«Η ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ»

ΧΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Πρέσβυς ε.τ. Πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Ουκρανία

Μέσα στα 15 λεπτά που διαθέτω θα σας αναπτύξω κάποιες απόψεις και σκέψεις μου σχετικά με την πρόσφατη κρίση στην Ουκρανία, παραλείποντας σχεδόν τελείως τα γεγονότα που οδήγησαν στην κρίση, αλλά και όσα διαδραματίσθηκαν στο Κίεβο μέχρι τις 21/2, αφού είμαι βέβαιος ότι σας είναι γνωστά. Σκοπός μου είναι να προκαλέσω προβληματισμό και τη συνακόλουθη ανταλλαγή απόψεων που πιστεύω ότι είναι το ζητούμενο σε συγκεντρώσεις του είδους αυτού.

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι η κρίση άρχισε το προηγούμενο φθινόπωρο με την απόφαση του τότε προέδρου Yanukovytch να μην υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ. Στην πραγματικότητα η κρίση είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα, ήδη από το 2004, όταν τα φιλοδυτικά κόμματα κατάφεραν να ανατρέψουν τον εκλεγμένο πρόεδρο Yannukovitch με την ’πορτοκαλί επανάσταση’. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η «επανάσταση» πέτυχε διότι οι «επαναστάτες» αμείβονταν καλά για να μένουν στην Πλατεία της Ανεξαρτησίας. Είχαμε έτσι την πρώτη (συγκεκαλυμένη) παρέμβαση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία που αποτελεί για την Ρωσία το στρατηγικό της ’προαύλιο’.

Κατάφεραν τότε οι δυτικοί να εκλεγεί Πρόεδρος ο Yushchenko με Πρωθυπουργό την Tymosenko (*). Και οι δύο, κυρίως όμως ο Πρόεδρος, έθεσαν ευθύς εξαρχής ως στόχο να εντάξουν την Ουκρανία στις ¨ευρωατλαντικές δομές¨, με τρόπο όμως εξαιρετικά ¨αγαρμπο¨. Την προετοιμασία που γινόταν σε συνεργασία με τις νατοϊκές χώρες συνόδευαν με επανειλημμένες αντιρωσικές δηλώσεις και ενέργειες ενώ παράλληλα ο Πρόεδρος Bush είχε κάνει «cheval de bataille» την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ το ταχύτερο, το οποίο δεν επετεύχθη χάρις στην όψιμη ¨συνετή¨ στάση της Γερμανίας και της Γαλλίας στο Βουκουρέστι το 2008. Στην εχθρική αυτή πολιτική της ουκρανικής ηγεσίας η Μόσχα απάντησε με τα δύο πετρελαϊκά ¨embargo” και διάφορες άλλες διπλωματικές κινήσεις πετυχαίνοντας οι σχέσεις να βελτιωθούν, ιδίως αφότου ο Yushchenko  συνετρίβη στις εκλογές του 2009 και επανήλθε ο Yanukovytch.

Η δεύτερη (αιματηρή αυτή τη φορά) ανατροπή του Yanukovytch τον περασμένο Φεβρουάριο σε συνδυασμό με την επικράτηση ακραίων εθνικιστικών και αντιρωσικών στοιχείων, ήταν επομένως μοιραίο να οδηγήσει πλέον τις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης στα άκρα. Τόσο μάλλον που βάσει της απόφασης της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008, η Ουκρανία μπορούσε να ενταχθεί ‘ανα πάσα στιγμή’ με απλή απόφαση των Πρέσβεων. Κατόπιν αυτών η προσάρτηση της Κριμαίας και οι αποσχιστικές ενέργειες τμημάτων της Ανατ. Ουκρανίας θα έπρεπε να αναμένονται και θα έλεγα ότι ήταν αναπόφευκτες, χωρίς να εννοώ ότι ήταν και σύμφωνες με το Διεθνές Δίκαιο.

Ένα ερώτημα που προκύπτει και που πιστεύω αξίζει να συζητηθεί εδώ, είναι αν η εξέλιξη αυτή ήταν μοιραία και αν ναι, ποιός της προκάλεσε και για ποιούς λόγους.

Η δική μου άποψη είναι ότι ναι, ήταν αναπόφευκτη και ότι την προκάλεσαν (ή την

Ημικύκλιο γεωπολιτικής ανατροπής

Μελέτης Η. Μελετόπουλος  Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

Από τις αρχές του 2011 άρχισε μία σειρά βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων, αρχίζοντας από την Τυνησία, όπου ανατράπηκε το κοσμικό καθεστώς και ανήλθαν στην εξουσία οι ισλαμιστές. Η αποσταθεροποίηση έπληξε στην συνέχεια την Λιβύη με ιδιαίτερα απεχθή τρόπο, ο δε πανίσχυρος επί σχεδόν μισό αιώνα δικτάτωρ Καντάφι κατακρεουργήθηκε φρικτά από το εξαγριωμένο πλήθος. Στην Αίγυπτο, το πλήθος ανέτρεψε τον Μουμπάρακ, και στην εξουσία ανήλθαν οι ισλαμιστές, τους οποίους στην συνέχεια ανέτρεψε ο στρατός. Η χώρα βρίσκεται όμως σε διαρκή κατάσταση ιδιότυπου εμφυλίου πολέμου μεταξύ ενόπλων δυνάμεων και ισλαμιστών. Ακολούθησε η Συρία, με έναν φοβερό εμφύλιο πόλεμο, με χιλιάδες νεκρούς και την διεθνή παρέμβαση διαρκώς επί θύραις. Στην συνέχεια αποσταθεροποιήθηκε η Τουρκία, εισερχόμενη σε μία διαδικασία αναζωπυρώσεων και υφέσεων της λαϊκής αντίδρααης έναντι της προσπάθειας του Ερντογάν να επαναφέρει σε ισχύ το μεσαιωνικό χαλιφάτο. Απέναντί του έχουν συνασπισθεί οι κεμαλιστές, οι δημοκράτες κοσμικοί και ο πρώην σύμμαχός του μετριοπαθής κεμαλιστής Γκιουλέν. Σε όλες αυτές τις χώρες, το αποτέλεσμα ήταν η βίαιη σύγκρουση, ο εθνικός διχασμός και η διάσπαση. Η Λιβύη και η Συρία δεν αποτελούν πλέον ενιαίες κρατικές οντότητες, αλλά κατακερματίστηκαν σε ζώνες επιρροής, εκ των οποίων άλλες ελέγχονται από κρατικές δυνάμεις και άλλες από ισαμιστές φυλάρχους. Στην Αίγυπτο και στην Τουρκία η κοινωνία είναι οριστικά διχασμένη και οι γέφυρες έχουν κοπεί, ο δε εμφύλιος πόλεμος μοιάζει σχεδόν βέβαιος. Στην Αίγυπτο οι κοσμικές-φιλοδυτικές δυνάμεις κυβερνούν και οι ισλαμιστές είναι στην αντιπολίτευση. Στην Τουρκία συμβαίνει το αντίστροφο: οι ισλαμιστές κυβερνούν και οι κοσμικοί ανήκουν στην αντιπολίτευση. Η βίαιη αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας είναι ο επόμενος κρίκος του ημικύκλιου. Η Ουκρανία έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία, διότι συνδέει την αχανή ρωσσική στέππα με τον Εύξεινο Πόντο, τον Βόσπορο, το Αιγαίο και την Μεσόγειο. Κατά τον Μεσαίωνα το Βυζάντιο ήλεγχε ζωτικά στοιχεία των ουκρανικών ακτών, με κυριώτερο την Κριμαία. Στην συνέχεια ο ουκρανικός νότος περιήλθε υπό τον έλεγχο των Οθωμανών και ακολούθησαν οι Ρώσσοι, οι οποίοι οικοδόμησαν την γεωπολιτική τους ισχύ απωθώντας διαρκώς προς τον νότο την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επιδιώκοντας να δημιουργήσουν διόδους προς την Μεσόγειο. Γι’ αυτό και ο Μέγας Πέτρος έδωσε σκληρές μάχες γιά να κατακτήσει την Ουκρανία και το επέτυχε. Έτσι η Ουκρανία παραδοσιακά αποτελούσε το «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας, στην δε σοβιετική περίοδο η Ουκρανία υπήρξε ζωτικό μέρος της σοβιετικής γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διάδοχοι του Στάλιν ( Κρούτσεφ, Μπρέζνιεφ) είχαν ουκρανική καταγωγή. Παρά ταύτα, η Ουκρανία συμπεριλαμβάνει προς δυσμάς περιοχές που ιστορικά ανήκαν στην Πολωνία και σε άλλες δυτικώτερες δυνάμεις, οι δε πληθυσμοί των περιοχών αυτών δέχθηκαν ισχυρές επιδράσεις από τον καθολικισμό. Οπότε η ρωσσική επιρροή δεν είναι αποκλειστική. Απ’ εναντίας συναγωνίζεται ένα ισχυρό φιλοδυτικό ρεύμα, που αποκρούει την πρόσδεση της Ουκρανίας στην Ρωσσία. Αυτά όλα σημαίνουν ότι η Ουκρανική κοινωνία εμπεριέχει εγγενή διχαστικά στοιχεία, τα οποία όμως ενεργοποιήθηκαν από συγκεκριμένους μηχανισμούς και πιθανώς εξωτερικές παρεμβάσεις. Αν κοιτάξει κανείς την μεγάλη εικόνα, η εξέγερση στην Ουκρανία συμπληρώνει ένα ημικύκλιο γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή γύρω από το σημείο του πλανήτη όπου σήμερα διεξάγεται ένα μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι με επίκεντρο την ενέργεια. Η πρόσβαση της Ρωσσίας σε αυτήν την κρίσιμη περιοχή περνάει από την Ουκρανία, που συνδέει την Ρωσσία με την Μεσόγειο. Προσοχή: στο ίδιο γεωπολιτικό «παιχνίδι» (που μόνον παιχνίδι δεν είναι), πρέπει να τοποθετήσει κανείς και την εξελισσόμενη πολιτική κρίση στην Κύπρο.

 Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” το Σάββατο 22.2.2014.

"Η στρατηγική θέση της Ελλάδας πιο σημαντική σήμερα ακόμη και από τον Ψυχρό Πόλεμο"

Ευνοϊκή η διεθνής συγκυρία και η Γεωγραφία για την Ελλάδα.

του Χρήστου Α. Καπούτση

Η Στρατηγική Αξία της Ελλάδας, ίσως και να είναι πιο σημαντική σήμερα, από ότι ήταν την περίοδο του Ψυχρού πολέμου. Αυτή είναι η εκτίμηση πολλών αναλυτών διεθνών σχέσεων, που δημοσιεύεται σε εξειδικευμένα αμερικανικά και βρετανικά περιοδικά.
Η επίσκεψη στη χώρα μας, μέσα σε μία βδομάδα, δύο κορυφαίων αξιωματούχων, της Ρωσίας και των ΗΠΑ, καταδεικνύουν, την αναγνώριση του γεωστρατηγικού ρόλου της Ελλάδας. Τις τελευταίες μέρες πραγματοποίησαν επισκέψεις στην Αθήνα, ο Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Σοιγκού, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ ο Στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσει, ενώ την Παρασκευή αναμένεται και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου.

Ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας

Είναι κομβικής σημασίας για τη νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα, οι κυοφορούμενες εξελίξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας, που περιλαμβάνει και τις δύο ακτές της ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ (Ευρωπαϊκές και Αφρικανικές) , την ευρύτερη Μέση Ανατολή, την Αραβική Χερσόνησο, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο. Μια ενιαία γεωγραφική περιοχή υψίστης στρατηγικής αξίας, αλλά και επιδεινούμενης αστάθειας. Χαρακτηριστικό της ρευστότητας στην περιοχή είναι ότι παλιές ισχυρές συμμαχίες έχουν ανατραπεί και δημιουργούνται νέες στη βάση κοινών συμφερόντων. Για παράδειγμα, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ (που επισήμως δεν έχουν ούτε διπλωματικές σχέσεις) ενώθηκαν κατά του Ιράν και κατά της δρομολογούμενης προσέγγισης ΗΠΑ – Ιράν!! Επίσης , εντυπωσιακά είναι τα διπλωματικά «ανοίγματα» του ΙΣΡΑΗΛ προς τη Ρωσία!

Ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας Σ. Σοιγκού στις συνομιλίες που είχε με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά και με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, κατέστησε σαφές, το ενδιαφέρον της Ρωσίας για την περιοχή μας. Ένα ενδιαφέρον, που εκδηλώνεται με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η Μόσχα, αλλά και με την παρουσία πολεμικών πλοίων του Ρωσικού Στόλου στην Μεσόγειο. Η Ρωσία θεωρεί την Ελλάδα Στρατηγικό εταίρο για τα σχέδιά της και επενδύει στην αναθέρμανση των ελληνορωσικών σχέσεων . Ο ρώσος Υπουργός Άμυνας ζήτησε να υπάρξουν διευκολύνσεις από ελληνικές ναυτικές βάσεις, στα ρωσικά πολεμικά πλοία. Ένα ρωσικό αίτημα, που θέτει την Ελληνική Κυβέρνηση ενώπιων σοβαρών διλημμάτων!!

Το μνημόνιο αποδυναμώνει γεωπολιτικά την χώρα

του Μελέτη Η. Μελετόπουλου
 Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

 Η ΕΠΙΜΟΝΗ της τρόικας στο κλείσιμο των αμυντικών βιομηχανιών (αντί της οπωσδήποτε αναγκαίας εξυγίανσής τους) είναι εθνικά επικίνδυνη. Οδηγεί στην εξαφάνιση οποιασδήποτε προοπτικής υπάρχει σήμερα, για μία έστω σχετική και μερική αμυντική αυτονομία της χώρας. Η τρόικα και το λόμπυ του ευρώ προφανώς θεωρούν την εθνική άμυνα ένα ακόμα είδος ΔΕΚΟ ή δημόσιου οργανισμού, που επιδέχεται περικοπών και απολύσεων! Ορισμένοι δε φιλομνημονιακοί κύκλοι έφθασαν στο σημείο να ζητήσουν και την κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας! Οι περικοπές που έχει επιβάλλει η τρόικα έχουν οδηγήσει σε κατάργηση στρατοπέδων, ελλείψεις καυσίμων και ανταλλακτικών, κατάρρευση του μισθού των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Με αποτέλεσμα την πτώση του ηθικού των αξιωματικών αλλά και τεράστια πρακτικά προβλήματα. Αλλά και γενικότερα το μνημόνιο έχει αποδομήσει την ελληνική κοινωνία σε τέτοιο βαθμό, που η χώρα καθίσταται ευάλωτη. Οι τροϊκανοί βεβαίως δεν πρόκειται να πολεμήσουν για την δική μας πατρίδα. Αυτοί προέρχονται από χώρες που (προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί στο μέλλον κανείς δεν ξέρει) ζουν σε αγαστές σχέσεις με τους γείτονές τους. Η Ελλάδα, όμως, περιβάλλεται από κράτη με επίσημα διακηρυγμένες αναθεωρητικές βλέψεις επί ελληνικών εδαφών. Αντιμετωπίζει καθημερινά και έμπρακτα τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, την έγερση τουρκικών βλέψεων στην Θράκη και στα Δωδεκάνησα. Οι σκοπιανοί συμπεριλαμβάνουν την Θεσσαλονίκη στην…φυσική τους επικράτεια, ενώ ο αλβανικός εθνικισμός της Τσαμουριάς εκπροσωπείται πλέον επίσημα στην βουλή των Τιράννων. Το παρανοϊκό (πλην υπαρκτό και επικίνδυνο) αυτό τόξο τριτοκοσμικών εθνικισμών που περιβάλλει την χώρα μας, καθίσταται σήμερα ακόμη πιο εύφλεκτο, λόγω των τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου πάνω στα οποία εκτείνεται η Ελληνική επικράτεια. Η παγκόσμια ενεργειακή κυριαρχία θα κριθεί (και) από την κατοχή των κοιτασμάτων του ελληνικού υπεδάφους, αφού οι παραδοσιακές πετρελαιοφόρες περιοχές σταδιακά εξαντλούνται. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι το διακύβευμα είναι κολοσσιαίο. Χώρες με περιφερειακές «φιλοδοξίες», όπως η Τουρκία, δεν θα παρακολουθούν αμέτοχες την κατανομή των ενεργειακών πηγών, αλλά και η επιθετικότατη Αλβανία κοιτά με μεγάλο ενδιαφέρον το ενεργειοφόρο Ιόνιο. Άρα βρισκόμαστε σε εποχή μεγάλης γεωπολιτικής ρευστότητας και κινητικότητας στην «παγκόσμια σκακιέρα», μπροστά σε πιθανώς βίαιες μεταβολές θαλασσίων ή και χερσαίων συνόρων. Η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και υψηλή αμυντική ικανότητα, η συζήτηση περί οικονομίας χάνει την σημασία της, αν πρόκειται να χάσουμε την εθνική μας ακεραιότητα. Η Ελληνική κυβέρνηση, ταγμένη από το Σύνταγμα  να υπερασπίζεται την εθνική κυριαρχία, οφείλει να εξαιρέσει άμεσα από τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα τις αμυντικές δαπάνες. Να διακηρύξει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν συμπεριλαμβάνονται στα προς συζήτηση θέματα. Η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη προβάλλεται από το λόμπυ του ευρώ ως γεωπολιτική αποδυνάμωση της χώρας. Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο. Η παραμονή στην Ευρωζώνη έχει ως τίμημα την αμυντική κατάρρευση. Η Ευρωζώνη δεν διαθέτει στρατό, στόλο και αεροπορία για να παρέμβουν στο επόμενο θερμό επεισόδιο. Η Ελλάδα είναι άλλωστε μέλος της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας του πλανήτη, του ΝΑΤΟ, και της ισχυρότερης οικονομικής ένωσης του κόσμου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί είναι τα πεδία στα οποία θα αναζητήσουμε συμμάχους και την αμυντική και διπλωματική μας θωράκιση. Υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα μας θα εκπροσωπηθεί από ακέραιες προσωπικότητες με διεθνές κύρος, ώστε να παύσει να λειτουργεί ως επαίτης και υποτελής των συμμάχων της και να διεκδικήσει την θέση της ως ισότιμος εταίρος.

 Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “ΚΟΝΤΡΑ” την Παρασκευή, 8.11.2013. 

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: «Βάζει πάγο» η Βρετανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση…

Παραδοσιακά, η βρετανική πολιτική περιγραφόταν ως μια προσπάθεια τήρησης λεπτών ισορροπιών ανάμεσα στην ηπειρωτική Ευρώπη και την «ειδική σχέση» (special relationship) που διατηρούσε με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η στρατηγική της «φυγής προς τα εμπρός» που φαίνεται να επιλέγει η Γερμανία, σε μεγάλο βαθμό μαζί με τη Γαλλία, μέσω της σταδιακής οικοδόμησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, έχει φέρει στο προσκήνιο τα παραδοσιακά βρετανικά συντηρητικά αντανακλαστικά, με αποτέλεσμα να τίθεται σοβαρό ζήτημα αναφορικά με τον επανακαθορισμό της σχέσης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση…

Από τη μια πλευρά η Βρετανία εξυπηρετείται όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ως μία ενιαία οντότητα, αφού η επιρροή της αφορά μεγάλο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης. Από την άλλη, η συντηρητική στροφή και η επανεξέταση των εξουσιών που έχει παραχωρήσει στο «διευθυντήριο» των Βρυξελών, σε συνδυασμό με την έμμεση απόφαση να δοθεί ξεχωριστή έμφαση στην Ευρωζώνη που παραπέμπει στην Ευρώπη των «πολλών ταχυτήτων», υποβαθμίζει εκ των πραγμάτων τη βρετανική θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αποφασίσει να ακολουθήσει τον ρυθμό…

Από την άλλη πλευρά όμως, η Βρετανία του Ντέιβιντ Κάμερον (σε συνεργασία με τον Νικ Κλεγκ των Φιλελεύθερων Δημοκρατών)ακολουθεί μια ρητορική εναντίον της λιτότητας που ακούγεται με ενδιαφέρον και στις δυο «παρατάξεις» της ΕΕ, αυτούς που «γκρινιάζουν» διότι δεν επιθυμούν να επιδοτούν την έξοδο από την κρίση των άλλων που συνεπάγεται μείωση του επιπέδου διαβίωσής τους, αλλά και στους»άτακτους νότιους» επειδή και αυτή τάσσονται εναντίον της επιβαλλόμενης λιτότητας, για άλλους βέβαια λόγους.

Η ουσία είναι, ότι η ρητορική αυτή συνιστά απειλή για τη Γερμανία, ή ακόμα και για τον περίφημο «γαλλογερμανικό άξονα», αφού δημιουργεί τις προϋποθέσεις συσπείρωσης γύρω από τους Βρετανούς, κάτι που θα προκαλούσε μεγάλες περιπλοκές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπρόσθετα, θα μπορούσε κανείς να εικάσει ότι οι Βρετανοί παίζουν με τον τρόπο αυτό και τον ρόλο του «λαγού» των Ηνωμένων Πολιτειών που δεν είναι διόλου βέβαιο ότι η μετεξέλιξη της ΕΕ σε ένα ομόσπονδο κράτος υπό γερμανική ηγεμονία είναι εξέλιξη αποδεκτή στο πλαίσιο των γεωπολιτικών τους σχεδιασμών.

Ωστόσο, παρότι το κύμα δυσαρέσκειας στη Βρετανία για την Ευρωπαϊκή Ένωση αυξάνεται με τους μισούς τουλάχιστον Βρετανούς ενδεχομένως και να ψήφιζαν υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ έχει αναδειχθεί και το Κόμμα της Ανεξαρτησίας με αμιγώς αντι-ευρωπαϊκή ατζέντα, που κερδίζει συνεχώς έδαφος, η βρετανική ελίτ δείχνει να μην επιθυμεί την αποχώρηση, παρά μόνον τον επαναπατρισμό εξουσιών από τις Βρυξέλλες. Η μεσοβέζικη λύση είναι το δημοψήφισμα που έχει υποσχεθεί ο Κάμερον για μετά το 2015 να μην αφορά το ερώτημα της παραμονής ή της αποχώρησης, αλλά τον καθορισμό της νέας σχέσης του Λονδίνου με τις Βρυξέλλες…

Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία μέσα από αυτή τη διαδικασία να αντιληφθεί ότι το «παιχνίδι» δεν είναι αμιγώς ευρωπαϊκό αλλά παγκόσμιο και αφορά το μέλλον του καταμερισμού ισχύος ανάμεσα στους ισχυρούς πόλους και τα μπλοκ χωρών και περιφερειών στην εξέλιξη του 21ου αιώνα.

Σε αυτό το πλαίσιο, ενώ θα πρέπει να αποφύγει «νευρικές» κινήσεις απομόνωσης από όσα ζητούνται, θα πρέπει να προσπαθήσει ώστε η εξωτερική της πολιτική να αντιληφθεί τη «μεγάλη εικόνα» και να συζητήσει τους όρους που θα καθορίσουν τις στρατηγικές της κινήσεις, έχοντας όμως συναίσθηση ότι αυτές εντάσσονται στο τακτικό πλαίσιο όταν αναχθούν στο στρατηγικό επίπεδο των ισχυρών…

www.defence-point.gr

Η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας αναθερμαίνεται στο Βερολίνο

Της Ζέζας Ζήκου

Στο σημερινό σκηνικό της παγκόσμιας οικονομικής αστάθειας και της νομισματικής ισορροπίας του τρόμου, η οποιαδήποτε «σύγχρονη Γιάλτα» για την επίλυση της κρίσης του χρέους δεν μπορεί να είναι, στην καλύτερη περίπτωση, παρά ένας πρόσκαιρος συμβιβασμός, τον οποίο όλοι οι πρωταγωνιστές θα πασχίζουν να ανατρέψουν πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών τους. Ομως, δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ότι η Γερμανία υπερτιμά στις αρχές του 21ου αιώνα την οικονομική της ισχύ, όπως μοιραία υπερτίμησε στον 20ό αιώνα τη στρατιωτική της ισχύ. Μέχρι πρότινος το Βερολίνο θεωρούσε πώς η Ελλάδα δεν ανήκει στον ευρωπαϊκό πυρήνα, οπότε δεν χρειάζεται να κατασπαταληθούν χρήματα για τη διάσωσή της. Και μέχρι πρότινος εκτιμούσε πως δεν έχει να φοβάται τις γεωπολιτικές επιπτώσεις από το ενδεχόμενο μιας εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (Grexit). Τώρα, όμως, φαίνεται να αναθεωρεί αυτές τις απόψεις, καθώς η περίπτωση της Ελλάδας κρίνεται με γεωπολιτικά κριτήρια. Ο πρόεδρος του Γερμανικού Συνδέσμου Εξωτερικού Εμπορίου Αντον Μπέρνερ, προειδοποίησε προχθές ότι αν Ελλάδα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης, τότε «θα απομακρυνθεί στην πράξη και από την Ευρωπαϊκή Ενωση» και θα «πέσει στην αγκαλιά της Ρωσίας ή της Κίνας, προκαλώντας πρόβλημα ασφάλειας για την Ευρώπη». Ο κ. Μπέρνερ εκτιμά πως στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και δημιουργίας στενότερης σχέσης με τη Ρωσία ή την Κίνα, «η Ελλάδα θα αποκόμιζε μεγάλα κέρδη και η Ευρώπη θα αποκτούσε ένα πρόβλημα ασφαλείας, και μάλιστα για πολλές δεκαετίες»! Με έναν ρεαλιστικό κυνισμό ο Γερμανός επιχειρηματίας επισήμανε σε συνέντευξή του στην Stuttgarter Zeitung πως «αν πληρώσουμε για την Ελλάδα, αυτό τελικά θα μας αποδειχθεί φθηνότερο», προσθέτοντας ότι η Ρωσία και η Κίνα «ευχαρίστως θα αποκτούσαν μια βάση στη Μεσόγειο». Αναφερόμενος, επίσης, στην περίπτωση της Ιταλίας, ο κ. Μπέρνερ τη χαρακτήρισε «ανησυχητική περίπτωση». Οι γεωπολιτικές κρίσεις που συγκλόνισαν την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια -Βοσνία, Κόσοβο, Ιράκ, Γεωργία- έφεραν σε πρώτο πλάνο τη Γαλλία, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με τη Γερμανία σε ρόλο συνοδηγού. Αντίθετα, η δημοσιονομική κρίση ανέδειξε σε πρωταγωνιστή τη Γερμανία. Η οικονομική ατμομηχανή της Γηραιάς ηπείρου με τα τεράστια πλεονάσματα λειτούργησε ως το γερμανικό «166» στο οποίο απευθύνονται όλοι οι απειλούμενοι με χρεοκοπία. Γερμανική σφραγίδα φέρουν όλοι οι μηχανισμοί διάσωσης. Είκοσι δύο χρόνια μετά την πτώση του Τείχους, η Ευρώπη γερμανοποιείται ωμά και ταχύτατα. Παλιά, υπήρχε η ευρωπαϊκή Γερμανία της Βόννης. Τώρα, δημιουργείται η γερμανική Ευρώπη του Βερολίνου, το οποίο υποκατέστησε πλήρως τις Βρυξέλλες στον ρόλο της κοινής «πρωτεύουσας». Το Βερολίνο έχει τιμωρήσει «παραδειγματικά» και μάλιστα αποφάσισε να «αποβάλει» την Ελλάδα - όχι στους τύπους, αλλά, ασφαλώς, στην ουσία. Γιατί; Επειδή η Γερμανία ουδέποτε υπήρξε η κεντρική ξένη δύναμη επιρροής στην Ελλάδα που κατά καιρούς άσκησαν η Γαλλία, η Αγγλία και, πιο πρόσφατα, οι ΗΠΑ. «Μην αφήνεις ποτέ ανεκμετάλλευτο έναν γεωπολιτικό κίνδυνο, αποτελεί πάντοτε μια ευκαιρία για προσωπικό όφελος», είναι το δόγμα του Βερολίνου. Ετσι ακριβώς όπως το έκανε και η Αγκελα Μέρκελ, η οποία άρπαξε την κρίση του ευρώ από τα μαλλιά, για να επαναπροσδιορίσει την Ευρώπη στη βάση των γερμανικών συμφερόντων. Η Αγκελα Μέρκελ αντικατέστησε το μεταπολεμικό μοντέλο της γερμανικής πολιτικής, που χαρακτηριζόταν από την πολυμέρεια, με μια μονομερή τακτική. Αυτό έκανε και με την κρίση στην Ελλάδα. Εν τέλει, το 2012 είδε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να απομακρύνεται ταχύτατα από το ιδεολόγημα της σύμπραξης μεταξύ ισότιμων εταίρων προς το πρότυπο του άκρως ετεροβαρούς ΝΑΤΟ: Με τη Γερμανία στον ρόλο του αδιαμφισβήτητου ηγεμόνα της Ε.Ε. (κατ’ αναλογία προς τον ρόλο που παίζει στο ΝΑΤΟ η Αμερική) και τη Γαλλία να διατηρεί μια «ειδική σχέση» μαζί της, αλλά υπό καθεστώς ελάσσονος εταίρου (όπως διατηρεί «ειδική σχέση» με την Αμερική η έκπτωτη αυτοκρατορία της Βρετανίας). Αυτή η νέα ευρωπαϊκή γεωμετρία επιτρέπει στην ηγεμονική δύναμη να επιβάλει αυτό που στο Παρίσι καταγγέλλεται ως «συναίνεση του Βερολίνου», κατ’ αναλογία προς την επώδυνη «συναίνεση της Ουάσιγκτον» που επέβαλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη Λατινική Αμερική και την Αφρική κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Βαδίζοντας κανείς στον δρόμο της ιστορίας των οικονομικών θεωριών και των ασκούμενων πολιτικών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, διαπιστώνει ότι στην ουσία επανακυριαρχούν οι αντιλήψεις της σχολής του Freibourg και οι ασκούμενες πολιτικές του ρεύματος του ορθο-φιλελευθερισμού, που διέπεται από νομισματική σταθερότητα, περιοριστικές πολιτικές και μείωση κοινωνικών δαπανών, με τις οποίες η Γερμανία επιδίωξε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση και ύφεση του 1929. Ομως, σήμερα οι υπερδυνάμεις αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στο πλαίσιο της πολύπλευρης γεωπολιτικής της παγκοσμιοποίησης. Ταυτόχρονα, οι αναδυόμενοι οικονομικοί γίγαντες της Ασίας συναγωνίζονται με τις σπάταλες οικονομίες του καταναλωτισμού, της Αμερικής και της Ευρώπης για τα πεπερασμένα αποθέματα ορυκτών καυσίμων και πρώτων υλών. Το γεγονός αυτό ισχυροποιεί μια άλλη κατηγορία δυνάμεων, τις «δυνάμεις της εκμετάλλευσης». Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Ρωσία. Κυρίως, όμως, η παγκοσμιοποίηση είναι ένα οικονομικό φαινόμενο που έχει θρυμματίσει την οικονομική αλαζονεία της Δύσης. Η πιστωτική κρίση και η ευρωπαϊκή αναταραχή που συνεχίζεται αμείωτη λόγω της κρίσης του χρέους, έχουν δημιουργήσει την ανάγκη μιας παγκόσμιας πολιτικής συνεννόησης. www.kathimerini.gr

Σχέδιο ΗΠΑ για Ελλάδα: Ενέργεια, ευρώ, "γέφυρα" πολέμου προς Μ.Ανατολή

Ένα εντυπωσιακά ... "ειλικρινές" άρθρο με τίτλο "The U.S. Looks To Exploit The Greek Re-Default", από τον έγκυρο αναλυτή Russ Winter δημοσιεύθηκε σε διαφορά ΜΜΕ των ΗΠΑ που συνεργάζονται με τον αναλυτή πριν μερικές ημέρες.

Και λέμε "εντυπωσιακά ειλικρινές" γιατί ότι ακριβώς αναφέρει τα έχει αποκαλύψει ή επισημάνει με διαδοχικά σημειώματα το defencenet.gr, αλλά εκφράζοντας την ανησυχία του ... θύματος, δηλαδή της Ελλάδας για το ενεργειακό και νομισματικό παιχνίδι ελέγχο της χώρας.

Ακριβώς τα ίδια (ρόλος Κλίντον, ρόλος Μόρνιγκσταρ, σχέσεις Κλίντον-Μόρνιγκσταρ, προσπάθεια από την πλευρά ορισμένων κύκλων των ΗΠΑ να ελέγξουν την ελληνική οικονομία μέσω αποχώρησης από το ευρώ, ο ρόλος της γέφυρας που επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ για την Ελλάδα σε περίπτωση παρατεταμένων επιχειρήσεων στη Μ.Ανατολή κλπ κλπ) περιγράφονται στο άρθρο του Russ Winter, στο οποίο μάλιστα αναφέρονται και κάποια νούμερα για την ύπαρξη των πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Ιόνιο, όχι απλώς ενθαρρυντικά, αλλά μάλλον ... υπεραισιόδοξα: Συγκεκριμένα αναφέρεται σε 22.000.000.000 βαρέλια πετρελαίου.

Ας δούμε το άρθρο και εν συνεχεία θα προχωρήσουμε σε κάποιες παρατηρήσεις: 

"Ένα γεωπολιτικό δράμα οδηγείται από τα πετρέλαια που "ανακαλύφθηκαν πρόσφατα" και το κακό χρέος που εκτυλίσσεται γύρω από την ανατολική Μεσόγειο, και μπορεί να είναι ένα παιχνίδι "αλλαγής" για την Ελλάδα. Προκαταρκτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν 22 δισ. βαρέλια πετρελαίου στη Δυτική Ελλάδα κάτω από το Ιόνιο Πέλαγος και περίπου 4 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάτω από το Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με Παγκόσμια Έρευνα.

Ο οικονομολόγος πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ Charles Collyns, ήταν στην Αθήνα και στη Ρώμη την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Timmy Geithner, καθώς οι παγκόσμιοι δανειστές στην Ελλάδα - το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - έκαναν ελέγχους στην Ελλάδα για να δουν την πρόοδο των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης επι των δεσμεύσεων του δανείου και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις.

Τα ευρήματα της τρόικας μέσω της έκθεσης που θα υποβληθεί αργότερα, θα καθορίσουν κατά πόσον η Ελλάδα θα λάβει νέα την νέα δόση του δανείου ύψους € 31,5 δις μέχρι το Σεπτέμβριο.

Η παραδοχή είναι ότι, αυτό το status quo, του μοντέλου αμοιβαίως εξασφαλισμένης καταστροφής θα συνεχίσει επ 'αόριστον.

Αλλά Geithner και ο βοηθός του Collyns είχαν ενεργό διάλογο με τους Έλληνες. Το κοινό μήνυμα φαίνεται να είναι μία από τις υποσχέσεις να κάνουν τα πάντα, για να βοηθήσουν την Ελλάδα "εάν χρειασθεί" να επιστρέψει η χώρα στη δραχμή και κατ 'επέκταση, να βγεί από την ΕΕ (Grexit).

Μια Grexit θα προσφέρει στις ΗΠΑ την ευκαιρία να μπει στο γεωπολιτικό παιγνίδι, και να είναι ένας παίκτης στο πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα από τις ανακαλύψεις στις Ελληνικές και Ισραηλινές ακτές. Η Τουρκία έχει ήδη δηλώσει ότι θα εξετάσει την πράξη του πολέμου αν η Ελλάδα συνεχίσει περαιτέρω εξορύξεις στο Αιγαίο.

Σαφώς, η Ελλάδα χρειάζεται στήριξη και υποστήριξη, αυτό το είδος ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράσχουν. Αμέσως μετά την επίσκεψη της υπουργού Κλίντον στην Ελλάδα για να ασκήσει πιέσεις για την ενέργεια το 2011, η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, για την διαχείριση των προσφορών για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τις έρευνες και τις προσφορές γεωτρήσεων.

Για την επίλυση των ζητημάτων με την Τουρκία, υπάρχει μια πρόταση από τον άνθρωπο του Κλίντον Richard Morningstar, να αποτελούν έσοδα από το πετρέλαιο ένα ντιλ....προσφέροντας στην Ελλάδα 20%, στην Τουρκία 20% και στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ Noble Energy (NBL) του Χιούστον, το μερίδιο του λέοντος το 60%.

Αυτό ανέβασε την προοπτική για ένα γεωπολιτικό τέχνασμα των ΗΠΑ που έχει πολλούς στόχους:

1. Για να αποκτήσουν επιρροή στο Αιγαίο καθώς και στα περιουσιακά στοιχεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής, και να δημιουργήσουν ένα ελληνικό διάδρομο επιρροής μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας. Η περιοχή έξω από το Ισραήλ και η Κύπρος υπήρξαν τα σημεία ανακαλύψεων νέων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Με την πρόσφατη επιβεβαίωση ύπαρξης πετρελαίου στο Αιγαίο και το Ισραήλ, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει το παιχνίδι τους. Η στρατηγική είναι να προσφέρουν στην Ελλάδα και Κύπρο καρότα.  Στην πραγματικότητα, προσφέροντας Ελλάδα "σχεδόν απόλυτη στήριξη σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή,« οι ΗΠΑ στοιχηματίζουν στην ισχυρή πιθανότητα, η Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως, πριν περισσότερα χρήματα-δάνεια είναι διαθέσιμα από το Βερολίνο--Βρυξέλλες.

2. Ο ελληνικός διάδρομος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά βοήθειας στο θέατρο των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Αυτός ο ζωτικής σημασίας διάδρομος, δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέπεται να ελέγχεται από την Τουρκία, καθώς τότε θα είναι ευάλωτη σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Η εταιρεία PPC Quantum Energy SA ανακοίνωσε επίσημα, την έναρξη της 2.000-μεγαβάτ υποθαλάσσιου καλώδιου ηλεκτρικής σύνδεσης των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας του Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας.

Επίσης, το Ισραήλ έχει μια συμφωνία με την Κύπρο και Ελλάδα για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου, μέσω της κυπριακών υδάτων στην Ελλάδα, αφήνοντας έξω την Τουρκία. Οι ΗΠΑ εισέρχεται στην εξίσωση λόγω των υπεράκτιων Λεβαντίνων ανακαλύψεων στην περιοχή  από την Noble Energy, για την οποία ο Μπιλ Κλίντον αποτελεί βασικό μεσάζοντα. Η ασφάλεια για τους νέους πόρους του Ισραήλ θα είναι επίσης υψίστης σημασίας.

Το ΔΝΤ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της ΕΕ, μερικοί απ 'αυτούς Γερμανοί, πιέζουν την Ελλάδα να πωλήσει πολύτιμα λιμάνια και τις δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, όπως οι εταιρείες πετρελαίου της χώρας, προκειμένου να μειώσει το χρέος της χώρας.

Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία θα φέρουν στη χώρα ίσως € 50 δισεκατομμύρια €, στην καλύτερη περίπτωση. Σύμφωνα με τα σχέδια για την ελληνική κρατική εταιρεία φυσικού αερίου, η ΔΕΠΑ, θα ιδιωτικοποιήσει το 65% των μετοχών της να μειώσει το χρέος. Η ρωσική εταιρεία Gazprom έχει επιδείξει ενδιαφέρον, κάτι στο οποίο οι ΗΠΑ αντιτίθεται σθεναρά. Οι αγοραστές είναι πιθανόν να προέρχονται από χώρες εκτός της Ελλάδας, καθώς λίγες ελληνικές εταιρείες είναι σε θέση, στη σημερινή κρίση, να αγοράσουν.

Οι ΗΠΑ έχουν άλλα σχέδια για την ενέργεια και την ασφάλεια για Ελλάδα και Κύπρο και βλέποντας αυτές τις χώρες να πλήττονται σοβαρά από το συντριπτικό χρέος, να παρακαλάνε για δάνειο την ΕΕ, και να κάνουν πωλήσεις φωτιά ...ταριάζουν με το σχέδιο και βάζουν την Αμερική στο κόλπο ...

Γι 'αυτό, εικάζω ότι η χρεοκοπία / ή αναδιάρθρωση θα συμβεί σύντομα, ίσως ακόμα και στις 20 Αυγούστου, με το τελικό χτύπημα που για τους κατόχους ομολόγων της ΕΕ. Μια Grexit είναι επίσης στα χαρτιά". 

Το παραπάνω άρθρο σίγουρα είναι καλά ενημερωμένο και δεν έχει να κάνει με τις διάφορες ανούσιες βλακείες που γράφονται δεξιά κι αριστερά σε δύση και ανατολή. Και το βέβαιο είναι ότι ξέρει τι γράφει ο αρθρογράφος. Για την ακρίβεια το άρθρο μοιάζει να φτιάχτηκε κατά παραγγελία για να περιγράψει το στρατηγικό πλάνο των ΗΠΑ στην περιοχή. Το ζητούμενο είναι αν οι ΗΠΑ τα παραπάνω σχέδια μπορούν να τα κάνουν και πράξη και κατά όσο αυτά συνάδουν ή έρχονται σε αντίθεση με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα...

www.defencenet.gr

Τα πετρέλαια, η χρεοκοπία και οι Αμερικανοί…(Το άρθρο είναι μετάφραση του “The U.S. Looks To Exploit The Greek Re-Default”, Russ Winter από το Seeking Alpha.)

Ένα γεωπολιτικό δράμα οδηγείται από τα πετρέλαια που “ανακαλύφθηκαν πρόσφατα” και το κακό χρέος που εκτυλίσσεται γύρω από την ανατολική Μεσόγειο, και μπορεί να είναι ένα παιχνίδι “αλλαγής” για την Ελλάδα. Προκαταρκτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν 22 δισ. βαρέλια πετρελαίου στη Δυτική Ελλάδα κάτω από το Ιόνιο Πέλαγος και περίπου 4 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάτω από το Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με Παγκόσμια Έρευνα.
Ο οικονομολόγος πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤCharles Collyns, ήταν στην Αθήνα και στη Ρώμη την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Timmy Geithner, καθώς οι παγκόσμιοι δανειστές στην Ελλάδα - το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - έκαναν ελέγχους στην Ελλάδα για να δουν την πρόοδο των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης επι των δεσμεύσεων του δανείου και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις. Τα ευρήματα της τρόικας μέσω της έκθεσης που θα υποβληθεί αργότερα, θα καθορίσουν κατά πόσον η Ελλάδα θα λάβει νέα την νέα δόση του δανείου ύψους € 31,5 δις μέχρι τοΣεπτέμβριο.

Η παραδοχή είναι ότι, αυτό το status quo, του μοντέλου αμοιβαίως εξασφαλισμένης καταστροφής θα συνεχίσει επ ‘αόριστον.  

Αλλά Geithner και ο βοηθός του Collyns είχαν ενεργό διάλογο με τους Έλληνες. Το κοινό μήνυμα φαίνεται να είναι μία από τιςυποσχέσεις να κάνουν τα πάντα, για να βοηθήσουν την Ελλάδα “εάν χρειασθεί” να επιστρέψει η χώρα στη δραχμή και κατ ‘επέκταση, να βγεί από την ΕΕ (Grexit).
Μια Grexit θα προσφέρει στις ΗΠΑ την ευκαιρία να μπει στο γεωπολιτικό παιγνίδι, και να είναι ένας παίκτης στο πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα από τις ανακαλύψεις στις Ελληνικές και Ισραηλινές ακτές. Η Τουρκία έχει ήδη δηλώσει ότι θα εξετάσει την πράξη του πολέμου αν η Ελλάδα συνεχίσει περαιτέρω εξορύξεις στο Αιγαίο.  

Σαφώς, η Ελλάδα χρειάζεται στήριξη και υποστήριξη, αυτό το είδος ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράσχουν. Αμέσως μετά την επίσκεψη της υπουργού Κλίντον στην Ελλάδα για να ασκήσει πιέσεις για την ενέργεια το 2011, η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, για την διαχείριση των προσφορών για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τις έρευνες και τις προσφορές γεωτρήσεων.
Για την επίλυση των ζητημάτων με την Τουρκία, υπάρχει μια πρόταση από τον άνθρωπο του Κλίντον Richard Morningstar, να αποτελούν έσοδα από το πετρέλαιο ένα ντιλ….προσφέροντας στην Ελλάδα 20%, στην Τουρκία 20% και στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ Noble Energy (NBL) του Χιούστον, το μερίδιο του λέοντος το 60%.
Αυτό ανέβασε την προοπτική για ένα γεωπολιτικό τέχνασματων ΗΠΑ που έχει πολλούς στόχους:

1. Για να αποκτήσουν επιρροή στο Αιγαίο καθώς και στα περιουσιακά στοιχεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής, και να δημιουργήσουν ένα ελληνικό διάδρομοεπιρροής μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας. Η περιοχή έξω από το Ισραήλ και η Κύπρος υπήρξαν τα σημεία ανακαλύψεων νέων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Με την πρόσφατη επιβεβαίωση ύπαρξης πετρελαίου στο Αιγαίο και το Ισραήλ, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει το παιχνίδι τους. Η στρατηγική είναι να προσφέρουν στην Ελλάδα καιΚύπρο καρότα.  Στην πραγματικότητα, προσφέροντας Ελλάδα “σχεδόν απόλυτη στήριξη σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή,« οι ΗΠΑ στοιχηματίζουν στην ισχυρήπιθανότητα, η Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως, πριν περισσότερα χρήματα-δάνεια είναι διαθέσιμα από το Βερολίνο--Βρυξέλλες. 

2. Ο ελληνικός διάδρομος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά βοήθειας στο θέατρο των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Αυτός ο ζωτικής σημασίας διάδρομος, δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέπεται να ελέγχεται από την Τουρκία, καθώς τότε θα είναι ευάλωτη σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Η εταιρεία PPC Quantum Energy SA ανακοίνωσε επίσημα, την έναρξη της 2.000-μεγαβάτ υποθαλάσσιου καλώδιου ηλεκτρικής σύνδεσης των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας του Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας. Επίσης, το Ισραήλέχει μια συμφωνία με την Κύπρο και Ελλάδα για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου, μέσω της κυπριακών υδάτων στην Ελλάδα, αφήνοντας έξω την Τουρκία. Οι ΗΠΑεισέρχεται στην εξίσωση λόγω των υπεράκτιων Λεβαντίνων ανακαλύψεων στην περιοχή  από την Noble Energy, για την οποία ο Μπιλ Κλίντον αποτελεί βασικό μεσάζοντα. Η ασφάλεια για τους νέους πόρους του Ισραήλ θα είναι επίσης υψίστης σημασίας.
Το ΔΝΤ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της ΕΕ, μερικοί απ ‘αυτούς γερμανοί, πιέζουν την Ελλάδα να πωλήσει πολύτιμα λιμάνια και τις δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, όπως οι εταιρείες πετρελαίου της χώρας, προκειμένου να μειώσει το χρέος της χώρας. Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία θα φέρουν στη χώρα ίσως € 50 δισεκατομμύρια €, στην καλύτερη περίπτωση. Σύμφωνα με τα σχέδια για την ελληνική κρατική εταιρεία φυσικού αερίου, η ΔΕΠΑ, θα ιδιωτικοποιήσει το 65% των μετοχών της να μειώσει το χρέος. Η ρωσικήεταιρεία Gazprom έχει επιδείξει ενδιαφέρον, κάτι στο οποίο οι ΗΠΑ αντιτίθεται σθεναρά. Οι αγοραστές είναι πιθανόν να προέρχονται από χώρες εκτός της ελλάδας, καθώς λίγες ελληνικές εταιρείες είναι σε θέση, στη σημερινή κρίση, να αγοράσουν.

Οι ΗΠΑ έχουν άλλα σχέδια για την ενέργεια και την ασφάλεια για Ελλάδα και Κύπρο και βλέποντας αυτές τις χώρες να πλήττονται σοβαρά από το συντριπτικό χρέος, να παρακαλάνε για δάνειο την ΕΕ, και να κάνουν πωλήσεις φωτιά …ταριάζουν με το σχέδιο και βάζουν την Αμερική στο κόλπο …

Γι ‘αυτό, εικάζω ότι η χρεοκοπία / ή αναδιάρθρωση θα συμβεί σύντομα, ίσως ακόμα και στις 20 Αυγούστου, με το τελικό χτύπημα που για τους κατόχους ομολόγων της ΕΕ.Μια Grexit είναι επίσης στα χαρτιά.  

Ας κοιτάξουμε λοιπόν την παράμετρο της γεωπολιτικής του πετρελαίου στην περιοχή, που αν και δεν περικλείει τα πάντα, πρέπει να την έχουμε κατά νου….

http://exomatiakaivlepo.blogspot.gr/2012/08/blog-post_5420.html