Τουρκικές ασκήσεις για βίαιη διάβαση του ποταμού Έβρου – Ειδικές δυνάμεις εκπαιδεύονται στην περιοχή της Σμύρνης

Στην διάβαση υδάτινων κωλυμάτων όπως αυτό του Έβρου εκπαιδεύονται εντατικά οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις  σε σενάρια εκδήλωσης ενός πρώτου επιθετικού κύματος στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.

Οι ασκήσεις φωτογραφίες από τις οποίες έδωσε πρόσφατα σατη δημοσιότητα ο τουρκικός Στρατός φαίνεται η ε4καπίδευση των ανδρών των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας με τη χρήση ειδικών σακιδίων τα οποία μετατρέπονται σε σωσίβια ικανά ώστε να κολυμπήσει με τη βοήθειά τους ένας εξοπλισμένος στρατιώτης σε απόσταση αρκετών εκατοντάδων μέτρων.

Το πρώτο αυτό κύμα αναμένεται να πλεύσει στην αντίπερα όχθη προετοιμάζοντας το χώρο για την έλευση των πλωτών γεφυρών τύπου SAMUR.

Οι επιχειρήσεις ζεύξεις υδατίνων κωλυμάτων και ταυτόχρονης διάσπασης οργανωμένων γραμμών άμυνας, αναλαμβάνονται συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν η ορατότητα του αντιπάλου περιορίζεται από το σκοτάδι της νύκτας που ακόμη επικρατεί.

Οι ειδικοί λόχοι μηχανικού εξοπλισμένοι με τα πλωτά μέσα ζεύξης, διατίθενται ανά ένας σε τεθωρακισμένες ή μηχανοκίνητες ταξιαρχίες που αναλαμβάνουν το εγχείρημα.

Πριν από αυτούς οι ειδικές δυνάμεις θα αναλάβουν την προετοιμασία της απέναντι όχθης τόσο με δολιοφθορές όσο και με δημιουργία αντιπερισπασμού για τον αποπροσανατολισμό της άμυνας.

Στη συνέχεια το όλο εγχείρημα θα υποστηριχτεί από ένα πλήθος μέσων όπως ελεύθερους σκοπευτές, όλμους, πυροβολικό, ελικόπτερα και φυσικά άρματα μάχης.

Η συγκεκριμένη άσκηση πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο στην περιοχή της Σμύρνης σε συνθήκες που προσομοιάζουν αυτές του Έβρου.

ΗΑΕ (UAE): Ένας σημαντικός Περιφερειακός Δρων της Μ. Ανατολής

Γράφει ο
Ηλίας Ηλιόπουλος

Τις τελευταίες ημέρες πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα ο Αρχηγός Ναυτικού των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (United Arab Emirates / UAE) Ναύαρχος Ibrahim Salem Mohamed Al-Musharrakh, κατόπιν προσκλήσεως του Έλληνος ομολόγου του, Αντιναυάρχου Ευαγγέλου Αποστολάκη (7-9 Δεκεμβρίου 2014).

Τα ΗΑΕ (UAE) δεν είναι μόνον μία χώρα με θαυμαστή οικονομική ανάπτυξη αλλά και ένας σημαντικός περιφερειακός γεωστρατηγικός δρων (regional geostrategic actor) στο γεωπολιτικόν υποσύστημα του Περσικού Κόλπου και της Μέσης Ανατολής.

Τα ΗΑΕ (UAE) διαθέτουν πρώτης τάξεως Ένοπλες Δυνάμεις – «Δυνάμεις Αμύνης της Ενώσεως» (Union Defence Forces / UDF), όπως είναι η επίσημη ονομασία τους. Οι UDF ιδρύθησαν το 1971, κατόπιν της αποχωρήσεως της Μ. Βρεττανίας από την περιοχή. Καίτοι ολιγάριθμες αρχικώς, οι UDF είδαν την αριθμητική τους δύναμη να αυξάνεται σταδιακώς, τα επόμενα χρόνια. Σήμερα η δύναμή τους ανέρχεται σε 70.500 άνδρες. Συγχρόνως, εδόθη έμφασις στο ποιοτικό στοιχείο. Έτσι, σήμερα οι UDF μπορούν να συγκαταλέγονται μεταξύ των καλλίτερα εξοπλισμένων Ενόπλων Δυνάμεων διεθνώς. 

Τούτο ισχύει, βεβαίως, και για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΑΕ (UDF Navy). Πρόκειται μεν για ένα Ναυτικό μικρού μεγέθους (Small Navy), κατά την κρατούσα ορολογία, το οποίον όμως διαθέτει άρτιο και σύγχρονο εξοπλισμό και εκπαίδευση.

Έχοντας ως κυρία αποστολή (main mission) την Παράκτια Άμυνα

Εξοπλισμοί - Μίζες - Offshore! Πως μας τα "πήραν" σ΄ ένα αποκαλυπτικό κείμενο που εξηγεί τα πάντα!

Για μίζες ακούμε,αλλά το χρήμα δεν το βλέπουμε να επιστρέφει στα ταμεία τουλάχιστον με την ροή που το πήραν από τις τσέπες μας. Οι υποθέσεις των εξοπλισμών είναι σκόπιμα …μπερδεμένες. Για να μην τις καταλαβαίνουμε. Ξέρουμε ότι μας έκλεψαν, αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το πως. 
Ο απόστρατος αξιωματικός του ΠΝ και συγγραφέας Αντώνης Κακαράς τα βάζει όλα σε μια σειρά. Με πολύ απλά λόγια διαβάστε πως μας τα πήρανε και δεν ξέρουμε πως να τα πάρουμε πίσω. 

Διαβάστε το αποκαλυπτικό του κείμενο για να καταλάβετε τους όρους του "παιχνιδιού" του μαύρου χρήματος.

Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ
Με αφορμή την υπόθεση Καρατζαφέρη και την καινούργια εμπλοκή ενός πολιτικού με τηνσκοτεινή πλευρά των εξοπλισμών της χώρας μας, κρίνεται χρήσιμη η ακόλουθη ενημέρωση με στοιχεία που έχουν κυκλοφορήσει και παλαιότερα.

Η επιλογή των οπλικών συστημάτων καθορίζεται από την συγκεκριμένη απειλή της χώρας που καθορίζει η Κυβέρνηση. Βάσει λοιπόν αυτής της απειλής εκπονούνται τα σχέδια αμύνης από τα αρμόδια επιτελικά γραφεία των ενόπλων δυνάμεων και παρουσιάζονται οι ανάγκες για την κάλυψή τους. Πόσα υποβρύχια, πόσα άρματα, πόσα αεροσκάφη, πυροβόλα,  κλπ έχουμε ανάγκη και τι δυνατοτήτων. 

Το επόμενο βήμα είναι ο κατάλογος με τα ...χρειώδη να προωθηθεί από τις διευθύνσεις εξοπλισμών των τριών Κλάδων μέσω της ηγεσίας τους (Στρατό Ξηράς, Ναυτικό, Αεροπορία)

Αυτές είναι οι 20 ισχυρότερες στρατιωτικά χώρες - Όγδοη η Τουρκία!

Γράφει ο Δρ Ιωάννης Παρίσης

Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης / Διεθνών Σχέσεων*

Η ισχύς αποτελεί σημαντικό στοιχείο της συμπεριφοράς των κρατών στο διεθνές σύστημα και καθορίζει, εν πολλοίς, τις διεθνείς σχέσεις. Είναι κατά συνέπεια αυτονόητο ότι, προκειμένου τα κράτη να επιβιώσουν, να ευημερήσουν, και να διασφαλίσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, μέσα σε ένα άκρως ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, αναγκάζονται να επιζητούν την απόκτηση ισχύος, ενώ παράλληλα να παρακολουθούν την ισχύ των άλλων κρατών – καταρχήν των γειτονικών τους. Ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους είναι η συνεχής αύξηση της ισχύος τους.

Αξιολογώντας την Στρατιωτική Ισχύ των Κρατών
Η εντυπωσιακές μεταβολές που συνέβησαν στο παγκόσμιο γεωστρατηγικό περιβάλλον κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, προκάλεσαν σημαντικές ανατροπές που είχαν επιπτώσεις στις ένοπλες δυνάμεις και την στρατιωτική ισχύ των κρατών, η οποία αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες εθνικής ισχύος. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η στρατιωτική ισχύς των κύριων παικτών του διεθνούς συστήματος. Οι παραδοσιακές «μεγάλες δυνάμεις» υπέστησαν διαφοροποιήσεις ενώ νέες δυνάμεις αναδυθήκαν στο παγκόσμιο σύστημα. Επιπλέον, νέοι παράγοντες υπεισήλθαν στην αξιολόγηση της ισχύος που άλλαξαν τα δεδομένα σε σχέση κυρίως προς την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

Η αντίληψη περί των γνωστών ως «ασύμμετρων απειλών» δεν έμεινε μόνο στον χώρο των μη κρατικών δρώντων, κατά βάση της διεθνούς τρομοκρατίας, αλλά είχε εφαρμογή και σε πολεμικές συρράξεις. Ως ασύμμετροι πόλεμοι μπορούν να χαρακτηρισθούν τόσο ο εν εξελίξει πόλεμος στο Αφγανιστάν όσο και εκείνος του Βιετνάμ των δεκαετιών 1960-70. Αλλά και στη Συρία εμφανίζεται επίσης ξεκάθαρα το πώς σχετικά μικροί αριθμοί μαχητών μπορούν να διεξαγάγουν επιτυχημένες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ισχυρότερων και ανώτερων δυνάμεων.


Ωστόσο, το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων κάθε κράτους, τα εξελιγμένα οπλικά συστήματα, η ισχύς πυρός γενικότερα εξακολουθούν να είναι άκρως σημαντικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δυνατότητα μιας χώρας να προβάλει ισχύ βασίζεται κατά μεγάλος μέρος στις στρατιωτικές της δυνατότητες.  Ακόμα και σε ότι αφορά τις πολιτικές και διπλωματικές δράσεις εξωτερικής πολιτικής, είναι πρόδηλο ότι η στρατιωτική ισχύς αποτελεί το κύριο «επιχείρημα» και παρέχει διπλωματικά όπλα.


Η ιστοσελίδα GlobalFirepower αξιολόγησε τις χώρες παγκοσμίως και συνέταξε σχετικό κατάλογο 106 χωρών σύμφωνα με την στρατιωτική τους ισχύ, βασιζόμενη σε πολλαπλούς

Φεύγουν οι καλύτεροι από τις Ενοπλες Δυνάμεις

Βγάζουν τη στολή του αξιωματικού, χαιρετούν τις οικογένειές τους και ετοιμάζουν βαλίτσες για το εξωτερικό όλο και περισσότερα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας, μη αντέχοντας την οικονομική αλλά κυρίως την ηθική απαξίωση, όπως τονίζουν, των καθημερινών προσπαθειών τους. 
Αυτό αποκαλύπτει, μιλώντας στη «δημοκρατία», ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΕΣ), ο αντισυνταγματάρχης Ανέστης Τσουκαράκης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η οικονομική ύφεση και τα επακόλουθά της αναγκάζουν τα πλέον εξειδικευμένα στελέχη του Στρατού, του Ναυτικού και της Αεροπορίας να αναζητήσουν ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον σε εταιρίες του εξωτερικού.«Η απαξίωση με την οποία τους αντιμετωπίζει η Πολιτεία και η απεμπόληση βασικών τους δικαιωμάτων, σε σχέση με αυτά των λοιπών δημόσιων λειτουργών, η βίαιη ανατροπή μισθολογικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δεδομένων, η επιμήκυνση του χρόνου παραμονής στην εργασία και ο φερόμενος σχεδιασμός νέας ανατροπής, το γεγονός ότι υπολείπονται βασικών προϋποθέσεων ανάπτυξής τους ως Ελληνες πολίτες σε ένα κράτος δικαίου, ωθούν τους Ελληνες στρατιωτικούς στην αναζήτηση νέας εργασίας με καλύτερες συνθήκες, τόσο εντός όσο και εκτός χώρας».

Από το 2012

Οπως περιγράφει ο αντισυνταγματάρχης Αν. Τσουκαράκης, ήδη από το 2012, χρονιά-σταθμό όσον αφορά την επιδείνωση των ήδη βεβαρημένων συνθηκών εργασίας του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, πολλοί είναι οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί στις λεγόμενες περιζήτητες (ακόμη και εκτός των στενών ορίων του Στρατεύματος) ειδικότητες που έχουν ήδη αναζητήσει την τύχη τους εκτός συνόρων. «Να σημειωθεί ότι δεν είναι λίγες οι εταιρίες και οι οργανισμοί του εξωτερικού που αναζητούν Ελληνες αξιωματικούς, ιδίως γιατρούς, μηχανικούς αεροσκαφών και πλοίων, νομικούς, χειριστές ελικοπτέρων και διευθυντές διοίκησης, για τη στελέχωση

Εγκληματική απόφαση κατά της άμυνας της Ελλάδας

Aπoρρίφθηκε το σύστημα CCIAS... 

Του Μάνου Ηλιάδη 

Με μια απόφαση-σκάνδαλο, το ΓΕΑ απέρριψε την υλοποίηση ενός εγκεκριμένου ήδη από τη στρατιωτική ηγεσία ελληνικής αναπτύξεως και χαμηλού κόστους αμυντικού συστήματος, το οποίο θεραπεύει τη μεγαλύτερη, αν όχι και τη μοναδική, απειλή την οποία αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία, και συγκεκριμένως την απειλή που θα θέτουν σύντομα τα τουρκικά αεροσκάφη Stealth F-35 (τα πρώτα παραλαμβάνονται σε λιγότερο από δύο χρόνια), τα ήδη υπάρχοντα στο τουρκικό οπλοστάσιο χαμηλής ορατότητας μη επανδρωμένα αεροσκάφη HARPY και τα τουρκικής κατασκευής κατευθυνόμενα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς. Πρόκειται για μια τερατώδη απόφαση για την οποία, σε περίπτωση μιας απεφευκτέας ελληνοτουρκικής συρράξεως και του βέβαιου αρνητικού για την Ελλάδα αποτελέσματος, αυτοί που την έλαβαν σίγουρα θα πρέπει να λογοδοτήσουν σε ειδικό δικαστήριο.

Η εκατονταετηρίδα του «Αβέρωφ» και η ελληνική ναυτική ισχύς

Γράφει ο Ιωάννης Θεοδωράτος

Στις αρχές του 20ου αιώνα η Ελλάδα βρισκόταν για μια ακόμη φορά σε περίοδο εσωτερικής κρίσης, όταν στα Βαλκάνια, η αναδυόμενη βουλγαρική δύναμη ενισχυόταν, ο Μακεδονικός Αγώνας εντεινόταν και η Οθωμανική Αυτοκρατορία μοίραζε φρούδες ελπίδες στους υπόδουλους πληθυσμούς, μέσω των ιδεών που προσκόμιζε η Επανάσταση των Νεότουρκων (11 Ιουλίου 1908). Ωστόσο η Κωνσταντινούπολη είχε θέσει σε εφαρμογή ένα ευρύτατο πρόγραμμα ναυτικών εξοπλισμών, καθώς είχε καταστεί σαφές στους Οθωμανούς ότι η μεγιστοποίηση της ναυτικής ισχύος της αυτοκρατορίας θα αποθάρρυνε το Ελληνικό Βασίλειο να παρέμβει και να λύσει υπέρ του το «φλέγον» Κρητικό Ζήτημα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Ράλλη προωθούσε την ιδέα της ελληνο-τουρκικής ομοσπονδίας, μέσω της τελωνειακής ενοποίησης, ασπαζόμενη το όραμα της «Οργάνωσης της Κωνσταντινούπολης» περί ενός ελληνο-τουρκικού ανατολικού κράτους!

Η Αθήνα είχε αργήσει να συνειδητοποιήσει στον βαθμό που άρμοζε την αξία της ναυτικής ισχύος, καθώς μόλις το 1907 είχε συγκροτηθεί το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Το βάρος της ήττας το 1897 σε συνδυασμό με την πολιτική αναταραχή, είχαν αφήσει το Βασιλικό Ναυτικό σε οικτρή κατάσταση. Το 1909 ο στόλος αποτελείτο από οκτώ αντιτορπιλικά (τέσσερα τύπου «Νίκη» και τέσσερα τύπου «Θύελλα») και ως κύριες ναυτικές μονάδες διέθετε τα τρία παλαιά και ακατάλληλα θωρηκτά (παραγγέλθηκαν επί Τρικούπη το 1890) «Υδρα», «Σπέτσαι» και «Ψαρά». Τα θωρηκτά αυτά διέθεταν παλαιού τύπου λέβητες και πυροβολικό βραδείας βολής

Η Βίβλος των Α/ΓΕΣ" - ;Άρθρο-κόλαφος του προέδρου της ΕΑΑΣ .

Ο πρόεδρος της ΕΑΑΣ (Ένωση Αποστράτων Αξκων Στρατού), που είναι το θεσμικό όργανο των αποστράτων του στρατού ξηράς, ο Αντγος ε.α.  Παντελής Μαυροδόπουλος, με ένα αρθρο καταπέλτης θέτει τα πράγματα στην πραγματική του διάσταση, για αυτά που συμβαίνουν στον στρατό ξηράς και κατ' επέκταση στις ΕΔ.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, που ο αποχωρών από την προεδρία στρατηγός Μαυροδόπουλος με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο αναφέρεται σε αυτά που όλοι γνωρίζουμε, αλλά δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία.
Διαβάστε το άρθρο του όπως δημοσιεύτηκε στην Εθνική Ηχώ και θα καταλάβετε.
Γράφει ο Αντγος α.ε.
Παντελής Μαυροδόπουλος
Πρόεδρος ΕΑΑΣ
Όταν μετά από χρόνια, που εμείς θα έχουμε παρέλθει, εάν κάποιος μετα- γενέστερος μελετώντας τους χρόνους θητείας των Αρχηγών του ΓΕΣ και προσπα- θώντας να βγάλει κάποια συμπεράσματα από το χρόνο αυτών (έναρξη και πέρας ) σίγουρα θα απορήσει με τη θητεία των τελευταίων τριών Αρχηγών, η οποία ως προς την διάρκεια της θα του θυμίσει άλλους οργανισμούς. Επίσης αν τη συγκρίνει και με αντίστοιχη άλλων Στρατών θα αχθεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται περί παγκόσμιας πρωτοτυπίας.

ΣΥΡΙΖΑ και Άμυνα, έχει ‘βαθύ κράτος’ και ποιας απόχρωσης;

Από ότι φαίνεται βιαστήκαμε να μιλήσουμε για «άνοιγμα στον ρεαλισμό» του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά τα ζητήματα Άμυνας, όπως είχαμε γράψει αμέσως μετά την παρουσίαση των θέσεων του κόμματος για την Άμυνα πριν δυο βδομάδες. Μάλλον απόψεις περί «εθνικής στρατιωτικής σκέψης» και «εθνοκεντρικής» άμυνας, που ακούστηκαν στην παρουσίαση, αποδείχθηκε πολύ βαριές για τα στομάχια του αριστερίστικου «βαθέως κράτους» του ΣΥΡΙΖΑ.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Μερικές μέρες μετά την εκδήλωση, η Εφημερίδα των Συντακτών, με άρθρο που το υπέγραφε μέλος της γνωστής ομάδων των «Ιών» της παλιάς Ελευθεροτυπίας, έκανε μια πρωτοφανή προσωπική επίθεση σε έναν εκ των δύο εισηγητών της εκδήλωσης, τον καθηγητή Κώστα Γρίβα,παρουσιάζοντάς τον, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως την αιχμή του δόρατος κάποιου «βαθέως εθνικιστικού κράτους» το οποίο εισέδυσε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ με σκοπό να επιβάλλει «ακροδεξιά» ατζέντα στα θέματα Άμυνας και εξωτερικής πολιτικής.

Το άρθρο αυτό ακολούθησε ακατανόητη αλλά επιδεικτική σιωπή από πλευράς του κόμματος, ενώ δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκρατία υποστήριζε, ότι ο Γρίβας υποχρεώθηκε σε άμεση απομάκρυνση από την επιτροπή Άμυνας κατόπιν πιέσεων «αριστερών» κύκλων του ΣΥΡΙΖΑ.

Απ’ ότι φαίνεται δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί δια της σιωπής το άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών και τις θέσεις του. Σε αυτήν την περίπτωση προκύπτουν κάποια ερωτήματα που χρήζουν απάντησης. Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί φαιδρές συνωμοσιολογικές απόψεις περί «βαθέως κράτους» που συνωμοτεί για να εισέλθει σε αυτόν και να τον αλώσει; Πιστεύει όντως παρόμοιες απόψεις που αγγίζουν τα όρια των θεωριών του τύπου «μας ψεκάζουν»;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι πιστεύει ότι θα μπορούσε ο Γρίβας, ή οποιοσδήποτε άλλος, να επιβάλλει στο κόμμα ακροδεξιά πολιτική ατζέντα; Δηλαδή, παραδέχεται εμμέσως ότι είναι κάποιου είδους ίδρυμα αποτελούμενο από νήπια ή από άτομα με ειδικές ανάγκες που δεν έχουν απόψεις και πολιτικές και ο πρώτος που έρχεται εκεί μπορεί να επιβάλλει τις δικές του; Τα στελέχη του δηλαδή, θεωρούν ότι χρήζουν ιδεολογικής προστασίας και έχουν αναθέσει παρόμοια καθήκοντα σε διάφορους κήνσορες, οι οποίοι παραδίδουν πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης κατά βούληση;

Τι ακριβώς εννοούν με τον όρο «ακροδεξιά» και «εθνικιστική πολιτική ατζέντα» σε θέματα Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής; Η αρθρογραφία του Γρίβα για τα σχετικά ζητήματαμονοπωλείται σχεδόν από κείμενα που επιχειρηματολογούν για αποφασιστική ενίσχυση τωνελληνορωσικών σχέσεων. Επίσης, έχει αρθρογραφήσει και επιχειρηματολογήσει κάποιες φορές υπέρ ακόμα και μιας στρατηγικής σχέσης με το Ιράν και ήταν ενάντιος γενικά με το δικό του σκεπτικό στο ενδεχόμενο ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας. Αυτές είναι οι εθνικιστικές θέσεις;

Σίγουρα είναι θέσεις που εμάς μας έχουν βρει κατά καιρούς αντίθετους και έχουμε ουκ ολίγες φορές αρθρογραφήσει και επιχειρηματολογήσει περί του αντιθέτου! Δημόσια συζήτηση διεξάγεται με τον τρόπο αυτό! Δηλαδή εμείς που σήμερα γράφουμε αυτές τις γραμμές, που μας κατατάσσουν οι «αξιολογητές»; Αν οι απόψεις του Γρίβα είναι οι εθνικιστικές ποιες είναι οι αντιεθνικιστικές;

Ο Κώστας Γρίβας είναι ένας άνθρωπος γνωστός στον χώρο της Άμυνας και καλός γνώστης των θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Τον γνωρίζουμε χρόνια και διαβάζουμε τα κείμενά του. Από ότι καταλάβαμε, συμμετείχε στην ομάδα Άμυνας ακριβώς γι’ αυτές του τις γνώσεις και αποπέμφθηκε όχι γιατί ήταν ανεπαρκής σε αυτές αλλά γιατί κατηγορήθηκε ότι δεν είχε τα σωστά… πολιτικά κριτήρια. Δηλαδή, για να το καταλάβουμε, ο ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται ότι όταν έλθει στην εξουσία θα επιλέξει ειδικούς για να στελεχώσει τους συγκεκριμένους τομείς σε επίπεδο δημόσιας διοίκησης, με βάση τα πολιτικά τους φρονήματα; Και ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν ποια είναι τα φρονήματα αυτά; Μήπως οι πιο εθνομηδενιστικές ανθυποσυνιστώσες του;

Όλες οι θέσεις του προγράμματος Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσιάσαμε και εμείς, μετά από όλα αυτά, τελικά ισχύουν ή δεν ισχύουν;

"Καμπανάκι" κτύπησαν οι τουρκικές "γέφυρες πολέμου" στα Επιτελεία: Άμεση ενίσχυση με 90 M1A1 Abrams

Η προκλητική προβολή των τουρκικών "γεφυρών πολέμου" και των συστημάτων διάβασης υδάτινων κωλυμάτων και γεφύρωσης AZMIM και SAMUR που "θα διευκολύνει πολύ την εισβολή/επιδρομή του τουρκικού Στρστού" όπως η ίδια η κρατική τουρκική τηλεόραση είπε εννοώντας τον Έβρο, έχει κτυπήσει "καμπανάκι" στο ΓΕΕΘΑ, αλλά και στο ΓΕΣ, όπου ο νέος Αρχηγός, αντιστράτηγος, Χ.Μανωλάς, φιλοδοξεί να ακολουθήσει την τακτική του προκατόχου του αντιστράτηγου Α.Τσέλιου και να επιμείνει σε σκληρές ασκήσεις με πραγματικά πυρά και την περαιτέρω ενίσχυση των ελληνικων δυνάμεων στην περιοχή.

Η πρώτη σημαντική ενίσχυση θα είναι η άφιξη των 90 Μ1Α1 Abrams τα οποία υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος της χρονιά θα έχουν αφιχθεί στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ή της Καβάλας.

Ήδη ομάδα αξιωματικών έχει ταξιδέψει στην Καλιφόρνια, επιλέχθηκαν τα 90 καλύτερα άρματα της νέας παρτίδας Μ1Α1 που έβγαλε από την υπηρεσία ο αμερικανικός Στρατός τα οποία το μόνο που θα χρειαστούν είναι μέσα επικοινωνίας για να υπάρξει ομογενοποίηση με τα ελληνικά.

Η ένταξη των Μ1Α1 σε μονάδες τη πρώτης γραμμής που μέχρι πρόσφατα χρησιμοποιούσαν Μ60Α3 θα αλλάξει προς το θετικό το ισοζύγιο ισχύος της ελληνικής πλευράς, αν και αυτά τα οχήματα θα αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα με τα LEO2HEL/A4: Την έλλειψη ΤΟΜΑ. Ενα θέμα για το οποίο θα υπάρξουν εξελίξεις, πάντως εντός του έτους. Ίσως μέχρι το τέλος του 2015 μεγάλοι αρθμοί ΤΟΜΑ να ενταχθούν στον Ελληνικό Στρατό σχεδόν ... δωρεάν, αν όλα πάνε καλά.

Εν πάση περιπτώσει το θέατρο επιχειρήσεων του Έβρου αποτελεί σήμερα ένα από τα τρία κύρια μέτωπα ελληνο-τουρκικής αντιπαράθεσης τόσο σε επίπεδο συμβατικών δυνάμεων όσο και σε επίπεδο ασύμμετρων – μη συμβατικών απειλών.

Τα άλλα δύο θέατρα, τα οποία είναι πρωτίστως αεροναυτικά, είναι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος – Κύπρος. Αλλά ο Έβρος είναι το μοναδικό μέτωπο που μπορεί να υπάρξει ελληνική μείζονα επιθετική ενέργεια.

Από τουρκικής πλευράς, στην Ανατολική Θράκη ολοκληρώθηκε η επιστροφή από τα τουρκοσυριακά σύνορα των μονάδων που είχαν κατευθυνθεί εκεί στο καλοκαίρι στο απόγειο της κρίσης και ... κάτι παραπάνω από συνεχίζεται η ενίσχυση ειδικά του πυροβολικού με νένα αυτοκινούμενα πυροβόλα Firtina και μεγάλους αριθμούς από βαλλιστικούς πυραύλους Kasirga.

Σύμφωνα με την "χαρτογράφηση" της τουρκικής διάταξης που έχει γίνει από ελληνικής πλευράς η τουρκική επιθετική διάταξη της 1ης Στρατιάς απέναντι στις ελληνικές δυνάμεις έχει ως εξής: :

-2^ο ΣΣ που εδρεύει στη Καλλίπολη (Gelibolu) στην ομώνυμη χερσόνησο και είναι προσανατολισμένο έναντι της νότιας περιοχής του Έβρου όπου και ο τομέας της ελληνικής ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (XII Μ/Κ ΜΠ). Το 2^ο ΣΣ διαθέτει τέσσερις ταξιαρχίες: τις 4^η, 8^η και 18^η Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες Πεζικού (Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) και μία τεθωρακισμένη (95^η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία – 95^η ΤΘΤ).

Η 4^η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ εδρεύει στην Κεσάνη, η 8^η στο Τεκιρντάγκ, η 18^η στο Ορτακόι του Τσανάκαλε, και η 95^η ΤΘΤ στα Μάλγαρα. Επιπρόσθετα το 2^ο ΣΣ διαθέτει  το 102^ο Σύνταγμα Πυροβολικού (102^ο ΣΠΒ), το 5^ο Σύνταγμα Ειδικών Δυνάμεων το οποίο επανδρώνεται αποκλειστικά απο επαγγελματικό προσωπικό και είναι κυρίως αναπτυγμένο στην Ίμβρο,  και το 2^ο Σύνταγμα Μηχανικού (2^ο ΣΜΧ) που ιδρύθηκε μόλις το 2006, και το οποίο περιλαμβάνει ένα τάγμα μηχανικού μάχης και ένα τάγμα γεφυροσκευής (στο οποίο θα ενταχθούν δύο λόγοι γεφυροποιίας εξοπλισμένοι με μία συλλογή Samur (12 οχήματα) έκαστος.

-5^ο ΣΣ που εδρεύει στην Τυρολόη (Corlu) και είναι προσανατολισμένο έναντι της ελληνικής ΧVI Μ/Κ ΜΠ, στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου. Και αυτό το Σώμα

Το Πολεμικό Ναυτικό του 2021

Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει σήμερα 9 φρεγάτες τύπου S, εκ των οποίων οι 6 εκσυγχρονισμένες και 4 φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ-200ΗΝ που χρήζουν άμεσου εκσυγχρονισμού.

Όπως έγινε πρόσφατα γνωστό, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού αποφάσισε την αναστολή παροπλισμού των τριών εναπομείναντων υποβρυχίων Tύπου 209/1100 (κλάσης «ΓΛΑΥΚΟΣ»), τα οποία επρόκειτο να αντικατασταθούν από ισάριθμα νεότευκτα Τύπου 214 (κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ»). Τα τελευταία βρίσκονται στο τελικό στάδιο ναυπήγησης, μαζί με το εκσυγχρονισμένο ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) Τύπου 209/1200AIP, και παραμένουν στα ΕΝΑΕ λόγω των γνωστών προβλημάτων. Η ανωτέρω απόφαση σε συνδυασμό με την προμήθεια 6 συστοιχιών θα επιτρέψει στο Πολεμικό Ναυτικό να διατηρήσει σε υπηρεσία τα ισάριθμα υποβρύχια Τύπου 209/1100 και 1200 για μία οκταετία τουλάχιστον. Οι δραματικές περικοπές του αμυντικού προϋπολογισμού των τελευταίων ετών επέφεραν τεράστιο αλλά αναστρέψιμο (προς το παρόν) πλήγμα στο Πολεμικό Ναυτικό, κυρίως λόγω του περιορισμού των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και της απαξίωσης της επένδυσης άνω των δύο δισ. ευρώ στα υποβρύχια αναερόβιας πρόωσης Τύπου 214, το μοναδικό ίσως οπλικό σύστημα του ΠΝ που παρέχει δυνατότητες αποτελεσματικής εκτέλεσης αποστολών Θαλάσσιας Άρνησης (Sea Denial) σε ένα μελλοντικό θέατρο επιχειρήσεων στο Αιγαίο όπου οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα διατηρούν αυξημένες ικανότητες επιτήρησης/στοχοποίησης. Μια προσεκτική εξέταση σειράς δεδομένων επιτρέπει ασφαλείς προβλέψεις για τη διαμόρφωση των κύριων μονάδων στόλου του ΠΝ το 2021:

ΦΡΕΓΑΤΕΣ

Μετά τον παροπλισμό της φρεγάτας ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ (F463) τύπου S στις 18 Φεβρουαρίου 2013, η Διοίκηση Φρεγατών (ΔΦ/Γ) διαθέτει σήμερα τις φρεγάτες ΥΔΡΑ (F452), ΣΠΕΤΣΑΙ (F453), ΨΑΡΑ (F454), ΣΑΛΑΜΙΣ (F455) τύπου ΜΕΚΟ-200ΗΝ, τις εκσυγχρονισμένες ΕΛΛΗ (F450), ΛΗΜΝΟΣ (F451), ΑΔΡΙΑΣ (F459), ΑΙΓΑΙΟΝ (F460), ΝΑΒΑΡΙΝΟ (F461), ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ (F462) τύπου S καθώς και τρεις ιδίου τύπου που δεν υποβλήθηκαν σε πρόγραμμα Eκσυγχρονισμού Mέσης Zωής (ΕΜΖ), ΚΑΝΑΡΗΣ (F464), ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (F465) και ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ (F466). Η διατήρηση των τελευταίων σε υπηρεσία κρίνεται απαραίτητη για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα εκτελεστούν εργασίες ΕΜΖ στις τέσσερις φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ-200ΗΝ.

Η υλοποίηση προγράμματος ΕΜΖ στις ΜΕΚΟ-200ΗΝ κρίνεται σκόπιμη για την επέκταση του ορίου επιχειρησιακής ζωής τους μέχρι το 2030 και τη διατήρηση της σχετικής ισορροπίας ισχύος στο Αιγαίο. Το εύρος του πρόγραμματος ΕΜΖ είναι ευθέως ανάλογο της διαθέσιμης χρηματοδότησης, με κορυφαίες απαιτήσεις τη συντήρηση/γενική επισκευή των συστημάτων πρόωσης, την εγκατάσταση 3D ραντάρ SMART-S Mk2 μέσης/ μακράς εμβέλειας, την αναβάθμιση των ραντάρ ιχνηλάτησης και καταύγασης STIR 1.8 και την εγκατάσταση Συστήματος Διαχείρισης Μάχης (CMS) TACTICOS ώστε να επέλθει τυποποίηση με τις φρεγάτες τύπου S, τις TΠΚ Super Vita και τις κανονιοφόρους κλάσης ΜΑΧΗΤΗΣ. Πρόσθετες εργασίες αφορούν την

Η τουρκική πυραυλική απειλή - Υπαρκτή και θανάσιμη

Γράφει 
o
Χρήστος Κουτσογιαννόπουλος
Ταξίαρχος(εα)

MA.Διεθνείς Σχέσεις 
PhD.Επιχειρησιακή Οργάνωση. 


Σύμφωνα με δηλώσεις του καθηγητή  Yüce Altınbaşak επικεφαλής του Τουρκικού Κρατικού Ινστιτούτου Επιστημονικής Έρευνας (TÜBİTAK) στην εφημερίδα Χουριέτ η Τουρκία θα προχωρήσει το πυραυλικό της πρόγραμμα επενδύοντας ακόμη 100 εκατομμύρια δολάρια ώστε το 2016 να κατασκευάσει πύραυλο με εμβέλεια 2.500 χιλιομέτρων. Η σχετική απόφαση πάρθηκε σε ανώτατο επίπεδο μετά από εισήγηση του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός σε ομιλία του στη συνεδρίαση της επιτροπής Υψηλής Τεχνολογίαςδήλωσε «Το Ιράν κατασκεύασε πυραύλους με εμβέλεια 2500 χιλιομέτρων. Οι δικοί μας πύραυλοι πόση εμβέλεια έχουν; 150 χιλιόμετρα 300 χιλιόμετρα. Αυτό δεν μπορεί να είναι έτσι πρέπει να το βελτιώσουμε. Το Ιράν το κατάφερε αυτό, γιατί να μην το κάνουμε κι εμείς;» και ζήτησε από τους ιθύνοντες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας να ξεκινήσουν τις εργασίες για την κατασκευή του τουρκικού πυραύλου των 2.500 χιλιομέτρων. 

Η Τουρκία κατάφερε να αναπτύξει βαλλιστική τεχνολογία με κινεζική βοήθεια που δόθηκε κατά την δεκαετία του1990 .Ο βαλλιστικός πύραυλος Yildirim J-600Τ block 1 ήταν ο πρώτος που κατασκευάστηκε με ακτίνα δράσης τα 150 χιλιόμετρα. Συνεχίζοντας το πυραυλικό της πρόγραμμα η Τουρκία με σχεδίαση εγχώριων αμυντικών βιομηχανιών και σε συνεργασία με κινεζικές ανέπτυξε τον Yildirim block 2 με ακτίνα δράσης τα 300 χιλιόμετραΟ Τουρκικός Στρατός παρουσίασε επίσημα τον Yildirim block 2 στην παρέλαση της 30ής Αυγούστου 2007.

Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι μια τέτοια απόφαση για ανάπτυξη πυραύλου με εμβέλεια 2.500 χλμ θα παραβιάσει τις δεσμεύσεις της συνθήκης Missile Technology Control Regime (MTCR) για συστήματα έως 500 χιλιόμετρα και 300 kg μεταφορικής ικανότητας και θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ αλλά και άλλες χώρες στην περιοχή. Επί πλέον επισημαίνουν ότι ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας είναι να γίνει πυρηνική δύναμη αποκτώντας ανάλογη τεχνολογία εισάγοντας τα απαραίτητα υλικά και κατασκευάζοντας πυρηνικό όπλο και τον φορέα εκτόξευσης παράλληλα. Σε μια τέτοια περίπτωση η Τουρκία θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες στην απόκτηση της σχετικής τεχνογνωσίας αλλά και απαρτίων για την κατασκευή των πυραύλων που είναι δύσκολο ή και αδύνατον να  κατασκευαστούν εγχώρια.

Η Ελλάδα προκειμένου να ενισχύσει την αποτρεπτική της ικανότητα στο πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας θα αναγκαστεί να προμηθευτεί πυραυλικά και αντιπυραυλικά συστήματα. Στο παρελθόν είχε εκδηλωθεί έντονο ελληνικό ενδιαφέρον για το ρώσικο πυραυλικό σύστημα Iskander-E το οποίο αποτελεί την εξαγωγική έκδοση του Iskander-M (SS-26 Stone κατά ΝΑΤΟ).

Το κορυφαίο ρωσικό σύστημα παρουσιάστηκε επίσημα στο ΓΕΣ όταν έγινε γνωστό το τουρκικό πρόγραμμα ανάπτυξης βαλλιστικών βλημάτων ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, μετά τη δημόσια παρουσίαση του Yildirim block 2 στην παρέλαση της 30ης Αυγούστου 2007 το ΓΕΕΘΑ

Όταν οι διανοούμενοι μηρυκάζουν βολικά στερεότυπα για τις ΕΔ

Για τις απίθανες γραφικότητες που μπορεί να γράφουν και να υπογράφουν άνθρωποι του πνεύματος τα έχουμε ξαναπεί. Είναι πραγματικά ασύλληπτο… είναι όμως και χρήσιμο. Διότι, πολύ απλά, σου δίνεται η ευκαιρία να διαπιστώσεις, ότι εάν άνθρωποι αυτού του επιπέδου είναι τόσο εκτός πραγματικότητας, τι να σου κάνει ο απλός κοσμάκης…

Το παρακάτω άρθρο ανήκει στον Παντελή Μπουκάλα, διαπρεπή – κατά τα άλλα – αρθρογράφο της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», ασχέτως εάν κάποιος συμφωνεί μαζί του ή όχι, είναι ένας άνθρωπος με τη δική του πορεία η οποία και είναι αναμφισβήτητα σεβαστή. Ας δούμε λοιπόν μέρος του άρθρου του για τους εξοπλισμούς και τις μίζες και με διαφορετικό χρώμα κάποια δικά μας σχόλια:

«Μιράζ οι Γάλλοι; Μιζάζ εμείς. Απάτσι και Φάντομ οι Αμερικανοί; Αρπάτσι και Άφαντομ εμείς.

Θυμάται κανείς έρευνες της κοινής γνώμης των τελευταίων χρόνων, που έφερναν πολύ ψηλά τον στρατό στην κλίμακα της αξιοπιστίας. Και εικάζει ότι μάλλον θα έχουν αλλάξει τα πράγματα και οι αριθμοί, έπειτα από τις πρόσφατες αποκαλύψεις, σύμφωνα με τις οποίες οι μίζες δεν περιορίστηκαν στο πολιτικό προσωπικό, αλλά επεκτάθηκαν και στο στρατιωτικό• σε αξιωματικούς δηλαδή, ακόμα και κάποιους με πολλά γαλόνια και υψηλή θέση. Μένει να αποδειχθεί φυσικά και στο δικαστήριο, αλλά το κύρος ετρώθη ήδη.

Εμείς δεν θα βάζαμε πάντως και στοίχημα, ενώ το συμπέρασμα είναι και τραγικά αυθαίρετο. Δηλαδή εάν σε μια εφημερίδα ή σε έναν ιστοχώρο, ένας δημοσιογράφος είναι σκάρτος αυτό θα σήμαινε κάτι για το μέσο; Στις Ένοπλες Δυνάμεις το ποσοστό είναι ακόμα πιο μικρό και ορμώμενοι από αρνητικές προδιαθέσεις να εξάγουμε τέτοια αυθαίρετα συμπεράσματα δεν είναι και πολύ έξυπνο. Οι μιζαδόροι ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία αγαπητέ. Παρεμπιπτόντως, η διατύπωση προσάπτει κατηγορία στα χαμηλότερα στελέχη; Καταλάβαμε καλά; Αυτό που αδυνατούμε παράλληλα να καταλάβουμε, είναι πως στη ευχή περιμένει κανείς μια επιδημία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας να αφήσει εντελώς ανέγγιχτο ένα τμήμα της.

"Η μπόχα από τις μίζες στους εξοπλισμούς και η "αφωνία" της ηγεσίας των ΕΔ"

Γράφει ο Δημήτριος Σούκερας 
MBA(ER)
 Αντισυνταγματάρχης (ΑΣ) ε.α

Όταν η Joe Mary Hatch μιλούσε για λόγια που διασκορπίζονται στον αέρα, για τις αληθινέςσκέψεις που κρύβονται πίσω από αυτά, για εκείνες τις πράξεις που εμφανίζονται στο προσκήνιο ,τις μη σχετιζόμενες με ιδέες και απόψεις που ήδη έχουν εκφραστεί, αλλά και για το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών πάνω στον καμβά της ιστορίας, επουδενεί δεν είχε στο μυαλό της την Ελλάδα και όλα όσα συμβαίνουν σε αυτήν, στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, ακόμη και σήμερα στην αυγή του 2014.

Όλα αυτά γράφονται γιατί ως λαός οι Έλληνες από καιρό έχουμε αφενός χορτάσει από πληθώρα λόγων, αλλά και από ένδεια έργων και βέβαια έχουμε ήδη πειστεί πως πολλοί έλεγαν άλλα από εκείνα που πίστευαν και από την πίσω πόρτα έπρατταν διαφορετικά. Και αν στον χώρο της Εθνικής Άμυνας τα πολλά λόγια δεν μπορεί να είναι ζητούμενο, τίθεται όμως θέμα εύρεσης «του μαέστρου» ,εκείνου που θα είναι υπεύθυνος για την τήρηση του «μέτρου και επιβολής της ισορροπίας».

Ποια είναι άραγε σήμερα εκείνη η κατάσταση ,της οποίας έχει τελείως χαθεί ο έλεγχος; Μα είναι τόσο απλή η απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει το καπάκι της αποχέτευσης και αναδίδεται από την μία το ένα σκάνδαλο «μιζών» πίσω από το άλλο, γεμίζοντας της σκέψη του Ελληνικού λαού με ευμεγέθη ψήγματα βεβαιότητας, ότι το μεγάλο πλήθος των προμηθειών στις Ένοπλες Δυνάμεις σχετιζόταν και εκτελούνταν με βασικό κριτήριο τον αριθμό των μηδενικών που θα μπορούσαν να καταλήξουν στις τσέπες των πολιτικών προϊσταμένων της εκάστοτε κυβέρνησης;
Από την άλλη, στην άλλη πλευρά της τραμπάλας κείτονται οι καρδιές των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων με τις οικογένειές τους, οι οποίες περιφέρονται πλέον γύρω από ένα «εργασιακό περιβάλλον» που έχει από καιρού απωλέσει το σημείο ισορροπίας του, λόγω όχι μόνο του πολλαπλού οικονομικού τραυματισμού που προκάλεσαν οι δυσανάλογες οικονομικές μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά και μερισμάτων του μνημονίου, αλλά κυριότερα από την ξεκάθαρη, ξεδιάντροπη και απροκάλυπτη συμπεριφορά ταπεινών συναισθημάτων της καθεστηκύος τάξης έναντι των υπερασπιστών του Ελληνικού Imperium.Άραγε στην μέση δεν βρίσκεται κανείς;


Με βάση την οργάνωση και δομή των Ενόπλων Δυνάμεων στον ρόλο του ενδιάμεσου υπάρχουν οι Ανώτατοι Αξιωματικοί, που έναντι των λοιπών υφισταμένων τους, αλλά και των οικογενειών τους τουλάχιστον, φέρουν ακεραία την ηθική ευθύνη της προάσπισης της ιδέας τόσο του Στρατεύματος ως Οργανισμού συνολικά, αλλά και του Σώματος των Αξιωματικών, αλλά και των λοιπών στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού εκείνοι απαιτούν την απόλυτη πειθαρχία ως αποκλειστικό καθήκον των νεωτέρων στελεχών. 


Είναι πράγματι αστείο, από την μία να υπάρχει μια κάστα, «οι πολιτικοί», οι οποία με εκπρόσωπούς τους, πάντοτε το σχήμα που ηγείται της εκάστοτε της κυβέρνησης, να είναι υπεύθυνη κατά νόμο, για τα πάντα συμβαίνοντα πραγματοποιούμενα και μη, στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων και της Εθνικής Άμυνας και από την άλλη απλά να κείτονται «οι ένστολοι», «οι αντιπαραγωγικοί», «οι αυτιστικοί» , «οι πραξικοπηματίες» και τελευταία «τα λαμόγια» εκείνα που ενδεχομένως «βούτηξαν το δάχτυλο τους στο μέλι του βάζου όμως πάντα των πολιτικών» χωρίς να ακούγεται το παραμικρό από «τις ντουντούκες της σιγής» , στα όρια ενός Imperium τελείως φθαρμένου, που κάποιοι το δρομολογούν να ηττηθεί χωρίς μάχη, καταστρέφοντας όχι μόνο την χώρα, αλλά ίσως για πολύ καιρό και την νικηφόρα κουλτούρα

Αλλαγή στρατιωτικής ηγεσίας;

 Μήπως να την αφήσουν ήσυχη;

Του Σάββα Δ. Βλάσση
 εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Κάθε χρόνο, πριν τις εορτές των Χριστουγέννων, αρχίζουν να διακινούνται σενάρια για τις επικείμενες κρίσεις της στρατιωτικής ηγεσίας τον προσεχή Μάρτιο. Αυτή την φορά, τα σενάρια «εμπλούτισε» η ματαίωση απογειώσεως του αεροσκάφους VIP, που δεν επέτρεψε το ταξίδι του πρωθυπουργού στο Αζερμπαϊτζάν. Υποτίθεται, ότι το περιστατικό έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο, που θα «μετρήσει»... Κάπου αλλού γράφτηκε ότι, επειδή στην Τουρκία εκδηλώθηκε αστάθεια, πρέπει να αλλάξει οπωσδήποτε τώρα η στρατιωτική ηγεσία, ώστε η νέα να προλάβει την τουρκική αστάθεια στην κορύφωσή της... Το διαζύγιο ορισμένων με την λογική, είναι μόνιμο.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν άπαντες, είναι ότι η αλλαγή της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να είναι πολιτική απόφαση, αλλά δεν μπορεί να ευτελίζεται ως θεσμική διαδικασία, χάριν και μόνο εξώφθαλμων κομματικών ή προσωπικών σκοπιμοτήτων. Και με τόσο «σοβαρά» κριτήρια μάλιστα, όπως προσωπικές γνωριμίες, συγγένειες ή τοπικισμούς. Η αλήθεια είναι ότι αυτό συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, μετά τις έκτακτες και μαζικές κρίσεις στα τέλη του 2011, από τον ανεκδιήγητο Πάνο Μπεγλίτη. Έκτοτε, ο Στρατός Ξηράς είναι ο πιο «δοκιμασμένος» Κλάδος, με διαδοχικές αλλαγές Αρχηγών, εξαιτίας της παραιτήσεως Ζιαζιά, ως διαμαρτυρία στις τελείως άκομψες πολιτικές πιέσεις που δέχθηκε και της αδικαιολόγητης πρόωρης αντικαταστάσεως του διαδόχου του Γκίνη, λίγους μήνες μετά. Ως αποτέλεσμα, η σημερινή ηγεσία του ΓΕΣ, διακρίνεται μεν από ικανούς αξιωματικούς που υπόσχονται και μπορούν να αποδώσουν πολλά, πλην όμως, στερούνται της απαραίτητης πείρας, εξαιτίας της ραγδαίας προωθήσεώς τους στους ανώτατους βαθμούς. 

Θα παρατηρούσαμε δε, πως η έλλειψη εμπειρίας είναι συσσωρευμένη, δεδομένου ότι αυτή εκδηλώνεται από τον βαθμό του ταξιάρχου κιόλας! Με έναν χρόνο, ή και λιγότερο, κάθε φορά, στον βαθμό του ταξιάρχου, του υποστρατήγου και του αντιστρατήγου, κατά την πρακτική των τελευταίων ετών, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι ένας ανώτατος αξιωματικός έχει τις απαραίτητες παραστάσεις κι εμπειρίες που θα τον οπλίσουν στο τέλος με την αναγκαία αυτοπεποίθηση, ώστε να εκτελέσει τα καθήκοντα του Αρχηγού. Παλαιότερα, ένας ταξίαρχος, υποστράτηγος και αντιστράτηγος, συμπλήρωνε υπηρεσία στον αυτό βαθμό σε τουλάχιστον δύο θέσεις, πριν φτάσει να διεκδικήσει την Αρχηγεία. Αυτό όμως δεν ισχύει τα τελευταία αρκετά χρόνια, όπου ταξίαρχοι τοποθετούνται για μερικούς μήνες στην διοίκηση κάποιας ταξιαρχίας, κατόπιν σε μεραρχία ή στρατηγείο για κανά χρόνο κι έχουν φθάσει ήδη στον βαθμό του αντιστρατήγου! Αυτό το άνευ ξέφρενο και παράλογο «σπριντ», πρέπει να σταματήσει κάποτε. Χρειάζεται ένα «φρενάρισμα» και επιστροφή στην ομαλότητα, στο «ρελαντί». Παλαιότερα, ένας Α/ΓΕΣ είχε περάσει ήδη δύο έτη ως Σωματάρχης κι εν συνεχεία άλλα τόσα στην θέση του ΓΕΠΣ ή του διοικητού 1ης Στρατιάς. Και είχε προηγηθεί τουλάχιστον μια τριετία ή τετραετία στους βαθμούς του ταξιάρχου και του υποστρατήγου. Εκ των πραγμάτων, υπήρχε μια ωρίμανση. Σήμερα η αλυσίδα αυτή έχει συντομεύσει αδικαιολόγητα.

Επανερχόμενοι στο σήμερα, η παρούσα στρατιωτική ηγεσία μπορεί να χαρακτηρισθεί ως καλή και ισορροπημένη. Θεωρούμε ότι αξίζει να τονισθεί, η παρουσία του Στρατηγού Κωσταράκου στην θέση του Α/ΓΕΕΘΑ. Αν και ο

Εξοπλισμοί: Γνωρίζετε τον Πλωτάρχη Κοντόσταυλου διεφθαρμένα κατακάθια;

Σάλο έχει προκαλέσει το σίριαλ των καταθέσεων Κάντα, ενώ αντιπρόσωποι εταιριών οπλικών συστημάτων που ακολουθούν, έχουν αρχίσει και «τραγουδούν» έχοντας ανοίξει διάπλατα την πόρτα για την αποκάλυψη υποθέσεων χρηματισμού της ιεραρχίας της πολιτικής και ορισμένων εκ της στρατιωτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Του Μιχαήλ Βασλείου

Όποιος ζητούσε έπαιρνε, είναι ένα πρώτο λίγο βιαστικό συμπέρασμα που βγαίνει από τις αποκαλύψεις. Όποιος δηλαδή είχε κάποιον ρόλο στη θεσμοθετημένη διαδικασία της προμήθειας,μπορούσε έτσι απλά να κοινοποιήσει στον αντιπρόσωπο ότι η υπογραφή του δεν εξαρτάται από τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά από ιδιοτελείς υπολογισμούς και ο αντιπρόσωπος φρόντιζε να ικανοποιεί, σε κάποιον έστω βαθμό αυτές τις απαιτήσεις, για να προχωρήσει η προμήθεια.

Δυστυχώς, εάν κάποιος έχει αποφασίσει να χρηματιστεί, δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει, εάν το ίδιο το σύστημα εντός του οποίου λειτουργεί είναι άκρως διεφθαρμένο, βοηθά δηλαδή… στην ανάδειξη της ανηθικότητας του προσώπου. Και τώρα μπλέξαμε στο γνωστό: «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;», αφού ο «μεταμεληθείς» Κάντας λέει ότι του έφερναν τα λεφτά και οι αντιπρόσωποι ότι τα ζητούσε… Ένα δεδομένο, της ενδημικής διαφθοράς, στο οποίο από ό,τι φαίνεται, φρόντισαν όλοι να προσαρμοστούν.

Προσαρμόστηκαν οι εταιρίες υποψήφιοι προμηθευτές, διότι στόχος τους ήταν να πουλήσουν. Φαίνεται πως γνώριζαν, ότι εάν δε «λαδώσουν», δεν υπήρχε περίπτωση να πετύχουν τον στόχο τους. Αυτό θα είχε επιπτώσεις στις γραμμές παραγωγές, θα μειωνόταν το έργο, άρα θα γινόντουσαν απολύσει, θα υπέφερε η οικονομία της χώρας από την οποία προερχόταν η κάθε εταιρία. Την ίδια στιγμή, θα καθόταν και θα έβλεπε τον όποιον νικητή ανταγωνιστή του, για τον οποίον θα γνώριζε πολύ καλά το πώς ακριβώς επικράτησε στον διαγωνισμό.

