Προς την δύση της Δύσεως.

Του Ν.Α Καλογερόπουλου

ο βιβλίο του Noam Chomsky (Hegemony or Survival) που αναφέραμε σε προηγούμενο σημείωμα, είναι καθαρή εικόνα του εκφυλισμού της αγνής περιγραφής των πολιτιστικών αξιών της Πουριτανικής ηθικής που περιγράφει κατά την σύσταση της Αμερικανικής κοινωνίας περί το 1831 το περίφημο βιβλίο του Alexis de Tocqueville. Ένα βρώμικο πέπλο υποκρισίας («με το χέρι στην καρδιά»!) χαρακτηρίζει σήμερα (κυρίως μετά τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο) ένα μικρό μέρος της ηγέτιδος τάξεως των ΗΠΑ. Υποκρισία που στρέφεται όχι μόνον εναντίον των λαών του Πλανήτη αλλά και εναντίον του ιδίου του Αμερικανικού λαού. Ως «βρυχηθμό κτηνών» (roar of beasts) θεωρούν τα αιτήματα του λαού των ΗΠΑ αλλά και των άλλων λαών που συγκεντρώνονται αγανακτισμένοι στις πλατείες των πόλεων. Ο μυστικός στρατός των «κουκουλοφόρων» και των ΜΑΤ εξαπολύονται από τους «ηγέτες» μελετητές των περιγραφών του Μακιαβέλλι και των διαφόρων δημοσιογράφων τύπου Walter Lippman, διαπρύσιου κήρυκος της «manufacture of consent» (βιομηχανίας κατανεύσεως). Δηλαδή, απλώς, της τέχνης της Προπαγάνδας για τον βιασμό των λαών. Η υποκριτική αρχή του Wilson, είναι η σημερινή νέα παραλλαγή του δόγματος του γνωστού «περιούσιου λαού über alles» με την απροκάλυπτη απάτη : «έχουμε ανώτερα ιδανικά που μας επιβάλλουν να είμαστε οι ισχυρότεροι της γης αφοσιωμένοι στην σταθερότητα και το δίκαιο»((sic!). Η κλίκα γύρω από έναν αμαυρωμένο Λευκό Οίκο εκπροσωπεί σήμερα την αφρόκρεμα του περιούσιου λαού. Τα ονόματα αυτών Lindon Johnson, George Bush, Bill Clinton, Wolfowitch, Brzezinski, Perle, Αllbright και ό,τι άλλο - με acolytes τα ακριβοπληρωνόμενα κνώδαλα του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, πιστούς διεκπεραιωτές των αποφάσεων της κλίκας. Ο Καντ, το 1784, έγραψε ένα φυλλάδιο εξηγών το νόημα της νέας κινήσεως της εποχής του: «Διαφωτισμός, λέγει, είναι η ανάδυση του ατόμου από την αυτόβουλη ανωριμότητα». Ανωριμότης είναι η αδυναμία να χρησιμοποιείς την νόηση χωρίς την βοήθεια του άλλου. Είναι αυτόβουλη όταν αιτία της είναι η έλλειψη βουλήσεως ή θάρρους να σκέπτεσαι χωρίς αλλότρια βοήθεια. Γι’αυτό και ο Καντ θέτει ως έμβλημα της εποχής το sapere aude, τόλμα να γνωρίζεις. Και ο Πλάτων γράφει στην Πολιτεία: «δοκεί δ’ενίοτε τισίν ικανώς έχειν και ουδέν δειν περαιτέρω ζητείν και μάλα συχνοί πάσχουσιν αυτό δια ραθυμίαν» (504c). O Kant, που θεωρούσε το «πίστευε και μη ερεύνα» ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητος», γράφει: «όταν ερωτηθεί αν σήμερα ζούμε σε φωτισμένη εποχή, η απάντησις είναι Όχι, αλλά ζούμε σε εποχή διαφωτίσεως». Ασφαλώς την ίδιαν απάντηση θα έδινε και σήμερα, 227 χρόνια μετά, όταν το δόγμα του «φωτισμένου δεσποτισμού» (despotisme éclairé) έχει αντικατασταθεί από το ιδιοτελές συμφέρον των διαφόρων δεσποτών του Τύπου και των μικραρχηγών (micro-Führer) των πολιτικών κομμάτων - με επιδείνωση της ωριμότητος του πολίτου «δια ραθυμίαν»! Σε χειρότερο βαθμό από την εποχή του Kant, με την επέκταση και διαφθορά πολλών ΜΜΕ. Ο Orson Welles στο φιλμ Citizen Kane προβάλλει τον μεγιστάνα του Τύπου να απαντά με αυτοπεποίθηση στο ερώτημα «τι θα σκεφθεί ο λαός» -«Θα σκεφθεί ό,τι του πούμε εμείς να σκεφθεί». Ο Αμερικανός Alex Hamilton, θεωρεί τον λαό «μεγάλο κτήνος που πρέπει να τηρείται υπό χαλινό». Και ο πολύς George Bush εξακολουθεί να ρωτά με αφέλεια «Γιατί μας μισούν;» όταν φωτεινά πνεύματα στις ΗΠΑ, όπως ο Richard Falk θεωρούν τον πόλεμο του Ιράκ ως «έγκλημα κατά της ειρήνης» σαν αυτό για το οποίον το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης τιμώρησε με απαγχονισμό τους ηγέτες της Γερμανίας. Σκοπός της στρατηγικής είναι να εμποδίσει οτιδήποτε απειλεί «την δύναμη, θέση και γόητρο των ΗΠΑ, χωρίς να θέλει την έγκριση κανενός» διότι «μόνον οι ισχυροί έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν τους κανόνες συμπεριφοράς». Με την ευνόητη προσθήκη στο ολοκληρωτικό δόγμα ότι «όσοι δεν μας ακολουθούν πρέπει να τιμωρούνται σκληρά». Πόσο σκληρά; Ακόμη και με προληπτική (pre-emptive) δολοφονία ατόμων ή λαών, «για να μη διαταραχθεί», όπως δήλωσε ένας κάποιος Tony Blair, «η αξιοπιστία του ΝΑΤΟ» ή έδειξε η προγραμματισμένη απειλή δολοφονίας του Έλληνος πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για να αποφευχθεί η σωτήρια για την Ελλάδα προσέγγιση στην Αγία Ρωσία!

Ο Αμερικανός καθηγητής Samuel Huntington παρατηρεί ότι η χώρα του έχει καταστεί διεθνώς το πλέον «αλήτικο κράτος» (rogue state) και αποτελεί την μεγαλύτερη εξωτερική απειλή για τις κοινωνίες. Αυτά, κάτω από την επιφανειακή υποκρισία του Δόγματος Wilson με τα …«ανώτερα ιδανικά, αφιερωμένα στην σταθερότητα και δικαιοσύνη, της Αμερικανικής αποστολής ως ηγέτιδος της παγκόσμιας Ιστορίας». Ή κάποιου «φωτισμένου» George Bush ο οποίος βλέπει εκστασιαζόμενος το μεγαλείον εαυτού ως «εκπροσώπου της Θείας Πρόνοιας για να μεταλλάξει την παγκόσμια τάξη και διατηρήσει την κυριαρχία που θα επεκταθεί παγκοσμίως» (Chomsky dixit). προφανώς υπό θείαν εντολήν και εις τους αιώνας των αιώνων! 

Όλα αυτά είναι ενδείξεις για μιαν ψυχαναλυτική διατριβή επί των εκτροπών της αλαζονείας εις ψυχικό νόσημα. Και όλα αυτά έχουν συντελέσει στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ, άλλοτε οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό πρότυπο και σήμερα αντιπαθείς διεθνώς, έχουν καταστεί μια υπερχρεωμένη οικονομία όπου το μεγαλύτερο ποσοστό του χρέους βρίσκεται στα θησαυροφυλάκια της Κίνας, της νέας αναδυομένης δυνάμεως. Όταν τεράστια ποσά ξοδεύονται για …προληπτικούς πολέμους και δολοφονίες «κατ’επιταγήν της Θείας Πρόνοιας», 46 εκατ, Αμερικανών πολιτών, δηλαδή το 20% του πληθυσμού, ζουν την καθημερινή ζωούλα τους με κουπόνια συσσιτίου περιμένοντας όρθιοι στην ουρά ενώ το 2005 3,5 εκατομμύρια ήταν ο αριθμός των αστέγων! Το Αμερικανικό δημόσιο χρέος είναι 5,5 φορές μεγαλύτερο από αυτό της Ιταλίας που είναι το σπουδαιότερο στην Ευρωζώνη. Αλλά το ψυχικό νόσημα εκτείνεται και μέχρις αυτών που διαλαλούν «we need a global government and we need it fast», το global government προφανώς με έδρα την Washington ως νέον «ομφαλόν της γης» υπό την κάλυψη της Θείας Προνοίας με την «φωνή του Θεού» να ευλογεί τον περιούσιο λαό με τα «ανώτερα ιδανικά»! Η συντάκτις του ελβετικού περιοδικού Le Bilan στο βιβλίο «Ο μεγαλύτερος πλανητικός κίνδυνος, Το χρέος του δολαρίου» αναγγέλλει το μεγάλο Κραχ του δολαρίου και το τέλος του ως διεθνούς νομίσματος. Sic transit gloria mundi. To μοναδικό στήριγμα του δολαρίου στην Federal Reserve δεν είναι πλέον ο χρυσός αλλά οι σιδηρές τυπωτικές μηχανές που τυπώνουν δολάρια πάνω στο χαρτί. Ως μοναδική λύση για την περιπόθητη «ανάκαμψη» μιάς καταδικασμένης οικονομίας από την ανικανότητα των πολιτικών ηγεσιών να διαχειριστούν αποτελεσματικά την κρίση που αυτές δημιούργησαν. Το δολάριο που κατά την δεκαετία του 50 αντιστοιχούσε προς 4,3 ελβετικά φράγκα έχει φθάσει σήμερα 0,70 με προοπτική που αναγγέλλει ο Διοικητής της Ελβετικής Τράπεζας να στερεωθεί στα 0,50. Τα Αμερικανικά ελλείμματα είναι αβάστακτα. Οι ΗΠΑ, τεχνικώς, βρίσκονται σε χρεοκοπία. Η δύσις της Δύσεως θα ακολουθήσει την ιστορική μοίρα όλων των μεγάλων «αυτοκρατοριών». «Είναι το δολάριο και όχι το Ευρώ που θέτει ένα κίνδυνο συστήματος σε πλανητική διάσταση» γράφει η Myret Zaki, αρχισυντάκτις του Le Bilan. Το μέλλον και η ζωή της Αμερικής κρέμεται από μια κλωστή που κρατά στο αριστερό της χέρι η Κίνα όταν, με το δεξιό, έχει έτοιμο ένα μεγάλο ψαλλίδι προς «χρήσιν εις εύθετον χρόνον»!

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο του αιώνος.

Του Ν.Α.Καλογερόπουλου

Στις 29.11,2010 η  European League of Geneva έστειλε email στους Έλληνες βουλευτές ότι η περίπτωση του ελληνικού χρέους αποτελεί το αρ.1 σκάνδαλο για το οποίο πρέπει να γίνει Εξεταστική Επιτροπή για να διαπιστωθούν οι πολιτικές ευθύνες Ο λαός και η Ιστορία πρέπει να γνωρίζουν γιατί η Ελλάς υπέστη αυτή την δεύτερη (μετά την Μικρασιατική ) εθνική καταστροφή. Το email έχει ως εξής:

«Από πηγές προσκείμενες στην Commission  της ΕΕ στις Βρυξέλλες ήρθαν σε γνώση μας τα κατωτέρω στατιστικά στοιχεία που δείχνουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας και του δημοσίου χρέους.

PRIOR STATISTICAL DATA as of 1951

From 1951 to 1973: (a) Annual average increase of the GNP                     6,8%

(b) Annual average increase of Private investment 9,9%

© Annual average inflation 4,5%

Greek Public debt in 1973: was ca 700 million dollars.(less than 25% of GNP)

IN DETAIL:

1951 to 1958 (a) 6,3%, (b) 8,2%, © 6,9%

1959 to 1966  (a) 6,4%, (b) 10,7%, © 2,1%

1967 to 1973  (a) 7,6%  (b) 10,9%  © 4,4%       

However,

From 1974 to 1980. Annual average increase of the GNP                     3,5%

Annual average increase of Private investment      0,6%

Annual  average inflation

(note: The period covers K. Karamanlis’ government)

From 1981 to 1990: Annual average increase of the GNP                      1,6%

Annual average increase of Private investment      0.8%

Annual average inflation

(note: the Andreas Papandreou government)

From1991 to 1993. Annual average increase of the GNP                       1,22%

Annual average difference of Private investment        -5,05%

Annual average inflation

(note: the Mitsotakis ND government)

Από τα στοιχεία αυτά σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία  μέχρι , όπως φαίνεται, και το 1973, ήτο πράγματι πρωτοπόρα σε όλη την Ευρώπη με αύξηση του ΑΕΠ που την έφερνε σε ανάπτυξη δεύτερη χώρα μετά την Ιαπωνία. Αντιθέτως η παρέκκλιση αρχίζει να εκδηλώνεται μετά το 1974 ενώ από το 1981, δηλ. το έτος της πλήρους εντάξεως στην ΕΕ (ή ΕΟΚ) και μετέπειτα, εισέρχεται σε επίπεδο υψηλού κινδύνου, που προδικάζει την μετέπειτα εξέλιξη που έφθασε στο αδιέξοδο του 2010 και στις τραγικά δυσμενείς προβλέψεις για την περίοδο που ακολουθεί. Η παρέκκλιση αυτή εκτός του ότι οδήγησε τον ελληνικό λαό σε τραγική οικονομική κατάσταση με πρόβλεψη περαιτέρω επιδείνωσης, είχε και έχει σοβαρές συνέπειες στην εν γένει υπόσταση της ΕΕ και της Ζώνης του Ευρώ.

Γνωρίζετε ότι σκοπός της EUROPEAN LΕAGUE OF GENEVA είναι η προώθηση των αρχών, πολιτικών, πολιτιστικών και κοινωνικών, της ΕΕ. Οι αρχές αυτές κινδυνεύουν όταν τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν τις γενικές αρχές της ευνομίας οι οποίες πάντοτε σε μία πολιτισμένη κοινωνία διατηρούνται μόνον όταν η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από πολιτική και κομματική επιρροή και ενεργεί σύμφωνα με τις βασικές αρχές της Γενικής και Ειδικής προλήψεως του Ποινικού Δικαίου  Στην προκείμενη περίπτωση της Ελλάδος προκύπτει ότι η εξέλιξη της οικονομίας και, συνεπώς, της ευημερίας του λαού, από την πρώτη θέση κατά την 20ετία 1953-1973 (ως προς την Ελλάδα) στην σημερινή κατάρρευση, με επίταση της κατάρρευσης μετά το 1981, ενέχει σοβαρότατες πολιτικές ευθύνες εκ μέρους αυτών που διαχειρίζονται. από το 1974 μέχρι σήμερα τις τύχες του ελληνικού λαού.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, προκύπτει η ανάγκη της συστάσεως έντιμης και ουδέτερης Εξεταστικής Επιτροπής για να διαπιστωθεί:

ΓΙΑΤΙ το χρέος που μέχρι το 1980 ήταν κάτω του 25% του ΑΕΠ, στο τέλος της δεκαετίας του 1990 έφτασε στο 90%.όταν επί πλέον η ελληνική οικονομία ενισχύετο από τις εισφορές της ΕΕ –

δηλ ΠΩΣ ΔΙΑΤΕΘΗΚΑΝ ΤΟΣΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΓΙΑ ΤΙ και ΠΟΥ διατέθηκαν και ΓΙΑΤΙ από το 1953 μέχρι το 1973 το χρέος ήταν μόνο 700 εκατ δολλάρια αλλά το ΑΕΠ 7% και οι ιδιωτικές επενδύσεις 10% ενώ μετά το 1981 το ΑΕΠ κατέπεσε στο 1,6% και οι ιδιωτικές επενδύσεις στο 0,8%.

Είναι σαφές ότι σε ένα Ευρωπαϊκό και γενικότερα ανεπτυγμένο κράτος όπως (πρέπει να) είναι η Ελλάδα, η τραγική παρέκκλιση πρέπει να εξεταστεί από την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία και οι υπεύθυνοι να τιμωρηθούν εφ'όσον και κατά το μέτρο που αυτό επιβάλλεται Αυτό απαιτεί η καλή τάξη που μπορεί να εξασφαλίσει ένα ευοίωνο μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι επίσης σαφές ότι η ενέργεια αυτή πρέπει να αναληφθεί ομόθυμα με πρωτοβουλία του  σώματος των Ελλήνων αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο.

Η EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA θα παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις και θα δίδει σε αυτές ευρεία δημοσιότητα διεθνώς.»

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον 20όν αιώνα η Ελλάς υπέστη δύο μεγάλες εθνικές καταστροφές οι οποίες, και οι δύο, οφείλονται σε ένα αίτιο - στην ανικανότητα και διαφθορά της πολιτικής ηγεσίας. Ήδη στο βιβλίο μου «Ο Μαρξιστικός Μύθος», το 1984 (το 1984), γράφω (σελ.37, σημ.2) «η οικονομική καταστροφή είναι τόσο τελεσίδικη όσο και η Μικρασιατική καταστροφή». Και για μεν την τελευταία επελήφθη η Νέμεσις. Αλλά για την πρόσφατη, την τραγική, που καταδικάζει τις ελληνικές γενεές στην φτώχεια, στην διεθνή περιφρόνηση και στην εκμηδένιση μέχρι εξευτελισμού της γεωπολιτικής της σημασίας της χώρας, σε τι θα απομείνουμε; Στο ψεύδος του πρωθυπουργού ότι «φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση»; Ή στην παχυδερμική αναισθησία του «δευτέρου τη τάξει» ότι «τα φάγαμε μαζί, σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί ακολουθώντας πρακτική αθλιότητος, εξαγοράς και διασπάθισης δημόσιου χρήματος» - και «ζήσανε αυτοί καλά και εμείς χειρότερα». Εκεί θα μείνει ο κύκλος; Ή μήπως είναι άσχετες με αυτά και οι εξής φράσεις του Κ.Σημίτη - «Η πολιτική μας είναι να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο την αδιαφορία απέναντι στις εξελίξεις με ιδεολογικό προσανατολισμό, να εμποδίσουμε και αποτρέψουμε με κάθε κόστος την προσήλωση στην ιδέα του Έθνους και στην χριστιανική παράδοση…»; Είναι ή όχι αναγκαία η εξωκοινοβουλευτική Εξεταστική Επιτροπή από αδιάβλητους δικαστές και εμπειρογνώμονες -  Ηρακλείς, για να γίνει η κάθαρση από την κόπρο του Αυγείου;

Email : nicolas.kaloy@sunrise.ch

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Ξένος διπλωμάτης μου λέγει «σήμερα η Ελλάς διέρχεται δράμα που οδηγείται σύντομα σε Ελληνική Τραγωδία αλλά είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τον από μηχανής θεό». Συνεχής επανάληψη σφαλμάτων που οφείλονται στην πολιτική ηγεσία. Όλα άρχισαν με εκπληκτική εθελοτύφλωση ήδη από την δεκαετία του 1960. Μισός αιώνας πολιτικών σφαλμάτων μιας ανεπαρκούς ηγεσίας έφεραν, όπως ήταν προβλέψιμο και μοιραίο, την Ελλάδα στο χείλος της αβύσσου.
Το σχέδιο που αποδίδεται στον Κίσσινγκερ, εφαρμόζεται με πεισματική επιμονή από μία κλίκα Ελλήνων με ανώτατα αξιώματα. Είπε ο Κίσσινγκερ «ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος, πρέπει να τον χτυπήσουμε στην γλώσσα του, στα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα για να καταστεί ανίκανος να μας ενοχλεί στα γεωπολιτικά μας σχέδια». Αυτό το σχέδιο το παραβλέπουμε, ο Κίσσινγκερ σε επιστολή που μου απέστειλε, διαψεύδει ότι το είπε, αλλά περιέργως το βλέπουμε να αναπτύσσεται σε όλες τις πτυχές του. Μια Ελλάδα όπου η ανάπτυξη ήταν ετήσια αύξηση του ΑΕΠ κατά 8%, με αθρόα εισροή ιδιωτικών επενδύσεων και επαναπατρισμό του εφοπλιστικού διεθνούς κεφαλαίου, άρχισε να προκαλεί δέος στα μεγάλα συμφέροντα της υπερατλαντικής Υπερδυνάμεως, του μεγάλου εχθρού μας. Η Ελλάς σηκώνει κεφάλι έχοντας αγνοήσει την δυναμική του Ανατολικού Ζητήματος.
Το σχέδιο εφαρμόζεται, με επεμβάσεις, απειλές, και άφθονο χρήμα με πειθήνια όργανα μια κλίκα Ελλήνων με βάση την παλαιά στρατηγική ότι τα κάστρα πέφτουν με ενεργούμενα εντός των τειχών. Σήμερα, τα spreads που οδηγούν σε υπέρογκα επιτόκια που θα γονατίσουν μέχρι θανάτου την Ελλάδα, αποδίδονται δήθεν στα όργανα της «κερδοσκοπίας». Εξαπατάται ο λαός όταν του κρύβουν ότι πίσω τους βρίσκονται πολιτικοί λόγοι. Η Ελλάς αντιστέκεται σε θέματα ζωτικού συμφέροντος για τους Αγγλοσάξωνες, οι οποίοι έχουν χάσει τη υπομονή τους. Θέλουν να τελειώσουν γρήγορα σε δύο πλάνα. Στην τελική αποδοχή και εφαρμογή του πυρήνος του Σχεδίου Ανάν ως προς την Κύπρο. Στην ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ μέχρι του Ιουνίου.
Η Ελλάς πρέπει να συρθεί αιμόφυρτη στην αρένα της εκτελέσεως. Όλα αυτά συνοδεύονται με τον εξευτελισμό που συνεπάγεται το Σχέδιο Κίσινγκερ.Σε αυτά περιλαμβάνεται το σχέδιο εξουδετερώσεως του συμπαγούς εθνικού κράτους με την απόδοση ιθαγένειας σε απροσάμοστους λαούς, που εψήφισε ήδη η Βουλή. Οι Έλληνες θα καταστούν σύντομα μειοψηφία στον τόπο τους,Ελλάδα και Κύπρο. Η Αμερική έχει εξασφαλίσει πρόθυμη συνεργασία εντός των τειχών για το άνοιγμα της Κερκόπορτας. Εάν ο λαός δεν αντιδράσει,όλα θα συμβούν μέσα στο μοιραίο έτος 2010.

O ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Ερευνητές δίνουν στον Χριστιανισμό μορφή κατά τις σημερινές πνευματικές συνθήκες. Οι μεν θέλουν αποβολή των μυθολογικών στοιχείων που επεκόλλησαν οι πνευματικές συνθήκες πριν 2000 χρόνια. Οι δε, τα διατηρούν αλλά προσδίδουν συμβολική ερμηνεία. Αρνούνται την Ανάσταση ως φυσικό γεγονός. Την νοούν ως ανάσταση της χριστιανικής ιδέας και αναγεννήσεως της ζωής.
Στην Ολλανδία η Εκκλησία του Προτεστάντη Πάστωρα Hendrikse είναι κατάμεστη από πιστούς ενώ οι άλλες Εκκλησίες είναι σχεδόν άδειες.Υποστηρίζει ότι είναι άθεος. Μετά θάνατον δεν υπάρχει τίποτε. Ο Ιησούς είναι ιστορικό πρόσωπο, επιφανές, αλλά χωρίς τίποτε το μοναδικό.Επέθανε και ουδέποτε ανεστήθη εκτός μόνο στην καρδιά μας. Προσθέτει δε ότι δεν είναι αντίφαση να πιστεύει κανείς βαθιά σε ένα Θεό που δεν υπάρχει. Η απόφαση της Προτεσταντικής Εκκλησίας να τον διατηρήσει στην θέση του θεωρείται ιστορική από τον διεθνή τύπο.
Η λέξη θεός νοείται διαφορετικά από τις διάφορες θρησκείες. Όταν σε ρωτούν αν πιστεύεις στον θεό η απάντησή είναι «πες μου τι εννοεις με την λέξη θεός και θα σου πω εάν πιστεύω». Οι νόμοι της φύσεως δείχνουν ότι ο θεός δεν είναι Πανάγαθος. Η ηθική είναι καθαρώς ανθρώπινη έννοια. Η έννοια του θεού είναι μόνο μεταφυσική. Για τον φιλόσοφο Hegel είναι το Απόλυτο. Το Απόλυτο είναι το Εν που εμπεριέχει ως μίαν ουσία τόσο το δυνάμει όσο και το ενεργεία. Ο Πλάτων, λέγει το ίδιο. Η του παντός ψυχή. Ο Πλωτίνος «έφεσις προς το Έν, θεώ ομοιωθήναι». Στο Έν θεμελιώνεται η Παγκόσμια Αγάπη που εκήρυξε ο Χριστός.Για τον Ιησού ο θεός είναι Πνεύμα, δηλ. δεν είναι υλική εικόνα. Δεν είναι άτομο που ενδιαφέρεται και αμείβει ή τιμωρεί άλλα άτομα.
Λέγει το Σύμβολο Πίστεως. «Πιστεύω εις ένα θεόν, πατέρα παντοκράτορα,ποιητήν ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων». Και οι επιστήμονες πανηγυρίζουν, «μα αυτό ακριβώς είναι η Παγκόσμια Ενέργεια με ιδιότητες ενσαρκώσεως σε μάζα που εκφράζει η εξίσωση του Einstein».
Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να καταλάβει το θείον διαφορετικά από ό,τι πριν 2000 χρόνια. Η επίθεση δεν είναι εναντίον του Χριστιανισμού. Γίνεται για την σωτηρία του Χριστιανισμού προβάλλοντας το βαθύτερο φιλοσοφικό νόημα. Γινεται για την Ανάσταση του νεο-Χριστιανισμού.

O ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Καταβάλλονται προσπάθειες από τα ΜΜΕ να πεισθεί ο λαός ότι το επιτόκιο για το 7ετές δάνειο είναι ευνοϊκό. Κανείς δεν λέγει ότι η Πορτογαλία, έχει επιτύχει επιτόκιο 4,35% και η Ισπανία 3,8%! Προσθέτουμε και την εξουθενωτική εκστρατεία δυσφημίσεως που έχουν εξαπολύσει τα ΜΜΕ της Γερμανίας και ο Αγγλόφωνος τύπος. Νέο άρθρο του Forum επαναλαμβάνει την φράση του Φαλμεράϊερ, επισημαίνοντας με κακεντρέχεια ότι μετά την αρχαιότητα, η «πτώση» του λαού φαίνεται διότι δεν έχει επιδείξει ούτε ποιητές, ούτε μουσικούς, ούτε λογοτέχνες, ούτε ζωγράφους τονίζοντας ότι δεν ελαφρύνουν την στειρότητα οι μοναδικές εξαιρέσεις του Γκρέκο και της Κάλλας!
Το όλο άρθρο αποπνέει περίεργο μίσος εναντίον των Ελλήνων οι οποίοι, λέγει, δεν είναι Έλληνες. Πρότασις η οποία συμπίπτει με τις γνωστές θεωρίες που αποδίδοντο στον Κίσσιγκερ αλλά εφαρμόζονται σήμερα από τα γνωστά ανώτατα στελέχη του Υπουργείου Παιδείας. Αυτά πρέπει να μας βάλουν σε σκέψεις για τις ευθύνες όλων των ελληνικών κυβερνήσεων οι οποίες δεν έχουν κάνει τίποτε για την προβολή στην Ευρώπη της συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού. Οι Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνος είναι παντελώς άγνωστοι στα κέντρα εκθέσεων της Ευρώπης και στα βιβλιοπωλεία των Μουσείων Λούβρου και Και ντ’Ορσέ.Το ίδιο οι Έλληνες συγγραφείς και ποιητές του 19ου και 20ού αιώνος διότι καμία κυβέρνηση δεν εσκέφθη να διοργανώσει εκθέσεις και να δελεάσει μεγάλους εκδοτικούς Οίκους για μεταφράσεις.
Η διατήρηση του υψηλού επιτοκίου έχει αιτιώδη σχέση με την εκστρατεία εναντίον του ελληνισμού η οποία βεβαιώνει στην συνείδηση των επενδυτών ότι δεν μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στις δυνατότητες ανακάμψεως. Ουδεμία εμπιστοσύνη για παραγωγικές επενδύσεις όταν η ψυχοσύνθεση της κοινωνίας έχει διαποτισθεί εναντίον του «μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφάλαιου» και οι επαγγελματίες του Συνδικαλισμού παρουσιάζουν παραγωγικότητα μόνο για απεργίες, καταλήψεις και κινητοποιήσεις. Ποιός θα έλθει να επενδύσει στην Ελλάδα υπό παρόμοιες συνθήκες και όταν η φορολογία στην Βουλγαρία και Κύπρο είναι μόνο 10%.

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Οι Έλληνες της Διασποράς ατενίζουν την Ελλάδα χωρίς μικροπολιτικές και ιδεολογικές προκαταλήψεις. Με νηφάλια σκέψη βλέπουν τα αίτια που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Αν δεν ανατρέξουμε, μου λέγουν, στα αίτια θα εξακολουθούμε να γιατρεύουμε μια βαριά νόσο με ασπιρίνες. Τα αίτια συνοψίζονται στο πολιτικό σύστημα έτσι όπως νοείται η εφαρμογή του από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδος.
Το σύστημα, ερανισμένο από το εξωτερικό, βασίζεται στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία ενός συμπαγούς κόμματος για σχηματισμό κυβερνήσεως μετά από καθολική ψηφοφορία. Θεωρείται άκρως δημοκρατικό, όπως και είναι, αλλά η εφαρμογή του έχει τελείως παρεξηγηθεί από τους πρωταγωνιστές του και τελικώς κάνει περισσότερο από εμφανή τα ελαττώματα των πλεονεκτημάτων του. Εναλλαγή κομμάτων στην διακυβέρνηση συνεπάγεται αγώνα όπου υπερισχύει όποιος εξαπατά τον λαό με τον καλύτερο τρόπο.
Ο λαός κατεβάζει μια κυβέρνηση που απεδείχθη ανίκανη για να φέρει μιαν άλλη που υπόσχεται παραδείσους διότι, όπως τον βεβαιώνει, «υπάρχουν χρήματα» και η οποία, όταν καταλάβει την εξουσία ανακαλύπτει ότι όχι μόνο δεν υπάρχουν αλλά και ότι αυτά που υπήρχαν ήταν δανεικά και ο λαός πρέπει να εξοφλήσει. Σε τελευταίαν ανάλυση το κοινοβουλευτικό σύστημα, όπως νοείται στην Ελλάδα, είναι απλώς μια συνεχής αλλαγή ανικάνων κυβερνήσεων.
Πράγμα που σημαίνει ότι κύρια αιτία της καταστροφής είναι το μειονέκτημα ενός πλεονεκτήματος δηλαδή η εναλλαγή προσωποπαγών κομμάτων. Ποιά είναι η θεραπεία; Ασφαλώς, όπως η ΕΕ απέτυχε διότι αγνόησε το παράδειγμα της Ελβετίας, έτσι και το κοινοβουλευτικό σύστημα αποτυγχάνει διότι κια πάλι αγνοεί το δοκιμασμένο παράδειγμα της Ελβετίας. Το οποίον είναι κυβέρνησις εθνικής ενότητος κατά σταθερό κανόνα με συνταγματική επιβολή. Εκεί οι Υπουργοί θα ξέρουν, όπως στην Αρχαία Ελλάδα, ότι αν αποτύχουν στον στόχο που τους ανετέθη θα περιμένουν τιμωρία και οριστική εξαφάνιση από το πολιτικό προσκήνιο.
Εφ’όσον η Ελλάς δεν προσαρμόζεται, θα κυβερνάται συνεχώς με την απάτη των ψευδών των ανικάνων.

O ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Βασική αρχή της επιστήμης και τιμή του επιστήμονα είναι η αλήθεια. Γι’αυτό ο λαός εκάγχασε όταν η κ. Γιαννάκου αντιμετώπιζε το βιβλίο της 6ης Δημοτικού με «το λένε οι επιστήμονες». Δείγμα ότι η εντεταλμένη Υπουργός Παιδείας είχε σύγχυση ως πρός την έννοια «επιστήμων». Αλλά, μου γράφουν από Αμερική και Καναδά, ότι το ίδιο πνεύμα διαστρεβλώσεως και ψεύδους επικρατεί και με την παρούσα κυβέρνηση.
Το ότι ο λαός, στις κάλπες, ετιμώρησε την κ. Γιαννάκου και την έλλειψη αποφασιστικότητος του τότε πρωθυπουργού ίσως προδικάζει το ποιά θα είναι η τύχη της σημερινής ομάδος στις προσεχείς εκλογές. «Θέλω να πιστεύω», μου γράφει Έλλην καθηγητής στις ΗΠΑ, «ότι όποιος, όπως η σημερινή κυβέρνηση, παίζει με τον πατριωτισμό των Ελλήνων, ασφαλώς και αυτός θα έχει την σωστή απάντηση στις επόμενες εκλογές».
Η Ελλάς σήμερα υποφέρει αντιμετωπίζοντας την ντροπή, μου γράφει άλλος Έλλην της Διασποράς, διότι ο πολιτικός κόσμος έχει διαπράξει δύο θανάσιμα αμαρτήματα. Το ένα είναι ότι δέχτηκε χωρίς τιμωρία τους πολιτικούς που εξεδίωξαν από την χώρα «το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο». Το άλλο, είναι ότι δεν έκανε τίποτε εναντίον των πολιτικών που καθιέρωσαν οι μεν, και διετήρησαν οι δε, τον νόμο Πλαίσιο του 1982 που διέλυσε την Παιδεία.
Αν είχαν τιμωρήσει εγκαίρως το πρώτο αμάρτημα, η Ελλάς θα ήταν σήμερα μεγάλη οικονομική δύναμις στην ξηρά όπως είναι πρώτη δύναμις στην θάλασσα. Αν είχαν εγκαίρως αντιληφθεί τον όλεθρο που επέφερε ο Νόμος Πλαίσο 1982 στην Παιδεία, η Ελλάς θα μπορούσε να έχει ηγετική θέση και ως πολιτιστική δύναμη, Δεν έκανε ο λαός ούτε το ένα ούτε το άλλο και σήμερα φωνάζει διαμαρτυρόμενος στους δρόμους χωρίς να ξέρει γιατί πάσχει και ποιοί είναι οι υπεύθυνοι.

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Για την διάλυση της Σοβ. Ενώσεως υπεύθυνο ήταν βέβαια το ανεδαφικό κομμουνιστικό σύστημα αλλά, συν Αθηνά, κίνησε και το χεράκι της η Αμερική. Το ίδιο συμβαίνει με την συμβολική ήττα του Ευρώ και της ΕΕ όπου στην αρχική διαμόρφωση του συστήματος υπερίσχυσε η σύγχυση, η βιασύνη και η αλαζονεία της Γερμανίας, αλλά συν Αθηνά, έβαλε και το χεράκι της η Αμερική.
Τώρα στην ΕΕ, με έναν παθητικό Πορτογάλο Barroso, έναν ανύπαρκτο Βέλγο Πρόεδρο και μια ασήμαντη Αγγλίδα Υπουργό Εξωτερικών, όλοι προσπαθούν, με χαμένη ελπίδα, να κολλήσουν τα σπασμένα γυαλιά. Η Αμερική θριαμβεύει βλέποντας στο εγγύς μέλλον την διάλυση και της Ευρώπης και του Ευρώ. Η αλαζών Γερμανία, με βοήθεια Ιταλίας, Φινλανδίας και της πάντοτε εχθρικής στην Ελλάδα Ολλανδίας, επιμένει για επέμβαση του ΔΝΤ προς σωτηρία της άμυαλης Ελλάδος και, σε λίγο, Ισπανίας κια λοιπών που περιμένουν στην ουρά. Υπάρχει λογική στην θέση της Γερμανίας που θέλει να τιμωρήσει τους βιαστές του Μάαστριχτ το οποίο είναι έργο της. Αλλά υπάρχει λογική και στην Γαλλία που αντιστέκεται για να σώσει τα έπιπλα.
Περιέργεια να δούμε τι θα αποφασίσει ο συρφετός των 27 στις 25 Μαρτίου. Το 1976 στο ΔΝΤ είχε καταφύγει και ο γίγας Βρετανία. Αλλά συμβολικώς όλη η ιστορία οδηγεί στην ήττα του Ευρώ που, πράγματι, είναι ήττα της προχειρότητος που ετέθησαν οι βάσεις του. Πολλοί μάγειροι και η σούπα εχάλασε, κατά την Αγγλική παροιμία. Δεν γίνεται παντοδύναμη Κεντρική Τράπεζα χωρίς να κατευθύνεται από παντοδύναμο Κεντρικό Όργανο οικονομικής πολιτικής για την Ευρωζώνη. 9, 15 ίσως 20 αύριο κράτη στο Ευρώ, στο ίδιο κρεβάτι, το καθένα προσπαθεί να τραβήξει το πάπλωμα για να καλύψει την πλάτη του και τα υπόλοιπα οπίσθια.
Λάθος συνελήφθη η ΕΕ, αλλά περισσότερο Λάθος ήταν η σύλληψη του Ευρώ. Πρώτα μαζεύτηκαν συλλήβδην οι 27 και ύστερα ψάχνουν να βρουν τους όρους του παιχνιδιού στον συνωστισμό της συνοικήσεως. Όλα δείχνουν ότι πρέπει τα πράγματα να αρχίσουν από την αρχή. Μεγάλο ακόμη Λάθος ότι δεν επήραν το έτοιμο παράδειγμα που παρουσιάζει η Ελβετία. Θα είναι ατυχία αν χαθούν άδοξα τόσο το Ευρώ όσο και η ΕΕ. Αλλά υπάρχει ελπίς να κυριαρχήσει η Γαλλία.

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Απεργιακές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, κύμα ανατιμήσεων είναι οι καθημερινές ειδήσεις από την Ελλάδα που ακούγονται από την Διασπορά. Από το άλλο μέρος η Γαλλία δηλώνει ότι το πλεόνασμα εμπορικού ισοζυγίου της Γερμανίας θα αποβεί αβάστακτο για τους γείτονες στην Ευρωζώνη. Η Γερμανία, η μεγάλη ηττημένη του πολέμου, είναι σήμερα ο μεγάλος νικητής της ειρήνης. Και επί πλέον ο μεγάλος αλαζών που αφήνεται να ασχημονεί κατά της Ελλάδος.
Προτού όμως την κρίνουμε, ας σκεφθούμε πού οφείλεται αυτό το φαινόμενο. Μετά τον πόλεμο, η Γερμανία εδέχθη μεγάλη βοήθεια από την Αμερική. Αλλά αυτό συνέβη και σε άλλες χώρες και δεν αρκεί για εξήγηση. Όσοι γνωρίζουν τον Γερμανικό λαό ξέρουν ότι η εργατικότης του και η επαγγελματική ευσυνειδησία είναι η μόνη εξήγηση για την υπεροχή της οικονομίας του έναντι Γαλλίας και Αγγλίας. Όσον αφορά στα νέα από την Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Απεργίες, καταλήψεις, αργόσχολη υδροκέφαλη δημοσιοϋπαλληλία, γραφειοκρατία και ταλαιπωρία παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα για τον Έλληνα της Ελλάδος σε αντίθεση με την εργατικότητα του Έλληνος που ζει στο εξωτερικό.
Βαθύτερη ερμηνεία δεν είναι η ιδιοσυγκρασία του Έλληνος ως ατόμου όσο είναι το περιβάλλον όπου ζει. Δεν είναι το κλίμα, διότι στο ίδιο κλίμα είχε αναπτυχθεί ο αρχαίος πολιτισμός. Κύρια αιτία της δυσπραγίας είναι το κοινωνικοπολιτικό σύστημα που έχει εδραιώσει η ανάξια πολιτική ηγεσία. Δεν είναι ακριβές ότι οι λαοί έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν. Αληθέστερο είναι ότι ότι οι ηγέτες έχουν τον λαό που εδημιούργησαν. Σήμερα απεργούν και διαμαρτύρονται διότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Δεν σκέπτονται όμως ότι σήμερα χύνουν δάκρυα μετά από τις χαρούμενες επευφημίες τους στον ηγέτη που φώναζε από το μπαλκόνι «Τσοβόλα δοσ’τα όλα», χωρίς να τους λέγει ότι το «όλα» ήταν όλα δανεικά που μια μέρα θα έπρεπε να τα πληρώσουν. Τα τεράστια κεφάλαια των δανεικών επήγαν σε καταναλωτικές παροχές που τους εμοίραζαν οι ανήθικοι ηγέτες. Για να εξαγοράζουν τους ψήφους των και να νέμονται την εξουσία. Με τις απεργίες και τις διαδηλώσεις το μόνο που μπορούν να κερδίσουν είναι να χειροτερεύσουν την κατάστασή τους. Και να σκεφθούν πού τους έφτασε η διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία από το 1975, εξακολουθητικώς μέχρι σήμερα και όχι, όπως τους λέγουν για παραπλάνηση, μόνο την τελευταία πενταετία.

Ο ανταποκρίτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Η υστερία των Γερμανών εξακολουθεί, βουλευταί τους προτείνουν να πουλήσουμε την Ακρόπολη. Οι Γερμανοί έδειξαν για άλλη μία φορά τον υποσυνείδητο ψυχικό βόρβορο που κρύβεται στην εσωτερική ψυχοσύνθεση των Τευτόνων. Γνωρίζω εκ πείρας ότι ο Γερμανός είναι ικανός να αναπαύεται απαθής στις όχθες μιας λίμνης ρίχνοντας ψίχουλα στους κύκνους υπό ήχους μουσικής του Μπετόβεν όταν πίσω του ακούγονται οι σπαρακτικές κραυγές των θυμάτων του που βασανίζονται. Δεν ήσαν οι βασανιστές που η Ευρώπη εγνώρισε Ναζί ή SS, ήσαν απλώς Γερμανοί. Έκαστος τα εαυτού πράττειν, όπως λέγει ο Πλάτων.
Για να μιλήσουμε σοβαρότερα, η κρίσις της Ελλάδος και των άλλων που έρχεται, δείχνει ότι λάθος ετέθησαν οι βάσεις της ΕΕ και περισσότερο λάθος οι βάσεις του Ευρώ. Άρθρο των New York Times λέγει. «Αναλυταί στο Forbes γράφουν ότι η έξοδος ή η έξωση από το Ευρώ δεν είναι δυνατή. Η νομοθεσία της ΕΕ δεν δίνει το δικαίωμα σε μέλη της ΟΝΕ να εξώσουν άλλο μέλος. Η ανάληψη του έργου από την Κομισιόν ή άλλο κράτος μέλος αποκλείεται. Δεν υπάρχει πρόβλεψις για τις νομικές συνέπειες διαδικασίας ακόμη και εθελουσίας αποχωρήσεως μέλους της Ευρωζώνης. Εάν επιχειρηθεί η κίνησις, θα απομονώσει το μέλος και θα υπονομεύσει σοβαρότατα την θέση της ΕΕ. Το χειρότερο είναι ότι θα επιφέρει ανυπολόγιστη ζημία στην αξιοπιστία της Ευρωζώνης» λέγει η εφημερίδα, πράγμα που επιθυμεί διακαώς η Αμερική.
Αλλά. για την Ελλάδα, είναι βέβαιον ότι η επάνοδος στην δραχμή θα μεταβάλει τον από 1981 ισχύοντα ακαταλόγιστο δανεισμό του «Τσοβόλα δοσ’τα όλα», σε ακαταλόγιστη έκδοση χαρτονομίσματος με ανάλογη ετήσια αύξηση του Τιμαρίθμου, συνεχείς υποτιμήσεις, φυγή ξένων επενδυτών και έξοδο των αποταμιεύσεων προς τις Ελβετικές Τράπεζες, δηλαδή πράγματα που τα είδαμε και τα ξέρουμε. Όσο για τους σημερινούς απεργούς του Ανένδοτου που εκήρυξαν τα δύο περιθωριακά κόμματα, θα πρέπει καλύτερα να εξηγήσουν τι έκαναν όταν, από το 1981, εδέχοντο την στήριξη των «κεκτημένων» τους πάνω στην ολισθαίνουσα άμμο των δανεικών τα οποία, ο ασυνείδητος ηγέτης δεν τους έλεγε ότι κάποτε θα έπρεπε να πληρωθούν. Για την σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας πρέπει να ανατρέξουμε στην ασυνειδησία των μεν και την ολιγωρία των δε που με φευδή στοιχεία εδημιούργησαν μια ψεύτικη ευημερία διώχνοντας τους ξένους και ντόπιους επενδυτές που θα δημιουργούσαν βιομηχανία και θέσεις εργασίας.

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα ή ευρισκόμενοι μακράν της Ελλάδος που έχουν μόνο αποσπαματική εικόνα της καταστάσεως, της τελευταίας περιόδου και ζητούν Εξεταστική μόνο για την τελευταία 5ετία.. Η άρνησή τους να εξετασθεί η ΣΥΝΕΧΕΙΑ του προβλήματος με την ειρωνεία ότι «έτσι θα πάμε στο 1821» είναι αντιεπιστημονική.
Ο Πλάτων, τον οποίον ασφαλώς αγνοούν (δεν είναι της μόδας), δίνει ως βάσιν της διαλεκτικής την φράση «επί την πρώτην αρχήν ιών μέχρι του ανυποθέτου». Ο Καραμανλής ο μικρός ήταν απλώς ένας ανίκανος κληρονόμος ενός εγκληματικού για το έθνος παρελθόντος. Από το 1953 έως το 1973 η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ ήταν κατά μέσον όρο 7-8% των δε ιδιωτικών επενδύσεων περί το 10% με κορυφές μέχρι και 24%. Η Ευρώπη μιλούσε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα».
Τι συνέβη ώστε μετά την μεταπολίτευση, επί Καραμανλή του ... Μεγάλου (!) από 1974-1980 το ΑΕΠ έπεσε στο 3,5% και οι ιδιωτικές επενδύσεις στο 0,6%; Από το 1951 έως το 1973 η μέση αύξηση του τιμαρίθμου ήταν 4,5%. Τι συνέβη και μετά το 1974- 1993 η μέση ετήσια αύξηση έφτασε στο 18,12%;; Έχουν ακούσει τίποτε περί Ανδρέα Παπανδρέου από προεκλογικού εξώστου να κραυγάζει «ενάντια στο μεγάλο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο» και «έβγαλε η ΝΔ μια ταμπέλλα ξένοι προσέλθετε» και «Τσοβόλα δοσ-τα όλα»;; Ποιά ήταν τα «όλα», άλλο από δανεικά;; Έχουν ακούσει για την φυγή των Ελλήνων και ξένων επενδυτών και την προσπάθεια των κυβερνήσεων από το 1975 να καλύψουν την ανεργία με διορισμούς στο δημόσιο ώστε να φτάσουν τους δημοσίους υπαλλήλους να ξεπερνούν το 1 εκατ. όταν η Ελβετία κάνει την δουλιά της με λιγότερους από 200,000;
«Επί την πρώτην αρχήν ιόντες» λοιπόν, εάν θέλουμε να μη είμαστε αφελείς ή με προσωπικές πολιτικές γνώμες. Ποιοί εδολοφόνησαν την Ελλάδα με ένα συνεχές έγκλημα που άρχισε το 1975 και έφθασε σήμερα που το απόστημα τελικώς εξερράγη; Αυτό πρέπει να εξετάσει μια Εξεταστική Επιτροπή που σέβεται το εαυτό της.

TO WHOM IT MAY CONCERN

There is an intensive and carefully planned Fifth Column campaign, not Hitler’s own, but this time sponsored by the two great enemies of Greece, namely Britain and the USA, who repeatedly in history, the former from the time of Kapodistrias, the latter only following suit in recent years, have always found Greek fellow-travelers as collaborators. Their first (materialistic) target was the destruction of the economy of Greece, a country which from 1953 until 1973 was second after Japan in economic growth (annual GDP increase 8%!). This goal was achieved with the aid of a willing 'Greek' politician (named Andreas Papandreou) who persecuted and "demonized" the local and foreign capital and (as of 1981) plunged the country in a swamp of an ever increasing debt wasted for consumer goods expenditure in his own sole purpose of enticing voters. Greece today with the ousting of investors and a complete disindustrialization lies now, after an "economic miracle" between 1953 to 1973, a ragged and disparaged beggar. So the first (materialistic) objective was achieved.
The second multilateral objective is ideological and psychological and is in accordance with the rule set by Kissinger in a coordinated assault against the intellectual and cultural foundations of Hellenism - always with the aid of a "Greek" ready collaborator. Only when we become conscious of the coordinated efforts for the accomplishment of the objectives by the two great enemies of the country, whose ultimate aim is the PARTITION OF GREECE, the Greeks may develop intellectual and moral resistance, as they did in the days of Nazi and Fascist Fifth Column activities. Otherwise, the second objective will be achieved as easily and finally as the first, always by means of the ever present collaborating "Greek" agent, be it a citizen, a journalist or, and most likely, a politician.


Dr Nicolas Kaloy, Geneva, Switzerland

Ο ανταποκριτής μας στην Γενεύη Νίκος Καλογερόπουλος μεταδίδει:

Στην Ευρώπη οι Έλληνες παρακολουθούν συστηματικά εκπομπές ελληνικής τηλεοράσεως και ιδία της κρατικής ΕΡΤ. Χθες παρηκολούθησαν την εκπομπή Προσκήνιο όπου παρευρέθησαν ένας εκπρόσωπος της κυβερνήσεως και ένας εκ μέρους της αντιπολιτεύσεως. Το ενδιαφέρον προκάλεσε η συζήτηση για την μετανάστευση και την πολιτογράφηση, ένα θέμα που οι Έλληνες της διασποράς έχουν αντιμετωπίσει οι ίδιοι στην Ευρωπαϊκή χώρα όπου ευρίσκονται. Γι’αυτό και τα τηλεφωνήματα ήταν πυκνά μετά το τέλος της εκπομπής. Οι Έλληνες που έχουν πολιτογραφηθεί στην Ελβετία, Γερμανία ή Ολλανδία έχουν περάσει, όπως μου είπαν και ξέρω εκ πείρας, δια πυρός και σιδήρου προκειμένου να πολιτογραφηθούν. Γι’αυτό εύκολα διαμαρτύρονται για την ευκολία με την οποίαν η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει το πρόβλημα της πολιτογραφήσεως των μεταναστών στην Ελλάδα. Και για μεν τους προερχομένους από χώρες της Βαλκανικής που είναι ή θα είναι μέλη της ΕΕ δεν γίνεται συζήτηση. Αλλά διαμαρτύρονται για τα εξής σημεία. Στην Ευρώπη η πολιτογράφηση γίνεται μετά από 12ετή μόνιμη και νόμιμη διαμονή στην χώρα. Κύριο μέλημα είναι να έχουν πλήρως προσαρμοσθεί και κοινωνικά και πολιτιστικά αφομοιωθεί στο νέο περιβάλλον. Διότι άλλως η μη αφομοίωσις θα αποβεί εις βάρος του ιδίου του μετανάστη ο οποίος θα παραμένει ως απόβλητος, όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη. Το κριτήριο σχολαρικότητος μέχρι 3η Δημοτικού δεν αρκεί αλλά ζητείται μέχρι 3η Γυμνασίου για να αποφευχθεί η δημιουργία πνευματικού προλεταριάτου. Θα πρέπει ο υποψήφιος να έχει υποβάλει αίτηση και να γνωρίζει την γλώσσα. Επίσης να περάσει εξετάσεις για γνώση της Ιστορίας, των συνηθειών και ηθών της χώρας για να αποδείξει πλήρη αφομοίωση με το κοινωνικό περιβάλλον. Απαιτείται ακόμη όπως ο υποψήφιος δεχθεί να αποβάλει την προηγούμενη υπηκοότητα και να μη προέρχεται από χώρα εχθρική. Οι τηλεθεατές μου εξεδήλωσαν την δυσφορία τους διότι ο εκπρόσωπος της κυβερνήσεως, όταν διαφωνούσε με τον αντιπρόσωπο της αντιπολιτεύσεως, του προσήπτε την μομφή ότι «έχει μπει στο ύφασμα» εκπροσώπου άλλου κόμματος για το οποίον έχει δημιουργηθεί, σύμφωνα με τους κανόνες της Προπαγάνδας, μία «ετικέττα» δυσφημίσεως. Μου παρατηρούν ότι η συνήθεια να προσκολούμεθα στο Ποιός και όχι στο Τι, δηλαδή στο Όνομα και όχι στο Πράγμα, είναι κατακριτέα έλλειψη όχι μόνο πνευματικής διαύγειας αλλά και δημοκρατικότητος.