Σημαντικά ανασκαφικά ευρήματα στην αρχαία Αμβρακία εκτίθενται για πρώτη φορά

Σημαντικά ανασκαφικά ευρήματα στην αρχαία Αμβρακία εκτίθενται για πρώτη φορά στο κοινό στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης. Φωτογραφία Έθνος.Για πρώτη φορά εκτίθενται στο κοινό τα νέα ευρήματα από τις ανασκαφές που διενεργεί η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας, στην περιοχή που άλλοτε καταλάμβανε η Αμβρακία, μέσα από την περιοδική έκθεση που ξεκίνησε ήδη στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης την περασμένη Κυριακή και θα διαρκέσει έως τις 31 Μαΐου. Με θέμα, «Αμβρακία, τα νεότερα ανασκαφικά ευρήματα», η έκθεση φιλοξενεί τα πλέον σημαντικά και καλύτερα διατηρημένα αντικείμενα, σημαντικά έργα τέχνης, από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο, τα οποία παρέχουν πληροφορίες για την καλλιτεχνική δημιουργία στην Αμβρακία, αλλά και για την ιστορία του αρχαίου εμπορίου αγαθών πολυτέλειας, σε μια περιοχή, που αποτελούσε, σημαντικό κόμβο μεταξύ της Ελλάδας και της ιταλικής χερσονήσου. Η Αμβρακία, ιδρύθηκε στα τέλη του 7ου αι. π.Χ. από Κορίνθιους αποίκους, δίπλα στις όχθες του ποταμού Άραχθου, στους πρόποδες του λόφου της Περάνθης, όπου σήμερα εκτείνεται η σύγχρονη Άρτα. Η θέση της ήταν στρατηγική με εμπορικά πλεονεκτήματα και σύντομα εξελίχθηκε στη σημαντικότερη πόλη-κράτος της βορειοδυτικής Ελλάδας, μετά την Κέρκυρα. Μάλιστα, διέθετε ένα από τα καλύτερα πολεοδομικά συστήματα της αρχαιότητας και την προστάτευαν ισχυρά τείχη. Το διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο της πόλης, κοσμούσαν μνημειώδη δημόσια κτίρια, ενώ οι ναοί βρίσκονταν στο βορειοδυτικό τμήμα της. Στην υπόλοιπη έκτασή της αναπτύσσονταν οι ιδιωτικές οικίες σε ορθογώνιες νησίδες. Στους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αμβρακίας συγκαταλέγονται, ο υστεροαρχαϊκός ναός του Πύθιου Απόλλωνα, προστάτη της πόλης, το μικρό και μεγάλο θέατρο και η δυτική Νεκρόπολη. Η Αμβρακία είχε δύο νεκροταφεία, τα οποία βρίσκονται έξω από τα τείχη της πόλης, και η χρήση τους υπήρξε αδιάλειπτη, από την εποχή ίδρυσης της πόλης μέχρι και την εγκατάλειψή της. Το σύνολο των αντικειμένων της περιοδικής

Όπλα κατά των πολεμίων της Πίστεως

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 
Δάσκαλος - Κιλκίς 

Τον μήνα Μάιο, αν και ζούμε την χαρά της Αναστάσεως του Σωτήρος Χριστού αναθυμόμαστε και τα πάθη του Γένους, τις Γενοκτονίες και την άλωση της Βασιλεύουσας. Χίλια χρόνια έχουμε δίπλα μας το λυσσασμένο θηρίο της Ανατολής, την «μάστιγα» της Ασίας. Αιώνες τώρα πίνει αίμα ρωμαίικο, παραμένει αχόρταγο και άπληστο. Και εμείς, όσοι απομείναμε Έλληνες σε τούτο τον ευλογημένο τόπο, τις κρισιμότερες ώρες της νεότερης ιστορίας μας βρεθήκαμε με ό,τι χειρότερο έχουν να επιδείξουν τα κομματικά διαφθορεία. Αντί να ομονοούμε ενώπιον του φοβερού κινδύνου που ονομάζεται Τουρκία, η οποία ποδηγετείται απο έναν- τύπου Χίτλερ-παράφρονα Ερντογάν, παρακολουθούμε τις βατραχομυομαχίες του πολιτικού κηφηναριού. Θυμήθηκα κάτι από την εθνική μας ιστορία. 
Όταν εδραιώθηκε κάπως η Επανάσταση του Εικοσιένα, ξεβράστηκε δυστυχώς και το προαιώνιο σαράκι της φυλής, η «δολερή διχόνοια». Ερίζουν οι καπεταναίοι του Μοριά για την αρχηγία. Μαθαίνοντάς το ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, τους γράφει: «Σας στέλνω τον Δράμαλη με 30.000 ασκέρι για να μονοιάσετε». 
Και σήμερα τα ασκέρια του Δράμαλη και του Ιμπραήμ μας απειλούν, απειλή θανάσιμη. Χιλιάδες εισβολείς Μωαμεθανοί- οι γνωστές «συγκινητικές ιστορίες» που πρόβαλλαν τα σαπιοκάναλα αποκοιμίζοντας το ζαλισμένο τηλεοπτικό κοπάδι, το οποίο καταπίνει αμάσητα την προπαγάνδα-κατέφθασαν στην χώρα μας για μόνιμη εγκατάσταση, ο «βλαμμένος» Τούρκος δεν κρύβει ούτε προσχηματικώς την αρπακτικότητά του και εμείς ασχολούμαστε με τις κοκορομαχίες της Βουλής και τον εκκλησιομάχο Φίλη.

Ήδη σπίτια ανοίκιαστα, και εδώ στο Κιλκίς, γεμίζουν από μωαμεθανούς. Χρήμα, η εγκληματική Νέα Τάξη έχει άφθονο. Όπως ακούγεται δίδονται 400 ευρώ το μήνα, με προκαταβολή δύο ετών, για όσους δέχονται τους εισβολείς στα σπίτια τους. Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί παρατείνεται η οικονομική φρίκη. Αν κάνουμε πολλαπλασιασμό, 24 επί 400, κατανοούμε γιατί πολλοί εμπερίστατοι Έλληνες τους βάζουν στα σπίτια τους. Τον Σεπτέμβριο θα έρθουν και στα σχολεία μας. 
Οπότε, αν παραμείνει η νυν απάτη που μας κυβερνά, η πρωινή προσευχή, τα εθνικά και

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΑΝΑΔΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Η πιο «ωραία» εκκλησία της Μικράς Ασίας που επί χρόνια μετά την μικρασιάτικη καταστροφή ήταν χαμένη και λησμονημένη στα ερείπια της, «αναδύθηκε» ξανά στην επιφάνεια της επικαιρότητας και μάλιστα με τον ένα εντυπωσιακό τίτλο που της έδωσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι χαρακτηρίζοντας την σαν την ωραιότερη εκκλησία της Μικράς Ασίας, «En güzel kilise». Πρόκειται για την εκκλησία της Παναγίας στην χερσόνησο της Κυζίκου στην Zeytinliada, στην πόλη Αρτάκη, (Erdek).

Οι ανασκαφές για την ανεύρεση της εκκλησίας αυτής άρχισαν, όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, Vatan, από το 2006 και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό όπως το τονίζουν οι ίδιοι οι Τούρκοι, καθώς τα ευρήματα δείχνουν πως πραγματικά η εκκλησία της Παναγίας θα πρέπει να ήταν μια από τις πιο μεγαλοπρεπείς ελληνορθόδοξες εκκλησίες της περιοχής. Τις ανασκαφές για την εύρεση της εκκλησίας επόπτευαν, όπως αναφέρεται στην τουρκική εφημερίδα, ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Ερζερούμ και διευθυντής των τουρκικών μουσείων, Nurettin Öztürk, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού, Ertügrul Günay, καθώς και ο δήμαρχος του Erdek Η εκκλησία αυτή ήταν ένα άριστο αρχιτεκτονικό δείγμα της πρώτης βυζαντινής περιόδου με την επικράτηση του χριστιανισμού στην περιοχή της Κυζίκου και ο ρυθμός της, όπως υποστήριξαν οι υπεύθυνοι των ανασκαφών, είναι παρόμοιος σε με τον βυζαντινό ρυθμό της άγιας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης. Οι Τούρκοι ελπίζουν ότι με την ανάδειξη

Γιατί η Βρετανία θέλει τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Χρήστος Ιακώβου Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Η κίνηση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει ένα μέρος των μαρμάρων του Παρθενώνα σε μουσείο της Ρωσίας έφερε εκ νέου στην επιφάνεια το γνωστό θέμα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα. Τα Γλυπτά μετεφέρθησαν στο Βρετανικό Μουσείο στις αρχές του 19ου αιώνα από τον τότε πρέσβη της Βρετανίας στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθησαν ως μουσειακό έκθεμα το 1936. Η στερεότυπη απάντηση που δίδει κατά καιρούς το Βρετανικό Μουσείο ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών στο Ελληνικό κράτος, πέραν της πολιτικής διάστασης του θέματος που δημιουργείται, αποκαλύπτει ένα βαθύτερο φιλοσοφικό πρόβλημα σε σχέση με τον ρόλο που παίζει το Βρετανικό Μουσείο τόσο για τον τρόπο που αποδίδει ταυτότητα στην Βρετανία όσο και για τον τρόπο που χρησιμοποιείται το «άλλο» για να προσδιορίζει την Βρετανική «υπεροχή».

Το Βρετανικό Μουσείο αποκρυσταλλώνει και συμπυκνώνει, με πολιτιστική διάσταση, ό,τι ήταν η Βρετανία στο απόγειό της ως αποικιοκρατική δύναμη. Πολλές από τις αρχαιότητες που εκτίθενται δεν δωρίστηκαν αλλά εκλάπησαν για να εκτεθούν αργότερα στο Μουσείο και να αποτελούν σήμερα εργαλεία υπόμνησης και προβολής της δυτικής «ανωτερότητας», μία αντίληψη η οποία εξυφάνθη στους αιώνες της αυτοκρατορικής αποικιοκρατίας. Από αυτή την άποψη το Βρετανικό Μουσείο ως τρόπος σκέψης και ως θεσμός πολιτιστικής έκφανσης αποτελεί συστατικό στοιχείο του αυτοκρατορικού τρόπου όρασης του υπολοίπου κόσμου και των αυτοκρατορικών – αποικιοκρατικών μηχανισμών εξουσίας. Με άλλα λόγια το Μουσείο προσφέρει ένα πλαίσιο αξιών, ανάμεσα στις οποίες η αυτοκρατορική ισχύς και εξουσία είναι οι πιο εμφανείς. Ένας απλός επισκέπτης στο Μουσείο δεν θαυμάζει πρωτίστως τα Γλυπτά ως μέρος του κλασσικού Ελληνικού πολιτισμού αλλά θαυμάζει την ικανότητα της Βρετανίας να τα κατέχει, να τα διασώζει και να τα μελετά.

Η ουσία της Βρετανικής άρνησης να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα αναλύεται εντός του άνωθεν πλαισίου ως εξής: η σύγχρονη Ελλάδα δεν μπορεί να

Το θαύμα να νοιώθεις Έλληνας – Δέκα συναντήσεις με την Ελλάδα (βιβλίο του Sam Chewkas)

Γράφει ο Δημήτρης Σταθακόπουλος

To βιβλίο του Sam Chewkas με τίτλο: “ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΝΑ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ – Δέκα συναντήσεις με την Ελλάδα”, μου θύμισε (σε αντιδιαστολή), το προ 30ετίας βιβλίο του Νικ. Δήμου ” η δυστυχία του να είσαι Ελληνας” (Ο Έλληνας προσπαθεί σε κάθε τομέα, να είναι εκτός πραγματικότητας. Και μετά είναι δυστυχής, διότι είναι εκτός πραγματικότητας (και μετά είναι ευτυχής… διότι είναι δυστυχής) , αναφερόμενος ο Νικ. Δήμου στην παραδοξότητα και τις παθογένειες της φυλής. Το βιβλίο του Sam Chewkas κάνει μία άλλη προσέγγιση. Βιωματική , ενός παιδιού από τη Νιγηρία, που από σύμπτωση έπεσε τα χέρια του μιά αγγλική μετάφραση της Αντιγόνης του Σοφοκλή και από εκεί και μετά μ’ έναν σχεδόν ” εξ αποκαλύψεως θαυματικό τρόπο” θέλησε να γνωρίσει την Ελλάδα ως τόπο και ως πνευματική οντότητα. Όχι μόνον αρχαία, αλλά και σύγχρονη. Γι’ αυτό ήρθε να σπουδάσει οδοντιατρική στη Θεσσαλονίκη. Αφού γνώρισε την Ελλάδα και τους Έλληνες και από “την καλή και από την ανάποδη”, τελικά βρέθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου γνώρισε και τους εκεί Έλληνες, ομοίως με ποικίλα συναισθήματα και ψυχρολουσίες και φυσικά ρατσιστικές εκφάνσεις. Εχοντας λοιπόν “κάνει ταμείο” εμπειριών με τους Έλληνες, τελικά κατέληξε

Σήμερα πωλείται στο Λονδίνο το αρχαίο ελληνικό «αγγείο του Ιάκχου»!.. ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ!!!

Σήμερα πωλείται στο Λονδίνο

το αρχαίο ελληνικό «αγγείο του Ιάκχου»!..

Ποιος είναι ο «Τρίτος Διόνυσος»,

ο ηγέτης της πομπής των μεμυημένων στα Ελευσίνια Μυστήρια!...

ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ!!!

Άρθρο του Γιώργου Λεκάκη στην εφημ. ΧΡΟΝΟΣ Κομοτηνής, δημοσιευμένο στις 1.10.14.

Δείτε το εδώ:

 

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=94584

Ο Γ. Λεκάκης (www.lekakis.com) είναι μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ,www.emaem.org),

της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων,

και της Επιτροπής Διεκδικήσεως Κατοχικού Δανείου και Κλεμμένων Πολιτιστικών Θησαυρών.

Η ΑΡΧΑΙΟΜΑΘΕΙΑ - ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

τῆς Κοραλλίας Τσέρνκοβιτς

Κλασικὴ Φιλόλογος καὶ Νεοελληνίστρια στὸ Ἰδιωτικὸ Κλασικὸ Λύκειο, τοῦ Ζάγκρεμπ στὴν Κροατία

Παρὰ τὴν τεσσάρων αἰώνων θαλερὴ παράδοση τῆς κλασικῆς ἐκπαίδευσης στὴν Κροατία, κατὰ τὴν ὁποία ἡ ἀρχαιομάθεια ἔζησε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ζεῖ τὰ θυελλώδη γεγονότα τῆς μακρᾶς ἱστορίας τῆς χώρας μου, καθὼς καὶ τὶς συνεχεῖς μεταρρυθμίσεις τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ της συστήματος, ἡ νεοελληνικὴ γλῶσσα παραμένει ἄγνωστη, καθὼς ἡ ἐκμάθησή της ἄρχισε νὰ θεμελιώνεται τὴν τελευταία δεκαετία. Ἀπαιτοῦνται πολλὲς καὶ σκληρὲς προσπάθειες, ὥστε νὰ διευρυνθοῦν οἱ γνώσεις μας γιὰ τὴν σύγχρονη Ἑλληνικὴ Γλῶσσα. Εἶναι ἐλάχιστοι οἱ καθηγητὲς τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν ποὺ γνωρίζουν καὶ τὴν νεοελληνική, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ δείξουν στοὺς μαθητὲς τὴν στενὴ σχέση τῶν δύο γλωσσῶν. Βέβαια, τὸ βασικότερο θέμα ποὺ τίθεται εἶναι, ἐὰν πρόκειται γιὰ δύο ἑτερόκλητες γλῶσσες ἢ τὰ νεοελληνικὰ ἀποτελοῦν μία ἀπὸ τὶς ἐξελικτικὲς φάσεις τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, μὲ τὶς ἀναπόφευκτες ἀλλαγές, ποὺ εἶναι εὔλογες λόγω τῆς μακροχρόνιας ἱστορίας τῆς γλώσσας αὐτῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονὸς ὅτι ἡ ἀρχαία μορφὴ ἐπιβιώνει καὶ στὴν σημερινὴ γλῶσσα, ὅπως καὶ ἡ καθαρεύουσα, ἡ ὁποία σὲ λιγότερο ἢ μεγαλύτερο βαθμὸ μαρτυρεῖται στὴν λογοτεχνία καὶ τὸν ἐπίσημο λόγο.

Ἔχοντας ὅμως ὑπ’ ὄψιν ὅλες τὶς δυσκολίες ποὺ ἐλλοχεύουν στὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν σὲ ὅλους τοὺς μαθητές, ἀκόμα καὶ στὰ Ἑλληνόπουλα, ἂς ἀρκεστοῦμε στὴν ἀκροθιγῆ προσέγγιση τοῦ θέματος, τὴν βασισμένη στὴν διάκριση: τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ σὲ σχέση μὲ τὴν σύγχρονη καθομιλουμένη γλῶσσα.

Στὴν ὡς σήμερα ἀδιάλειπτη, εἰκοσαετῆ μου ἐμπειρία στὴν διδασκαλία τῶν

Στην Γερμανία δημοπρατούνται - ανάμεσα σε άλλα - και ξαφρισμένα νομίσματα από την Αμφίπολι!

Συνένοχο το «κοιμισμένο» ελληνικό υπ. Πολιτισμού!

Άρθρο του Γιώργου Λεκάκη στην εφημ. ΧΡΟΝΟΣ Κομοτηνής, δημοσιευμένο στις 25.9.14.

Δείτε το εδώ:

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=94508

Ο Γ. Λεκάκης (www.lekakis.com) είναι μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ,www.emaem.org),

της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων,

και της Επιτροπής Διεκδικήσεως Κατοχικού Δανείου και Κλεμμένων Πολιτιστικών Θησαυρών.

Το μέλλον για τα Γλυπτά τού Παρθενώνα Μια ειδική περίπτωση που απαιτεί ειδική λύση

FABRIZIO MIVALIZZI είναι σύμβουλος του προέδρου τής Ελβετικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών τού Παρθενώνα

Το καλοκαίρι τού 2013 ο τότε υπουργός Πολιτισμού τής Ελλάδας, κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, ζήτησε από την Γενική Γραμματέα τής ΟΥΝΕΣΚΟ, Ιρίνα Μπόκοβα, στήριξη για να βρεθεί μια διέξοδος στην διακοσίων ετών διαφωνία σχετικά με την επιστροφή των Γλυπτών τού Παρθενώνα. Είναι πράγματι μια από τις πιο διάσημες και φορτισμένες, τόσο πολιτικά όσο και συναισθηματικά, διενέξεις που αφορούν στην πολιτιστική κληρονομιά. Μέσα από αυτήν την πρωτοβουλία, η Ελλάδα επέλεξε να προτείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο μια διαδικασία διαβούλευσης στο πλαίσιο κανόνων τής ΟΥΝΕΣΚΟ, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν το 2010 από την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Προώθηση της Επιστροφής Πολιτιστικής Ιδιοκτησίας στις Χώρες Προέλευσης ή της Αποκατάστασης σε περίπτωση Αθέμιτης Οικειοποίησης. Ακολούθως, η ΟΥΝΕΣΚΟ απέστειλε μια επιστολή στις βρετανικές Αρχές, δηλαδή στον τότε υπουργό των Εξωτερικών, William Hague, την τότε υπουργό Πολιτισμού, Maria Miller, και τον διευθυντή τού Βρετανικού Μουσείου, Neil MacRegor, ζητώντας τους να συναινέσουν στην έναρξη διαλόγου υπό τους προβλεπόμενους κανόνες διαβούλευσης.

Μέχρι σήμερα, καλοκαίρι τού 2014, αυτό το αίτημα ακόμα περιμένει απάντηση. Οι αναλυτές τής τακτικής των Βρετανών ιθυνόντων σχετικά με την υπόθεση των Μαρμάρων τού Παρθενώνα εντοπίζουν σε αυτό το σημείο ένα ακόμα δείγμα στάσης, έναν τρόπο για να κερδηθεί χρόνος. Όσο εκκρεμεί η απάντηση, ελπίζουν ότι η προσοχή τού κοινού θα ελαττωθεί και ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα πιέσει ιδιαίτερα για επίλυση. Οι Έλληνες πολιτικοί σύντομα θα έρθουν

Ένας ιδιώτης κατέστρεψε... 500 μ. της αρχαίας Ιεράς Οδού στην Νάξο!

Ένας ιδιώτης κατέστρεψε... 500 μ. της αρχαίας Ιεράς Οδού στην Νάξο!
Ένας άλλος... έκοψε την αρχαία Ιερά Οδό Αθηνών - Ελευσίνος...Άρθρο του Γ. Λεκάκη στον ΧΡΟΝΟ Κομοτηνής, της 21.05.2014.

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=92998

Ο Γ. Λεκάκης είναι μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ),

της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων,

και της Επιτροπής Διεκδικήσεως Κατοχικού Δανείου και Κλεμμένων Πολιτιστικών Θησαυρών.

Περισσότερα άρθρα μου στον «Χρόνο», δείτε εδώ:

http://www.lekakis.com/index.php?option=com_content&view=article&id=95&Itemid=116

Έλλην πολίτης υποδεικνύει υπόγειο ναό ή «καλλιτεχνικό εργαστήρι του Φειδία» με 130 αρχαία αγάλματα κάτω από την Ακρόπολη και το υπουργείο Πολιτισμού τον... αγνοεί!!!

Έλλην πολίτης υποδεικνύει υπόγειο ναό

ή «καλλιτεχνικό εργαστήρι του Φειδία»

με 130 αρχαία αγάλματα

κάτω από την Ακρόπολη

και το υπουργείο Πολιτισμού τον... αγνοεί!!!

Μερκούρη, Μικρούτσικος, Βενιζέλος, Σταϊκούρας, Καραμανλής, Βουλγαράκης, Λιάπης, Γερουλάνος, έθαψαν το αρχαίο «μαρμαρογλυφείο των Αθηνών»!!!

Άρθρο του Γ. Λεκάκη στον ΧΡΟΝΟ Κομοτηνής, της 30.04.2014.

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=92715

Ο Γ. Λεκάκης είναι μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ),

της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων,

και της Επιτροπής Διεκδικήσεως Κατοχικού Δανείου και Κλεμμένων Πολιτιστικών Θησαυρών.

ΟΡΜΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Ξεναγοί «μαϊμού» οργώνουν την Αν. Μακεδονία και Θράκη

Οι παράνομοι ξεναγοί προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία και την Τουρκία, είναι άνθρωποι που τυχαίνει να γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, συνοδεύουν  γκρουπ τουριστών και μέσα από τις σημειώσεις προσπαθούν να κάνουν τις ξεναγήσεις  Γράφει η Όλγα Τσιούλφα

Την αύξηση του τουρισμού προς τις περιοχές της Β. Ελλάδας από την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Ρωσία και εσχάτως από τη Σερβία διαπιστώνουν διπλωματούχοι ξεναγοί. Δυστυχώς όμως η αύξηση της επισκεψιμότητας συνοδεύεται από περιπτώσεις παρανομίας. Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο  Ιωάννης Κιουρτσόγλου διπλωματούχος ξεναγός, μέλος του διοικητικού συμβουλίου Συνδέσμου Ξεναγών Θεσσαλονίκης, μιλώντας στο πλαίσιο της δωρεάν ξενάγησης που έκανε το Σάββατο στο αρχαιολογικό μουσείο της Κομοτηνής.  Ο Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης με την ευκαιρία του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας τουριστικού ξεναγού (21 Φεβρουαρίου), διοργάνωσε δωρεάν ξενάγηση στο αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής. Μοναδική επιβάρυνση των επισκεπτών ήταν το αντίτιμο του εισιτηρίου εισόδου. «Αντιμετωπίζουμε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα με τους παράνομους ξεναγούς. Τους ανθρώπους που έρχονται και κάνουν τους ξεναγούς», είπε ο κ. Κιουρτσόγλου. Οι παράνομοι ξεναγοί προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία και την Τουρκία. Είναι άνθρωποι που τυχαίνει να γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, συνοδεύουν γκρουπ τουριστών και μέσα από τις σημειώσεις προσπαθούν να κάνουν τις ξεναγήσεις. «Είναι ένα παράπονο που εκφράζω γιατί εμείς σαν διπλωματούχοι δεν προστατευόμαστε από πουθενά. Υπάρχει μία πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ των ανθρώπων που κάνουν τους ξεναγούς, από όσους είμαστε ξεναγοί. Επαγγελματίες που έχουμε ειδικευτεί. Όταν έρχονται παράνομοι ξεναγοί και κάνουν τη δουλειά μας, είναι σαν να έρχονται ταξί από την Τουρκία και τη Βουλγαρία και κάνουν δρομολόγια στην περιοχή. Αυτό συμβαίνει με τους παράνομους», είπε ο κ. Κιουρτσόγλου.  Σύμφωνα με τον κ. Κιουρτσόγλου η Περιφέρεια ΑΜΘ καλύπτεται από ξεναγούς που έχουν έδρα την Αλεξανδρούπολη, την Ξάνθη, την Καβάλα και τη Δράμα οι οποίοι μιλούν επτά διαφορετικές γλώσσες. «Έλλειμμα ξεναγών δεν υπάρχει» και ακόμα και η Ροδόπη καλύπτεται από τους επαγγελματίες του Έβρου και της

Η Σπάρτη κινδυνεύει να μείνει χωρίς... Αρχαιολογικό Μουσείο! Χιλιάδες αρχαία αντικείμενα μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο!

Η Σπάρτη κινδυνεύει να μείνει χωρίς... Αρχαιολογικό Μουσείο! Χιλιάδες αρχαία αντικείμενα μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο!

Και η Πελλάνα καταστρέφεται...

Στο φύλλο της 5^ης Φεβρουαρίου 2014

της εφημερίδος «ΧΡΟΝΟΣ» Κομοτηνής

δημοσιεύθηκε το παραπάνω άρθρο

του Γιώργου Λεκάκη,

μέλους της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ) και της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων.

Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε,

να το αποθηκεύσετε

ή να το εκτυπώσετε από την παρακάτω διεύθυνση:

http://www.lekakis.com/Spartismuseum.pdf

Δείπνα - ΠΙΚ ΝΙΚ - ΜΕΝΟΥ.ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου

Κλασσικού Φιλολόγου – Ιστορικού – Συγγραφέως

Είναι ιστορικό θέσφατο! Όπου βρούμε καταγεγραμμένο ή αποτυπωμένο κάτι, χωρίς να υπάρχει αλλού αρχαιότερη καταγραφή, η πρωτιά γι’ αυτό χρεώνεται εκεί που το βρήκαμε!

Στην προκειμένη περίπτωση, πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν λόγω των ξένων όρων ότι οι λέξεις «πικ-νικ» και «μενού» αντιπροσωπεύουν καταστάσεις και στοιχεία ξενόφερτα. Το αντίθετο συμβαίνει: Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν τα πάντα, και μάλιστα με δικά τους ελληνικά ονόματα.

Πράγματι, δεν θα μπορούσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, που ήσαν άνθρωποι, οι οποίοι αγαπούσαν την φύση, το περιβάλλον, την εξοχή, να μην αγαπούσαν τις μικρές αποδράσεις, οι οποίες τούς ξεκούραζαν και τους έδιναν την ευκαιρία να συζητήσουν διάφορα θέματα. 

Καλοκαιρινό, επομένως το θέμα μας, επίκαιρο μέσα στον καύσωνα των διακοπών, πολλές φορές μια ευχάριστη διέξοδος στην ρουτίνα και την μονοτονία. Ας δούμε λοιπόν την διαχρονική ιστορία του.

Την ιστορική περίοδο, λοιπόν, συνηθέστατα ήσαν τα «δείπνα από συμβολών» ή «από συμφορών» ή «από σπυρίδων». «Δείπνον από συμβολών» είναι ο κοινός λεγόμενος σήμερα«ρεφενές», δηλαδή ο καθένας έφερνε την συμβολή του, το μερίδιό του, στο δείπνο.

Ο Αθήναιος, μάλιστα, μας πληροφορεί ότι «οίδασι δ’ οι αρχαίοι και τα από σπυρίδος λεγόμενα δείπνα. Εισί δέ ταύτα όταν τις αυτός αυτώ σκευάσας δείπνον και συνθείς εις σπυρίδα παρά τινα δειπνήσων ίη, που σημαίνει ότι «γνωρίζουν οι αρχαίοι και τα δείπνα που ονομάζονται «από σπυρίδος δείπνα». Και είναι αυτά, όταν κάποιος ο ίδιος αφού ετοιμάσει δείπνο και το τοποθετήσει μέσα σε σπυρίδα πηγαίνει κοντά σε κάποιον για να δειπνήσει».

Η «σπυρίς», που αναφέραμε προηγουμένως, είναι το καλάθι. Μάλιστα ο Ησύχιος μάς διασώζει πολλές λέξεις, που δηλώνουν και την ποικιλία των καλαθιών. Συγκεκριμένα: υπάρχουν οι λέξεις δίσκελλα, έρυσος, κάλαθος, κάθος, προτροπίς, υρίσιδα, σπυρίδιον, φορμίς.

Το δε «Ετυμολογικόν το Μέγα» μας εξηγεί πώς προήλθε η λέξη «σπυρίς»: [Σπυρίς: Πλεονασμός εστι του «σ». από του πυρούς, πυρίς. Ηρωδιανός λέγει ότι τους πυρούς σπυρούς λέγουσιν οι Συρακούσιοι. Παρά τους σπόρους].

Άλλα λεξικά μάς διασώζουν και άλλες λέξεις όπως άρριχον, κόφινον, σπυρίχνιον και φερνίον. Μάλιστα, έτσι ονομαζόταν το καλάθι των ψαριών, η «ιχθυηρά σπυρίς».

Από τα κείμενα, τα οποία προανεφέρθησαν, καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι στα δείπνα αυτά οι συνδαιτυμόνες έφερναν μέσω τών δούλων τους τα τρόφιμά τους μέσα σε καλάθια τα οποία ονομάζοντο σπυρίδες, κανέες κλπ. Αυτές ήσαν μικρά καλάθια ειδικά γι αυτόν τον σκοπό γι’ αυτό και τα δείπνα αυτά ονομάζοντο «από σπυρίδος δείπνα». [τούτο δε σαφώς δηλοί το από σπυρίδος δείπνον, όταν τις αυτός αυτώ σκευάσας δείπνον και συνθείς εις σπυρίδα παρά τινα δειπνήσων ίη.] Δηλαδή «Αυτό δε σαφώς δηλώνει και το «από σπυρίδος δείπνο», όταν κάποιος ο ίδιος αφού ετοιμάσει δείπνο και το τοποθετήσει μέσα σε σπυρίδα πηγαίνει κοντά σε κάποιον για να δειπνήσει».

Είναι πάνω από σαφές, λοιπόν, ότι το πασίγνωστο σήμερα pick-nick έχει την αρχή του κι αυτό στην αρχαία Ελλάδα.

Τα δείπνα αυτά ελέγοντο επίσης και «δείπνα από κιστίδος», όπου οι σύνδειπνοι έφερναν τα τρόφιμά τους μέσα σε «κιστίδες» (=κιβώτια).

Πολλά ήσαν τα μέρη που επισκέπτοντο οι πρόγονοί μας. Οι όχθες των ποταμών, τα άλση, οι πρόποδες των λόφων, και γενικώς οπουδήποτε άνοιγε η ψυχή τους και ένοιωθαν να χαλαρώνουν, απολαμβάνοντας το τοπίο. Οι έγνοιες και τα πάσης φύσεως προβλήματα εφαίνοντο έτσι ασήμαντα και πολύ εύκολα μπορούσαν να ξεχασθούν ή να επιλυθούν ευκολώτερα.

"ΠΙΚ ΝΙΚ" ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ

    Πολλές φορές ένα τέτοιο «πικ-νικ» γινόταν για να γευθούν οι σύνδειπνοι στην ακτή τής

Ανθελληνικές γελοιότητες: Δεν θέλουν να ανάβει η Ολυμπιακή Φλόγα στην Αρχαία Ολυμπία

Ούτε να το σκέφτονται! Το μικρόβιο του ανθελληνισμού προσπαθεί να αλώσει τα πάντα, αλλά μάλλον δεν θα τα καταφέρει διότι η αντίδραση είναι ήδη τεράστια! Μόνο γέλια μπορεί να προκαλέσει μια τέτοια απόφαση εκ μέρους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και αν ισχύει πως όντως εστάλη τέτοια επιστολή τότε πρόκειται για κορυφαίο αυτοεξευτελισμό και αυτοαναίρεσή της.

Αν η ΔΟΕ ή οι Κινέζοι διοργανωτές ΔΗΘΕΝ… δεν έχουν λεφτά για να ανάψουν την φλόγα, τότε να αναλάβει όλο το κόστος η κυβέρνηση της Ελλάδος. Σε τέτοια θέματα δεν χωρούν υποχωρήσεις.

Το Ελληνικό Φως θα λάμπει για πάντα!

Με μια μεγάλη αποκάλυψη ολυμπιακών διαστάσεων  κάνει ποδαρικό το antinews.gr στο 2014. Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες η ΔΟΕ για πρώτη φορά στην ιστορία του Ολυμπιακού κινήματος προσανατολίζεται να μην ανάψει την Ολυμπιακή φλόγα στην Αρχαία Ολυμπία.

Το ερχόμενο καλοκαίρι (16-28/8) η ΔΟΕ διοργανώνει τους 2^ους Ολυμπιακούς αγώνες Νεότητας που θα γίνουν στην πόλη Nanjing της Κίνας. Όπως έγινε και το 2010 στους αντίστοιχους αγώνες της Σιγκαπούρης η Ολυμπιακή φλόγα είναι προγραμματισμένη να ανάψει στην κοιτίδα του Ολυμπισμού την Αρχαία Ολυμπία στις αρχές του καλοκαιριού ώστε να ταξιδέψει στην Κίνα και να φωτίσει τους  αγώνες αυτούς.

Λίγες μέρες όμως πριν την έλευση του 2014 μια επιστολή που έφτασε στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ήρθε να ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση και να φέρει τον προβληματισμό  στα μέλη της. Με τη συγκεκριμένη επιστολή η ΔΟΕ ενημέρωνε την Ελλάδα ότι υπάρχει πολύ σοβαρό ενδεχόμενο να μην πραγματοποιηθεί η Τελετή Αφής και παράδοσης της Ολυμπιακής φλόγας για τους Αγώνες Νεότητας, να μην ανάψει ποτέ δηλαδή η Ολυμπιακή φλόγα στην Αρχαία Ολυμπία προκειμένου να μειωθεί το κόστος των Κινέζων διοργανωτών. Και να ΄ταν μόνο αυτό; Από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να γίνει μια παρόμοια τελετή κάπου στη  Κίνα  με μια φλόγα που θα ανάψει με νέους κανόνες και βέβαια δε θα έχει καμία σχέση με εκείνη της Αρχαίας Ολυμπίας .

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΟ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ

Χρήστος Μαριδάκης - Matthies Eric , Warner Bros - Δήμαρχος Σαλαμίνος Γιάννης  Τσαβαρής  με το πρότυπο αντίγραφο της τριήρους "ΟΛΥΜΠΙΑΣ" στον Αρχαίο Λιμένα.

  
Πόλο έλξης για το Χόλιγουντ αποτελεί η ιστορία της Ελλάδας, με πρόσφατο παράδειγμα την νέα ταινία «300 η Άνοδος της Αυτοκρατορίας» όπου πρόκειται να κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες τον  προσεχή Μάρτιο με αναφορά στην επική Ναυμαχία της Σαλαμίνος.

Ο Βρετανός καθηγητής και κατασκευαστής της τριήρους  "ΟΛΥΜΠΙΑΣ" Boris Rankov

Ο βραβευμένος Αμερικανός παραγωγός της Warner Bros  Matthies Eric στις 2 Ιανουαρίου  επισκέφθηκε την Σαλαμίνα  με την τεχνική του ομάδα  και κινηματογράφησε όλες τις ιστορικές Περιοχές της Ναυμαχίας  ενώ  συναντήθηκε με τον Δήμαρχο κ. Γιάννη Τσαβαρή , τον ειδικό συνεργάτη του Δήμου κ. Χρήστο Μαριδάκη , τον Βρετανό Καθηγητή κατασκευαστή της τριήρους « Ολυμπιάς»  BorisRankov την κ. Κρίστυ Εμίλιο- Ιωαννίδου μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών μελετών  και τον κ. Κυριάκο Μαριδάκη υπεύθυνο πολιτιστικής και τουριστικής ανάπτυξης - παγκόσμιας προβολής της Ναυμαχίας ο οποίος διαδικτυακά τον ενημέρωσε για όλες τις ενέργειες του Δήμου και του ΑΙΑΝΤΙΣ για προβολή και ανάδειξη  του μοναδικού αυτού παγκόσμιου γεγονότος.

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης Επιστήμονας παγκοσμίου κύρους έφερε στο φως χαμένες ελληνιστικές πόλεις

O αρχαιολόγος που ανακάλυψε ένα «χρυσό βουνό» στη Βακτριανή, τις χαμένες στα βάθη της Ασίας ελληνιστικές πόλεις της Μαργιανής, τον πρώτο ζωροαστρικό ναό και ένα ανάκτορο ηλικίας 4.500 ετών που μοιάζει με εκείνα της Κνωσού στο Τουρκμενιστάν, ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, πέθανε χθες τα ξημερώματα στη Μόσχα σε ηλικία 84 ετών.

«Οταν μιλώ για τη μεγάλη σημασία των ευρημάτων στη Μαργιανή, δεν μιλώ για τον εαυτό μου, αλλά για την Ελλάδα», έλεγε σε παλαιότερη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο ελληνικής καταγωγής και επί πολλά χρόνια σκαπανέας της κεντροασιατικής αρχαιολογίας, που δεν ξεχνούσε την ταυτότητά του, παρά το γεγονός ότι η ελληνική Πολιτεία δεν στήριζε παρά ελάχιστα και περιστασιακά τις ανασκαφικές του προσπάθειες.

Παγκοσμίου κύρους και πολυγραφότατος - με περισσότερες από 20 μονογραφίες και 200 άρθρα - ο γεννημένος στην Τασκένδη από έλληνες γονείς αρχαιολόγος έφερε στο φως με τη σκαπάνη του 20.000 κοσμήματα.  Στέμματα, σκήπτρα, διαδήματα, περιδέραια, βραχιόλια και χιλιάδες περίτεχνα ελάσματα που έφεραν το ελληνικό δελφίνι, την Αριάδνη, την Αθηνά, την Αφροδίτη και επιγραφές του Διονύσου - όλα αυτά στην καρδιά της Ασίας - ήταν ραμμένα πάνω στα ρούχα επτά άγνωστων ηγεμόνων που ήταν θαμμένοι στον Χρυσό Λόφο, το Τιλιά Τεπέ - ανακάλυψη που σε επίπεδο πολύτιμου θησαυρού μόνο με τον τάφο του Τουταγχαμών συγκρίθηκε από τους ειδικούς.

Σκωτία: Γεμάτη Αρχαιοελληνικά Τοπωνύμια!!

Γνώριζα ήδη τήν εκδοχή πού θεωρεί ότι τό όνομά της προέρχεται από τήν Ελληνική λέξη «σκότια χώρα» δηλαδή «σκοτεινή» χώρα, γεγονός πού είναι αληθές και απηχεί μιά
ανέκαθεν πραγματικότητα, εφ' όσον οι ομίχλες και οι συννεφιές είναι η συνηθισμένη μετεωρολογική της κατάσταση. Πέραν αυτού όμως, κανένα στοιχείο πού νά παραπέμπει σέ προφορικές παραδόσεις ή γιά ευρήματα αρχαιοΕλληνικής παρουσίας στήν Σκωτία σέ ακαθόριστες χρονολογικά εποχές, δέν είχε υποπέσει στήν αντίληψή μου, έως τότε... Ωστόσο, γιά κάποιον πού έχει «πονηρευτεί» ερευνητικά, τά πράγματα είναι πιό εύκολα και αυτό επιβεβαιώθηκε όταν, σέ έναν αρκετά λεπτομερή χάρτη τής Σκωτίας και ειδικότερα τών δυτικών παραλίων της, εντόπισα μιά ονομασία πού μού φάνηκε «οικεία».

Πρόκειται γιά μία παραθαλάσσια πόλη στά νοτιοδυτικά τής Γλασκώβης πού ονομάζεται «Ayr», γεωγραφικά είναι εντελώς «ανοιχτή» πρός τόν Βορρά και -τί απλό- θα πρέπει νά υποφέρει από «αέρηδες», οπότε η ονομασία της έχει αντίστοιχη γλωσσική/νοηματική σημασία στήν Ελληνική γλώσσα.

Από εκεί και πέρα, όλα ήταν ένα «παιχνίδι» στόν χάρτη : Mιά σειρά τοπωνύμια μέ «υποκρυπτόμενη» (στήν Αγγλική γλώσσα), αρχαιοελληνική σημασία άρχισαν νά αποκαλύπτονται διαδοχικά, πρός έκπληξή μου.

Υπάρχει λοιπόν εκεί πέρα ένα νησί μέ τό όνομα «Gigha» (δηλαδή Γίγας!!!), ενώ ένα άλλο ονομάζεται «Jura» (Γιούρα), όπως και τό αντίστοιχο νησί τών Κυκλάδων.

Βορειότερα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Colonsay». Eκ πρώτης όψεως η ονομασία υποκρύπτει τήν Ελληνική λέξη «Κολώνα», όμως τό Αγγλικό λεξικό τήν αποδίδει και ως «αποικία» !!!

Πολύ κοντά στά προηγούμενα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Ιοna» και βέβαια δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για ν’ αναζητηθεί ο Ιωνας πρόγονός μας, ο ταξιδευτής / αποικιστής πού έφτασε εκεί, «τις οίδε» πότε. (Εκ τών υστέρων πληροφορήθηκα από τό διαδίκτυο ότι, στό συγκεκριμένο νησάκι έχουν εντοπισθεί και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα αλλά χωρίς να προσδιορίζεται η «πατρότητά» τους…)

Στην συνέχεια, σ’ ένα άλλο μικρό νησί υπάρχει μιά πόλη-λιμάνι πού ονομάζεται «Αchill» δηλαδή παραφθορά εκ τού «Αχιλλεύς» ή «Αχίλλειον» (!!!) δοθέν προφανώς πρός τιμήν τής μνήμης τού κορυφαίου Ομηρικού ήρωα τών αρχαίων προγόνων μας.

Oμως και άλλος ονομαστός Ομηρικός ήρωας φαίνεται πώς έχει δώσει έμπνευση ονοματοθεσίας στήν ίδια περιοχή, αφού ένας θαλάσσιος δίαυλος ονομάζεται «Εasdale», δηλαδή τό «πέρασμα τού Αίαντα»!!!

Τα έργα των προγόνων στα μουσεία του κόσμου

Γράφει η
Καίτη Βασιλάκου

Θεωρείται εκδήλωση φιλοπατρίας και εθνικής αξιοπρέπειας, αν όχι και εθνικού χρέους,  να απαιτούμε να επιστρέψουν στη χώρα μας τα έργα των αρχαίων προγόνων που είναι διασκορπισμένα στα μουσεία όλου του κόσμου στις τέσσερις γωνιές της γης.

Δεν θα αναφερθώ εδώ στα γλυπτά του Παρθενώνα, έχει ήδη γίνει πολύς λόγος γι’ αυτό το θέμα και δεν θα πάρω θέση. Το Βρετανικό Μουσείο πάντως εκτός από αυτά τα περίφημα γλυπτά έχει στην κατοχή του και τμήματα από το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού και από το ναό της Αρτέμιδας στην Έφεσο. Έχει έργα από τον κυκλαδικό, μινωικό, μυκηναϊκό πολιτισμό, από τη γεωμετρική, αρχαϊκή και κλασική περίοδο της ελληνικής τέχνης. Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου 100.000 κομμάτια που καλύπτουν μια εποχή από τα χρόνια του Χαλκού (3.200 π Χ περίπου) ως τα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου (4ος αι. μ Χ).

Επίσης στο μουσείο του Λούβρου όλοι ξέρουμε ότι ποζάρει η όμορφη Αφροδίτη της Μήλου και η υπέροχη Νίκη της Σαμοθράκης. Εκτός από τις δύο αυτές ντίβες του μουσείου εκτίθενται εδώ και άλλα ελληνικά έργα μεγάλης αξίας όπως ο ιππέας του Rampin, ο Απόλλων του Μπελβεντέρε,  η κυρία της Ωξέρρης, ο Ηρακλής και ο ταύρος της Κρήτης  και άλλα πολλά, μεταξύ των οποίων και πάνω από 1000 αγγεία ελληνικά. Στο Λούβρο τα εκθέματα καλύπτουν μια εποχή από τα νεολιθικά χρόνια ως τον 6ο αι. μ Χ.

Στο Μόναχο, στο μουσείο Staatliche Antikensammlungen, εκτίθεται πλήθος ελληνικών αγγείων, μυκηναϊκών, γεωμετρικών αρχαϊκών, κλασικών, ελληνιστικών που φέρουν τα ονόματα γνωστών στην εποχή τους αγγειοπλαστών και αγγειογράφων, όπως του Άμασι, του Εξεκία, του Ανδοκίδη, του Ευφρόνιου, του Ευθυμίδη, του Φιντία.

Στο Βερολίνο, στο Μουσείο της Περγάμου, στέκεται περίοπτος και μεγαλοπρεπής  ο βωμός του ναού του Διός από την ακρόπολη της Περγάμου και ακόμα στέκει εκεί η είσοδος της Αγοράς της Μιλήτου,  το άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου και το πορτρέτο του βασιλιά Άτταλου Α΄.

Το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης διαθέτει πάνω από 17.000 δείγματα από τη νεολιθική εποχή (3.500 π Χ ) ως την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου (312 μ Χ ), στα οποία περιλαμβάνονται έργα της κυκλαδικής, μινωικής, μυκηναϊκής, γεωμετρικής, αρχαϊκής και κλασικής περιόδου, μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία και γλυπτά.

Δεν θα μιλήσω για τα αμέτρητα υπόλοιπα μουσεία της Ιταλίας, της Τουρκίας, των Βαλκανίων, της Αιγύπτου, της Συρίας, της Ιορδανίας και των άλλων χωρών Ευρώπης, Αμερικής, Β. Αφρικής  και Ασίας που φιλοξενούν ελληνικά έργα της αρχαιότητας και των μεσαιωνικών χρόνων.

Στη Κύπρο η ταυτότητα της Παιδείας μας είναι: Ελληνική.

 Με τον Σάββα Ιακωβίδη

Είμαστε Έλληνες της Κύπρου! Αυτήν την ιστορική πραγματικότητα δεν μπορεί να αναιρέσει καμία ιδεολογία και καμία… «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση». Δεν μπορεί να την παραγράψει καμία αριστερή κυβέρνηση ούτε να την ξεγράψει κανένας στρατευμένος σκοταδιστής. Τα τελευταία χρόνια, με ενθάρρυνση της κυβέρνησης Χριστόφια, επιχειρήθηκε να προωθηθεί η κυπριακή διάλεκτος ως… γλώσσα.

Μερικοί δήθεν προοδευτικοί αριστεριστές και νεόκοποι γλωσσοκτόνοι αρέσκονται να εκφράζονται μόνο στην Κυπριακή. Τηλεοπτικές εκπομπές προβάλλουν ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η κυπριακή διάλεκτος. Και τηλεοπτικές σειρές κακοποιούν την κυπριακή ντοπιολαλιά με γλωσσικά ανοσιουργήματα. Μόνο που όλοι αυτοί εσκεμμένα παραγνωρίζουν το γεγονός: Είμαστε Έλληνες και ομιλούμε την Ελληνική από χιλιετηρίδων. Και η κυπριακή διάλεκτος, που θέλουν να προβάλουν ως δήθεν νέα γλώσσα, είναι έμφορτη και πλούσια σε ομηρικές λέξεις και αρχαιότατες εκφράσεις. Μόνον όσοι έμαθαν Αρχαία Ελληνικά κατανοούν την αξία της.

Επικροτούμε, συνεπώς, την εγκύκλιο που η Εκκλησία της Κύπρου εξέδωσε και αναγνώστηκε στους ιερούς ναούς για την ελληνική παιδεία της Κύπρου. Όχι μόνο συνταγματικά αλλά πρώτιστα ιστορικά, πολιτιστικά, εθνικά, η ελληνική γλώσσα μας είναι το πανίσχυρο και αμάχητο αγκυροβόλιό μας «στις αμμουδιές του Ομήρου», κατά πως χρησμοδοτεί ο Σεφέρης. Μπορεί να είμαστε ολίγοι, μα αρκεί που μιλάμε Ελληνικά, επαυξάνει ο Κ. Μόντης.

Η Εκκλησία, τροφός και αιμοδότης της ελληνικής παιδείας ανέκαθεν, ιδιαίτερα σε καιρούς δουλείας, καλεί την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας να διασφαλίσουν ελληνική, χριστιανική και δημοκρατική παιδεία για τους Έλληνες της Κύπρου. «Σκοπός της παιδείας μας», υπογραμμίζει, «είναι να διαμορφώσει ελεύθερους και δημοκρατικούς πολίτες, αλλά και να δώσει πορεία ζωής στους Έλληνες της Κύπρου, που είναι ταυτόχρονα ορθόδοξοι χριστιανοί, χωρίς να αποκλείει, βεβαίως, αυτής της παιδείας και οποιονδήποτε άλλον το επιθυμεί».

Για τα αναλυτικά προγράμματα, η Εκκλησία υποδεικνύει πως χρειάζονται εμπλουτισμό και αναθεώρηση: «Δεν αρκεί να δημιουργήσουμε μια κοινωνία ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών. Χρειαζόμαστε μια κοινωνία με ταυτότητα. Και αυτή η ταυτότητα δεν μπορεί να είναι άλλη από την ελληνική και την ορθόδοξη». Ταυτότητα και παιδεία δεν μπορεί να επιβιώσουν χωρίς το ισχυρό εργαλείο της ελληνικής γλώσσας. Η διδασκαλία της υποβαθμίστηκε επί σκοπώ από την προηγούμενη αριστερή κυβέρνηση Χριστόφια, σε μια ενσυνείδητη προσπάθεια κυπριοποίησης της παιδείας.

Η Κίνηση Καθηγητών «Αλλαγή» τεκμηριώνει τη θανατηφόρα απορρύθμιση της παιδείας μας, δίκην Μαρί, από την προηγούμενη κυβέρνηση: Υποβαθμίστηκε η διδασκαλία της κοινής Νεοελληνικής. Στο Δημοτικό Σχολείο περιορίστηκαν σημαντικές ώρες διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Επιχειρήθηκε να αναχθεί η κυπριακή διάλεκτος σε γλωσσικό κώδικα, που θα χρησιμοποιείτο στην Εκπαίδευση.

Το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από το μάθημα της «Λογοτεχνίας». Εκπαραθυρώθηκαν βιβλία, τα οποία αποστέλλονταν από την Ελλάδα (πχ. της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Βιολογίας κλπ.). Σχεδιάστηκε η κατάργηση της διδασκαλίας της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας από την Α΄ Λυκείου. Εξέδωσαν για την Α΄ Γυμνασίου ένα απαράδεκτο «διδακτικό» εγχειρίδιο για το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο υποχρεώθηκε ακόμη και ο τέως Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού να το αποσύρει. Λοιπόν, αυτό το εκπαιδευτικό Μαρί, η κυβέρνηση Αναστασιάδη, κατά τις προχθεσινές διαβεβαιώσεις του, καλείται να ξανακτίσει. Ελληνικά, χριστιανικά και δημοκρατικά.

www.sigmalive.com