Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Ελλάδα-Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιτροπή-Ελλάδα-Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

Δικαστική απόφαση-βόμβα: Οι Γερμανοί της Hochtief του "Ελ.Βενιζέλος" ο μεγαλύτερος φοροφυγάς στην Ελλάδα

Με μία απόφαση-βόμβα το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δικαιώνει το Ελληνικό Δημόσιο στην πολύχρονη δικαστική διαμάχη του με τη γερμανική εταιρεία Hochtief για το σκάνδαλο της παρακράτησης ΦΠΑ και την αναδεικνύει στο μεγαλύτερο φοροφυγά της Ελλάδας. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για τις ελληνικές αρχές να διεκδικήσουν άμεσα έως και 600 εκατ. ευρώ για τον ΦΠΑ που επί 20 χρόνια δεν απέδιδε στο Δημόσιο για τη λειτουργία του «Ελ. Βενιζέλος», το οποίο κατασκεύασε και διαχειριζόταν η θυγατρική εταιρεία εκμετάλλευσης αεροδρομίων στην Ευρώπη.
Οι Γερμανοί αποχώρησαν από το "Ελευθέριος Βενιζέλος" πουλώντας το μερίδιο του σε Καναδικό Fund με τις πλάτες Παπακωνσταντίνου και μετέπειτα του Στουρνάρα. Προσέφυγαν μάλιστα στα Βρετανικά δικαστήρια για να κρύψουν το κολοσσιαίο χρέος έναντι του Ελληνικού δημοσίου.
Η απόφαση της Ελληνικής δικαιοσύνης όμως, όχι μόνον αναγνωρίζει το έγκλημα της γερμανικής εταιρείας, αλλά νομιμοποιεί και τα πρόστιμα που θα επιβάλλουν οι φορολογικές αρχές πέραν του χρέους των 600 εκ. Ευρώ. Ένα προσδοκώμενο έσοδο που θα φτάσει τις αναμενόμενες εισπράξεις από την φοροεπιδρομή στον Έλληνα πολίτη μέσω του ΕΝΦΙΑ!
Η δικαστική απόφαση, κατά πολλούς, καθιστά πλέον τον γερμανικό κολοσσό τον μεγαλύτερο «εν ενεργεία» μεγαλοοφειλέτη και φοροφυγά στη χώρα μας. Μαζί με άλλες οικονομικές οφειλές της (σε ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ κ.λπ.) η συνολική οφειλή της Hochtief μπορεί να αγγίξει και το 1 δισ. ευρώ.

Τετάρτη 14 Μαΐου 2014

Αποκάλυψη Γκάιθνερ: Ο απαράδεκτος Σόιμπλε ήθελε να “κλωτσήσει” την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.- Μέχρι το καλοκαίρι του 2012 ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Σόιμπλε, πίστευε ότι η Ελλάδα έπρεπε να εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη καθώς ήταν βέβαιος πως εάν οι Ευρωπαιοι άφηναν τη χώρα μας να καεί, θα ήταν πιό εύκολο να οικοδομηθεί μία πιό ισχυρή Ευρώπη.
Αυτή την αποκάλυψη κάνει στο βιβλίο του StressTest ο πρώη υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιθνερ, ο οποίος είχε ζήσει όλο το παρασκήνιο της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης και προσπάθησε ειλικρινά να βοηθήσει από κοινού με τον Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος τηλεφώνησε πολλές φορές στην Καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, χωρίς δυστυχώς να μπορέσει να την μεταπείσει και να αντιμετωπίσει σοβαρά και αποτελεσματικά την κρίση χρέους.
Ο κ. Γκάιθνερ περιγράφει τη συνάντηση του με τον κ. Σόιμπλε, τον Ιούλιο του 2012 στο θέρετρο Sylt, της Βορείου Θάλασσας, όπου επέλεξε να πάει να τον συναντήσει, καθώς ο Αμερικανός υπουργός ήταν έντονα ανήσυχος από τις εξελίξεις και την έλλειψη αποφασιστικότητας των Ευρωπαίων να αντιμετωπίσουν την κρίση. Ο κ. Σόιμπλε δεν είχε όρεξη για κουβέντα αν και απαντούσε και συμμετείχε στο διάλογο με τον Αμερικανό ομόλογό του.
Μου είπε, γράφει ο κ. Γκάιθνερ, ότι υπάρχουν πάρα πολλοί στην Ευρώπη οι οποίοι συνεχίζουν να νομίζουν ότι είναι εύλογη, ακόμα και επιθυμητή, η στρατηγική να «κλωτσήσουμε» τους Ελληνες εκτός της Ευρωζώνης. Το «σχέδιο» που παρουσίασε ο Γερμανός υπουργός, βασικά πρόβλεπε ότι με την Ελλάδα εκτός της Ευρωζώνης, η Γερμανία θα μπορούσε να παραχωρήσει τη βοήθεια που είχε ανάγκη η Ευρωζώνη, επειδή ο γερμανικός λαός δεν θα θεωρούσε αυτή τη βοήθεια ως διάσωση για τους Ελληνες.
Την ίδια στιγμή, γράφει ο κ. Γκάιθνερ περιγράφοντας την κουβέντα με τον κ. Σόιμπλε,

Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

Απέραντο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης κυριαρχεί σήμερα σε ολόκληρη τη χώρα.

Του Γιώργου Δέλαστικ

Απέραντο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης κυριαρχεί σήμερα σε ολόκληρη τη χώρα. Η ολιγόωρη επίσκεψη στην Αθήνα της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ υπενθυμίζει με επώδυνο τρόπο σε όλους τους Ελληνες ότι εδώ και τέσσερα χρόνια η πατρίδα μας είναι χώρα υπό οικονομική κατοχή εξαιτίας του επονείδιστου καθεστώτος του Μνημονίου στο οποίο την υπήγαγε συνειδητά και προσχεδιασμένα ο Γιώργος Παπανδρέου. 
Ως βαθύτατα αμερικανόφιλος αυτός επιδίωκε να μας υπαγάγει υπό τον ζυγό μόνο του ΔΝΤ, το οποίο ελέγχεται από τις ΗΠΑ. Δεν είχε όμως κανένα πρόβλημα να θέσει την Ελλάδα υπό διπλό κατοχικό ζυγό - τόσο της ΕΕ (δηλαδή της Γερμανίας) όσο και του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ). Μέσα από τα ανομολόγητα δεινά των σκοτεινών χρόνων της μνημονιακής κατοχής οι Ελληνες γνώρισαν το ευρώ ως οικονομική θηλιά στον λαιμό τους. Γνώρισαν επίσης την ΕΕ ως παράγοντα καταβαράθρωσης του βιοτικού τους επιπέδου και υπέστησαν τη μετατροπή της Ελλάδας σε φτωχή επαρχία του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας. Την υποβάθμισή της από ανεξάρτητο κράτος σε χώρα περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας. Οι Γερμανοί και οι ιθαγενείς τοποτηρητές τους μας λένε ότι το 2009 ήμασταν χρεοκοπημένοι και μας έσωσαν. Ημασταν χρεοκοπημένοι δηλαδή το 2009, τελευταία χρονιά πριν από τη μνημονιακή κατοχή, που το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 231 δισεκατομμύρια ευρώ και είμαστε «σωσμένοι» το 2013 που το ΑΕΠ καταποντίστηκε στα... 183 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ - δηλαδή μόλις χάσαμε σχεδόν 50 δισεκατομμύρια από το ΑΕΠ μας, πάνω από το 20%, ποσοστό πρωτοφανές για ειρηνική περίοδο, έχουμε... «σωθεί»! Τα 50 δισ. ΑΕΠ παραπάνω ήταν που μας έπνιγαν!

Μας έλεγαν ότι είμαστε χρεοκοπημένοι το 2009 επειδή χρωστούσαμε 299 δισ. ευρώ (ποσοστό 129% του ΑΕΠ), αλλά έχουμε σωθεί πλέον το 2013 που χρωστάμε ως χώρα... 321 δισεκατομμύρια (ποσοστό 175% του ΑΕΠ)!

Τρίτη 18 Μαρτίου 2014

Η επίσκεψη Γκάουκ και η «γερμανική Ευρώπη»

Του Σταύρου Λυγερού

ΑΝ ΚΑΙ ο προφανής σκοπός της επίσκεψης του Προέδρου Γκάουκ ήταν να εξωραΐσει την εικόνα της Γερμανίας στην ελληνική κοινή γνώμη, η επιχείρηση «δημοσίων σχέσεων» εν μέρει στράβωσε. Η επιλογή του Παπούλια να θέσει σαφώς και έντονα αφενός το ζήτημα του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων, αφετέρου το ζήτημα της μονοδιάστατης λιτότητας που επιβάλλει το Βερολίνο, μετατόπισε το κέντρο βάρους από τις εθιμοτυπικές ρητορείες και το παιχνίδι των εντυπώσεων στην ουσία των διμερών σχέσεων.

Μπορεί η κυβέρνηση Σαμαρά να έχει βάλει όλα τα αβγά της στο γερμανικό καλάθι και να αποφεύγει οτιδήποτε ενοχλεί τη Μέρκελ, αλλά το κλίμα στην ελληνική κοινωνία είναι τελείως διαφορετικό. Κι αυτό το κλίμα εν μέρει εξέφρασε ο Παπούλιας. Θα ήταν, άλλωστε, πολιτικό στίγμα γι’ αυτόν εάν δεν το έκανε.

Η τετραετής εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών συσσωρεύει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Μπορεί τη «βρόμικη δουλειά» να τη διεκπεραιώνει η τρόικα, αλλά είναι κοινό μυστικό πως αποφασιστικό ρόλο στους κόλπους του ευρωιερατείου παίζει το Βερολίνο.

Η μονοδιάστατη λιτότητα, ωστόσο, δεν είναι αποκλειστικά γερμανική ατζέντα. Δεν είναι τυχαίο, βεβαίως, ότι ακόμα και στις πληττόμενες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ο κορμός των αρχουσών ελίτ ταυτίζεται με αυτή την πολιτική. Ο λόγος είναι ότι αντανακλά την προσπάθεια της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας του χρήματος να μεταθέσει το κόστος της κρίσης στις μικρομεσαίες κοινωνικές τάξεις. Η συνταγή, άλλωστε, δεν προορίζεται μόνο για τις κοινωνίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Σε πιο χαλαρή μορφή προορίζεται και για τις κοινωνίες του ευρωπαϊκού πυρήνα.

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Ούτε λέξη για τις γερμανικές επανορθώσεις από τον Γιοακίμ Γκάουκ

Μόνο το «ηθικό χρέος» αναλαμβάνουν οι Γερμανοί δηλώνει ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος. Αρκέστηκε να εκφράσει τη βαθιά του θλίψη για τις φρικαλεότητες εναντίον της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο.
Ούτε λέξη για την «ταμπακιέρα» από τον Γερμανό Πρόεδρο! Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Καθημερινή με αφορμή την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο ομοσπονδιακός πρόεδρος της Γερμανίας κ. Γιοακιμ Γκάουκ δήλωσε ότι η χώρα του αναλαμβάνει απλά το «ηθικό χρέος!» αποφεύγοντας να μιλήσει για το χρηματικό χρέος από τις βιαιότητες των Γερμανών στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο κ. Γκάουκ αρκέστηκε στο να εκφράσει τη βαθιά του θλίψη για όσα έγιναν από τους ναζί κατά της Ελλάδας και μέχρι εκεί. Για τις γερμανικές αποζημιώσεις δεν θέλησε να πει απολύτως τίποτα. Το χρέος αυτό «δεν θέλουμε ούτε να το αρνηθούμε ούτε να το σχετικοποιήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά. Επί της ουσίας δηλαδή, ο κ. Γκάουκ μας χάρισε τη βαθιά του θλίψη και ανέλαβε το ηθικό χρέος!
Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτηση για το αν είναι βάσιμες οι γερμανικές επανορθώσεις για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Γερμανός Πρόεδρος απάντησε: «Δεν θα ήθελα να συζητήσω εδώ για το νομικό ζήτημα σχετικά με τις επανορθώσεις, όμως επιτρέψτε μου να πω: Το ηθικό χρέος δεν θέλουμε ούτε να το αρνηθούμε, ούτε να το σχετικοποιήσουμε. Εφέτος θυμόμαστε την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πριν από 75 χρόνια, τον οποίο ξεκίνησε η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Θέλω κατά την επίσημη επίσκεψή μου να υποκλιθώ με σεβασμό μπροστά στα θύματα που δολοφονήθηκαν από Γερμανούς».
ga
Παραδέχθηκε όλες τις φρικαλεότητες λέγοντας ότι: «Η Ελλάδα βίωσε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μία γερμανική κατοχή ιδιαίτερα βίαιη. Αυτός ο πόλεμος άφησε στην Ελλάδα βαθιές πληγές. Ελληνοεβραίοι θανατώθηκαν συστηματικά, αλλά και Έλληνες μη Εβραίοι τουφεκίστηκαν, απαγχονίστηκαν, θανατώθηκαν με κτηνώδη τρόπο, πολλοί Έλληνες πέθαναν από ασιτία», χωρίς όμως να μπει στην ουσία του θέματος.
Ο κ. Γκάουκ με... αριστοτεχνικό τρόπο «πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα» λέγοντας ότι η γερμανική κοινή γνώμη δεν είναι επαρκώς ενημερωμένη για τα εγκλήματα σε βάρος τη Ελλάδας και συνεπώς – όπως είπε - πρέπει να γίνει μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσω εκθέσεων, ανταλλαγής απόψεων στο πλαίσιο της επιστήμης της Ιστορίας, μέσω ενός αρχείου μαρτυριών της εποχής για τους καταπιεσμένους και τους αντιστασιακούς.
Αντί δηλαδή να τεθεί επί τάπητος το θέμα των επανορθώσεων η Γερμανία προτείνει να κάνουμε συνέδρια με ιστορικές θεματικές που να περιγράφουν τον πόνο που έζησε η χώρα μας το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σε επίπεδο... φιλοσοφικών συζητήσεων.
Η άποψη του κ. Γκάουκ καταδεικνύει περίτρανα τον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανοί αντιμετωπίζουν την χώρα μας, αφού νομίζουν ότι απευθύνονται σε ιθαγενείς στους οποίους μοιράζουν καθρεφτάκια.
Είναι βεβαίως φυσικό επόμενο ότι κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε και η Ελλάδα να εκφράσει τη «βαθιά θλίψη» της για τα δάνεια τα οποία οι Γερμανοί ισχυρίζονται ότι έχουμε λάβει από τις αγορές και τους μηχανισμούς της Ε.Ε. , να μην πληρώσει απολύτως τίποτα από εδώ και στο εξής και να αναλάβει το «ηθικό χρέος»!


Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/413192/oyte-lexi-gia-tis-germanikes-epanorthoseis-apo-ton-gioakim-gkaoyk#ixzz2v5FX8wA0

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Γερμανικά ΜΜΕ για την ελληνική προεδρία: Ένας ζητιάνος στο θρόνο


Mε αυστηρότητα και δυσπιστία κρίνουν τα γερμανικά ΜΜΕ την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Ελλάδα. Με χαρακτηριστικό τίτλο «ένας ζητιάνος στο θρόνο», η Deutsche Welle σημειώνει όχι μόνο τη συγκυρία των συνεχιζόμενων διαβουλεύσεων με την τρόικα, αλλά και την ανάγκη να καταλήξει η Αθήνα και η Ευρωζώνη στο πώς θα χρηματοδοτείται το ελληνικό χρέος μετά το 2014. 

«Ελπίδες, πυροβολισμοί και ανάπτυξη» είναι ο τίτλος της Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία, υπενθυμίζοντας την επίθεση στο σπίτι του γερμανού πρέσβη στην Αθήνα, υπενθυμίζει το κλίμα απέναντι στην ΕΕ, τις οικονομικές δυσκολίες και τις πολιτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Σαμαρά.

Από την πλευρά του το περιοδικό Der Spiegel, τονίζει πώς «από όλους, ειδικά η Αθήνα καλείται να αναλάβει την προεδρία και να αποδείξει εάν η χώρα που αντιμετωπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα σε όλη την ΕΕ είναι σε θέση να σταθεί αξιόπιστος ευρωπαϊκός παράγοντας». Μία σύντομη σύγκριση του περιοδικού με την προηγούμενη ελληνική προεδρία, το 2004, υπογραμμίζει τη δυσκολία της συγκυρίας.

Το Spiegel τονίζει τον «σπαρτιάτικο» προϋπολογισμό της ελληνικής κυβέρνησης για την προεδρία, αναφέροντας ότι σχεδιάζει να ξοδέψει μόνο 50 εκατ. ευρώ για την ελληνική προεδρία, κάτω από το μέσο όρο των 80 εκατ. ευρώ, ενώ το λογότυπο της προεδρίας στοίχισε «μόνο 12.000 ευρώ, σε σύγκριση με τα 100.000 του λογοτύπου της τελευταίας γερμανικής προεδρίας».

Σημειώνεται ότι με την Ελληνική προεδρία η κυβέρνηση, επιθυμεί να αποδείξει ότι παρά την οικονομική κρίση μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις ευρωπαϊκές προκλήσεις, παρά τη δυσπιστία ορισμένων εταίρων μας και κάποιων ευρωπαϊκών ΜΜΕ, και στο πλαίσιο αυτό έχει πραγματοποιηθεί εντατική προεργασία κατά τους προηγούμενους μήνες.

Όπως έχει επισημάνει ο Αντώνης Σαμαράς, πρωταρχικός στόχος της ελληνικής προεδρίας είναι η επίτευξη απτών αποτελεσμάτων σε μια σειρά εκκρεμών ζητημάτων.


Πηγή:skai.gr

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Ο ναζισμός φύλο δεν κοιτά!

Ο ναζισμός φύλο δεν κοιτά!
Οι γυναίκες ναζί ήσαν εξ ίσου βάρβαρες με τους άνδρες ναζί...

Στο τεύχος Σεπτ.-Οκτωβρίου 2013 του περιοδικού

«Ελληνόραμα»
υπάρχει το παραπάνω 15σέλιδο άρθρο
του Γιώργου Λεκάκη,
μέλους της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ)
και της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων.

Το άρθρο αυτό μπορείτε να το διαβάσετε, να το αποθηκεύσετε
ή να το εκτυπώσετε από την παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Άθλια προβοκάτσια κατά της Ελλάδας από ΜΚΟ για τη λαθρομετανάστευση

Εμετική επίθεση εναντίον της Ελλάδας από καταφανώς υποκινούμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις (NGO), εξαπολύθηκε και αναπαράγεται από ιστοχώρους συνδεδεμένους με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εγείροντας υποψίες ότι τέτοιος βρόμικος πόλεμος δεν μπορεί παρά κάπου να αποσκοπεί.
Η μη κυβερνητική οργάνωση Pro Asyl που εδρεύει στη Γερμανία, φιλοξενεί τις «καταγγελίες» μεταναστών από τη Συρία, οι οποίοι περιγράφουν συμπεριφορές απόελληνικές ομάδες «ειδικών επιχειρήσεων» που απλά για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, είναι εντελώς αδύνατο να έχουν συμβεί έτσι όπως περιγράφονται. Οι περιγραφέςμοιάζουν υπερβολικά με σενάριο ταινίας φαντασίας, που μόνο όποιος θα είχε κάποιο κίνητρο να επιτεθεί στην Ελλάδα θα μπορούσε να τα ισχυριστεί.
Οι απίθανοι τύποι του γερμανικού NGO μάλιστα ισχυρίζονται ότι πρόκειται για καθημερινά περιστατικά! Η ιστορία μοιάζει το παραμυθάκι του… ψεύτη βοσκού, αφού η τόσο εξόφθαλμη υπερβολή στις περιγραφές, οδηγεί σε ολική απώλεια αξιοπιστίας, οπότε θα δυσκολευτούμε να πιστέψουμε καταγγελία από αυτή την πλευρά, ακόμα και για μικρές «εκτροπές» μεμονωμένων στελεχών στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων, όπου η πίεση από τη ροή χιλιάδων λαθρομεταναστών κάνει ακόμα και τα πιο γερά νεύρα να κλονίζονται.
Η δυσφημιστική εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας συντονίζεται από έναν τύπο, ονόματι Καρλ Κοπ, επικεφαλής της Pro Asyl, ο οποίος φρόντισε να διοργανώσει συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες για να διαδώσει τα ασύστολα ψεύδη, χωρίς φυσικά να δώσει οπτικοακουστικό υλικό (παντού εμφανίζεται από το πουθενά, εδώ έχουμε μόνο προσωπικές μαρτυρίες), χωρίς φυσικά αυτό να τον κάνει να βάλει λίγο «νερό στο κρασί του» αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να πρόκειται περί σκόπιμων υπερβολών.
Οι ελληνικές «ομάδες ειδικών επιχειρήσεων» κατηγορούνται ότι επιτίθενται σε πλοιάρια γεμάτα με λαθρομετανάστες που έχουν βάλει πλώρη για το ελληνικό έδαφος μέσω Αιγαίου, επιστρέφοντάς τους στα τουρκικά χωρικά ύδατα, από όπου δηλαδή προήλθαν ανενόχλητοι ,από τα τουρκικά παράλια, με τον αληταρά (δεν εκφραζόμαστε συνήθως έτσι, όμως η αγανάκτησή μας μόλις διαβάσαμε την έκθεση ήταν τεράστια) της γερμανικής NGO να μη λέει ούτε μια κουβέντα για το ότι από εκεί ξεκινούν ανενόχλητοι, παρότι η Τουρκία είναι μια χώρα με απείρως περισσότερα μέσα για να τους σταματήσει…
Σε μια περίπτωση μάλιστα, «καταγγελία» υποστηρίζει ότι οι Έλληνες αφαίρεσαν από Σομαλό λαθρομετανάστη το σωσίβιο διάσωσης που φορούσε και τον έριξαν στη θάλασσα! Επίσης, ότι κατέσχεσαν τη μηχανή του πλοιαρίου και τα καύσιμα! Σε άλλο περιστατικό, στο Φαμακονήσι, στις 24 Αυγούστου, οι αστυνομικοί φέρονται να είναι ευγενικοί, τα μέλη όμως των «ομάδων ειδικών επιχειρήσεων» ούρλιαζαν «Σύροι σκουπίδια»!
Πολύ σουρεαλιστική η εικόνα, δε νομίζετε; Και οι αστυνομικοί, προφανώς, συνέχιζαν να είναι ήρεμοι και ευγενικοί, ενώ οι «ειδικοί» αγενείς και προσβλητικοί. Παρεμπιπτόντως, σε ποια γλώσσα -υποτίθεται- τους έβριζαν;
Να προτείνουμε στον «κύριο» της NGO να πάει στη γερμανική κυβέρνηση και για να μην ταλαιπωρεί τους μετανάστες, προστατεύοντας και την Τουρκία, να στέλνει αεροπλάνα στην Ανατολία και να μεταφέρει τους πρόσφυγες απευθείας στη Γερμανία.
Ο γελοίος «ανθρωπιστής» δεν μπορεί να… εξοικονομήσει ευαισθησία για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα που έχει πλέον 30% του πληθυσμού κάτω από τα επίπεδα της φτώχειας, αλλά αντί να στραφεί κατά της ΕΕ των ισχυρών της Γηραιάς Ηπείρου που βολεύονται με το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης να το αντιμετωπίζουν τα κορόιδα του νότου, με πολλούς από τους απρόσκλητους επισκέπτες να είναι αποτελέσματα πολεμικών συρράξεων για τις οποίες η Ελλάδα δεν φέρει ευθύνη.
Ταυτόχρονα, αυτός που υποδαύλισε τη σύγκρουση στη Συρία για άλλους λόγους, μένει στο απυρόβλητο, ενώ διεκδικεί και λαμβάνει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και δολάρια για να «φροντίσει» τους πρόσφυγες που η πολιτική του προκάλεσε, κάτι επιθυμητό, καθότι ενταγμένο στην ευρύτερη στρατηγική του. Προφανώς μιλάμε για την Τουρκία, που χρησιμοποιεί τη μετανάστευση στο πλαίσιο και της στρατηγικής της για άσκηση πίεσης προς την Ελλάδα.
Αναμένουμε την απάντηση της Ελληνικής Αστυνομίας και των υπολοίπων αρχών της χώρας, απέναντι σε αυτή την άθλια αι κακοστημένη προβοκάτσια, που δεν σέβεται τις προσπάθειες της Ελλάδας να βοηθήσει αυτούς τους δυστυχείς ανθρώπους, όσο είναι δυνατόν, σε καταστάσεις απίστευτα δύσκολες και με εντελώς ανεπαρκή συνδρομή από τους εταίρους της, παρότι τους προστατεύει…

www.defence-point.gr

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

BND: Μη χαίρεστε για το πετρέλαιο, μας λένε οι Γερμανοί κατάσκοποι

«Μαύρα» μαντάτα για τις ελληνικές ελπίδες στον τομέα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων αποτελεί η έκθεση της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών, της BND, η οποία προειδοποιεί για σημαντική πτώση του προϊόντος στις διεθνείς αγορές, μια εξέλιξη που έχει οικονομική αλλά και διεθνοπολιτική ερμηνεία…
Του Μιχαήλ Βασιλείου
Η κατάρρευση των τιμών στα επίπεδα των 80 δολαρίων ανά βαρέλι θα επέλθει μέχρι το τέλος της παρούσας δεκαετίας, ως αποτέλεσμα της φρενίτιδας στον τομέα της εξόρυξηςσχιστολιθικού αερίου (shale gas), με ηγέτιδα δύναμη τις Ηνωμένες Πολιτείες, στο έδαφος των οποίων έχουν εντοπιστεί κολοσσιαία αποθέματα, ενώ για την τεχνολογία απόληψής τους την ευθύνη έχει ένας Έλληνας (http://www.defence-point.gr/news/?p=82259)…
Εάν δηλαδή, χονδρικά, το κόστος εξόρυξης των ελληνικών υδρογονανθράκων θα κυμαίνεται περί τα 60 δολάρια ανά βαρέλι, καθίσταται σαφές ότι τα περιθώρια κέρδους είναι πολύ μικρά, καθώς αυτά θα πρέπει να τα μοιραστεί η χώρα μας με τις εταιρίες που διαθέτουν την τεχνογνωσία για την εξόρυξη, αλλά και θα επενδύσουν τα απαραίτητα κεφάλαια δισεκατομμυρίων ευρώ (θα το κάνουν άραγε, με πόση προθυμία και ζητώντας τι ακριβώς, αφού το κίνητρο που είναι το κέρδος θα βαίνει μειούμενο) για να γίνει πραγματικότητα το σημερινό όνειρο για τους Έλληνες, που όμως δεν «ευθυγραμμιζόταν» με τα συμφέροντα «καρχαριών» που καθυστέρησαν με κάθε τρόπο την ενασχόληση της χώρας…
Όμηρος των συμφερόντων αυτών που θησαύριζαν και εξακολουθούν – εξαγοράζοντας πρόσωπα και συνειδήσεις – η Ελλάδα, κινδυνεύει να μην μπορέσει να δρέψει τους «καρπούς» και τα όνειρα για αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης με τα έσοδα από τους υδρογονάνθρακες να αποδειχθούν φρούδες ελπίδες… Ακόμα κι αν κάτι – περιορισμένο – γίνει από ελληνικής πλευράς, οι ίδιοι θα είναι μέσα στο «κόλπο», αφού πρόσωπα σε θέσεις ευθύνης και εξουσίας φέρονται να εξακολουθούν να δουλεύουν για λογαριασμό τους…
Επειδή όμως αυτό είναι δικό μας αποκλειστικά πρόβλημα και όπως έχει αποδειχθεί η «διεθνής κοινότητα» είναι απολύτως κυνική απέναντι σε αυτούς που αποδεικνύονται ανίκανοι να προασπίσουν από μόνοι τους τα οικονομικά τους συμφέροντα, ας ασχοληθούμε με τις αιτίες σε διεθνοπολιτικό επίπεδο που εξυπηρετούν τους γεωπολιτικούς στόχους των Ηνωμένων Πολιτειών, σε περίπτωση σημαντικής πτώσης της τιμής των υδρογονανθράκων.
Πέραν δηλαδή της «πυροδότησης» νέας οικονομικής αναπτυξιακής δυναμικής, αφού θα φθηνύνει η κινητήριος δύναμη της βιομηχανίας, η κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου – δεν αποκλείεται και σε σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα βραχυπρόθεσμα – να επηρεάσει σημαντικά τα έσοδα μιας σειράς χωρών, επιφέροντας δραματικές ανακατατάξεις στον παγκόσμιο καταμερισμό ισχύος.
Η Ρωσία εξαρτάται μονοδιάστατα από το εμπόριο υδρογονανθράκων, οπότε όσο αυτό παραμένει γεγονός παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της ηγεσίας για απεξάρτηση, η περιορισμένη επιτυχία των οποίων οφείλεται σε χρονίζοντα διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας και την αδυναμία μαζικής προσέλκυσης επενδυτικών κεφαλαίων εξαιτίας πολιτικών λόγων, θα είναι μια σημαντική επίπτωση.
Μια δεύτερη, εξίσου σημαντική, θα μπορούσα να είναι η Βενεζουέλα, μια χώρα με μνημειώδη κακοδιαχείριση και διασπάθιση πόρων υπό το πρόσχημα των «φιλολαϊκών πολιτικών», δεν χρειάζεται παρά μια μικρή… βοήθεια για να καταρρεύσει. Η απουσία επενδύσεων στον τομέα των υδρογονανθράκων έχει ως αποτέλεσμα τη δραματική πτώση της παραγωγικής ικανότητας, ενώ η πτώση των τιμών θα φέρει πτώση εσόδων, με συνέπεια την αδυναμία χρηματοδότησης των «κοινωνικών πολιτικών» που θα οδηγήσει σε έκρηξη. Και μετά θα ακουστούν τα γνωστά περί CIA…
Τρίτο πεδίο σεισμικών αλλαγών αναμένεται να είναι η Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου. Η Σαουδική Αραβία βλέπει τα αποθέματά της να βαίνουν μειούμενα, ενώ θα μειώσει την παραγωγή για να στηρίξει την τιμή, παθαίνοντας ζημιά στα έσοδα. Παράλληλα, έχει σχεδόν διαρρήξει τους δεσμούς της με τις ΗΠΑ το παρόν διάστημα εξαιτίας διαφωνιών στο θέμα της πολιτικής απέναντι στο Ιράν, ενώ τις κατηγορεί και για ατολμία σε αυτό της Συρίας, ενώ δεν μπορεί να «χωνέψει» την αμερικανική στάση στην Αίγυπτο.
Τα πλούσια Εμιράτα του Κόλπου έχουν αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να επενδύσουν τα τεράστια έσοδα από το εμπόριο υδρογονανθράκων στην παγκόσμια παραγωγική οικονομία και βιομηχανία, ελέγχοντας ολόκληρους τομείς, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τις συνέπειες από τις επερχόμενες ανακατατάξεις. Και είναι και άλλες πολλές αλλαγές…
Το παράδειγμα του παραμυθιού με τον τζίτζικα και τον μέρμηγκα είναι πλέον εξαιρετικά επίκαιρο και διδακτικό, τόσο για το εσωτερικό επίπεδο, αυτό του Ελληνισμού (ευτυχώς οι Κύπριοι αποδείχθηκαν πολύ περισσότερο έξυπνοι από τα σούργελα της ελλαδικής πολιτικής σκηνής), όσο και για το επίπεδο των παγκοσμίων ισορροπιών.
Ας ελπίσουμε ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία θα συμπεριφερθούν ορθολογικά και θα βρουν τρόπο συμβιβασμού των διαφορών και γεωπολιτικής συνύπαρξης. Διότι οι αλλαγές δεν γίνονται σταδιακά και με προγραμματισμό, αυτός που κατρακυλά συμπαρασύρει πολλούς στο διάβα του και δεν μιλάμε για χώρες με βασικό γνώρισμα την αφασία, όπως η Ελλάδα μας…
Εμείς τα λέμε εδώ και πολύ καιρό, δεν περιμέναμε καν τους… Γερμανούς κατάσκοπους. Ας κρίνει ο καθένας την υπευθυνότητα των πολιτικών μας από τη στάση που τηρούν στο θέμα. Δύο είναι τα ενδεχόμενα: Είτε πρόκειται περί αγραμμάτων είτε περί λαϊκιστών. Στην πρώτη περίπτωση δεν γνωρίζουν, στη δεύτερη γνωρίζουν και αποσιωπούν. Μάλλον βέβαια υπάρχει και μια ακόμη κατηγορία, πολύ πιο επικίνδυνη, αυτών που συνδυάζουν με επιτυχία τα ανωτέρω, δηλαδή και στερούνται γνώσεων και αδυναμίας κατανόησης, αλλά και απροθυμίας, αφού… τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών.

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

Πως η προπολεμική Γερμανία δεν πλήρωσε τις πολεμικές επανορθώσεις

Ο  πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων


Στάση πληρωμών της Γερμανίας.
Μετά την ήττα της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο του 1914 - 1917, η γερμανική οικονομία βρέθηκε σε άθλια κατάσταση
Οι επιβληθέντες οικονομικοί όροι των αποζημιώσεων δυσβάστακτοι.
Η νομισματική κυκλοφορία και το δημόσιο χρέος κάλπαζαν, (όπως συμβαίνει τώρα με την Ελλάδα).
Το ίδιο έγινε και με την ανεργία και τον καλπάζοντα πληθωρισμό (όπως την πρώτη τη βιώνει τώρα η Ελλάδα και τον δεύτερο στη γερμανική κατοχή).
Αντί να αντιγράψω και να παραστήσω τον σπουδαίο - όπως το κάνουν πολλοί - σπεύδω να σημειώσω ότι τα όσα στοιχεία καταθέτονται εδώ τα αντλώ από το σπουδαίο έργο του Δρος Ιωάννη Σαλαβράκου: "Χρήμα, πολιτική και πόλεμος" εκδ. "Κάδμος", Θεσ/νίκη 2008.
Γράφει ο ερευνητής: "Παρά την τεράστια αύξηση της προσφοράς χρήματος, το Μάρτιο του 1921, η Γερμανία δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πληρώσει τμήμα της προκαταβολής των αποζημιώσεων, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση των Συμμάχων να περάσουν το Ρήνο και να καταλάβουν τρεις πόλεις. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν ακόμα έλθει".
Συνεχίζει ο Σαλαβράκος: "Την 1η Μαΐου 1921, η "Επιτροπή Επανορθώσεων" ανακοίνωσε το τελικό ποσό που έπρεπε να πληρώσει η Γερμανία ως πολεμικές αποζημιώσεις είχε ορισθεί σε ποσό άνω των 14 τρις δολαρίων… Η αρχική συμφωνία προέβλεπε αποπληρωμή σε 42 ετήσιες δόσεις. Το τελικό όμως ποσό ορίσθηκε… σε 40 δις δολάρια. Το ποσό αυτό, αν και μικρότερο του αρχικού, εξακολουθούσε να είναι αδιανόητο αφού αντιστοιχούσε στο διπλάσιο του γερμανικού εθνικού προϊόντος. Η αποπληρωμή ενός τέτοιου ποσού ήταν πέραν των ορίων της Γερμανικής οικονομίας.  Ο Γερμανός καγκελάριος και υπουργός οικονομικών Wirth, ζήτησε μείωση του ποσού και περίοδο χάριτος δύο ετών αλλά οι Σύμμαχοι αρνήθηκαν. Μόνο ένας τρόπος υπήρχε υπό τις περιστάσεις για αποπληρωμή του νέου αυτού χρέους: η αύξηση της προσφοράς χρήματος που μοιραία θα οδηγούσε σε αύξηση του πληθωρισμού".
Συνεχίζει ο Σαλαβράκος: "Υπ' αυτές τις συνθήκες, μετά από μία πρώτη καταβολή ύψους 1 δις Μάρκων ή 250 εκ. δολαρίων, ως πολεμικές αποζημιώσεις, η Γερμανία δήλωσε στάση πληρωμών.Η αντίδραση των Γάλλων ήταν η εισβολή και η κατοχή του Ρουρ στις 11 Ιανουαρίου 1923. Από το σημείο αυτό και έπειτα ο πληθωρισμός γίνεται ανεξέλεγκτος… Τον Ιανουάριο του 1923 η τιμή μιας φρατζόλας ψωμιού έφτασε τα 250 μάρκα. Τα χειρότερα ακόμα δεν είχαν έλθει. Το 1923 θα είναι το έτος του υπερπληθωρισμού και έτσι τον Ιανουάριο του 1923 η ισοτιμία δολαρίου προς το γερμανικό μάρκο ανήλθε στο 1 προς 4.200.000.000.000. (σ.σ. ο γράφων δεν γνωρίζει τι σημαίνουν αυτά τα 11 μηδενικά)… το Νοέμβριο του 1923 η τιμή μιας φρατζόλας ψωμιού έφθασε τα 201.000.000.000 μάρκα (από 250 μάρκα που ήταν τον Ιανουάριο)".
Συνεχίζοντας την παράθεση των μακάβριων οικονομικών στοιχείων ο Σαλαβράκος γράφει: "οι άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα. Παράλληλα η ανεργία είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Τον Οκτώβριο του 1923 οι άνεργοι ήταν περίπου 12-15 εκατομμύρια άτομα. Το επίδομα ανεργίας δεν μπορούσε να καλύψει τις βασικές τους ανάγκες… Η νομισματική κυκλοφορία είχε ξεπεράσει και τα πιο απίστευτα επίπεδα(σ.σ. εδώ τα μηδενικά είναι αμαξοστοιχία)… πέρα από την Κεντρική Τράπεζα του Ράιχ, ακόμη 84 τυπογραφεία παρήγαγαν χρήμα άμεσα και άλλα 48 βοηθούσαν (έμμεσα). Το 1923 πάνω από 30 βιομηχανίες χάρτου παρήγαγαν μόνο γι' αυτό το σκοπό (δηλαδή την παραγωγή πληθωριστικού χρήματος), ενώ 400.000 νέα τυπογραφικά μηχανήματα τύπωναν χρήμα".
"Στις 2 Νοεμβρίου 1923, η Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε χαρτονόμισμα αξίας 100 τρισεκατομμυρίων μάρκων και με έτος βάσης το 1913, οι τιμές χονδρικής στη Γερμανία το 1923 είχαν αυξηθεί κατά 11.634 τρισεκατομμύρια φορές (σ.σ. όποιος κατάλαβε τις διαφορές, τις κατάλαβε).
Θα κάνω εδώ μια ιστορική παρένθεση για να σημειώσω ότι ανάλογα πληθωριστικά φαινόμενα εμφανί­στη­καν και στην Ελλάδα την περίοδο της Γερμανικής κατοχής, όταν η αξία μιας εφημερίδας ανερχόταν σε δις δρχ.
Μετά την παράθεση οικονομικών στοιχείων που συνδέονται με συγχωνεύσεις τραπεζών, παροχή δανείων και επενδύσεις από τις ΗΠΑ, η γερμανική οικονομία αρχίζει να ανακάμπτει με την ίδρυση νέων βιομηχανιών.
Στην ουσία των ρυθμίσεων των γερμανικών αποζημιώσεων, κατέληγε ο Σαλαβράκος: Με το "Σχέδιο Young" (του 1927): "Τα πρώτα 37 χρόνια η Γερμανία έπρεπε να πληρώνει κάθε χρόνο δύο περίπου δισεκατομμύρια μάρκα. Για τα επόμενα χρόνια το ποσό ορίζονταν στα 2/3 του πρώτου. Από τα χρήματα που θα πλήρωνε κάθε χρόνο η Γερμανία, τα 660 εκατομμύρια θα καταβάλονταν αμέσως, τα υπόλοιπα θα μπορούσε να τα πληρώσει με ευκολίες".
Το ρεζουμέ της Γερμανικής τράκας: "Το ποσό των επανορθώσεων έπρεπε να καταβληθεί ως  το 1988… τελικά η Γερμανία έπαυσε να πληρώνει αποζημιώσεις από το 1923…
Συνολικά είχε καταβάλει αποζημιώσεις σε χρήμα και είδος 17 δις μάρκα, ενώ είχε δανειστεί από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ κεφάλαια ύψους 17 δις μάρκων" (βλ. Σαλαβράκου, όπ. π. σελ. 292-299 όπου και λεπτομερή στοιχεία).
Συμπέρασμα: Η Γερμανία κήρυξε στάση πληρωμών, διαπραγματεύθηκε, δανείστηκε - δανεικά και αγύριστα - και τελικά κατέληξε στο θεατρικό έργο: "Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω".
Εδώ, οι κυβερνώντες, με το αζημίωτο γι' αυτούς, πληρώνουν, πληρώνουν, και το χρέος αυξάνει και ο λαός ψοφάει! Το τραβά ο οργανισμός του, αφού τους επιτρέπει να σέρνουν το "χορό των κολασμένων" στο πτώμα της Ελλάδας.
Μια απορία: Γιατί τα ΜΜΕ δεν καλούν τον μελετητή των θεμάτων αυτών Γιάννη Σαλαβράκο (δεν τον γνωρίζω ούτε στη φάτσα) και την                επίσης ειδική συγγραφέα Αρετή - Τούντα Φεργάδη στο έργο της οποίας: "Η εξωτερική πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων στο Μεσοπόλεμο" (εκδ. "Σιδέρη", Αθήνα 2000), παραπέμπει;
Γιατί στην Ελλάδα - κατά κανόνα - κυριαρχούν οι παρλαπίπες και η τυπυτυπολογία; Με παπάρες και φανφάρες θα βγει η Ελλάδα από τον τάφο;

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013

Οι Γερμανοί ψηφίζουν, οι Ελληνες αντιστέκονται

Του Χρήστου Πασαλάρη

«ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ από την κρίση πιο ισχυροί από ό,τι μπήκαμε. Και γι’ αυτό πολλοί μας ζηλεύουν»!!!... Είναι η αλαζονική δήλωση της καγκελαρίου Μέρκελ λίγες ώρες πριν από τις σημερινές εκλογές, που πιστεύει ότι θα της δώσουν μια ακόμη τετραετία, έτσι ώστε οι Γερμανοί να ξανατραγουδήσουν το «Deuchland - Deuchland uber alles», 68 χρόνια μετά την ήττα τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και 95 μετά τη συντριβή τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΩΡΕΣ, η δόλια πατρίδα, κάτω από καθεστώς ξένης κατοχής, πεινασμένη και εξαγριωμένη, δοκιμάζει και πάλι τη ναζιστική βία, με πρωτοφανή περιστατικά όπως αυτά του Κερατσινίου και του Μελιγαλά. Ολα, εν τούτοις, δείχνουν ότι ζούμε σήμερα μόνο «το τέλος της αρχής» (όπως θα έλεγε και ο Τσώρτσιλ) του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, οικονομικο-πολιτικού, αυτή τη φορά, αλλά εξ ίσου εκρηκτικού, αν κρίνει κανείς από τη μαζική αντίσταση του ευρωπαϊκού Νότου που ολοένα και φουντώνει! Πρωτοπόρα και αυτή τη φορά η Ελλάδα, σε έναν υπέρ όλων αγώνα κατά της εξωτερικής και εσωτερικής κατοχής…

ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ η Ελλάδα που φυλάει στον κόρφο της τα τέσσερα σωτήρια όσο και περιζήτητα λαχεία της: Τον καλπάζοντα τουρισμό, την πρωτοπόρα ναυτιλία, τους φανταστικούς υπόγειους θησαυρούς της και τη μοναδική γεωπολιτική της θέση. Αυτά ακριβώς τα θεόσταλτα λαχεία ,μοναδικά στον κόσμο σαν σύνολο, είναι που έχουν ανοίξει την όρεξη της Μέρκελ και του ΔΝΤ, με τα απύλωτα στόματά τους έτοιμα να τα καταβροχθίσουν. Προς το παρόν αρκούνται στο να κρατάνε την ελληνική εξουσία καρφωμένη στο πιρούνι τους, γονατιστή, άβουλη, άνευρη και απόλυτα εξαρτημένη από τα μνημόνιά τους. Τελευταίο δόλωμά τους αυτό το πακέτο των 11 έως και 77 δισ. ευρώ που αν το χάψουμε το χρέος μας θα ξεπεράσει τα 400 δισ. και θα κρατήσει τη χώρα δέσμια «έως την αρχή του τέλους τους», όπως θα έλεγε πάλι ο Τσώρτσιλ για τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου…

ΚΑΙ ΕΝΩ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ η μαζική αντίσταση του ευρωπαϊκού Νότου, ολοένα και περισσότερες επώνυμες φωνές (όπως προ ημερών του Θεοδωράκη και του Πολύδωρα) ακούγονται εναντίον της ξένης κατοχής, ολοένα και νέες αποκαλύψεις βγαίνουν στο φως εναντίον της Μέρκελ και της Λαγκάρντ, ολοένα και νέα ντοκουμέντα, σε βιβλία-μπεστ σέλερς, καλούν τους λαούς σε αντίσταση. Σε ένα από αυτά τα βιβλία με τον τίτλο «ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ», ο διάσημος Γερμανός οικονομολόγος Ντιρκ Μύλλερ αποκαλύπτει αλήθειες που τσούζουν για την ελληνική κρίση. Ξεφωνίζει αυτούς που αποκρύπτουν την ύπαρξη στην Ελλάδα και την Κύπρο τεραστίων αποθεμάτων πετρελαίου, φυσικών αερίων και σπάνιων ορυκτών. Και καλεί τον ελληνικό λαό να αντισταθεί δυναμικά:

«Η ΕΛΛΑΔΑ -γράφει- πρέπει να δημιουργήσει έναν εντελώς νέο κρατικό μηχανισμό. Η συμμορία των παλαιών πολιτικών που τα τσέπωναν πρέπει να εκδιωχθεί από την εξουσία. Και να αντικατασταθεί από μια νέα γενιά πολιτικών που θα στραφεί σθεναρά ενάντια στη διαφθορά και στο λάδωμα. Δυστυχώς, εξ αιτίας της δραματικής ιστορίας της χώρας, μια τέτοια εξέλιξη δεν μπορεί να προέλθει έξωθεν. Ούτε οι Γερμανοί και οι Ιταλοί, ούτε οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί ή οι ιθύνοντες των Βρυξελλών μπορούν να προωθήσουν αυτή την πολιτική εξέλιξη. Πρέπει και μπορεί να προέλθει αποκλειστικά από τη ίδια την Ελλάδα. Η νεολαία οφείλει να ξεσηκωθεί ειρηνικά, να διώξει την παλαιά φρουρά και να εγκαθιδρύσει μια καινούργια δημοκρατία. Αν τα Ελληνόπουλα ζητήσουν οικειοθελώς τη στήριξη της Ευρώπης είναι εντελώς διαφορετικό από το να τους επιβάλουμε “βοήθεια” με το επιχείρημα: Εμείς πληρώνουμε, άρα εσείς θα υπακούετε στους συμβουλάτορές μας»..

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ συγγραφέας συμβουλεύει «ειρηνικό ξεσηκωμό» της ελληνικής νεολαίας. Να συμφωνήσουμε, αλλά και να του θυμίσουμε ότι η γερμανική κατοχή του 1941-44, εκτός από το ρεζίλεμά της με το κατέβασμα της σημαίας από τον Γλέζο και τον Σάντα, γνώρισε και εκείνο το τρομερό μπουρλότο που έβαλε ο υποσμηναγός Κώστας Περίκος στο κτίριο της ναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ, στην οδό Πατησίων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 48 Γερμανοί αξιωματικοί και 29 Ελληνες προδότες, ακριβώς τέτοιες μέρες, την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου του 1942. Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην κόσμο που δεν έστειλε στρατιώτες στα χιτλερικά μέτωπα και η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν υπέκυψε στην πολιτική επιστράτευση…

ΝΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΟΥΝ λοιπόν οι κυρίες Μέρκελ και Λαγκάρντ και οι κύριοι των Βρυξελλών, αλλά και οι τζιτζιφιόγκοι της τρόικας που καταφθάνουν εντός των ημερών στην Αθήνα για να πιάσουν από τον λαιμό τους έντρομους ανθρώπους της εξουσίας, μήπως τα ελληνικά νιάτα κλιμακώσουν την αντίστασή τους με τίποτε πράξεις… που θα συμβούν και πάλι για πρώτη φορά στον κόσμο!!!...


www.real.gr

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Οι σκοπιμότητες της «επιθεώρησης» Σόιμπλε

Του Σταύρου Λυγερού

ΑΠΟ ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΤΟ 2009 έλεγες ότι το 2013 θα έκλεινε το κέντρο της Αθήνας λόγω επίσκεψης Γερμανού υπουργού Οικονομικών, θα σου απαντούσαν ότι τέτοια μέτρα λαμβάνονται μόνο όταν επισκέπτεται την Ελλάδα Πρόεδρος των ΗΠΑ κι όχι ένας υπουργός της Γερμανίας! Πριν από την κρίση, η επίσκεψη Σόιμπλε δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από μία μεσαίου μεγέθους είδηση.

Τα δρακόντεια μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση Σαμαρά αντανακλούν όχι μόνο τον ευρωπαϊκό επαρχιωτισμό, αλλά και το ριζωμένο σύνδρομο εξάρτησης των ελληνικών αρχουσών ελίτ. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το γεγονός ότι το 2013 συμβαίνουν αυτά που μερικά χρόνια πριν ήταν αδιανόητα καταδεικνύει την αλλαγή που έχει επέλθει όχι μόνο στις ελληνογερμανικές σχέσεις, αλλά και στην ίδια την ευρωζώνη.

Η κρίση ανέδειξε ηγεμόνα, ο οποίος, μάλιστα, αντλεί τα οφέλη αρνούμενος τις συνακόλουθες υποχρεώσεις του ρόλου. Με άλλα λόγια, πρόκειται περισσότερο για μεταμοντέρνα αποικιοκρατία με όπλο το χρέος, παρά για κλασική ηγεμονία. Μέσα στην υπερβολή τους, τα μέτρα για την επίσκεψη Σόιμπλε στην Αθήνα επιβεβαιώνουν σημειολογικά ότι η αρχή της ισοτιμίας των κρατών-μελών, που ήταν το θεμέλιο και η ελκτική δύναμη του ενοποιητικού εγχειρήματος, έχει ουσιαστικά καταντήσει άδειο κέλυφος.

Αυτή είναι η κύρια αιτία που ο νέος ευρωσκεπτικισμός (πολύ διαφορετικός από τον παραδοσιακό ευρωσκεπτικισμό των Βρετανών) καλπάζει σε χώρες οι οποίες μέχρι πρότινος εμφάνιζαν πολύ υψηλά ποσοστά υποστήριξης του ευρωπαϊκού ενοποιητικού εγχειρήματος. Η μεταστροφή αυτή είναι αλάνθαστο σημάδι ότι η ευρωζώνη έχει εισέλθει σε περίοδο όχι μόνο οικονομικής αλλά και υπαρξιακής κρίσης.

Εχουμε επανειλημμένως υπογραμμίσει ότι νομισματική ένωση χωρίς δημοσιονομική ένωση είναι αντίφαση. Και βεβαίως δημοσιονομική ένωση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κάποια μορφή πολιτικής ένωσης. Η αλήθεια είναι ότι το ευρώ σχεδιάσθηκε κατά τρόπο που να εξυπηρετεί τα γερμανικά συμφέροντα.

Τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο οικονομικός ουρανός ήταν ανέφελος, οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποδέχθηκαν με εγκληματική επιπολαιότητα τους όρους του Βερολίνου. Οταν η κρίση ενέσκηψε και ο πιο αδύναμος κρίκος (Ελλάδα) λύγισε, το ευρωιερατείο δεν έκανε τις αναγκαίες διορθωτικές παρεμβάσεις.

Για να μην πληρώσουν το κόστος της διάσωσης του ευρώ, η Γερμανία και οι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα παλινδρόμησαν στον οικονομικό εθνικισμό. Φρόντισαν, μάλιστα, να τον καλύψουν πίσω από μία χοντροκομμένη ηθικολογία. Προωθούν τη μονοδιάστατη λιτότητα, η οποία ισοδυναμεί με ένα είδος ασύμμετρου οικονομικού πολέμου εναντίον της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Εάν αυτή η πολιτική ήταν αποκλειστικά γερμανική συνταγή, θα είχε προσκρούσει στην αντίδραση των άλλων ευρωπαϊκών αρχουσών ελίτ. Δεν προσκρούει, επειδή είναι η προσπάθεια της ολιγαρχίας του χρήματος να μετακυλήσει το κόστος της κρίσης στις μικρομεσαίες τάξεις. Αυτός είναι ο λόγος που ακόμα και σε χώρες που βιώνουν οικονομική καταστροφή ο κορμός των τοπικών αρχουσών ελίτ ταυτίζεται με τα μνημόνια. Η Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό, αλλά όχι μοναδικό παράδειγμα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχουν αναπτυχθεί οργανικοί δεσμοί που έχουν διασυνδέσει μεταξύ τους τις άρχουσες ελίτ των χωρών-μελών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να δουν τον εαυτό τους εκτός αυτού του πλαισίου, ακόμα κι όταν πιέζονται. Το ευρώ, άλλωστε, δεν οργανώνει μόνο τα γερμανικά εξαγωγικά συμφέροντα. Οργανώνει και τα ευρύτερα συμφέροντα της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας του χρήματος, όπου δεσπόζουσα θέση κατέχουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Η Γερμανία λειτουργεί σαν στυλοβάτης και προωθητής αυτής της πολιτικής, επειδή ταυτοχρόνως εξυπηρετεί και τα ιδιοτελή συμφέροντά της, έτσι όπως τα αντιλαμβάνονται οι άρχουσες ελίτ της. Με άλλα λόγια, το Βερολίνο χρησιμοποιεί σαν όχημα αντιλήψεις, διαδικασίες και σχήματα που του εξασφαλίζουν όχι μόνο την υποστήριξη χωρών του ευρωπαϊκού πυρήνα που έχουν αντίστοιχα συμφέροντα, αλλά και εμμέσως πλην σαφώς την υποστήριξη των δορυφοροποιημένων αρχουσών ελίτ της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί οι κοινωνίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που είναι τα μεγάλα θύματα του ασύμμετρου οικονομικού πολέμου, αντιδρούν υποτονικά. Ο πρώτος λόγος είναι ότι η προηγηθείσα μακρά περίοδος ευημερίας έχει αμβλύνει τα αντανακλαστικά τους. Ενας δεύτερος λόγος είναι ότι έχουν ακόμα να χάσουν. Είναι αξιοσημείωτο ότι η υποτονικότητα των κοινωνικών αντιδράσεων επιτρέπει στις άρχουσες ελίτ της ευρωπαϊκής περιφέρειας να χρησιμοποιούν την κρίση σαν όχημα για να επιβάλλουν μέτρα με ταξικό πρόσημο.

Ο «άσωτος υιός» και ο αυστηρός «πατέρας»

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΟΪΜΠΛΕ στο πειραματόζωο Ελλάδα έχει κύριο στόχο την εξυπηρέτηση γερμανικών σκοπιμοτήτων. Για την ακρίβεια, η κυβέρνηση Μέρκελ έχει ανάγκη να πουλήσει ένα success story και στους Γερμανούς ψηφοφόρους και στην κοινή γνώμη των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που αντιδράει πια στην πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας. Η υποτακτική Ελλάδα προσφέρεται για να παίξει τον ρόλο του «άσωτου υιού» που με την καθοδήγηση του αυστηρού, αλλά δίκαιου Γερμανού «πατέρα» επανέρχεται στον «ίσιο δρόμο», υφιστάμενη την επώδυνη αλλά αναγκαία εξιλεωτική τιμωρία!

Ο Σόιμπλε στήριξε ρητορικά την κυβέρνηση Σαμαρά, χωρίς, όμως, να χαλαρώσει έστω και λίγο τη θηλιά. Αρνήθηκε κατηγορηματικά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους που έχουν στα χέρια τους τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, επιβεβαιώνοντας εμμέσως ότι το Βερολίνο προσανατολίζεται στη φόρμουλα της μεγάλης επιμήκυνσης με ταυτόχρονη μείωση του επιτοκίου. Η φόρμουλα αυτή, όμως, δεν λύνει άμεσα το πρόβλημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, έτσι όπως το απαιτεί το ΔΝΤ. Εκτός αυτού, θα κρατήσει την Ελλάδα όμηρο των δανειστών για δεκαετίες.

Οσον αφορά το «δωράκι» του Σόιμπλε, αυτό είναι λιγότερο βοήθεια και περισσότερο δόλωμα. Μέσω της προσφοράς των 100 εκατομμύριων θα θέσει υπό γερμανικό έλεγχο το ταμείο χρηματοδότησης μικρομεσαίων επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού παραγωγικού ιστού.

Οπως αναμενόταν, παρά τις πιέσεις της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έθεσε το ζήτημα του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων. Η πολιτική ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος, που σημαίνει αποδοχή του καθεστώτος της αποικίας χρέους, δεν χωράει πολιτικά την έγερση αυτών των ελληνικών απαιτήσεων, παρότι στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο.


www.real.gr

Τετάρτη 29 Μαΐου 2013

Τα όψιμα αυτά κροκοδείλια του Σόιμπλε, τι σημαίνουν;

Της Ζέζας Ζήκου

Εστω και αργά –ίσως, όμως, πολύ αργά πια για εμάς–, το κατάλαβαν επιτέλους όλοι: τρία χρόνια τώρα, η Ευρώπη τρώει διαρκώς τις σάρκες της κυρίως εξαιτίας της πολιτικής της Γερμανίας. Το κατάλαβε (;) και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο αρχιτέκτονας αυτής ολέθριας πολιτικής. Εμειναν ξαφνικά… εμβρόντητοι όσοι διάβασαν το σχέδιο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών για χορήγηση εγγυημένων δανείων από την κρατική επενδυτική τράπεζα KfW σε αντίστοιχα τραπεζικά ιδρύματα των χωρών που αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση, προκειμένου να τα διοχετεύσουν σε επιχειρήσεις, το οποίο αποκάλυψε το περιοδικό Der Spiegel. Αμέσως, όμως, μετά, στην εκδήλωση του Ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ, δήλωσε πως τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν πρέπει να έχουν την ψευδαίσθηση (!) ότι μπορούν να μεταβιβάσουν την ευθύνη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τράπεζές τους στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης (ΕΜΣ)!
Βεβαίως, ο Σόιμπλε σε χθεσινή ομιλία του δεν παρέλειψε να εξάρει, εξάλλου, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία διότι σημείωσαν «σημαντική» πρόοδο στη διαδικασία της προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και διευθέτησης των προβλημάτων τους όσον αφορά τα ελλείμματα και τα χρέη τους.
Αλλά δεν χρειάζεται να πει κανείς τίποτε... Αρκεί η αντίδραση των Σοσιαλδημοκρατών, που απέρριψαν τα σχέδια του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Η ιδέα έρχεται πολύ καθυστερημένα και, εκτός αυτού, ένα συνολικό δάνειο αποτελεί το λάθος εργαλείο», δήλωσε ο υπεύθυνος του κόμματος για θέματα προϋπολογισμού Κάρστεν Σνάιντερ, ο οποίος επισήμανε ότι τα προηγούμενα τρία χρόνια η γερμανική κυβέρνηση απαιτούσε αποκλειστικά δημοσιονομική εξυγίανση, ενώ αμφισβητεί κατά πόσον η αναπτυξιακή πολιτική έχει έως τώρα κάποιον ρόλο στη στρατηγική του Βερολίνου. «Η αυξανόμενη πλέον στην Ισπανία και σε άλλες χώρες ανεργία των νέων και ο αντιγερμανισμός ήταν, όμως, προβλέψιμα από την αρχή», τόνισε και προειδοποίησε ότι λόγω της απουσίας μηχανισμού ελέγχου της αντίστοιχης επενδυτικής τράπεζας της Ισπανίας, η ευθύνη θα μεταβιβαστεί στη συνέχεια στον Γερμανό φορολογούμενο.
Για «τα πρώτα δείγματα αναγνώρισης ότι η κρίση δεν μπορεί να επιλυθεί με τη συνέχιση της λιτότητας μέχρι θανάτου» από μέρους της Αγκελας Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έκανε λόγο η ειδική σε θέματα προϋπολογισμού από το κόμμα «Η Αριστερά», Γκεζίνε Λετς. Η ίδια, ωστόσο, τάχθηκε υπέρ ενός ευρωπαϊκού επενδυτικού προγράμματος, σημειώνοντας ότι ένα πρόγραμμα μονοψήφιου αριθμού δισεκατομμυρίων ευρώ δύσκολα θα αποδεικνυόταν επαρκές.
Πάντως, εγώ θα επισημάνω πως σίγουρα οι Γερμανοί αυτό που δεν θα έπρεπε να είχαν κάνει, είναι το να φτιάχνουν εξώφυλλα με τις σημαίες χωρών της Ευρώπης ως φέρετρα του ευρώ ή να λένε ολόκληρους λαούς «απατεώνες». Τα όψιμα αυτά δάκρυα, αν δεν είναι κροκοδείλια, είναι τουλάχιστον προϊόν καταστροφικής ανοησίας... Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία κέρδισε πολλά από όλα αυτά: είναι πια μετρημένο και με νούμερα, οι ίδιοι το έχουν μετρήσει. Δεν είναι, όμως, μόνον οι μετρήσεις και τα δημοσιεύματα πανικού για το μέλλον της Ευρώπης που ξαφνικά πληθαίνουν, ανακαλύπτοντας την πυρίτιδα που κυριολεκτικώς έχει βάλει η γερμανική πολιτική στα θεμέλιά της. Είναι και πολλά άλλα.
Τέλος, σε αυτά που μας αφορούν, ιδιαίτερα σημαντική είναι η ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής της Ν.Δ. Πρ. Παυλόπουλος για τα «οκτακόσια πενήντα βουλεύματα για τις πολεμικές αποζημιώσεις που παραμένουν στα «αζήτητα»! Οκτακόσια πενήντα βουλεύματα που περιέχουν δικαστικά στοιχεία για τις πολεμικές αποζημιώσεις από τις καταστροφές των στρατευμάτων κατοχής παραμένουν στα «αζήτητα» του Εφετείου Αθηνών, ενώ είναι άγνωστο αν τα αρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Εξωτερικών, που χειρίζονται το όλο θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων, γνωρίζουν την ύπαρξή τους και πολύ περισσότερο το περιεχόμενό τους.
Πρόκειται για μία ακόμη διάσταση στο θέμα των γερμανικών οφειλών προς τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. Το θέμα φέρνει στο φως ο βουλευτής της Ν.Δ. Πρ. Παυλόπουλος με ερώτησή του προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτη και ζητεί αντίγραφα των δικογραφιών αυτών να περιέλθουν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το οποίο έχει επιληφθεί της όλης υπόθεσης μετά και τα σχετικά στοιχεία που συγκέντρωσε και του παρέδωσε το υπουργείο Οικονομικών.
Αξίζει να επισημανθεί πως μετά τη διάλυση του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου, οι σχετικές δικογραφίες και τα παραπεμπτικά βουλεύματα παραδόθηκαν, για τα περαιτέρω, στο Εφετείο Αθηνών, όπου φυλάσσονται έως σήμερα τα πρωτότυπά τους.

www.kathimerini.gr

Τρίτη 21 Μαΐου 2013

Το μυθοποιημένο ορόσημο των γερμανικών εκλογών και...

Του Σταύρου Λυγερού

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ του 2012, ο πρωθυπουργός ήλπιζε η κυβέρνηση να καταφέρει να φθάσει αλώβητη στον Ιούνιο. Το καλοκαίρι είναι πάντα περίοδος πολιτικής χαλάρωσης. Oλα δείχνουν, άλλωστε, ότι η φετινή τουριστική κίνηση θα είναι αυξημένη, γεγονός που εκ των πραγμάτων θα δώσει μία κάποια ανάσα στην ασφυκτιώσα αγορά. Κατά πάσα πιθανότητα, λοιπόν, η κυβέρνηση θα φθάσει χωρίς απώλειες μέχρι τις γερμανικές εκλογές (22 Σεπτεμβρίου 2013), οι οποίες έχουν αναδειχθεί σ’ ένα μυθοποιημένο ορόσημο για τις εξελίξεις όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σ’ oλόκληρη την Ευρώπη.

Eχοντας βάλει όλα τα αβγά του στο γερμανικό καλάθι, ο Σαμαράς ελπίζει ότι μετά τις γερμανικές εκλογές η Μέρκελ, που όλα δείχνουν ότι θα παραμείνει στην καγκελαρία, θα ανάψει το πράσινο φως για το «κούρεμα» και του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στα χέρια των χωρών-μελών της ευρωζώνης και της ΕΚΤ. Για να υλοποιηθεί η σχετική υπόσχεση, η Ελλάδα πρέπει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά αυτό δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο. Συνεχίζοντας την παράδοση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, η κυβέρνηση Σαμαρά, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις της, παρατείνει τη μερική στάση πληρωμών στο εσωτερικό, γεγονός που της επιτρέπει να εμφανίσει πλασματικό πρωτογενές πλεόνασμα.

Αντίστροφη μέτρηση
Η δραστική μείωση του ελληνικού χρέους, την οποία απαιτεί και το ΔΝΤ, θεωρείται από τον πρωθυπουργό κρίσιμης σημασίας, επειδή εκτιμά πως θα ανοίξει τον δρόμο για τη σταδιακή επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές. Η εκτίμηση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας παρουσιάζουν μεγάλη πτώση, σε συνδυασμό με τα πρώτα επιτυχή βήματα της Πορτογαλίας για δική της επιστροφή στις αγορές.

Εάν πραγματοποιηθεί κι αυτό το «κούρεμα» και εάν δρομολογηθούν κάποιες μεγάλες επενδύσεις, ο Σαμαράς θα ισχυρισθεί ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την απεμπλοκή από το μνημόνιο. Ενας ισχυρισμός που θα αναπαραχθεί και πολλαπλασιασθεί από τα κατεστημένα ΜΜΕ, αναζωπυρώνοντας την ελπίδα ότι ο Γολγοθάς θα τελειώσει σύντομα.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Ακόμα κι αν τελικώς αποφασισθεί το πρόσθετο «κούρεμα», κατά πάσα πιθανότητα θα συνοδευθεί από κάποιου είδους «κούρεμα» και των ελληνικών καταθέσεων, σύμφωνα με την τάση που επικρατεί πλέον στην ευρωζώνη. Αλλά ούτε και η μείωση του ελληνικού χρέους είναι από μόνη της ικανή να σπάσει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και να θέσει την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας επιτείνει τις συνθήκες ασφυξίας της αγοράς, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται τα οικονομικά και κατ’ επέκταση τα κοινωνικά ερείπια.

Η απειλή της ρήτρας
Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να ληφθούν νέα μέτρα. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε ότι η διαβεβαίωση έχει δοθεί και έχει παραβιασθεί πολλές φορές την τελευταία τριετία, υπάρχει η ρήτρα της αυτόματης δημοσιονομικής προσαρμογής. Η συνεχιζόμενη ύφεση καθιστά αναπόφευκτη τη μείωση των εσόδων, δηλαδή τις δημοσιονομικές αποκλίσεις και κατ’ επέκταση τη λήψη νέων μέτρων, τα οποία με τη σειρά τους θα αναπαράγουν τον φαύλο κύκλο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση καταφεύγει σε φθηνά προπαγανδιστικά κόλπα για να στηρίξει τις συνεχώς διαψευδόμενες αισιόδοξες προβλέψεις και να δημιουργήσει πλασματική εικόνα σταθεροποίησης. Ενα τέτοιο κόλπο είναι ο ισχυρισμός ότι το τελευταίο διάστημα οι προσλήψεις είναι περισσότερες από τις απολύσεις. Προσθέτουν τις επιδοτούμενες ολιγόμηνες συμβάσεις και βεβαίως τις επαναπροσλήψεις εργαζομένων με ατομικές συμβάσεις μερικής ή και πλήρους απασχόλησης και βεβαίως με πολύ χαμηλότερες αμοιβές.

Η κυβέρνηση μπορεί και να συμπεριφέρεται σαν οδοστρωτήρας και ταυτοχρόνως να καλλιεργεί με σχετική επιτυχία φρούδες ελπίδες, επειδή η πλειονότητα της μικρομεσαίας θάλασσας είναι προς το παρόν ευεπίφορη στην παραμυθία. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο σοκ. Οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η μικρομεσαία θάλασσα, που αποτελεί τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, είναι από τη φύση της νοοτροπιακά ανίκανη να συσπειρωθεί και να προβάλει οργανωμένη συλλογική αντίσταση. Το εμπόδιο γίνεται ακόμα πιο μεγάλο λόγω των δεδομένων ιδεολογικών διαχωρισμών, αλλά και λόγω της ανυπαρξίας αξιόπιστης εναλλακτικής πολιτικής λύσης.

...το επώδυνο δίλημμα της μικρομεσαίας θάλασσας

ΚΑΘ’ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της μεταπολιτευτικής περιόδου, οι κινητοποιήσεις ήταν μία μορφή διαπραγμάτευσης με την εκάστοτε κυβέρνηση που συνήθως κατέληγε σε κάποιον συμβιβασμό. Σήμερα, τον τελευταίο λόγο τον έχει η τρόικα και ως εκ τούτου περιθώρια συμβιβασμών δεν υπάρχουν. Οι παραδοσιακές κινητοποιήσεις, λοιπόν, δεν μπορούν να αποδώσουν.

Ανίκανες να σταματήσουν τον οδοστρωτήρα του μνημονίου αποδείχθηκαν και οι μαζικές διαδηλώσεις των Αγανακτισμένων το 2011. Στην πραγματικότητα, εκείνες οι αυθόρμητες και ιδεολογικά οριζόντιες κινητοποιήσεις δεν ήταν τίποτα άλλο από κραυγές οργής, από μια ύστατη προσπάθεια της κοινωνίας να ανατρέψει κατά βάση με ειρηνικό τρόπο την ασκούμενη πολιτική.

Η μικρομεσαία θάλασσα, που υφίσταται τις καταστρεπτικές συνέπειες, αντιμετωπίζει ένα επώδυνο δίλημμα: ή να συνεχίσει την προσπάθεια ατομικής επιβίωσης, ελπίζοντας ότι ο Γολγοθάς σύντομα θα τελειώσει, ή να υπερβεί τον εαυτό της και να εξεγερθεί, προκαλώντας μία κοινωνική έκρηξη που εκ των πραγμάτων θα είναι τυφλή και βίαιη.

Προς το παρόν, η πλειονότητα των μικρομεσαίων δείχνει να επιλέγει το πρώτο και γι’ αυτό έχει ψυχολογική ανάγκη να πιαστεί από την ελπίδα. Αυτός είναι ο λόγος που η ρητορική του πρωθυπουργού βρίσκει ακόμα ακροατήριο. Οσο, βεβαίως, η κοινωνία δεν προβάλλει αντίσταση, η τρικομματική κυβέρνηση θα παραμένει στην εξουσία και ο οδοστρωτήρας του μνημονίου θα συνεχίζει το έργο του. Η νηνεμία που επικρατεί, ωστόσο, δεν είναι καθόλου απόδειξη ότι η κοινωνία έχει υποταχθεί. Η Ιστορία διδάσκει ότι η κοινωνική δυναμική είναι απρόβλεπτη και συχνά οι νηνεμίες εγκυμονούν κοινωνικές εκρήξεις. Ολες οι προϋποθέσεις για να συμβεί αυτό, άλλωστε, βρίσκονται ήδη στο τραπέζι, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι μία τέτοια εξέλιξη είναι αναπόφευκτη.


www.real.gr

Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

Μορφωμένοι νέοι του Νότου «δώρο» στους Γερμανούς

Του Γιώργου Δέλαστικ


Πόνο έβγαζαν οι κεντρικοί πρωτοσέλιδοι τίτλοι της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ» πριν από μερικές μέρες: «Οι άνεργοι της νότιας Ευρώπης, νέοι μετανάστες - Το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη φτάνει σε νέα ρεκόρ - Η βαθιά κρίση απασχόλησης στις υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες προκαλεί αναβίωση των ροών μεταναστών προς τις χώρες του Βορρά, μεταξύ των οποίων η Γερμανία», ανέφεραν.
Πικρία ανέδιδε και σχετικό άρθρο της ίδιας εφημερίδας: «Σήμερα είναι η Γερμανία αυτή που προσελκύει τους νέους Ευρωπαίους που δεν βρίσκουν δουλειά. Για μια χώρα που γερνάει, αυτοί οι νεοφερμένοι που έχουν ήδη εκπαιδευθεί, είναι ένα απροσδόκητο κέρδος. Το Βερολίνο εξάλλου πολλαπλασιάζει τις εκστρατείες στρατολόγησης σε σχέση με αυτούς, ξεχνώντας ότι αυτή η ευκαιρία κρύβει ένα δράμα για τις χώρες του Νότου της Ευρώπης. Αν αυτή η κίνηση μεταναστών συνεχιστεί, η Ισπανία και η Ελλάδα θα αδειάσουν αργά, αλλά σίγουρα από τη ζωτική ουσία που μπορεί να εκπροσωπεί μια πολλά υποσχόμενη νεολαία», γράφει μεταξύ άλλων. Οι αριθμοί αποδεικνύουν την ορθότητα των ισχυρισμών της γαλλικής εφημερίδας, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα το δράμα των χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης του αλήστου μνήμης «υπαρκτού σοσιαλισμού», για το οποίο οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι αδιαφορούσαν και το οποίο τώρα υφίστανται οι χώρες της νότιας Ευρώπης: τη μαζική απογύμνωση των χωρών αυτών από τους μορφωμένους νέους, ανώτερης και ανώτατης μόρφωσης.
Μόνο στους πρώτους εννέα μήνες του 2012, για τους οποίους υπάρχουν επίσημα στοιχεία, μόνο στη Γερμανία μετανάστευσαν για να δουλέψουν πάνω από μισό εκατομμύριο άτομα από χώρες της ΕΕ, στο σύνολό τους σχεδόν από χώρες της νότιας και της ανατολικής Ευρώπης. Μισό εκατομμύριο σε εννέα μήνες! Θα ξεπεραστεί προφανώς το νούμερο των 532.000 μεταναστών του 2011. Και να σκεφθεί κανείς ότι ήταν μόλις οι μισοί οι προερχόμενοι από χώρες της ΕΕ μετανάστες στη Γερμανία το 2005 - για την ακρίβεια 286.000. Ας αφήσουμε πια το έτος 2000, πριν από το ευρώ αλλά και πριν από τη διεύρυνση της ΕΕ προς τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όταν οι ενδοκοινοτικοί μετανάστες προς τη Γερμανία δεν ήταν ούτε το ένα τέταρτο του τελικού αριθμού που θα διαμορφωθεί για το 2012, καθώς τότε ήταν μόνο 131.000 άτομα. Ας επιστρέψουμε όμως στο σήμερα, για να δούμε αυτό που μας καίει, όλες τις χώρες της νότιας Ευρώπης, όπου αρχίζουν να ξυπνούν οι μνήμες από τα μεγάλα μεταναστευτικά κύματα των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Κατά το πρώτο 9μηνο του 2012 μετανάστευσαν λοιπόν στη Γερμανία 32.633 Ιταλοί, 27.056 Ισπανοί, 26.382 Ελληνες και 9.914 Πορτογάλοι.
Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι χοντρικά η Ιταλία έχει εξαπλάσιο πληθυσμό από την Ελλάδα, η Ισπανία σχεδόν πενταπλάσιο και η Πορτογαλία ίσο με τον ελληνικό, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι σε αναλογία μεταναστών προς τον πληθυσμό η Ελλάδα προηγείται τραγικά. Το γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του για τις εξελίξεις αυτές: «Οι νέοι γκασταρμπάιτερ», τιτλοφορούσε το εξώφυλλό του προ δεκαπέντε ημερών, δίνοντας στους νοτιοευρωπαϊκής προέλευσης επιστήμονες την ίδια απαξιωτική ονομασία του «φιλοξενούμενου εργάτη» που έδινε πριν από μισόν αιώνα στους παππούδες τους που μετανάστευαν στη Γερμανία. «Η νεανική ελίτ της Ευρώπης για την οικονομία της Γερμανίας», προσέθετε το «Σπίγκελ» στον υπότιτλο του εξωφύλλου του. «Το γερμανικό όνειρο», τιτλοφορούσε στις εσωτερικές σελίδες το αφιέρωμά του. Πανηγυρικοί οι υπότιτλοι: «Μια νέα γενιά μεταναστών αναζητά μέλλον στη Γερμανία. Είναι υψηλής ειδίκευσης και προέρχεται από τη νότια και την ανατολική Ευρώπη. Η Γερμανία πρέπει να μάθει πώς να κρατήσει αυτούς τους νεοφερμένους μετανάστες».
Ακόμη και τώρα, είκοσι και πλέον χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», αλλά μόλις οκτώ χρόνια μετά την ένταξη των περισσότερων από τις χώρες αυτές στην ΕΕ, η αφαίμαξη από τη Γερμανία των κατά τεκμήριο νέων και μορφωμένων Ανατολικοευρωπαίων συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Για του λόγου το αληθές, στο προαναφερθέν 9μηνο του 2012 στη Γερμανία μετανάστευσαν 147.239 Πολωνοί, 91.949 Ρουμάνοι, 45.966 Βούλγαροι και 42.610 Ούγγροι. Ούτε 100.000 Νοτιοευρωπαίοι δηλαδή και πάνω από 300.000 Ανατολικοευρωπαίοι μετανάστες στη Γερμανία δείχνουν ότι ακόμη και τώρα η αιμορραγία της ανατολικής Ευρώπης σε νέους και κυρίως σε μορφωμένους νέους εξακολουθεί να είναι μεγαλύτερη. Οι Γερμανοί παίρνουν έτοιμους τους επιστήμονες χωρίς να έχουν ξοδέψει οι ίδιοι ούτε ένα ευρώ για τη μόρφωσή τους! Μια χαρά τους ήρθε η... κρίση!

www.ethnos.gr