ΑΣΚΗΣΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ Μαχητικά του Ισραήλ στην Κύπρο για προστασία κοιτασμάτων-τερματικού σταθμού

Το Ισραήλ στέλνει μαχητικά αεροσκάφη στην Κύπρο για τη διεξαγωγή άσκησης προάσπισης της Κυπριακής ΑΟΖ και αποτροπής επίθεσης στον τερματικό σταθμό στο Βασιλικό σε μια έμπρακτη κίνηση στήριξης του άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισράηλ απέναντι στην Τουρκία που έχει βάλει στο στόχαστρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Μεσογείου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από την Κύπρο τα ισραηλινά αεροσκάφη F-16 και F-15 είναι πιθανό να προσγειωθούν στην αεροπορική βάση της Πάφου, στο πλαίσιο της άσκησης που θα πραγματοποιήσουν το πρώτο 15θήμερο του Φεβρουαρίου από κοινού με την Εθνική Φρουρά.

Το λιγότερο, όπως επισημαίνουν πηγές από τη Λευκωσία, τα μαχητικά της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας θα κάνουν «touch and go» στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», κάνοντας προσομοίωση προσγείωσης και απογείωσης με πλήρη φόρτο καυσίμων και όπλων.

Το σενάριο της άσκησης προβλέπει αναχαίτιση «εισβολέα» εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και διαφύλαξη του τερματικού στο Βασιλικό, όπου σχεδιάζεται να γίνει επεξεργασία του υγροποιημένου αερίου από τα κυπριακά κοιτάσματα.

Όπου «εισβολέας» και Τουρκία, αφού η χώρα προκαλεί συνεχώς ένταση στην περιοχή θέλοντας να διεκδικήσει τα ενεργειακά κοιτάσματα τόσο στην Κυπριακή ΑΟΖ όσο και στο Αιγαίο.

Η συνεργασία των δύο χωρών αποτελεί την απάντηση στην Τουρκία, η οποία ήδη ανήγγειλε με NAVTEX τη διενέργεια ερευνών δυτικά της Κύπρου με τις συντεταγμένες να περιλαμβάνουν μεγάλο μέρος των οικοπέδων 3, 4 και 5 της ΑΟΖ.

Τις έρευνες θα αναλάβει το σκάφος «Barabaros» με δύο ακόμη συνοδευτικά σκάφη και υπό την κάλυψη των τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων, αφού σχεδιάζουν να κάνουν αεροναυτικές ασκήσεις στην περιοχή ενώ στέλνουν κοντά στο «Barbaros» και μία φρεγάτα.

Ισραήλ και Κύπρος έχουν πραγματοποιήσει από κοινού και άλλες στρατιωτικές ασκήσεις με τη μεγαλύτερη τον περασμένο Ιούνιο, όπου περίπου 40 μαχητικά «σκέπασαν» τον εναέριο χώρο της Κύπρου εκτελώντας γυμνάσια κυρίως air to air.

Το σχέδιο αξιοποίησης των ενεργειακών κοιτασμάτων προχωρά και οι Κύπριοι

Αλλάζει ο χάρτης της Ευρασίας: Το Ισραήλ ζήτησε να μπει στην Ευρασιατική Ένωση!

Σε μια εξέλιξη τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας εξέλιξη, το Ισραήλ προχώρησε στην υποβολή αίτησης προσχώρησης στην τελωνειακή Ευρασιατική Οικονομική Ένωση στην οποία ηγείται η Ρωσία και μετέχουν επίσης το Καζακστάν και η Λευκορωσία, ενώ είναι θέμα χρόνου να συμμετάσχουν και η Ουκρανία, το Τατζικιστάν και το Κιργιστάν.

Το μεγάλο όραμα του Ρώσου προέδρου Β.Πούτιν, όχι απλώς λαμβάνει "σάρκα και οστά", αλλά κερδίζει και μια χώρα που μέχρι σήμερα σίγουρα δεν μπορούσε να συγκαταλεγεί στους συμμάχους της Μόσχας...

Όπως ανακοίνωσε το Γραφείο Διεθνούς Εμπορίου του Ισραήλ και πιο συγκεκριμένα ο Ισραηλινός  ανώτερος αξιωματούχος του Γραφείου,  Idan Posin: « Το πρώτο βήμα έγινε  προς την υπογραφή μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου μεταξύ του Ισραήλ , Ρωσίας , Καζακστάν και Λευκορωσίας»!

Η εξέλιξη αυτή αν συνδυαστεί με την διαρκώς μειούμενη αμερικανική παρουσία στο χώρο της Α.Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, λόγω των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η στρατιωτική υπερδύναμη, σημαίνει δείχνει ότι το Ισραήλ έχει λάβει τα μηνύματα των καιρών και προκειμένου να εξασφαλίσει την μελλοντική επιβίωσή του, αγκαλιάζει την Μόσχα σε μία ιστορική γεωστρατγική στροφή η οποία ακολουθεί αυτή της Αιγύπτου.

Στην σχετική ισραηλινή δημοσίευση αναφέραται  ότι πριν από μία εβδομάδα στην Ινδονησία συναντήθηκαν ο ισραηλινός υπουργός οικονομίας Naftali Bennett , ο υπουργός οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσίας Alexei Ulyukaev  με τον υπουργό εμπορίου της Ευρασιατικής Οικονομικής Επιτροπής Αντρέι Slepnevo και συμφώνησαν να  «αναβαθμίσουν σε ένα νέο επίπεδο τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ , της Ρωσίας , του Καζακστάν και της Λευκορωσίας».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σήμερα το Ισραήλ εξάγει στις χώρες της  ευρασιατικής τελωνειακής ένωσης, μόνο το 2 % της συνολικής παραγωγής του που εξάγεται στο εξωτερικό. Αυτό το ποσοστό αναμένεται να φτάσει το 21% μέσα σε 5 χρόνια αυξάνοντας κατά 33% συνολικά τις ισραηλινές εξαγωγές!.

Πιόνια του Ισραήλ οι αντικαθεστωτικοί «Σύροι αντάρτες».

Του Γιώργου Δέλαστικ

Δοκιμαστικά πλήγματα που εντάσσονται στην προετοιμασία ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης κατά της Συρίας με στόχο να διευκολυνθούν οι Αραβες μισθοφόροι και οι Σύροι αντικαθεστωτικοί να καταλάβουν την εξουσία στη Δαμασκό και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς πειθήνιο όργανο του Τελ Αβίβ, ήταν οι δύο σοβαρότατες από πολιτική σκοπιά επιθέσεις του Ισραήλ με πυραύλους εναντίον της συριακής πρωτεύουσας.

Πέρα από τα προπαγανδιστικά παραμύθια περί πλήγματος των Ισραηλινών κατά ιρανικών πυραύλων που δήθεν προορίζονταν για την πανίσχυρη πολιτικοστρατιωτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου, η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Τη Μεγάλη Παρασκευή, 3 Μαΐου, οι Ισραηλινοί βομβάρδισαν το διεθνές αεροδρόμιο της Δαμασκού. Την Κυριακή του Πάσχα, 5 Μαΐου, βομβάρδισαν το όρος Κασιούν, έδρα της προεδρίας του Μπασάρ αλ – Ασαντ και καρδιά του στρατιωτικού επιτελείου του καθεστώτος. Σύμφωνα με πληροφορίες ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών, επλήγησαν αποθήκες όπλων της 4ης Μεραρχίας που διοικείται από τον Μαχέρ αλ – Ασαντ και η 105η Ταξιαρχία που ανήκει στις επίλεκτες δυνάμεις της Δημοκρατικής Φρουράς. Αυτές οι στρατιωτικές μονάδες συγκαταλέγονται στις πιο πιστές και αφοσιωμένες του συριακού καθεστώτος. Με άλλα λόγια, οι Ισραηλινοί δοκίμασαν την αντιπυραυλική άμυνα σε κάποια από τα πιο κρίσιμα σημεία για το συριακό καθεστώς και σίγουρα είναι ενθουσιασμένοι με τα αποτελέσματα, καθώς διαπίστωσαν ότι είναι πλέον διάτρητες οι αμυντικές ικανότητες του καθεστώτος Ασαντ.

Αυτό ενδέχεται να σημαίνει ότι την κατάλληλη στιγμή το Τελ Αβίβ θα είναι σε θέση να εξοντώσει και τον ίδιο τον Μπασάρ αλ – Ασαντ. Θεωρείται πάντως απίθανο οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι να αναλάβουν αυτοί να ανατρέψουν -χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ- το καθεστώς Ασαντ κατά το πρότυπο που ακολούθησαν στη Λιβύη, όταν ανέτρεψαν τον Καντάφι. Πρώτα πρώτα η Συρία δεν έχει κοιτάσματα πετρελαίου ή φυσικού αερίου για να αρπάξουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ, όπως έκαναν στη Λιβύη. Επειτα, αν ανατρέψουν τον Ασαντ, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι οι μισθοφόροι του σκοινιού και του παλουκιού που έχουν μαζέψει από όλες τις αραβικές χώρες θα πάρουν την εξουσία στη Δαμασκό.

Εξελίξεις κατά το πρότυπο του Ιράκ είναι πολύ πιθανότερες. Με άλλα λόγια, δεν αποκλείεται καθόλου να διεισδύσουν στη Συρία Ιρανοί μαχητές, οι οποίοι σε συνεργασία με υπολείμματα του στρατού του Ασαντ να διεκδικήσουν και ίσως να καταλάβουν την εξουσία. Μια τέτοια εξέλιξη, η οποία ταυτόχρονα θα αποσταθεροποιούσε πλήρως και την αμερικανική κατοχή του Ιράκ και θα έφερνε σε σχεδόν άμεση αντιπαράθεση την Τεχεράνη με το Τελ Αβίβ, θα προκαλούσε συνθήκες γενικευμένου πολέμου σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Η ακροδεξιά ηγεσία του Ισραήλ επιθυμεί σφοδρότατα κάτι τέτοιο, έχοντας την αυταπάτη ότι έτσι θα μπορέσει να καθυποτάξει το Ιράν. Η αμερικανική κυβέρνηση όμως δεν έχει κανένα λόγο να επιδιώξει γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, όπου δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να ανατραπούν τα καθεστώτα κάποιων εμιράτων του Κόλπου ή να εξεγερθούν με ιρανική υποκίνηση και στρατιωτική βοήθεια οι Σαουδάραβες σιίτες στις πετρελαιοφόρες βορειοανατολικές περιοχές της χώρας τους, προκαλώντας εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου παγκοσμίως, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Από την άλλη πλευρά όμως, αν για οποιονδήποτε λόγο προκληθεί στρατιωτική σύρραξη σε οποιοδήποτε σημείο του Κόλπου, οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλη επιλογή από το να στείλουν όσες εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες χρειαστούν για να ελέγξουν την κατάσταση.

Θα πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη περιπέτεια με εντελώς άγνωστη έκβαση, καθώς είναι εντελώς αδύνατον για την Ουάσιγκτον να καταλάβει στρατιωτικά το Ιράν. Επιπροσθέτως, η αμερικανική επιρροή στην Αίγυπτο έχει αποδυναμωθεί τόσο ώστε να μην είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορέσει να αντέξει σε γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ βεβαίως και εξοπλίζουν μυστικά τους υποτιθέμενους και τους πραγματικούς αντικαθεστωτικούς της Συρίας. Φυσικά και τους παρέχουν συγκαλυμμένη στρατιωτική εκπαίδευση. Βεβαίως και υποχρεώνουν τους εμίρηδες του Κόλπου να τους μισθοδοτούν και να πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους για τον εξοπλισμό τους. Είναι αυτονόητο ότι τους καλύπτουν πολιτικά, ακόμη και όταν αυτοί οι «κατσαπλιάδες» χρησιμοποιούν χημικά όπλα και προσπαθούν να αποδώσουν τη χρήση τους στο καθεστώς Ασαντ. Αλλο αυτό όμως και εντελώς άλλο πράγμα ένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

ethnos.gr

«Που το πάει το Ισραήλ;»

 Μάριος Ευρυβιάδης  Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου.

Για την Κύπρο οι αποφάσεις που θα πάρει σύντομα το Ισραήλ για το ζήτημα της χρήσης και διάθεσης του ενεργειακού του πλούτου, είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί οι σχετικές αποφάσεις της Ιερουσαλήμ να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη βιωσιμότητα ή μη, σίγουρα του κυπριακού κράτους, και  πιθανόν της κυπριακής κοινωνίας.

Είναι κρίσιμο λοιπόν να κατανοήσουμε το στρατηγικό πλαίσιο της λήψης αποφάσεων στο Ισραήλ και δη αποφάσεων που είναι ζωτικής στρατηγικής σημασίας και άπτονται της ασφάλειας, δηλαδή της επιβίωσης του εβραϊκού κράτους σ΄ ένα γεωγραφικό χώρο μη φιλικό και εν πολλοίς εχθρικό για το εβραϊκό κράτος.

Βασική αρχή, πυλώνας αι άξονας του Ισραηλινού κράτους είναι η αυτοβοήθεια. Πρέπει δηλαδή μόνο του, παντελώς μόνο του, να υπερασπιστεί την ελευθερία του, την εδαφική του ακεραιότητα και την το αυτεξούσιο των αποφάσεων/επιλογών του. Το Ισραήλ επεδίωξε και εξασφάλισε μία πραγματική στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ που σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στον πόλεμο του 1973, απεδείχθη ζωτική. Αλλά και τότε η μοίρα του Ισραήλ ήταν στα δικά του χέρια και όχι στο έλεος της Ουάσινγκτον. Το Ισραήλ κατείχε δικλείδα στρατηγικής ασφάλειας. Αυτή ήταν και το ατομικό/πυρηνικό του οπλοστάσιο. Και είχε και ένα δόγμα για τη χρήση του οπλοστασίου αυτού. Ήταν το ‘’Δόγμα Σαμψών’’. Κάποιοι το ονομάζουν και το ‘’Σύνδρομο Σαμψών’’ ή η ‘’Επιλογή Σαμψών’’.

Όπως μαθαίνουμε από το μύθο, ο Σαμψών έχασε την υπερφυσική του δύναμη, όταν η Φιλισταία Δαλιδά τον πρόδωσε κόβοντας την πλούσια κόμη του που ήταν η πηγή της δύναμης του. Οι Φιλισταίοι εχθροί του, αφού τον τύφλωσαν, τον αλυσόδεσαν στις κολώνες του ναού τους και τον περιγελούσαν. Με το πέρασμα του χρόνου ξαναμεγάλωσαν τα μαλλιά του, επανέκτησε τη δύναμή του και κατακρήμνισε το ναό σπρώχνοντας τις κολώνες, και λέγοντας ‘’αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλόφυλων’’.

Το δόγμα, σύνδρομο ή επιλογή Σαμψών αποτελεί την πεμπτουσία της υψηλής στρατηγικής του Ισραήλ όπως αυτή εκφράζεται με τις λέξεις ‘’Ποτέ Ξανά’’, ‘’Νever Αgain’’ ή εβραϊστή “Λε ολαμ λο οντ”.

Οι Εβραίοι του Ισραήλ είναι, ένας-ένας ξεχωριστά αλλά και ως κρατική οντότητα, συλλογικά ορκισμένοι να μην επιτρέψουν σε κανέναν να τους οδηγήσει ξανά σαν πρόβατα σε σφαγή όπως συνέβη στα χρόνια του γερμανο-ναζισμού στην Ευρώπη. Και ακριβώς γι ’αυτό το λόγο και προτού καν ανακηρυχθεί το εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη, αποφάσισαν ότι το νεόκοπο κράτος έπρεπε να αποκτήσει, όσο πιο γρήγορα ήταν εφικτό, το απόλυτο όπλο που ήταν το ατομικό. Για την ιστορία, ο εθνοπατέρας του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν ανέθεσε στο σημερινό Πρόεδρο του Ισραήλ, νεαρό τότε Σιμόν Πέρες, τον αρχισυντονισμό του εγχειρήματος.

Το Ισραήλ απέκτησε τα πρώτα ατομικά του όπλα, δύο στον αριθμό, πριν τον πόλεμο του 1967 και ήταν έτοιμο να τα χρησιμοποιήσει, αν κάτι πήγαινε πολύ στραβά στον πόλεμο αυτό, γνωστό και ως Πόλεμο των Έξι Ημερών. Δεν προέκυψε τέτοια ανάγκη αφού κατατρόπωσαν τους Άραβες.

Το 1973 όταν δέχτηκε την καθυστερημένη αλλά αναμενόμενη και οργανωμένη αντεπίθεση των Αράβων σε δύο μέτωπα, στο Σινά και τα Υψώματα του Γκολάν, στις πρώτες μέρες του πολέμου το Ισραήλ ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής. Η τότε πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ κάλεσε την πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία της χώρας και της ανήγγειλε ότι ‘’καταστρέφεται ο Τρίτος Ναός του Σολομώντος’’, δηλαδή το Ισραήλ. Και δόθηκε η εντολή εφαρμογής της ‘’Επιλογής Σαμψών’’. Οπλίσθηκαν με ατομικά όπλα τα Αμερικανικά Φάντομ και οι πιλότοι περίμεναν στο ακουστικό με αναμμένες μηχανές. Ωστόσο, προτού ανοίξουν οι πύλες της κολάσεως, άλλαξαν δραματικά τα δεδομένα υπέρ του Ισραήλ, πρώτα στο μέτωπο με την Αίγυπτο και μετά σ ’αυτό της Συρίας και έτσι τα ατομικά όπλα ξανακλειδώθηκαν στο οπλοστάσιο. Εδώ πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι Ισραηλινοί ήταν έτοιμοι να χτυπήσουν ακόμα και τη Σοβιετική Ένωση αν παρέμβαινε υπέρ των Αράβων, απειλώντας έτσι την ύπαρξη του Ισραήλ.

Από τότε το Ισραήλ έχει αποκτήσει ένα τρομακτικό οπλοστάσιο το οποίο σήμερα ξεπερνά τις τετρακόσιες θερμοπυρηνικές κεφαλές και με δυνατότητες χρησιμοποίησης του, με αεροπλάνα και υποβρύχια, σε όλα σχεδόν τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Επί τούτου το πολιτικο-στρατηγικό μήνυμα της ηγεσίας του Ισραήλ, είναι ότι όσες χώρες επιλέγουν να μην κατέχουν πυρηνικά όπλα επιλέγουν να λειτουργούν, μέσα στο αναρχοκρατούμενο διεθνές σύστημα, ως δευτεροκλασάτα κράτη. Η επιβίωση των κρατών αυτών εξαρτάται από τρίτους. Οι τρίτοι παρουσιάζονται ως πάτρωνες και ως μεγαλόψυχοι, αλλά σε τελευταία ανάλυση λειτουργούν και ως στυγνοί εκβιαστές αλλά ακόμη και εκτελεστές.

Έχοντας ως παραδοχές τις παραπάνω στρατηγικές διαπιστώσεις, μπορούμε να κάνουμε ένα άλμα στα σημερινά που μας αφορούν άμεσα. Πού το πάει τελικά το Ισραήλ ως προς τις σχέσεις του με την Τουρκία σε συσχετισμό με την Κύπρο ειδικά, αλλά και με την Ελλάδα; Και ποια πολιτική θα ακολουθήσει αναφορικά με τη διάθεση του ενεργειακού του πλούτου στις αγορές, μετά τη φαινομενική εξομάλυνση των σχέσεων Ιερουσαλήμ-Άγκυρας. Βομβαρδιζόμεθα καθημερινά από παντού με ειδήσεις, αναλύσεις και δηλώσεις ότι η πιο ‘’οικονομική’’ και ‘’λογική’’ πολιτική είναι να διατεθεί το πλεόνασμα του Ισραηλινού υγραερίου μέσω Τουρκίας προς τις Ευρωπαϊκές αγορές. Μια τέτοια απόφαση θα περιορίσει τις επιλογές της Κύπρου και ακόμα χειρότερα, θα την καταναγκάσει να προσδεθεί και αυτή στο Τουρκικό άρμα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ας δούμε τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Το μόνο σίγουρο που γνωρίζουμε είναι ότι στην πρώτη φάση, που ήδη υλοποιείται, το Ισραήλ αποφάσισε την τροφοδότηση της δικής του εσωτερικής αγοράς. Αυτόματα αυτό του επιτρέπει να απεμπλακεί από την εδώ και τρεις δεκαετίες συμβατική εξάρτηση του από το Αιγυπτιακό αέριο. Πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί ότι με την Αίγυπτο και σε αντίθεση με την Τουρκία, το Ισραήλ είναι συμβατικά δεσμευμένο με μια διεθνή συνθήκη ειρήνης.

Πέραν της απεμπλοκής από την αποδεδειγμένα επισφαλή αιγυπτιακή εξάρτηση, η διάθεση του υγραερίου στην εσωτερική αγορά παρέχει στο Ισραήλ ένα τρομακτικό βιομηχανικά συγκριτικό διεθνές πλεονέκτημα. Εδώ μπορούμε να κάνουμε έναν άμεσο συσχετισμό με την Κύπρο. Σε τελική ανάλυση, και αν η Κύπρος στριμωχθεί από παντού και παραμείνει χωρίς διεθνείς επιλογές, διατηρεί την δική της τελική επιλογή να διαθέσει το αέριο της στην Κυπριακή αγορά και μόνο. Άμεσα και έμμεσα κάτι τέτοιο μπορεί  να αυξήσει τα δεδομένα της Κυπριακής οικονομίας με ένα ποσό της τάξης των 10 δις ευρώ τουλάχιστον ετησίως. Μπορεί δηλαδή να μηδενιστούν όλα τα ενεργειακά κόστη της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας. Και με τον υφιστάμενο ενεργειακό πλούτο της Κύπρου, αυτό μπορεί να διαρκέσει… εσαεί. Είναι αυτό ένα πραγματικά ασύγκριτο στρατηγικό πλεονέκτημα το οποίο πρέπει να μελετηθεί.

Επανέρχομαι στο Ισραήλ. Είναι πραγματικά τρομακτικά τα συμφέροντα, κρατικά και ιδιωτικά που σπρώχνουν για διάθεση του Ισραηλινού αερίου μέσω Τουρκίας και εξίσου τρομακτική είναι η συντονισμένη καταιγιστική προπαγάνδα υπέρ της επιλογής αυτής.

Στη βάση των παραδοχών που προανέφερα, της υψηλής, δηλαδή, στρατηγικής του Ισραήλ για μη εξάρτηση από τρίτους σε υπαρξιακά και ζωτικά ζητήματα, εκτιμώ και τολμώ να προβλέψω ότι η Ιερουσαλήμ δεν πρόκειται να βάλει όλα τα αυγά της στο όποιο Τουρκικό καλάθι. Δεν πρόκειται δηλαδή να κατασκευαστεί ο περιβόητος και πολυσυζητημένος αγωγός από τα Ισραηλινά κοιτάσματα προς την Τουρκία. Ισραηλινό υγραέριο θα καταλήγει στη Τουρκική αγορά αλλά σε υγροποιημένη μορφή. Έτσι το Ισραήλ διασφαλίζει τις επιλογές του.

Επιπλέον, όσοι παρακολουθούν στοιχειωδώς την παγκόσμια ενεργειακή αγορά γνωρίζουν ότι είναι οι ασιατικές αγορές που αυξητικά κυριαρχούν στη ζήτηση ενέργειας. Η πιο στρατηγικά ορθή κίνηση του Ισραήλ είναι να διαθέσει το αέριο του σε υγροποιημένο μορφή προς την Ασία. Πρακτικά αυτό σημαίνει κατασκευή ενός αγωγού από τα μεσογειακά παράλια του Ισραήλ προς το λιμάνι Εϊλάτ στην Ερυθρά θάλασσα και την κατασκευή εκεί σταθμού υγροποίησης.

Τέλος εκτιμώ ότι, επειδή το Ισραήλ επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή του προς την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα παίξει με την Κύπρο υποστηρίζοντας την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στην Κυπριακή επικράτεια. Και ακριβώς επειδή η Κύπρος βρίσκεται σε δυσμενέστατη κατάσταση, θα μπορεί το Ισραήλ να εξασφαλίσει πλεονεκτικούς όρους και μάλιστα με ένα κράτος που αποδεδειγμένα μπορεί να έχει φιλικές σχέσεις και πολιτισμένο διάλογο. Αυτά σε αντίθεση με την Τουρκία.

Η μόνη σοβαρότατη επιφύλαξη που έχω στο ζήτημα αυτό είναι κατά πόσο θα συνεχίσει να υφίσταται το σημερινό Κυπριακό κράτος, με το οποίο να μπορεί να συναλλάσσεται το Ισραήλ και μαζί του τα υπόλοιπα κράτη. Διότι με την αποδεδειγμένα πλέον ανικανότητα και ανεπάρκεια των πολιτικο-οικονομικών ταγών της Κύπρου και με την εξουσία πλέον στα χέρια των θιασωτών κρατοκτώνων σχεδίων τύπου Ανάν, ο Νίκος Αναστασιάδης μπορεί να καταντήσει ο τελευταίος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μπορεί να περάσει δηλαδή στην ιστορία ως ο άνθρωπος που προήδρευσε της ολικής καταστροφής του τόπου  και του Ελληνισμού της Κύπρου. Εκεί πραγματικά ο Δημήτρης Χριστόφιας θα τον έχει ξεγελάσει.

www.efylakas.com

Πώς η Ευρώπη χειρίζεται το Ισραήλ;

Οι σχέσεις Ισραήλ- Ευρώπης βρέθηκαν τη Δευτέρα στο επίκεντρο των συζητήσεων στη συνάντηση των ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες.  Ένα θέμα ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς στην Ευρώπη των 27 δεν υπάρχει ομοφωνία, ενώ το Ισραήλ έχει την εύνοια της υπερδύναμης Αμερικής.

Η ευρωπαϊκή στήριξη στην παλαιστινιακή προσπάθεια να γίνει ένα «κράτος παρατηρητής» στον ΟΗΕ τον περασμένο μήνα και η ακόλουθη ηχηρή καταδίκη του Ισραήλ σχετικά με την αναγγελία των νέων εποικισμών ήταν ένα διπλό χτύπημα σε μια χώρα που αναμένει συνήθως την ευρωπαϊκή υποστήριξη.

Η Ευρώπη, εδώ και πολλά χρόνια, μένει στο περιθώριο των συγκρούσεων, αλλά κάποιες θέσεις, όπως η απαγόρευση των προϊόντων από τους οικισμούς του Ισραήλ, του οποίου ο Νο 1 εμπορικός εταίρος είναι η Ευρώπη, εξελίσσονται και πιθανόν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο της Ευρώπης στη σύγκρουση. Όταν έγινε πρόσφατα η ψηφοφορία στον ΟΗΕ για την αναβάθμιση του καθεστώτος της Παλαιστίνης, η έκπληξη δεν ήταν το αποτέλεσμα, αλλά ποιες χώρες δεν στάθηκαν στο πλευρό του Ισραήλ. «Ναι» ψήφισαν μεταξύ άλλων η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία, ενώ κάποιοι από τους ισχυρότερους συμμάχους του Ισραήλ, όπως η Βρετανία και η Γερμανία προτίμησαν να απέχουν.

Όταν λίγο αργότερα το Ισραήλ ανακοίνωσε τη δημιουργία νέων εποικισμών, πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Βρετανία,  απείλησαν ότι θα ανακαλέσουν τους πρεσβευτές τους. Μέχρι στιγμής δεν το έκαναν. Η Ευρώπη παρουσιάστηκε διχασμένη, με 14 κυβερνήσεις να υποστηρίζουν την Παλαιστίνη και 12 να απέχουν.

 Αραβικοί δεσμοί

Σήμερα η ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη θεωρείται ένα πολύπλοκο εσωτερικό θέμα στην Ευρώπη, με επικαλύψεις ιστορικής ενοχής από το Ολοκαύτωμα, την ίδια στιγμή που κάποιες χώρες, ιδιαίτερα η Γαλλία, έχουν σημαντικούς αραβικούς δεσμούς. Και με τα πρόσφατα κύματα μετανάστευσης που συνέπεσαν με την αύξηση του αντι-μουσουλμανικού συναισθήματος, το τοπίο είναι θολό και μεταβαλλόμενο. Η μετανάστευση έχει, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυξήσει τον αντι-σημιτισμό, ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι πρώην αντισημίτες της δεξιάς επικροτούν το Ισραήλ και καταδικάζουν το «εξισλαμισμό» της Ευρώπης.

Στη Γαλλία, όλες αυτές οι τάσεις είναι σαφείς. Κατά τη διάρκεια ενός πρόσφατου ταξιδιού στη Γαλλία του  ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για να παραστεί σε τελετή εις μνήμη των τεσσάρων Εβραίων που σκοτώθηκαν σε ένα σχολείο της Τουλούζης από έναν οπλοφόρο ονόματι Μοχάμεντ Μεράχ, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ δήλωσε: «Εκπροσωπείτε μια χώρα που δημιουργήθηκε μετά το Ολοκαύτωμα για να χρησιμεύσει ως καταφύγιο για τους Εβραίους. Γι’ αυτό κάθε φορά που ένας Εβραίος γίνεται στόχος επειδή είναι Εβραίος, το Ισραήλ επηρεάζεται».

Η κοινή γνώμη έχει κουραστεί από την πολύχρονη διαμάχη. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Γαλλικού Ινστιτούτου Κοινής Γνώμης, το 78% των ερωτηθέντων υποστηρίζουν ένα παλαιστινιακό κράτος, σε σχέση με το 70% που ήταν πριν από δύο χρόνια. Σε μια παγκόσμια έρευνα της Pew,  οι Δυτικοευρωπαίοι έδειξαν μεγαλύτερη συμπάθεια για τους Παλαιστίνιους από ότι οι Αμερικανοί. Ο Jean-François Daguzan, αναπληρωτής διευθυντής της δεξαμενής σκέψης Fondation pour la Recherche Strat στη Γαλλία, θεωρεί ότι η λαϊκή υποστήριξη για την Παλαιστίνη έχει τόσο ιστορική όσο και σύγχρονη προέλευση. «Στο τέλος, έχουμε έναν μεγάλο αριθμό πολιτών, οι οποίοι, για διάφορους λόγους, άλλοι για συναισθηματικούς, άλλοι για ιδεολογικούς, ή κάποιοι απλά επειδή βασίζονται στο συναίσθημα της αδικίας, θεωρούν ότι οι Παλαιστίνιοι πρέπει να έχουν ένα δικό τους κράτος» σχολιάζει.

Οι ευρωπαϊκές χώρες πρωτοστάτησαν στη λύση των «δύο κρατών» πριν από τρεις δεκαετίες και πριν από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ. Ενώ έχουν συχνά θεωρηθεί ως ένα αντίβαρο στην υποταγή των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, έχουν διατηρήσει στενούς δεσμούς με το Ισραήλ, που συχνά μοιάζει με κοινωνική διάσταση, λέει ο Καρίμ Εμίλ Μπιτάρ, ερευνητής στο Ινστιτούτο Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων στο Παρίσι. «Υπήρξε μια διάσταση απόψεων μεταξύ της κοινής γνώμης και της κυβέρνησης», σχολιάζει. Τώρα, αυτό θα μπορούσε να αλλάζει, καθώς αυξάνεται η απογοήτευση για το Ισραήλ εξαιτίας των εποικισμών. Τον Μάιο, η ΕΕ εξέδωσε μία δηκτική έκθεση για το θέμα, συζητώντας τη βιωσιμότητα της λύσης των δύο κρατών και την απαγόρευση των προϊόντων σε παράνομους εποικισμούς, ως έναν τρόπο για να προχωρήσει η ειρηνευτική διαδικασία.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες μπορεί να επικρότησαν τον Μαχμούντ Αμπάς στον ΟΗΕ για να ενισχύσουν τη δέσμευσή τους στη μη βία, στον απόηχο του πρόσφατου πολέμου στη Γάζα. Αλλά υπάρχει επίσης και η πολιτική στο παιχνίδι.

Ο Jonathan Schanzer, αντιπρόεδρος για την έρευνα του Ιδρύματος για την Άμυνα της Δημοκρατίας στην Ουάσιγκτον, λέει ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες είναι επίσης απογοητευμένοι με την αδράνεια των ΗΠΑ, σε μια εποχή που έχουν να αντιμετωπίσουν εθνικές εκλογές. «Χωρίς αμφιβολία, έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επενδύουν πλέον στις ΗΠΑ, ως τον κύριο ρυθμιστή της σύγκρουσης», λέει. «Με τη νέα φουρνιά των ηγετών εν μέσω της ευρωπαϊκής κρίσης, οι οποίοι επιθυμούν να υψώσουν το ανάστημά τους και να εξετάσουν το ρόλο του ηγέτη, καθώς και την απουσία ηγετικού ρόλου των ΗΠΑ, αυτός είναι ο τρόπος που παίζεται το δράμα».

Πολλοί αμφιβολία ότι η ΕΕ θέλει, ή είναι ικανή, να παίξει έναν πιο ουσιαστικό και ενοποιητικό ρόλο στη σύγκρουση. «Νομίζω ότι το βάρος της Ευρώπης είναι πολύ περιορισμένο, όπως ήταν πάντα, και δεν θεωρώ ότι αυτό που συμβαίνει τώρα θα αλλάξει κάτι», λέει ο Alain Dieckhoff, ένας εμπειρογνώμονας από το Ισραήλ και διευθυντής έρευνας στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Αλλά ο Daniel Levy, διευθυντής του Προγράμματος για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική στο Συμβούλιο για τις Εξωτερικές Σχέσεις του Λονδίνου, διαφωνεί, ειδικά αν η ΕΕ θα χρησιμοποιούσε την επιρροή της για το θέμα των αγαθών στους οικισμούς. «Η Ευρώπη είναι η πίσω αυλή του Ισραήλ», λέει. «Με την πάροδο του χρόνου θα μπορούσε να εισαγάγει μια νέα δυναμική σε αυτό».

 Πηγή: Antinews (11/12/2012), «Πώς η Ευρώπη χειρίζεται το Ισραήλ;»Άρθρο στην αγγλική: csmonitor(10/12/2012), «On Europe’s foreign agenda: how to handle Israel»

ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΕΙΣΒΟΛΗ Οι Ισραηλινοί προ των πυλών της Γάζας - Δύο Ταξιαρχίες "άναψαν μηχανές"

Εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας είναι έτοιμοι να πραγματοποιήσει ο ισραηλινός Στρατός, όπως καταδεικνύουν όλα τα στοιχεία. Αυτή την ώρα η ειδικευμένη σε επιχειρήσεις εντός αστικών περιοχών 84ηΤαξιαρχία Givati και η μοναδική Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών του ισραηλινού Στρατού έχουν λάβει θέσεις μάχης γύρω από την Γάζα. Σημειώνεται ότι η Ταξιαρχία Givati είχε πραγματοποιήσει επιχείρηση βαθιάς διείσδυσης στην Λωρίδα της Γάζας το Φεβρουάριο του 2008 στην επιχείρηση Hot Winter στην οποία είχαν σκοτωθεί 122 μαχητές των Παλαιστινίων και τρείς Ισραηλινοί. Σήμερα όμως τα πράγματα θα είναι έτσι; Η Χαμάς έχει εξοπλιστεί πολύ καλά από το Ιράν και το κυριότερο δείχνουν πολύ περισσότερο εκπαιδευμένοι απ'ότι στις προηγούμενες μάχες. 

Πριν δύο ώρες, ήχησαν οι σειρήνες του πολέμου στο Τελ αβίβ για πρώτη φορά μετά το 1991, την ώρα που σε απόσταση μικρότερη από 12 χλμ από το Τελ Αβίβ και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή Rison Lezion προσέκρουσαν ρουκέτες που εξαπέλυσε η Hamas από την Λωρίδα της Γάζας και οι οποίοιες ξέφυγαν από το Iron Dome. Για πρώτη φορά πύραυλοι από την Λωρίδα της Γάζας έπληξαν περιοχές στο κέντρο της χώρας με τις σειρήνες να ηχούν  στις πόλεις Holon, Ness Ziona, Gan Raveh, Beer Yacov αλλά και στο Τελ Αβίβ στέλνοντας τους κατοίκους της πόλης στα καταφύγια.

Επιπλέον οι τηλεπικοινωνίες στο Τελ Αβίβ διεκόπησαν. Την ευθύνη για την επίθεση με πυραύλους  Fajr ιρανικής κατασκευής στο Τελ Αβίβ ανέλαβε η οργάνωση Islamic Jihad. Συνολικά 275 ρουκέτες έχουν εκτοξευτεί από χτές από την Λωρίδα της Γάζας από αυτές οι 80 αναχαιτίστηκαν από το σύστημα Iron Dome.

Τρείς ρουκέτες έπληξαν στην περιοχή της ερήμου Negev στην πόλη Beersheba κοντά στην περιοχή της Dimona όπου βρίσκονται οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ σε απόσταση 75 χλμ από την Γάζα από τις οποίες οι δύο αναχαιτίστηκαν από το σύστημα Iron Dome.

Τρία ακόμα πύραυλοι έπληξαν την περιοχή Eshkol. Από την αρχή της επιχείρησης Pillar of Defense των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων έχουν πληγεί 200 στόχοι στην Γάζα Και όπως αναφέρουν οι Ισραηλινοί δεν έχουν πληγεί αστυνομικοί σταθμοί, πολίτες ή άλλα δημόσια κτίρια παρα εκτοξευτές πυραύλων σημεία αποθήκευσης κλπ. Από την επίθεση της Hamas έχουν τραυματιστεί 13 πολίτες 3 στρατιώτες ενώ σκοτώθηκαν τρείς πολίτες.

 defencenet.gr

Το Ισραήλ προετοιμάζει επίθεση στην Γάζα;

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Οι πυραυλικές επιθέσεις της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ συνεχίζονται σε καθημερινή βάση , φέρνοντας σε απόγνωση την Ισραηλινή κυβέρνηση και τους κατοίκους . Όλες οι προσπάθειες αντιμετώπισής των , διπλωματικές, στρατιωτικές κλπ , έχουν αποτύχει και πλέον οι ενδείξεις ότι το Ισραήλ θα επιχειρήσει «στρατιωτική λύση» στο πρόβλημα αυτό όλο και πληθαίνουν το τελευταίο χρονικό διάστημα. Η αγανάκτηση του κόσμου στο νότιο Ισραήλ, που καθημερινά ζει με τον φόβο της πυραυλικής επίθεσης ξαφνικά, μέρα η βράδυ, οιαδήποτε ώρα του 24ώρου. Έτσι πληθαίνουν οι φωνές μέσα στο Ισραήλ για την λήψη δραστικών και συνάμα αποτελεσματικών μέτρων και για την «τελική» λύση του θέματος, με οιαδήποτε κόστος.
Έτσι λοιπόν έχουμε τελευταία και αφού τελείωσε το θέμα των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών , σαφείς ενδείξεις Ισραηλινών προετοιμασιών, ιδιαίτερα στον διπλωματικό και πολιτικό τομέα, αφού στον στρατιωτικό τομέα οι Ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είναι πάντα έτοιμες για επιχειρήσεις μικρής ή μεγάλης κλίμακας. Πρόσφατα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου συναντήθηκε πρέσβεις ξένων χωρών στο Ισραήλ, κατά την οποία τους ενημέρωσε για το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπιστεί τους πολίτες του από τις συνεχιζόμενες επιθέσεις από τη Γάζα, καθώς και τις αντιδράσεις της πολιτικής ηγεσίας για την κλιμάκωση της έντασης στα νότια σύνορα του Ισραήλ. Την σκυτάλη πήραν πολλοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι και διάφοροι πολιτικοί ηγέτες, που αναφέρθηκαν στο φλέγον αυτό θέμα.

O Νετανιάχου δήλωσε στους ξένους πρέσβεις ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα και υποχρέωση να υπερασπιστεί τους πολίτες του. Η ανωτέρω δήλωση έγινε ενώ οι πολιτικοί από όλα τα κόμματα σχεδιάζουν ‘γραμμές στην άμμο’ για πιθανή χερσαία επιχείρηση στη Λωρίδα. Συγκεκριμένα, ο Ισραηλινός Π/Θ τόνισε ότι :
«Εάν ηχήσει συναγερμός, οι κάτοικοι στο νότιο Ισραήλ, 1 εκατ. άτομα έχουν 15 δευτερόλεπτα για να βρουν καταφύγιο. Δεν ξέρω αν κάποια από τις κυβερνήσεις σας θα δεχόταν αυτή την πραγματικότητα.
Εγώ δεν μπορώ να τη δεχτώ. Ο κόσμος –πρόσθεσε- πρέπει να κατανοήσει ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα και το καθήκον να προστατεύει τους πολίτες του και δράσει για να σταματήσει η εκτόξευση ρουκετών».

Από την πλευρά της, η αρχηγός του Εργατικού κόμματος Shelly Yacimovich, σε περιοδεία της στο νότιο Ισραήλ, τάχθηκε κατά της ανάληψης στρατιωτικής δράσης, δηλώνοντας στο Ρ/Σ των ΕΔ ότι «βρισκόμαστε στις παραμονές εκλογών, και επιχειρήσεις πέραν των αεροπορικών ή των στοχευμένων επιθέσεων απαιτούν σταθερότητα και εθνική συναίνεση. Μια τέτοια δράση –πρόσθεσε – μπορούσε να είναι αναγκαία, αλλά όχι τώρα». Ο Πρόεδρος του κοινοβουλίου Reuven Rivlin εξέφρασε τη διαφωνία του, λέγοντας ότι οι επερχόμενες εκλογές δεν θα πρέπει να αποτρέψουν μια ευρείας κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα: «Όποιος πιστεύει ότι έχουμε ξεχάσει πώς να αντιμετωπίζουμε τις συνεχείς τριβές, τόνισε, όποιος νομίζει ότι θα επιτρέψουμε το ένα τέταρτο του πληθυσμού του Ισραήλ να ζει σε συνθήκες ολοκληρωτικής παράλυσης προετοιμάζεται μόνος του για την ήττα». Ο Υπουργός Οικονομικών Yuval Steinitz, προειδοποίησε ότι συν τω χρόνω, οι ρουκέτες θα χτυπούν όλο και πιο κοντά στο κέντρο του Ισραήλ, και ότι το Ισραήλ δεν μπορεί πλέον να προστατευθεί τόσο εύκολα».
Ο Σαούλ Μοφάζ , πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου (του κόμματος Καντίμα) δήλωσε ότι, από την εμπειρία του ως πρώην επικεφαλής των IDF, η καλύτερη πολιτική για να σταματήσει η Χαμάς την τρομοκρατική δράση της είναι να δολοφονηθούν οι ηγέτες της τρομοκρατικής οργάνωσης: «Σε μεγάλο βαθμό –είπε – επιτύχαμε την αποτροπή (τέτοιων ενεργειών) με την πολιτική των στοχευμένων δολοφονιών». Εδώ να επισημάνουμε ότι επί αρχηγίας των IDF υπό τον στρατηγό Μοφάζ, οι επιλεκτικές δολοφονίες ηγετών των Παλαιστινιακών οργανώσεων ήταν στρατηγική επιλογή και πολλοί Παλαιστίνιοι ηγέτες, που κατηγορούντο από το Ισραήλ για τρομοκρατικές ενέργειες είχαν εκτελεστεί , από επιχειρήσεις των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων
Ο Πρόεδρος Σιμόν Πέρες σε πρόσφατες δηλώσεις του στην εφημερίδα Jerusalem Post ανέφερε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο νότιο Ισραήλ είναι «ηλίθιες», και το Ισραήλ πρέπει να ανταποκριθεί γρήγορα και άμεσα. Το Ισραήλ –πρόσθεσε- προσπαθεί να αποφύγει μεγάλης κλίμακας αντίποινα ή ένα πόλεμο εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, που θα έβλαπτε αναπόφευκτα και πολίτες, αλλά ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή, αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, κατά την οποία ένα εκατομμύριο μητέρες και παιδιά στο νότο δεν μπορούν κοιμηθούν ήσυχοι ούτε μια νύχτα. Ωστόσο, συνέχισε, χρειάζεται διπλωματία για να επιτευχθεί μια μακροπρόθεσμη λύση: «Δεν μπορείς –είπε – να καταπολεμάς την τρομοκρατία μόνο με τα όπλα»
Τέλος, ο Πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Τελ Αβίβ Dan Shapiro εξέφρασε χθες την υποστήριξή του προς το Ισραήλ, γράφοντας στο Facebook του, ότι, «οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπίζει τον εαυτό του και τους πολίτες του από τέτοιου είδους επιθέσεις».

Είναι γεγονός ότι οι πυραυλικές επιθέσεις της Χαμάς από την Γάζα είναι συνεχείς, ανελέητες και χωρίς σταματημό. Οι κάτοικοι ζουν σε ένα καθεστώς φόβου και «μακάβριας» προσμονής σε καθημερινή βάση, που τους έχει επηρεάσει ψυχολογικά και κατηγορούν την κυβέρνηση ότι δεν είναι ικανή να προστατεύσει τους πολίτες της. Είναι γεγονός ότι η ηγεσία της Χαμάς στην Γάζα έχει επιλέξει ως στρατηγική επιλογή, τις πυραυλικές επιθέσεις στο νότιο Ισραήλ,
καθώς δεν δέχεται ούτε να συνομιλήσει με το «σιωνιστικό μόρφωμα», όπως αποκαλεί το Ισραήλ, καθώς αρνείται στην ουσία την ύπαρξή του και έχει ως πρωταρχικό σκοπό την εξαφάνισή του. Ακόμη και η μετριοπαθής Παλαιστινιακή πλευρά της Φατάχ, με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής , τον Μαχμούτ Αμπάς, όχι μόνο δεν μπορεί να παρέμβει, αλλά στην ουσία δεν έχει σχεδόν καθόλου επαφές, καθόσον στην Παλαιστίνη υπάρχουν δύο Παλαιστινιακά «κράτη», το ένα στην Δυτική Όχθη και το άλλο στην Γάζα, με δύο ηγεσίες, που δεν έχουν καμιά επαφή και είναι σε διαρκή ρήξη από το 2006. Έτσι οι δηλώσεις των Ισραηλινών αξιωματούχων, καθώς και του Ισραηλινού Πρέσβη στο Ισραήλ δεν μας αφήνουν αμφιβολίες για το τι πρόκειται να συμβεί σύντομα. Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι το Ισραήλ προειδοποιεί και προετοιμάζεται. Προετοιμάζεται μόνο πολιτικά και διπλωματικά, γιατί όπως προείπαμε στρατιωτικά είναι πάντα έτοιμο. Ο νέος πόλεμος στην περιοχή θα αρχίσει από την Γάζα. Δεν τίθεται θέμα και αναμένουμε ότι το Ισραήλ θα ξεκινήσει τις επιχειρήσεις εναντίον της Χαμάς σύντομα. Το θέμα όμως που τίθεται ποια θα είναι η εξέλιξη και αν θα πυροδοτήσει περαιτέρω εξελίξεις στην εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής και δη σήμερα, που τα πράγματα είναι στην χειρότερη κατάσταση.

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην Ακόλουθος Άμυνας Τελ Αβίβ.

www.drougos.gr

O Ακήρυχτος Πόλεμος Ισραήλ και Ιράν (Γιαρμούκ και Ντιμόνα).

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Πριν μερικές ημέρες (22-23η Οκτωβρίου 2012) η διεθνής κοινότητα αιφνιδιάστηκε από μια περίεργη είδηση. Άγνωστα Α/Φ βομβάρδισαν και κατέστρεψαν το στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα Αλ Γιαρμούκ (Yarmouk), στο Χαρτούμ του Σουδάν. Το ερώτημα που δημιουργήθηκε αμέσως ποιοι το έκαναν και για ποιο λόγο και μάλιστα σε αυτή την χώρα το Σουδάν, αν και το μυαλό των επαϊόντων πήγε μόνο σε μία χώρα. Και στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική μόνο μία χώρα μπορούσε να κάνει τέτοιας μορφής αιφνιδιαστικής επιxείρηση. Το αίνιγμα λύθηκε μετά από λίγες ημέρες, όταν ο ίδιος ο πρόεδρος της χώρας ο Ομάρ Μπασίρ , ανακοίνωσε ότι πίσω από την επίθεση αυτή βρίσκεται το Ισραήλ. Ως συνήθως το Ισραήλ έχει ως πολιτική του να μην επιβεβαιώνει ούτε να απορρίπτει ότι δεν θέλει να αποκαλύψει.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας The Sunday Times, στη νυκτερινή επιχείρηση διάρκειας τεσσάρων ωρών, συμμετείχαν συνολικά δώδεκα εναέρια μέσα της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας.
Συγκεκριμένα, τέσσερα αεροσκάφη F-15I Ra’am έπληξαν το βιομηχανικό συγκρότημα Yarmouk ενώ άλλα τέσσερα παρείχαν αεροπορική κάλυψη σε ενδεχόμενο scramble των Σουδανικών MiG-29. Ταυτόχρονα στην Ερυθρά Θάλασσα πετούσε ζεύγος ελικοπτέρων CΗ-53 Yas’ur, έτοιμα να αναλάβουν αποστολή έρευνας και διάσωσης μάχης (CSAR) σε περίπτωση που κάποιο από τα πληρώματα των Ra’am αναγκαζόταν να εγκαταλείψει. Υποστηρικτικό ρόλο έπαιξε αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού τύπου Boeing 707, που εκτιμάται, πως σε κάποιο σημείο στην Ερυθρά Θάλασσα ανεφοδίασε με καύσιμα, τον σχηματισμό των F-15Ι Ra’am, τα οποία κλήθηκαν να διανύσουν απόσταση 2400 μιλίων (3900 ΚΜ) συνολικά. Τέλος, αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου G550 SEMA (Special Electronic Missions Aircraft) προσέφερε κάλυψη στο “πακέτο” από τα Αιγυπτιακά ραντάρ στο Σινά και την Σουδανική αεράμυνα που ήταν ανεπτυγμένη γύρω από το Χαρτούμ.

Και το ερώτημα είναι γιατί έγινε η παράτολμη αυτή επιχείρηση; Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές αποφασίστηκε από την Ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία η εξουδετέρωση του συγκεκριμένου στόχου, γιατί στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα «Αλ Γιαρμούκ», οι Σουδανοί κατασκεύαζαν βαλλιστικούς πυραύλους Sehab, που ανέπτυξε και κατασκευάζει η ιρανική αμυντική βιομηχανία, αφού πρώτα εξασφαλίστηκε σχετική άδεια από το καθεστώς των Μουλάδων της Τεχεράνης!

Έτσι λοιπόν, απώτερος σκοπός των Ιρανών ήταν να δημιουργήσουν μια στρατηγική εφεδρεία των συγκεκριμένων πυραύλων μακριά από το Ιράν, σε περίπτωση που το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ κατόρθωναν να τους εξουδετερώσουν εντός του Ιράν, με κάποιο αιφνιδιαστικό προληπτικό πλήγμα, ή με δολιοφθορά, όπως έγινε πέρυσι με το «ατύχημα» στη βάση πυραύλων Φόρντο.
Οι Σουδανοί, ως αντάλλαγμα, θα κρατούσαν έναν αριθμό πυραύλων για το δικό τους οπλοστάσιο.
Ο Πρόεδρος του Σουδάν Ομάρ Μπασίρ έκανε λίγες μέρες μετά την επίθεση μια δήλωση, περί λήψης «αποφασιστικών μέτρων κατά ισραηλινών συμφερόντων που αποτελούν πλέον νόμιμους στόχους». Η δήλωση αυτή ήταν στην ουσία «εντολή» προς εξτρεμιστικές Ισλαμιστικές οργανώσεις για κτυπήματα προς τον μεγάλο εχθρό των Αράβων και του Ισλαμισμού, το Ισραήλ. Και άλλο που δεν ήθελαν όλες οι ακραίες Ισλαμιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των παρεμφερών Παλαιστινιακών. Έτσι αμέσως μετά την δήλωση του Σουδανού Προέδρου Ομάρ Μπασίρ , ως αντίποινα φυσικά για την καταστροφή του Ιρανικού (στην ουσία) εργοστασίου πυραύλων στο Χαρτούμ, ομάδες Παλαιστινίων από την περιοχή της Γάζας, της Χαμάς φυσικά, προχώρησαν, το πρωί της Κυριακής 28 Οκτωβρίου, στην εκτόξευση ρουκετών Γκραντ, κατά του πυρηνικού αντιδραστήρα του Ισραήλ στη Ντιμόνα. Οι ρουκέτες εξερράγησαν σε υπαίθρια σημεία της συνοικίας Ραμάτ Νέγκεβ στα νοτιοδυτικά της Ντιμόνα.
Είναι η πρώτη φορά, που Παλαιστινιακοί πύραυλοι από την Λωρίδα της Γάζας, έφθασαν τόσο κοντά στην στρατηγικότερη και καλύτερα φυλασσόμενη περιοχή του Ισραήλ.
Το πυρηνικό εργοστάσιο απέχει μόλις 42,5 χιλιόμετρα από το νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας.

Η Χαμάς τελευταία έχει υιοθετήσει, κατά τρόπο εμφανή, μία νέα, επεκτατική και στοχευμένη πολιτική που σηματοδοτείται από δύο σοβαρές εξελίξεις:
Πρώτον, η ηγεσία της Χαμάς έχει μετατρέψει τη Λωρίδα της Γάζας σε επιχειρησιακό βραχίονα της Τεχεράνης εναντίον του Ισραήλ, συμπληρώνοντας τοιουτοτρόπως τη Χεζμπολλά, που δρα στα Βόρεια του Ισραήλ, από τον Νότιο Λίβανο.
Δεύτερον, η Ισλαμική αυτή ριζοσπαστική οργάνωση (Χαμάς) έχει αποκτήσει βελτιωμένους πυραύλους εδάφους-εδάφους και στρέφεται πλέον κατά των πιο ευαίσθητων στόχων που βρίσκονται εντός του βεληνεκούς τους, π.χ. κατά του πυρηνικού αντιδραστήρα του Ισραήλ, των αεροπορικών βάσεων και του αμερικανικού σταθμού ραντάρ που βρίσκονται στη Νέγκεβ. Είναι αυτονόητο ότι οι πύραυλοι Γκραντ που διαθέτει η Χαμάς προέρχονται από το Ιράν και εισήχθησαν στην Λωρίδα της Γάζας, με το λαθρεμπόριο που διεξάγεται από τα τούνελ, που συνδέουν την Γάζα με την Αίγυπτο, στο Σινά.
Η ηγεσία της Γάζας αναμένεται να συνεχίσει τις προσπάθειες εκπαίδευσης και βολής των πυραύλων και της τελειοποίησης της σκόπευσης των βλημάτων τους.

Το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας και η ηγεσία των IDF [Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων] αντέδρασαν αμήχανα απέναντι σε αυτήν την επικίνδυνη εξέλιξη. Ο εκπρόσωπος Τύπου των IDF (Israel Defense Forces), αποκάλυψε αρχικά ότι εκτοξεύτηκε μία ρουκέτα Γκραντ από τη Γάζα προς τη Μπέερ Σέμπα (πόλη κοντά στην Ντιμόνα),
κάνοντας εν συνεχεία λόγο για δύο ρουκέτες Γκραντ, που εξερράγησαν εκτός πόλεως.
Εντούτοις, οι επίσημες αρχές τήρησαν σιωπηρή στάση επί ώρες μετά την εκτόξευση της ρουκέτας Γκραντ κατά του πυρηνικού αντιδραστήρα. Στρατιωτικές πηγές από την περιοχή επισημαίνουν πως πρόκειται για την δεύτερη φορά, σε διάστημα ενός μηνός, όπου η Τεχεράνη εστιάζει στο πυρηνικό εργοστάσιο του Ισραήλ, δεδομένου ότι, στις 6 Οκτωβρίου, ένα Ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UAV) , κατάφερε να παραβιάσει τον εναέριο χώρο του Ισραήλ και να φωτογραφήσει τόσο τον πυρηνικό αντιδραστήρα όσο και το ραντάρ που χρησιμοποιείται για την αντιαεροπορική άμυνα της πυρηνικής εγκατάστασης. Τα στοιχεία που συνέλεξε το αεροσκάφος [προτού καταρριφθεί από ισραηλινό F-16] εστάλησαν στη Χαμάς προκειμένου να αξιοποιηθούν για τον υπολογισμό της τροχιάς του βλήματος που εκτοξεύτηκε κατά της Ντιμόνα. Και σε ότι αφορά το UAV , όπως αποκαλύφθηκε, ήταν τύπου stealth (αόρατο από τα ραντάρ) και μάλιστα αντίγραφο του αμερικανικού UAV Sentinel που είχαν αιχμαλωτίσει προ 10 μηνών οι Ιρανοί και μάλιστα ανέπαφο.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν τον ακήρυχτο πόλεμο που μαίνεται εδώ και μήνες μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Ένας πόλεμος χαμηλής έντασης, ανορθόδοξος τις περισσότερες φορές, που και οι δύο πλευρές χρησιμοποιούν έξυπνα όπλα, σύγχρονα μέσα, δολιοφθορές, δολοφονίες, σαμποτάζ, κυβερνοπόλεμο και κλασσικές πολεμικές επιχειρήσεις ακραίας μορφής. Επιστρατεύουν όλα τα μέσα που διαθέτουν και χρησιμοποιούν τους φίλους των, τους ομοϊδεάτες των, όπου και αν βρίσκονται, αρκεί να επιτευχθεί ο σκοπός των. Χρησιμοποιούν την προπαγάνδα, τον εκφοβισμό, την πολιτική και την διπλωματία και κάθε εφικτό μέσο. Και εκπέμπουν μηνύματα προς τον αντίπαλο.

Έτσι το μήνυμα που στέλνει η επιχείρηση του Ισραήλ προς τους Ιρανούς, είναι ότι τα Ισραηλινά μαχητικά διήνυσαν μια απόσταση 1.800-1.900 χιλιομέτρων, για να πλήξουν τους στόχους τους, ενώ το Ιράν απέχει 1.600 χιλιόμετρα. Άρα το μήνυμα λέει στους Ιρανούς: «Προσέξτε, το μακρύ χέρι του Δαυίδ σας φθάνει με άνεση!! Αυτό που κάναμε στους φίλους σας είναι μια δοκιμή». Βέβαια, οι συνθήκες που θα αντιμετώπιζε ενδεχόμενη επιχείρηση για να πληγούν οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις θα ήταν πολύ δυσκολότερες, αλλά και ο σχεδιασμός θα ήταν διαφορετικός.
Σε ότι αφορά τους Ιρανούς το μήνυμα στον αντίπαλο είναι ότι οι φίλοι του είναι κοντά , είναι δίπλα ή και μέσα στο Ισραήλ. Και θα αντιδράσουν, αν συμβεί αυτό που το Ισραήλ φωνάζει συνεχώς τον τελευταίο καιρό. Στο Βορρά, στον Νότιο Λίβανο είναι η Χεζμπολλά και εν μέρει το καθεστώς Άσσαντ (παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τον εμφύλιο, που σπαράσσει την χώρα). Και Νοτιοανατολικά του Ισραήλ, στη Γάζα η Χαμάς. Και μπορεί η Αεροπορία του Ισραήλ να είναι το μακρύ χέρι του Δαυίδ, αλλά και το Ιράν στον πυραυλικό τομέα έχει τρομερές δυνατότητες.Και ο ακήρυχτος αυτός πόλεμος μεταξύ των δύο κυρίων δυνάμεων σε όλη την Μέση Ανατολή, Ισραήλ και Ιράν θα συνεχίζεται και αναμένουμε τις Αμερικανικές εκλογές, το ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος και πλανητάρχης και τι αποφάσεις τελικά θα πάρει για την Μέση Ανατολή, που όσο περνάει ο καιρός οι εξελίξεις από κρίσιμες θα γίνονται επικίνδυνες.
Επικίνδυνες όχι μόνο για τους άμεσα εμπλεκόμενους και την περιοχή, αλλά και για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο και ενδεχομένως για ολόκληρο τον κόσμο.

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην Ακόλουθος Άμυνας στο Τελ Αβίβ.

www.drougos.gr

ΚΡΙΣΗ ΕΝΟΨΕΙ Σε πορεία σύγκρουσης πολεμικά του Ισραήλ και του Ιράν στην Ερυθρά θάλασσα

Σε πορεία σύγκρουσης ο ιρανικός στολίσκος με το ισραηλινό στην Ερυθρά θάλασσα σηματοδοτώντας την πρώτη άμεση αναμέτρηση των Ενόπλων Δυνάμεων των μεγάλων αντιπάλων στην Μέση Ανατολή.

Μετά από ολιγοήμερο ελλιμενισμό στο Port Sudan τα δύο ιρανικά πλοία απέπλευσαν σήμερα και βρίσκονται για μία ακόμη φορά στα ανοικτά των ακτών του Σουδάν στην Ερυθρά θάλασσα επιβεβαιώνοντας την ανάλυση  για επικείμενη αντιπαράθεση των δύο ναυτικών δυνάμεων Ισραήλ και Ιράν στην Ερυθρά μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Η ιρανική κορβέτα  Admiral Naghdi κλάσης Bayandor  μαζί με το πλοίο ανεφοδιασμού Kharg κλάσης Ol απέπλευσαν σήμερα με όλες τις τιμές από το σουδανικό λιμάνι για την εκτέλεση της αποστολής τους, που είναι η επίδειξη της ιρανικής ναυτικής παρουσίας σε θαλάσσιες περιοχές όπως η Ερυθρά που το Ιράν θεωρεί ότι έχουν τεράστια σημασία για τα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας. Την ίδια στιγμή ισραηλινά πολεμικά πλοία έχουν περάσει στην Ερυθρά και πλέουν με κατεύθυνση νότια προς διερεύνηση των προθέσεων των Ιρανών.

Με τις αμερικανικές εκλογές να πλησιάζουν και το αποτέλεσμα τους να είναι αμφίρροπο το Ισραήλ προσπαθεί να στείλει το δικό του μήνυμα προς την κυβέρνηση Ομπάμα αλλά και προς του υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων Μίτ Ρόμνει ότι δεν πρόκειται να αφήσει την τύχη του εβραϊκού κράτους στους πολιτικούς πειραματισμούς της αμερικανικής ηγεσίας.

Για τον λόγο αυτό και πραγματοποιήθηκε ο βομβαρδισμός των στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο Khartoum από την Αεροπορία του Ισραήλ όπου καταστράφηκαν οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι Shahab, για τον ίδιο λόγο πραγματοποιήθηκε το περίφημο σαμποτάζ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Frodo στο Ιράν και για τον λόγο αυτό το Ισραηλινό Ναυτικό δεν αδιαφόρησε για την ιρανική ναυτική παρουσία στην Ερυθρά, στα νώτα ουσιαστικά του εβραϊκού κράτους.

Από την άλλη πλευρά οι Ισραηλινοί ανησυχούν για την παρουσία των ιρανικών πλοίων στο Σουδάν και γενικότερα στην Ερυθρά θάλασσα και για ένα άλλο λόγο. Σύμφωνα με πληροφορίες τα ιρανικά πλοία μετέφεραν στρατιωτικό υλικό το οποίο λαθραία διοχετεύεται στην Hamas μέσω της Αιγύπτου.

Το υλικό αυτό περιλαμβάνει ρουκέτες πυραύλους πυρομαχικά τηλεπικοινωνιακό υλικό κλπ Για όλους αυτούς τους λόγους οι Ισραηλινοί πιθανόν να θελήσουν να στείλουν το δικό τους μήνυμα στην Τεχεράνη μέσα από μία ναυτική αντιπαράθεση στην Ερυθρά η οποία θα έχει το χαρακτήρα μίας περιορισμένης αλλά μεγάλου συμβολισμού ναυτικής σύγκρουσης.

 defencenet.gr                  

Το Ισραήλ αναλαμβάνει πλέον μόνο του να καταστρέψει το Ιράν...

Το Ισραήλ φέρεται να έχει αποσύρει την υπόσχεση του προς τον αμερικανό πρόεδρο Barack Obama να μην επιτεθεί στο Ιράν πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου και πληροφορίες από το Ισραήλ υποστηρίζουν ότι "Η αλλαγή της στάσης του Ισραήλ οφείλεται στην απόρριψη εκ μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ των θέσεων που οι Ισραηλινοί είχαν ζητήσει από τους Αμερικανούς να διεκδικήσουν κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων με το Ιράν αναφορικά με το μέλλον του πυρηνικού του προγράμματος".
Η αμερικανική διαπραγματευτική γραμμή είχε κοινοποιηθεί στον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας Ehud Barak στις 17 Μαΐου. Τότε, οι Αμερικανοί είχαν ενημερώσει τον Ehud Barak ότι δεν πρόκειται να πιέσουν τους Ιρανούς για την υιοθέτηση των Ισραηλινών προτάσεων οι οποίες περιελάμβαναν, την διακοπή της διαδικασίας εμπλουτισμού του ουρανίου στις ιρανικές εγκαταστάσεις, την μεταφορά εκτός Ιράν των αποθεμάτων ουρανίου που είναι εμπλουτισμένο άνω του 3,5% και τέλος την διακοπή της λειτουργίας των εγκαταστάσεων Fordo πλησίον της πόλης Qom.
Μετά την αποτυχία των Ισραηλινών να πείσουν τους συμβούλους του Αμερικανού προέδρου να προτείνει τις ισραηλινές θέσεις στις διαπραγματεύσεις της Βαγδάτης, οι Ισραηλινοί στράφηκαν στην υπουργό Εξωτερικών Hillary Clinton και στον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Tom Donilon οι οποίοι απάντησαν αρνητικά στο αίτημα της κυβέρνησης του Ισραήλ να επηρεάσουν την απόφαση του Obama.
Η αντίδραση του Ehud Barak στην αμερικανική άρνηση ήταν άμεση και χτές 23 Μαΐου σε ραδιοφωνική
του συνέντευξη ξεκαθάρισε ότι το Ισραήλ είναι πολύ ισχυρό και οι αρχές της χώρας γνωρίζουν ότι οι Ιρανοί είναι καλοί διαπραγματευτές και ότι θα επιδιώξουν να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα, συνεπώς τα περιθώρια για το Ισραήλ είναι πολύ στενά.

Όπως ανέφερε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας η θέση της χώρας του δεν έχει αλλάξει, η κυβέρνηση του Ισραήλ ακόμα πιστεύει ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να σταματήσει το Ιράν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων ενώ ολοκλήρωσε την τοποθέτηση του λέγοντας ότι όλες οι προοπτικές παραμένουν πάνω στο τραπέζι εννοώντας φυσικά και την πιθανότητα μονομερούς στρατιωτικού χτυπήματος στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.Σε μια σημαντική «αποκάλυψη» προχώρησαν Αμερικανοί αξιωματούχοι, βασιζόμενοι… σε κατάθεση ενός από τους ανώτατους συμβούλους του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Η αναφορά, η οποία δημοσιεύθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό NBC, κάνει λόγο για στενή σχέση μεταξύ της ιρανικής αντιστασιακής οργάνωσης ΜΕΚ και της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού, της γνωστής Μοσάντ.
Σύμφωνα και με την κατάθεση του Μοχάμαντ Τζαβάντ Λαριτζάνι, οι Ισραηλινοί δίνουν χρήματα στους «μουτζαχεντίν» (σ.σ. τους αντικαθεστωτικούς στο Ιράν), οι οποίοι σε αντάλλαγμα παρέχουν πληροφορίες στις ισραηλινές υπηρεσίες. Συμπλήρωσε ότι οι Ισραηλινοί επιπλέον, στρατολογούν και στηρίζουν υλικά τους αντικαθεστωτικούς.
Το περίεργο είναι ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι, δήλωσαν στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC ότι τα όσα δηλώνει ο Λαριτζάνι, σχετικά με τις στενές σχέσεις μεταξύ της ΜΕΚ και του Ισραήλ είναι «σωστά». Ωστόσο, δεν έμειναν μόνο σε αυτήν τη γενική επιβεβαίωση, αλλά συμπλήρωσαν ότι η δολοφονία του Ιρανού πυρηνικού επιστήμονα έγινε από μέλη αυτής της οργάνωσης…

Πηγή : www.defencenet.gr

TI ΛΕΧΘΗΚΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΜΥΝΑΣ ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ

Γράφει ο Δρ. Αθανάσιος Δρούγος

ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΝΕΤΑ-ΜΠΑΡΑΚ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ-ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΚΑΤΩΘΙ:
*6 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΓΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ.
*ΠΟΙΕΣ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ ΠΛΗΓΜΑ.
*ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΑΝ ΤΟΥΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ.
*ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΕ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ; Ή ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΝΙΚΕΥΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ, ΑΦΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΟΙ ΗΠΑ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΘΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΧΥ ΠΥΡΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ.
*ΑΝΑΛΥΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.
*ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΟΙ ΗΠΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΈΤΟΙΜΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ 4-6 ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ-ΤΑΝΚΕΡ ΓΙΑ ΕΝΑΕΡΙΟ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ , ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΔΥΟ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ.
*ΠΟΙΑ ΠΕΜΠΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΕΤΡΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΑΡΑΚΙΝΔΥΝΕΥΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ.
*Ο ΜΠΑΡΑΚ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΤΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ-ΙΣΠΑΝΙΑΣ-ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.
*ΑΝΤΑΛΛΑΞΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΑΠΟ ΕΠΙΓΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ.
*ΕΞΕΤΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕΝΑΡΙΑ ΜΕ ΕΜΠΛΟΚΗ ΠΥΡΑΥΛΩΝ ΕΔΑΦΟΥΣ-ΕΔΑΦΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΑΥΛΩΝ ΚΡΟΥΖ, ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ.
*ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ, ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ(ΑΡΑΒΕΣ ΤΟΥ ΚΟΥΖΕΣΤΑΝ-ΒΑΛΟΥΧΟΙ-ΑΖΕΡΟΙ).
*ΕΚΤΕΝΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΥΡΑΥΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΖΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ.
Ο ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΚΤΙΜΑ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 100 ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ. ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ –ΛΟΓΩ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΕΛΛΕΙΨΕΩΝ-ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΟΥΝ 4-6 ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ-ΤΑΝΚΕΡ.
ΑΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΕΡΓΗΣΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΚΤΙΜΩ ΟΤΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ ΜΠΑΡΑΖ ΠΥΡΑΥΛΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ. ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΖΜΠΟΛΛΑΧ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΛΙΒΑΝΟ.. ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ. ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΨΥΧΡΑΙΜΑ, ΕΚΤΙΜΩ ΌΤΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΠΥΡΑΥΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΑΦΟΥ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΘΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΚΛΙΜΑΚΩΤΟΥΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥΣ.
ΤΟ ΙΡΑΝ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΝΟΧΛΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΤΙΣ ΗΠΑ ΣΕ ΑΙΓΥΠΤΟ-ΣΥΡΙΑ-ΛΙΒΑΝΟ-ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ-ΥΕΜΕΝΗ-ΑΙΓΥΠΤΟ –ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΣΚΕΦΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΟ ΙΡΑΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΤΗΝ ΙΡΑΝΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ ΤΗΝ ΘΕΤΩ ΩΣ «1991-2006-ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ». ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΥΡΑΥΛΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΙΡΑΚ-ΣΑΝΤΑΜ ΤΟΥ 1991, ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΤΥΠΟΥ ΧΕΖΜΠΟΛΛΑΧ ΚΑΤΑ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ 34 ΗΜΕΡΩΝ/2006/ΑΣΥΜΜΕΤΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ ΤΟ 1994 ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ.

Πηγή : www.drougos.gr

Ακαδημαϊκο​ί- Ερευνητές της Γενοκτονία​ς και οργανώσεις καλούν τη Βουλή του Ισραήλ να αναγνωρίσε​ι μαζί με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων.

Προς τα Μέλη της Βουλής του Ισραήλ

Προς τον Πρόεδρο  τηςεπιτροπής Παιδείας Chairman Alex Miller
 Προς το  Μέλος Reuven Rivlin, Ze’ev Elkin, AryehEldad, Zahava Gal-On

Αξιότιμα Μέλη της Βουλής του κράτους του Ισραήλ

Γράφουμε εξ ονόματος των οργανώσεων που εργάζονται για τηνμνήμη της γενοκτονίας ενάντια σους Ασσύριους κατά τη διάρκεια του ίδιου χρονικού διαστήματος στο οποίο περισσότεροαπό ενάμιση εκατομμύριο Αρμένιοι εξολοθρεύθηκαν.
Θα επιθυμούσαμε να φέρουμε στην προσοχή σας ένα θέμα μεγάληςσπουδαιότητας, δηλαδή ο συνυπολογισμός της Γενοκτονίας των Ασσυρίων  και των Ελλήνων στην προσεχή νομοθεσία τηςΒουλής του Ισραήλ για τη  μνήμη της  Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ενώ ο κόσμοςγνωρίζει την  γενοκτονία των Αρμενίων,πολλοί δεν ξέρουν ότι η γενοκτονία υλοποιήθηκε ενάντια και  σε άλλες εθνικές ομάδες, δηλαδή εναντίων τωνΑσσυρίων  και των Ελλήνων, οι οποίοιζούσαν από  χιλιάδες χρόνια στα προγονικάεδάφη τους, τα οποία ήταν μέσα στα σύνορα της οθωμανικής αυτοκρατορίας το 1914.Οι αποκαλούμενοι «Νεότουρκοι» οι οποίοι απέλασαν  και σκότωσαν Αρμενίους οδήγησαν επίσης σε σφαγές τους Ασσύριους και τους   Έλληνες 
Οι εκατοντάδες χιλιάδες αθώοι Ασσύριοι  αντιμετώπισαν τις στοχοθετημένες δολοφονίες,το βιασμό, την κατάχρηση, την καταστροφή των σπιτιών και των χωριών, και τωνεκκλησιώνμ από  τα χέρια των ΟθωμανώνΤούρκων και των Κούρδων συμμάχων τους. Σχεδόν 50% του πληθυσμού τωνΑσσυρίων  θανατώθηκε, ή περίπου 250.000άτομα. Τα αρχεία δείχνουν ότι η κυβέρνηση των Νεότουρκων εξολόθρευσε τους χριστιανικούς  πληθυσμούς υπό τη  μορφή σφαγών, πορειώνθανάτου, και μαζικών εκτοπίσεων. Αυτές οι βάναυσες πολιτικές οδήγησαν στουςθανάτους περισσότερα από δύο εκατομμύρια Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων. Το2007, η διεθνής ομάδα μελετητών γενοκτονίας, η διεθνής ένωση ακαδημαϊκών για τηΜελέτη της γενοκτονίας (IAGS), αναγνώρισε τυπικά και τη Γενοκτονία των Ασσυρίωνκαι των Ελλήνων αναγγέλλοντας ότι:
«Είναι η πεποίθηση της διεθνούς ένωσης των ακαδημαϊκών γιατη μελέτη της Γενοκτονίας ότι η οθωμανική εκστρατεία ενάντια στις χριστιανικέςμειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε  γενοκτονία ενάντια σε Αρμενίους, Ασσύριουςκαι Έλληνες». H IAGS καλεί «την κυβέρνηση της Τουρκίας για να αναγνωρίσει τιςγενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, για να εκδώσει μια επίσημησυγγνώμη, και  να λάβει τα γρήγορα καισημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση.
Το 2006, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πίεσε την Τουρκία για νααναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων  μαζί με αυτήν των Αρμενίων, και για πρόσβασητων μελετητών στα ιστορικά αρχεία και «όλα τα σχετικά έγγραφα». Στις 11 Μαρτίου2010, το Κοινοβούλιο της Σουηδίας επικύρωσε ένα ψήφισμα για την  επίσημη αναγνώριση  της γενοκτονίας των Ασσυρίων παράλληλα μεεκείνους των Αρμενίων και των Ελλήνων. Αυτό ακολούθησε διάφορες δημόσιεςδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων  από την πολιτεία  της Νέας Υόρκης από τους κυβερνήτες GeorgePataki, Eliot Spitzer, και David Paterson. Όπως μπορείτε να γνωρίσετε, υπάρχειένα εκτενές σώμα της ακαδημαϊκής έρευνας και του  αρχειακού υλικού  παρουσίασηςαποδείξεων,  ότι μια εκστρατείαενάντια  σε ολόκληρο χριστιανικό πληθυσμόπραγματοποιήθηκε μέσα στην πρώην οθωμανική αυτοκρατορία από το 1914 μέχρι το1928.
Σε αντίθεση  με   τις δηλώσεις μερικών διπλωματών, η μνήμη της  γενοκτονίας των χριστιανικώνπληθυσμών  δεν είναι «αντι-τουρκική» ή«αντι-μουσουλμανική.» Οι Τούρκοι και μουσουλμάνοι  συνήγοροι των ανθρώπινων δικαιωμάτωνυποστηρίζουν την αναγνώριση και την μνήμη των πρόσφατων οθωμανικών γενοκτονιών
Το τμήμα της ένωσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων στηνΚωνσταντινούπολη, η Επιτροπή κατά του ρατσισμού και της διάκρισης, δήλωσεπρόσφατα ότι η άρνηση της γενοκτονίας είναι μια ενθάρρυνση για να προαγάγει τηνπολιτιστική καταστροφή. Δήλωσε επίσης «την άρνηση της εκμηδένισης ενός έθνουςμε όλο το κοινωνικό σύστημά του, επαγγέλματα, έργα  τέχνης και η ιστορική κληρονομιά από το ίδιοτο κράτος σκόπιμα και με έναν προγραμματισμένο τρόπο, σημαίνει την επικύρωση  του εγκλήματος και  της δικαιολογίας της βίας» και ότι «η άρνησηενός εγκλήματος ενάντια στην ανθρωπότητα όπως η γενοκτονία δεν έχει καμία σχέσημε την ελευθερία της έκφρασης»
Το 2008, ένας από τους ιδρυτές της  ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στηνΤουρκία, ο εκδότης και ο συγγραφέας Ragip Zarakolu, υποστήριξε ότι «το 1997 καιτο 2000, οι άνθρωποι που δημοσίευσαν βιβλία για την γενοκτονία Αρμενίων  καταδικάζονται σήμερα» και ότι ο τουρκικόςνόμος είναι «ασυμβίβαστος με τη δημοκρατία». Ο κ. Zarakolu καταδικάστηκε γιατην έκδοση μιας μετάφρασης ενός βιβλίου για την Γενοκτονία των Αρμενίων , ωςέγκλημα προσβολής της τουρκικής εθνικής ταυτότητας.
Η ένωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων της Τουρκίας ανέφερε στηνπαγκόσμια διάσκεψη κατά του ρατσισμού το 2001 ότι «το νομικό και διοικητικόσύστημα της Τουρκίας έχει χτιστεί βάσει της τουρκικής εθνικής ομάδας μόνο…. Τοκυβερνητικό σύστημα, στην καλύτερη περίπτωση, δεν αναγνώρισε τους άλλουςπολιτισμούς, και, στη χειρότερη περίπτωση, έχει βοηθήσει στην καταστροφήεκείνων των πολιτισμών.» Ο Orhan Pamuk, βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας,  είπε το 2006 ότι υπάρχει μόνο μια «μικρήμειονότητα που αγωνίζεται για τη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή» και ότι στηνΤουρκία και αλλού, ένας συγγραφέας πρέπει «να αλλάξει τις λέξεις… με τέτοιοτρόπο ώστε ότι να είναι αποδεκτός».
Είναι η ελπίδα όλων των υπογραφόντων αυτήν την επιστολή, ότιη Βουλή του κράτους του Ισραήλ θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να περιληφθεί η Γενοκτονία των Ασσυρίων και τωνΕλλήνων στην προσεχή νομοθεσία για τη μνήμη της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σαςευχαριστούμε  για το χρόνο σας και  ανυπομονούμε να συνεργαστούμε με τα μέλη τηςΒουλής στην εξέταση της σημασίας της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων,των Ασσυρίων και των Ελλήνων.

Οι υπογράφοντες την επιστολή είναι οι εξής:
Adam Jones, πανεπιστήμιο της βρετανικής Κολούμπια (Καναδάς),και μέλος της IAGS
 David  Gaunt, πανεπιστήμιο Södertörn (Στοκχόλμη,Σουηδία)
  Deborah Mayersen,πανεπιστήμιο του Queensland ( Αυστραλία), και μέλος της IAGS
Donna-Lee Frieze, πανεπιστήμιο Deakin (Μελβούρνη, Αυστραλία), και μέλος της IAGS
 Hannibal Travis,διεθνές πανεπιστημιακό κολλέγιο της Φλώριδας (ΗΠΑ)  και μέλος της IAGS
Henry Theriault, κρατικό κολλέγιο του Worcester(Μασαχουσέτη, Ηνωμένες Πολιτείες), και μέλος της IAGS
Herb Hirsch, πανεπιστήμιο Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια (Βιρτζίνια,ΗΠΑ), περιοδικό Γενοκτονία: Σπουδές και Πρόληψη και μέλος της IAGS
Racho Donef (Μελβούρνη, Αυστραλία), ερευνητής γενοκτονίας
Θεοφάνης Μαλκίδης, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και μέλοςτης IAGS

Οργανώσεις
Ένωση Ασσυρίων Ακαδημαϊκών (ΗΠΑ)
Αμερικανική Ένωση Ασσυρίων νότιας Καλιφόρνιας (ΗΠΑ)
Αυστραλιανή εθνική ομοσπονδία Ασσυρίων (Αυστραλία)
Πολιτιστική λέσχη Ασσυρίων (Πολωνία)
Ομοσπονδία Ασσυρίων στη Γερμανία και τμήματα Ευρώπης 
Ερευνητικό κέντρο γενοκτονίας Ασσυρίων -- Κέντρο Seyfo
Ίδρυμα Ασσυρίων Βελγίου (Βέλγιο)
Αμερικανική Μεσοποτάμια οργάνωση (ΗΠΑ)
Ένωση αλληλεγγύης Ασσυρίων (Ελβετία)
Παγκόσμια συμμαχία Ασσυρίων (Αυστραλία & της ΝέαΖηλανδία)
Ομοσπονδία νεολαίας Ασσυρίων (Σουηδία)
Ασσυριακό Ίδρυμα Τεχνών και Λογοτεχνίας Αυστραλίας(Αυστραλία)
Πολιτιστική λέσχη Βeth-Nahrin (Αυστραλία)
Ένωση Ασσυρίων Ντιγιαρμπακίρ TurAbdin (ΗΠΑ)
Ομοσπονδία  ΠοντιακώνΣωματείων Αυστραλίας (Αυστραλία)
Ίδρυμα Firodil (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ίδρυμα Inanna (Κάτω Χώρες)
 Ιρακινό ΧριστιανικόΣυμβούλιο Περίθαλψης (ΗΠΑ)
Πανηπειρωτική Ομοσπονδία της Αυστραλίας (Αυστραλία)
Ίδρυμα Συριάνων Βελγίου (Βέλγιο)