Το όραμα γίνεται εφιάλτης;

Του Σάββα Καλεντερίδη

Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στο ιστορικό της σύμπηξης της τριπλής συμμαχίας Κύπρου - Ελλάδος - Ισραήλ και στο ενδεχόμενο αυτή να καταστεί παγίδα για τον Ελληνισμό, αφού αντί να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα σε Λευκωσία και Αθήνα, που είναι η βασική αιτία σύναψης κάθε συμμαχίας, είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως ένα ιδιότυπο γεωπολιτικό «κεφαλοκλείδωμα» συμμαχιών.

Η αντίστροφη μέτρηση για να μετατραπεί το όραμα της ελληνοϊσραηλινής συμμαχίας σε εφιάλτη άρχισε με το τηλεφώνημα που έκανε ο Νετανιάχου στον Ερντογάν, τον Μάρτιο του 2013, όταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός φέρεται να πιέστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να ζητήσει συγγνώμη, πράξη αδιανόητη -μέχρι τότε- για έναν πρωθυπουργό του Ισραήλ. Και η αντίστροφη μέτρηση φαίνεται ότι θα τελειώσει το 2104 ή το πολύ το 2015.

Ακριβώς επειδή έχουν αρχίσει να λειτουργούν τα χρονοδιαγράμματα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων της κυπριακής ΑΟΖ, ο διεθνής παράγων και οι εταιρίες που εμπλέκονται στην εκμετάλλευσή τους επιζητούν την άμεση επίλυση του Κυπριακού, για να εξαλειφθεί κάθε πιθανό εμπόδιο που θα μπορούσε να εμφανιστεί στο μέλλον και να διαταράξει την ασφαλή εξόρυξη και μεταφορά του φυσικού αερίου στις διεθνείς αγορές. Εκτός αυτού, επιζητούν και τη φθηνότερη λύση που θα επιτρέψει τη μεταφορά του στην ενεργοβόρο αγορά της Ευρώπης.

Εδώ ακριβώς αρχίζει ο εφιάλτης.

Είχαμε γράψει πριν από μήνες ότι τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα εξισλαμισμένων Εβραίων της Τουρκίας είναι σε επαφή με ενεργειακούς κολοσσούς στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ και διαπραγματεύονται την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο του Ισραήλ και της Κύπρου στην Τουρκία, όπου ένα μέρος θα καταναλώνεται και το υπόλοιπο θα μεταφέρεται στην Ευρώπη.

Τώρα βλέπουμε ότι εκπρόσωποι των εταιριών Noble Energy και Delek, που έχουν την άδεια εκμετάλλευσης του Οικοπέδου «Αφροδίτη», μετέβησαν πριν από λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη για επαφές με στελέχη των εταιριών Zorlu Holding, Enka, Turcas Petrol AS και Calik Holding. Σκοπός της συνάντησης είναι η διερεύνηση της δυνατότητας μεταφοράς του ισραηλινού αερίου στην Ε.Ε. μέσω ενός αγωγού από το Ισραήλ στην Τουρκία.

Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, με απόφαση που εξέδωσε τον παρελθόντα Οκτώβριο, έδωσε την άδεια για εξαγωγή του 40% των αποθεμάτων της χώρας σε φυσικό αέριο, απόφαση που χαιρέτισαν οι εταιρίες Noble Energy, Delek Drilling και Avner Oil and Gas, οι οποίες εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα «Ταμάρ» και «Λεβιάθαν» του Ισραήλ. Να σημειωθεί ότι το Λεβιάθαν είναι το μεγαλύτερο κοίτασμα που έχει ανακαλυφθεί στη Μεσόγειο.

Με βάση τα παραπάνω, για όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο, μπορούμε να καταλήξουμε στο εξής: Οτι από τη μια πλευρά έχει στηθεί σκηνικό «επίλυσης» του Κυπριακού, με την υφυπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ να επισκέπτεται Αθήνα και Λευκωσία -και όχι Αγκυρα- και να επιβάλει την αποδοχή του λεγόμενου κοινού ανακοινωθέντος, που αποτελεί εναρκτήρια διαδικασία των επαφών και των συνομιλιών για την εξεύρεση λύσης, και από την άλλη πλευρά οι ενεργειακοί κολοσσοί που ελέγχουν το κοίτασμα της «Αφροδίτης» βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη για να συζητήσουν τις λεπτομέρειες της κατασκευής του αγωγού που θα μεταφέρει και το κυπριακό αέριο στην Τουρκία, καθιστώντας ενεργειακό κόμβο την Τουρκία, όμηρο την Κύπρο και χώρα παρία την Ελλάδα.

Εχουμε επισημάνει στα άρθρα μας της προηγούμενης εβδομάδας ότι το γεγονός πως η Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε., και το ευρωπαϊκό κεκτημένο ισχύει για το σύνολο της κυπριακής επικράτειας, και το ενεργειακό αποτελούν δύο ισχυρά χαρτιά για τη Λευκωσία και την Αθήνα, που πρέπει να χρησιμοποιηθούν με επιδεξιότητα και σωφροσύνη για να έχει αίσιο τέλος το εθνικό μας ζήτημα.

Οι δύο διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει εν παραλλήλω, λες και διευθύνονται από το ίδιο κέντρο, δεν αποτελούν καλό οιωνό και είναι ορατός ο κίνδυνος τα πλεονεκτήματα να μετατραπούν σε μειονεκτήματα και το όραμα σε εφιάλτη.

Κι αυτό γιατί πολύ απλά ο επιχειρηματικός παράγοντας, δηλαδή οι επιχειρηματικοί

ΤΟ ΕΛΛΗΝΟ-ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ

Γράφει ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης

Αντγος (ε.α.) και πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβί

“NoNewsGoodNews” συνηθίζεται να λέγεται σε πολλές περιπτώσεις που τα νέα συνήθως είναι δυσάρεστα. Στην περίπτωση του πολύπαθου Ελληνικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων είναι από τις λίγες φορές, που τα νέα είναι ευχάριστα. Έτσι πρόσφατα, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ απέρριψε έφεση του Ισραηλινού επιχειρηματία BennoZussman κατά της αρχικής απόφασης καταδίκης του, σε φυλάκιση πέντε ετών και έξι μηνών, καθώς και πρόστιμο 4 εκατομμυρίων σέκελ(περίπου 800.000 Ευρώ), για την συμμετοχή του σε συνωμοσία και κατασκευή πλαστών εγγράφων, που αφορούσαν δήθεν συμφωνία μεταξύ ενός οργανισμού, του KerenKayemethLeIsrael- JewishNationalFund (KKL-JNF) αφενός και του Ελληνικού Πατριαρχείου αφετέρου, μιας υπόθεσης από την εποχή του μακαριστού Πατριάρχη Ιεροσολύμων Διόδωρου.

Σε άρθρο του YonahJeremyBobμε τίτλο «Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτει έφεση κατά καταδικαστικής απόφασης σε υπόθεση του Ελληνικού Πατριαρχείου»,της έγκυρης Ισραηλινής εφημερίδας JerusalemPost, μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι, η απόφαση που ανακοινώθηκε την Κυριακή (3/11/13) και αφορά τον κεντρικό παίκτη στην υπόθεση του Ελληνικού Πατριαρχείου,αποτελεί την πλέον σκανδαλώδη απάτη στην ιστορία του Ισραήλ!!!
Το σκάνδαλο κορυφώθηκε όταν οι Zussman και YaakovRabinovich, συνωμότησαν για να πλαστογραφήσουν την υπογραφή του Έλληνα ΠατριάρχηΔιόδωρου, ο οποίος τότε ήταν ασθενής και κλινήρης για υπόθεση ακινήτων μεγάλης αξίας στην Ιερουσαλήμ.
Παράλληλα είχε ασκηθεί και άλλη έφεση που ζητούσε ακόμη αυστηρότερη ποινή και υψηλότερο πρόστιμο, η οποία επίσης απορρίφθηκε.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο στην ανωτέρω περίπτωση, ήταν η φυγή του Zussman στη Ρουμανία, όπου απέφυγε τη δίωξη μέχρι το 2010, οπότε τελεσφόρησαν οι προσπάθειες έκδοσής του στο Ισραήλ.
Στην προσφυγή του, ο Zussman ζήτησε από το δικαστήριο να απαλείψει την καταδίκη του για απάτη, και να μειώσει την ποινή και το πρόστιμο που του επιδικάστηκε. Ο Ισραηλινός επιχειρηματίας ισχυρίστηκε ότι το κατώτερο δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει σωστά τη μαρτυρία άλλων ατόμων που ήταν παρόντες κατά τη στιγμή της οριστικοποίησης της συναλλαγής, οι οποίοι κατέθεσαν ότι ο Πατριάρχης είχε σώας τας φρένας. Η Πολιτεία όμως υποστήριξε ότι το πρόστιμο του ήταν πολύ χαμηλότερο και η ποινή φυλάκισης μικρότερη από αυτή που επεβλήθη στο συνεργάτη του YaakovRabinovich, ο οποίος είχε καταδικαστεί όταν ο Zussman ήταν ακόμα στη Ρουμανία.
Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ επικύρωσε τα συμπεράσματα του κατώτερου δικαστηρίου, αναφέροντας ότι οι μάρτυρες που επικαλέστηκε ο Zussman βρισκόντουσαν σε κοντινή απόσταση, αλλά όχι στο δωμάτιο με τον Πατριάρχη, μειώνοντας έτσι την βαρύτητα των καταθέσεών τους. Στην καταδικαστική του απόφαση το περιφερειακό δικαστήριο ανέφερε ότι η απάτη ήταν εξαιρετικά περίπλοκη και αυτό που συνέβη ήταν δύσκολο να το πιστέψει κανείς.
Συγκεκριμένα οZussman είχε καλλιεργήσει μια στενή σχέση με το Ελληνικό Πατριαρχείο επί χρόνια. Είχε αξιοποιήσει αυτούς τους δεσμούς για να δημιουργήσει μια τεράστια συνωμοσία ώστε να «αγοράσει» ανεκτίμητη γη του Ελληνικού Πατριαρχείου στις συνοικίες Ρεχάβια και Μπέιτ της Ιερουσαλήμ, μία πό τις καλύτερες και πιο ακριβές περιοχές.
Ακολούθως, οι Zussman και Rabinovich έπεισαν τρίτους ότι ο γηραιός Πατριάρχης Διόδωρος ήθελε να «πωλήσει» πολλά από τα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία, έναντι της ασήμαντης τιμής των 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Σε αντάλλαγμα θα υπεγράφετο μίσθωση για 999 έτη (η οποία θα ανανεώνετο αυτόματα κάθε 99 χρόνια).Το KKL-JNF τότε είχε ενθουσιαστεί με την υποτιθέμενη συμφωνία, καθώς ανησυχούσε ότι όταν θα έληγε το συμβόλαιο μίσθωσης των εν λόγω γαιών, το Πατριαρχείο θα ζητούσε υπερβολικά ποσά για την ανανέωσή του.
Εδώ να επισημάνουμε ότι στο Ισραήλ ισχύει το Αγγλοσαξωνικό δίκαιο και η γη δεν αγοράζεται, ούτε πωλείται, αλλά ενοικιάζεται για 49 ή 99 ή 999 χρόνια, το δε Ελληνο-Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων θεωρείται και είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης γης στο Ισραηλινό κράτος, μετά το Ισραηλινό κράτος βεβαίως, εξ ου και η τελευταία κρίση, που εκδηλώθηκε προ οκταετίας περίπου και είχε σαν αποτέλεσμα την έκπτωση από τον Πατριαρχικό Θρόνο, του τότε Πατριάρχου Ειρηναίου και νυν μοναχού και την ανάδειξη σε νέο Πατριάρχη Ιεροσολύμων του Θεόφιλου.

Ο (μοναχός) Ειρηναίος από τότε, που εκδηλώθηκε το «σκάνδαλο» με την προσπάθεια πώλησης των ξενοδοχείων Imperial και Petra στην κοντά στην πύλη της Γιάφο στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, ευρίσκεται έγκλειστος στο συγκρότημα κτιρίων του Πατριαρχείου, δεν εξέρχεται καθόλου της οικίας του κλειδωμένος – φυλακισμένος (με την θέλησή του;) και του παρέχεται φαγητό από φίλους και υποστηρικτές του.

Η απόφαση αυτή είναι σημαντική για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, γιατί αναφέρεται ευνοϊκά στο θέμα της περιουσίας του και βάζει έστω και προσωρινά ένα φραγμό σε μελλοντικές επιδιώξεις σφετερισμού της, που τελικά αυτή η τεράστια περιουσία είναι ευχή και κατάρα και δεν υπερβάλλουμε σε αυτό. Ευχή καθόσον το Πατριαρχείο με την τεράστια περιουσία που διαθέτει σε όλη την περιοχή της δικαιοδοσίας του (Ισραήλ, Παλαιστινιακά εδάφη, Ιορδανία) διαθέτει επιρροή και δύναμη και είναι το κύριο μέσον επιβίωσής του επί αιώνες στην περιοχή αυτή. Κατάρα καθόσον η τεράστια αυτή περιουσία αποτέλεσε και αποτελεί την κύρια αιτία της κακοδαιμονίας του και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει συνεχώς και διαχρονικά. Για να αντιληφθούμε περί τίνος πρόκειται θα παραθέσουμε απόσπασμα του προ επταετίας άρθρου μας με τίτλο «Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, από την μεγάλη κρίση στον δρόμο της ηρεμίας;» για τα Άγια Προσκυνήματα και την περιουσία του Πατριαρχείου:

«Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον όλων αυτών δεν είναι μόνο (ή καθόλου) θρησκευτικό , αλλά τελικά ο έλεγχος των προσκυνημάτων και των ιδιοκτησιών, στο μοναδικό και ιερό τόπο για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες , τον Χριστιανισμό, τον Ιουδαϊσμό και τον Ισλαμισμό. Θα αναφερθούμε συνοπτικά στα Άγια Προσκυνήματα και στην περιουσία του Πατριαρχείου για να αντιληφθούμε γιατί μεγέθη μιλάμε και τι συμφέροντα διακυβεύονται. Στον μοναδικό αυτόν χώρο το 60% των προσκυνημάτωνανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο. Έτσι στον Ι.Ν. της Ανάστασης ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο ο Πανάγιος Τάφος, ο Γολγοθάς, ο τόπος εύρεσης του Τιμίου Σταυρού, τα Παρεκκλήσια του Αδάμ, του Ακάνθινου Στεφάνου, των Κλαπών, του εκατόνταρχου Λογγίνου, της λιποθυμίας της Θεοτόκου, ο χώρος με την Πλάκα της Αποκαθήλωσης , το μεγαλύτερο όλων το Καθολικό του Ι.Ν. της Ανάστασης, ακόμη η μεγάλη Βασιλική της Θείας Γένεσης στην Βηθλεέμ, η εκκλησία της Γεσθημανής στο Όρος των Ελεών και άλλα πολλά ολιγότερο γνωστά. Σύμφωνα δε με εκτιμήσεις των Ισραηλινών αρχώντο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο είναι ο δεύτερος μετά το Ισραηλινό κράτος ιδιοκτήτης ακινήτων και γης , κατέχων το 30% περίπου των ακινήτων περιουσιών της Παλαιάς Πόλης των Ιεροσολύμων και συνολικά το 1/5 της χώρας του Ισραήλ.Επίσης διαθέτει ακίνητη περιουσία σε Ιορδανία, στην Παλαιστινιακή Αρχή(στην Δ. Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας ) , την Ελλάδα , την Κύπρο , την Τουρκία και τις ΗΠΑ. Μόνο στην Αθήνα διαθέτει 143 ακίνητα, μεταξύ αυτών τα θέατρα «Αμιράλ», «Διάνα» , «Διονύσια», «Ορφέας» κ.α. Το Ισραήλ ενδεικτικά έχει κτίσει σε Πατριαρχική έκταση(νοικιάζοντάς την ) στα Ιεροσόλυμα, το Πάρκο της Ανεξαρτησίας, το Ισραηλινό Μουσείο, τη Μεγάλη Συναγωγή, τη Συναγωγή ΧεισάλΣλόμο, την Κνεσέτ (το Ισραηλινό Κοινοβούλιο) , το Προεδρικό Μέγαρο , την οικία του Πρωθυπουργού και πολλά -πολλά άλλα , καθώς και σε άλλες περιοχές. Εδώ να τονίσουμε ότι στο Ισραήλ , που δεν έχει ακόμη Σύνταγμα , ισχύει το Αγγλοσαξονικό Δίκαιο, όπου η γη δεν πωλείται , αλλά νοικιάζεται για 49 ή 99 χρόνια. Έτσι η αποκαλούμενη «Μητέρα Όλων των Εκκλησιών» υπολογίζεται ότι διαθέτει ακίνητη περιουσία σε τρεις ηπείρους , με αξία που ξεπερνά τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια, αν και ξεκάθαρη εικόνα για την περιουσία δεν έχει κανείς, όπως δήλωσε πρόσφατα ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου Επίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος. Και έτσι φαίνεται ότι είναι».

.www.drougos.gr

Παρά τη συγγνώμη, ο Νετανιάχου επιλέγει Ελλάδα - Κύπρο

Του Σταύρου Λυγερού

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου στο Ισραήλ επιβεβαίωσε την πρόθεση του Νετανιάχου να συνεχίσει την οικοδόμηση στρατηγικής σχέσης με την Ελλάδα. Αν και το πρόγραμμά του είναι φορτωμένο, έδωσε εντολή να βρεθεί ημερομηνία για την πραγματοποίηση της επίσκεψης του Ελληνα ομολόγου του πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές.

Ο Σαμαράς επιθυμεί διακαώς την πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης όσο το δυνατόν συντομότερα, επειδή θα στείλει πολιτικά μηνύματα και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Εάν, μάλιστα, η ελληνική πλευρά δραστηριοποιηθεί και ολοκληρωθούν οι σχετικές προετοιμασίες, εκτός από τα θερμά λόγια θα καταστεί δυνατή και η υπογραφή συμφωνιών. Στο τραπέζι, άλλωστε, υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις για συνεργασία σε τομείς όπως είναι η ενέργεια, η αγροτοβιομηχανική παραγωγή εντάσεως τεχνολογίας, η αφαλάτωση, ο τουρισμός, η εφαρμοσμένη έρευνα και η συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων.

Παρά την επίσημη ρητορική, οι σχέσεις του Ισραήλ με τη Λευκωσία και την Αθήνα είναι συνάρτηση των σχέσεών του με την Αγκυρα. Υπενθυμίζουμε ότι οι Ισραηλινοί στράφηκαν προς τα δύο ελληνικά κράτη όταν η τουρκοϊσραηλινή στρατηγική σχέση εισήλθε σε κρίση. Για να προωθήσει τις ηγετικές φιλοδοξίες της, η Τουρκία του Ερντογάν αυτοπροβλήθηκε σαν η χώρα που έχει και τη βούληση και τη δύναμη να υποστηρίξει την με υψηλό συμβολισμό υπόθεση των Παλαιστινίων.

Ας σημειωθεί ότι στη δεκαετία του 1990 τα ισραηλινά μαχητικά είχαν την άδεια να πραγματοποιούν ασκήσεις στη νότια Τουρκία. Το αντάλλαγμα που έπαιρνε η Αγκυρα ήταν πληροφορίες, συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων και υποστήριξη των τουρκικών θέσεων από το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ.

