Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Ελλάδα-Βρετανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Ελλάδα-Βρετανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014

Γιατί η Βρετανία θέλει τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Χρήστος Ιακώβου Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Η κίνηση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει ένα μέρος των μαρμάρων του Παρθενώνα σε μουσείο της Ρωσίας έφερε εκ νέου στην επιφάνεια το γνωστό θέμα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα. Τα Γλυπτά μετεφέρθησαν στο Βρετανικό Μουσείο στις αρχές του 19ου αιώνα από τον τότε πρέσβη της Βρετανίας στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθησαν ως μουσειακό έκθεμα το 1936. Η στερεότυπη απάντηση που δίδει κατά καιρούς το Βρετανικό Μουσείο ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών στο Ελληνικό κράτος, πέραν της πολιτικής διάστασης του θέματος που δημιουργείται, αποκαλύπτει ένα βαθύτερο φιλοσοφικό πρόβλημα σε σχέση με τον ρόλο που παίζει το Βρετανικό Μουσείο τόσο για τον τρόπο που αποδίδει ταυτότητα στην Βρετανία όσο και για τον τρόπο που χρησιμοποιείται το «άλλο» για να προσδιορίζει την Βρετανική «υπεροχή».
Το Βρετανικό Μουσείο αποκρυσταλλώνει και συμπυκνώνει, με πολιτιστική διάσταση, ό,τι ήταν η Βρετανία στο απόγειό της ως αποικιοκρατική δύναμη. Πολλές από τις αρχαιότητες που εκτίθενται δεν δωρίστηκαν αλλά εκλάπησαν για να εκτεθούν αργότερα στο Μουσείο και να αποτελούν σήμερα εργαλεία υπόμνησης και προβολής της δυτικής «ανωτερότητας», μία αντίληψη η οποία εξυφάνθη στους αιώνες της αυτοκρατορικής αποικιοκρατίας. Από αυτή την άποψη το Βρετανικό Μουσείο ως τρόπος σκέψης και ως θεσμός πολιτιστικής έκφανσης αποτελεί συστατικό στοιχείο του αυτοκρατορικού τρόπου όρασης του υπολοίπου κόσμου και των αυτοκρατορικών – αποικιοκρατικών μηχανισμών εξουσίας. Με άλλα λόγια το Μουσείο προσφέρει ένα πλαίσιο αξιών, ανάμεσα στις οποίες η αυτοκρατορική ισχύς και εξουσία είναι οι πιο εμφανείς. Ένας απλός επισκέπτης στο Μουσείο δεν θαυμάζει πρωτίστως τα Γλυπτά ως μέρος του κλασσικού Ελληνικού πολιτισμού αλλά θαυμάζει την ικανότητα της Βρετανίας να τα κατέχει, να τα διασώζει και να τα μελετά.
Η ουσία της Βρετανικής άρνησης να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα αναλύεται εντός του άνωθεν πλαισίου ως εξής: η σύγχρονη Ελλάδα δεν μπορεί να

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014

Πρώην ΥΠΕΞ Βρετανίας: «Να γίνει αποδεκτή η διαίρεση της Κύπρου»


Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Τζακ Στρο- Jack Straw, κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αποδεχθεί τη διαίρεση της Κύπρου και επέμεινε ότι η Τουρκία αξίζει την πλήρη ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε συνέντευξή του στο Πρακτορείο Anadolu, την Τρίτη, στο Λονδίνο, ο Στρο, δήλωσε ότι η διαίρεση μεταξύ της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης και της Κατεχόμενης Κύπρου, πρέπει να γίνει αποδεκτή , ως μία «πραγματικότητα».

Είπε: «Εάν ήταν δυνατόν να υπάρξει ένα ευτυχισμένο, ενωμένο νησί, καλώς,  αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση, με ένα διζωνικό, δι-κοινοτικό Σύνταγμα. Αλλά  η πλειοψηφία του λαού που ζει στο νησί, στο ελληνο κυπριακό μέρος,  δεν θέλουν να το δεχθούν αυτό».

Ο Στρο διευκρίνισε: Κάνω μια αναδρομή στο δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε, σχεδόν πριν από δέκα χρόνια. Γνωρίζω πολλά από αυτά που συνέβησαν στο τελευταίο μέρος των διαπραγματεύσεων και έχουν παγώσει , όχι βέβαια, κατά τη άποψη μου, με ευθύνη των τουρκοκυπρίων.

«Επομένως, η άποψή μου είναι η διεθνής κοινότητα θα μπορούσε να δεχθεί την πραγματικότητα, ότι υπάρχει διαίρεση, υπάρχει μια διχοτόμηση. Και τότε αυτά τα δύο μάλλον μικρά έθνη θα μπορούσαν  να αναπτύξουν  τις δικές τους σχέσεις και νομίζω ότι θα ήταν ένα καθαρότερο σύστημα», πρόσθεσε.

 Ο Jack Straw, είναι προσκεκλημένος από την τουρκική κυβέρνηση και  έχει προγραμματίσει, σύμφωνα με το WorldBulletin,  να συναντηθεί  με Τούρκους αξιωματούχους την επόμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια  του «Tatli Dil Forum». 
Μια ετήσια συνάντηση που άρχισε μεταξύ των κυβερνήσεων της Βρετανίας και της Τουρκίας από τους πρωθυπουργούς των δύο χωρών το 2011.

Η εκδήλωση θα συγκεντρώσει προσωπικότητες από την πολιτική  και τον επιχειρηματικό κόσμο, καθώς και μελετητές και καλλιτέχνες.

--

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014

Βρετανικό ενδιαφέρον για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο;

 ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ


Οι Βρετανοί φαίνεται να αντιμετώπισαν τη σθεναρή αντίδραση της ελληνικής πλευράς
Τα βρετανικά έγγραφα φανερώνουν ότι αρχές του 1981 αναπτύχθηκε μια έντονη βρετανική δραστηριότητα για «επιστημονικές» έρευνες στα ελληνικά και τουρκικά χωρικά ύδατα


Τα βρετανικά έγγραφα φανερώνουν ότι, από τις αρχές του 1981, είχε αναπτυχθεί μια έντονη βρετανική δραστηριότητα για «επιστημονικές» έρευνες στα ελληνικά και τουρκικά χωρικά ύδατα. Και αυτό, ένα χρόνο πριν επιτευχθεί η συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης, στις 10 Δεκεμβρίου 1982 στο Montego Bay της Ιαμαϊκής, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή στις 16 Νοεμβρίου 1994.
Οι Βρετανοί, με λεπτομερέστατες μελέτες και προετοιμασίες, ήθελαν να στείλουν το ερευνητικό σκάφος Shackleton για «επιστημονικές» έρευνες στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά κυρίως της Ελλάδας. Αμφότερες, όμως, οι αιτήσεις τους προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απορρίφθηκαν. Στα έγγραφα εντοπίζεται ότι οι μελέτες δεν απέκλειαν την έρευνα και για υδρογονάνθρακες, όμως αυτό αποκρύπτεται τόσο από τους Έλληνες όσο και από τους Τούρκους. Το πολύ ενδιαφέρον ιστορικό έχει ως εξής:

Το ιστορικό του ενδιαφέροντος
Στις 27 Μαΐου 1981, το Λονδίνο προέβη σε επίσημη προφορική αίτηση για άδεια για το βρετανικό ερευνητικό σκάφος Shackleton να προχωρήσει σε επιστημονικές έρευνες. Για πέντε μήνες το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν απάντησε. Μέσα Οκτωβρίου 1981, ο Βρετανός καθηγητής Μπρουκς, που ήταν επικεφαλής της αποστολής, με επιστολή του ημερ. 13 Οκτωβρίου προς τον κ. Μάνεση στο ελληνικό ΥΠΕΞ , προσπάθησε να ξεκαθαρίσει ορισμένα σημεία, τα οποία η ελληνική πλευρά δεν δεχόταν. Στη συνέχεια η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα κλήθηκε να υποβάλει αίτηση για δεύτερη ερευνητική αποστολή για το ίδιο σκάφος. Επειδή, όμως, ο χάρτης που υπέβαλε η βρετανική πρεσβεία αναφερόταν σε αδικαιολόγητες θέσεις σε σχέση με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ανεστάλη η οποιαδήποτε ενέργεια. Στις 17 Νοεμβρίου, η βρετανική πρεσβεία ειδοποίησε το ελληνικό ΥΠΕΞ ότι είχαν ετοιμάσει δεύτερο χάρτη, ο οποίος θα συνόδευε δεύτερη αίτηση.
Προς έκπληξή τους, όμως, το τελευταίο ήδη γνώριζε για τον νέο χάρτη. Εν πάση περιπτώσει, αμφότερες οι αιτήσεις τους απορρίφθηκαν. Το ελληνικό ΥΠΕΞ, με επιστολή του 1η Δεκεμβρίου 1981, επιβεβαίωσε την απόρριψη δίχως να δίνει οποιαδήποτε δικαιολογία. Αργότερα εξηγήθηκε στους Βρετανούς ότι η απόρριψη από την επιτροπή του ΥΠΕΞ, την οποία απάρτιζαν αντιπρόσωποι του ΥΠΕΞ, των Ενόπλων Δυνάμεων και Δυνάμεων Ασφαλείας και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας, Αλιείας και Υδρογραφικό Τμήμα, βασιζόταν στα εξής: Φόβοι για καταστροφή αρχαιοτήτων (ή έρευνα δίχως εξουσιοδότηση), φόβοι για έρευνες δίχως εξουσιοδότηση φυσικών πόρων, απροσδιόριστοι λόγοι ασφάλειας.

Προστατευτική στάση
Οι Βρετανοί δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τις ελληνικές αντιρρήσεις για τη δεύτερη αίτηση, μάλιστα, δίχως συζήτηση, και το απέδιδαν στις διαφορές της Ελλάδας με την Τουρκία σε σχέση με την οριοθέτηση της περιοχής της υφαλοκρηπίδας. Οι Βρετανοί προσπάθησαν να καθησυχάσουν τους φόβους των Ελλήνων ότι δεν θα προέβαιναν σε έρευνες δίχως εξουσιοδότηση σε σχέση με φυσικούς πόρους. Το γεγονός, έλεγαν, ότι η δεύτερη αίτηση, σε αντίθεση με την πρώτη, δεν θα περιελάμβανε τη χρήση εκρήξεων, έπρεπε να τους καθησυχάζει ότι δεν θα προκαλούνταν πιθανές ζημιές σε αρχαιολογικούς χώρους. Το ελληνικό ΥΠΕΞ πίστευε ότι, όπως ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, περιλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν έδιδαν άδεια για παρόμοια σχέδια (έρευνες) σε ευαίσθητες στρατηγικές και οικονομικές περιοχές τους, το ίδιο ίσχυε και για την Ελλάδα και δεν έπρεπε να τους ξαφνιάζει η προστατευτική στάση των ελληνικών Αρχών.

Ευαισθησίες για υφαλοκρηπίδα
Το συμπέρασμα της βρετανικής πρεσβείας ήταν όπως, στο μέλλον, λαμβάνονται υπ' όψιν οι ευαισθησίες των Ελλήνων σε τέτοια θέματα που αφορούν το Αιγαίο και την υφαλοκρηπίδα, ειδικά με τη νέα κυβέρνηση. Και υπενθύμισε στο Λονδίνο ότι όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Σισμίκ» (γνωστό και ως «Χόρα»), είχε βγεί για γεωλογικές έρευνες στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Παπανδρέου (Ανδρέας) είχε καλέσει ανοικτά το Ελληνικό Ναυτικό να το βυθίσει. Και κατέληξε λέγοντας πως: «Τώρα που

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

ΛΑΒΡΟΣ Ο ΦΑΡΑΤΖ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΤΗ… ΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ

nigel-farage-samaras
Του Δημήτρη Παπαγεωργίου
Είναι βέβαιο ότι κάπως αλλιώς τα περίμενε ο Σαμαράς.; Ποιά; Μα τα “καθήκοντά” του, επ' αφορμή της ανάληψης εκ μέρους της χώρας μα της Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που τον καθιστά Πρόεδρο. Και ενώ στην Ελλάδα όλα ήταν καλά, αφού είχαν φροντίσει οι αστυνομικοί να αποκλείσουν ολόκληρο το κέντρο τις ημέρες που το επισκέπτονταν για τις διάφορες τελετές οι ξένοι αντιπρόσωποι των χωρών της ΕΕ στην Ευρωβουλή τα πράγματα ήταν λίγο πιο... δύσκολα.
 Σκληρές εκφράσεις με τον Νάιτζελ Φάρατζ αντήλλαξε ο Αντώνης Σαμαράς στην Ολομέλεια της Ευρωβουλής με αφορμή τις δηλώσεις του Βρετανού ευρωβουλευτή, ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ελέγχει την χώρα του και ότι θα έπρεπε να μετονομάσει τη ΝΔ σε Μη Δημοκρατία.
Ανάμεσα στα όσα είπε όμως ο κ. Φαράτζ και τα οποία δεν ανέφεραν τα Ελληνικά ΜΜΕ ήταν μεγάλες αλήθειες. Το 30% της ανεργίας, που είναι κοντά στο 60% στους νέους ανθρώπους, η τρομοκρατική επίθεση στην Γερμανική Πρεσβεία αλλά και η άνοδος της Χρυσής Αυγής.
Eνώ αμέσως μετά την “πρόταση” για το όνομα του κόμματός του, στον Αντώνη Σαμαρά συνέχισε λέγοντας: «Έρχεστε εδώ κ. Σαμαρά και μας λέτε ότι εκπροσωπείτε την σταθερή θέληση του ελληνικού λαού. Συγγνώμη που σας το αποκαλύπτω, κ. Σαμαρά, αλλά δεν κάνετε εσείς κουμάντο στην Ελλάδα, έχετε χάσει τον έλεγχο. Και προτείνω να μετονομάσετε το κόμμα σας από Νέα Δημοκρατία σε Καθόλου Δημοκρατία. Γιατί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι υπό ξένη κατοχή. Δεν μπορείτε να πάρετε καμία απόφαση, έχετε παραδώσει τη Δημοκρατία, αυτό που η χώρα σας εφηύρε!
Δεν μπορείτε καν να παραδεχτείτε ότι ήταν λάθος που μπήκατε στο ευρώ, γιατί ο κ. Παπανδρέου το έκανε αυτό. Μάλιστα, ζήτησε και δημοψήφισμα. Και μέσα σε 48 ώρες η ανίερη συμμαχία που κάνει κομάντο στην Ε.Ε. τον είχε απομακρύνει και τον είχε αντικαταστήσει από έναν πρώην υπάλληλο της Goldman Sachs-μαριονέτα. Τώρα σας κάνουν κουμάντο οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλες τράπεζες και οι μεγάλοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα καταρρίψουν τον μύθο ότι όλα αυτά ήταν αναπόφευκτα».
Ο κ. Σαμαράς ευχαρίστησε τον ευρωβουλευτή για τα «μαθήματα δημοκρατίας», ωστόσο, με οργισμένο ύφος του είπε ότι θα περίμενε περισσότερη αλληλεγγύη.
«Ευχαριστώ τον κ. Φάρατζ για τα μαθήματα δημοκρατίας που έδωσε, θα εκτιμούσα όμως αν έδειχνε και αλληλεγγύη κάτι που δεν έκανε. Θα περίμενα περισσότερη αλληλεγγύη από εσάς. Ίσως κάποιοι δεν νιώσουν ικανοποίηση που η Ελλάδα τα κατάφερε και μένει στο ευρώ», είπε
με δηκτικό τρόπο ο πρωθυπουργός για τον ευρωσκεπτικισμό του κ. Φάρατζ.
Ποιός είναι όμως ο Νάιτζελ Φαράτζ;
Πρόκειται για τον Πρόεδρο του UKIP (United Kingdom Independence Party – Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου), της κατά πολλούς ανερχόμενης δύναμης στα Βρεταννικά πολιτικά πράγματα. Παρόλο που το κόμμα του υπάρχει αρκετά χρόνια, πάντοτε οι Βρεταννοί ψηφοφόροι του έδιναν δύναμη στις ευρωεκλογές, αλλά δεν το “τιμούσαν” στις εθνικές εκλογές.
Σε έναν τόσο ευρωσκεπτικιστικό λαό όπως οι Βρεταννοί αυτό δεν ακούγεται καθόλου παράξενο, καθώς είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος των Βρεταννών δεν επιθυμεί να ανήκει στην ΕΕ. Και ο Νάιτζελ Φάρατζ από εκεί ακριβώς αντλεί την δύναμή του. Στο παρελθόν στην ίδια ευρωομάδα με τον Νάιτζελ Φαράτζ άνηκε ο ΛΑΟΣ, και ο πρώτος

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Πρόγραμμα «Βασιλικός Θυρωρός»

Του Νίκου Χιδίρογλου

Έχουμε συστηματικά ασχοληθεί από τη στήλη μας με τα εγκλήματα των Βρετανών, διαχρονικά. Θα επιμείνουμε λέγοντας πως ο βρετανικός παράγοντας, αναδείχθηκε στον ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ εχθρό του Ελληνισμού (και όχι μόνο), στη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Δεν υπάρχει λόγος να απαριθμούμε τα όσα υπεστήκαμε από τους κυνικούς και άφιλους παράγοντες της βρετανικής πολιτικής και γραφειοκρατίας. Η δράση της ηρωικής ΕΟΚΑ, που υπονομεύτηκε ανοικτά από την προδοτική ανθελληνική αριστερά του ΑΚΕΛ, ήταν η καλύτερη στιγμή στην ιστορία των προσπαθειών του Ελληνισμού να ξεφορτωθεί τον βρετανικό παράγοντα και τα δεινά που προκαλεί αυτός στον Ελληνισμό.
ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
Φυσικά, οι Έλληνες δεν ήταν και δεν είναι οι μόνοι που υφίστανται τις συνέπειες μιας πολιτικής, που έχει τις ρίζες της στο παλιό αυτοκρατορικό παρελθόν. Η κλίμακα του προβλήματος πλέον, είναι παγκόσμια. Στο in.gr, το οποίο επικαλείται το γερμανικό περιοδικό Spiegel και πληροφορίες από τον πρώην σύμβουλο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών Έντουαρντ Σνόουντεν, διαβάσαμε πως «οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν για πολλά χρόνια ξένους διπλωμάτες χάρη στις κρατήσεις τους στα μεγάλα ξενοδοχεία...
Η βρετανική υπηρεσία ηλεκτρονικής συλλογής πληροφοριών GCHQ παρακολουθούσε για περισσότερο από τρία χρόνια τις κρατήσεις που γίνονταν σε τουλάχιστον 350 πολυτελή ξενοδοχεία ανά τον πλανήτη». Και παραθέτει το Spiegel που γράφει πως «στόχος αυτού του προγράμματος ήταν να ενημερώνεται η GCHQ τη στιγμή της κράτησης για το όνομα της πόλης και το όνομα του ξενοδοχείου στο οποίο σκόπευε να διαμείνει ο ξένος διπλωμάτης». Φυσικά, «αυτό επέτρεπε στις υπηρεσίες να... αναλαμβάνουν δράση πριν καν φθάσει ο διπλωμάτης.
Η δράση αυτή μπορεί να ήταν παρακολούθηση του δωματίου του ξενοδοχείου και του ενοίκου, με την τοποθέτηση κοριού στο τηλέφωνό του ή παρακολουθώντας το φαξ του, απόκτηση πρόσβασης στον υπολογιστή του μόλις συνδεόταν με το δίκτυο του ξενοδοχείου, ακόμη και παρακολούθηση των συζητήσεων του πελάτη στο μπαρ του ξενοδοχείου». Το πρόγραμμα, έφερε την κωδική ονομασία «Βασιλικός Θυρωρός» («Royal Concierge»).
ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ
Και έρχεται ένα άρθρο του πολύπειρου σε ανάλογα θέματα δημοσιογράφου & συγγραφέα Μάνου Ηλιάδη, για να αποκαλύψει το τι και πως στην Ελλάδα, στο κέντρο και στο Κολωνάκι και μάλιστα, μόλις 200 – 300 μέτρα από το Μαξίμου. Το Μαξίμου, που στη διάρκεια της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, βίωσε την τραυματική εμπειρία των υποκλοπών, υπόθεση που παραπέμπει μετά τα ευρήματα της σχετικής έρευνας, ευθέως στην πρεσβεία των ΗΠΑ.
Αφού ξεκαθαρίσουμε εδώ πως τα κατασκοπευτικά ευρήματα των Βρετανών δημοσιοποιούνται σχεδόν πάντα στις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της περιβόητης «ειδικής σχέσης» («special relationship») των δύο χωρών, μπορούμε κάλλιστα να πούμε ότι η υπόθεση των υποκλοπών εις βάρος της ελληνικής κυβέρνησης, όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά αντίθετα, έχει κλιμακωθεί, με δράστες αυτή τη φορά, τους Βρετανούς.
Στο άρθρο του Μάνου Ηλιάδη στα «Επίκαιρα», με τίτλο «Σταθμός υποκλοπών των Άγγλων στην καρδιά της Αθήνας», παρουσιάζονται με λεπτομέρειες τα πειστήρια της βρετανικής κατασκοπίας. Πριν μπούμε στα της Αθήνας, αντιγράφουμε τα κάτωθι: «από τα πρόσφατα δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, ένα βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι στον τομέα των υποκλοπών η συνεισφορά της Αγγλίας είναι τεράστια, εκ του γεγονότος ότι στο έδαφός της υπάρχει έξοδος τουλάχιστον 14 μεγάλων υποθαλάσσιων καλωδίων οπτικών ινών – στοιχείο απαραίτητο για την παράνομη διασύνδεση για υποκλοπές επικοινωνιών δεκάδων χωρών-, πριν τα καλώδια αυτά συνεχίσουν για τις ΗΠΑ και άλλες χώρες.
Ιδιαίτερης αναφοράς είναι και η σχεδόν αποκλειστική συνεισφορά της Αγγλίας και της γνωστής Government Communications Headquarters (GCHQ), στη συλλογή πληροφοριών μέσω υποκλοπών σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, οι οποίες γίνονται από την αγγλική βάση του Αγίου Νικολάου στην Κύπρο, που είναι και η μεγαλύτερη βάση υποκλοπών στον κόσμο...»
ΚΑΤΑΜΕΣΗΣ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ...
Οι μονάδες που κάνουν τη βρωμοδουλειά για λογαριασμό των Βρετανών, λειτουργούν καλυπτόμενες υπό τη διπλωματική ασυλία, καθώς, βάσει των αποκαλύψεων, ο εξοπλισμός τους «εγκαθίσταται στο κτήριο της πρεσβείας (κατά προτίμηση στην ταράτσα ή στον τελευταίο όροφο), καλυπτόμενος από ειδικές ελαφρές κατασκευές, που δίνουν εξωτερικά την εντύπωση ότι πρόκειται για εγκαταστάσεις του κλιματισμού ή του ανελκυστήρα κ.λπ.»
Όμως στην Ελλάδα, υπάρχουν ζητήματα, καθώς, σύμφωνα πάντα με τον κ. Ηλιάδη, «σημαντικό ρόλο στις υποκλοπές επικοινωνιών πολιτικών και κυβερνητικών στελεχών στη χώρα μας παίζει η Αγγλία, και μάλιστα από ένα σημείο που απέχει λιγότερο από 200 μέτρα από το Μέγαρο Μαξίμου και το Προεδρικό Μέγαρο και βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση, σε νοητή ευθεία γραμμή, από το υπουργείο Εξωτερικών και πλήθος άλλων υπουργείων. Πρόκειται για το κτήριο που στεγάζει από ετών το περίφημο Βρετανικό Συμβούλιο (British Council), επί της Πλατείας Φιλικής Εταιρείας, στην οροφή του οποίου εντοπίσαμε μια από τις πλέον εντυπωσιακές κατασκευές τύπου κλωβού που είδαμε σε φωτογραφίες πρεσβειών σε άλλες χώρες.
Η σχετική φωτογραφία... είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική», γράφει ο Μάνος Ηλιάδης, «τόσο για το μέγεθος του συγκεκριμένου ορθογώνιου κλωβού και το υλικό κατασκευής του – τελείως διαφορετικό από το υπόλοιπο κτήριο- όσο και για την προφανή έλλειψη του λόγου υπάρξεώς του. Η κατασκευή αυτή δεν υπήρχε μέχρι και πριν από ελάχιστα χρόνια, το πολύ τρία με τέσσερα, αν δεν μας απατά η μνήμη μας…Ο προσανατολισμός της κατασκευής αυτής, που είναι τοποθετημένη έκκεντρα προς την πρόσοψη του κτηρίου, είναι προφανής για τους σκοπούς που εξυπηρετεί. Τα προβλήματα και τα ερωτήματα που τίθενται και χρειάζονται σίγουρα περαιτέρω διερεύνηση, από την ΕΥΠ είναι πολλά».
* Η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στα «Επίκαιρα»
που κυκλοφορούν και απεικονίζει την παράξενη κατασκευή
στην ταράτσα του Βρετανικού Συμβουλίου στην Πλατεία Φιλικής Εταιρίας.

www/elora.gr