράσπισης των συνόρων, αλλά και των συμφερόντων της χώρας.
Επίσης, εννοείται ότι τα περί στρατηγικής συμμαχίας με Ισραήλ, η ανακήρυξη ΑΟΖ δεν θα μπορούν να υλοποιηθούν, καθώς εκτός των άλλων, αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ευαγγελίζονται την διανομή του «πλούτου» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας επί τη βάση του… ανθρωπιστικού δικαίου, αγνοώντας τη ρήση του Θουκυδίδη ότι «στις ανθρώπινες σχέσεις, τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισοδύναμοι και ότι αντίθετα ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του» (Ε΄89 Διάλογος Αθηναίων-Μηλίων).

Ο δεύτερος άξονας αφορά την μαζική νομιμοποίηση εκατομμυρίων (ποιος γνωρίζει πόσους τελικά) λαθρομεταναστών στη συντριπτική τους πλειοψηφία μουσουλμάνων – την απαγόρευση πλέον των επαναπροωθήσεων όσων εισέρχονται παράνομα, γεγονός που σε βάθος λίγων ετών θα έχει καταστήσει τους Έλληνες μειονότητα στην πατρίδα τους (σ.σ. αναμένεται και νέο συγχαρητήριο τηλεγράφημα των Ερντογάν-Νταβούτογλου). Το τέλος της Ελλάδας όπως την γνωρίζουμε και τη μετατροπή της σε σκουπιδοτενεκέ της Ευρασίας, θα έχει επιτευχθεί με… αντάλλαγμα τη μαζική πρόσληψη στο δημόσιο εκατοντάδων χιλιάδων και την επαναφορά των μισθών στα πρότερα επίπεδα… Η χώρα θα έχει αποκτήσει και επισήμως πολυεθνική ταυτότητα και ισλαμική πλειοψηφία, η οποία θα ενισχύεται συνεχώς από τις μάζες που θα περνούν τα αφύλακτα σύνορα.
Είναι σαφές ότι η έξοδος από την ΕΕ θα επέλθει ως μέτρο των Ευρωπαίων να προστατέψουν τα κράτη τους από τον «ελληνικό» δούρειο ίππο. Η καθιέρωση απλής αναλογικής θα επιτρέψει μέσα στην επόμενη πενταετία το πρώτο κόμμα που θα αναλάβει την εξουσία να αποτελεί συνιστώσα των νέο-οθωμανών και όχι του ΣΥΡΙΖΑ, οι πολιτικοί ηγέτες του οποίου μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί ότι σπέρνουν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες.
Ο τρίτος άξονας αφορά την αποστρατιωτικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας, την κατάργηση των ΜΑΤ/ΕΚΑΜ, των Ειδικών Φρουρών, της Συνοριοφυλακής, που σε συνδυασμό με τα παραπάνω θα δώσει το έναυσμα για ένα γενικό πλιάτσικο κατά του γηγενούς πληθυσμού. Είναι λυπηρό να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τέτοιο μέλλον, το οποίο φέρεται να σχεδιάστηκε από κάποιους που θεωρούν τον εαυτό τους μάλλον ελληνόφωνο, καθώς κάθε παραπομπή σε εθνικό τους προκαλεί απέχθεια, υποστηρίζοντας με πάθος ότι ο «εθνικισμός» συνιστά τον μεγαλύτερο εχθρό.

Τον Ιούνιο – εφόσον προκηρυχθούν εκλογές – είναι πολύ πιθανό να βιώσουμε ένα Βατερλώ (σ.σ. που επίσης διεξήχθη στις 18 Ιουνίου του 1815) με τακτικές τύπου Στάλινγκραντ (έλλειψη εχθρογνωσίας – αιφνιδιαστική περικύκλωση), καθώς δεν φαίνεται και αυτήν την φορά να μπορέσει κάποιος από μηχανής θεός (σ.σ. ή κάποιος που θα αναλάβει ρόλο αρχιστράτηγου θέτοντας υπό την σκέπη του τους φιλόδοξους αυτόνομους πολιτικούς πολέμαρχους) να μεταβάλλει την πορεία της μάχης. Ίσως να πρόκειται και για πολιτική ήττα τύπου Μάντζικερτ (Αύγουστος 1071), καθώς οι σύγχρονοι «δυνατοί και κατ’ επάνω» προτάσσουν τα ιδιωτικά και όχι τα εθνικά συμφέροντα. Στο μυαλό μας στριφογυρίζει επίσης το σύνθημα των εκλογών του Νοεμβρίου 1920 «Οίκαδε», μαζί με το λαϊκό επιχείρημα του Μαΐου 1453 «καλύτερα σαρίκι τούρκικο, παρά φακιόλιο λατινικό».
Όμως διαχρονικά το πρόβλημα του Ελληνισμού είναι ο εγωπαθής φθόνος (σ.σ. να ψοφήσει και η κατσίκα του γείτονα) όπως εκφράσθηκε με την μήνη του Αχιλλέα στο προοίμιο της Ιλιάδας και αποτυπώθηκε μέσω του Θουκυδίδη με την αιτιολόγηση της προδοσίας του Αλκιβιάδη κατά της Αθήνας (βλ. εισαγωγικό προοίμιο), προς τους Λακεδαιμόνιους προτάσσοντας και τότε ένα πνεύμα τύπου ΣΥΡΙΖΑ.
Το ερώτημα που τίθεται προς όλους όσους έχουν σώας τα φρένας είναι απλό και σαφές: Θα αφεθεί το μέλλον της Ελλάδας σε πολιτικούς που θέλουν να μετατρέψουν την χώρα σε έναν πολυεθνικό πολτό, με κυρίαρχο στοιχείο το Ισλάμ, που θα ανοίξουν την πόρτα του γεωπολιτικού φρενοκομείου, θα αποδομήσουν ενσυνείδητα την αποτρεπτική μας ισχύ, οι οποίοι δεν θεωρούν ότι είμαστε «έθνος» και δεν αποτελούμε συνέχεια των αρχαίων Ελλήνων;

Θα αποδεχθούμε την ρητορεία που προσφέρει ως νέα σειρήνα ένα ευχάριστο μαγευτικό τραγούδι για ουτοπικές οικονομικές επανορθώσεις, χωρίς να διακρίνουμε τα βράχια που μας οδηγεί; Και καλά, αν αποφασίσαμε ότι η περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων αποτελεί «κόκκινη γραμμή» με τη λογική του «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος», τότε πόσο σίγουροι είμαστε αφενός ότι η χώρα διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο σωτηρίας;
Διότι θα την πατήσουμε όπως με τα περίφημα «κεκτημένα δικαιώματα». Ουδείς τα αμφισβητούσε, δεξιός κι αριστερός, έως ότου ήρθε η δυσάρεστη πραγματικότητα να μας προσγειώσει. Κοινωνική πολιτική με δανεικά δεν γίνεται πλέον, αφού κανείς δεν είναι διατεθειμένος να σε δανείσει… Κι είναι απορίας άξιον πως πείθονται οι Έλληνες πολίτες από μια νέα εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν» και μάλιστα από ορισμένους που θέλουν να σύρουν στα δικαστήρια γι’ αυτή την ψεύτικη υπόσχεση και όσα μετά ακολούθησαν.
Τελικά εξελιχθήκαμε σε «θεατές των λόγων και ακροατές των πράξεων… δούλοι κάθε παραδοξολογίας και περιφρονούμε κάθε τι το συνηθισμένο… είμαστε σε αναζήτηση άλλου κόσμου από εκείνον στον οποίον ζούμε και δεν μπορούμε να κρίνουμε σύμφωνα με την πραγματικότητα… μοιάζουμε περισσότερο με ανθρώπους που παρακολουθούν συζήτηση σοφιστών παρά με πολίτες που συσκέπτονται για τα ζητήματα της πολιτείας», όπως μας προειδοποιεί από το παρελθόν ο Θουκυδίδης (Γ΄38-39);
Αν η απάντηση είναι ναι τότε είμαστε άξιοι όχι της τύχης αλλά των επιλογών μας.

Πηγή : www.defence-point.gr