Με τον Σάββα Ιακωβίδη
Φαίνεται πως Κυβέρνηση και κόμματα δεν γνωρίζουν το θεώρημα του πολιτικού σκασμού. Αν το γνώριζαν, θα είχαν σταματήσει αμέσως αυτήν την πρωτοφανή φαρσοκωμωδία γύρω από δημοσίευμα μιας τουρκικής εφημερίδας. Επίσης δεν φαίνονται να αντιλαμβάνονται το του Πυθαγόρα: «Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν». Δηλαδή, πρέπει να σωπαίνεις ή να λες κάτι καλύτερο από τη σιωπή. Η Κυβέρνηση και κόμματα, ούτε σιωπούν ούτε λέγουν κάτι καλύτερο από τη σιωπή.
Εδώ και πέντε ημέρες, Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ, κατά κύριο λόγο, με τη συνεπικουρία του επιτήδειου ΔΗΚΟ, έχουν εξοργίσει τους πολίτες με την κωμική αντιπαράθεσή τους για ένα δημοσίευμα της «Χουριέτ». Έχουν την εντύπωση, προφανώς, ότι οι πολίτες δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να παρακολουθούν τις κοκορομαχίες τους. Διαπράττουν μέγα λάθος! Οι νούσιμοι πολίτες κουράστηκαν! Όχι μόνο «δεν φακκούν πενιάν» γι’ αυτές τις τραγικές αστειότητες αλλά και διερωτώνται με έκδηλη οργή: «Μα, δεν έχουν άλλη δουλειά παρά να σκοτώνονται μεταξύ τους και να συνθλίβονται στο πιεστήριο μιας σεσημασμένης τουρκικής εφημερίδας»;
Η σκληρή αντιπαράθεση Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για ένα δημοσίευμα, την ουσία του οποίου δεν διαψεύδει κανείς, επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους των σκεπτόμενων πολιτών. Αν για ένα δημοσιογραφικό κείμενο, Κυβέρνηση, ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ σκοτώθηκαν κυριολεκτικά και επιδόθηκαν σε στιγματισμούς, αφορισμούς, ύβρεις και χαρακτηρισμούς, τι θα συμβεί στα πραγματικά μεγάλα, κρίσιμα και άλυτα;
Διερωτώνται πάλι οι πολίτες: «Μα, αυτοί διαχειρίζονται ή θα διαχειριστούν τις τύχες του δύσμοιρου και δύστηνου αυτού τόπου; Αυτοί θα υπερασπίσουν τα συμφέροντα και τα δίκαιά του; Αυτοί θα αντιμετωπίσουν την αδιστακτότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας; Αυτοί θα διαπραγματευτούν με ξένους; Με ποια σοβαρότητα; Με ποια υπευθυνότητα; Με ποια, κυρίως, αξιοπιστία και πειστικότητα;». Οι σκεπτόμενοι πολίτες δεν έχουν ψευδαισθήσεις, ούτε κομματικές παραισθήσεις.
Όλοι αυτοί πρώτα νοιάζονται για τη νομή και διανομή της εξουσίας, για τις θέσεις και τις καρέκλες τους, για το βόλεμα ημετέρων και τις συναλλαγές τους κι ύστερα για τον κατακτημένο τόπο και την επιβίωσή του. Νομίζουν, Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ότι μόνη έγνοια των πολιτών είναι οι κωμικές συγκρούσεις τους; Η έγνοια των πολιτών αφορά μόνο την επιβίωσή τους και το μέλλον των παιδιών τους.
Γι’ αυτό, θα ανέμεναν, αντί καβγάδων και ύβρεων, η Κυβέρνηση και τα κόμματα να συνέρχονταν σε συνεχείς παραγωγικές συσκέψεις, ώστε να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση, να ανορθώσουν την οικονομία, να ξεκαθαρίσουν ποια, επιτέλους, λύση θέλουμε στο Κυπριακό και πώς, προπάντων, θα διασφαλιστεί η επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού σε τούτα τα χώματα. Γι’ ακόμα μια φορά, Κυβέρνηση, κόμματα, υποψήφιοι, απογοητεύουν τους πολίτες οικτρά και βάναυσα.
Είναι ανίκανοι, απρόθυμοι, άτολμοι να αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων και να καταθέσουν σοβαρές προτάσεις και λύσεις εξόδου από τα φοβερά αδιέξοδα, στα οποία μας οδήγησε και η ανεπαρκής, ανεύθυνη και διαχρονικά εγκληματική πολιτική τους. Δυστυχώς, δεν έχουμε ηγέτες με ανάστημα, όραμα και ανιδιοτελή αγάπη για τον τόπο.
Έχουμε σπιθαμιαίους κομματάρχες και πολιτικάντηδες, που σφάζονται όπως τα κοκόρια, ενώ ο κυπριακός Τιτανικός βυθίζεται και ο τόπος πνίγεται σε ένα παρόν που δεν προμηνύεται κανένα ελπιδοφόρο μέλλον. Ποιος νοιάζεται; Πάντως όχι οι κομματάρχες και οι πολιτικάντηδες. Τώρα ασχολούνται με τη «Χουριέτ». Αύριο, ίσως, με τη «Μιλιέτ». Η Κύπρος ας περιμένει μάλλον τους εξωγήινους…
www.simerini.com.cy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου