Θυσία υπέρ πατρίδος

γράφει ο Ευάγγελος Χ. Χανιώτης

Τα δεινά του ελληνικού κράτους ανάγονται στην αρχή της δημιουργίας του. Εξ αρχής έγινε ό,τι ήταν δυνατόν ώστε το νεοελληνικό κράτος να μην είναι ελληνικό αλλά μια φτηνή απομίμηση των δυτικών εξαρτημένο από τον διεθνή τοκογλυφικό χρηματισμό, και επιπλέον να μην υπηρετεί καμία από τις στοιχειώδεις κοινωνικές ανάγκες, αλλά μόνο να είναι ένας μεταπρατικός κομματοκρατικός μηχανισμός διασπάθισης χρήματος. Αυτή είναι μια θλιβερή πραγματικότητα η οποία δεν μπορεί να αφήνει κανέναν αδιάφορο, όσους τουλάχιστον αναζητούν να κατανοήσουν την βαθύτερη ουσία του τραγικού σήμερα, πέρα από κραυγές, γραφικότητες, και κενολογίες.

Το κράτος εξ αρχής έλαβε την μορφή τυράννου για τον πολίτη. Ριζώθηκε βαθύτατα στην συνείδηση του Έλληνα ότι το κράτος είναι εχθρός, αντίπαλος, τύραννος, και ο Έλληνας το θύμα αυτού του τυρρανικού κράτους. Γι' αυτό άλλωστε και όλα τα φαινόμενα ανομίας και παρανομίας έχουν την ρίζα τους σ' αυτό ακριβώς το γεγονός: ο πολίτης θεωρώντας το κράτος ως εχθρό, προσπαθεί όπου μπορεί να το παρακάμψει, να το εξαπατήσει, να αποφύγει την παρέμβαση στην ζωή του. Ακριβώς η ίδια κατάσταση υπήρχε στα χρόνια της τουρκοκρατίας, ίδια νοοτροπία, ίδια πραγματικότητα. Αυτή ακριβώς η κατάσταση συνεχίστηκε και με την σύσταση του νεοελληνικού κράτους με μόνη διαφορά την εναλλαγή της εξουσίας: την θέση του αγά έλαβε ο Έλληνας τσιφλικάς, την θέση του Οθωμανού φοροεισπράκτορα του κεφαλικού φόρου έλαβε ο κρατικός μηχανισμός. Από εκεί και πέρα, η ιστορική συνέχεια ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενη, με τραγική κατάληξη την σημερινή ολική κατάρρευση των πάντων.

Όσο και αν στην ιστορία δεν χωρούν υποθέσεις, δεν μπορούμε να μην αναλογιστούμε πως η εξέλιξη του νεοελληνικού κράτους θα μπορούσε να ήταν ολικά διαφορετική. Η 27η Σεπτεμβρίου είναι μια αποφράδα ημέρα για τον νέο ελληνισμό. Δολοφονείται το 1831στο Ναύπλιο ο εθνικός κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, και με την δολοφονία του σβήνει και κάθε ελπίδα αναγεννήσεως του Ελληνισμού ως κρατικής οντότητας δομημένης στις κοινές ανάγκες των ανθρώπων. Με την δολοφονία του και την έλευση της βαυαροκρατίας, ο ζυγός της ξενοκρατίας πλάκωσε τον Έλληνα. Οι Βαυαροί, έστω και αν δεχτούμε τις αγαθές προθέσεις τους, μετάλλαξαν την ελληνική συνείδηση. Κυνήγησαν καθετί το αυθεντικά ελληνικό, προσπάθησαν να προτεσταντοποιήσουν τον Έλληνα, και δημιούργησαν στο κράτος δομές, νοοτροπίες και μηχανισμούς ολοκληρωτικά αλλότριους προς την ελληνική συλλογικότητα.

Αυτός ο πραγματικά ενάρετος και έξοχος Έλληνας, με μια πρωτοφανή διεθνή αναγνώριση ως κορυφαίος διπλωμάτης της Ευρώπης, αναλαμβάνει να δημιουργήσει ένα κράτος κυριολεκτικά μέσα από τα ερείπια.

Από την πρώτη στιγμή γνωρίζει ότι αναλαμβάνει να σηκώσει έναν σταυρό του μαρτυρίου, καθώς έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο έναν κατεστραμμένο χώρο, αλλά και τους κάθε λογής απατεώνες που είχαν αρχίσει ήδη από τα χρόνια της Επανάστασης να λυμαίνονται την κάθε προσπάθεια εθνικής αναγέννησης.

Έχοντας βαθύτατο το βίωμα της ελληνορθόδοξης συνείδησης αλλά και της ιστορικής πραγματικότητας, ο Καποδίστριας βάζει σκοπό της ζωής του την δημιουργία ενός κράτους-κοινωνίας.

Ενός κράτους δηλαδή το οποίο θα βρίσκεται σε κοινωνία και αλληλπεριχώρηση, και όχι σε πόλεμο με τον πολίτη. Γνωρίζοντας καλά τα ριζώματα του ελληνισμού, δίνει όλο το βάρος της πολιτικής του στην έννοια της συλλογικότητας. Δημιουργεί

και αναβιώνει συλλογικούς θεσμούς οι οποίοι αναδεικνύουν την κοινότητα ως πρωταρχικό ρυθμιστικό παράγοντα της κρατικής λειτουργίας, με αντικειμενικό σκοπό να συστήσει ένα κράτος το οποίο με τους θεσμούς και τις υπηρεσίες του θα υπηρετεί τις κοινές ανάγκες όλων του των πολιτών. Ένα κράτος που θα προάγει και θα προστατεύει τον άνθρωπο, και όχι να τον εξαχρειώνει και να τον καταστρέφει.

Πιστός στην ιερά αποστολή του, αρνείται να λάβει το παραμικρό από το δημόσιο ταμείο, ενώ αντιθέτως διαθέτει το σύνολο των εισοδημάτων του στα δημόσια οικονομικά. Στα χρόνια της διακυβέρνησης του, αυτός ο μαθημένος στην κοσμικότητα και στην πολυτέλεια, διάγει βίο ασκητικό «πάσχων μετά των πασχόντων και ασθενών μετά των ασθενούντων», ακολουθώντας την βαθιά θρησκευτική του πίστη.

Ο λαός, ο απλός Έλληνας, τον λάτρευε. Τον έβλεπε ως έναν απλό καθημερινό άνθρωπο που θυσιαζόταν για το κοινό καλό, για μια κοινωνία αληθινή και δίκαιη. Τον μισούσαν θανάσιμα αυτοί στους οποίους δεν επέτρεψε να ασελγήσουν πάνω στην κοινωνία. Οι μαθημένοι στην εύνοια των Τούρκων μπέηδες, οι διεθνείς τοκογλύφοι στους οποίους στάθηκε εμπόδιο, τα κάθε λογής «λαμόγια» και αρπαχτικά που είδαν την δυστυχία των Ελλήνων ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία προσωπικού πλουτισμού εις βάρος των «κορόιδων».

Γι' αυτούς ο Καποδίστριας ήταν τύραννος. Για τον ελληνικό λαό δεν υπήρξε απλά ένας αγαθός κυβερνήτης. Στα μάτια των Ελλήνων ήταν ένας άγιος.

www.elkosmos.gr

Περί νομοθεσίας υποθαλάσσιων αγωγών και καλωδίων

Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 έχει 17 μέρη και 9 παραρτήματα. Αυτό όμως δεν πρέπει να δώσει την εντύπωση ότι τα μέρη αυτά είναι απόλυτα ανεξάρτητα, διότι υπάρχουν άρθρα που αφορούν ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά τους αγωγούς. Ας υπενθυμίσουμε πρώτα ότι το μέρος V αφορά την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το μέρος VI την υφαλοκρηπίδα και το μέρος VII τις ανοιχτές θάλασσες. Τώρα μπορούμε να διαβάσουμε το άρθρο 58, το οποίο βρίσκεται στο μέρος της ΑΟΖ. 

Article58 

Rights and duties of other States in the exclusive economic zone

1. In the exclusive economic zone, all States, whether coastal or land-locked, enjoy, subject to the relevant provisions of this Convention, the freedoms referred to in article 87 of navigation and overflight and of the laying of submarine cables and pipelines, and other internationally lawful uses of the sea related to these freedoms, such as those associated with the operation of ships, aircraft and submarine cables and pipelines, and compatible with the other provisions of this Convention. 

Σε αυτό έχουμε αναφορές στα υποθαλάσσια καλώδια (submarine cables) και στους αγωγούς (pipelines) και αντιλαμβανόμαστε ότι ισχύει στην ΑΟΖ το καθεστώς που ισχύει στο άρθρο 87, το οποίο ανήκει αυτή τη φορά στο μέρος των ανοιχτών θαλασσών, αλλά και σε άλλους νόμους που είναι συμβατοί με το Δίκαιο της Θάλασσας. 

Article87 

Freedom of the high seas 

1. The high seas are open to all States, whether coastal or land-locked. Freedom of the high seas is exercised under the conditions laid down by this Convention and by other rules of international law. It comprises, inter alia, both for coastal and land-locked States: 

(a) freedom of navigation; 

(b) freedom of overflight; 

(c) freedom to lay submarine cables and pipelines, subject to Part VI; 

(d) freedom to construct artificial islands and other installations permitted under international law, subject to Part VI; 

(e) freedom of fishing, subject to the conditions laid down in section 2; 

(f) freedom of scientific research, subject to Parts VI and XIII. 

2. These freedoms shall be exercised by all States with due regard for the interests of other States in their exercise of the freedom of the high seas, and also with due regard for the rights under this Convention with respect to activities in the Area. 

Παρατηρούμε ότι σε αυτό το άρθρο και πιο συγκεκριμένα στο εδάφιο γ της πρώτης παραγράφου, με θέμα την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών, αναφέρεται ότι εμπίπτει στο πλαίσιο του μέρους VI, το οποίο είναι αυτό της υφαλοκρηπίδας. Κατά συνέπεια, είμαστε αναγκασμένοι να αποταθούμε στο άρθρο 79. 

Article79 

Submarine cables and pipelines on the continental shelf 

1. All States are entitled to lay submarine cables and pipelines on the continental shelf, in accordance with the provisions of this article. 

2. Subject to its right to take reasonable measures for the exploration of the continental shelf, the exploitation of its natural resources and the prevention, reduction and control of pollution from pipelines, the coastal State may not impede the laying or maintenance of such cables or pipelines. 

3. The delineation of the course for the laying of such pipelines on the continental shelf is subject to the consent of the coastal State. 

4. Nothing in this Part affects the right of the coastal State to establish conditions for cables or pipelines entering its territory or territorial sea, or its jurisdiction over cables and pipelines constructed or used in connection with the exploration of its continental shelf or exploitation of its resources or the operations of artificial islands, installations and structures under its jurisdiction. 

5. When laying submarine cables or pipelines, States shall have due regard to cables or pipelines already in position. In particular, possibilities of repairing existing cables or pipelines shall not be prejudiced. 

Ας εξετάσουμε τώρα την παράγραφο 2. Εν συντομία, απαιτεί να υπάρχει οριοθέτηση έτσι ώστε να συμφωνούν τα κράτη που συνορεύουν. Αυτό βέβαια μπορεί ν’ αποτελεί μια πρώτη δυσκολία αν ο γεωμετρικός τόπος της τοποθέτησης των υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών είναι οριακός ως προς τα σύνορα. Αλλά αυτή η δυσκολία είναι αναμενόμενη και φυσιολογική. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η τέταρτη παράγραφος του Άρθρου 79. 

Η σημασία αυτής της παραγράφου προέρχεται από την απουσία μιας συνθήκης που εμποδίζει το κράτος να επιβάλει περιορισμούς για υποθαλάσσια καλώδια και αγωγούς σε όλες τις περιπτώσεις που περιγράφει. Κατά συνέπεια ενώ υπάρχει τυπικά και νομικά το ελεύθερο πλαίσιο της τοποθέτησης, ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένα μέτρο που θα έβαζε ένα όριο συγκεκριμένο στους περιορισμούς που απαιτεί το κράτος, το ενδιαφερόμενο. Το πλαίσιο είναι ανοιχτό και κάπως διαφορετικό από αυτό της πέμπτης παραγράφου, η οποία διευκρινίζει την προτεραιότητα που έχουν δομές ήδη τοποθετημένες σε σχέση με άλλες που θα τοποθετηθούν. 

Συνεπώς, γίνεται αντιληπτό από όλους μας ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι πάρα πολύ σημαντική ακόμα και σε πρακτικό επίπεδο για να αποφύγουμε δυσκολίες και δυσλειτουργίες ακόμα και αν τυπικά το πλαίσιο είναι απόλυτα ελεύθερο.
http://www.lygeros.org/articles.php?n=10231&l=gr

Κουρδικό κράτος: μύθος ή πραγματικότητα

Του Χρήστου Μηνάγια

Ο κουρδικός λαός κατοικεί σε μια γεωγραφική περιοχή όπου διασταυρώνονται οι πολιτικοί, οικονομικοί και πολιτιστικοί άξονες που συνδέουν τη Μέση Ανατολή και εν γένει το Ισλάμ με τη Δύση. Σε ότι αφορά στην Τουρκία, το κουρδικό και η δράση του ΡΚΚ, πέραν των εσωτερικών προβλημάτων ασφαλείας που δημιουργούν στη χώρα, παράλληλα επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενάσκηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Φυσικά, η αιτία μη επίλυσης του κουρδικού βαρύνει την Άγκυρα, διότι εκεί ευρίσκονται αυτοί που δεν επιθυμούν τον αφοπλισμό του ΡΚΚ και αυτοί που δεν επιθυμούν την επίλυση αυτού του προβλήματος. Και τούτο διότι, μπορεί οι Κούρδοι αντάρτες να έχουν όπλα, ωστόσο οι κυβερνητικοί παράγοντες με τον κονδυλοφόρο τους υπογράφουν αποφάσεις που οξύνουν την κατάσταση και την οδηγούν σε αδιέξοδο. Είναι προφανές ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν αντί να εξουδετερώσει πλήρως τον κεμαλισμό, που τορπιλίζει κάθε προσπάθεια επίλυσης του κουρδικού, εφάρμοσε μια μετακεμαλική πολιτική στηριζόμενη στην ιδεολογία του τουρκο-ισλαμισμού, δηλαδή ανάδειξη του τουρκισμού μέσω του Ισλάμ και καταπάτηση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία. Εξίσου παράδοξο είναι και το γεγονός ότι, ενώ η τουρκική κυβέρνηση ανέθεσε σε κέντρα στρατηγικών μελετών να συντάξουν μελέτες για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος, δεν υλοποίησε καμία από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν.

Επίσης, υπάρχει και μια άλλη πλευρά, αόρατη στους τουρκο-ισλαμιστές που συχνά παρέμενε τέτοια επειδή δεν ήθελαν ή δεν τολμούσαν να κοιτάξουν προς τα εκεί. Συγκεκριμένα πρόκειται για τη στρατηγική του ΡΚΚ, η οποία διακρίνεται σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση, με τις επιχειρήσεις που πραγματοποίησε, το ΡΚΚ πέτυχε να επιβάλλει την παρουσία του και να δημιουργήσει μια σοβαρότατη ασύμμετρη απειλή στο εσωτερικό της Τουρκίας. Κατά τη δεύτερη φάση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, οι Κούρδοι αντάρτες αποσκοπούν αφενός στη δυναμική ανατροπή των ισορροπιών που υπάρχουν με τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας σε συγκεκριμένες περιοχές, αφετέρου στην αύξηση της επιρροής τους στον τοπικό πληθυσμό που στην πλειοψηφία τους είναι Κούρδοι. Τέλος, κατά την τρίτη φάση, θα επιδιωχθεί ο ξεσηκωμός του κουρδικού πληθυσμού, στις περιοχές που θα επιλεγούν, εναντίον του αυταρχικού τουρκο-ισλαμικού καθεστώτος, προκειμένου οι περιοχές αυτές να αποκτήσουν την αυτονομία τους.

Ειδικότερα δε, η απάντηση του ΡΚΚ, στην τουρκική στρατηγική, αρχικά ήρθε από το ηγετικό του στέλεχος Μurat Karayilan, ο οποίος προειδοποίησε την Τουρκία λέγοντας τα εξής: «Εάν χρησιμοποιήσουμε πλήρως της στρατιωτική μας ισχύ και διατάξουμε τη διεξαγωγή ολοκληρωτικού πολέμου τότε στην Τουρκία θα έρθουν τα πάνω κάτω». Στη συνέχεια, οι προειδοποιήσεις αυτές έγιναν πράξη με αποτέλεσμα η Τουρκία να περάσει το πιο δύσκολο καλοκαίρι των τελευταίων 14 ετών. Εάν κρίνουμε από τις μέχρι τώρα εξελίξεις, για πρώτη φορά μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, διαπιστώνεται ότι το ΡΚΚ παρουσιάζει μια δυναμικότητα αυτής της μορφής και καταδεικνύει ότι ο αγώνας των Κούρδων ανταρτών εισήλθε σε μια νέα περίοδο που πιθανόν να διαρκέσει για πολλά χρόνια ακόμη. Οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων για απομόνωση του ΡΚΚ αποδείχθηκαν ανεδαφικές για δύο λόγους. Πρώτον, διότι το ΡΚΚ απέδειξε ότι διακρίνεται για τη συνοχή του, την ενότητα διοικήσεως και το άρτια εκπαιδευμένο, με υψηλό ηθικό, προσωπικό. Και δεύτερον, διότι η εν λόγω οργάνωση δεν διεξάγει μόνο επιχειρήσεις σημείου, όπως επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, στρατιωτικές φάλαγγες, απαγωγές και ελέγχους οδικών αξόνων, αλλά απομονώνει πλέον κατοικημένες περιοχές με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη κυβερνητικών κτηρίων. Μάλιστα, το τελευταίο αποτελεί και τον μεγαλύτερο εφιάλτη της κυβέρνησης Ερντογάν δεδομένου ότι η κατάληψη ενός κυβερνητικού κτηρίου από αντάρτες του ΡΚΚ με τη σημαία τους να κυματίζει στη στέγη αυτού, πέραν της ψυχολογικής επίδρασης, ενέχει σοβαρούς κινδύνους για ευρύτερο ξεσηκωμό του κουρδικού λαού.

Όμως, τι σημαίνουν όλα αυτά; Πέραν της επιδίωξης για ανατροπή των ισορροπιών στη νοτιοανατολική Τουρκία, ποιοι είναι οι υπόλοιποι αντικειμενικοί σκοποί του ΡΚΚ; Απάντηση στο ερώτημα αυτό έδωσε ο Τούρκος δημοσιογράφος Mehmet Ali Birand (εφημερίδα Hurriyet/19-9-2012) αναφέροντας τα εξής: «Οι επιθέσεις του ΡΚΚ αποσκοπούν: πρώτον στην αναίρεση της απόφασης για απαγόρευση επαφών με τον Οτσαλάν. Δεύτερον, στην ενάσκηση πίεσης στην Άγκυρα για την εκ νέου έναρξη των διαπραγματεύσεων για το κουρδικό. Τρίτον, να δώσουν ένα μήνυμα ώστε τα φυλακισμένα στελέχη του ΚCK να αφεθούν ελεύθερα. Τέταρτον, να αποδείξουν τόσο στην Άγκυρα όσο και διεθνώς, ότι το ΡΚΚ διαθέτει τη δύναμη να προσβάλλει στόχους όποτε θέλει και όταν το θέλει. Και τέλος, να υλοποιήσει το στόχο του Οτσαλάν αναφορικά με τον επαναστατικό ξεσηκωμό του κουρδικού λαού.».

Ας σημειωθεί ακόμη, ότι οι τουρκικές αρχές παρουσιάζουν το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση και το κατηγορούν για δολοφονίες δικαστικών λειτουργών και αγροτών, βομβιστικές ενέργειες, απειλές εκπαιδευτικών, πυρπολήσεις σχολείων, καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών, λαθρεμπόριο, ζωοκλοπές, εκβιασμό Κούρδων επιχειρηματιών για απόσπαση χρηματικών ποσών κ.λπ. Κατόπιν των παραπάνω, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε στον εαυτό της το «άλλοθι» να διεξάγει ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις τόσο εντός του τουρκικού εδάφους όσο και στις βάσεις του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ. Προφανώς, οι επιχειρήσεις αυτές θα συνεχισθούν και μετά τον Οκτώβριο, οπότε οι καιρικές συνθήκες θα είναι δυσμενείς και ο κύριος όγκος των ανταρτών εκτιμάται ότι θα αποσυρθεί στις βάσεις του στο βόρειο Ιράκ, ενώ ένα μέρος αυτών θα συνεχίσει τις ανορθόδοξες επιχειρήσεις στα αστικά κέντρα.

Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις τροποποίησαν τη στρατηγική αντιμετώπισης των ανταρτών. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι, αρχικά, απέκλειαν την περιοχή επιχειρήσεων και στη συνέχεια εισέρχονταν σε αυτήν στρατιωτικά τμήματα για εκκαθάριση των τμημάτων του ΡΚΚ. Αυτά που προκύπτουν από την πρώτη εφαρμογή αυτής της τακτικής είναι τα εξής: Στις αρχές Σεπτεμβρίου μεταστάθμευσε στο νομό Hakkari, με μεγάλη μυστικότητα, το στρατηγείο και οι μονάδες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli). Σε πρώτη φάση, 8-9 Σεπτεμβρίου, οι εν λόγω μονάδες, με αντίστοιχα τμήματα ειδικών επιχειρήσεων της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας διείσδυσαν στις επίμαχες περιοχές, όπου αφού εντόπιζαν τα ανταρτικά τμήματα καταδείκνυαν με λέιζερ τις θέσεις τους, οι οποίες, στη συνέχεια, προσβάλλονταν από αεροσκάφη F-16 και επιθετικά ελικόπτερα, διασπώντας τους οργανικούς τους δεσμούς. Κατά τη δεύτερη φάση, 9-10 Σεπτεμβρίου, μονάδες πεζικού και τεθωρακισμένων απέκλεισαν τους διαδρόμους διαφυγής των ανταρτών. Τέλος, κατά την τρίτη φάση, 10-15 Σεπτεμβρίου, μονάδες καταδρομών πραγματοποίησαν ταυτόχρονα πολλές επιχειρήσεις σημείου, με νυκτερινές αεροκίνητες ενέργειες επιπέδου λόχου, προκαλώντας σημαντικές απώλειες στους αντάρτες. Ως γνωστό, διεθνώς, σε πολύ λίγες χώρες οι ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών αεροκίνητων επιχειρήσεων αυτής της κατηγορίας.

Πέραν τούτου οι Τούρκοι διεξάγουν ειδικές επιχειρήσεις για τη σύλληψη ηγετικών στελεχών του ΡΚΚ. Στις επιχειρήσεις αυτές πέραν των Bordo Bereli συμμετέχει και η πρόσφατα συγκροτηθείσα μονάδα «Ειδικών Δυνάμεων», αποτελούμενη από 300 άτομα της αστυνομίας και της στρατοχωροφυλακής. Αυτή έχει ως κύρια αποστολή τη διεξαγωγή επιχειρήσεων τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στο εξωτερικό (βόρειο Ιράκ, Συρία, ευρωπαϊκές χώρες κ.λπ.) για τη σύλληψη ηγετικών στελεχών της κουρδικής εξέγερσης και πρώην στελεχών της που έχουν αποστασιοποιηθεί. Η σημασία της επιτυχούς έκβασης μιας τέτοιας επιχείρησης προφανώς αποβλέπει στα εξής: πρώτον στην αύξηση του ηθικού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και της τουρκικής κοινωνίας εν γένει. Και δεύτερον, στην αποκατάσταση της τουρκικής παρουσίας στην περιοχή, η οποία έχει τρωθεί σημαντικά.

Παρόλα αυτά, την ίδια ώρα που το κουρδικό φαίνεται να εισέρχεται σ’ αυτή τη φάση, η ακόλουθη παρέμβαση της κουρδικής καταγωγής ανεξάρτητης βουλευτού Aysel Tuğluk αποκτά αρκετό ενδιαφέρον:

Να σταματήσει η 14μηνη απομόνωση του Οτσαλάν.
Να αφεθούν ελεύθεροι οι 8.000 φυλακισμένοι Κούρδοι, μέλη της οργάνωσης KCK.
Η Τουρκία να αναγνωρίσει το καθεστώς αυτονομίας του δυτικού Κουρδιστάν (σ.σ. Κούρδοι της Συρίας). Σε αντιστάθμισμα η κουρδική επαναστατική κίνηση θα κηρύξει κατάπαυση των εχθροπραξιών.
Οι Κούρδοι πρέπει να εξασφαλίσουν τα εθνικά και περιφερειακά συμφέροντά τους συνεργαζόμενοι με την Τουρκία και πρέπει να εργασθούν από κοινού για το δημοκρατικό και ανεξάρτητο μέλλον της περιοχής.
Στην περιοχή διαμορφώνεται ένα νέο περιβάλλον όπου οι Κούρδοι θα έχουν μια νέα θέση σ’ αυτό, είτε μαζί με την Τουρκία είτε χωρίς αυτήν.

Διευκρινίζεται ότι, την παρούσα περίοδο η προαναφερθείσα παρέμβαση της Tuğluk είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι οι θέσεις και απόψεις των κομμάτων, φορέων και οργανώσεων υπέρ ή κατά των Κούρδων προκαλούν σύγχυση σε κάθε αναλυτή δεδομένου ότι αυτές κατηγοριοποιούνται ως ακολούθως:

Πρώτον, υπάρχουν αυτοί που επιδιώκουν την ίδρυση ενός νέου κράτους έθνους ενώνοντας τους Κούρδους του Ιράκ, του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας.
Δεύτερον, υπάρχουν αυτοί που επιθυμούν είτε την ομοσπονδία, είτε την αυτονομία εντός των κρατών στα οποία κατοικούν οι Κούρδοι.
Τρίτον, υπάρχουν αυτοί που αγωνίζονται για την εθνική-πολιτιστική ταυτότητα των Κούρδων, εντεταγμένων εντός της χώρας τους, η οποία θα διακυβερνάται με δημοκρατικά κριτήρια και αξίες.
Και τέταρτον, υπάρχουν αυτοί που αγωνίζονται για την οικονομική, τεχνολογική και κοινωνική ανάπτυξη των κουρδικών περιοχών προτάσσοντας υπεράνω όλων την πολιτιστική διάσταση του προβλήματος.

Το Μεγάλο Κουρδιστάν

Η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν αποτελεί έναν αμερικανικό σχεδιασμό που για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε στην Άγκυρα το 1965. Το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Κουρδικής Δημοκρατίας συνενώνοντας τους Κούρδους του Ιράν, του Ιράκ, της Συρίας και της Τουρκίας και στη συνέχεια ενσωματώνοντάς τους με μία μορφή συνομοσπονδίας στην Τουρκία. Μετά το 1965, οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέφεραν κατ’ επανάληψη το θέμα αυτό στους Τούρκους αξιωματούχους τονίζοντας τους κάθε φορά ότι είχαν την πρόθεση να αναθέσουν στην Άγκυρα την προστασία του Κουρδιστάν και να τους βοηθήσουν να εξαλείψουν την απειλή του ΡΚΚ. Ωστόσο, η διπολική δομή εξουσίας στην Τουρκία, όχι μόνο δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα αλλά υπήρξε και η αιτία συστηματικής εξόντωσης όλων εκείνων που υποστήριζαν τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Φυσικά μεταξύ αυτών πιθανόν να περιλαμβάνεται και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Τουργκούτ Οζάλ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα και θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη ότι στις 17-9-2012 διατάχθηκε η εκταφή της σωρού του Οζάλ και η ιατροδικαστική έρευνα για να διαπιστωθεί εάν δηλητηριάσθηκε ή όχι.

Στις 25-1-1999, περίοδο που ο Οτσαλάν περιφερόταν από χώρα σε χώρα αιτούμενος πολιτικό άσυλο, μια αντιπροσωπεία αποτελούμενη από την υποδιευθυντή του τμήματος Εγγύς Ανατολής του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Elizabeth Jones, τον συντονιστή των ΗΠΑ στο βόρειο Ιράκ Francis Ricciardone και στελέχη του Πενταγώνου μετέβησαν στην Τουρκία και παρουσίασαν το σχέδιο για το Κουρδιστάν επικαιροποιώντας αυτό με τις ακόλουθες προτάσεις: [2]

Η Τουρκία θα αναλάβει την προστασία της Αυτόνομης Διοίκησης που θα δημιουργηθεί στο βόρειο Ιράκ.
Οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις θα αναλάβουν δράση κατά την επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ.
Κατά τη διάρκεια της εισβολής, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα αναπτύξουν μια δύναμη 100.000 ανδρών στο βόρειο Ιράκ.
Η Τουρκία θα κατέλθει νοτίως του 36ου παραλλήλου και θα καταλάβει τη Μοσούλη και το Κιρκούκ.
Η Τουρκία θα αναλάβει την επιστασία των πολιτικών κυβερνητικών φορέων στο βόρειο Ιράκ.
Μέσω της Τουρκίας, οι ΗΠΑ θα διαθέσουν στο βόρειο Ιράκ 10 δις δολάρια.
Οι εκλογές στο βόρειο Ιράκ θα διεξαχθούν υπό τον έλεγχο της Τουρκίας.

Μετά το πέρας της διαπραγμάτευσης η συμφωνία κατέληξε στα εξής:

Η Άγκυρα δεν θα φέρει αντίρρηση για τη χρησιμοποίηση της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ από τις ΗΠΑ.
Η Τουρκία θα σταματήσει την υποστήριξη προς τον Ταλαμπανί και τον Μπαρζανί για υπογραφή συμφωνίας με τη Βαγδάτη.
Θα δημιουργηθεί στην περιοχή της Silopi Επιχειρησιακό Κέντρο προκειμένου οι Αμερικανοί αξιωματικοί να προωθούν οπλισμό και εξοπλισμό στην περιοχή (βόρειο Ιράκ).
Δεν θα παρεμποδίζεται η CIA κατά τη μεταφορά Πεσμεργκέ στη Silopi.
Οι ΗΠΑ θα διαθέσουν στην Τουρκία πυραύλους, πυραυλικά συστήματα, ραντάρ εγκαίρου προειδοποίησης και νέα οπλικά συστήματα.

Μετά την αποδοχή των παραπάνω όρων, στις 15-2-1999, ο Οτσαλάν παραδόθηκε στην Τουρκία. Μετά από χρόνια ο Αχμέτ Νταβούτογλου επισημαίνοντας τη σημασία της παράδοσης του Οσταλάν δήλωσε τα εξής: «Το κουρδικό πρόβλημα με την παράδοση του Οτσαλάν έπαψε να είναι πρόβλημα της Τουρκίας». Επίσης, η παράδοση του Οτσαλάν, αποτέλεσε την αρχή δύο σημαντικών εξελίξεων: πρώτον, στην αποδυνάμωση της τουρκικής αντίστασης για την ίδρυση κράτους στο βόρειο Ιράκ. Και δεύτερον, στη βελτίωση της αντίληψης του διπολικού συστήματος εξουσίας στην Τουρκία (στρατιωτικοί - πολιτικοί) υπέρ των ΗΠΑ.

Όπως γίνεται κατανοητό, το πρώτο στάδιο ίδρυσης του Κουρδιστάν έχει ήδη υλοποιηθεί. Δηλαδή στο βόρειο Ιράκ υφίσταται πλέον η Ανεξάρτητη Κουρδική Διοίκηση. Τα επόμενα στάδια αφορούν αρχικά στην ανακήρυξη αυτού ως ανεξάρτητο κράτος, στη συνέχεια ενσωμάτωση σε αυτό των κουρδικών περιοχών του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας και τέλος την ενοποίησή τους με την Τουρκία με μία μορφή συνομοσπονδίας. Ωστόσο, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Το σχέδιο αυτό μπορεί να ολοκληρωθεί; Σε μια περίοδο που θα αυτονομείται η νοτιοανατολική Τουρκία, ένα κόμμα όπως το ΑΚΡ, που έχει την εμπιστοσύνη του 50% των Τούρκων ψηφοφόρων, θα μπορέσει να ολοκληρώσει το έργο του; Μήπως η δημιουργία ενός νέου νεο-εθνικιστικού κόμματος θα ήταν δυνατόν να υλοποιήσει το εν λόγω σχέδιο; Ποία θα είναι η στάση των τουρκικών εθνικιστικών κύκλων; Ποία θα είναι, εν προκειμένω, η αντίδραση του ΡΚΚ;

Η απάντηση των ΗΠΑ στο ενδεχόμενο τουρκικής άρνησης για τη συνέχιση του σχεδίου «Μεγάλο Κουρδιστάν» αποτυπώνεται με ιδιαίτερα αποκαλυπτικό τρόπο σε αναφορά του Henri J. Barkey (σ.σ. θεωρείται ένας εκ των αρχιτεκτόνων του Κουρδιστάν) στις 31-8-2010, όπου εμμέσως απειλείται η Τουρκία με εσωτερικές συγκρούσεις. Συγκεκριμένα αναγράφονται τα εξής: [2]

Το ΡΚΚ, σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990 έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη.
Οι Κούρδοι ηγέτες οργανώνουν τις περιοχές τους με ισχυρές δυνάμεις και αποφασιστικότητα.
Οι Κούρδοι κατοικούν σε όλη την τουρκική επικράτεια. Ως εκ τούτου μια εξέγερση τους θα δεν θα περιορισθεί μόνο σε μια περιοχή.
Η τουρκική κυβέρνηση δεν επέδειξε αποφασιστικότητα για το κουρδικό άνοιγμα και εστιάσθηκε μόνο στα στρατιωτικά μέτρα.
Οι Κούρδοι επιθυμούν την αυτονομία τους, ενταγμένοι σε ένα ισχυρό κράτος που θα αναγνωρίζεται η εθνική τους ταυτότητα, θα επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους και να αναγνωρίζονται τα πολιτιστικά τους δικαιώματα.
Η Τουρκία βαδίζει αργά προς μια συγκρουσιακή κατάσταση και δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια για την αποτροπή της. Έστω και ένα μικρό ατυχές περιστατικό, θα γίνει η αιτία για τη δημιουργία σύγκρουσης μεταξύ των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία, η οποία θα φέρει τα πάνω-κάτω στη χώρα.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές, ότι πιθανόν το ΡΚΚ να τυγχάνει της προστασίας και καθοδήγησης των ΗΠΑ, προκειμένου η τουρκική κυβέρνηση να πεισθεί να άρει τις αντιρρήσεις της για τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Το ερώτημα είναι ποιές θα είναι οι απαιτήσεις της Άγκυρας και κατά πόσο αυτές θα αφορούν στην ελληνική πλευρά (Ανατολική Μεσόγειος-Αιγαίο-Θράκη). Εκτιμάται ότι για την άρση του αδιεξόδου, οι απαιτήσεις των Τούρκων πιθανόν να αρχίσουν να ικανοποιούνται μετά τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για το λόγο αυτό, την παρούσα περίοδο, η δρομολόγηση κινήσεων για δημιουργία τετελεσμένων από όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στην περίπτωση δε, που η αμερικανική πλευρά επιλέξει την εν μέρει ικανοποίηση της Άγκυρας προκειμένου στη συνέχεια να ακολουθήσουν οι διακοπείσες τουρκο-κουρδικές (μυστικές ή μη) διαπραγματεύσεις, τότε η συνέχεια είναι γνωστή: οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας θα επιφέρουν σημαντικές απώλειες στο ΡΚΚ και πιθανόν θα συλλάβουν ένα ηγετικό του στέλεχος, ίσως τον κουρδικής καταγωγής Σύριο Fehman Hüseyin που έχει το κωδικό όνομα Bahoz Erdal.

Με τον τρόπο αυτό, πρώτον θα αποκατασταθεί η ηγετική παρουσία του Ερντογάν στην τουρκική κοινή γνώμη και δεύτερον θα βελτιωθεί η τουρκική αντίληψη περί των Αμερικανών, όπως έγινε και με την σύλληψη του Οτσαλάν. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet/28-9-2012, σύμφωνα με το οποίο ο Murat Karayilan και όλα τα στελέχη του ΡΚΚ που ανήκουν στον στενό πυρήνα του Οτσαλάν είναι πολύ ενοχλημένα με τον Σύριο Bahoz Erdal, ο οποίος ήταν συμμαθητής με τον Μπασάρ Αλ Άσαντ και τώρα είναι επικεφαλής των ανταρτικών τμημάτων που επιχειρούν στη νοτιοανατολική Τουρκία. Η βασική αιτία της διάστασης αυτής εστιάζεται στο γεγονός ότι ο Bahoz Erdal αφενός δεν ενημερώνει τα ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ που βρίσκονται στο όρος Καντίλ, αφετέρου εφαρμόζει μια πολιτική υποστήριξης του Άσαντ. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, το 80% των ανταρτών του ΡΚΚ που επιχειρούν την παρούσα περίοδο στην Τουρκία είναι Σύριοι κουρδικής καταγωγής, οι οποίοι έχουν τύχει ειδικής εκπαίδευσης στο όρος Καντίλ.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η τελική έκβαση του κουρδικού προβλήματος θα επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος-Κύπρου, με αποτέλεσμα οι προσπάθειες απάντησης των ακόλουθων ερωτημάτων να αποτελούν συνεχώς μέρος της επικαιρότητας:



Το νέο κράτος των Κούρδων θα έχει διέξοδο στη θάλασσα; Εάν όχι, τούτο θα αναβαθμίσει έτι περαιτέρω τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας;
Μια ενδεχόμενη αλλαγή συνόρων και αυτονόμηση περιοχών στην Τουρκία, το Ιράν και τη Συρία τι επιδράσεις θα έχει στην ευρύτερη περιοχή;
Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στον πολιτικό χάρτη της Τουρκίας, αναφορικά με τη διαφαινόμενη κουρδική εξέγερση;
Κατά πόσο μια αποτυχία της τουρκικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την κουρδική απειλή θα αποτελέσει το εισιτήριο επιστροφής των στρατιωτικών στο προηγούμενο καθεστώς ύπαρξής τους; Και αυτό τι επίδραση θα έχει στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις;
Τι επιπτώσεις θα υπάρξουν για την Ελλάδα σε περίπτωση δημιουργίας του Κουρδιστάν;


Πηγές
[1] Τουρκικές εφημερίδες Milliyet, Hürriyet, Aksam και Radikal
[2] Τουρκικό βιβλίο «Büyük Kurdistan (Μεγάλο Κουρδιστάν)»
[3] www.haberyurdum.com 


www,geostrategy.gr

Πάνε να βάλουν χέρι στα πετρέλαια της Κύπρου!

Μερίδιο στο φυσικό αέριο της Κύπρου, χωρίς, όμως, επίλυση του Κυπριακού, είναι η τελευταία πρόταση του ηγέτη των κατεχομένων εδαφών Ντερβίς Έρογλου, όπως αυτή κατατέθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, μετά το τέλος της συνάντησής τους. Πρόκειται σαφώς για μία ακόμη προσπάθεια της Τουρκίας να επωφεληθεί από τα κοιτάσματα, χωρίς βέβαια να παραχωρεί τίποτε στο ζήτημα της εισβολής και κατοχής της Κύπρου.

Το πλήρες άρθρο  που ακολουθεί προέρχεται από το Sigma Live Κύπρου

Θέλει να “βάλει χέρι” στο Φυσικό Αέριο ο Έρογλου

Δόθηκε στην δημοσιοτητα η πρόταση για την συνεκμεταλευση των υδρογονανθράκων την οπόια κατέθεσε στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ο Ντερβίς Έρογλου κατα΄την χθεσινή τους συνάντηση στην έδρα του Οργανμισμού στη Νέα Υόρκη.

Ο Ερογλου σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε λίγο μετά το πέρας της συνάντησης, αφού ευχαρίστησε για ακόμα μία φορά τον Μπαν Κι Μουν για την συνάντηση τους και κατήγγειλε για πολλοστή φορά την ελληνοκυπριακή πλευρά, παρουσίασε την πρόταση όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες, η οποία ουσιαστικά αποτελείται από 3 παραμέτρους.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ερογλου τόσο προς τον Μπαν Κι Μουν όσο και προς τους εκπροσώπους του τύπου, η ύπαρξη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων καταστούν την ειρήνη στην Κύπρο πιο υποχρεωτική. Ο κ. Ερογλου μάλιστα όπως και στην περσινή του πρόταση δεν συνδέει απαραίτητα την έναρξη της εκμετάλευσης των φυσικών πόρων με την λύση του Κυπριακού.

Οι 3 άξονες της πρότασης είναι οι ακόλουθες:

-Η μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη να γίνει με αγωγό που θ;α περάσει από την Τουρκία, καθώς όπως είπε ο τουρκοκύπριος ηγέτης η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει διαφορετικό σαενάριο.

-Ο διορισμός από τον ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών διαμεσολαβητή για το θέμα των υδρογονανθράκων που θα τεθεί επικεφαλής τεχνικής επιτροπής από εκπροσώπους των δύο πλευρών, η οποία θα αποφασίσει για το διαμοιρασμό των κοιτασμάτων.

-Η δημιουργία ειδικού ταμείου εσόδων από τους υδρογονάνθρακες, την διαχείριση του οποίου θα ΄’εχει η τεχνική επιτροπή ώστε τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν κυρίως για τη «χρηματοδότηση της εφαρμογής των προνοιών μιας συνολικής συμφωνίας».

Κυβέρνηση: Mονο με λύση του Κυπριακού θα επωφεληθούν οι τ/κ.

www.defence-point.gr

Ή ορμάει ακάθεκτος ή καταντάει ένας «τέως»!

Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης

Ο MΑΥΡΟΣ Σεπτέμβρης σβήνει σήμερα: Με τους εργατοπατέρες να έχουν δώσει την... παράστασή τους! Με τα σφαγιαστικά μέτρα να έχουν επί τέλους «κλειδώσει». Με τους... σφαγείς της «τρόικας» να έχουν επιστρέψει ακάθεκτοι. Με τα 31,5 δισ της... σωτήριας δόσης και την «παράταση» να σιγοψήνονται. Και με τη συγκυβέρνηση να έχει κερδίσει μιαν έωλη παρτίδα, έχοντας το ένα ποδάρι της πάνω στη ράχη του δύστυχου λαού και το άλλο μετέωρο και ταλαντευόμενο...

ΠΕΣΜΕΝΗ κατάχαμα είναι η δόλια Ελλάδα αλλά ο σοφός λαός της επιμένει ότι «αυτός που πέφτει σηκώνεται πιο γρήγορα από εκείνον που σέρνεται»!.. Ώς την ώρα εκείνοι που σέρνονται είναι οι άνθρωποι της εξουσίας. Σέρνονται δουλοπρεπώς μπροστά σε πειθήνιους υπαλλήλους της ξένης κατοχής, όπως ο θρασύς Πόουλ Τόμσεν, ο Ματίας Μορς, ο Κλάους Μαζούχ και ο Ράιχενμπαχ, που κατάφεραν να μετατρέψουν κοτζάμ υπουργούς σε άβουλους και έντρομους κομπάρσους. Και να κοροϊδεύουν όλοι μαζί τους Ελληνες επί δύο μήνες ότι τάχα μαλώνουν για τα «μέτρα»... Αυτά επί σημερινής κατοχής.
ΠΟΥ είναι όμως εκείνος ο Χρύσανθος, ο αρχιεπίσκοπος επί κατοχής 1941 που έπαιξε τη ζωή του κορώνα-γράμματα αρνηθείς να ορκίσει την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου; Πού είναι το ηρωικό ζευγάρι Γλέζου - Σάντα που κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη; Πού είναι οι λεβέντες Περρίκος και Μυτιληναίος που ανατίναξαν τη γερμανόδουλη ΕΣΠΟ; Πού είναι οι γενναίες Λέλα Καραγιάννη και η Ηλέκτρα Αποστόλου που θυσιάστηκαν στην αντίσταση; Πού είναι ο Ναπολέων Σουκατζίδης που εκτελέστηκε με τους 200 στην Καισαριανή ενώ μπορούσε να γλυτώσει αφού ο Γερμανός στρατοπεδάρχης του Χαϊδαρίου του χάριζε τη ζωή γιατί τον ήθελε για διερμηνέα;

ΤΕΤΟΙΕΣ μέρες στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, ακολουθώντας τη συμβουλή του αείμνηστου καθηγητή μου Μπουρσινού που με παρότρυνε να μαθαίνω («να μαθαίνω σαν να πρόκειται να ζήσω αιώνια», όπως έλεγε), διάβαζα πολύ διάσημους Γερμανούς συγγραφείς. Μερικές μνημειώδεις φράσεις για την Ελλάδα των κορυφαίων Γκαίτε και Σίλλερ αφιερώνω σήμερα στους... αστοιχείωτους ελεγκτές της «τρόϊκας» και κυρίως στα αφεντικά τους, την... καταματωμένη (!) φράου Μέρκελ και τον αγέλαστο Σόιμπλε:

ΓΡΑΦΕΙ λοιπόν κάπου ο παθιασμένος φιλέλληνας Φρήντριχ Σίλλερ, συγγραφέας της «Μαρίας Στιούαρτ»: «Καταραμένε Ελληνα, γιατί να σε αγγίξω; Για να νοιώσω πόσο μικρός είμαι;». Και πλειοδοτεί ο Γιόχαν Γκαίτε, συγγραφέας του «Φάουστ»: «Ο,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο είναι και η Ελλάδα για την Οικουμένη»! Ολοκληρώνει δε ο σιδερένιος καγκελάριος Οτο Μπίσμαρκ: «Αν οι Ελληνες δεν τρώγονταν μεταξύ τους θα είχαν κατακτήσει τον κόσμο»!.. Θέλετε και τον Καρλ Μαρξ,, τον πατέρα του κομμουνισμού; «Τα χαρίσματα των Ελλήνων τους εξασφάλισαν μια τέτοια θέση στην παγκόσμια ιστορία που κανένας λαός να μην μπορεί να τη διεκδικήσει»!..

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ θυμίζω στον Αντώνη Σαμαρά ότι ο Οκτώβριος που ξεκινά αύριο είναι ίσως ο πιο ηρωικός (όσο και ανατρεπτικός) μήνας για την Ελλάδα. Γιατί; Γιατί Οκτώβριο του 331 π.Χ, ο Μέγας Αλέξανδρος συνέτριψε την Περσική αυτοκρατορία στη μάχη του Γρανικού. Γιατί Οκτώβριο του 1862 οι Ελληνες έδιωξαν με επανάσταση το Βαυαρό μονάρχη Οθωνα. Γιατί Οκτώβριο του 1908 η Κρητική εθνοσυνέλευση κήρυξε την ανεξαρτησία της Κρήτης. Γιατί Οκτώβριο του 1912 η Ελλάδα νίκησε τους Τούρκους στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο. Και γιατί Οκτώβριο του 1940 ο ελληνικός λαός έγραψε το αθάνατο έπος της Αλβανίας συντρίβοντας τους Ιταλούς φασίστες του Ντούτσε...

ΑΡΑ; Αρα ο Αντώνης Σαμαράς που, μαζί με τους δύο συμπαίκτες του κλείδωσε τη «μεγάλη σφαγή», δεν έχει σωτηρία αν δεν γίνει δέκα φορές πιο αποτελεσματικός. Οχι πια ως αρχηγός ενός ξεπερασμένου κόμματος (τόσο ξεπερασμένου όσο και τα δύο άλλα της παρέας του), αλλά ως ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ηγέτης, αποφασισμένος να κερδίσει μία προς μία τις μάχες, στο τέλος των οποίων ο λαός θα περιμένει να ιδεί ηχηρά ονόματα (ακόμη και «δικών του» ανθρώπων) στον Κορυδαλλό για διαφθορά και για σκάνδαλα (όπως αυτά που αποκαλύπτει ο Νίκος Χατζηνικολάου). Να ιδεί ακόμη μερικούς καλοθρεμμένους λειτουργούς των ΤΕΣΣΑΡΩΝ εξουσιών πολύ φτωχότερους από ό,τι είναι σήμερα. Να ιδεί κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες φοροφυγάδων στην τσιμπίδα της εφορίας. Να ιδεί αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ξένων εισβολέων να έχουν πάρει δρόμο για τα σπίτια τους...

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ, πρωτομηνιά, ξεκινά ο μεγάλος πειρασμός του πρωθυπουργού: ΄Η ορμάει ακάθεκτος για να σώσει τη δόλια πατρίδα από τη σταύρωση ή τα παρατάει για να περάσει και αυτός στη θλιβερή χωματερή των... «τέως»!.. 

www.real.gr

ΜΚΟ = Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις:

Ο πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Πρόκειται για ένα πολύχρονο Κυλώνειο Άγος που όχι μόνο μολύνει το δημόσιο και κοινωνικό βίο της «πνιγμένης στα σκατά» Ελλάδας αλλά και απομυζά την τελευταία ικμάδα της χρεοκοπημένης ελληνικής οικονομίας.

Το γοερό σκάνδαλα καταγγέλλεται χρόνια, αλλά η αδράνεια και η σιωπή βασιλεύει, αφού οι «μη κυβερνητικές οργανώσεις» αποτελούν τα ευνοημένα κομματόσκυλα του συστήματος της σήψης.

Αν οι πεινασμένοι αυτοαπαντώνται ότι οι εκάστοτε κυβερνώντες θα αισθανθούν ντροπή γι’ αυτή τη νομιμοφανή κλοπή, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Πότε ο «κυρίαρχος» λαός θα γίνει λαός και θ’ αδράξει τη ρομφαία της κάθαρσης για να διώξει τους βέβηλους εμπόρους από τον οίκο εμπορίου που τον ονομάζουν δημοκρατία;

Είναι αδιανόητο, χρόνια και χρόνια, ν’ ανεχόμαστε αυτή τη λεηλασία του ελληνικού κράτους, με την ευθύνη του ίδιου του κράτους, όταν μάλιστα το γεγονός αυτό βλέπει το φως της δημοσιότητας.

Ένα μικρό δείγμα, με ονόματα και διευθύνσεις και ποσά αποτελεί ο κατάλογος των ΜΚΟ, που δημοσιεύθηκαν στο εβδομαδιαίο «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» (26/8/2012). Από τον κατάλογο αυτό αναδύονται οι δυσοσμίες της αρπαχτής.

Αυτό το όνειδος της λεηλασίας πρέπει όχι μόνο να σταματήσει άμεσα αλλά και να μπουκάρουν εισαγγελείς σε πολλές ανύπαρκτες ΜΚΟ.

Ιδού στάδιο λαμπρόν για τους εισαγγελείς και όχι η ανατροπή των πάγκων με τα σώβρακα των λαθρομεταναστών από τη «Χρυσή Αυγή»!

Η παράσταση έλαβε τέλος

Του Γιώργου Δέλαστικ

Ιλαροτραγική ήταν η λήξη της σειράς θεατρικών παραστάσεων -επιπέδου «μπουλουκιού» άσημων ηθοποιών που περιοδεύει στην επαρχία- του θιάσου των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων της συγκυβέρνησης υπό τον γενικό τίτλο «Ενδοκυβερνητικές διαφωνίες για τα νέα μέτρα εξόντωσης του ελληνικού πληθυσμού». Το ιλαρό στοιχείο αφορά στην πολιτική αξιοπιστία των Αντώνη Σαμαρά, Βαγγέλη Βενιζέλου και Φώτη Κουβέλη. Το τραγικό στοιχείο όμως αφορά στις δραματικές επιπτώσεις των μέτρων αυτών στο βιοτικό επίπεδο του συνόλου σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού. Αυτό αφήνει βεβαίως παντελώς αδιάφορους τους ηγέτες της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ που απέμεινε και της μεταβατικής ΔΗΜΑΡ, οι οποίοι μοναδικό τους μέλημα έχουν την προσωπική πολιτική επιβίωση, που είναι εντελώς αδύνατη χωρίς τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση και στη μέσω αυτής νομή της εξουσίας.

«Τσαχπίνικο» ροζ χρώμα είχαν τελικά οι δήθεν «ανυποχώρητες κόκκινες γραμμές» των δύο κομμάτων του κεντροαριστερού χώρου, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Βενιζέλος και Κουβέλης τις εγκατέλειψαν με εντυπωσιακή ευλυγισία και χάρη. Θαυμάσιες οι πολιτικές κωλοτούμπες τους παρά το στιβαρό τους πολιτικό δέμας.

Τεράστια ήταν η πορεία στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της γενικής απεργίας της Τετάρτης. Ξεπέρασε κατά πολύ τις 100.000 άτομα. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης την έγραψαν βεβαίως στα παλιά τους τα παπούτσια. Αδιαφορούν ολοκληρωτικά για την κραυγή αγωνίας των διαδηλωτών και των απεργών όσο αισθάνονται ότι οι συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια δεν απειλούν με ανατροπή την κυβέρνησή τους. Το γεγονός ότι την Πέμπτη εξαπέλυσαν τα ΜΑΤ εναντίον των αναπήρων, τους οποίους έδερναν, έσπρωχναν και κλωτσούσαν, αποτυπώνει ανάγλυφα την κοινωνική αναλγησία της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Αυτά όμως συνιστούν ασήμαντες λεπτομέρειες για τους ηγέτες των κομμάτων που τη συναπαρτίζουν. Τους ανάπηρους θα σεβαστούν;

Μείωση μισθών... κάθε χρόνο (!) και μάλιστα με... αυτοματοποιημένο (!) τρόπο, ώστε να δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις, επιδιώκουν να συνομολογήσουν με την τρόικα οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης. Συνυπογράφουν με τους ξένους επικυρίαρχους ανέφικτους στόχους περικοπών και δεσμεύουν τη χώρα κάθε φορά που οι στόχοι αυτοί δεν θα πιάνονται -δηλαδή κάθε χρόνο!- να γίνονται αυτομάτως πρόσθετες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις! Σατανικό κόλπο: και το κράτος πρόνοιας θα καταρρέει λόγω συρρίκνωσης των δαπανών και οι μισθοί και οι συντάξεις θα μειώνονται διαρκώς επειδή η ΕΕ θα καταποντίζει συνεχώς την Ελλάδα! Εκτακτα.

Το χρέος δεν είναι βιώσιμο παρά το «κούρεμα» που κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ομολογούν τώρα ένας ένας όλοι οι αρμόδιοι παράγοντες, ξένοι και Ελληνες. Παραμύθια μας έλεγαν ότι δήθεν μας «έσωσαν» με την εξοντωτική λιτότητα, το «κούρεμα» και τα δάνεια που τα χρεώθηκε ο ελληνικός λαός, αλλά τα λεφτά τα πήραν οι ξένες τράπεζες. Η Ελλάδα σήμερα πλέει πλησίστια και ταχύτατα προς τη χρεοκοπία, αν δεν γίνει νέο «κούρεμα» του δημόσιου χρέους της. Αυτή τη φορά όμως πρέπει να πληρώσουν κυρίως οι ξένοι και γι' αυτό έχει ξεσπάσει απερίγραπτος σκυλοκαβγάς μεταξύ τους.

«Μαλλιοτραβιούνται» ΕΕ - ΔΝΤ για το ποιος θα πληρώσει το νέο ελληνικό «κούρεμα». Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ μόνο που δεν έχουν βγάλει η μια τα μάτια της άλλης, καθώς το ΔΝΤ εκβιάζει να πληρώσει ολόκληρο τον λογαριασμό η ΕΕ, πράγμα που σημαίνει πρωτίστως η Γερμανία. Η Μέρκελ, η οποία σαρώνει στις δημοσκοπήσεις με την ανθελληνική και ηγεμονική γραμμή της για την επέκταση του Τέταρτου Ράιχ σε όλη την Ευρώπη, δεν θέλει ούτε ν' ακούσει κάτι τέτοιο. Θα υπέγραφε την πολιτική θανατική καταδίκη της αν δεχόταν να πληρώσει για το χρέος της Ελλάδας.

Δεν υπάρχει επιμήκυνση χωρίς πρόσθετο κόστος 15-20 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν αποτρέπεται η χρεοκοπία χωρίς «κούρεμα» των ελληνικών κρατικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ και τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης. Ο αμερικανικός οίκος αξιολόγησης Φιτς ανακοίνωσε ήδη ότι φέτος αναμένει συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 7% και κατά 3% του χρόνου, με το χρέος της χώρας μας να ανέρχεται στο 180% του ΑΕΠ το 2014.

Μόνο ως... ανέκδοτο, στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να εκληφθεί η θέση που διατύπωσε δημοσίως ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να καλύψει από μόνη της (!) το κόστος των 15-20 δισ. ευρώ διετούς επιμήκυνσης του προγράμματος εξουθενωτικής λιτότητας. Απλώς επιδιώκει να μεταθέσει τη χρεοκοπία για να σκάσει στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης.

www.ethnos.gr

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ (ΕΙΔΗΣΕΙΣ)

"Στο Σαμαρά προσφέραμε δύο μοντέλα για την επίλυση της διαφωνίας του ονόματος"

Σκόπια. 

Δύο μοντέλα, ένα εκ των οποίων θα ανοίξει άμεσα, ως κύριο ζήτημα, το δεύτερο επικεντρώνεται αρχικά σε διάφορα διμερή θέματα, πριν τη μετάβαση στο κύριο θέμα, ξεχωρίζουν στην επιστολή που εστάλη προς τον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι μίλησε σήμερα γι’ αυτό, απαντώντας σε κοινοβουλευτική ερώτηση που έθεσε ο Βλάτκο Γκόρτσεφ.

Ο Γκρούεφσκι επεσήμανε ότι τέθηκαν ζητήματα διμερούς συνεργασίας, όπως η συμφωνία για την αποφυγή διπλής φορολογίας, μία νέα συνοριακή διάβαση και ζητήματα τα οποία θ απασχολήσουν  τις συνομιλίες ενισχύοντας τη συνολική ατμόσφαιρα και έγινε αναφορά για το κύριο θέμα την ονομασία της χώρας.

«Μετά από μια μακρά αναμονή πήραμε απάντηση. Αυτό που βγήκε στη δημοσιότητα είναι ένα σημαντικό μέρος της απάντησης Σαμαρά και ο ίδιος είναι αρκετά σαφής. 

Όποιος διαβάσει την επιστολή θα καταλάβει με σαφήνεια ποια είναι η βούληση της άλλης πλευράς», δήλωσε ο Γκρούεφσκι σημειώνοντας ότι τα Σκόπια θα συνεχίσουν την εποικοδομητική προσέγγιση για την εξεύρεση αποδεκτής λύσης.

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός και  η κυβέρνηση θα συνεχίσουν να εργάζονται στην ευρω-ατλαντική και ευρωπαϊκή πορεία  της χώρας για μια όσο γίνεται πιο καλή αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

«Φαίνεται ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Περιμένουμε αυτό το έτος να είναι μία από τις πιο θετικές εκθέσεις που είχαμε, είπε ο Γκρούεφσκι.

Σκόπια: «Η Λευκή Βίβλος» είναι στρατηγικό έγγραφο, όχι τουριστικός οδηγός»

Σκόπια.

Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της ARM,  Γκοράντσο Κοτέβσκι επιβεβαίωσε τα γραφόμενα στην εφημερίδα ‘Βέτσερ’ ότι  υπάρχει ένα σιωπηλό μποϊκοτάζ των στρατιωτικών αρχών προς τη Λευκή Βίβλο για την Άμυνα, διότι εκδόθηκε σε τρεις γλώσσες.

«Πρόκειται για ένα στρατηγικό έγγραφο επίσημο, δεν είναι τουριστικός οδηγός ενός οργανισμού. Επίσημη γλώσσα  είναι η σλαβική στην ARM. 

Νομίζω ότι η Λευκή Βίβλος έπρεπε να εκδοθεί στη σλαβική γλώσσα και κατόπιν να μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες για τις οποίες υπάρχει ανάγκη.

 Εξέφρασε την άποψη ότι κατά την επόμενη περίοδο πρέπει να εκδοθεί όπως πρέπει,  προσθέτοντας παράλληλα ότι δεν υπάρχουν αντιρρήσεις ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου.

Το λιμάνι του Δυρραχίου προσφέρεται για τους Σκοπιανούς

Σεπτέμβριος 28, 2012.

Το αλβανικό λιμάνι του Δυρραχίου άνοιξε σήμερα (χθες) αντιπροσωπευτικό γραφείο στα Σκόπια. Οι υπεύθυνοι παρουσίασαν τα χαρακτηριστικά του στην σλαβική επιχειρηματική κοινότητα μέσα από τη δεύτερη διεθνή έκθεση «Μεταφορές και Logistics» που πραγματοποιήθηκε χθες στη πρωτεύουσα της χώρας.

«Πρέπει να γίνει σαφές ότι το Δυρράχιο είναι η μόνη διέξοδος που βρίσκεται πλησιέστερα στα Σκόπια για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε ότι  η επιχειρηματική κοινότητα των Σκοπίων,  έχει μια ιστορική σύνδεση με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο και με το Δυρράχιο», δήλωσε  σε συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής του Λιμένα του Δυρραχίου,  Edward Nedreni.

Αναφέρθηκε στην εντατικοποίηση των δραστηριοτήτων για την ενίσχυση της δυναμικότητας του λιμένα και των περιβαλλόντων οδικών υποδομών, προκειμένου να προσελκύσουν περισσότερους πελάτες.

 Πέρσι μεταφέρθηκαν 3,5 εκατομμύρια τόνοι εμπορευμάτων μέσω του Δυρραχίου, που αποτελούν μόνο το 40 τοις εκατό του συνόλου της δυναμικότητας του λιμανιού.

«Είναι στα σχέδιο η δημιουργία ενός αυτοκινητοδρόμου που θα μειώσει τη διαδρομή  προς το Δυρράχιο κατά 100 χιλιόμετρα. Θα κατασκευαστεί από την αλβανική πλευρά και ελπίζουμε ότι η σκοπιανή πλευρά θα επενδύσει σε τέτοιου είδους δραστηριότητες», είπε ο Nedreni.

Μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, ανακοίνωσε, ότι όλες οι υπηρεσίες που προσφέρονται στο λιμάνι θα ιδιωτικοποιηθούν και θα ληφθούν νέα μέτρα καλύτερα από τα σημερινά, θα δοθεί επίσης η δυνατότητα αγκυροβόλησης μεγαλύτερων πλοίων  και συνολικά θα μειωθεί το κόστος μεταφοράς.

Πρόσκληση Ερντογάν προς Τάτσι – αρχηγό αλβανικού κόμματος Σκοπίων

Σεπτέμβριος 30, 2012.

Ο πρόεδρος του αλβανικού δημοκρατικού κόμματος –DPA, Μεντούχ Τάτσι επισκέπτεται την Τουρκία, κατόπιν πρόσκλησης του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να παρακολουθήσει τις εργασίες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του οποίου ηγείται ο Ερντογάν.

Το απόγευμα ο Τάτσι θα συναντηθεί με τον Τούρκο πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος, αλλά και με άλλους αξιωματούχους και ανώτερους κρατικούς λειτουργούς, σύμφωνα με ανακοίνωση του κόμματος.

Ανησυχία Stefan Fule για το υποτιθέμενο περιστατικό στη Θεσσαλονίκη

Σεπτέμβριος 30, 3012.

Τον  υποτιθέμενο θάνατο  του Σλάβου φοιτητή στην Ελλάδα, κάποιου Αλεκσαντάρ Σαμαρτζίεφ, σχολιάζει  στο λογαριασμό του στο Twitter ο Επίτροπος της Διεύρυνσης  Stefan Fule.

Εκφράζει την ανησυχία του για το περιστατικό και προτείνει συγκράτηση και ηρεμία για να μην δηλητηριαστούν οι σχέσεις. Η απάντηση, γράφει, θα δοθεί με μια πλήρη έρευνα.

Συγκεκριμένα γράφει: Concerned by incident in Thessaloniki. Restraint & calm must prevail not poison relations. The answer's  full investigation.

Περιστατικό Θεσσαλονίκης: Όλοι αρνούνται- ο Στιλγιάν επιμένει στην ιστορία του…

Σεπτέμβριος 30, 2012.

Ο Stiljan Samardziev (Стилјан Самарџиев)  ξάδελφος  του δαρμένου Σλάβου στη Θεσσαλονίκη, επανέλαβε σήμερα στην εφημερίδα Νόβα Μακεντόνια ότι ο ξάδελφος του  ξυλοκοπήθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής και αργότερα πέθανε.

«Αυτή είναι η αλήθεια. Η πρώτη που το έμαθε ήταν η μητέρα του Αλεκσαντάρ, του ξαδέλφου μου στο χωριό και τηλεφώνησε και μου είπε να φύγω επειγόντως για τη Θεσσαλονίκη, όπου τραυματίστηκε ο ξάδελφός μου. Αλλά μετά από το τραύμα της η  οικογένειά μου  ζήτησε να μην προβεί σε δηλώσεις και να μην μιλήσει, επειδή φοβούνται  τα πρόσθετα προβλήματα των Ελλήνων.

Ο Αλεκσαντάρ σπούδαζε στη Θεσσαλονίκη και ήταν 19 ετών. Κατάγεται από ένα χωριό που βρίσκεται μεταξύ της Έδεσσας  και της Θεσσαλονίκης δήλωσε ο Στίλιαν Σαμαρντζίεφ στην εφημερίδα Νόβα Μακεντόνια.

Η ελληνική αστυνομία δεν γνωρίζει τίποτε…

Σε αντίθεση με ό, τι ισχυρίζεται αυτός το τύπος –γράφει το σκοπιανό δημοσίευμα- η ελληνική αστυνομία δήλωσε ότι η υπόθεση αυτή δεν αναφέρεται. Επίσης όπως ερεύνησε και το Κανάλ 5 δεν έγινε καμία εισαγωγή σε νοσοκομείο.

Ούτε ο παπάς του χωριού…

Ο εξάδελφός του, ο Στίλγιαν, ισχυρίζεται ότι η κηδεία του  ξαδέλφου του είναι να γίνει σήμερα στο χωριό Τρέμπολετς –Треболец. Η τηλεόραση ‘Κανάλ 5’ είχε σήμερα τηλεφωνική επικοινωνία με τον ιερέα του χωριού και έμαθε ότι κανένα αγόρι δεν υπάρχει με αυτό το όνομα και καμία κηδεία δεν γίνεται σήμερα στο χωριό.

Υπενθυμίζεται ότι ο Στίλγιαν Σαμαρντζίεφ ισχυρίζεται ότι ο ξάδελφός του Αλεκσαντάρ Σαμαρντζίεφ ξυλοκοπήθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής και υπέκυψε στους τραυματισμούς, γράφει το σλάβικο δημοσίευμα του Press 24 των Σκοπίων.

www.echedoros-a.gr

Δεν φοβούνται όλοι στην…τουρκοκρατούμενη Θράκη!

     Μέλη του σωματείου «Αντιφωνητής» παρέδωσαν στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής την προκλητική ταμπέλα που βρισκόταν (έως…χτες) στον γνωστό Τεκέ της Ρούσας στον Έβρο και η οποία εξυμνούσε μες στα μούτρα μας την οθωμανική κατάκτηση της Θράκης τον 14^ο αιώνα!

     Συμβολική αλλά πολύ εύγλωττη κίνηση από μέλη του σωματείου «Αντιφωνητής» και της«Κίνησης για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής» (της οποίας βεβαίως επίσημο διαδικτυακό όργανο είναι, όπως γνωρίζετε, το παρόν ιστολόγιο), που το πρωί της Τετάρτης 26 Σεπτεμβρίου παρέδωσαν στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής ταμπέλα (βλ. 1η φωτογραφία), η οποία είχε αναρτηθεί αυθαίρετα σε ισλαμικό (και μάλιστα αλεβίτικο) μνημείο της περιοχής προς τιμήν κάποιων 40 Οθωμανών… ηρώων, που έχασαν τη ζωή τους τον 14^ο αι. μαχόμενοι για την κατάκτηση της Θράκης. «Κανένας λαός δεν τιμά τους κατακτητές του»τόνισε στην κάμερα του RodopiNews ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος. «Όπως θα ήταν αδιανόητο να υπάρξει στο Στάλινγκραντ μνημείο υπέρ του Φον Πάουλους ή στη Μαντζουρία υπέρ των Ιαπώνων κατακτητών της Κίνας, έτσι και εδώ κανείς πρόξενος δεν θα περάσει μέσα στον τοπικό πληθυσμό – χριστιανών και μουσουλμάνων – τέτοια προκλητικά μηνύματα, κατακτητικά και αναχρονιστικά». Αυτονόητα πράγματα δηλαδή, που μόνο στη ραγιάδικη περιοχή μας πρέπει να τα λέμε και να τα ξαναλέμε, μπας και αφυπνιστούν επιτέλους κάποια στιγμή ορισμένοι (Δείτε και το βίντεο με το όλο συμβάν και τις δηλώσεις του Κώστα Καραΐσκου στο: http://www.youtube.com/watch?v=QBe1YLYcbcU&feature=player_embedded).

     Αξίζει (για μια ακόμη φορά) να πούμε εδώ ότι το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής με συλλόγους και άλλους φορείς που ελέγχει, κατά πάγια τακτική του παρεμβαίνει όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην πολιτιστική ζωή του τόπου. Έτσι ακόμη και μνημεία, τοποθεσίες ή και πολιτιστικές εκδηλώσεις, που κατά παράδοση ήταν ιστορική κληρονομιά άλλων φυλετικών ή θρησκευτικών ομάδων της περιοχής, τα τελευταία χρόνια άλλαξαν χέρια, ενώ κάποιοι προσπαθούν να πείσουν τους πάντες πως πρόκειται για στοιχεία της τουρκικής πολιτισμικής κληρονομιάς (π.χ. τα περίφημα πομάκικα πανηγύρια του Χίλια και του Αλάντεπε). Το ίδιο έγινε και στον Τεκέ του χωριού Ρούσα στο οποίο κάποιοι με το «έτσι θέλω» ανάρτησαν ταμπέλα στη μνήμη των 40 πολεμιστών που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας για την κατάκτηση τότε της Θράκης. Ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη πολλούς αιώνες πίσω (και, όπως σας έχουμε γράψει παλαιότερα στο«Προξενείο-Στοπ», το τιμούν κάθε χρόνο οι τουρκόφρονες της περιοχής μας και με άλλες εκδηλώσεις, όπως π.χ. τα λεγόμενα «Σαράντα Κουρμπάνια»).

     Τα μέλη του σωματείου «Αντιφωνητής» και της Κίνησης κατά του Προξενείου καταδικάζουν τέτοιες ενέργειες ως διχαστικές και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου πως ο φυλετικός διαχωρισμός και η διχόνοια που προκύπτει από τέτοιες προπαγάνδες μπορούν να δημιουργήσουν ακραίες καταστάσεις, αν γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από ορισμένους κύκλους. Έτσι επιχείρησαν να παραδώσουν την ταμπέλα αυτοπροσώπως στον Τούρκο πρόξενο, ώστε να του συστήσουν να μη συνεχίσει την παράδοση των παλαιοτέρων προκατόχων του. Και η μεν πόρτα του προξενείου μετά από κάμποση αναμονή παρέμεινε βεβαίως (όπως αναμενόταν) επιδεικτικά κλειστή, οπότε και η ταμπέλα αφέθηκε τελικά δίπλα στην είσοδο. Το μήνυμα ωστόσο είναι βέβαιο πως παραδόθηκε κανονικά…

   ΥΓ. Ε, δείτε τώρα παρακάτω και την επίμαχη ταμπέλα, όσο ακόμη βρισκόταν στη θέση της και πριν προκύψει το…νέο δελτίο αποστολής και παραλαβής της! Εμείς απλώς εδώ αρκούμαστε να συγχαρούμε τον…αποστολέα! Θα επανέλθουμε…

www.proxeneio-stop.org

Πρόεδρος των Τσάμηδων προς αλβανό ΥΠΕΞ: Πάρε έναν τσάμη μαζί σου στην Αθήνα, ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε κι εμείς

Ο Πρόεδρος του κόμματος των τσάμηδων PDIU, Shpetim Idrizi, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον αλβανικό τύπο, προτρέπει τον υπουργό Εξωτερικών Έντμοντ Παναρίτι, να επαναφέρει και πάλι το «τσάμικο ζήτημα» στο προσκήνιο ενώ τον καλεί να πάρει κι έναν τσάμη βουλευτή στην αλβανική αντιπροσωπεία που θα επισκεφθεί σύντομα την Αθήνα.

Μάλιστα ο Idrizi λέει ότι αυτή είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη αλβανικής αντιπροσωπείας από το 2004, πράγμα που σημαίνει ότι οι δύο χώρες είχαν προβλήματα και πλέον ήρθε η ώρα να τα λύσουν.

Στο άρθρο του τονίζει πως η αλβανική αντιπροσωπεία δεν πρέπει να εμφανιστεί συγκρατημένη στην Αθήνα, «πρέπει να μιλήσουμε κι εμείς, κι όχι μόνο να ακούμε», σημειώνει χαρακτιριστικά.

Κατά την άποψή του η Αλβανία τώρα βρίσκεται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, ενώ είναι και μέλος του ΝΑΤΟ.

Προτρέπει ακόμη τον υπουργό Εξωτερικών της Αλβανίας να διαβάσει τα πρακτικά των συναντήσεων του Aleksander Meksi ως πρωθυπουργού της Αλβανίας, αλλά και του Alfred Serreqi ως κορυφαίου Αλβανού διπλωμάτη, με Έλληνες ομολόγους.

«Θα βρει εκεί όχι μόνο την αποφασιστικότητα της δικιάς μας πλευράς να εγείρει το θέμα αυτό κατά το μέγιστο δυνατό, όπως είναι η επιστροφή της τσάμικης κοινότητας στην γη τους, αλλά και την ελληνική προθυμία να εξετάσει αυτό το ζήτημα, τουλάχιστον για ένα μέρος αυτής της κοινότητας», αναφέρει μεταξύ άλλων στο άρθρο του ο πρόεδρος των τσάμηδων.

aftonomi.gr/

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Του Sokin