Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Ιστορία για αγρίους

Ο πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου
Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων

Ο "συνωστισμός στη Σμύρνη", η κ. Ρεπούση και οι "ανιστόρητοι" Κ. Παπαρρηγόπουλος - Π. Καρολίδης - Γ. Κουχτσόγλου και Τ. Βουρνάς.
Επειδή η κάθε λογής αθλιότητα στη χώρα των αθλίων αποτελεί διαβατήριο επιστημονικής, κοινωνικής και πολιτικής ανόδου, θεώρησα σκόπιμο και αναγκαίο να παραθέσω τούτο το παράθεμα από τον ιστορικό Γιάννη Κουχτσόγλου, ο οποίος κλείνοντας το κεφάλαιο της Μικρασιατικής Καταστροφής, γράφει: "Οι Σύμμαχοι και ιδιαιτέρως οι Άγγλοι, επέδειξαν, κατά τας τραγικάς εκείνας στιγμάς, ανήκουστον αναισθησίαν. Τα πληρώματα των εν Σμύρνη ναυλοχούντων πολεμικών  τους πλοίων απέκοπτον τας χείρας και έθραυον τας κεφαλάς των δύστυχων εκείνων Ελλήνων που ενόμισαν ότι ημπορούσαν να εύρουν και άσυλον και προσωρινήν φιλοξενίαν εις τα πολεμικά σκάφη.
Έστρεψαν μάλιστα και τους προβολείς των πλοίων τους δια ν' απολαύσουν το μακάβριον και ανατριχιαστικόν θέαμα της ομαδικής σφαγής των Ελλήνων… Και όμως θα ήρκουν τότε ελάχιστοι κανονιοβολισμοί των αγγλικών πλοίων δια να σωθεί τουλάχιστον η πόλις και δια να προληφθούν αι σφαγαί και τα μαρτύρια του πληθυσμού. Αφ' ετέρου οι Γάλλοι εις τα Μουδανιά, έρριψαν ζεματιστό νερό εις όσους αποπειράθηκαν να ανέβουν επί των πλοίων των. Τέλος, ο Αμερικανός πρόξενος εν Σμύρνη, όταν επήγε τότε εις γεύμα όπου ήτο προσκεκλημένος και οι Γάλλος πρόξενος, τον ήκουσε να δικαιολογεί με απερίγραπτον κυνισμόν την επιβράδυνσιν της αφίξεώς του. Η λέμβος που τον έφερε από το γαλλικόν πλοίον, προσέκρουσεν εις πτώματα Ελλήνων γυναικών που έπλεον εις την παραλία". Στο σημείο αυτό ο Κουχτσόγλου παραπέμπει στους γνωστούς ιστορικούς του προπερασμένου αιώνος: Π. Καρολίδη: Συμπλήρωμα εις την "Ιστορίαν του Ελληνικού Έθνους" Κ. Παπαρρηγόπουλου, εκδ. "Ελευθερουδάκη", σελ. 328).
Ο γράφων, μεταφέρει αυτά τα ντοκουμέντα από τον ιστορικό της Αριστεράς Τ. Βουρνά (τον συνεξόριστο στο "Παρθένι" της Λέρου (1918-1970), από το έργο του: "Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας" - Από την έλευση του Βενιζέλου στην Ελλάδα (1909) ως την έκρηξη του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940), εκδ. "Αφών Τολίδι", Αθήνα 1977, σελ. 247-248).
Συνεπώς, οι πιο πάνω ιστορικοί υιοθετώντας το καταγραφόμενο γεγονός το αναπαράγουν ιστορικά.
Κι' όμως, η "ιστορικός" κ. Ρεπούση, όχι μόνο έφτασε στις πανεπιστημιακές αίθουσες διδασκαλίας της "Ιστορίας" -που παντάπασιν αγνοεί- αλλά εισήλθε και στο "δημόσιο πτυελοδοχείον", ή "οπερέτα" , ή "χαλκείον διαφθοράς"
Τέτοιες πολιτικές αθλιότητες μόνο στην Ελλάδα που "κολυμπά στα σκατά" θα μπορούσαν να συμβούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: