Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Ένα φιλοσοφημένο ασμάτιο που αποτελεί "κοινωνιολογική ανάλυση:

Ο  πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου

"Εγώ με την αξία μου,
και όχι με ξένες πλάτες
περπάτησα υπερήφανα
μες της ζωής της στράτες"
Ερώτημα: Πόσοι νεοέλληνες μπορούν να πουν ότι το βίωσαν;
Πάντως όχι οι κοπρίτες, στους οποίους αφιερώνω τούτη τη συνώνυμη ρήση του Γκαίτε:
"Ήρθε ο καιρός, ν' αποδείξουμε με πράξεις ότι η αξιοπρέπεια του ανθρώπου ισούται με το μεγαλείο των θεών".
Θα έλεγα ότι από αυτές τις σκέψεις και θέσεις θα έπρεπε να αρχίσει η πορεία της ΝΕΑΣ Ελλάδος.
Τα άλλα έπονται…

Σκόπια-Δημοσκόπηση: Πιο εχθρική χώρα η Ελλάδα, πιο φιλική η Σερβία...



Οι καλές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες είναι σημαντικό στοιχείο για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών του νοτιοσλαβικού κράτους, ήτοι για το 93,2 τοις εκατό του ερωτηθέντων.
Από τις πέντε γειτονικές χώρες, οι πολίτες βλέπουν τη Σερβία ως πιο φιλικό γείτονα με ποσοστό 42,5  % και ακολουθεί η Αλβανία με 18,5%.
Η πιο εχθρική γειτονική χώρα είναι η Ελλάδα σε ποσοστό 81,2% , ενώ ένας στους πέντε πολίτες (ποσοστό 22,8%) πιστεύει ότι η κάθε γειτονική χώρα θέλει να αποκτήσει το μεγαλύτερο μέρος του νοτιοσλαβικού κράτους.
Αυτή η μελέτη δείχνει τις απόψεις των πολιτών σχετικά με τις σχέσεις της χώρας τους με τις γειτονικές χώρες και εκπονήθηκε από το Κέντρο Διεθνούς Συνεργασίας και το Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία.
Οι σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης έγινε τη χρονική περίοδο από τις 15 Νοεμβρίου έως 1 Δεκεμβρίου σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 1000 πολιτών με περιθώριο λάθους +/-,  3%.
Στην ερώτηση για φιλική ή ουδέτερη συμπεριφορά των γειτονικών χωρών, οι πολίτες του νοτιοσλαβικού κράτους- διαφόρων εθνοτήτων- αξιολόγησαν τη Σερβία με 87,1%, την Αλβανία με 71,3% , το Κοσσυφοπέδιο με 64,4%, τη Βουλγαρία με 53,4% και την Ελλάδα με 7,95%.
Οι δύο κύριες εθνικότητες του νοτιοσλαβικού κράτους, οι Αλβανοί και οι Σλάβοι έχουν διαφορετικές εκτιμήσεις με τις γειτονικές χώρες.
Έτσι, οι  πλειοψηφία των Σλάβων, γνωρίζει την ιστορία και τον πολιτισμό  της Σερβίας σε ποσοστό 51,9%, έχουν την καλύτερη προσωπική εμπειρία από τη χώρα αυτή σε ποσοστό 52% και την καλύτερη γνώμη σε ποσοστό 63,7%.
Οι Αλβανοί έχουν τις καλύτερες προσωπικές εμπειρίες με την Αλβανία (44,3%), οι περισσότεροι είναι γνώστες της ιστορίας και του πολιτισμού της (64,8%) και έχουν την καλύτερη γνώμη για αυτήν (71,9%), γράφει το σλαβικό δημοσίευμα των Σκοπίων.


www.echedoros-a.gr

ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑΥΠΗΓΗΣΗΣ ΑΠΟ SSIK Και επίσημα η Τουρκία με αεροπλανοφόρο σε Αιγαίο και Ν.Α. Μεσόγειο


Η Τουρκία προχωρά με γρήγορα βήματα προς την ναυπήγηση του πρώτου της αεροπλανοφόρου ύστερα από την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής (SSIK) του οργανισμού αμυντικής βιομηχανίας (SSM) οριστικοποίησης της επιλογής του σχεδίου.
Όπως ανακοινώθηκε ο SSM αποφάσισε να κατακυρώσει τον διαγωνισμό των υποψήφιων σχεδίων για το τουρκικό ελικοπτερόφόρο/αεροπλανοφόρο στα τουρκικά ναυπηγεία Sedet το σχέδιο των οποίων στηρίζεται στην ισπανική σχεδίαση του αεροπλανοφόρου  Juan Carlos των ναυπηγείων  Navantia με εκτιμώμενο κόστος που πλησιάζει τα 1,67 δισ δολάρια (1,2 δισ ευρώ)
Η απόφαση αυτή του SSM φέρνει την Τουρκία στο «κλειστό» κλάμπ των χωρών που έχουν στη διάθεσή τους αεροπλανοφόρα  αλλά σηματοδοτεί κάτι πιο σημαντικό: τις μεγαλεπήβολες γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας η οποία μέσω της απόκτησης ενός τέτοιου σκάφους θέλει να καταστεί ηγέτιδα δύναμη στην Ν.Α. Μεσόγειο έχοντας σταθερή αεροναυτική παρουσία στην περιοχή.
Σε σχέση με την Ελλάδα βέβαια δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις για να γίνει αντιληπτό ότι πρόκειται για μια – ακόμη- αρνητική εξέλιξη στην όποια ισορροπία ασθμαίνοντας προσπαθεί να διατηρήσει η χώρα μας στο εξοπλιστικό πεδίο.
Το τουρκικό σκάφος αν και χαρακτηρίζεται ως ελικοπτεροφόρο εντούτοις με την κατάλληλη μετατροπή (τοποθέτηση επικλινούς καταστρώματος “ski-jump”) μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε αεροπλανοφόρο επιχειρώντας από εκεί αεροσκάφη F-35B.
Μπορεί βέβαια η τουρκική Αεροπορία να ,μην έχει προς το παρόν στη λίστα των παραγγελιών της  αεροσκάφη F-35Β – που μπορούν να επιχειρήσουν από σκάφη παρόμοιου μεγέθους-  εντούτοις αυτό δε σημαίνει πρακτικά τίποτα. Πολύ εύκολα

ΟΔΕΓ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ιστοσελίδα : http://www.odeg.gr/ - ηλ. ταχ. odeg@otenet.gr

Ο Ερντογάν είναι «γυμνός»

Του Σάββα Καλεντερίδη

Στο άρθρο μας της Παρασκευής παρουσιάσαμε τα αντικειμενικά δεδομένα του σκανδάλου διαφθοράς που οδήγησε τον Ερντογάν στον σαρωτικό ανασχηματισμό της Πέμπτης 26 Δεκεμβρίου. Να υπενθυμίσουμε ότι την προηγουμένη είχαν προηγηθεί οι παραιτήσεις τριών υπουργών, κατόπιν απαίτησης του ίδιου του πρωθυπουργού, και ότι ο τρίτος παραιτηθείς υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Ερντογάν Μπαϊρακτάρ κάλεσε τον πρωθυπουργό να κάνει το ίδιο, αφού τις περισσότερες από τις ρυθμίσεις για τις οποίες κατηγορείται τις έκανε κατόπιν εντολών του Ερντογάν.

Η κλήση-παραίνεση προς τον πρωθυπουργό ενός πρωτοκλασάτου υπουργού, κοντοχωριανού και φίλου του Ερντογάν να παραιτηθεί για να ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας, αρκεί από μόνη της για να πει κανείς ότι ο Ερντογάν είναι «γυμνός».

Αν εξετάσει, όμως, κανείς τις συνθήκες οι οποίες οδήγησαν τον μέχρι προχθές πανίσχυρο Τούρκο πρωθυπουργό στον ανασχηματισμό, θα διαπιστώσει ότι όντως ο Ερντογάν όχι μόνο είναι «γυμνός», αλλά ολοτσίτσιδος, και μάλιστα σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά επικίνδυνο για την κατάστασή του, δεδομένου ότι ζει σε μια κοινωνία όπου επικρατεί το μουσουλμανικό… δίκαιο!

Στις 24 Δεκεμβρίου ο Ερντογάν, επιστρέφοντας από το Πακιστάν, είχε δίπλα του τους τέσσερις κατηγορούμενους υπουργούς, θέλοντας να στείλει το μήνυμα ότι τους στηρίζει. Είχαν προηγηθεί οι γνωστές κορόνες του σε περιοδεία που έκανε σε πόλεις του Εύξεινου Πόντου, που λόγω καταγωγής θεωρούνται κάστρα του, όπου εκτόξευσε απειλές εναντίον του Γκιουλέν και των ίδιων των ΗΠΑ, κατηγορώντας τους για υπονομευτική δράση εναντίον της Τουρκίας. Οτι δηλαδή βρίσκονται πίσω από τη «σκευωρία» της αποκάλυψης του σκανδάλου, ενώ στην ουσία απείλησε την Ουάσινγκτον ότι θα απελάσει τον Αμερικανό πρέσβη Ρικιαρντόνε, ο οποίος τολμά να συνομιλεί με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εσχάτως!
Να σημειωθεί ότι τις ίδιες ημέρες που ο Ερντογάν

Ε, λοιπόν, κανείς δεν θα υποτάξει τον λαό που άντεξε το 2013!..

Του Χρήστου Πασαλάρη

ΖΟΥΜΕ τα τρία τελευταία 24ωρα του 2013. Και αξίζει σήμερα ένα οργίλο φασκέλωμα στη χρονιά που σβήνει για όσα δεινά μάς επεφύλαξε. Η κυβέρνηση θέλει την Ελλάδα του ευρώ (που θα προεδρεύει για έξη μήνες στην Ευρωπαϊκή Ενωση), να λυτρώνεται από τα μνημόνια και να βγαίνει από το τούνελ. Ο ελληνικός λαός όμως, εντελώς αλλαγμένος πια, περιμένει τις διπλές (ή μήπως τριπλές;) εκλογές του Μαΐου για να επιβάλει τη σκληρότερη δυνατή τιμωρία σε όλους όσους πιστεύει ότι ευθύνονται για το πολύχρονο μαρτύριό του.
ΟΙ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ (μαζί τους και ο υπογράφων) προσδοκούν ότι από το 2014 τα δεινά θα λιγοστεύουν εντυπωσιακά. Οτι επαναστατικές αλλαγές -πολιτικές και κοινωνικές- θα προκύψουν εκ των κάτω. Και ότι μια νεόκοπη πολιτική γενιά θα ξεκινήσει με στόχο να εκτοπίσει σύσσωμη τη μούχλα που φωλιάζει ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ… Οχι πια με εμφυλίους πολέμους και αιματηρές επαναστάσεις, αλλά με αμείλικτη, ανεμπόδιστη, αναπότρεπτη διαδικασία αλλαγής. Που μόνο ένας λαός σαν τον δικό μας μπορεί επιβάλει.

ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩ εδώ ένα άγνωστο αλλά αξιομνημόνευτο κείμενο του Ουίνστον Τσώρτσιλ, «πατέρα της νίκης» στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο - αλλά και συνένοχου με τον Ιωσήφ Στάλιν σε εκείνη την κατάπτυστη συμφωνία της Μόσχας, στις 9 Οκτωβρίου του 1944, που αποφάσιζε κυνική μοιρασιά της Ελλάδας κατά 90% υπέρ της Βρετανίας και κατά 10% υπέρ της Ρωσίας! Ο λαός μας ήταν τότε βαθειά διχασμένος σε κόμματα και παρατάξεις, αλλά το σωτήριο σπέρμα της δημιουργίας που κρύβει μέσα του δεν κοιμήθηκε ποτέ..

ΓΡΑΦΕΙ, λοιπόν, ο Τσώρτσιλ: «Οι Ελληνες ανταγωνίζονταν ανέκαθεν με τους Εβραίους ποιοι από τους δύο θα είναι μπροστάρηδες στον πολιτισμό. Πάντοτε όμως ήσαν και οι δύο λαοί χωρισμένοι σε πολλά κόμματα,

ΥΠ. ΕΞΩ(ΦΡΕΝ)ΙΚΩΝ

Είναι τραγική η είδηση από τη Λευκωσία ότι έναντι 146 εκατ. στερλινών ξεπουλήθηκαν ελληνοκυπριακές περιουσίες δέκα χιλιάδων στρεμμάτων στα Κατεχόμενα -σε τιμές πολύ χαμηλότερες της πραγματικής αξίας τους- μέσω των προσφυγών στην επιτροπή που συγκρότησε με τις πλάτες και τα κονδύλια της Τουρκίας το ψευδοκράτος.

Καθυστερημένα τώρα η Κυπριακή Δημοκρατία προσπαθεί να αποτρέψει και άλλους ιδιοκτήτες γης στα Κατεχόμενα να ξεπουλήσουν στους Τούρκους την περιουσία τους, αλλά η οικονομική κρίση από τη μία και η απαισιοδοξία για την επίτευξη λύσης που θα έχει ευνοϊκές ρυθμίσεις για το περιουσιακό από την άλλη, οδηγούν τους Ελληνοκύπριους σε προσφυγές στην επιτροπή του ψευδοκράτους.

Η συνέχιση, όμως, αυτής της κατάστασης απλά θα αποδυναμώσει κάθε κίνητρο των Ελληνοκυπρίων, κυρίως εκείνων που είναι πρόσφυγες ή έχουν περιουσίες στα Κατεχόμενα, να υποστηρίξουν λύση του Κυπριακού. Η εμπειρία του Σχεδίου Ανάν, που επέστρεφε μικρό αριθμό εδαφών και περιουσιών ενώ αντιθέτως συνέδεε την επιτήρηση περιουσιών υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, ήταν εντελώς αρνητική. Ίσως υπό αυτό το πρίσμα να μην είναι εντελώς αδικαιολόγητοι όσοι πρόσφυγες ή κληρονόμοι τους σπεύδουν να εξασφαλίσουν έστω και πολύ μικρότερα ποσά από εκείνα που πραγματικά αξίζουν οι περιουσίες τους, προβλέποντας ότι πολύ δύσκολα μία συμφωνία για το Κυπριακό θα τους προσφέρει μία πιο συμφέρουσα λύση… Το ζήτημα όμως είναι -και γι' αυτό υπάρχει η μομφή- ότι με ένα μαζικό ξεπούλημα ελληνοκυπριακών περιουσιών τελικά αποδυναμώνεται και η διαπραγματευτική θέση της Λευκωσίας καθώς διαμορφώνεται ντε φάκτο μία δυσμενής για τα συμφέροντα της ελληνοκυπριακής πλευράς λύση και του εδαφικού…
**** 

Όχι ζητιάνοι… 

Έίδαμε να δημοσιεύεται μια φωτογραφία πραγματικά θλιβερή στην οποία περιστοίχιζαν τον Αχμέτ Νταβούτογλου, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, οι δύο ψευδομουφτήδες, ο πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιμβρίων κ.ά.

Περί λαϊκισμού!

Ο  πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου

Πολλοί και διάφοροι πολιτικολογούντες και δημοσιογραφούντες επιτίθενται λαύροι κατά του επάρατου λαϊκισμού τον οποίο εκθύμως και αζημίως υπηρέτησαν για δεκαετίες.
Αυτοί οι δημοσιογραφικοί και πολιτικοί πρωκτοκυβιστές ΔΕΝ "δικαιολογούνται δια να ομιλούν" όπως θα έλεγε και ο νούμερο 2 του λαϊκισμού αποβιώσας υπουργός.
Όταν για τέσσερις δεκαετίες υπηρετείς το λαϊκισμό, κάνεις καριέρα με τον λαϊκισμό και τα οικονομάς, με το λαϊκισμό, είναι πολιτική και ατομική ανεντιμότητα να τον κατηγορείς τώρα που ναι μεν τον μέμφονται όλοι αλλά τον εφαρμόζουν με ευλάβεια. Είναι άνανδρο.
Πού ήταν όλοι αυτοί όταν ο γράφων έδινε μόνος τη μάχη κατά του κοινωνιοκτόνου και εθνοκτόνου και αντιδημοκρατικού λαϊκισμού; (να, π.χ.  μερικά κείμενά μου: "Λαϊκισμός = Απολυταρχισμός" (βλ. "Πολιτικά Θέματα" της 23/4/1994 - "Ο Λαϊκισμός και το μήνυμά του στην Ελλάδα", στα ίδια, της 10/4/1992 - "Ο Λαϊκισμός εγκυμονεί εθνικές συμφορές", στα ίδια, της 12/11/1993 κ.τ.λ., κ.τ.λ.).
Όλη αυτή η πολύχρονη πολεμική μου κατά του λαϊκισμού -που είχε ολέθριες συνέπειες για τα οικονομικά μου, και όχι μόνο, ολοκληρώθηκε με το έργο μου: "Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα", εκδ. "Ergo", Αθήνα 2002).
Μάλιστα ένας από τους όψιμους αντιλαϊκιστές, που υπεραμύνθηκε της αθωότητας του Ανδρέα στο σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης -με τα πετσικαρισμένα Pampers- αποκαλώντας την κωμική εκείνη δίκη"βρώμικο ’89", βγαίνει τώρα και λέει: "Όχι δεύτερος λαϊκισμός, χορτάσαμε. Τον πληρώσαμε".
Όχι! Αυτός δεν τον πλήρωσε. Τον πλήρωσε η Ελλάδα και ο γράφων και όσοι δεν συντάχθηκαν με την κοπριτοκρατία και τον χυδαίο λαϊκισμό, που συνετέλεσε στην "αθώωση" του πατριάρχη του λαϊκισμού Ανδρέα Παπανδρέου (βλ. το ντοκουμέντο του μέλους του Ειδικού Δικαστηρίου Σπ. Σπύρου: "Να γιατί αθωώθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου και χρεοκόπησε η Ελλάδα" εκδ. "Πελασγός" - Ι. Γιαννάκενας - Αθήνα 2010).
Όμως όλοι αυτοί οι πολιτικοί καραγκιόζηδες βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο. Πτάνα Ελλάδα. Δεν είχε καθόλου άδικο ο Γάλλος τραπεζίτης και… σοσιαλιστής που έλεγε: "Οι Έλληνες είναι πνιγμένοι στα σκατά" . Πολύ σκατό, ρε Έλληνες!

Η καταστροφή αλλά και η ελπίδα είναι εδώ

Δεν μιλούν για την ανεργία, αλλά για τη μείωση των αιτημάτων για απασχόληση, δεν λένε για τη φτώχεια αλλά για την «αλληλεγγύη των συσσιτίων» της ταπείνωσης.


Μιλούν για ανάκαμψη, για το «σχέδιο λιτότητας» που τώρα αποδίδει, αλλά δεν λένε για το μεσαίωνα στις εργασιακές σχέσεις, για τη μη πληρωμένη ή την κακοπληρωμένη εργασία, για τις «μικροδουλειές» μερικές ώρες την εβδομάδα, ούτε για τα πληρωμένα με ψίχουλα «stages», για τους πτυχιούχους νέους με τα πολλά πτυχία και προσόντα που μεταναστεύουν, για το «ανθρώπινο κεφάλαιο» που διαμορφώθηκε στις χώρες του νότου και το οποίο «κλέβουν» οι χώρες του βορρά, προσθέτοντάς το στο εμπορικό τους πλεόνασμα!

Είναι οι κοινοί ψεύτες, είναι οι προπαγανδιστές της απανθρωπιάς και της εξαθλίωσης, είναι οι εντεταλμένοι πολιτικοί και οι εξωνημένοι «ειδικοί» και δημοσιογράφοι που διαδίδουν ότι το «κακό» παρέρχεται και πως υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Κι όλα αυτά διαχέονται από τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται από το διευθυντήριο Βρυξελλών-Βερολίνου-Νέας Υόρκης.

 Στην Ελλάδα τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης ελέγχονται μέσω των χρεών τους (οφείλουν 1 δις ευρώ) και γίνονται τα μνημονιακά ηχεία της τρόικας και των εγχώριων υπηρετών της. Τα αντιμνημονιακά μίντια χάνονται. Έτσι μπαίνουν στην «ανεργία» δημοσιογράφοι, ειδικοί και πολιτικοί που ασκούν κριτική στην αδιέξοδη πολιτική της λιτότητας, αποκρύπτοντας την αύξουσα φτωχοποίηση των λαών της ΕΕ και ειδικά των χωρών της ευρωζώνης, που έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, της στατιστικής υπηρεσίας των Βρυξελλών από τα 500 εκατομμύρια των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα 120 εκατομμύρια(24%) βρίσκονται σε καθεστώς φτωχοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, τα 50 εκατομμύρια(10%) ζουν σε οικογένειες όπου δεν εργάζεται κανείς, τα 43 εκατομμύρια(8,6%) αδυνατούν να αγοράσουν την καθημερινή τους τροφή και 4,1 εκατομμύρια είναι χωρίς στέγη. Αυτά είναι στοιχεία των Βρυξελλών για το 2011! Αντιλαμβάνεται κανείς που έχει φθάσει σήμερα η ανθρωπιστική κρίση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Στην Ελλάδα το 1/3 των κατοίκων είναι χωρίς ασφαλιστική κάλυψη

Ετοιμάζονται για νέο κύκλο βαρβαρότητας στον Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Πρεμετή

Για τον Ναό των Εισοδίων της Παναγίας στην Πρεμετή το αλβανικό πολιτικό σύστημα επέλεξε επιστροφή στην βαρβαρότητα. 

Συνεχίζονται οι αμαρτίες και το σκάνδαλο δίχως προηγούμενο από το πολιτικό σύστημα στην Αλβανία με την ένοχη ανοχή της τωρινής σοσιαλιστικής κυβέρνησης Ράμα, επιμένοντας να επιστρέψει στην προηγούμενη χρήση του ως "Κέντρο Πολιτισμού” της πόλης. 

Διαβάζουμε στα αλβανικά μέσα την αισχρή δήλωση του Δημάρχου της Πρεμετής και επικεφαλής του ιδρύματος αυτού:

«Θα αποκαταστήσουμε την ταυτότητα, του Κέντρου Πολιτισμού», και ήδη προετοιμάζεται ένα νέο ξεκίνημα βαρβαρότητας, να αποδοθεί ο Ναός στην κοσμική χρήση του, την ταυτότητα της Κομμουνιστικής βαρβαρότητας δηλαδή, με παρόμοια δράση με εκείνες του 1967, όταν οι εκκλησίες έγιναν λεία της τρέλας της "νεολαίας" του κομμουνιστικού κινήματος. 

Τον Αύγουστο που έγιναν τα πρώτα επεισόδια, πρωθυπουργός ήταν ο Μπερίσα και ο Ράμα όντας αφοσιωμένος στον προεκλογικό του αγώνα δεν έκανε καμία δήλωση σχετικά με τα γεγονότα. Αυτή τη φορά ως νέος πρωθυπουργός ο Ράμα θα επιτρέψει την μαφιόζικη βεβήλωση του Ναού της Παναγιάς στην Πρεμετή και την βίαια απομάκρυνση ορθόδοξων πιστών από τον τόπο λατρείας τους; 

Χωρίς ίχνος ντροπής, για δεύτερη φορά, τέσσερις μέρες μετά τα Χριστούγεννα, ο Δήμαρχος της Πρεμετής και επικεφαλής του κέντρου αυτού νομιμοποιεί την βεβήλωση και την βίαιη μετατροπή χρήσης μιας ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας χρονολογημένη στις αρχές του δέκατου έκτου αιώνα. Το γεγονός αυτό είχε συγκλονίσει τους ορθόδοξους χριστιανούς πιστούς της Βορείου Ηπείρου από τις 16 Αυγούστου 2013, την επομένη της γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το λεγόμενο Πάσχα του καλοκαιριού, όταν παραστρατιωτικές ομάδες με τη βοήθεια τοπικών δημοτικών υπαλλήλων και την σιωπηρή υποστήριξη της δημοτικής αρχής και όλου του πολιτικού συστήματος, με πρόσχημα κάποια δικαστική απόφαση, άσκησε βία σε βάρος των εντεταλμένων κληρικών και πιστών.


himara.gr

Ο συγκρουσιακός δυισμός στην Τουρκία

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ
Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής,
Κοσμήτορας Σχολής Διεθνών Σπουδών,
Επικοινωνίας και Πολιτισμού
Παντείου Πανεπιστημίου


Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώραν τις τελευταίες ημέρες, εβδομάδες, μήνες στην Τουρκία και που κορυφώνουν ή αναδεικνύουν συγκρουσιακά δομές παθογενείς και συμπτώματα παρακμής ενός πολιτικού συστήματος που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε οιονεί μετάβαση, φέρνουν στη σκέψη μας λόγια του αείμνηστου Νεοκλή Σαρρή, ο οποίος συνήθιζε να λέει πως η κρίση του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας, υποβόσκουσα ή ενεργή, αποτυπώνει στην ουσία μια διαρκή επικαιροποίηση του άλυτου Ανατολικού Ζητήματος, που συνεχίζεται εδώ και τριακόσια περίπου χρόνια.

Η επικαιροποίηση αυτή αφορά στη διευθέτηση σε κρατικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο του χώρου της Τουρκίας σε σχέση με συμφέροντα και ανταγωνισμούς μεγάλων δυνάμεων, αλλά και οριοθέτηση εθνικών επιδιώξεων, κυρίως όμως πολιτιστικής ταυτότητας οντοτήτων και πληθυσμιακών ομάδων, κοινωνικών συλλογικοτήτων που βρέθηκαν εγκατεστημένες στον χώρο του οθωμανικού-τουρκικού κράτους και που υποχρεώθηκαν βιαίως να ενσωματωθούν σε ένα κρατικό μόρφωμα, που πολιτισμικά, κοινωνικά και πολιτικά, δεν τους εξέφραζε.

Αυτή η διαίρεση, που είναι οριζόντια και κάθετη στον χώρο της Τουρκίας, εκδηλώθηκε με τις πρώτες εκφάνσεις φιλελευθερισμού και αναγνώρισης στοιχειώδους διαφορετικότητας, όπως αναδύεται τα τελευταία χρόνια με την άνοδο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία, ο οποίος προκειμένου να πραγματώσει το ισλαμικό του όραμα, φιλελευθεροποίησε με τον δικό του ιδιάζοντα τρόπο τις δυνατότητες της θρησκευτικής ελευθερίας στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.
Η τουρκική κοινωνία ήταν ήδη εδώ και δεκαετίες, για να μην πούμε αιώνες, διαιρεμένη μεταξύ της ισλαμικής - μουσουλμανικής μη αναπτυγμένης με τα δυτικά πρότυπα ανατολής και του κόσμου της δυτικής Τουρκίας των μεγάλων αστικών κέντρων που ενσωματώνουν μια δυτικόστροφή ιδεολογία κάθετα αντίθετη με τις ισλαμικές παραδόσεις, αντιλήψεις, νοοτροπίες και πολιτικές συμπεριφορές. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς και συγκρουόμενους κόσμους, τους οποίους το κεμαλικό καθεστώς κατάφερε να καλύψει προσωρινά σε μια πολιτική αντίληψη εθνικού κράτους ή τουρκικού εθνικισμού, ο οποίος εν τέλει δεν μπόρεσε να γεννήσει και να οικοδομήσει ή να θεμελιώσει μια τουρκική εθνική ταυτότητα, κατά το πρότυπο της δυτικής πολιτικής κουλτούρας, που να ξεπερνά το Ισλάμ και τη θρησκευτική ταυτότητα.
Η Τουρκία βιώνει σήμερα το δράμα της ανάδειξης μιας δομικής σύγκρουσης, η οποία είναι εκ των πραγμάτων αξεπέραστη, αφού δεν είναι σε θέση να ενώσει τη μετεξέλιξη της δυτικόστροφης κοινωνίας των μεγάλων αστικών κέντρων που διεκδικεί πλέον ελευθερίες και δικαιώματα, που

ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ




ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ , ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014. ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΓΡΙΒΑΣ-ΔΙΓΕΝΗΣ,ΟΣΟΙ 

ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΕΙΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΣΤΟ 210 3628976 ΣΤΗΝ 

ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ 40 Ε ΜΕ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ * Βιβλιοπωλείο Ιωάννου Χρ. Γιαννάκενα
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ
Χαρ. Τρικούπη 14, τ.κ. 106 79 ΑΘΗΝΑ * Τηλ. 210 3628976 - 210 6440 021 και τοτ. 210 3638435
facebook: ΠΕΛΑΣΓΟΣ – ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ


Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Παρασιτικός κοινωνικός καταναλωτισμός

του Παναγιώτη Κονδύλη

Ένας ακριβής καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας. Επίκαιρο όσο ποτέ!
Η παθογένεια του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας
Τα καταστρεπτικά συμπτώματα της έλλειψης του γνώθι σαυτόν!
Ένα προφητικό κείμενο του στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη για τις αιτίες της ελληνικής παρακμής και για όσα συμβαίνουν στις μέρες μας (γραμμένο το 1992!)
Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί ακριβώς περίπτωση φθίνοντος έθνους, το οποίο εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές του ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση . Δεν είναι διόλου περίεργο ότι η ψυχολογική αυτή κατάσταση συχνότατα παρουσιάζει συμπτώματα παθολογικού αυτισμού γιατί το απαραίτητο υπόβαθρο και πλαίσιο της υγιούς αυτεπίγνωσης είναι η γνώση του ευρύτερου περιβάλλοντος κόσμου, μέσα στον οποίο καλείται να δράσει ένα ατομικό ή συλλογικό υποκείμενο, αποτιμώντας κατά το δυνατόν νηφάλια τις δυνατότητες του και υποκαθιστώντας τη νοσηρά εγωκεντρική αρχή της ηδονής με τη φυσιολογικά εγωκεντρική αρχή της πραγματικότητας. Όπως οι κατώτεροι ζωικοί οργανισμοί, έτσι και οι σημερινοί Έλληνες αντιδρούν με έντονες αντανακλαστικές κινήσεις μονάχα σ’ ό,τι τους ερεθίζει άμεσα και ειδικά· οι δηλώσεις κάποιου «φιλέλληνα» στη Χαβάη ή κάποιου «μισέλληνα» στη Γροιλανδία (κι ας μη μιλήσουμε καθόλου για τα όσα παρεμφερή μαθαίνει κανείς από τις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον) ευφραίνουν ή εξάπτουν, αναλόγως, τα πνεύματα πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τα απασχολούν τα ουσιώδη, αν και συχνά αφανή, μεγέθη της πολιτικής και της οικονομίας.
Επίσης ελάχιστοι φαίνεται να ενδιαφέρονται για τα πολιτικά συμπαρομαρτούντα των διαγραφόμενων οικολογικών στενωπών ή για τις προσεχείς συνέπειες της μετανάστευσης των λαών σε μια χώρα τόσο ευπαθή οικολογικά και τόσο έκθετη γεωγραφικά όσο η Ελλάδα. Όμως η έλλειψη, και μάλιστα η άρνηση, της αυτεπίγνωσης δεν φαίνεται μόνον έμμεσα στη στενότητα της πολιτικής κοσμοεικόνας, από την οποία συνήθως αφορμώνται οι συζητήσεις πάνω στην εθνική πολιτική. Φαίνεται και άμεσα, στον τρόπο διεξαγωγής αυτών των συζητήσεων. Στο επίκεντρό τους βρίσκονται δηλ. περισσότερο ή λιγότερο θεμελιωμένες σκέψεις και γνώμες για το ποιά τροπή θα πάρει αυτή ή εκείνη η συγκεκριμένη εξέλιξη και για το αν αυτή ή εκείνη η ενέργεια ενδείκνυται ή όχι, πράγμα πού συχνότατα οδηγεί στη γνωστή και προσφιλή πολιτικολογία και τραπεζορητορεία. Δεν θίγεται όμως ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε πολιτικής προβληματικής: ποιά είναι η ταυτότητα και η οντότητα του πολιτικού υποκειμένου, για τις πράξεις, τις παραλείψεις και το μέλλον του οποίου γίνεται λόγος; Πιο συγκεκριμένα: ποιά είναι η σημερινή φυσιογνωμία της Ελλάδας και τι προκύπτει απ’ αυτήν ως προς την ικανότητά της να ασκήσει εθνική πολιτική μέσα στις σημερινές πλανητικές συνθήκες; Η εσωτερική αποσύνθεση, την οποία κανείς αφήνει να προχωρήσει όσο δεν φαίνεται ν’ αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο, του στερεί τα απαιτούμενα μέσα και περιθώρια ελιγμών όταν η ανάγκη σφίγγει.

Υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι μόλις εμφανισθεί στο διεθνές προσκήνιο η Ελλάδα (ολόκληρη Ελλάδα!) και υψώσει τη φωνή για τα δίκαιά της, η κοινωνία των εθνών θα αφήσει τις δικές της έγνοιες και θα ενδιαφερθεί για τα ελληνικά αιτήματα, περίπου αποσβολωμένη από την ηθική λάμψη τους. Η προβολή της εξ ορισμού ανώτερης ηθικής διάστασης φαίνεται να απαλλάσσει από τους ταπεινούς μόχθους και τους παραζαλιστικούς λαβυρίνθους της συγκεκριμένης πολιτικής, φαίνεται δηλ. ότι αρκεί να έχει κανείς το δίκαιο με το μέρος του για να έχει κάνει σχεδόν τα πάντα, όσα εξαρτώνται απ’ αυτόν. Στον υπόλοιπο κόσμο εναπόκειται να αντιληφθεί το ελληνικό δίκαιο και να πράξει ανάλογα. Η ελληνική πλευρά συχνότατα θεώρησε και θεωρεί ως αδιανόητο ότι οι άλλοι μπορούν να έχουν (ειλικρινά ή όχι) διαφορετική αντίληψη για το τι είναι δίκαιο· επίσης δυσκολευόταν και δυσκολεύεται να συμφιλιωθεί με τη σκέψη ότι οι άλλοι δεν παίρνουν πάντα τοις μετρητοίς τους ισχυρισμούς της κι ότι χρησιμοποιούν και άλλες πηγές πληροφοριών ή ακούνε και άλλες απόψεις. Εκείνο όμως πού προ παντός αρνείται να κατανοήσει σε μόνιμη βάση η ελληνική πλευρά, καθώς έχει αυτοπαγιδευθεί στις υπεραναπληρώσεις των ηθικολογικών άλλοθι, είναι ότι κάθε ισχυρισμός και κάθε διεκδίκηση μετρούν μόνο τόσο, όσο και η εθνική οντότητα πού στέκει πίσω τους. Όποιος λ.χ. μονίμως επαιτεί δάνεια και επιδοτήσεις για να χρηματοδοτήσει την οκνηρία και την οργανωτική του ανικανότητα δεν μπορεί να περιμένει ότι θα εντυπωσιάσει ποτέ κανέναν με τα υπόλοιπα «δίκαιά» του. Ούτε μπορεί κανείς να περιμένει ότι θα ληφθεί ποτέ σοβαρά υπ’ όψιν μέσα στο διεθνές πολιτικό παιγνίδι, αν δεν έχει κατανοήσει, και αν δεν συμπεριφέρεται έχοντας κατανοήσει, ότι, πίσω και πέρα από τις μη δεσμευτικές διακηρύξεις αρχών ή τις αόριστες φιλοφρονήσεις, τις φιλίες ή τις έχθρες τις δημιουργεί και τις παγιώνει η σύμπτωση ή η απόκλιση των συμφερόντων. Όμως στη βάση αυτή μπορεί να κινηθεί μόνον όποιος έχει την υλική δυνατότητα να προσφέρει τόσα, όσα ζητά ως αντάλλαγμα. Με άλλα λόγια: οι κινήσεις

"Ενημέρωση" τηλεοπτική του ΣΚΑΪ

Ο πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου

Είχα πολύ καιρό να πατήσω το κουμπί και να ανοίξω τη σαββατιάτικη πρωινή ενημέρωση στο "ΣΚΑΪ".
Το έκανα το λάθος στις 23 Νοεμβρίου και βρέθηκα προ ενός καταιγιστικού "ενημερωτικού" αλαλούμ.
Ο παρουσιαστής -υποτίθεται ενημερωτής- να φωνασκεί και να διεξέρχεται τα σοβαρά κοινωνικά θέματα εν ριπή οφθαλμού, ανακατεύοντας πατάτες, λαχανικά, γάλα, ακρίβεια, δάνεια, πετρέλαια, καφέδες στο Μπουρνάζι και στη Ρώμη, μαζί με την ακρίβεια στην Ελλάδα, στη Ρώμη και στην Ισπανία και όπως πάντα το θέμα της μειώσεως των συντάξεων και του επικουρικού.
Στο μεταξύ εκφωνήθηκαν και τα πρωτοσέλιδα δεκάδων εφημερίδων τόσο γρήγορα ώστε δεν συγκράτησα απολύτως τίποτα.
Παράλληλα υπήρξαν και παρεμβάσεις των παρισταμένων "ειδικών" και τηλεφωνικών ειδικών, οι οποίοι, προσθέτοντας και τη δική τους "ενημέρωση" δημιουργούσαν χάβρα στην "ενημέρωση" για τις καταστροφές και τους θανάτους στη Ρόδο.
Όλα αυτά και πολλά άλλα, στον ίδιο μύλο της "ενημέρωσης" παρήγαγαν ένα πολτό αποβλάκωσης, αφού κανένας δεν μπορεί να βγάλει κανένα συμπέρασμα για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα.
Δεν άντεξα για πολύ και πάτησα το κουμπί χωρίς άλλη "ενημέρωση" και σκέφθηκα πόσο δίκαιο είχα εδώ και είκοσι χρόνια, όταν ανέδειξα αυτή την ανυπαρξία και ασυνεννοησία των "διαλεγομένων" Ελλήνων με το άρθρο μου: "Η Βαβέλ των Αθηνών" ("Πολιτικά Θέματα" της 19/3/1993).
Τούτος ο τόπος με τις απέραντες ομορφιές του και τους αρπακόλλες  Έλληνες χρειάζεται μπουλντόζες να κατεδαφίσουν τους επιζήμιους ή σάπιους θεσμούς για να οικοδομηθούν νέοι.
Προτεραιότητα: ΜΜΕ, Δημοσιογραφία, Δικαιοσύνη, Παιδεία, Υγεία, Βουλή, Τοπική Αυτοδιοίκηση, συνδικαλισμός και τελευταία η  κατερειπωμένη οικονομία, αν και τούτα τα χρόνια διαδραματίζει τον πρώτο ρόλο  έναντι της γονατισμένης πολιτικής, όπως ήδη αυτή την κοινωνική και ιστορική αλήθεια ανέδειξε ο Μαρξ (περισσότερα στο έργο μου: "Η Κομμουνιστική Ουτουπία", β' έκδ. "Πελασγός" - Ι. Γιαννάκενας - Αθήνα 2013, σελ. 35-37, όπου η παράθεση του θεμελιακού κειμένου και του 1859. Πρβλ. την αντίθεση αστική άποψη του Δ. Βεζανή: "Πολιτική και Οικονομία", Αθήναι 1933).
Όπως και να αντιμετωπίσει κανείς αυτό το κοσμοθεωρητικό πρόβλημα, εκείνο το οποίο δεν μπορεί να παραγνωρίσει είναι τούτο: Το Κυλώνειο άγος, που ενδημεί στην Ελλάδα ετούτων των χρόνων χρειάζεται μπουλντόζες, την παλιά ΜΟΜΑ του στρατού και ασφαλώς το στρατό! Όλα τ' άλλα είναι αναμασήματα και ανακυκλώσεις του πολιτικού βόθρου.

Το «σχέδιο εξόντωσης» των Ελλήνων: Όταν το δημόσιο χρέος γίνεται ιδιωτικό

Η κυβέρνηση δεν αφήνει τους πολίτες να ανασάνουν από πουθενά. Κλείνει κάθε «δίοδο» αέρα, ακόμα και τούτες τις άγιες ημέρες. 
Τα ακίνητα θα υπερφορολογηθούν με την δημοκρατική βούλα της πλειοψηφίας της Βουλής, πλήττοντας έτσι κυρίως τους μικροϊδιοκτήτες.

Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης

Την ώρα που οι μεγάλες περιουσίες ελαφρύνονται (καθ’όλα δίκαιον…), η κυβέρνηση έρχεται να φορολογήσει τα ακίνητα με βασικό κριτήριο την κατοχή και όχι την πρόσοδο. Το επίσης εξωφρενικό είναι πως λαμβάνονται υπόψιν οι αντικειμενικές αξίες του 2007! Σε ποια οικονομία του πλανήτη μία οικονομία είχε τα ίδια δεδομένα επτά χρόνια πριν, για να έχει στην γονατισμένη Ελλάδα της κρίσης; Σύμφωνα λοιπόν με τις αντικειμενικές αξίες του 2007 τα ακίνητα για τον νόμο έχουν υπερδιπλάσια αξία απ΄ότι σήμερα. Και έτσι η κυβέρνηση υπολογίζει να λάβει έσοδα περίπου τεσσάρων δισ. ευρώ, την ώρα που το 2012 έλαβε 500 εκατ. ευρώ και το 2013 2,5 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, για το έτος 2014 η κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει να λάβει 11 δισ. ευρώ από φόρους. Το μεγαλύτερο μέρος εξ αυτών θα προέρχεται από μισθωτούς και συνταξιούχους. Δυστυχώς για όλους μας, η κυβέρνηση με αυτόν τον τρόπο πετυχαίνει το πολυδιαφημισμένο πρωτογενές πλεόνασμα. Μετακυλίει το χρέος στον πολίτη ανήμπορη να πραγματοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και πουλήσει την δημόσια περιουσία στην πραγματική της αξία.

Η κυβέρνηση διαλύει με μία μόνο ψηφοφορία νοοτροπίες νοικοκυραίου που είχε ο Έλληνας εδώ και αιώνες. Να παλέψει δηλαδή να φτιάξει ένα σπίτι να στεγάσει την οικογένειά του και να το έχουν και τα παιδιά του. Τώρα σε κάθε περίπτωση όποιος κατάφερε να έχει όχι μόνο ένα, αλλά και παραπάνω από ένα, τα οποία του είναι πλέον βάρος, και δεν λαμβάνει κανένα εισόδημα από αυτά, καλείται να πληρώσει για αυτά με χρήματα τα οποία δεν διαθέτει.

Και για τους λαϊκιστές, καλό είναι να σκεφτούμε προτού αναφωνήσουμε: «ε, ας τα πουλήσει, μην θέλει να κρατήσει και την περιουσία και την ίδια ώρα να μην φορολογηθεί». Τι να σκεφτούμε; Πως τα ακίνητα αυτά είναι πλέον βάρος στους ιδιοκτήτες γιατί δεν αποδίδουν κανένα εισόδημα αφού

Δολοφονική επιδρομή Τσάμηδων μασκοφόρων κατά Βορειοηπειρωτών στην Λιβαδειά

Δολοφονική επιδρομή Τσάμηδων μασκοφόρων κατά Βορειοηπειρωτών στην Λιβαδειά

- Εντείνεται το κλίμα ανασφάλειας στην Βόρειο Ηπειρο!

Δολοφονική επίθεση σημειώθηκε ανήμερα των Χριστουγέννων στο χωριό Λιβαδειά της Βορείου Ηπείρου.

Περίπου 10 άγνωστοι μασκοφόροι, οι οποίοι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες είναι Τσάμηδες από την Κονίσπολη, μπήκαν αργά το βράδυ στο μαγαζί του Βορειοηπειρώτη Σ. Τζ. με δολοφονική διάθεση.
Αποτέλεσμα της επιδρομής τους ήταν να τραυματιστούν και να καταλήξουν στο νοσοκομείο η σύζυγος και ο γιος του ιδιοκτήτη του μαγαζιού, ο οποίος δέχθηκε τρεις μαχαιριές στην πλάτη.Από τύχη γλύτωσαν η κόρη του ιδιοκτήτη και η υπάλληλος του μαγαζιού, οι οποίες προλάβανε και φύγανε από την πίσω πόρτα καθώς όπως έγινε γνωστό στην συνέχεια στόχος των αλβανών μασκοφόρων ήταν η απαγωγή τους.
Μάλιστα την στιγμή που οι κακοποιοί αντιλήφθηκαν ότι τα κορίτσια το σκάσανε, ένας εξ αυτών βγήκε έξω και πυροβόλησε για εκφοβισμό στον αέρα. 
Μόλις οι κάτοικοι του χωριού άκουσαν τους πυροβολισμούς βγήκαν στο δρόμο και εκεί άρχισε το ανθρωποκυνηγητό για να πιάσουν τους κακοποιούς.
Όπως μας ενημερώνει η Νεολαία Επαρχίας Λιβαδειάς, μέχρι στιγμής

Η κληρονομιά του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
Είναι προφανές ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αναζητεί τρόπους για να εκλογικεύσει όλες τις προεκλογικές και μετεκλογικές του δεσμεύσεις ώστε να παρακαθίσει σ´ένα από πάσης πλευράς σουρεαλιστικό “παζάρι”με την Αγκυρα.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το νομοτελειακό αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι άλλο, παρά μόνο μια “Τουρκική ειρήνη” στη Κύπρο . Δεν μπορεί παρά να είναι η αποδοχή της Τουρκικής ιστορικής θεώρησης, ότι δηλαδή δεν υφίσταται κράτος που να ονομάζεται Κύπρος, ότι δεν υφίσταται Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και ότι δεν υπήρξαν ποτέ και δεν υπάρχουν σήμερα Έλληνες στη Κύπρο παρά μόνο Rum δηλαδή Ρωμιοί –χριστιανικά κατάλοιπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το τελευταίο, προκύπτει τόσο από την Τουρκική “ιστορία”όσο και από αυτή του Ισλάμ. Στη πρώτη περίπτωση, κατά την Τουρκική ιστορική θεώρηση που είναι αυτή της “(Γλωσσικής) Θεωρίας του Ήλιου”, δεν υπήρχαν κάν άνθρωποι στον πλανήτη Γη προτού εμφανιστούν οι …Τούρκοι. Και όλοι είμαστε απόγονοι τους αλλά …δεν το γνωρίζουμε. Μάλιστα το πρώτο επιφώνημα, η πρώτη λέξη που ακούστηκε ποτέ στον πλανήτη μέσα στο απόκοσμο εκείνο περιβάλλον, υπήρξε ένα παρατεταμένο Αααααα! (τουρκιστί: ağ). Το Αααααα αυτό εξέφραζε τη έκπληξη και τον θαυμασμό του πρώτου ανθρώπου στον κόσμο που ήταν (το μαντέψατε;) Τούρκος, όταν αντίκρισε τον Ήλιο. Από εκείνο το Αααααα, προέκυψαν όλες οι γλώσσες του κόσμου (ξεχάστε τη Βαβέλ όσοι την πιστεύετε ) και βέβαια ο παγκόσμιος πολιτισμός.
Από την ισλαμική θεώρηση έχουμε κάτι αντίστοιχο. Πριν τη εμφάνιση του Μωάμεθ, που μας μετέφερε ολοκληρωμένο τον “άκτιστο Λόγο του Θεού”, όλος ο κόσμος ζούσε στη εποχή της Άγνοιας. Γνώριζε κάποια πράγματα από τους Προφήτες αλλά δεν κατείχε ολόκληρο τον Λόγο του Θεού. Ένας μόνο άνθρωπος είχε ολοκληρωμένη εικόνα. Αυτός ήταν ο Αβραάμ. Αλλά για ανεξήγητο για εμάς λόγο, ο Αβραάμ δεν μας τον μετέφερε. Τον κράτησε για τον εαυτό του. Ίσως, και μάλλον του απαγόρευσε ο Θεός να κάνει τη μεταφορά, διότι είχε υπόψη του μελλοντικά τον Μωάμεθ. Πάντως και ακριβώς επειδή κατείχε τον Λόγο, ο Αβραάμ θεωρείται από τον Μωάμεθ και κατ’ επέκταση από το Ισλάμ ως ο πρώτος μουσουλμάνος. Και γι αυτό τον σέβονται, τον υπολήπτονται και τον θεωρούν φυσικό και πνευματικό τους πατέρα όλοι οι μουσουλμάνοι. Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, όταν αθώοι γεννιόμαστε και προτού μας παραστρατήσουν οι άπιστοι γονιοί μας , μουσουλμάνοι είμαστε. Απλά δεν το γνωρίζουμε. Και καθήκον όλων των πιστών μουσουλμάνων, είναι να μας “επαναφέρουν” στο σωστό δρόμο. Είτε έτσι, είτε αλλιώς. Είτε δια της πειθούς , “εθελοντικά”, ή δια της βίας. Αυτός είναι ο “ιερός πόλεμος”, το jihad. Τότε είναι που θα επικρατήσει πραγματική ειρήνη στο κόσμο. Η ειρήνη του Ισλάμ.
Ποια σχέση τώρα έχουν όλα τα παραπάνω με τον Αναστασιάδη,τον Ερντογάν και το παζάρι των συνομιλιών; Έχουν άμεση και απόλυτη σχέση, διότι στο πρόσωπο του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας έχουμε το πάντρεμα του τουρκισμού με τον

ΕΙΣΒΟΛΗ" ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΜΙΤ Η τουρκική τράπεζα Ziraat κατάσχει περιουσίες Ελλήνων σε Κομοτηνή και Ξάνθη


Η τουρκική τράπεζα Ziraat Bank προβαίνει σε κατασχέσεις περιουσιών Ελλήνων στην Κομοτηνή και την Ξάνθη που πήραν δάνειο και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην εξόφληση τους. Πρόκειται για «εισβολή» της Τουρκίας στην Ελλάδα με οικονομικά μέσα που στόχο έχει να κάνει τη Δυτική Θράκη αμφισβητούμενη περιοχή, «γκρίζα ζώνη» όπως τα Ίμια. Σειρά έχει η Ρόδος, αφού και εκεί διατηρεί υποκατάστημα. Και στις δύο περιοχές η Άγκυρα κάνει λόγο για ύπαρξη «τουρκικής» μειονότητας.
Κι όλα αυτά, με την ανοχή της κυβέρνησης η οποία συνεχίζει να παραμένει θεατής στην επέλαση της Ziraat στα Δωδεκάνησα, ενδεχομένως αύριο και σε άλλες «ευαίσθητες» περιοχές, ενώ είναι γνωστό πώς πίσω από τη τράπεζα βρίσκεται το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας και η μυστική υπηρεσία ΜΙΤ.
Σύμφωνα με πληροφορίες και σχετικό δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος» στο υποθηκοφυλακείο της Κομοτηνής και της Ξάνθης έχουν κατατεθεί δεκάδες αιτήματα από την τουρκική τράπεζα Ziraat για κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων Ελλήνων χριστιανών που δανειοδοτήθηκαν από την τράπεζα, αλλά λόγω της οικονομικής κρίσης αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Η τουρκική τράπεζα δεν κάνει «παζάρια» με τους δανειολήπτες για μείωση των δόσεων με επιμήκυνση αποπληρωμής ή κάποιες άλλες διευκολύνσεις. Ιδίως όταν πρόκειται για Έλληνες προχωρά αμέσως στην εκτέλεση της σύμβασης που αφορά στην κατάσχεση της υποθήκης. Σε όλες τις περιπτώσεις αυτά αφορούν σε οικόπεδα και σπίτια ή άλλα οικήματα.
Αυτός ήταν και ο στόχος όταν το 2008 η τράπεζα άνοιγε καταστήματα σε Αθήνα, Κομοτηνή και Ξάνθη και προσέφερε δάνεια με επιτόκιο 3%, την ώρα που οι ελληνικές τράπεζες έδιναν με 10% και 12%. Η «εισβολή» της Τουρκίας στη Δυτική Θράκη με «άρμα» τη Ziraat.
Παρά τα χιλιάδες αιτήματα τα τελευταία χρόνια της κρίσης από Έλληνες η τράπεζα δεν έδινε δάνειο, καταναλωτικό, στεγαστικό ή επιχειρηματικό αν δεν υπήρχε υποθήκη. Βασική δε προυπόθεση ήταν ο δανειολήπτης να είναι από τη Δυτική

Ένα πρόσφατο οδοιπορικό στα Βαλκάνια

Ένα πρόσφατο οδοιπορικό στα Βαλκάνια

Του Αλέξανδρου Μαλλιά, πρέσβη ε.τ.

Η ιστορία έχει γραφεί και ξαναγραφεί αρκετές φορές. Αν δε κρίνω από τη κυρίαρχη τάση που επικρατεί στους ακαδημαϊκούς και ιστορικούς κύκλους σε ορισμένες γειτονικές πρωτεύουσες δεν έχουμε ακόμη δει τη τελική της μορφή. Ο αναθεωρητισμός της ιστορίας αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Η πραγματικότητα αυτή με την οποία δυστυχώς μαθαίνουμε πια να ζούμε -δεν πρόκειται όμως να την αποδεχθούμε- στηρίζεται κυρίως στην ανάγκη ορισμένων εθνοτήτων να αποδείξουν οτι είναι αυτόχθονες πληθυσμοί.
Άρα, ότι πάντα ζούσαν στα εδάφη που τους ανήκουν σήμερα βάσει των διεθνών συμφωνιών και συνθηκών. Επιπλέον, ότι αδικήθηκαν απο την ιστορία και τις διεθνείς περιστάσεις  ”χάνοντας” εδάφη και σε ορισμένες περιπτώσεις ,τους πέραν των σημερινών συνόρων ‘ ‘αυτόχθονες ” ομοεθνείς τους . Όσο βαθύτερη είναι η ανασφάλεια τους για το σήμερα και το αύριο, οσο μεγαλύτερα  είναι τα ερωτηματικά  και τα ερωτήματα για την εθνοτική και γλωσσική καταγωγή, συνέχεια και ταυτότητα τόσο μεγαλύτερη  είναι η ανάγκη και η αγωνία  τους να ξαναγράψουν την ιστορία. Να γιατί το θέμα της ταυτότητας  συνοδεύεται κατά κανόνα  από τη λεγόμενη εδαφική πτυχή.

Η ηθελημένα απλοϊκή – παραδέχομαι υπεραπλουστευμένη- αυτή  εξήγηση μας δίνει ίσως τη δυνατότητα να καταλάβουμε με δύο λόγια το βαθύτερο λόγο της φανατικής προσήλωσης του ιστορικό-επιστημονικού κατεστημένου των Σκοπίων  ήδη από την εποχή του Συνεδρίου του ΑΣΝΟΜ το 1944 -πολύ πριν απο τον σημερινό πρωθυπουργό κ.Γκρουέβσκι- να προσαρμόσει την ιστορία στις σημερινές συνθήκες. Από το 1944 έχουν περάσει πια εβδομήντα χρόνια.

Εδώ και μερικά χρόνια , με αποκορύφωμα  στην  εποχή  Γκρουέβσκι-  τα Σκόπια έχουν μετατραπεί στο πλέον  αντιπροσωπευτικό εκθεσιακό χώρο του  ιστορικού κιτς. Το πιο κακόγουστο εκθεσιακό πάρκο της Ευρώπης. Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο,τη Μακεδονική φάλαγγα και δεν ξέρω τι ακόμη, έρχεται και η

Στην Τουρκία μαθαίνουν πομάκικα, ενώ στην Ελλάδα τα απαγορεύουν!

Φροντιστήριο πομακικής γλώσσας ανοίγει στην Κωνσταντινούπολη, την ώρα που στην ελληνική Θράκη ανεχόμαστε την πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων από τα όργανα του Προξενείου…
Είναι αναμφίβολα εντυπωσιακό ως είδηση και φυσικά γεννά συγχρόνως και κατάθλιψη για το τι συμβαίνει στη χώρα μας. Όπως διαβάζουμε λοιπόν σε πρόσφατο δημοσίευμα του «Anadolu Αjansi» (μετάφραση από τοtourkikanea.gr), «σε φροντιστήριο που θα λειτουργήσει τον Ιανουάριο του 2014, μετά από συνεργασία του Πομακικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης με το Κέντρο Πολιτισμού και Ακτιβισμού Geoaktif, θα επιχειρηθεί να διδαχθεί για πρώτη φορά στην Τουρκία η πομακική γλώσσα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρείχε ο Τζεμάλ Ατίλα-πρόεδρος του Geoaktif, καθώς δεν υπήρχε κάποια διδακτέα ύλη για τα πομάκικα, προηγήθηκαν μια σειρά από συναντήσεις και σε αυτές το θέμα συζητήθηκε από κάθε πλευρά. Σε αυτές τις συναντήσεις προετοιμασίας καθορίστηκαν τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν, οι μέθοδοι που θα ακολουθηθούν.
Αποφασίστηκε η διδακτέα ύλη να καθοριστεί σύμφωνα με αυτές των συγγενικών γλωσσών που είναι τα βουλγαρικά και τα λεγόμενα σλαβομακεδονικά, όπως επίσης για τον ίδιο λόγο αλλά και λόγω του μορφολογικού χαρακτήρα της πομακικής προκρίθηκε η χρήση του κυριλλικού αλφαβήτου».
Και συνεχίζει το ίδιο δημοσίευμα:
«Τα πομάκικα που παρουσιάζουν ιδιαίτερα με τα βουλγάρικα μεγάλη ομοιότητα,

Εδώ κυβερνούν οι συντεχνίες

Ναπολέων Λιναρδάτος

 Μπορεί να έχει χαθεί ένα ολόκληρο εξάμηνο σε μερικά πανεπιστήμια αλλά η όλη υπόθεση είχε και ένα θετικό: Αν για κάποιο ανεξιχνίαστο ακόμα λόγο είχατε την εντύπωση ότι μεταξύ πολλών δεινών γίνονται και κάποιες αλλαγές που πρέπει να γίνουν, η απεργία των διοικητικών στα πανεπιστήμια θα πρέπει να σας πείσει ότι τίποτε βασικό δεν έχει αλλάξει. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του κ. Σαμαρά προσπαθεί εδώ και καιρό να πουλήσει την ιδέα ότι ναι μεν έχουν γίνει μεγάλες θυσίες, έχουν γίνει και αδικίες, αλλά τελικά οι θυσίες θα αρχίσουν να αποδίδουν, οι μεταρρυθμίσεις γίνονται και θα γίνουν περισσότερες και το 2014 θα είναι χρονιά ανάπτυξης. Αν σας κάνει κουράγιο να το πιστέψετε αυτό, τότε θα πρέπει να είχατε πιστέψει και την ανάπτυξη που ήταν να έρθει την προηγούμενη άνοιξη, το ανέβαλε όμως για να έρθει το καλοκαίρι μαζί με το success story και το ανέβαλε πάλι για τον Οκτώβριο και τελικά σχεδιάζει επίσκεψη ίσως το 2014. Οι διοικητικοί των πανεπιστήμιων που καταλαβαίνουν πολύ καλύτερα την κατάσταση από οποιοδήποτε μεταρρυθμιστή της κακιάς ώρας και τροϊκανό τεχνοκράτη, ξέρουν ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να αναμετρηθεί με οποιανδήποτε συντεχνία. Αυτό ήταν εξάλλου το μάθημα από το φιάσκο με την ΕΡΤ. Η κυβέρνηση που μέχρι τότε είχε επιβάλλει περικοπές και φόρους χωρίς την παραμικρή αίσθηση μέτρου και δικαιοσύνης, ηττήθηκε παταγωδώς και παραλίγο να πέσει όταν αποπειράθηκε να ξεκαθαρίσει μια εστία διαφθοράς και αδιαφάνειας. Η υπάρχουσα κυβέρνηση αποτελείτε από δύο μέρη, από την ΝΔ που δεν μπορεί και από το ΠΑΣΟΚ που δεν θέλει. Για να έχετε μια ιδέα της μεταρρυθμιστικής ταχύτητας της κυβέρνησης δεν έχετε παρά να διαβάσετε το ρεπορτάζ του κ. Χρυσολώρα στην Καθημερινή: «Πριν από λίγες ημέρες, το ΔΝΤ έστειλε με e-mail ένα σημείωμα στους υπόλοιπους εταίρους της τρόικας, στο οποίο προειδοποιεί ότι όχι μόνο δεν κλείνουν τα ανοικτά μέτωπα για να ολοκληρωθεί η εν εξελίξει αξιολόγηση του Μνημονίου, αλλά διαρκώς ανοίγουν νέα. Το σημείωμα φαίνεται να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εφαρμογή του προγράμματος εκτροχιάζεται, μήνα με τον μήνα. Ειδικότερα, από τις 35 μνημονιακές δράσεις που όφειλε να εκτελέσει η κυβέρνηση τον Ιούλιο, υλοποιήθηκαν οι 28, από τις 26 του Αυγούστου μόνο οι 15, από τις 47 του Σεπτεμβρίου μόνο οι 13, από τις 20 του Οκτωβρίου μόνο οι 4 και από τις 7 του Νοεμβρίου δεν υλοποιήθηκε

Το ΚΑΣ παίζει το παιχνίδι των τοκογλύφων δανειστών της Ελλάδος...

Του προέδρου της Επιτροπής, Γιώργου Λεκάκη,

Η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων ενημερώνει για την λογοκρισία και την απαγόρευση του τηλεοπτικού μηνύματος (σποτ) της Ενώσεως Αρχαιολόγων, καταγγέλλοντας οποιαδήποτε ενέργεια ή παράλειψη προσβάλλει τον Ελληνικό Πολιτισμό και τα Μνημεία αυτού, παντός είδους, όπου κι αν ευρίσκονται. Παραθέτουμε την  ανακοίνωση των Αρχαιολόγων και το σχετικό τηλεοπτικό μήνυμα:
Απαγορεύτηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο το τηλεοπτικό διαφημιστικό μήνυμα που έφτιαξε ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων στο πλαίσιο της διεθνούς καμπάνιας του με τίτλο «Τα μνημεία δεν έχουν φωνή, εσύ έχεις» Στόχος των αρχαιολόγων που συμμετέχουν στην κίνηση του ΣΕΑ είναι να εκφράσουν την πικρία, το θυμό και την αντίθεσή τους στα νέα, αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα οποία απειλούν το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον την Ελλάδας. Το βίντεο είναι εμπνευσμένο από τη μεγάλη ληστεία στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, κάτι που προκάλεσε την ομόφωνη αντίδραση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Ένα κοριτσάκι επισκέπτεται με τη μητέρα της το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και κάποια στιγμή απομακρύνεται από αυτήν και περιφέρεται στις αίθουσες του Μουσείου. Σταματά μπροστά στο άγαλμα της Φρασίκλειας, με την οποία κάνει μια κρυφή «συνομιλία» και το κοριτσάκι χαμογελά. Όμως, ξαφνικά ένα χέρι τραβά απότομα το κορίτσι σαν κάποιος να το απαγάγει, χωρίς να προλάβει να ζητήσει βοήθεια. Πέφτει μια καρτέλα, που γράφει «Δεν υπάρχει μέλλον». Στην επόμενη σκηνή, το κορίτσι είναι στη θέση του, λείπει όμως από τη βάση της η Φρασίκλεια. Η επόμενη καρτέλα που πέφτει γράφει «Χωρίς παρελθόν». Το σποτάκι τελειώνει με τη φράση «Τα μνημεία δεν έχουν φωνή, εσύ έχεις», που είναι και το κεντρικό σύνθημα της διεθνούς εκστρατείας, που έχει ξεκινήσει από τον περασμένο Μάρτιο.
Η Επιτροπή Ενηεμρώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων ερωτά:
Πώς και γιατί "κόπηκε" το σποτ αυτό;
Τι σχέση έχει το ΚΑΣ με την ανακοίνωση των αρχαιολόγων;
Είναι ή δεν είναι ανεξάρτητος σύλλογος οι Έλληνες Αρχαιολόγοι;
Είναι ανάγκη οι Αρχαιολόγοι να απηχούν απόψεις της κυβερνήσως; Και πολύ χειρότερα, της τρόικας και των τοκογλυφων δανειστών μας;
Οι Έλληνες αρχαιολόγοι μπορούν να αναρτήσουν ό,τι θέλουν στο blog της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών θεμάτων...

Δείτε το κομμένο σποτ εδώ: http://www.votegreece.gr/archives/39309

Ολιβερ Τουίστ στον 21ο αιώνα

Του  ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Σε πρόσφατη ανταπόκριση από την Αθήνα, οι «Τάιμς Νέας Υόρκης» συγκρίνουν τα φετινά Χριστούγεννα στη χώρα μας μ’ εκείνα που απαθανάτισε ο Κάρολος Ντίκενς (1812-1870) για το Λονδίνο του 1839. Οπως φαίνεται, οι σπαρακτικές εικόνες του Ολιβερ Τουίστ και του Εμπενίζερ Σκρουτζ δεν ανήκουν μόνον στο εφιαλτικό παρελθόν, αλλά επίσης -και όχι λιγότερο- στη «νέα εποχή», που σήμερα στήνεται, με τη χώρα μας ως «πειραματόζωο».
Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στη «νοσηρή περίοδο» του 19ου αιώνα και στην «εξυγίανση», που υποτίθεται ότι σήμερα επιχειρείται; Οπωσδήποτε, η εκτεταμένη κοινωνική φτώχεια και εξαθλίωση αφ’ ενός, με την πρωτοφανή συσσώρευση μεγάλου πλούτου αφ’ ετέρου. Στη Βρετανία του 1840, οι νεόπλουτοι από τους ναπολεόντειους πολέμους συσσωρεύουν αρπακτικά το χρήμα, περιθωριοποιώντας τούς κοινωνικά αδύναμους, με τη «βιομηχανική επανάσταση», τη μαζική φτωχοποίηση και τη χρηματιστηριακή αποθέωση, με στόχο την αποκατάσταση του «κανόνος χρυσού» (1844).
Στο πλαίσιο του «ισχυρού νομίσματος», όπως έχει δείξει ο Αμερικανός Barry Eichengreen από το Μπέρκλεϊ, δεν υπάρχει θέση για εργατικά σωματεία και απεργίες, ούτε για Δημοκρατία και πολιτικά κόμματα ούτε βέβαια για ελευθερία έκφρασης και Τύπου. Το κόστος προσαρμογής κάθε οικονομίας επιρρίπτεται συστηματικά προς τα κάτω, στον κόσμο της εργασίας, πράγμα που σήμερα ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση».
Θριαμβεύει ο τοκογλύφος Εμπενίζερ Σκρουτζ, για τον οποίο ακόμη και τα Χριστούγεννα είναι «περιττή εορτή», καθ’ ότι συνεπάγεται «αδικαιολόγητες» δαπάνες, χωρίς κανένα έσοδο. Εάν ο φιλάργυρος κερδίζει τον οίκτο και την αποστροφή της Ιστορίας για την τάξη του και τη θλιβερή εποχή του, το θύμα του κατακτά τη συμπάθεια της ανθρωπότητος για την αιωνιότητα. Οσοι σήμερα θυμούνται τον Ντίκενς, ας έχουν υπόψη τους την αξιολόγηση από τον Μπέρναρντ Σο (1814-1885): «Ο Μαρξ και ο Ντίκενς αντίκρισαν τη φτώχεια και την κοινωνική αδικία. Ο πρώτος στράφηκε προς την επανάσταση, ενώ ο δεύτερος δεν είχε την παραμικρή ιδέα γι’ αυτό».
Επειτα από δύο αιώνες, οι συγκρίσεις είναι εύλογες: σύμφωνα με τη Morgan Stanley Capital Investment (MSCI), η Ελλάδα καταγράφει για το 2013 την υψηλότερη δολαριακή απόδοση στην παγκόσμια αγορά μετοχών, άνω του 45%. Παράλληλα, κατά το αυτό έτος, η χώρα μας καταγράφει επίσης τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή όχι μόνο στο χώρο της Ευρωζώνης, αλλά και παγκοσμίως. Οι επιδόσεις της φτώχειας και της ανεργίας υπερβαίνουν και την πιο τολμηρή φαντασία, με συνέπεια η χώρα μας να καταγράφεται επίσης πρώτη στα πρόθυρα κοινωνικής εξέγερσης και ανατροπής.
Σε πρόσφατη ομιλία προς το αμερικανικό έθνος (4 Δεκεμβρίου 2013) ο πρόεδρος