Ο πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων
Παραμονές των πιο διλημματικών και καθοριστικών εθνικών εκλογών στην Ελλάδα που πεθαίνει.
Γύρω της χορεύουν το χορό των κολασμένων κόμματα και υποψήφιοι «σωτήρες», οι οποίοι, εφαρμόζοντας το έθιμο, πίνουν τα ουζάκια τους και τις μπύρες, μετά από «ένα σκληρό προεκλογικό αγώνα»!
Την ίδια στιγμή –και ενώ οι υποψήφιοι σωτήρες ευωχούνται με τους φωτογραφικούς φακούς των τηλεοπτικών σταθμών- η Αττική ξανακαίγεται και γίνεται κρανίου τόπος από τις πυρκαγιές που την περιζώνουν.
Ο μανιασμένος αέρας, συντελεί στην ενίσχυσή τους και στο πέρασμά του αφανίζεται το παν. Ο «κυρίαρχος» λαός καταστρέφεται και ψήνεται ως πασχαλιάτικό αρνί.
Αν ζούσε ο Σολωμός θα έλεγε: Στις Αττικής την ολόμαυρη ράχη ολοφύρεται ο λαός με άδειο στομάχι!
Το πρόβλημα όμως για τους πολιτικούς Αυστραλοπιθήκους δεν είναι η εθνική καταστροφή, η οποία συνεχίζεται ολονυχτίς!
Το μεγάλο ενδιαφέρον και η ανησυχία των στυλοβατών του παρηκμασμένου και αποσυντεθημένου συστήματος εκδηλώνεται και για το βραδινό αγώνα ποδοσφαίρου της εθνικής μας ομάδας που διεξάγεται στη Βαρσοβία και όπου αντί για προβολείς φωτίζεται από τις πύρινες γλώσσες της καιομένης Αττικής!
Τα αποβλακωτικά ΜΜΕ μεταδίδουν τον αγώνα, αφού προηγουμένως τον ανέδειξαν ως το ύψιστο εθνικό θέμα «που κάνει υπερήφανους τους Έλληνες», τους οποίους μετέτρεψαν σε συγχυσμένη μάζα. Οι Έλληνες «ήρωες» βάζουν το γκολ και τα εκατομμύρια των... φιλάθλων παραληρούν σε κατάσταση «εθνικής υπερηφάνειας», ενώ κυβέρνηση και αρχηγοί των κομμάτων της σήψης «εκφράζουν τηλεγραφικώς τα συγχαρητήρια τους» γι’ αυτό το εθνικό επίτευγμα!
Πρόκειται για μια πελώρια συνειδητή κοινωνική απάτη του ανύπαρκτου κράτους, του οποίου οι κάθε λογής προπαγανδιστές προσπαθούν μεθοδικά να καλλιεργήσουν στις αποχαυνωμένες μάζες την αυταπάτη ότι ένα γκολ αποτελεί την πανάκεια των αξεπέραστων προβλημάτων τους.
Όταν ένας λαός καταντά να εναποθέτει τη ζωή του και την αξιοπρέπειά του στη νίκη της ποδοσφαιρικής ομάδας και σε ένα γκολ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ. Όσα περισσότερα γκολ, τόσο περισσότερη σήψη και κοινωνική αθλιότητα.
Όσο για τους επαγγελματίες «ήρωες», η εικόνα τούς έδειξε να τραγουδούν με το ζόρι τον Εθνικό μας Ύμνο ωσάν να το έκαναν από καταπιεστική αγγαρεία! Δεν γνωρίζω αν ανάμεσά τους ήταν και μερικοί αλλοδαποί που δεν ήξεραν τον Ύμνο.
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων
Παραμονές των πιο διλημματικών και καθοριστικών εθνικών εκλογών στην Ελλάδα που πεθαίνει.
Γύρω της χορεύουν το χορό των κολασμένων κόμματα και υποψήφιοι «σωτήρες», οι οποίοι, εφαρμόζοντας το έθιμο, πίνουν τα ουζάκια τους και τις μπύρες, μετά από «ένα σκληρό προεκλογικό αγώνα»!
Την ίδια στιγμή –και ενώ οι υποψήφιοι σωτήρες ευωχούνται με τους φωτογραφικούς φακούς των τηλεοπτικών σταθμών- η Αττική ξανακαίγεται και γίνεται κρανίου τόπος από τις πυρκαγιές που την περιζώνουν.
Ο μανιασμένος αέρας, συντελεί στην ενίσχυσή τους και στο πέρασμά του αφανίζεται το παν. Ο «κυρίαρχος» λαός καταστρέφεται και ψήνεται ως πασχαλιάτικό αρνί.
Αν ζούσε ο Σολωμός θα έλεγε: Στις Αττικής την ολόμαυρη ράχη ολοφύρεται ο λαός με άδειο στομάχι!
Το πρόβλημα όμως για τους πολιτικούς Αυστραλοπιθήκους δεν είναι η εθνική καταστροφή, η οποία συνεχίζεται ολονυχτίς!
Το μεγάλο ενδιαφέρον και η ανησυχία των στυλοβατών του παρηκμασμένου και αποσυντεθημένου συστήματος εκδηλώνεται και για το βραδινό αγώνα ποδοσφαίρου της εθνικής μας ομάδας που διεξάγεται στη Βαρσοβία και όπου αντί για προβολείς φωτίζεται από τις πύρινες γλώσσες της καιομένης Αττικής!
Τα αποβλακωτικά ΜΜΕ μεταδίδουν τον αγώνα, αφού προηγουμένως τον ανέδειξαν ως το ύψιστο εθνικό θέμα «που κάνει υπερήφανους τους Έλληνες», τους οποίους μετέτρεψαν σε συγχυσμένη μάζα. Οι Έλληνες «ήρωες» βάζουν το γκολ και τα εκατομμύρια των... φιλάθλων παραληρούν σε κατάσταση «εθνικής υπερηφάνειας», ενώ κυβέρνηση και αρχηγοί των κομμάτων της σήψης «εκφράζουν τηλεγραφικώς τα συγχαρητήρια τους» γι’ αυτό το εθνικό επίτευγμα!
Πρόκειται για μια πελώρια συνειδητή κοινωνική απάτη του ανύπαρκτου κράτους, του οποίου οι κάθε λογής προπαγανδιστές προσπαθούν μεθοδικά να καλλιεργήσουν στις αποχαυνωμένες μάζες την αυταπάτη ότι ένα γκολ αποτελεί την πανάκεια των αξεπέραστων προβλημάτων τους.
Όταν ένας λαός καταντά να εναποθέτει τη ζωή του και την αξιοπρέπειά του στη νίκη της ποδοσφαιρικής ομάδας και σε ένα γκολ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ. Όσα περισσότερα γκολ, τόσο περισσότερη σήψη και κοινωνική αθλιότητα.
Όσο για τους επαγγελματίες «ήρωες», η εικόνα τούς έδειξε να τραγουδούν με το ζόρι τον Εθνικό μας Ύμνο ωσάν να το έκαναν από καταπιεστική αγγαρεία! Δεν γνωρίζω αν ανάμεσά τους ήταν και μερικοί αλλοδαποί που δεν ήξεραν τον Ύμνο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου