Διαφθορά και ατιμωρησία οι πληγές του κράτους

Γράφει ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Η συγκάλυψη, της συγκάλυψης, ω συγκάλυψη.

Εδώ και καιρό αρκετοί αναφέρονται στην διαφθορά ως το κύριο πρόβλημα του νεοελληνικού κράτους. Από ό,τι φαίνεται όμως, σύμφωνα τουλάχιστον με την έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Ρακιντζή, εξίσου μεγάλο πρόβλημα αν όχι και μεγαλύτερο, καθώς αυτό θρέφει την διαφθορά είναι η ατιμωρησία

Στην ετήσια έκθεση, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του  ο Γενικός Επιθεωρητής ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης αναφέρεται στη δραστηριότητά του κατά το προηγούµενο έτος, στις νοµοθετικές και οργανωτικές προτάσεις που υπέβαλε µε στόχο την πάταξη της διαφθοράς και την καταπολέµηση της κακοδιοίκησης στον δηµόσιο τοµέα καθώς επίσης και στην άσκηση της πειθαρχικής δικαιοδοσίας του στα πλαίσιο του πειθαρχικού ελέγχου των δηµοσίων υπαλλήλων. Επίσης, στην έκθεση παρατίθενται χαρακτηριστικές υποθέσεις που χειρίσθηκε κατά το 2011 το Γραφείο του και γίνεται  µία συνολική επισκόπηση του έργου του.

Και ακούστε πώς περιγράφει ο ίδιος το έργο του, γιατί πραγματικά αξίζει να ρίξουμε μια ματιά: “Ο αγώνας δεν είναι εύκολος αλλά  µακρύς, δύσκολος, επίπονος που απαιτεί συνεχή έµπρακτη πολιτική βούληση, γιατί αντιµετωπίζει πολλά εµπόδια, όπως την άµεση και ενίοτε επιθετική µε µηνύσεις και αγωγές αντιδράσεις των θιγοµένων, τη γραφειοκρατική νοοτροπία µερίδας της διοίκησης, τα διάφορα µικροσυµφέροντα, που ανάγουν την υπόθεσή τους σε µείζον εθνικό ζήτηµα, την άµεση και έµµεση αντίδραση των συνδικαλιστικών φορέων, την απογοήτευση λόγω βραδείας και επιεικούς απόδοσης της δικαιοσύνης και, σε πολλές περιπτώσεις, τη χλιαρή συµπαράσταση µέρους της κοινωνίας.”

Ποιό μέρος της έκθεσης δεν θα διαβάσατε στα “συστημικά” ΜΜΕ

Και παρόλο που η έκθεσή του έχει λάβει κάποια δημοσιότητα στα “μεγάλα” ΜΜΕ της χώρας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολύ λίγη σημασία θα δοθεί στο πιο σημαντικό ίσως κομμάτι αυτής της έκθεσης. Αυτό που αφορά την “ρίζα” της όλης παθογένειας και το οποίο αναφέρεται προφανώς στο παρακράτος της αριστεράς που τόσα χρόνια έχει χτιστεί (και υποστηριχτεί και από την “δεξιά”). Διαβάστε τι γράφει ο κ. Ρακιτζής στην έκθεσή του, και σκεφτείτε εάν αυτά ακριβώς δεν είναι που λένε τόσα χρόνια, κάποιοι οι οποίοι χαρακτηρίζονται... ακροδεξιοί:
Από τους ελέγχους αυτούς αναδείχθηκε ανάγλυφη η παθογένεια ενός κρατικοδίαιτου συνδικαλισµού,  ο οποίος διαβιεί πλουσιοπάροχα και κυριαρχεί µε χρήµατα του κοινωνικού συνόλου, εναντίον του οποίου ενίοτε καταφέρεται.
Προφανώς παραβιάζεται κατάφωρα το πνεύµα του νόµου για οικονοµική αυτοτέλεια των συνδικαλιστικών οργανώσεων και θεµελίωση ελεύθερου, ακηδεµόνευτου και ανεξάρτητου συνδικαλισµού. Επισηµάνθηκε, επίσης, η ανάδειξη των οµοσπονδιών ως «εταίρων»  των ∆ιοικήσεων,  οι οποίοι ουσιαστικά συνδιοικούν τις δηµόσιες επιχειρήσεις.  Αυτό γίνεται  µε την ανοχή-συµµετοχή των εκάστοτε  διοικήσεων,  οι οποίες, προκειµένου να διατηρήσουν την εργασιακή ειρήνη, ουσιαστικά επέτρεψαν και καλλιέργησαν µια συναλλακτική σχέση µε τις ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήµατος.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα

Γιατρός γενικού νοσοκομείου της Αθήνας προχωρούσε σε εισαγωγές ασθενών σαν δήθεν έκτακτα και επείγοντα περιστατικά κατά τη διάρκεια των Γενικών Εφημεριών, οι οποίες αποδείχθηκε ότι ήταν προγραμματισμένες εκ των προτέρων και κάθε άλλο παρά επείγουσες. Επίσης, παρείχε σε ασθενείς, που είχαν εισαχθεί για επείγουσα κατάσταση, άδεια εξόδου από το νοσοκομείο ακόμη και για 6 ημέρες, ενώ πλαστογραφούσε εργαστηριακές εξετάσεις.

Ο συγκεκριμένος γιατρός είχε παραπεμφθεί στο πειθαρχικό συμβούλιο της 1ης ΥΠΕ Αττικής γα τα πειθαρχικά παραπτώματα της παράβασης καθήκοντος, της ψευδούς βεβαίωσης και της πλαστογραφίας μετά χρήσεως, όμως το συμβούλιο επέβαλε έγγραφη επίπληξη για το πειθαρχικό παράπτωμα της παράβασης καθήκοντος.
Προϊσταμένη του Τμήματος Εσόδων ΔΟΥ εξέδωσε Αποδεικτικό Φορολογικής Ενημερότητας στον μνηστήρα της, παρόλο που εμφανιζόταν να μην έχει υποβάλλει ποτέ δήλωση ΦΠΑ ούτε δήλωση φορολογίας εισοδήματος, έχοντας, μάλιστα, ληξιπρόθεσμες οφειλές 178.863 ευρώ. Επίσης, εξέδωσε φορολογική ενημερότητα και για τον αδελφό της, ο οποίος δεν είχε δηλώσει ΦΠΑ από το 2000, δεν είχε κάνει φορολογική δήλωση από το 2004 και είχε οφειλές στην εφορία. Και όμως το Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Υπουργείου Οικονομικών της επέβαλε προσωρινή παύση τριών μηνών.

Υπάλληλος της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, ο οποίος είχε μεταταχθεί από την υπό εκκαθάριση Ολυμπιακή Αεροπορία αρνήθηκε να αναλάβει υπηρεσιακά καθήκοντα, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να διεκπεραιώσει ότι του ανατεθεί, καθώς είχε υποβάλει συγκεκριμένο αίτημα προς τη Διοίκηση προκειμένου να μετακινηθεί σε Διεθνη Αερολιμένα. Το αίτημα δεν είχε γίνει αποδεκτό και εκ του λόγου αυτού δεν προτίθετο να εργαστεί στο Τμήμα, στο οποίο τοποθετήθηκε. Η διοίκηση της ΥΠΑ τον απήλλαξε από τα πειθαρχικά παραπτώματα της άρνησης εκτέλεσης του υπηρεσιακού του καθήκοντος και της αδικαιολόγητης αποχής από την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Τι προτείνει ο Γενικός Επιθεωρητής

Ήδη ο ΓΕ∆∆, µαζί  µε άλλους φορείς της χώρας που δραστηριοποιούνται στην καταπολέµηση της διαφθοράς, συνεργάζεται µε την Οµάδα ∆ράσης της ΕΕ για την Ελλάδα προκειµένου να καταρτιστεί ο νέος οδικός χάρτης µε στόχο:
Τη βελτίωση και την ενίσχυση του θεσµικού πλαισίου καταπολέµησης της διαφθοράς.
Τη βελτίωση του συντονισµού ανάµεσα στους φορείς που εµπλέκονται στην καταπολέµηση της διαφθοράς.
Την ενδυνάµωση του θεσµικού πλαισίου και της ανεξαρτησίας του ΓΕ∆∆.
Την ανάπτυξη µιας συνολικής εθνικής στρατηγικής για την καταπολέµηση της διαφθοράς.
Την ανάπτυξη µιας νέας κουλτούρας ανεξάρτητου εσωτερικού ελέγχου στους δηµόσιους φορείς.
Τη συγχώνευση κάποιων Σωµάτων Επιθεώρησης και Ελέγχου.
Την ανάπτυξη των απαραίτητων και αποτελεσµατικών εργαλείων προς αυτή την κατεύθυνση.
Την οικοδόµηση ενός ισχυρού και αποτελεσµατικού δικτύου κατά της διαφθοράς.

Πόσα από αυτά θα γίνουν; Δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Αλλά με βάση το ότι η σημερινή κυβέρνηση της χώρας στηρίζεται στα δύο κόμματα που δημιούργησαν αυτή την κατάσταση και το πιο συστημικό κομμάτι της αριστεράς, δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

www.elora.gr

Οι ανεφάρμοστοι νόμοι!

Ο  πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Στην Ελλάδα των πολιτικών καραγκιόζηδων και των μεγάλης ολκής πολιτικών απατεώνων, η εφαρμογή των νόμων αποτελεί υπόθεση ζατρικίου στο οποίο μετέχουν ενεργά τα συντεχνιακά συμφέροντα

Το φαινόμενο ανθεί παλαιόθεν  στην Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών και μάλιστα τόσο πολύ ώστε να λεχθεί τούτο το ευφυές: Πρέπει να ψηφιστεί ένας νόμος που να καθιστά υποχρεωτική την εφαρμογή των νόμων.

Το ίδιο έργο παίζεται ετούτες τις ημέρες με το νόμο της Ανώτατης Παιδείας, ο οποίος «δεν εφαρμόστηκε από πολλά παν/μια», όπως δήλωσε στη Βουλή ο δοτός Πρωθυπουργός (στις 30 Μαρτίου). Πρόκειται για το νόμο που ψηφίστηκε το Σεπτέμβρη του 2011, τον οποίο ο επίσης δοτός υπουργός Παιδείας, αποπειράθηκε λαθραίως να τροποποιήσει, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθεί σάλος.

Πρόκειται για επανάληψη του ίδιου φαινομένου του Μαρτίου 2007, οπότε ξέσπασαν αντιδράσεις σύσσωμης της αντιπολίτευσης κατά της εφαρμογής του νόμου για την Ανώτατη Παιδεία, τον οποίο είχε ψηφίσει η πλειοψηφία της Ν.Δ.

Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα αντιτάχθηκαν στην εφαρμογή του νόμου με... μπροστάρη το ΚΚΕ και φορέα τον «Ριζοσπάστη», ο οποίος προειδοποιούσε ότι: «Ο νόμος πλαίσιο θα μπει στο ράφι»(φ. της 15/3/2007).

Στην ίδια κατεύθυνση προχωρούσε και το ΠΑΣΟΚ, ο αρχηγός του οποίου (Γ.Παπανδρέου) δήλωνε ότι «θα καταστήσει ανενεργό το νόμο» (βλ. «Πρακτικά» της Βουλής, της 7^ης Μαρτίου 2007 και Τύπο της 14^ης Μαρτίου. Τα γεγονότα της εποχής καταγράφονται στο έργο μου: «Αρχαία και σύγχρονη δημοκρατία. Από την Αθηναϊκή Δημοκρατία στη σύγχρονη οικογενειοκρατία», εκδ. «Πελασγός» - Γιαννά­κενας, Αθήνα 2007, σελ. 141 επ.).

Είναι  προφανές ότι η μη εφαρμογή των νόμων αποτελεί σύμφυτο στοιχείο του εκφυλισμένου πολιτικού συστήματος, το οποίο, μαζί μ’ όλα τα άλλα κουσούρια του, «δεν μπορεί να κυβερνήσει».

Αθλιότητες στο Λονδίνο

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στο Λονδίνο και κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων συνέβησαν αθλιότητες σε βάρος της Ελλάδος, που παραδόξως (;) δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Οι περισσότερες περιγραφές και τα διάφορα σχόλια έμειναν στην κακουγουστιά της «παράστασης», ή στην εκ μέρους των διοργανωτών προπαγανδιστική επιχείρηση εξιδανίκευσης της αποικιοκρατικής  χώρας τους. Ορισμένοι στην Ελλάδα επιχείρησαν να εκμεταλλευθούν πολιτικά μόνο μία από τις πολλές αθλιότητες που συνέβησαν. Αυτή ήταν όταν ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Ζακ Ρογκ ξέχασε τους ύμνους για την Ελλάδα  στην Αθήνα, κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, και προχθές με θράσος ανακοίνωσε ότι «οι Αγώνες γύρισαν στο σπίτι τους...». Δηλαδή ότι το «σπίτι» των  Ολυμπιακών Αγώνων δεν είναι η Αρχαία Ολυμπία, η Αθήνα και η Ελλάδα, αλλά ...το Λονδίνο!!!

Πέραν όμως από την αθλιότητα αυτή υπήρξαν κι άλλες πιο σοβαρές:

Πρώτον οι διοργανωτές, που είχαν την ευθύνη της τηλεοπτικής κάλυψης, υποχρεωτικά έδειξαν την ελληνική ομάδα να εισέρχεται πρώτη στο Ολυμπιακό Στάδιο, αλλά την έδειξαν λιγότερο από όλες τις άλλες ομάδες και δεν παρουσίασαν καθόλου τους Έλληνες στις θέσεις των επισήμων που την χειροκροτούσαν. Την έδειξαν για χρόνο λιγότερο ακόμη και από τα μικροσκοπικά κράτη, όπως λ.χ. τα Βανουάτου και Σαιν Κιτς! Επίσης έδειξαν, παράλληλα με την παρέλαση της κάθε ομάδας, τις επίσημες εκπροσωπήσεις όλων των 203 συμμετεχουσών χωρών, πλην της ελληνικής!

Δεύτερον δεν έγινε η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας μαζί με αυτές της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και της διοργανώτριας χώρας. Η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας τυπικά γίνεται πάντοτε προς τιμήν της χώρας, που είναι η πηγή του Ολυμπισμού.  Στο Λονδίνο όμως δεν έγινε έπαρση της Ελληνικής σημαίας και ως εκ τούτου δεν ακούστηκε  ο Ελληνικός Εθνικός Ύμνος, αλλά μόνο εκείνος της Μεγ. Βρετανίας.

Τρίτον δεν εψάλη ο Ολυμπιακός Ύμνος του Σπύρου Σαμάρα, σε στίχους του Κωστή Παλαμά, που ακούστηκε  στους Πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών, το 1896. Το 1958 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να είναι ο επίσημος Ολυμπιακός Ύμνος και να ψάλλεται κατά την έναρξη και τη λήξη των Ολυμιακών Αγώνων. Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες που εψάλη ήταν αυτοί της Ρώμης, το 1960, και έκτοτε εψάλλετο ανελλιπώς σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μάλιστα στο Σίδνεϊ, το 2000, εψάλη στα ελληνικά από ελληνική χορωδία και στο Πεκίνο, το 2008, επίσης στα ελληνικά, και μάλιστα από παιδική κινεζική χορωδία! Σε όλες τις άλλες χώρες, όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ο ύμνος εψάλη στη γλώσσα τους.  Ντροπιαστική εξαίρεση αποτελούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου, το 1972, και τώρα του Λονδίνου, όπου ο Ολυμπιακός Ύμνος αποδόθηκε  μόνο από ορχήστρα, που μάλιστα στο Λονδίνο ήταν και αθέατη... Γερμανία και Μεγάλη Βρετανία υποτίμησαν τον Ολυμπιακό Ύμνο, που είναι ένα σημαντικό πολιτισμικό στοιχείο της σύγχρονης Ελλάδας. Τυχαίο;... 

Τέταρτη αθλιότητα. Πριν από τη δήλωση για τη «μεταφορά του σπιτιού των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο» ο κ. Ζακ Ρογκ προέβη σε μία ακόμη αθλιότητα σε βάρος της Ελλάδας. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο το Λονδίνο είναι έτοιμο να διοργανώσει με επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες  έκανε αναφορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, παρέλειψε την Αθήνα και μίλησε για το Πεκίνο! Είπε συγκεκεριμένα: « Θα ήθελα να πιστεύω ότι από την άποψη της ετοιμότητας οι αγώνες αυτοί είναι στην ίδια θέση με αυτή του Σίδνεϊ και του Πεκίνου σίγουρα, για να μιλήσω για τους πιο πρόσφατους Ολυμπιακούς...». Πάλι ο κ. Ρογκ ξέχασε τους επαίνους και τους ύμνους προς την Ελλάδα για την επιτυχία της προετοιμασίας και το άριστα που της έδωσε στον δημόσιο λόγο του κατά την τελετή έναρξης των Αγώνων στην Αθήνα. Και η εξασθενημένη μνήμη του έχει τη σημασία της, δεδομένου ότι η Ελλάδα για να επιτύχει στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων  σπατάλησε εκατομμύρια Ευρώ, που την έσπρωξαν ταχύτερα και βαθύτερα στη σημερινή κρίση.

Πέμπτη αθλιότητα. Όταν εισερχόταν η Ολυμπιακή Φλόγα στο Ολυμπιακό Στάδιο ο εκφωνητής σημείωσε ότι έφτασε εκεί αφού διέτρεξε μια διαδρομή 22.000 χλιομέτρων... Δεν είπε ούτε λέξη από πού ξεκίνησε για να φτάσει στο Λονδίνο. Δεν είπε λέξη για την Ολυμπία, το λίκνο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο εκφωνητής και όσοι είναι πίσω από αυτόν εφάρμοσαν τη λογική της Νέας Τάξης Πραγμάτων, σύμφωνα με την οποία προβάλλονται μόνο οι ιδέες της νέας εποχής και παραλείπονται οι ρίζες και οι πολιτισμικές παραδόσεις, καθώς και οι αξίες που τις ξεπερνούν ή/και είναι αντίθετες τους.

Από τον Βάκωνα και τον Νίτσε έως τον Σαίξπηρ  και τον Γκαίτε Άγγλοι, Γερμανοί και γενικά η Δύση δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι ένας ολιγάριθμος λαός, όπως ο Ελληνικός,  με τόσα ελαττώματα και τόσες αδυναμίες που του προσάπτουν, είναι ο απ’ ευθείας απόγονος και πνευματικός θεματοφύλακας ενός μοναδικού θησαυρού, του Ελληνικού πολιτισμού, που δεν μπορούν να πλησιάσουν, ούτε μπορούν να οικειοποιηθούν, όσο κι αν προσπαθούν. Του πολιτισμού που είναι η βάση και του δικού τους πολιτισμού, όπως τον ερμήνευσαν μέσα από τη δική τους λογική. Η ευκαιρία φέτος για όλους αυτούς ήταν μοναδική. Απαξιωμένη από την οικονομική και κοινωνική κρίση η Ελλάδα, δέχεται με βάναυσο τρόπο την περιφρόνηση τους, περιφρόνηση που παρουσιάστηκε με όλο το φρικιαστικό της πρόσωπο στο Λονδίνο, κατά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν πειράζει. Πρώτον οι Έλληνες πρέπει να πεισματώσουμε και να ξαναβρούμε τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση και τη χαμένη μας αξιοπρέπεια. Δεύτερον να τους δικαιολογήσουμε τους Άγγλους για τα συμπλέγματα τους. Είναι πραγματικά αξιολύπητοι. Και τρίτο να μην ενοχλούμαστε από τη συμπεριφορά τους, γιατί γνωρίζουμε ότι όσο και να προσπαθήσουν η αλήθεια λάμπει και το ψέμμα έχει κοντά ποδάρια.-  

Οι Μουσουλμάνοι της Θράκης ζητούν να ξαναγραφτεί η ελληνική ιστορία

 Η «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» έστειλε επιστολή… – σοκ προς το υπουργείο Παιδείας απαιτώντας να αλλάξει το κεφάλαιο του βιβλίου ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού για τη Μικρασιατική Καταστροφή και αντί για «σφαγές χριστιανών και λεηλασίες από Τούρκους» να επιστρέψουμε στο… συνωστισμό της Σμύρνης, όπως αποκαλύπτει ο «Ελεύθερος Τύπος».

«Οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη. Πυρπόλησαν την ελληνική και αρμένικη συνοικία, ενώ ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος παραδόθηκε στο μουσουλμανικό πλήθος και θανατώθηκε. Σφαγές χριστιανών και λεηλασίες ολοκλήρωσαν την καταστροφή. Ήταν το δραματικό τέλος της μακραίωνης ελληνικής παρουσίας στην περιοχή», αναφέρει μεταξύ άλλων το κεφάλαιο του βιβλίου που δεν αρέσει στη μειονότητα.

«Ως Τούρκοι της δυτικής Θράκης είμαστε υπέρ της κάθαρσης των βιβλίων” αναφέρουν στην επιστολή τους και συνεχίζουν: “Αυτά (σ.σ. τα περί σφαγής και πυρπόλησης στη Σμύρνη) δεν συμβαδίζουν με τη φιλία και την αλληλεγγύη, δημιουργούν συστηματικά μια προκατειλημμένη κοινωνία και ετοιμάζουν το έδαφος της στήριξης των ακραίων απόψεων και κύκλων από την κοινωνία, όπως συμβαίνει συχνά τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας».

Ολόκληρη η επιστολή:

“Προς Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Ως μέλη της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης παρακολουθούμε από τον τύπο το θέμα της ανανέωσης των Βιβλίων Ιστορίας της έκτης (6ης) Δημοτικού. Σύμφωνα με το άρθρο που υπογράφεται από τον Απόστολο Λακασά και δημοσιεύτηκε στις 25-4-2012 στην εφημερίδα Καθημερινή, έχει εγκριθεί το νέο βιβλίο ιστορίας και από την καινούρια σχολική περίοδο θα διδάσκεται στα δημοτικά σχολεία. Άλλωστε, με το από 24-4-2012 δελτίο τύπου του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ανακοινώθηκε ότι το σύγχρονο «Βιβλίο Ιστορίας» που γράφτηκε πριν από 15 χρόνια θα αντικαταστήσει το ήδη διδασκόμενο στην έκτη (6η) τάξη του Δημοτικού βιβλίο Ιστορίας. Ας αφήσουμε κατά μέρος την έγκριση ενός βιβλίου που γράφτηκε προ δεκαπενταετίας παρά τις ραγδαίες και συνεχείς εξελίξεις στις μεθόδους εκπαίδευσης, το άρθρο της Καθημερινής σχετικά με το περιεχόμενο του εν λόγω βιβλίου προκαλεί από μόνο του ανησυχία.

Στο άρθρο επισημαίνεται ότι η παράγραφος που αναφέρεται στην «Μικρασιατική Καταστροφή» είναι μια από τις παραγράφους κλειδί του νέου βιβλίου: «Οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη. Πυρπόλησαν την Ελληνική και την Αρμενική συνοικία, ενώ ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος παραδόθηκε στο μουσουλμανικό πλήθος και θανατώθηκε.»…«Σφαγές χριστιανών και λεηλασίες ολοκλήρωσαν την καταστροφή. Ηταν το δραματικό τέλος της μακραίωνης Ελληνικής παρουσίας στην περιοχή». Ως Τούρκοι της Δυτικής Θράκης βρίσκουμε τέτοιου είδους εκφράσεις ενοχοποιητικές και πιστεύουμε πως αυτές οι εκφράσεις θα οδηγήσουν τους νεαρούς εγκέφαλους σε αρνητικά αισθήματα προς τους μη «Έλληνες», σε ανατροφή αυτών με συναισθήματα διάκρισης και πέρα αυτών θα επηρεάσει αρνητικά την ψυχολογία των παιδιών μας. Η ύπαρξη διαφορετικών διηγημάτων στα βιβλία της έκτης (6ης) τάξης των Τουρκικών Μειονοτικών σχολείων με τα βιβλία των δημόσιων σχολείων στην ίδια γειτονιά, οι διηγήσεις στα βιβλία των σχολείων πλειονότητας που δείχνουν τον γείτονα ως εχθρό, αναμφίβολα θα επηρεάσουν τις σχέσεις και την ανάπτυξη των παιδιών. Η κατάσταση αυτή μας οδηγεί σε βαθιά ανησυχία. Ως “Τούρκοι της Δυτικής Θράκης”, είμαστε υπέρ της κάθαρσης των βιβλίων Ιστορίας από τέτοιου είδους εκφράσεις και προκαταλήψεις διότι, αυτά δεν συμβαδίζουν με την φιλία και την αλληλεγγύη, δημιουργούν συστηματικά μια προκατειλημμένη κοινωνία και ετοιμάζουν το έδαφος της στήριξης των ακραίων απόψεων και κύκλων από την κοινωνία, όπως συμβαίνει συχνά τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας.

Αξιότιμε Κύριε,

Με σκοπό να σωθεί από την παγίδα του μίσους, η Ελληνοτουρκική φιλία που ξεκίνησε με τους μεγάλους ηγέτες όπως ο Βενιζέλος και Ατατούρκ, είχε συσταθεί πριν από περίπου 13 χρόνια μια επιτροπή από γραφειοκράτες των δύο υπουργείων παιδείας για την αναθεώρηση των βιβλίων των δύο χωρών. Τα μέλη της επιτροπής, θα ασχολούνταν με την αφαίρεση από τα βιβλία που διδάσκονται στις δύο χώρες, των υπερβολικών εκφράσεων και των λέξεων ή εκφράσεων που μπορούν να οδηγήσουν στην εχθρότητα. Η απόφαση αυτή είχε γίνει δεκτή με χαρά από την Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Η μελέτη των βιβλίων της ιστορίας και των βιβλίων άλλων μαθημάτων στις δύο χώρες από μια επιτροπή που θα αποτελείται από εκπαιδευτές των δύο χωρών και η αφαίρεση απ’ αυτά των προκαταληπτικών εκφράσεων είναι σημαντική για την κοινωνική γαλήνη και ειρήνη στη χώρα μας αλλά και για την συνέχιση της φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Εμείς, επιθυμούμε την ανατροφή των νέων σε ένα περιβάλλον ειρήνης και αγάπης γνωρίζοντας πως ο γείτονας είναι φίλος και όχι σε ένα περιβάλλον με εχθρικά συναισθήματα. Πιστεύοντας ότι τα απαραίτητα βήματα θα πραγματοποιηθούν το συντομότερο δυνατό,

Σας εκφράζουμε τα σέβη μας”.

newsbomb.gr

Υπόδειγμα Νόμου περί ανακήρυξης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελληνικής Δημοκρατίας

Γράφει ο Νίκος Λυγερός


Τίτλος 

1. Ο παρών Νόμος δύναται να επονομαστεί Νόμος του 2012 για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Ερμηνεία 

2. (1) Στον παρόντα Νόμο, εκτός εάν το περιεχόμενο απαιτεί διαφορετικά – 

«Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» είναι η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης θαλάσσια περιοχή της Δημοκρατίας, τα όρια της οποίας ορίζονται από το Άρθρο 3, 

«Δημοκρατία» είναι η Ελληνική Δημοκρατία, 

«Διευθυντής» είναι ο Διευθυντής του Τμήματος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, 

«Δικαστήριο» είναι το Δικαστήριο που προβλέπεται στο Άρθρο 10, 

«Ζώντες πόροι» περιλαμβάνουν τα ψάρια και κάθε άλλο ζώντα οργανισμό, εκτός από τα καθιστικά είδη, όπως ορίζονται από το Άρθρο 77 της Σύμβασης, 

«Μη ζώντες πόροι» είναι τα ορυκτά και άλλοι μη ζώντες πόροι που κείτονται φυσικώς στο βυθό της θάλασσας και στο υπέδαφός του, 

«Ναυτικό μίλι» είναι η απόσταση χιλίων οχτακοσίων πενήντα δύο μέτρων, 

«Σύμβαση» είναι η Σύμβαση του Δικαίου Θαλάσσης των Ηνωμένων Εθνών, που επικυρώθηκε από τον κυρωτικό Νόμο 2321/1995 του Δικαίου Θαλάσσης των Ηνωμένων Εθνών, 

«Υπουργός» είναι ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και κάθε άλλο πρόσωπο γενικώς ή ειδικώς εξουσιοδοτημένο για αυτόν τον σκοπό. 

(2) Οι όροι, εκτός εάν ερμηνεύονται διαφορετικά στο παρόν Άρθρο, θα έχουν την έννοια που δίδεται από τη Σύμβαση και σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ του παρόντος Νόμου και της Σύμβασης, η ερμηνεία της Σύμβασης υπερισχύει. 
Ανακήρυξη και Οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης 

3. (1) Με τον παρόντα Νόμο, ανακηρύσσεται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το εξωτερικό όριο της οποίας δεν θα εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. 

(2) Σε περιπτώσεις όπου μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης επικαλύπτεται από μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης οποιουδήποτε άλλου Κράτους με ακτές που κείτονται απέναντι από αυτές της Δημοκρατίας, η χάραξη μεταξύ της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Δημοκρατίας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης του άλλου Κράτους, θα λάβει χώρα με συμφωνία μεταξύ των άμεσα ενδιαφερομένων Κρατών. Ελλείψει συμφωνίας, η χάραξη αυτής της ζώνης δεν θα εκτείνεται πέραν της μέσης γραμμής ή της γραμμής ίσης απόστασης, η οποία μετράται από τις αντίστοιχες γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. 

(3) Τα ακριβή όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης οποτεδήποτε προσδιορίζονται, θα καθίστανται δημόσια με Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, που θα δημοσιεύεται στην επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης, καθώς αυτά τα όρια θα διαμορφώνονται ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιοχές και τις πιθανές συμφωνίες οριοθέτησης που θα υπογράφονται σύμφωνα με τις διατάξεις των υποκεφαλαίων (1) και (2).
Δικαιώματα και Δικαιοδοσία στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 

4. (1) Στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη η Δημοκρατία έχει : 

(α) κυριαρχικά δικαιώματα για σκοπούς έρευνας και εκμετάλλευσης, συντήρησης και διαχείρισης των φυσικών πόρων, είτε ζώντων είτε μη ζώντων, στα ύδατα που υπέρκεινται του βυθού της θάλασσας, στον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος του, και ως προς άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και έρευνα της ζώνης, όπως για την παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τον άνεμο. 

(β) δικαιοδοσία ως προς: 

(i) την τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νήσων, εγκαταστάσεων και υποδομών,
(ii) τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα,
(iii) την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, 

(2) Τα δικαιώματα που ορίζονται στο παρόν άρθρο ως προς τον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος θα ασκούνται σύμφωνα με το Μέρος VI της Σύμβασης – Διατάξεις περί Υφαλοκρηπίδας. 
Δικαιώματα και Καθήκοντα άλλων Κρατών στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 

5. (1) Κατά την άσκηση των δικαιωμάτων και εκτέλεση των καθηκόντων της βάσει του παρόντος Νόμου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η Δημοκρατία θα λαμβάνει δεόντως υπόψη τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των άλλων Κρατών και θα ενεργεί κατά τρόπο συμβατό με τις διατάξεις της Σύμβασης. 

(2) Στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Δημοκρατίας, τα άλλα Κράτη απολαύουν των δικαιωμάτων και εκτελούν τα καθήκοντα δυνάμει της Σύμβασης. Κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους και εκτέλεση των καθηκόντων τους, τα Κράτη θα λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα δικαιώματα και τα καθήκοντα της Δημοκρατίας και θα συμμορφώνονται με τους νόμους και τους κανονισμούς που έχει υιοθετήσει η Δημοκρατία, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης και τους άλλους κανόνες διεθνούς δικαίου κατά το μέτρο που δεν είναι ασύμβατοι με το αντίστοιχο Μέρος της Σύμβασης. 

Συντήρηση ζώντων πόρων 

6. Ο Υπουργός δύναται με διάταγμα, που δημοσιεύεται στην επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης, να ορίσει το επιτρεπόμενο αλίευμα και τα είδη των ζώντων πόρων που δύνανται να αλιευθούν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. 
Έρευνα και εκμετάλλευση ζώντων πόρων 

7. (1) Ουδείς επιτρέπεται να διεξάγει στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη έρευνα και εκμετάλλευση ζώντων πόρων, εκτός εάν χορηγηθεί άδεια από τον Υπουργό, σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο ή άλλο Νόμο ή Κανονισμό, ή από τον Διευθυντή σύμφωνα με τον Νόμο περί Αλιείας. 

(2) (α) Όποιος παραβιάζει τις διατάξεις του υποκεφαλαίου (1) του παρόντος άρθρου, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, του επιβάλλεται χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€ 750.000) ή ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ή αμφότερες οι ποινές. Σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, στο πρόσωπο αυτό επιβάλλεται χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€ 1.500.000) ή ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή αμφότερες οι ποινές. 

(β) Επιπλέον οποιασδήποτε ποινής επιβαλλόμενης δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (α) του παρόντος υποκεφαλαίου, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την κατάσχεση οποιουδήποτε σκάφους, αντικειμένου, εξοπλισμού ή υλικού, συμπεριλαμβανομένου του αλιεύματος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ή αλιεύθηκε κατά τη διάρκεια τέλεσης του αδικήματος. 
Έρευνα και εκμετάλλευση μη ζώντων πόρων 

8. (1) Ουδείς επιτρέπεται να διεξάγει στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη έρευνα και εκμετάλλευση μη ζώντων πόρων, εκτός αν χορηγηθεί άδεια από το Υπουργικό Συμβούλιο δυνάμει του παρόντος Νόμου ή όποιου άλλου Νόμου, ή από όποια άλλη αρμόδια αρχή δυνάμει όποιου άλλου Νόμου ή Κανονισμού. 

(2) (α) Όποιος παραβιάζει διάταξη του υποκεφαλαίου (1) του παρόντος Άρθρου, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, του επιβάλλεται χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο οχτακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€ 1.850.000) ή ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή αμφότερες οι ποινές. Σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, στο πρόσωπο αυτό επιβάλλεται χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα τρία εκατομμύρια εφτακόσιες χιλιάδες ευρώ (€ 3.700.000) ή ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή αμφότερες οι ποινές. 

(β) Επιπλέον οποιασδήποτε ποινής επιβαλλόμενης δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (α) του παρόντος υποκεφαλαίου, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την κατάσχεση οποιουδήποτε σκάφους, αντικειμένου, εξοπλισμού ή υλικού, συμπεριλαμβανομένων των μη ζώντων πόρων που έχουν αλιευθεί, που χρησιμοποιήθηκε ή αλιεύθηκε κατά τη διάρκεια τέλεσης του αδικήματος. 
Ευθύνη νομικού προσώπου 

9. Όταν ένα αδίκημα διαπράττεται από νομικό πρόσωπο κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου και αποδεικνύεται ότι αυτό το αδίκημα διαπράττεται με τη συγκατάθεση ή τη συναίνεση ή ότι οφείλεται σε οποιασδήποτε μορφής αμέλεια διαχειριστικού συμβούλου, διευθυντή, γραμματέα ή άλλου αξιωματούχου της νομικής οντότητας, το πρόσωπο αυτό καθώς και η νομική οντότητα είναι ένοχα για την τέλεση του αδικήματος. 
Αποκλειστική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου 

10. Το αρμόδιο περιφερειακό Δικαστήριο της Αθήνας ή το Ποινικό Δικαστήριο, προσδιοριζόμενο ανάλογα με τη σοβαρότητα του αδικήματος, που διεξάγει τις συνεδριάσεις του στην Αθήνα, θα έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία για την εκδίκαση όλων των υποθέσεων δυνάμει του παρόντος Νόμου και θα έχει την εξουσία να επιβάλλει οποιαδήποτε ποινή προβλέπεται από τον παρόντα Νόμο ή από όποιον κανονισμό εκδοθεί βάσει αυτού. 
Κανονισμοί 

11. (1) Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εκδώσει κανονισμούς για την καλύτερη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. 

(2) Με την επιφύλαξη των γενικών όρων του υποκεφαλαίου (1), οι κανονισμοί αυτοί δύνανται να εξυπηρετούν εν όλω ή εν μέρει τους κάτωθι σκοπούς, ήτοι: 

(α) τη διατήρηση των ζώντων οργανισμών στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, 

(β) την προστασία του περιβάλλοντος σε αυτήν την ζώνη, 

(γ) ως προς τα αλλοδαπά σκάφη, τον κανονισμό για τις αλιευτικές περιοχές, τους τύπους, τα μεγέθη και το σύνολο των αλιευτικών εργαλείων και τους τύπους, τα μεγέθη και τον αριθμό των αλιευτικών σκαφών που δύνανται να χρησιμοποιηθούν, 

(δ) τον κανονισμό για ζητήματα που αφορούν τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, 

(ε) την αρχή για την επιβίβαση σε αλλοδαπά σκάφη, την επιθεώρηση, σύλληψη και κατάσχεση, εφόσον είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους νόμους και τους κανονισμούς που υιοθετούνται για την περιφρούρηση των συναφών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας, και 

(ζ) τις διαδικασίες χορήγησης αδειών για την απόλαυση δικαιωμάτων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. 

Έναρξη ισχύος 

12. Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από ΗΗς, ΜΜου, 2012. 

http://www.lygeros.org/articles?n=9723&l=gr

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΥΝΟΡΩΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ Και τώρα, η… Κουρδική Άνοιξη

Γράφει η Λιάνα Μυστακίδου


Μέχρι σήμερα όλες οι αλλαγές συνόρων έγιναν στα βορειοδυτικά και βορειοανατολικά της Τουρκίας. Για πρώτη φορά μετά την Αραβική Άνοιξη παρατηρείται μια τάση αλλαγής συνόρων στα νότια και νοτιανατολικά της. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι μεταβολές αυτές θα αγγίξουν και τα δικά της σύνορα.

Μετά την ενδεχόμενη διάλυση της Συρίας και του Ιράκ τρεις χώρες διεκδικούν να καταλάβουν το κενό που θα δημιουργηθεί: Το Ιράν, το Ισραήλ και φυσικά η Τουρκία. Οι τρεις αυτές χώρες θα πρέπει να καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες για να μην μεταβληθούν τα σύνορά τους προς τα μέσα ή προς τα έξω.

Όπως είναι γνωστό, η Συρία και το Ιράκ με τη συνθήκη του 1926 έμειναν εκτός των ορίων του Misaki-Milli (εθνικού όρκου) που θεσπίστηκε το1920. 

Ασφαλώς πολλοί στην Τουρκία ονειρεύονται και φιλοδοξούν να εντάξουν τα εδάφη αυτά, μαζί με τις πετρελαϊκές πηγές τους, στη χώρα τους. Για να το επιτύχουν πρέπει να πολεμήσουν ή να δεχθούν να συμμετάσχουν σε μια ομοσπονδία με τους Κούρδους, ενδεχομένως και τους Άραβες.

Το ερώτημα είναι αν οι Κούρδοι που αγωνίζονται εδώ και τόσα χρόνια για την ανεξαρτησία τους θα δεχθούν μια τέτοια λύση, τη στιγμή αυτή που το όνειρο τους γίνεται πραγματικότητα και έχουν ήδη εξασφαλίσει την ασφάλεια τους από την Αμερική με τις συμφωνίες πετρελαίου που υπέγραψαν με τις εταιρίες Exxon Mobil και Chevron.

Έγκριτοι Τούρκοι σχολιαστές  βλέπουν ξεκάθαρα την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην περιοχή και επικρίνουν την πολιτική της κυβέρνησης και κυρίως το όραμα του στρατηγικού βάθους του κ. Νταβούτογλου.

Ενδεικτικά ο κ. Ερτουγρούλ Οζκιόκ  σε άρθροτου με τίτλο  «Η Αραβική Άνοιξη μετατράπηκε σε Κουρδική Άνοιξη», στην εφημερίδα Χουρριέτ, (26/7) επισημαίνει τα εξής: «Ο υπουργός εξωτερικών αναζητά τόπο για τον  Άσαντ. Την ώρα που εκείνος ψάχνει τόπο για τον Πρόεδρο της Συρίας ας αναζητήσουμε να βρούμε και  μια νέα θέση για την Τουρκία. Είτε συμφωνούμε είτε όχι με την πολιτική που ακολουθεί η χώρα μας στο ζήτημα της Συρίας έχουμε πλήρη συναίσθηση της εικόνας που έχουμε μπροστά μας: Αποκτήσαμε1.200 χλμ. σύνορα με τους Κούρδους!

Πριν από μια εβδομάδα είχαμε με τους Κούρδους 400 χλμ. σύνορα τώρα προστέθηκαν και άλλα 800. Φίλοι μου, η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα που χαράχτηκε με ακρίβεια από την στρατηγική βάθους είναι αυτή: Το μήκος των συνόρων μας με τους Κούρδους έφτασε τα 1200χλμ. Εμείς δεν τα βγάλαμε πέρα με τα 400χλμ, πώς θα τα βγάλουμε πέρα τώρα με τα 1200;

Η Αραβική Άνοιξη μετατράπηκε σε Κουρδική. Συμβαίνουν περίεργα πράγματα στη Συρία και το Ιράκ. Οι Άραβες πολεμούν μεταξύ τους, σκοτώνονται άνθρωποι και οι Κούρδοι κάνουν ένα ακόμα βήμα για τον σχηματισμό ανεξάρτητου κράτους. Το ΡΚΚ πολεμάει εντός της Τουρκίας αλλά μέχρι στιγμής δεν κέρδισε τίποτα. Ποιος μας εγγυάται ότι η Κουρδική Άνοιξη δεν θα έρθει και στην  Τουρκία; Προς Θεού μην μου πείτε ο κ. Νταβούτογλου. Αρκεί αυτός να σταθεί μακριά. Ο Θεός να φυλάει την Τουρκία από τους μετασεισμούς της στρατηγικής βάθους…».

Επίσης, ο κ. Γιαλτσίν Ντογάν στην τακτική του στήλη στην ίδια εφημερίδα (26/7) αποκαλύπτει ότι το σχέδιο που εφαρμόζεται στην Μέση Ανατολή το εμπνεύστηκε ο πρίγκιπας Bandar Bin Sultan και διέρρευσε στον αμερικανικό Τύπο το  2007. Ο πρίγκιπας έλεγε: «Το Ιράν και ο Σιιτισμός είναι επικίνδυνα. Το καθεστώς  Άσαντ πρέπει να ανατραπεί. Η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ πρέπει να αναλάβουν την οικονομική επιβάρυνση για την υλοποίηση αυτής της προσπάθειας. Πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία με το Ισραήλ».

Από μια σύντομη ματιά στη βιογραφία του πρίγκιπα προκύπτουν τα εξής: Ο πρίγκιπας σπούδασε στο  Royal Air force College από το οποίο αποφοίτησε το 1968.Έκανε master στις διεθνείς σχέσεις στο John Hopking. Διετέλεσε Πρεσβευτής της Σαουδικής Αραβίας από το1983-2005. Στη συνέχεια έγινε Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας του βασιλιά Αμπντουλλάχ. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 2009 και μετά εξαφανίστηκε από το προσκήνιο.  

Κάποιοι λένε ότι ήταν φυλακή, άλλοι ότι ήταν σε κατ΄ οίκον περιορισμό και κάποιοι ότι έκανε δυο χειρουργικές επεμβάσεις και θεραπείες στο νοσοκομείο John Hopkins. 

Επανεμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2011με αποστολές στο Πακιστάν, την Ινδία και στην Κίνα. Στις 19 Ιουλίου ο μυστηριώδης πρίγκιπας τοποθετήθηκε επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών της Σαουδικής Αραβίας…

Από όλα αυτά προκύπτει ότι το ΡΚΚ διεύρυνε το γεωγραφικό χώρο δράσης του.   

Ο Μπαρζανί έγινε ο ρυθμιστής των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Ο κ. Ερντογάν παρά τους λεκτικούς λεονταρισμούς του στέλνει τον κ. Νταβούτογλου στο Β. Ιράκ για να ζητήσει να σταματήσει το ΡΚΚ και το παρακλάδι του PYD που ελέγχει τα σύνορα της Συρίας…

Θα πει στον κ. Μπαρζανί, όπως γράφει η εφημερίδα Yenicag: «Αυτό που κάνεις είναι ντροπή να μην το ξανακάνεις»…

www.elzoni.gr

Βολεμένα τα νησιά πάνω σε τουρκική… υφαλοκρηπίδα

Η Τουρκία συνεχίζει με τις νομικιστικές ακροβασίες της και υποστηρίζει πως οι κυπριακές παραχωρήσεις είναι παράνομες με το παλιό και γνωστό της επιχείρημα… Ότι τα θαλάσσια οικόπεδα της Λευκωσίας επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, ότι δηλαδή μας ξεφουρνίζει χρόνια και στο Αιγαίο. Έτσι, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Σελτσούκ (όνομα και πράγμα.) Ουνάλ σε δήλωσή του στην εφημερίδα Aksam αναφέρει τα εξής… συμπαθητικά: «Ένα μέρος στην δυτική πλευρά του νησιού όπου η ‘ελληνοκυπριακή διοίκηση’ της ‘νοτίου Κύπρο’ παρουσίασε ως θέμα διαγωνισμού, συμπίπτει με την περιοχή της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας στην Μεσόγειο».

Το να γελάσει και να ειρωνευτεί κάποιος τέτοιου είδους δηλώσεις είναι προφανώς πολύ εύκολο. Το δύσκολο θα είναι η Αθήνα και η Λευκωσία να εκπονήσουν τη συγκεκριμένη πολυεπίπεδη στρατηγική σε στρατιωτικό, διπλωματικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, έτσι ώστε να «πειστεί» η Άγκυρα πως η εποχή του «τραμπουκισμού» έχει περάσει εδώ και καιρό. Πώς όμως να τη «πείσεις» για αυτό, όταν στην Αθήνα υπάρχουν σε θέσεις ευθύνης άτομα τα οποία έχουν «υπογράψει» τα δικά τους μνημόνια (κατανόησης), MoU που λέμε, με διαφόρους νεοθωμανούς στους οποίους υπόσχονται πράγματα για λογαριασμό ενός ολόκληρου έθνους ενώ στην ουσία θα αποδειχτεί πολύ σύντομα πως μιλάνε μόνο για τη δική τους θλιβερή και πεπερασμένη ύπαρξη.

Πώς όμως να «πείσεις» τη Τουρκία να σταματήσει τους τραμπουκισμούς, όταν της δίνεις το δικαίωμα να λειτουργήσει ως ο μπράβος σου στη περιοχή επειδή εσύ δεν θέλεις να εμπλακείς άμεσα στη κρίση στη Συρία ή/και στο Ιράν. Για πόσο ακόμα λοιπόν η «διεθνής κοινότητα» θα αποδέχεται μία συμπεριφορά του είδους, χωρίς να αντιλαμβάνεται πως στην ουσία ταΐζει ένα «μαντρόσκυλο» το οποίο την κρίσιμη στιγμή θα δαγκώσει το χέρι που του δίνει φαγητό τόσα χρόνια.

Για πόσα χρόνια ακόμα ο «διεθνής παράγοντας» θα επαναλαμβάνει του τρομακτικά λάθη του Μονάχου του 1938, όταν για την εξημέρωση του θηρίου «θυσιάστηκαν» έθνη τα οποία όμως πολύ σύντομα αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο της μάχης κατά του συγκεκριμένου «θηρίου»; Για πόσο καιρό ακόμα η «διεθνής κοινότητα» θα πιστεύει πως ο Ελληνισμός έχει τη διάθεση να παίξει το ρόλο της Τσεχοσλοβακίας του 1938;

Ας τους ενημερώσουμε λοιπόν πως για ακόμα μία φορά, όσο και κάποιοι να αβαντάρουν το μαντρόσκυλο της περιοχής, πολύ σύντομα θα τρέχουν στην Αθήνα να παρακαλάνε να βοηθήσει στο μάζεμα του συγκεκριμένου… «κατοικίδιου», διότι η φασαρία που θα δημιουργήσει θα φέρει στο χείλος της καταστροφής όχι μόνο τη περιοχή… Και ο νοών νοείτω. Κάντε λίγο υπομονή να περάσουν τα «μπάνια του λαού».

www.defence-point.gr

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Του Sokin

Υφέρπων ολοκληρωτισμός

του Γιάννη Τριάντη

Η τιμωρία της φερέλπιδος αθλήτριας μπορεί να στέρησε τη χώρα μας από μια πιθανή διάκριση, αλλά εισφέρει με τον τρόπο της πολύτιμο υλικό: Πυροδοτεί γόνιμες συζητήσεις και αντιμαχίες περί την ελευθερία της άποψης…

Στην άκρη λοιπόν για λίγο το Μνημόνιο και οι τοξίνες των μέτρων, που έχουν κατασκηνώσει πεισματικά, και αναπόφευκτα, επί μακρόν στη στήλη. Σήμερα θα βαδίσουμε στα δύσβατα μονοπάτια της ελευθερίας του λόγου και στις απόπειρες να ποινικοποιηθεί η άποψη… Κατ’ αρχάς, ένα ερώτημα: Σε ποιο σημείο της είναι ρατσιστική η μπαλαφάρα της νεαρής αθλήτριας; Συνέδεσε την κοινή καταγωγή-προέλευση μεταναστών-κουνουπιών (Αφρική) με την ευκολία, λόγω οικειότητος (σπιτική), στην αναζήτηση τροφής (αίμα). Χαζο-αστείο, το οποίο όμως δεν εμπεριέχει ούτε σταγόνα διάκρισης, υποτίμησης ή συκοφαντικού χαρακτηρισμού, για να ριφθεί ως ρατσιστικό στο πυρ το εξώτερον. Ας αφήσουμε κατά μέρος τις ρηχές, τυποποιημένες και καταφανώς δάνειες αναφορές του κ. Κούβελου στη «διαφορετικότητα», η οποία δήθεν θίγεται από το χαζολόγημα της Παπαχρήστου. Αν δεν δημιουργούσαν θέμα τα αντιρατσιστικά αντανακλαστικά ορισμένων (ευτυχώς που υπάρχουν, ακόμη και όταν αστοχούν), το πιο πιθανό είναι να γελούσε και ο κ. Κούβελος μ’ αυτό το άνοστο αστείο. Άλλωστε, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, άλλα δείχνουν ότι τον ενδιαφέρουν και όχι η αντιμετώπιση του ρατσισμού… Ας υποθέσουμε, όμως, ότι είναι ρατσιστικής αποχρώσεως το κακότεχνο αστειάκι. Έπρεπε να τιμωρηθεί η αθλήτρια; Και η συγκεκριμένη τιμωρία συνιστά ποινική καταδίκη; Το στοιχείο –και κριτήριο– που δικαιώνει την τιμωρητική απόφαση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής είναι ένα και μοναδικό: Ως μέλη μιας εθνικής αποστολής, οι αθλητές οφείλουν να σέβονται τους συγκεκριμένους κανόνες που διέπουν τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς. Αφ’ ης στιγμής μετέχουν, αυτόματα συνομολογούν ότι δέχονται τους κανόνες αυτούς, οι οποίοι –καλώς ή κακώς– ισχύουν. Αν διαφωνούν (π.χ., επειδή η ΔΟΕ και οι Λονδρέζοι δεν επιτρέπουν στους φιλάθλους να φοράνε μπλουζάκια με τον Τσε Γκεβάρα), ας μη μετέχουν… Από τη στιγμή, λοιπόν, που δημιουργήθηκε θέμα –με τη… γνωστή ευαισθησία της περιώνυμης ΔΟΕ να ξιφουλκεί– οι έλληνες ιθύνοντες ήσαν αναγκασμένοι να θέσουν εκτός αποστολής την αθλήτρια. Ήταν αδύνατον μέσα στον θόρυβο και στις κραυγές να αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία τις εντυπώσεις που δημιούργησε το ιλαρό τιτίβισμα της Παπαχρήστου. Αν συνυπολογιστεί και η δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας –με την παραμικρή αφορμή υβρίζεται και συκοφαντείται– προκύπτει εξηγήσιμη η απόφαση για τιμωρία, έστω και αν οι έλληνες αρμόδιοι υπερθεμάτισαν σερβίροντας βολικές κοινοτοπίες… «Ο αποκλεισμός της κ. Βούλας Παπαχρήστου δεν ήταν άσκηση λογοκρισίας», λέει ο Πάσχος Μανδραβέλης. «Ήταν εφαρμογή των κανονισμών που η αθλήτρια όφειλε να γνωρίζει, καθώς και η έμπρακτη απαξίωση αυτών που πιστεύει και είπε» («Καθημερινή», 27/7/2012)… Έχει δίκιο ο Μανδραβέλης, ο οποίος προβαίνει σε μια ενδιαφέρουσα, λεπτή διάκριση, με αφορμή το εν λόγω γεγονός. Σημειώνει ότι σεβαστές δεν είναι όλες οι απόψεις (ρατσιστικές, αντιδημοκρατικές κ.ά.), αλλά απολύτως σεβαστό πρέπει να είναι το δικαίωμα οιουδήποτε να τις εκφράζει. Τουτέστιν: Είναι απαράδεκτη η ποινικοποίηση του λόγου, ακόμη και του χυδαίου ή ακραίου, αλλά επιβεβλημένη η αντιμετώπιση και η απαξίωσή του. Με άλλα μέσα και όχι με ποινικοποίηση (απαγορεύσεις, δικαστήρια και ποινικές τιμωρίες) ή με δογματικούς κανόνες δεοντολογίας, οι οποίοι λειτουργούν λογοκριτικά… Δυστυχώς, το μείζον αυτό θέμα –η ποινικοποίηση του λόγου– αντιμετωπίζεται με ασύλληπτη ελαφρότητα από ικανή μερίδα προοδευτικών ανθρώπων. Θέτουν όριο στην ελεύθερη έκφραση επειδή θεωρούν ότι έτσι προστατεύονται υπέρτερα δικαιώματα και αξίες. Ότι έτσι αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά οι χολερικές διακρίσεις, ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός κτλ. Άνθρωποι καλών προθέσεων φτάνουν στο σημείο να προτείνουν και να υπερασπίζονται την απαγόρευση βιβλίων ή την ποινική δίωξη και τιμωρία εκείνων που απορρίπτουν ή σχετικοποιούν ιστορικά γεγονότα (π.χ., Ολοκαύτωμα), υβρίζουν ή χλευάζουν δόγματα, αρνούνται πατρίδες και κοινές αξίες ή εμφορούνται από ανατρεπτικές ιδέες… Έμπρακτη απόδειξη της θλιβερής και επικίνδυνης λογοκριτικής διάθεσης είναι η ποινικοποίηση του λόγου σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Έτσι, ασκήθηκε δίωξη εναντίον του φιλοσόφου Ροζέ Γκαροντί και απαγορεύτηκαν (!) τα βιβλία του. Έτσι, συζητείται και επιδιώκεται να τίθενται εκτός νόμου φιλοναζιστικά κόμματα και φαιά μορφώματα, όπως, καλή ώρα, η Χρυσή Αυγή… Πρόκειται για ακατανόητη και άκρως επίφοβη εμμονή, η οποία φέρει μέσα της το σπέρμα του ολοκληρωτισμού. Αλλά με σταλινική λογική και φασιστικούς, λογοκριτικούς νόμους δεν αντιμετωπίζεται η φρικώδης κηλίδα του κραυγαλέου ρατσιστικού και του υφέρποντος ή απροκάλυπτου αντισημιτισμού. Απεναντίας: Οι απαγορεύσεις και οι διώξεις την αυγατίζουν. Οι ποικιλώνυμοι ρατσιστές κερδίζουν άκοπα το φωτοστέφανο του διωκόμενου και του θύματος, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η επιρροή τους… Οι υπερασπιστές της ποινικοποίησης του λόγου μπερδεύουν ασυγχώρητα το αναγκαίον της διαπαιδαγώγησης με το δήθεν παιδαγωγικόν της καταστολής. Έτσι, περιφρονούν το ανεκτίμητον –την οξυγονούχο ελευθερία του λόγου και των απόψεων– και υπερασπίζονται το ολέθριον. Τη φίμωση, την απαγόρευση, τη δίωξη και τον εγκιβωτισμό των απόψεων σε δεδομένο ανελαστικό και ασφυκτικό πλαίσιο. Άπαξ διά παντός: Η ελευθερία του λόγου ούτε περιορίζεται ούτε σχετικοποιείται. Δεν έχει νόημα αν δεν υπάρχει απόλυτη η ελευθερία, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις. Ακόμη και όταν εκλύει χυδαίες ή φασιστίζουσες απόψεις, είναι απείρως προτιμότερη από τις απαγορεύσεις και την ποινικοποίηση. (Οι συκοφαντίες προσώπων και τα κρούσματα φασιστικής συμπεριφοράς είναι άλλης τάξεως ζήτημα, το οποίο αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά από τον Ποινικό Κώδικα.) Οι ιδέες, η πίστη, τα δόγματα και τα ιστορικά γεγονότα δεν κινδυνεύουν από την κυκλοφορία ενάντιων απόψεων, αναιρετικών, αναθεωρητικών, χυδαίων ή υβριστικών. Τελεία και παύλα… ΥΓ.: Με τρίμηνη διαγραφή από την ΕΣΗΕΑ τιμωρήθηκε ο Πάσχος Μανδραβέλης, επειδή χαρακτήρισε «αδιάφορη απώλεια» για την κοινωνία το ότι δεν είχαμε ΕΡΤ για κάποιες ημέρες λόγω απεργίας… Αδιανόητο, πλην αληθινό. Η ολέθρια ποινικοποίηση που λέγαμε. Η δυσανεξία απέναντι στην έναντι άποψη που εξέφρασε το σημείωμα του Μανδραβέλη, με το οποίο –ειρήσθω εν παρόδω– η στήλη ουδόλως συμφωνεί… Άκρως επίφοβο δείγμα εκ μέρους του Πειθαρχικού της Ένωσης Συντακτών.  www.paron.gr

Το θέατρο του φαρμάκου

Ο πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Κάποτε υπήρχε μία ραδιοφωνική εκπομπή που είχε τον τίτλο: «Το θέατρο της Δευτέρας». Τούτο τον καιρό οι «υπερήφανοι» Έλληνες παρακολουθούν στις τηλεοράσεις και σε καθημερινή βάση, την εκπομπή «Το θέατρο του Φαρμάκου».

Καθημερινές ουρές σε φαρμακεία με πρωταγωνιστές τα «υπερήφανα»  γηρατειά, τα οποία τρέχοντας και ασθμαίνοντας από συνοικία σε συνοικία και από πόλη σε πόλη προσπαθούν να πάρουν το φάρμακό τους για να μην τα... τινάξουν!

Ωρυόμενοι δημοσιογράφοι δείχνουν τις «εικόνες της ντροπής» και διαμαρτύρονται για το «απαράδεκτο» φαινόμενο.

Έτσι γεμίζουν τα πρωινάδικα προγράμματα με ανέξοδο φιλολαϊκισμό πάνω στον οποίο ποντάρουν: Εισαγωγείς και εξαγωγείς φαρμάκων. Φαρμακοποιοί απλήρωτοι. Ασφαλιστικοί φορείς και υπουργοί υγείας που αγανακτούν γιατί οι Έλληνες δεν πεθαίνουν γρήγορα.

Υγεία: Ένας πίθος των Δαναΐδων, που πάντα χρωστά, καταβροχθίζει πολλά και δεν γεμίζει ποτέ! Ένα Κυλώνειο άγος που χρειάζεται νυστέρι να κόψει τους ομφάλιους λώρους της ανομίας.

Οι μεν οδυρόμενοι συνταξιούχοι απολαμβάνουν την τραγωδία τους, αφού πολλοί απ’ αυτούς ψηφίζουν κυβερνήσεις και υπουργούς που σκάβουν το λάκκο τους!

Οι «έκπληκτοι» δημοσιογράφοι, που πολύ οψίμως διαμαρτύρονται, θα έπρεπε να τολμούν να ψελλίσουν κάποια κριτική των κυβερνήσεων όταν έπρεπε!

Τώρα είναι αργά, πολύ αργά, αφού τα πάντα κατέρρευσαν!  Δεν προσφέρουν τίποτα, παριστάνοντες τους τσάμπα μάγκες!

Η αλληλεγγύη και οι ευαισθησίες των Ελλήνων

Γράφει ο  Γιώργος Τσιούνης 

Ο πιο ευαίσθητος, ο πιο φιλάνθρωπος, ο πιο αλτρουιστής, ο πιο αλληλέγγυος λαός του κόσμου, είναι ο ελληνικός. 

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες με προθυμία και αυταπάρνηση στερούνται ακόμη και βασικών αναγκών για να βοηθήσουν, να στηρίξουν οικογένειες που έχουν φθάσει στα όρια της απόλυτης φτώχειας, στα όρια της πείνας θα έλεγα. 

Αγρότες, συνεταιρισμοί, παραγωγοί, αγωνιστές της υπαίθρου, της γης, προσφέρουν απλόχερα, αφιλοκερδώς, χωρίς δεκάρα, δωρεάν, τσάμπα, τα εκλεκτά προϊόντα που παράγουν με θυσίες και ιδρώτα, στις οικογένειες που υποφέρουν, λόγω ανεργίας, λόγω απολύσεων, λόγω της κατάστασης ύφεσης και της μεγάλης οικονομικής κρίσης που περνάμε. 

Εκατοντάδες τόνοι προϊόντων αρίστης ποιότητος της ελληνικής γης, σε επιμελημένη συσκευασία, προσφέρονται στους έχοντες ανάγκη. 

Ο λαός, από το υστέρημά του, βοηθά τον ίδιο τον λαό. 

Αυτά μόνον στην Ελλάδα από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες μπορούν να γίνουν και γίνονται! 

Όμως η γαλαντομία του λαού μας δεν σταματά εδώ. 

Είχαν προηγηθεί οι διανομές εκατοντάδων τόνων πατάτας, ρυζιού, λαδιού και άλλων προϊόντων σε πολλές περιπτώσεις δωρεάν και σε λίγες άλλες σε τιμές πάρα πολύ χαμηλές, κάτω του κόστους. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι εκτός των άλλων ευεργετημάτων των προσφορών που προαναφέρονται, ήταν και είναι η συμπίεση των τρεχουσών τιμών στην αγορά, η μείωση των τιμών των διαφόρων αγαθών, δηλαδή η φθήνια! 

Είναι βέβαια και οι απλοί πολίτες οι οποίοι στερούνται και στερούν ακόμη και τις οικογένειες τους για να ψωνίσουν και να γεμίσουν τις σακούλες των συνανθρώπων μας που έχουν απόλυτη ανάγκη. 

Παντού, σε όλα τα καταστήματα υπάρχουν και κιβώτια συγκέντρωσης τροφίμων που προσφέρουν οι πελάτες και τα καταστήματα. 

Πολύ μεγάλη είναι και η προσφορά της Εκκλησίας και μεγάλες ανάγκες  καλύπτουν τα αρίστης ποιότητας και άφθονης ποσότητας συσσίτια. 

Επίσης, έχει τεθεί σε εφαρμογή και η διανομή τροφίμων στα σπίτια των ανήμπορων, ενώ υπάρχουν και προσφορές σε χρήμα, όπως με πληροφορούν. 

Κλείνοντας, θα ήθελα να επαναλάβω ότι όλα αυτά γίνονται στην Ελλάδα από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, τον ευλογημένο από τον θεό λαό μας.
  

www.elzoni.gr

Αποχαιρετισμός

Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη

ΗΚύπρος υπέστη το 1974 μια πρωτοφανή για την ιστορία της αλλά και τα δεδομένα, τον πολιτισμό και τις πολιτικές συνθήκες της Ευρώπης, προσβολή στην ύπαρξη, την αξιοπρέπεια, την ιστορία, τις παραδόσεις, κυρίως όμως την προοπτική επιβίωσής της. Με τα όσα τραγικά συνέβησαν το 1974, δεν επλήγη μόνο το κύρος της Κύπρου αλλά και η αξιοπρέπεια και η αξιοπιστία του ελληνικού κράτους και το κύρος της Ελλάδας ως έθνους και κράτους.
Σήμερα καταφέραμε με την ανυπαρξία, την ατολμία, την έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής, να φέρουμε τα πράγματα σε τέτοιο σημείο που να δημιουργηθεί η πεποίθηση ότι η καταστροφή του 1974 δεν επανορθώνεται, έχει συμβεί δηλαδή το ανεπανόρθωτο. Το χειρότερο είναι ότι μεγαλώνουν νέες γενιές ανθρώπων, και στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο με την εικόνα μιας «ομαλότητας» που επήλθε σταδιακά και οδηγείται ασφαλώς σε νομιμοποίηση και ουσιαστικά σε ολοκλήρωση της ταπείνωσης και της υποταγής του 1974. Για τις νέες γενιές Κυπρίων και Ελλήνων Ελλάδος και διασποράς, η Κύπρος οδηγήθηκε στην εισβολή και την βίαιη αλλαγή της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής της δομής ως ιστορικής συνέχειας, υπέστη ένα βαύτατο πλήγμα και ένα βαθύ τραύμα, πλην όμως οι νέες συνθήκες απορροφήθηκαν, ενσωματώθηκαν, έγιναν αποδεκτές χωρίς ουσιαστική αντίδραση, χωρίς διεκδίκηση, χωρίς αγώνα για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της ανάκτησης της ελευθερίας.
Η Κύπρος καθεύδει και ο Ελληνισμός συμπαρίσταται. Αυτό σημαίνει πως η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν συναποφασίσει την παράδοση εθνικού χώρου σε μια δύναμη στην περιοχή, η οποία κέρδισε σε κύρος και διεθνή αξιοπιστία, ακριβώς γιατί σχεδίασε και πέτυχε το αδιανόητο. Να ανατρέψει μέσα από ένα συστηματικά και πιστά εφαρμοσμένο σχέδιο στρατηγικής, την ιστορία, την κοινωνία και την πολιτική στην Κύπρο, αφού το εγχείρημα δεν ήταν απλά δύσκολο, ήταν σχεδόν ακατόρθωτο, για να μην πούμε και αδιανόητο. Και όμως ακολουθήθηκε από το 1957 το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ, προβλέφθηκαν όλες οι εξελίξεις, υπήρξαν εναλλακτικά σενάρια που ακολουθήθηκαν ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και εσωτερικών ανατροπών στην Τουρκία μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος της παράνομης και βίαιης κατάκτησης της μισής σχεδόν Κύπρου.
Το διεθνές κόστος της Τουρκίας για την εισβολή υπήρξε μόνο στην αρχική φάση και ήταν ασήμαντο, ενώ μεσομακροπρόθεσμα πήρε μόνο όφελος αφού κρίθηκε ως χώρα που αποφασίζει και υλοποιεί τις στρατηγικές της ανεξαρτήτως νομιμότητας ή μη αυτών των επιλογών της. Για το διεθνές σύστημα μετράει η αποφασιστικότητα και η επιτυχία και όχι το δίκαιο.
Εμείς δεν κάναμε τίποτα. Παραμείναμε καθεύδοντες τα τελευταία 38 χρόνια και αφήσαμε τον χωροχρόνο να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, του πολιτισμού, των παραδόσεων της τρισχιλιετούς εικόνας ενός υπερήφανου μέχρι πρόσφατα έθνους. Μήπως έχουμε καταλάβει ότι οι γενιές που έρχονται θα θεωρούν αυτά που έγιναν ως μια προσβλητική, απαξιωτική «ομαλότητα» με την οποία είναι υποχρεωμένοι να ζούν χωρίς την αξιοπρέπεια της ιστορίας τους και χωρίς να είναι περήφανοι για τις γενιές που προυπήρξαν και που δεν ήταν σε θέση, δεν θέλησαν, δεν μ,πόρεσαν να υπερασπιστούν το δίκαιο, την ελευθερία,τπν πολιτισμό ενός έθνους, μιας μικρής χώρας, ενός κράτους που από την γέννεσή του κουβαλούσε τα κουσούρια και τις αδυναμίες μιας θνησιγενούς πορείας. Κλείνοντας θυμόμαστε τον Ρίτσο που έκλαψε περήφανος για τον ηρωικό θάνατο του Αυξεντίου.
Τελειώσαν πια τα ψέματα - δικά μας και ξένα.
Ίσως και να μπορούσα να γλυτώσω. Ίσως μπορούσα ν’ αντέξω την καταφρόνια ή την συγγνώμη ή την λησμονιά των άλλων. Όμως εγώ θα μπορούσα να λησμονήσω το φως που ονειρευτήκαμε μαζί; κείνο το μέγα καρδιοχτύπι της σημαίας μας;
Θα μπορούσα να βολευτώ στον ίσκιο μιας γωνιάς με σταυρωμένα τα χέρια γύρω στα σταυρωμένα γόνατα σα μνησίκακη, μεμψίμοιρη ή αμέτοχη αράχνη που πλέκει μόνο με το σάλιο της τα δίχτυα της;
Γιάννης Ρίτσος,-Αποχαιρετισμός. *Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

www.philenews.com

Σαν σήμερα. πριν 106 χρόνια έγινε.η Σφαγή της Αγχιάλου, από τους Βούλγαρους.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:

Σαν σήμερα… πριν 106 χρόνια έγινε…

η Σφαγή της Αγχιάλου,

από τους Βούλγαρους…

Στo φύλλo της 31ης Ιουλίου 2012

της εφημερίδος «ΧΡΟΝΟΣ» Κομοτηνής

δημοσιεύθηκε το παραπάνω άρθρο

του Γιώργου Λεκάκη,

μέλους της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ)

και της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων.

http://www.lekakis.com/index.php?option=com_content&view=article&id=95&Itemid=116