Ο Ερντογάν είχε επίγνωση ότι η Τουρκία δεν θα μπορούσε να γίνει ηγέτης του μεταοθωμανικού χώρου εάν δεν ανασκεύαζε τη διάχυτη εντύπωση πως είναι σύμμαχος του Ισραήλ. Γι’ αυτό και μετατράπηκε σε υπερασπιστή των Παλαιστινίων, καταγγέλλοντας τις ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα και αναπτύσσοντας σχέσεις με τη «Χαμάς» και με τη «Χεζμπολάχ» στον Λίβανο.

Ακολούθησε το επεισόδιο στο Νταβός (αρχές του 2009), όταν ο Ερντογάν συγκρούσθηκε δημοσίως και σκληρά με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Πέρες για το Παλαιστινιακό. Οι μουσουλμάνοι παρακολούθησαν με θαυμασμό και ευγνωμοσύνη τον ηγέτη μιας ομόδοξης χώρας να τα βάζει με το Ισραήλ. Η «Χαμάς», η «Χεζμπολάχ» και η Τεχεράνη εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους.

Με τη στάση της, η νεοοθωμανική Τουρκία εδραίωσε το κύρος της και έγινε σημείο αναφοράς σ’ ένα χώρο που την αντιμετώπιζε με επιφύλαξη, αφενός λόγω των σχέσεών της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αφετέρου λόγω του αυτοκρατορικού παρελθόντος της. Οι Ισραηλινοί αρχικά αντέδρασαν χαμηλότονα, επειδή θεωρούν την Τουρκία κομβική χώρα και δεν ήθελαν να τα σπάσουν μαζί της. Οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις, όμως, ξεπέρασαν το όριο θραύσης με το επεισόδιο στο Μαβί Μαρμαρά, που κόστισε τη ζωή σε εννέα Τούρκους ακτιβιστές (31 Μαΐου 2010).

Τον περασμένο Μάρτιο, υπό την ασφυκτική πίεση του επισκεπτόμενου το Ισραήλ Ομπάμα, κι αφού είχαν προηγηθεί έντονες προσπάθειες της αμερικανικής διπλωματίας να γεφυρώσει το χάσμα, ο Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη από τον Ερντογάν για εκείνο το επεισόδιο. Το αποτέλεσμα ήταν η αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων και το ξεπάγωμα ορισμένων προγραμμάτων συνεργασίας.

Είναι προφανές ότι η συριακή κρίση διευκόλυνε την επαναπροσέγγιση. Η γεφύρωση του χάσματος, ωστόσο, δεν επανέφερε τις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις στο προηγούμενο επίπεδο, επειδή η πολιτική εμπιστοσύνη έχει διαρραγεί. Και όλα δείχνουν ότι δεν θα τις επαναφέρει ούτε στο ορατό μέλλον, παρά το γεγονός ότι μία μερίδα της ισραηλινής πολιτικής ελίτ επιδιώκει την επαναπροσέγγιση με την Αγκυρα.

Το ρήγμα στις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις και η Αραβική Ανοιξη στένεψαν πολύ τον δρόμο που συνδέει το εβραϊκό κράτος με τη Δύση. Του υπενθύμισαν ότι σ’ αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικό - πολιτισμικό κριτήριο. Αυτός είναι ο καθοριστικός γεωπολιτικός λόγος που το Ισραήλ στράφηκε προς την ελεύθερη Κύπρο και την Ελλάδα, εκτιμώντας την αξία που έχουν για την εθνική του ασφάλεια. Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προσέθεσε στον γεωπολιτικό και ένα γεωοικονομικό λόγο.

Ο δρόμος του φυσικού αερίου

ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ δεν βλέπουν με καλό μάτι τη φιλοδοξία της Τουρκίας να παίζει ηγετικό ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο. Η επίσκεψη Αβραμόπουλου είναι μία πρόσθετη ένδειξη ότι και γι’ αυτό τον λόγο έχουν αποφασίσει να συνεχίσουν την οικοδόμηση της στρατηγικής σχέσης τους με τη Λευκωσία και την Αθήνα. Πολλά θα κριθούν, όμως, από τον δρόμο που το Ισραήλ θα επιλέξει για να διοχετεύσει το φυσικό αέριό του στη διεθνή αγορά, εάν τελικώς αποφασίσει ότι θα κάνει εξαγωγές και δεν θα το κρατήσει ως ενεργειακό απόθεμα.

Εάν το διοχετεύσει μέσω Τουρκίας (με την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού), οι δύο χώρες θα αλληλεξαρτηθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό, γεγονός που αναπόφευκτα θα τις συνδέσει και πολιτικά. Οι επιπτώσεις για την Κυπριακή Δημοκρατία και για την Ελλάδα θα είναι δυσμενείς.

Στο οικονομικό επίπεδο, το κόστος για την εξαγωγή του κυπριακού φυσικού αερίου θα αυξηθεί, επειδή δεν θα υπάρχουν οικονομίες κλίμακας, αν και αυτό θα εξαρτηθεί από το εάν θα ανακαλυφθούν νέα μεγάλα κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ. Πιθανόν να ασκηθούν πιέσεις στη Λευκωσία από την τρόικα να διοχετεύσει και το κυπριακό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω Τουρκίας.

Εάν, όπως φαίνεται πιθανότερο, επιλεγεί η λύση της υγροποίησης και του ισραηλινού και του κυπριακού φυσικού αερίου στη νότια Κύπρο, η στρατηγική σχέση του Ισραήλ με τα δύο ελληνικά κράτη θα παγιωθεί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ισορροπίες στην ανατολική Μεσόγειο.

Αν και το θεώρημα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» δεν αναφέρεται, είναι προφανές ότι παίζει ρόλο στην ανάπτυξη της στρατηγικής σχέσης στον άξονα Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ. Κι αυτό έχει πρόσθετη σημασία αυτή την περίοδο που τόσο η Ελλάδα όσο και η Κυπριακή Δημοκρατία έχουν μετατραπεί σε αποικίες χρέους.

www.real.gr

ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΑΘΗΝΑΣ - ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ - ΤΕΛ ΑΒΙΒ.Απέναντι στην Άγκυρα και στον ρόλο που θέλει να παίξει στη Μέση Ανατολή

της ΑΘΗΝΑΣ ΚΟΥΡΗ

Παρότι τα τελευταία χρόνια αποτελεί σταθερή επιλογή και των δύο πλευρών η ενίσχυση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων, η ιδιαίτερα θερμή υποδοχή που επιφύλαξε η ισραηλινή πολιτική ηγεσία στον έλληνα υπουργό Εξωτερικών, Δημήτρη Αβραμόπουλο, ξεπέρασε τις προσδοκίες και ήρθε να διώξει την όποια ανησυχία μπορεί να είχε δημιουργηθεί στην ελληνική κυβέρνηση από την πρόσφατη, υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ, προσπάθεια επαναπροσέγγισης Ισραήλ - Τουρκίας.

Η στάση αυτή που επιλέγουν να κρατήσουν οι Ισραηλινοί έρχεται να επιβεβαιώσει δύο εκτιμήσεις: Καταρχάς, ότι η άνωθεν επιβεβλημένη επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ «δεν βγαίνει» και θα χρειαστεί πολύς χρόνος και προσπάθεια για να δημιουργηθεί ακόμη και ένα κλίμα σχετικής εμπιστοσύνης. Επιπλέον, ότι για το Ισραήλ το τρίγωνο της στρατηγικής συνεργασίας με Ελλάδα και Κύπρο έρχεται να καλύψει πάγιες πλέον ανάγκες, που αφορούν την ασφάλεια και την ευημερία του ισραηλινού κράτους, λειτουργώντας, κατά περίπτωση, είτε ως αντίβαρο είτε ως διέξοδος, που προσφέρει στρατηγικό βάθος και γέφυρα με τη Δύση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κρίσιμο, στο πλαίσιο αυτό, το κατά πόσο η ελληνική πλευρά (τόσο η πολιτική όσο και η επιχειρηματική ηγεσία) θα καταφέρει να απαντήσει με συνοχή και σοβαρότητα, αξιοποιώντας τη στήριξη που μπορούν να προσφέρουν οι Ισραηλινοί σε κρίσιμους για την ελληνική οικονομία και εξωτερική πολιτική τομείς (καθώς οι Ισραηλινοί δεν παίζουν). Σημαντικό είναι επίσης η ελληνική κυβέρνηση να μείνει προσηλωμένη στην τήρηση των ισορροπιών και τη διατήρηση και ενίσχυση των σχέσεων με τον αραβικό κόσμο και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο. Ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών είχε συναντήσεις με τον Πρόεδρο του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες, τον ισραηλινό πρωθυπουργό (της συνάντησης αυτής προηγήθηκε συνάντηση με το «δεξί χέρι» του Νετανιάχου και πανίσχυρο σύμβουλο ασφαλείας, Γιάκοβ Αμιντρόρ, ο οποίος συμμετείχε και στη συνάντηση Νετανιάχου-Αβραμόπουλου), με την υπουργό Δικαιοσύνης και αρμόδια για τις διαπραγματεύσεις με τους Παλαιστινίους, Τζίπι Λίβνι, τον υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ενέργειας και Υδάτων, Σιλβάν Σαλόμ, και με τον υφυπουργό Εξωτερικών, Ζεέβ Ελκίν (τη θέση του υπουργού Εξωτερικών κρατά ο πρωθυπουργός Νετανιάχου). Το βράδυ της Τετάρτης συνέφαγε σε χαλαρό και φιλικό κλίμα με τον πρώην πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας ως την πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή Εχούντ Μπάρακ και τη σύζυγό του. Και μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη Τα θέματα που κυριάρχησαν στις συζητήσεις του υπουργού Εξωτερικών με τους ισραηλινούς αξιωματούχους ήταν οι εξελίξεις στο μέτωπο της Συρίας, η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και το ενεργειακό, οι σχέσεις με την Τουρκία και η οργάνωση του διακυβερνητικού Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Ισραήλ. Στο συριακό μέτωπο η Ελλάδα μπορεί να μην έχει ανεξάρτητο ρόλο και να συντάσσεται με την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, αλλά κράτα εξισορροπητικό ρόλο στις διαβουλεύσεις που γίνονται στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα και, καθώς απολαμβάνει της εμπιστοσύνης παραγόντων που στοιχίζονται σε διαφορετικές πλευρές της σύγκρουσης, υποβοηθά, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, σημαντικές επικοινωνίες και επαφές (ρόλο που χρήσιμο θα ήταν να επιδιώξουμε να παίζουμε συχνότερα, περισσότερο οργανωμένα και με μεγαλύτερο βαθμό παρέμβασης). Στα ζητήματα της ενέργειας κρίσιμο ζήτημα είναι η μέθοδος και η οδός που θα επιλέξει εν τέλει το Ισραήλ για την εξαγωγή ποσοτήτων φυσικού αερίου προς την Ευρώπη (π.χ. συνέργεια με την Κύπρο και κατασκευή σταθμού υγροποίησης ή αγωγός που θα συνδέσει το Ισραήλ με την Τουρκία και θα εξάγει, μέσω αυτής, το ισραηλινό αέριο), όπου, παρότι οι Ισραηλινοί δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους, υπήρξε συμφωνία με την εκτίμηση του έλληνα υπουργού Εξωτερικών, ότι δεν αρκεί το γεωγραφικό κριτήριο, αλλά πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στη γεωπολιτική διάσταση. Αυτό που άμεσα ζητά το Ισραήλ να προχωρήσει είναι η (διπλής κατεύθυνσης) ηλεκτρική διασύνδεση Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας με την πόντιση υποθαλασσίου καλωδίου, καθώς οι Ισραηλινοί θέλουν να μπορούν να μεταφέρουν ηλεκτρική ενέργεια στην Ευρώπη. Έκδηλη ήταν στην Ιερουσαλήμ η έντονη καχυποψία απέναντι στην Άγκυρα και τον ρόλο που επιδιώκει να παίξει στη Μέση Ανατολή και παρότι από όλους, Ισραηλινούς και Έλληνες, επαναλαμβάνεται σε όλους τους τόνους ότι η συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες δεν στρέφεται εναντίον κανενός τρίτου, το τρίγωνο Αθήνας-Λευκωσίας-Τελ Αβίβ λειτουργεί από τα πράγματα ως αντίβαρο και όλα τα φαινόμενα δείχνουν ότι οι Ισραηλινοί επιθυμούν να ανακάμψει η ελληνική οικονομία και να πατήσει η Ελλάδα ξανά στα πόδια της και για λόγους που άπτονται των δικών τους στρατηγικών συμφερόντων. Αποφασισμένες είναι και οι δύο πλευρές να προχωρήσουν όσο πιο άμεσα γίνεται στο διακυβερνητικό Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ο πρωθυπουργός Νετανιάχου ζήτησε από τα στελέχη του γραφείου του να βρεθεί άμεσα ημερομηνία) και παρότι πολλοί το τοποθετούν για τον Σεπτέμβριο (καθώς -πέραν της κυβερνητικής προετοιμασίας- ο ισραηλινός πρωθυπουργός ζήτησε να γίνει ταυτόχρονα επενδυτικό φόρουμ και χρειάζεται χρόνος για την προετοιμασία του), γίνεται προσπάθεια να διεξαχθεί στα τα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου. Πάντως, να σημειώσουμε εδώ ότι τόσο η κοινή αυτή συνεδρίαση των δύο υπουργικών συμβουλίων, όσο και η ατζέντα των θεμάτων της οικονομικής ελληνοϊσραλινής συνεργασίας (η οποία βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα) κουβεντιάζονται ήδη από τον Ιανουάριο του 2011 (από τους τότε πρωθυπουργούς Νετανιάχου και Παπανδρέου). Τον Μάρτιο του 2013, κατά το τηλεφώνημα του έλληνα πρωθυπουργού Σαμαρά στον ισραηλινό ομόλογο του, ανανεώθηκε η δέσμευση των δύο πλευρών για τη διεξαγωγή του και ακόμη ψάχνουμε ημερομηνίες, με την ευθύνη να είναι κατά κύριο λόγο στην ελληνική πλευρά. Να σημειωθεί εδώ ότι την ανησυχία τους για την άνοδο της Χρυσής Αυγής και την καλλιέργεια αντισημιτικού κλίματος στην Ελλάδα εξέφρασαν με διακριτικότητα οι ισραηλινοί αξιωματούχοι τόσο στον υπουργό Εξωτερικών όσο και στον υφυπουργό δικαιοσύνης Κωνσταντίνο Καραγκούνη, που επισκεπτόταν το Ισραήλ την ίδια περίοδο προκειμένου να συμμετέχει σε συνέδριο κατά του αντισημιτισμού. Κρίσιμες για την οικονομία συνέργειες Σημαντικοί τομείς για την ανάπτυξη συνεργειών ανάμεσα στις δύο χώρες είναι αυτοί του τουρισμού, των ιδιωτικοποιήσεων, της αγροτικής ανάπτυξης και της έρευνας και τεχνολογίας. Τη χώρα μας επισκέφθηκαν πέρυσι 400.000 τουρίστες από το Ισραήλ, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί φέτος και πιθανά θα συμπεριλάβει και τον ισραηλινό πρωθυπουργό, που δήλωσε on camera πριν από τη συνάντησή του με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο ότι ενδέχεται να έρθει στην Ελλάδα το καλοκαίρι. Ισραηλινό ενδιαφέρον υπάρχει για συνέργειες στον τομέα αυτό τόσο στις υποδομές (τουριστικά συγκροτήματα, παραθεριστικές κατοικίες, μαρίνες), όσο και στην ανάπτυξη του χειμερινού και συνεδριακού τουρισμού και κοινών τουριστικών πακέτων προς τρίτες αγορές (Ρωσία, Ινδία, Κίνα, ΗΠΑ). Στις ιδιωτικοποιήσεις οι Ισραηλινοί θέλουν να συμμετέχουν στον τομέα του real estate και του τουρισμού και, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον μεγάλων επιχειρηματιών της εβραϊκής διασποράς. Σημαντικό περιθώριο συνεργειών υπάρχει επίσης στον τομέα της αξιοποίησης καινοτόμων αγροτικών μεθόδων και τεχνολογιών, όπου οι Ισραηλινοί έχουν διαχρονικά σημαντικό προβάδισμα. Τέλος, κοινή εκτίμηση των δύο πλευρών είναι ότι συνέργειες στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας, όπου το Ισραήλ πρωτοπορεί, μπορεί να βοηθήσουν κεντρικά την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, με κυρίαρχη τη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας, καθώς σχετική αναφορά έκανε και ο ισραηλινός Πρόεδρος Πέρες, υποδεχόμενος τον έλληνα υπουργό Εξωτερικών. Και συνάντηση με την Παλαιστινιακή Αρχή Κατά τη δεύτερη μέρα της επίσκεψης στο Ισραήλ, ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών μετέβη στη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο Αμπάς και τον υπουργό Εξωτερικών, Ριάντ Μάλικι. Στις κοινές δηλώσεις Τύπου των δύο πλευρών, ο παλαιστίνιος υπουργός δήλωσε περήφανος για την ιστορική φιλική σχέση ανάμεσα στη χώρα του και την Ελλάδα και ευχαρίστησε για την ψήφο της χώρας μας υπέρ της αναβάθμισης της Παλαιστινιακής Αρχής σε κράτος μη-μέλος του ΟΗΕ. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος εξέφρασε την πλήρη στήριξη της χώρας μας στην πρωτοβουλία του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Κέρι, για την επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας, ζήτησε το άμεσο πάγωμα κάθε εποικιστικής δραστηριότητας, υποστήριξε ότι η παλαιστινιακή οικονομία πρέπει να είναι σε θέση να λειτουργήσει ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς όσον αφορά την πρόσβαση και τη διακίνηση, και να ενσωματωθεί στο διεθνές σύστημα και δεσμεύθηκε ότι καθώς η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014, θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την προώθηση της συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Παλαιστινιακή Αρχή.  www.paron.gr

Επαναπροσέγγιση Ισραήλ – Τουρκίας; Προοπτική που πρέπει να μας κινητοποιήσει.

του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη*

Η αδράνεια που έχουμε επιδείξει τους τελευταίους μήνες στην εξωτερική πολιτική σε πολλούς τομείς, φαίνεται να δημιουργεί κάποιες παρενέργειες που ίσως αποδυναμώσουν την δυνατότητα υποστήριξης και προάσπισης των εθνικών μας συμφερόντων. Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ φαίνεται ότι δεν έχουν την ίδια δυναμική πορεία, που είχαν πριν ένα χρόνο, με τις συνεχείς επισκέψεις των ηγετικών κυβερνητικών στελεχών εκατέρωθεν. Και αυτό λόγω της σχετικής ακυβερνησίας της χώρας τους τελευταίους μήνες και την ενασχόληση του πολιτικού δυναμικού της χώρας με την οικονομική κατάσταση και τις συνεχείς εκλογικές ανμετρήσεις. Έτσι αν και το Ισραήλ επιθυμούσε και πίεζε συνεχώς για την προώθηση των διμερών μας σχέσεων, εδώ στην Αθήνα ασχολούντο με άλλα. Έτσι δώσαμε την δυνατότητα να υπάρξουν σκέψεις από μερίδα πολιτικών του Ισραήλ, το υφιστάμενο τουρκικό λόμπυ, που είχε σωπάσει μετά τα γεγονότα του Μάβι Μαρμαρά, να επαναπροσδιορίσουν την στάση του Ισραήλ και να λοξοκοιτάξουν ξανά προς την Τουρκία.

Την προοπτική λοιπόν επαναπροσέγγισης του Ισραήλ με την Τουρκία μέσω της πρόσκλησης και της φιλοξενίας – από το ισραηλινό ΥπΕΞ – μίας αντιπροσωπείας οχτώ δημοσιογράφων από τις σημαντικότερες τουρκικές εφημερίδες καθώς και τα σημαντικότερα σχόλια του Υπουργού Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν, στη συνάντησή του με την εν λόγω αντιπροσωπεία, πραγματεύονται σημερινά δημοσιεύματα της Jerusalem Post, της Yedioth Ahronoth και της Israel Hayom.

Συγκεκριμένα:
Α) Στην Jerusalem Post δημοσιεύτηκε άρθρο του Herb Keinon με τίτλο «Ο Π/Θ συναντά κορυφαίους Τούρκους δημοσιογράφους σε προσπάθεια υπέρβασης [της διμερούς κρίσης]» και υπότιτλο «Η αντιπροσωπεία που περιλάμβανε δημοσιογράφους από τις πλέον σημαντικές τουρκικές εφημερίδες Hurriyet, Zaman και Haber Turk συναντήθηκε με τον Νετανιάχου», όπου αναφέρονται τα εξής:
- Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συναντήθηκε την Δευτέρα [23/7] με αντιπροσωπεία οχτώ κορυφαίων Τούρκων δημοσιογράφων του γραπτού Τύπου που ήρθαν στο Ισραήλ κατόπιν πρόσκλησης του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, σε μία προσπάθεια ‘να σπάσει ο πάγος’ με την τουρκική κοινή γνώμη.
Η αντιπροσωπεία συναντήθηκε με τον Νετανιάχου μία ημέρα μετά τη συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν.
Τόσο το Γραφείο του Νετανιάχου όσο και το Γραφείο του Λίμπερμαν απέφυγαν να σχολιάσουν τις συναντήσεις, έχοντας προφανώς δεσμευτεί να αναμείνουν την δημοσίευση των σχετικών άρθρων από τις τουρκικές εφημερίδες.

Η συγκεκριμένη αντιπροσωπεία δεν ήταν η πρώτη που επισκέφθηκε το Ισραήλ μετά το περιστατικό στο Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010, που οδήγησε σε σοβαρή επιδείνωση των ισραηλινο-τουρκικών σχέσεων, εντούτοις ήταν η πρώτη που συναντήθηκε με τόσο σημαντικά στελέχη της κυβέρνησης, καθώς η προηγούμενη δημοσιογραφική αποστολή είχε συναντηθεί με τους Υπουργούς Μπένι Μπέγκιν και Νταν Μέριντορ.

Η ισραηλινή πρεσβεία στην Άγκυρα, που λειτουργεί χωρίς τον επικεφαλής πρέσβη μετά την απέλασή του από τις τουρκικές αρχές, λόγω της άρνησης απολογίας του Ισραήλ για την επιδρομή στο Mavi Marmara, οργάνωσε την αποστολή των οχτώ δημοσιογράφων.
Διπλωματικός αξιωματούχος [υπό καθεστώς ανωνυμίας] δήλωσε ότι η πρόσκληση της αντιπροσωπείας οφείλεται στο ισραηλινό ενδιαφέρον προσέγγισης της τουρκικής κοινής γνώμης και γνωστοποίησης της σημασίας που αποδίδει το Ισραήλ στο επίπεδο των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Ο αξιωματούχος δήλωσε πως «Το μήνυμά μας είναι ότι πρέπει να συζητήσουμε τα προβλήματά μας με καλή θέληση και χωρίς αλληλοκατηγορίες, ειδικά σε μία εποχή ταραχών στη Μέση Ανατολή».

Εντούτοις, ο Ισραηλινός διπλωμάτης εξέφρασε αμφιβολία για την πιθανότητα ανταποδοτικής πρόσκλησης Ισραηλινών δημοσιογράφων από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών καθώς εκτιμά ότι η Άγκυρα δεν ενδιαφέρεται, στην παρούσα χρονική συγκυρία, να απευθυνθεί στην ισραηλινή κοινή γνώμη.

Β) Στην ηλεκτρονική έκδοση της αυτής εφημερίδας δημοσιεύεται ανυπόγραφο άρθρο με τίτλο «Οι Σύριοι αντάρτες αρνήθηκαν την ισραηλινή [ανθρωπιστική] βοήθεια» και υπότιτλο «Ο Υπουργός Εξωτερικών λέει σε Τούρκους δημοσιογράφους ότι το Ισραήλ δεν προτίθεται να απολογηθεί στην Τουρκία για τους θανάτους στο Mavi Marmara αλλά είναι έτοιμο να αποκαταστήσει τις διμερείς σχέσεις, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ δεν συμβιβάζεται σε ζητήματα ασφάλειας των πολιτών του» όπου αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

- Σύμφωνα με εκπρόσωπο Τύπου του Λίμπερμαν, επρόκειτο για την πρώτη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών με εκπροσώπους τουρκικών ΜΜΕ μετά το περιστατικό στο Mavi Marmara… Ο Λίμπερμαν δήλωσε ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει στην επίλυση κάθε εκκρεμούσας διμερούς διαμάχης με την Άγκυρα, ωστόσο αρνήθηκε να απολογηθεί για τον θάνατο εννέα Τούρκων πολιτών που επέβαιναν στο Mavi Marmara.
Ο Λίμπερμαν δηλωσε ότι «Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε [τα προβλήματά μας με την Τουρκία] σε ανοιχτές συναντήσεις ανωτέρου ή χαμηλοτέρου επιπέδου. Είμαστε πραγματικά έτοιμοι να συζητήσουμε όχι μόνο το συγκεκριμένο ζήτημα αλλά και το πρόβλημα του Ιράν, τη Λωρίδα της Γάζας ή την [τουρκική] υποστήριξη στη Χαμάς. Ωστόσο [δεν είμαστε έτοιμοι] να συζητήσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα προστατεύουμε τους πολίτες μας».

3) Στην Yedioth Ahronoth δημοσιεύτηκε ανυπόγραφο άρθρο με τίτλο «Λίμπερμαν προς Τούρκους ανταποκριτές: Η επιδρομή στο Marmara είναι δικαιολογημένη» και υπότιτλο «Κατά τη διάρκεια συνάντησης με Τούρκους δημοσιογράφους, ο ΥπΕξ λέει ότι το Ισραήλ δεν θα πρέπει να απολογηθεί για την θανατηφόρα επιδρομή των κομάντο στο τουρκικό σκάφος που έπλεε προς την Γάζα· ισχυρίζεται ότι η συριακή αντίσταση αρνήθηκε την ισραηλινή βοήθεια» , όπου αναφέρονται τα ακόλουθα:
- Ο Υπουργός Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν δήλωσε ότι το κράτος του Ισραήλ, ενώ προτίθεται να επιλύσει οποιαδήποτε εκκρεμούσα διαμάχη με την Άγκυρα, δεν οφείλει να απολογηθεί για κάτι.

