Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Πετρέλαιο-αέριο: Να θυμηθούμε κάτι αφού η Δικαιοσύνη…

Επειδή βλέπουμε ότι η Δικαιοσύνη και οι εισαγγελείς της χώρας, είτε διότι αποφάσισαν να «αυτονομηθούν», όπως κάποιοι υποστηρίζουν, είτε διότι υφίσταται κυβερνητική βούληση να ανοίξουν όλα τα «θέματα», υπενθυμίζουμε ένα δημοσίευμα το οποίο καταγγέλλει συγκεκριμένα πράγματα αναφορικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της χώρας.
Του Μιχαήλ Βασιλείου
Έχουμε πολλές φορές υπαινιχθεί, ότι στην Ελλάδα το «παιχνίδι» ήταν μοιρασμένο σε όλα τα επίπεδα. Τα πάντα ήταν ελεγχόμενα. Οι κινήσεις ήταν αυστηρά προκαθορισμένες καιόποιος παραβίαζε τους «κανόνες» τον έτρωγε το… μαύρο σκοτάδι. Αυτό υποστηρίζουν από το πεζοδρόμιο και το καφενείο, έως τους επιστημονικούς κύκλους στην Ελλάδα, χωρίς κανείς να συγκινείται. Κάτι παρόμοιο φαίνεται πως συνέβαινε και στον τομέα των υδρογονανθράκων…
Ισχυρότατοι οικονομικοί παράγοντες που κερδοσκοπούσαν – κυριολεκτικά – σε βάρος του Έλληνα πολίτη, με το πολιτικό σύστημα, χωρίς εξαιρέσεις, να σιωπά επιδεικτικά, αφού η σχετική φημολογία θέλει τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα να «τάιζαν» πολλούς. Δηλαδή, παρασιτική και εγκληματική επιχειρηματική συμπεριφορά, με ηθικούς αυτουργούς τους δέσμιους «αποφασιστικούς παράγοντες».
Ως αποτέλεσμα, αυτά τα εγκληματικά – αν αληθεύουν οι καταγγελίες – στοιχεία, φέρονται να μπλόκαραν συστηματικά τις προσπάθειες να αξιοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, είτε αυτό αφορούσε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είτε τις «παραδοσιακές», όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Ως αποτέλεσμα, η χώρα έχει μείνει πολύ πίσω και η προοπτική εμφάνισης του σχιστολιθικού αερίου (shale gas) προσθέτει έναν σοβαρό «πονοκέφαλο» και αμφιβολία εάν η Ελλάδα θα μπορέσει και υπό ποιες προϋποθέσεις να επωφεληθεί, σε αντίθεση με την Κύπρο.
Εδώ φαίνεται δεν βρέθηκε – ή δεν επιβίωσε ποτέ – ένας Σόλωνας Κασσίνης, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το άθλιο αυτό παιχνίδι στις πλάτες του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαούεξακολουθεί να παίζεται με την παραδοσιακή παρελκυστική τακτική.
Πόσο άραγε θα χρειαστεί η ελληνική Δικαιοσύνη να ανοίξει και αυτόν τον φάκελο ώστε να διαπιστωθεί τι έγινε και τι δεν έγινε; Ποιος θα κάνει την αρχή; Πότε θα αρχίσει να ξηλώνεται και αυτό το «πουλόβερ»; Δεν καταδικάζουμε κανέναν. Διερεύνηση ζητούμε. Η λογική είναι απλούστατη.

Υπήρξε καθυστέρηση, ναι ή όχι; Εάν ναι, σε τι οφειλόταν; Υπήρχε δόλος; Εάν ναι, ποιοι ευθύνονται; Έχει κανείς το «στομάχι» να ανοίξει τον φάκελο για ορισμένους που θεωρούν τον εαυτό τους ένα βήμα κάτω από τον… Θεό τον ίδιο και αισθάνονται απρόσβλητοι;
Ας δούμε όμως το άρθρο (δεν είναι το μόνο με αυτό το περιεχόμενο, ενδεικτικά το παραθέτουμε):
Τρεις μήνες μετά τις εκλογές του 2004, Έλληνες επιστήμονες του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και του Τμήματος Φυσικών Πόρων του ΤΕΙ Κρήτης, είχαν δημοσίως χαρακτηρίσει την Ελλάδα «πετρελαιοφόρο χώρα» και είχαν τονίσει πως ήταν επιτακτική ανάγκη για προσπάθεια έρευνας για πετρέλαιο σε χερσαίες ή και παράκτιες περιοχέςνα στηριχθεί από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.
Και όλα αυτά στο 1ο συνέδριο για τις «Εξελίξεις στη Διαχείριση των Ορυκτών Πόρων και της Περιβαλλοντικής Γεωτεχνολογίας» (AMIREG 2004), το οποίο οι καθηγητές Δ. Μονόπωλης και Β. Κελεσίδης και ο δρ. Άγγελος Κελεσίδης, είχαν ανακοινώσει πως «ιεραρχώντας τις περιοχές της Ελλάδας με βάση τις πιθανότητες που υπάρχουν να βρεθεί πετρέλαιο, τα πρωτεία σ’ αυτές κατέχει η Ανατολική Ελλάδα (Αιγαίο), με Δυτική Ελλάδα (χερσαία και θαλάσσια) να ακολουθεί με έμφαση στο νότιο Ιόνιο, τρίτο το Βόρειο Ιόνιο και στην τέταρτη θέση η περιοχή της Κρήτης».

Δεν υπάρχουν σχόλια: