Η ένοχη σιωπή στην εξόντωση των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή από τους φανατικούς ισλαμιστές

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Με μια ένοχη σιωπή η διεθνή κοινότητα και η συνήθως ευαίσθητη για θέματα θρησκευτικής συνείδησης και ελευθερίας, Δύση, παρακολουθούν απαθώς την μεθοδική εξόντωση των χριστιανών και την εξαφάνιση της χριστιανικής παρουσίας στην κοιτίδα του Χριστιανισμού την Μέση Ανατολή.

Η είδηση ότι ανήμερα των Χριστουγέννων ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο έξω από μια χριστιανική εκκλησία στην Βαγδάτη άφησε πίσω του 34 νεκρούς οι περισσότεροι πιστοί που είχαν παρακολουθήσει την Λειτουργία, άφηνε αδιάφορα τα διεθνή ΜΜΕ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις .Όπως ακριβώς συνέβη και με την είδηση για την κατάληψη από ακραίους τζιχαντιστες του ιστορικού συριακού Μοναστηριού στην Μααλουλα  απ όπου απήχθην και ελληνορθόδοξες καλογριές.

Στον Λίβανο στην Βηρυτό την δεύτερη κιόλας ημέρα του 2014 φανατικοί ισλαμιστές έβαλαν φωτιά σε ένα από τα «ζωντανά» μνημεία του χριστιανισμού (και του διαφωτισμού) της περιοχής, στην μεγάλη ιστορική βιβλιοθήκη του ελληνορθόδοξου ιερέα Ibrahim Surouj. Περισσότεροι από τούς μισούς από τους 80.000 χιλιάδες τόμους και χειρόγραφα της βιβλιοθήκης έγιναν στάχτη….

Η σιωπή της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε αυτή την τρομακτική επιχείρηση «θρησκευτικής  κάθαρσης» προκαλεί εύλογα ερωτήματα ,συγκρίνοντας την ευαισθησία και την ετοιμότητα που υπήρχε  στην Δύση για άμεση ακόμη και πολεμική αντίδραση στην διάρκεια των πολέμων της Πρώην Γιουγκοσλαβίας, ακόμη και στο άκουσμα της είδησης ότι υπήρξε έκρηξη μιας βόμβας η η απώλεια έστω και μιας ζωής μουσουλμάνου η αλβανού.

Αντιθέτως ειδικά μάλιστα στην  Συρία η αντιπολίτευση, η οποία χρηματοδοτείται και ενισχύεται από την Δύση, δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την προστασία και της χριστιανική μειονότητας, εγκαταλείποντας χιλιάδες ανθρώπους στο έλεος των εγκληματικών συμμοριών της Αλ Κάιντα.

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φώς της δημοσιότητας σε ισραηλινή έρευνα πριν από μερικές εβδομάδες (και με κάθε επιφύλαξη φυσικά καθώς είναι δύσκολη η καταγραφή των μετακινήσεων του πληθυσμού και της ανεξέλεγκτης εξόδου από εμπόλεμες ζώνες), αναδεικνύεται μια τρομακτική συρρίκνωση των χριστιανών σε ολόκληρη την περιοχή.

Στο Ιράκ  οι χριστιανοί υπολογίζεται ότι έχουν μειωθεί από 1,5 εκατομμύριο το 2003 σε 250 χιλιάδες, στην Συρία οι Χριστιανοί από 1,75 εκατομμύριο το 2010, δεν ξεπερνούν τώρα τις 450 χιλιάδες. Στην Αίγυπτο, παρά την ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων, από το 2011 οι χριστιανοί Κόπτες έχουν μειωθεί κατά 1,25 εκατομμύριο από τα 9 εκατομμύρια συνολικά, ενώ και στον Λίβανο το 1 εκατομμύριο χριστιανοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην όλο και πιο αιματηρή αντιπαράθεση των σιιτων της Χεζμπολαχ, των αντισυριακων δυνάμεων αλλά και της ολοένα πιο ενισχυμένης παρουσίας της Αλ Κάιντα στην χώρα. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ανάλογη κατάσταση παρατηρείται και στην Παλαιστινιακή Αρχή όπου ακόμη και στην Βηθλεέμ οι χριστιανοί κάτοικοι από το 60% έχουν περιορίσει τώρα σε λιγότερο από το 35%, ενώ στην λωρίδα της Γάζας έχουν απομείνει μερικές δεκάδες χριστιανοί από την άλλοτε ακμάζουσα κοινότητα των 2500 χριστιανών.  

Το χριστιανικό στοιχείο κατόρθωσε να επιβιώσει στις χώρες της περιοχής λόγω και της ανεκτικότητας που έδειξαν για τους χριστιανούς όλα τα καθεστώτα του αραβικού εθνικισμού, αλλά τώρα πλέον έχουν στοχοποιηθεί από τους τζιχαντιστες που έχουν

Η Μεγάλη των Χριστιανών Εξόντωση

της Φανούλας Αργυρού*

Προσπαθώντας να κάνει ένας απολογισμό για τον χρόνο που μας πέρασε, τα όσα οικονομικά προβλήματα αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει η Κύπρος, η Ελλάδα και άλλες χώρες ωχριούν μπροστά στις εξοντωτικές και άγριες επιθέσεις που δέχεται ο Χριστιανισμός απανταχού. Εξ όσων θυμάμαι μετά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο (σφαγή, βιασμούς γυναικοπαίδων, προσφυγοποίηση, αγνοούμενους με τις δύο τουρκικές εισβολές το 1974), ο χρόνος που πέρασε ξεγύμνωσε τελικά και για τους πλέον αδαείς τούς απώτερους στόχους και σκοπούς των ισλαμιστών φασιστών εις βάρος των χριστιανών απανταχού της Οικουμένης. Κυρίως, όμως, τον στόχο τους για ολοκληρωτική εξόντωση (a la κεμαλικού προτύπου 1900-1923), στη Μέση Ανατολή. Μια σφαγή, στην οποία η Τουρκία έχει και πάλι τις ευθύνες και συμμετοχή της.
Συγκεκριμένο το άρθρο του φιλολόγου Γ. Σέρτη («Φιλελεύθερος», 27.12.2013) με τίτλο «Προς Αμελούντας» για «Μια Μέση Ανατολή χωρίς χριστιανούς». Έγραψε μεταξύ άλλων: «Με τις μισές εκκλησιές της Κύπρου συλημένες από την τουρκική βαρβαρότητα, με βουβές τις καμπάνες τους για σαράντα χρόνια... Στο Ιράκ, οι χριστιανοί έχουν μειωθεί από 1,5 εκ. σε 250 χιλιάδες...στη Συρία από 1,75 εκ. σε 450 χιλιάδες... στην Αίγυπτο από 9 εκ. σε 1,25 εκ., στον Λίβανο, στην Παλαιστίνη και στις γύρω περιοχές, ο αριθμός των χριστιανών μειώνεται δραματικά. Την ίδια ώρα, στην Ευρώπη και στις άλλες ηπείρους οι μουσουλμανικές επεκτάσεις προστατεύονται από τους επαγγελματίες αντιρατσιστές και τους επιλεκτικούς προστάτες των μειονοτήτων! Στην κοιτίδα του Χριστιανισμού -τη Μικρασία- οι χριστιανοί εξαλείφθηκαν από τις γενοκτονικές χατζάρες των οθωμανών της τουρκικής βαρβαρότητας.
Στην ίδια τη Βηθλεέμ, που οι χριστιανοί αποτελούσαν το 90%, σήμερα αποτελούν μειονότητα. Ένας νέος διωγμός από μισαλλόδοξους Νεο-Ηρώδηδες… αναπτύσσεται, και ο… πολιτισμένος νεο-εκσυγχρονισμός δεν το αντιλαμβάνεται. Οι αριθμοί προειδοποιούν και -φευ- η πνευματική χρεοκοπία προηγείται της οικονομικής χρεοκοπίας, χωρίς καμπάνες εγρήγορσης». Εν τω μεταξύ, ιστοσελίδες και blogs ανά την υφήλιο καταγράφουν τις πρωτοφανείς εξάρσεις αιμοβόρων συμμοριών, αιματηρές εξοντώσεις των χριστιανών, αποκεφαλισμούς, κανιβαλισμούς, βιασμούς και δολοφονίες χιλιάδων γυναικών και νεαρών κοριτσιών, μια φοβερή εξέλιξη που επεκτείνεται, όπως προβάλλουν πλέον και τα δυτικά ΜΜΕ και στη δυτική Ευρώπη, Σουηδία, Βρετανία...
Η ιστοσελίδα http://www.persecution.org/category/countries/middle-east/ που καταγράφει την εξόντωση των χριστιανών κατά χώρα της Μέσης Ανατολής, θυμίζει εν έτει 2013 μαύρη βίβλο της Μικρασιατικής και Ποντιακής σφαγής και εξόντωσης από τους Κεμαλιστές αποκεφαλιστές.
Ο Αρχιεπίσκοπος της Καντουαρίας Justin Welby στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του καταδίκασε τη μεταχείριση της οποίας τυγχάνουν οι χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή. «Εκδιώκονται και εξορίζονται από μια

Η πιο καταδιωκόμενη θρησκεία στον κόσμο

Του Νίκου Ράπτη

Πολλοί από μας που λόγω των ημερών ξαναθυμηθήκαμε το επεισόδιο της σφαγής των νηπίων από το Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, πιθανότατα να το βρήκαμε λιγάκι υπερβολικό. Τίποτα στην καθημερινή μας εμπειρία δε δικαιολογεί τόση βία. Τουλάχιστο έτσι νομίζουμε: στις 21 Οκτωβρίου, Σύριοι ισλαμιστές αντάρτες εισέβαλαν στην κωμόπολη Σαντάντ, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα Συρίας-Λιβάνου. Ο οικισμός ανακαταλήφθηκε από τις κυβερνητικές δυνάμεις μετά από σκληρές μάχες, που διήρκεσαν μια εβδομάδα. Μετά την ανακατάληψή του, αποκαλύφθηκε ομαδικός τάφος με πάνω από 40 σορούς χριστιανών, ανάμεσα στις οποίες εκείνες πολλών γυναικών και παιδιών. Στους κατοίκους του Σαντάντ, το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο θα πρέπει να φαίνεται πολύ ρεαλιστικό. Θα φαινόταν και σε μας, αν τα εγχώρια ΜΜΕ είχαν την ευγενή καλοσύνη να μας ενημερώνουν καλύτερα για όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Ο διωγμός κατά των χριστιανών δεν αφορά μόνο τη Συρία. Στο Ιράκ, το Πακιστάν, τη Νιγηρία, την Αίγυπτο, την Ινδία, την Κίνα, το Βιετνάμ, τη Βόρειο Κορέα κ.λπ. ο αντιχριστιανισμός εγκαθίσταται ως ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της διεθνούς πραγματικότητας. Πρόσφατα ο πρίγκιπας Κάρολος προειδοποίησε πως ο χριστιανισμός κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τη γενέτειρά του, τη Μέση Ανατολή. Η βρετανική κεντροαριστερή εφημερίδα Γκάρντιαν χαρακτήρισε τους διωγμούς κατά των χριστιανών «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Σύμφωνα με την δεξαμενή σκέψης Civitas, το 10% των χριστιανών του κόσμου υφίσταται διώξεις για την πίστη του: από πιέσεις στον επαγγελματικό ή τον κοινωνικό του χώρο ως νομικές παρενοχλήσεις, διώξεις και φυσική βία –που καταλήγει στο θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. 10% των χριστιανών είναι 200 εκατομμύρια άνθρωποι. Σήμερα ο χριστιανισμός είναι η πιο καταδιωκόμενη θρησκεία στον κόσμο. Γιατί αυτό; Αναφέρονται λόγοι κοινωνικοί,

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Κλιμακώνονται οι διωγμοί των Χριστιανών στον αραβικό κόσμο

Οι πρόσφατες απαγωγές του συροϊακωβίτη Αρχιεπισκόπου Γιοχάνα Ιμπράημ και του Ελληνορθόδοξου ομολόγου του Παύλου δεν αντανακλούν μόνο την αυξανόμενη βία του εμφυλίου πολέμου στη Συρία, αλλά και την κλιμάκωση της κρίσης για τους Χριστιανούς σε όλο τον αραβικό κόσμο – η οποία θα μπορούσε να καταλήξει στην ολοκληρωτική εκδίωξή τους, σχολιάζει ο Fiorello Provera, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Εταιρεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το 80% όλων των θρησκευτικών διώξεων σε όλο τον κόσμο το 2012 ήταν εναντίον Χριστιανών. Αυτή η απότομη αύξηση των διακρίσεων κατά των χριστιανικών κοινοτήτων, σε χώρες όπου έζησαν για πολλούς αιώνες, μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από την αύξηση του ισλαμικού φανατισμού και την άνοδο του πολιτικού Ισλάμ στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης. Καθώς τα ισλαμικά κόμματα έχουν πάρει την εξουσία στην περιοχή, ένα κύμα εκφοβισμού και διακρίσεων έχει εξαπολυθεί στους χριστιανικούς πληθυσμούς των μειονοτήτων.

Για παράδειγμα, στις 26 Φεβρουαρίου, σε μια αγορά ενδυμάτων στη Βεγγάζη της Λιβύης, τα μέλη μιας ισχυρής ισλαμικής πολιτοφυλακής περικύκλωσαν δεκάδες Αιγύπτιους Χριστιανούς Κόπτες – που αναγνώρισαν από σταυρούς που είχαν σε τατουάζ στους δεξιούς καρπούς τους – τους οποίους στη συνέχεια βασάνισαν και απείλησαν με εκτέλεση. Μεταξύ των θυμάτων ήταν ένας Κόπτης ιερέας, τον οποίο οι απαγωγείς χτύπησαν σοβαρά πριν του ξυρίσουν το κεφάλι και το μουστάκι του. Ιερείς έχουν επίσης δεχθεί επίθεση στην Τρίπολη και εκκλησίες έχουν καεί. Όλα αυτά στέλνουν ένα σαφές μήνυμα: οι μη μουσουλμάνοι δεν είναι ασφαλείς στη Λιβύη.

Ενώ η Λιβύη δεν έχει σημαντική θρησκευτική μειονότητα, εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι ζουν και εργάζονται στη χώρα, όπου ο χριστιανικός προσηλυτισμός είναι παράνομος – και όπου μπορεί να κατηγορηθείς για προσηλυτισμό απλά και μόνο επειδή έχεις μια Βίβλο. Αλλά η ελεγχόμενη από την Μουσουλμανική Αδελφότητα κυβέρνηση της Αιγύπτου δεν φαίνεται ιδιαίτερα πρόθυμη να προστατεύσει τους χριστιανούς πολίτες της στη Λιβύη. Έκανε μόνο μια χλιαρή έκκληση για την απελευθέρωση των κρατουμένων πολιτών της.

Αυτό αντανακλά την παρόμοια επιδείνωση της κατάστασης για τους χριστιανούς στην Αίγυπτο, όπου αντιπροσωπεύουν περίπου το 15% του πληθυσμού. Στις αρχές Απριλίου, η κηδεία τεσσάρων χριστιανών που σκοτώθηκαν κατά τις θρησκευτικές ταραχές λίγες ημέρες πριν, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάρκου (έδρα της Κοπτικής Εκκλησίας στο Κάιρο), κατέληξε σε χάος, με χιλιάδες πενθούντες να δέχονται επίθεση καθώς προσπαθούσαν να φύγουν μετά την τελετή. Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα, παρακολουθώντας αυτούς που έριχναν μολότοφ έξω από τον ναό, πετούσαν πέτρες και πυροβολούσαν αυτούς που ήταν μέσα. Τουλάχιστον δύο έχασαν τη ζωή τους και 80 τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της πεντάωρης σύγκρουσης.

Οι Χριστιανοί κατηγορούν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, όχι μόνο επειδή επέτρεψε στους Μουσουλμάνους Αιγύπτιους να τους επιτεθούν χωρίς να τιμωρηθούν, αλλά και επειδή επέτρεψε – και εξέφρασε- εμπρηστική αντί-χριστιανική ρητορική. Για παράδειγμα, σε μια ανοιχτή συγκέντρωση για τον πρόεδρο Μοχάμετ Μόρσι πέρυσι, ο κληρικός Safwat Hegazy προειδοποίησε ότι οι Αιγύπτιοι Μουσουλμάνοι θα «χύσουν το αίμα» των Χριστιανών που αμφισβητούν τη νομιμότητα του Μόρσι.

Τον Φεβρουάριο, ο Κόπτης πατριάρχης της Αιγύπτου, Πάπας Τουάντρος Β΄, επέκρινε έντονα την ηγεσία της χώρας σε μια τηλεοπτική συνέντευξη, λέγοντας ότι το νέο σύνταγμα κάνει διακρίσεις και χαρακτηρίζοντας τον «εθνικό διάλογο» του Μόρσι μια κενή χειρονομία. Αυτή η ασυνήθιστα επιθετική στάση αντανακλά την αυξημένη απογοήτευση των Χριστιανών, καθώς και της κοσμικής και φιλελεύθερης αντιπολίτευσης, με τη μονοπωλιακή δύναμη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Η Συρία, η οποία κάποτε καλωσόρισε τους χιλιάδες χριστιανούς που προσπάθησαν να ξεφύγουν από τον πόλεμο στο Ιράκ, βιώνει μια ανάλογη αλλαγή, καθώς ο ολοένα και περισσότερο σεχταριστικός εμφύλιος πόλεμος δημιουργεί φόβο και δυσπιστία σε όλο τον πληθυσμό. Παρά το γεγονός ότι οι Χριστιανοί έχουν σε μεγάλο βαθμό προσπαθήσει να παραμείνουν ουδέτεροι στη σύγκρουση, έχουν εμπλακεί σταδιακά, κάποιοι παίρνοντας τα όπλα και άλλοι ως θύματα απαγωγών και βίας.

Ο Έλληνας Καθολικός Πατριάρχης Γρηγόριος Γ’ των Μελχιτών δήλωσε πρόσφατα ότι, από το 2011, έχουν σκοτωθεί πάνω από 1.000 Χριστιανοί, ενώ πάνω από 40 εκκλησίες και άλλα χριστιανικά ιδρύματα (σχολεία, ορφανοτροφεία και γηροκομεία) υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν. Κάποιοι εκτιμούν ότι 300.000 Χριστιανοί έχουν εγκαταλείψει τη Συρία.

Επιπλέον, οι επιπτώσεις από την αδυσώπητη περιφερειακή σύγκρουση αποσταθεροποιούν τον Λίβανο, μια χώρα που προσφέρει στους Χριστιανούς μια συνταγματική εγγύηση πολιτικής εκπροσώπησης. Περίπου 400.000 πρόσφυγες – πολλοί από αυτούς σουνίτες μουσουλμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των φυγάδων ανταρτών- έχουν φύγει ​​από τα σύνορα από τη Συρία, επιδεινώνοντας τις θρησκευτικές εντάσεις και απειλώντας να διαταράξουν την ευαίσθητη κοινωνική και πολιτική ισορροπία του Λιβάνου.

Βάσει αυτού, όπως επισημαίνει ο Martin Göttingen του Πανεπιστημίου Tamcke, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση για τους χριστιανούς πρόσφυγες στη Μέση Ανατολή από το να κατευθύνονται όλο και περισσότερο προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Εάν η τάση αυτή συνεχιστεί, η Μέση Ανατολή θα χάσει σταδιακά τις χριστιανικές εκκλησίες της. Προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια τραγική κατάληξη, οι δυτικοί ηγέτες πρέπει να αναλάβουν έναν πιο ενεργό ρόλο στην προάσπιση της προστασίας των χριστιανικών μειονοτήτων σε όλο τον αραβικό κόσμο. Τελικά, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι στον αραβικό κόσμο έχουν τις ίδιες επιθυμίες: την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τα ίσα δικαιώματα. Όσοι διώκουν τους Χριστιανούς θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η Αραβική Άνοιξη θα πρέπει να ωφελήσει όλους τους Άραβες.

πηγή: www.antinews.gr