Στη συνάντησή του με τους Τούρκους δημοσιογράφους στο γραφείο του στα Ιεροσόλυμα, στις 22 Ιουλίου, ο Λίμπερμαν δήλωσε πως «[Η αποστολή του Mavi Marmara] αποτελούσε μία ξεκάθαρη πρόκληση και ήταν δικαίωμά μας να προστατεύσουμε τη ζωή των στρατιωτών μας. Ειλικρινά, το Ισραήλ δεν έχει κανένα λόγο να απολογηθεί».

Σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στην Hurriyet την Δευτέρα, ο επικεφαλής της ισραηλινής διπλωματίας υποστήριξε ότι «Ακόμα και αν το Ισραήλ απολογηθεί για την επίθεση, τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Κατά τη διάρκεια των ομιλιών του στη βουλή, ο [Τούρκος Π/Θ] κ. Ερντοάν έχει αναφέρει επανειλημμένα ότι η απολογία δεν θα βελτιώσει τις διμερείς σχέσεις και ότι η Τουρκία θέτει πρόσθετες προϋποθέσεις. Η Τουρκία διαθέτει έναν μακρύ κατάλογο άλλων προϋποθέσεων, περιλαμβανομένης της άρσης του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, της επιστροφής [του κράτους του Ισραήλ] στα σύνορα που ίσχυαν προ του 1967, της καταβολής αποζημίωσης, κ.ό.κ.. Όμως αυτός δεν είναι ο βέλτιστος τρόπος επίλυσης των διαφωνιών».
Σύμφωνα με τον Λίμπερμαν, το Ισραήλ είναι «πραγματικά έτοιμο να συζητήσει όχι μόνο το ζήτημα του Mavi Marmara, αλλά και το ιρανικό πρόβλημα, τη Λωρίδα της Γάζας και την υποστήριξη προς τη Χαμάς. Ωστόσο [δεν είμαστε έτοιμοι] να συζητήσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα προστατεύουμε τους πολίτες μας».

Ο Ισραηλινός ΥπΕξ είπε στους Τούρκους δημοσιογράφους ότι η διένεξη με το Ισραήλ πηγάζει από «μία στρατηγική απόφαση» του Ερντοάν και του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, καθώς «[Ο Ερντοάν] νομίζει ότι ο βέλτιστος τρόπος να καταστεί ηγέτης του ισλαμικού κόσμου είναι να έρθει σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ. Το αυτό ισχύει και στο ζήτημα του αποκλεισμού της Γάζας».
Ερωτηθείς από τους Τούρκους δημοσιογράφους για το πότε αναμένει την άρση του αδιεξόδου, ο Λίμπερμαν αποκρίθηκε πως «Μερικές φορές απαιτούνται περισσότερα χρόνια, μερικές φορές λιγότερα. Ακόμα και αν υπάρχουν διαμάχες, μπορούμε να τις επιλύσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά όχι μέσω της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων ή της ανάκλησης των πρέσβεων στις πρωτεύουσες ή των εκατέρωθεν προκλήσεων».

4) Στην Israel Hayom δημοσιεύτηκε ανυπόγραφο άρθρο με τίτλο «Το Ισραήλ δεν βλέπει κανένα λόγο να απολογηθεί για το περιστατικό στο Marmara» και υπότιτλο «Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης στα τουρκικά ΜΜΕ, ο ΥπΕξ φέρεται να είπε ότι το Ισραήλ είναι ‘έτοιμο να συζητήσει’ το ζήτημα στο πλαίσιο συμφωνίας με την Τουρκία για αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων· Ο Λίμπερμαν υπερασπίζεται την απάντηση του Ισραήλ στο Marmara, λέγοντας ότι αποτέλεσε ‘ξεκάθαρη πρόκληση και ήταν δικαίωμά μας να υπερασπιστούμε τη ζωή των στρατιωτών μας’» , όπου αναφέρονται, inter alia, τα ακόλουθα:
- Η αγγλόφωνη τουρκική εφημερίδα Today’s Zaman δημοσίευσε χθες άρθρο στο οποίο αναφέρεται ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν δήλωσε πως «δεν βλέπει κανένα λόγο για τον οποίο το Ισραήλ πρέπει να απολογηθεί» στην Τουρκία για το περιστατικό στο Mavi Marmara το 2010, προσθέτοντας εντούτοις ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να συζητήσει το ζήτημα στο πλαίσιο μίας συμφωνίας-πακέτου με την Τουρκία με σκοπό την αναβίωση των διπλωματικών δεσμών ανάμεσα στις δύο χώρες.

Όλη αυτή η κινητικότητα σαφώς δεν είναι τυχαία και χωρίς σκοπό. Θα πρέπει να μας προβληματίσει και φυσικά να μας κινητοποιήσει. Το Ισραήλ είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει αποτελεί κυρίαρχο και ισχυρό κράτος σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου. Η στρατηγική μας συμφωνία, που υπογράφτηκε πέρυσι, είναι σημαντική και απαραίτητη για την διαφύλαξη και προσταία των εθνικών μας συμφερόντων. Τώρα που έρχονται τα δύσκολα , δηλαδή σχετικά με την κατάσταση στην Μέση Ανατολή, την ανακήρυξη της ΑΟΖ (να το δούμε και να μην το πιστεύουμε) που ήταν προεκλογική δέσμευση της ΝΔ, την επιλογή των εταιρειών για την έρευνα και την εκμετάλλευση των υδρογονονθράκων κλπ. θα χρειαστούμε την υποστήριξη σε όλους τους τομείς ισχυρών φίλων και στρατηγικών συμμάχων και το Ισραήλ μπορεί να μας παρέξει. Εξάλλου ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, μέτοχος και εκπρόσωπος της Noble Energy (Αμερικανο-Εβραικών συμφερόντων) για αυτό τον σκοπό ήλθε και καλά έκανε. Και επιμένουμε: Χρειαζόμαστε ισχυρούς συμμάχους, δυνατούς παίκτες στην πολιτική διεθνή σκακιέρα, όπως το Ισραήλ και φυσικά παγκόσμιες προσωπικότητες, με κύρος , όπως ο Μπιλ Κλίντον να είναι με το μέρος μας.

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ

www.drougos.gr