Άρα, εν ολίγοις, θα ήταν ένα τεράστιο κορόιδο… Και οι κυβερνήσεις φυσικά γνώριζαν τα πάντα, για να μην πάμε ένα βήμα παρακάτω και αναφέρουμε, ότι τέτοια περιστατικά αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πιάσεις πολιτικούς και αξιωματούχους με το χέρι μέσα στο… βάζο με το μέλι και στη συνέχεια να τους καταστήσει για όλη την πολιτική τους

Όλη η αλήθεια για το αποβατικό πλοίο που οι Τούρκοι ονομάζουν "αεροπλανοφόρο"

Επιμέλεια : Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗ

Η Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας  (SSIK) της Τουρκίας στην οποία επικεφαλής είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Ερντογάν, έκανε την επιλογή της για ποια από τις τουρκικές εταιρείες θα αναλάβει την κατασκευή του μεγαλύτερου πλοίου των
ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας , το ονομαζόμενο ''αεροπλανοφόρο'': Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται περί  ενός πλοίου τύπου LPD (''Αποβατικό Δεξαμενόπλοιο'' ή αμφίβιο επιθετικό ) που θα παρέχει υπηρεσίες μείζονος πλωτής στρατιωτικής βάσης με ελικόπτερα.

Η  Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας , έκανε λοιπόν την επιλογή της  για την κατασκευή του μεγαλύτερου πλοίου των ναυτικών δυνάμεων, της Τουρκιας αξίας 3 δις δολ. Εάν οι συνομιλίες λήξουν θετικά,γράφει,  το αποβατικό πλοίο των 19 χιλ. τόνων θα το αναλάβει το ναυπηγείο Σεντέφ (SEDEF ) η οποία ενήργησε στην προσφορά ως εκπρόσωπος της ισπανικής ναυπηγικής εταιρείας Navantia με ένα σχέδιο βάσει του ισπανικού Juan Carlos I, το οποίο προηγουμένως κατασκευάστηκε για το Ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό.. Πρόκειται όμως για μια  απόφαση που ίσως έχει φόντο τις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία!

Η υπόθεση παρουσιάζει μέχρι τώρα πολλά σκαμπανεβάσματα, λόγω της στρατιωτικής,πολιτικής αλλά και επιχειρηματικής σημασίας της απόφασης.
Τον περασμένο Ιανουάριο η  Τουρκία ανέβαλε την λήψη απόφασης για το αεροπλανοφόρο -ελικοπτεροφόρο από τη αρμόδια επιτροπή , την οποία όμως λίγο νωρίτερα εμφάνιζε ως βεβαία πρωτοσέλιδο δημοσίευμα.Σύμφωνα λοιπόν με εκείνο το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Habertürk («Χαμπέρτουρκ» με τίτλο « 3 Μάγκες για το Αεροπλανοφόρο»,  επρόκειτο να γίνει σε λίγες ημέρες σύσκεψη  υπό την προεδρία  του κ. Ερντογάν στην οποία θα παρθούν,έλεγε,  αποφάσεις για την κατασκευή του πλοίου. Η εφημερίδα ανέφερε τότε πως 3 τουρκικοί όμιλοι έχουν παρουσιάσει τα σχέδια τους τις προτάσεις τους για το τουρκικό αεροπλανοφόρο το οποίο θα είναι έτοιμο σε περίπου 6 χρόνια και θα κοστίσει 3 δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι όμιλοι που ανταγωνίζονταν

Ήταν, έγραφαν τότε τα ΜΜΕ, ένας''πόλεμος προσφορών'' από τρεις μεγάλες τουρκικές εταιρίες προκειμένου να αναλάβουν την κατασκευή .
Οι τρεις που ανταγωνίζονταν  για να αναλάβουν αυτό το σημαντικό  εγχείρημα ήταν οι όμιλοι Κοτς, Καλκάνογλου και Καλκαβάν.
Συγκεκριμένα οι τρεις εταιρείες που διεκδικούσαν την κατασκευή του είναι:

-Η RMK Marine, ιδιοκτησίας του ομίλου Κοτς, του μεγαλύτερου ομίλου επιχειρήσεων στην Τουρκία και από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης·

Νέα στοιχεία στο φως από την κατάθεση του Π.Ευσταθίου που βρίσκεται σε εξέλιξη – Αύριο η “καυτή” ομολογία του Δ.Παπαχρήστου

Νέα στοιχεία για την διακίνηση μαύρου χρήματος για την υπογραφή εξοπλιστικών προγραμμάτων αναμένεται να δώσουν στους ανακριτές δυο εκ των φερόμενων ως πρωταγωνιστών στην υπόθεση, ο 83χρονος Πάνος Ευσταθίου αλλά και ο Δημήτρης Παπαχρήστου, τους οποίους κατονόμασε στην μαραθώνια απολογία του ο Αντώνης Κάντας, «νούμερο 3» στην ιεραρχία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας επί θητείας Άκη Τσοχατζόπουλου.

Ειδικότερα, ενώπιον των ανακριτών Γαβριήλ Μαλλή και Ι. Σταυρόπουλου βρίσκεται από τις εννέα το πρωί της Πέμπτης ο Π. Ευσταθίου ο οποίος φέρεται να έδωσε μίζα στον Αντώνη Κάντα ύψους 1,5 εκατ. ευρώ για δύο συμβάσεις εξοπλιστικών: Τα γερμανικά υποβρύχια τύπου 214 και τα αντιαεροπορικά τύπου Asrad. Ακόμη, σύμφωνα με το protothema.gr, ένα εκατ.ευρώ (με τη σημερινή ισοτιμία) είχε δώσει ο Πάνος Ευσταθίου στον Αντώνη Κάντα επί κυβέρνησης Ζολώτα το 1989 για την αναβάθμιση των αρμάτων Μ48, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα ισχυρίστηκε ο προφυλακισμένος πρώην διευθυντής Εξοπλισμών.

Σύμφωνα με το Μιχάλη Δημητρακόπουλο, συνήγορο του Πάνου Ευσταθίου, ο υπέργηρος επιχειρηματίας είναι έτοιμος να συνεργαστεί με τις αρχές και να κατονομάσει πρόσωπα που έχουν εμπλακεί στη διακίνηση μαύρου χρήματος. Ο Πάνος Ευσταθίου, ο οποίος έχει ήδη δώσει κατάθεση και στην Εισαγγελία της Βρέμης, δραστηριοποιείτο από τη δεκαετία του ’80 ως αντιπρόσωπος της Atlas Elektroniks στην Ελλάδα, που είχε αναλάβει να εξοπλίσει τα υποβρύχια με σόναρ στο πλαίσιο της σύμβασης «Ποσειδώνας 2». Επρόκειτο για σύμβαση αναβάθμισης των υποβρυχίων που υπογράφτηκε το 2002 επί θητείας Γιάννου Παπαντωνίου.

Έτοιμος, όμως, να συνεργαστεί με τις δικαστικές αρχές εμφανίζεται ο αντιπρόσωπος γερμανικής εταιρείας Δημήτρης Παπαχρήστος, ο οποίος συνελήφθη με ένταλμα του ανακριτή κατά της Διαφθοράς Σπύρου Γεωργουλέα για τις μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα. Ο προφυλακισμένος Αντώνης Κάντας είχε κατονομάσει τον Δ. Παπαχρήστο ως το πρόσωπο εκείνο που τον δωροδόκησε με συνολικά 750.000 ευρώ για την προμήθεια των αυτοκινούμενων γερμανικών πυροβόλων PZH 2000.

Μέσω των συνηγόρων του ο Δ. Παπαχρήστος δηλώνει έτοιμος να συνεργαστεί με τις δικαστικές αρχές αύριο Παρασκευή, ημέρα κατά την οποία αναμένεται να απολογηθεί μετά την προθεσμία που ζήτησε και έλαβε από τους ανακριτές. Το όνομα του Δ. Παπαχρήστου αναφέρεται επίσης στην απολογία του Αντώνη Κάντα, ο οποίος είχε αναφέρει ότι ο συγκατηγορούμενος του τον δωροδόκησε με 750.000 ευρώ για την προμήθεια ενός εξοπλιστικού συστήματος.

http://armynews.gr