Γράφει ο Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων
Τα στηρίγματα του δικομματισμού είναι ξανά στη εξουσία!
Αφού εγκατέλειψαν την αριστερά(ΣΥΝ, ΚΚΕ, κλπ), γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, βρήκαν έδαφος στην κυβέρνηση του Σημίτη πρακτικά και ιδεολογικά μια και η απόφαση για εξουσία και χρήμα ήταν ορατή, πλήν όμως έπρεπε να μείνει το αριστερό προφίλ στο επίπεδο της κοινωνίας για να ''δέσει ''με την νομεκλατούρα του συστήματος ΠΑΣΟΚ μια και υπήρχε κάτι κοινό στην διαδρομή και στην σχέση με το κράτος.
Ετσι ένα μαγαλο φάσμα στελεχών της ερύτερης και παραδοσιακής αριστεράς άρχισε να εγκολπώνεται το σύστημα ή το σύστημα να τους εγκοπλώνει, είτε ως δημοσιογράφοι μικροί και μεγάλοι, δίπλα σε μεγαλοεκδότες-εργολάβους διαμορφώνοντας και επηρεάζοντας την κοινή γνώμη, είτε με εταιρείς συβούλων ''ροκάνισαν ''τα ευρωπαικά, ολυμπιακά, πράσινης ανάπτυξης, εθνικά και πολλά'' ύποπτα εθνικά'' προγράμματα και κονδύλια, είτε ως πανεπιστημιακοί σύμβουλοι σε Υπουργούς και Υπουργεία, είτε ως μέλη και ηγεσία Δ.Σ των ΔΕΚΟ, των Τραπεζών και εταιρειών χρηματιστηρίου, είτε ως Γενικοί, Γραμματείς σε Υπουργεία ,είτε Υπουργοί και βουλευτές, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι του νεοΠΑΣΟΚ του Σημίτη και του Γιωργάκη.
''Αγκάλιασαν'',λοιπον, την εξουσία και το χρήμα με εναν τρόπο γνωστό στην αριστερά. Λίγοι μπροστά και πολλοί πίσω όχι στα φώτα της εξουσίας αλλά πίσω στις μαύρες διαδρομές του χρήματος και της προπαγάνδας. Ετσι πέρασαν με ωραίο και αριστερό τρόπο ολες οι νεοταξίτικες θέσεις και προτάσεις για την αποδόμηση του έθνους-κράτους, της λαθρομετανάστευσης(ως ανθώπινο δικαίωμα), του φιλοοθωμανισμού, της σκοπιανής προπαγάνδας, της τουρκικής διεισδυσης στη Θράκη, του σχεδίου Ανάν(ως ειρήνη των λαών) των δυτικών εξοπλισμών, της πράσινης οικονομικής ανάπτυξης(ως οικολογική ευαισθησία) κ.α΄. Φυσικά, όλα αυτά που διαμορφώνουν πολιτική και επιρροή είχαν και μεγάλα οικονομικά ανταλλάγματα.
Οταν το καράβι άρχισε να βουλιάζει το εγκατέλειψαν και επανήλθαν στο ασφαλές λιμάνι της αριστεράς που λειτούργησε ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την επανεμφάνηση τους ως ΄΄καθαροί' και αριστεροί.(Ρεπούση, ΠΑΝ-ΠΑΝ, Τσατσόπουλος, κ.α).
Απο τη άλλη το ΚΚΕ στα ίδια, είναι το αμορτισέρ του συστήματος, η σιγουριά της επαναστατικής γυμναστικής, των εργατοπατέρων και των κομματικών μεγαλοεπιχειρήσεων με την συμβολή του κράτους.
Για ποιά αριστερά, λοιπόν, χαιρόμαστε και πανηγυρίζουμε σήμερα;
Την αριστερά της εξουσίας, του χρήματος, της λαθρομετανάστευσης, των κουκουλοφόρων, του συνοστισμού στη Σμύρνη, του Τσατσόπυλου στο Σκάι, του Κακουλίδη και των διαφημιστικών εταιρειών, της Τυποεκδοτικής, του Γερμανού, της Φραγκιουδάκη, του Πρετεντέρη, του Νταλάρα και των ψαριών του, των μην τα βάζεται με τις τράπεζες,, του ΠΑΝ-ΠΑΝ, του Καραγκουλέ και των επιχειρήσεων του ΚΚΕ, της κόρης της τεως βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΗ ανανεωσιμες πηγές και πράσινη ανάπτυξη, των ρόζ,συμβούλων του Γιωράκη που γυρίζουν πίσω στο μαντρί, του Βαλλιανάτου, του Τρεμόπουλου,του Καμίνη, του Μπουτάρη, των εργατοπατέρων, και πάει λέγοντας......
Που είναι η αριστερά των εργαζομένων, της πατρίδας, της εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας.
Που είναι η αριστερά του ήθους;
Σύντροφοι μας την έφεραν.
Ελληνες το σύστημα είναι εδώ!
Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως Εθνικών Θεμάτων
Τα στηρίγματα του δικομματισμού είναι ξανά στη εξουσία!
Αφού εγκατέλειψαν την αριστερά(ΣΥΝ, ΚΚΕ, κλπ), γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, βρήκαν έδαφος στην κυβέρνηση του Σημίτη πρακτικά και ιδεολογικά μια και η απόφαση για εξουσία και χρήμα ήταν ορατή, πλήν όμως έπρεπε να μείνει το αριστερό προφίλ στο επίπεδο της κοινωνίας για να ''δέσει ''με την νομεκλατούρα του συστήματος ΠΑΣΟΚ μια και υπήρχε κάτι κοινό στην διαδρομή και στην σχέση με το κράτος.
Ετσι ένα μαγαλο φάσμα στελεχών της ερύτερης και παραδοσιακής αριστεράς άρχισε να εγκολπώνεται το σύστημα ή το σύστημα να τους εγκοπλώνει, είτε ως δημοσιογράφοι μικροί και μεγάλοι, δίπλα σε μεγαλοεκδότες-εργολάβους διαμορφώνοντας και επηρεάζοντας την κοινή γνώμη, είτε με εταιρείς συβούλων ''ροκάνισαν ''τα ευρωπαικά, ολυμπιακά, πράσινης ανάπτυξης, εθνικά και πολλά'' ύποπτα εθνικά'' προγράμματα και κονδύλια, είτε ως πανεπιστημιακοί σύμβουλοι σε Υπουργούς και Υπουργεία, είτε ως μέλη και ηγεσία Δ.Σ των ΔΕΚΟ, των Τραπεζών και εταιρειών χρηματιστηρίου, είτε ως Γενικοί, Γραμματείς σε Υπουργεία ,είτε Υπουργοί και βουλευτές, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι του νεοΠΑΣΟΚ του Σημίτη και του Γιωργάκη.
''Αγκάλιασαν'',λοιπον, την εξουσία και το χρήμα με εναν τρόπο γνωστό στην αριστερά. Λίγοι μπροστά και πολλοί πίσω όχι στα φώτα της εξουσίας αλλά πίσω στις μαύρες διαδρομές του χρήματος και της προπαγάνδας. Ετσι πέρασαν με ωραίο και αριστερό τρόπο ολες οι νεοταξίτικες θέσεις και προτάσεις για την αποδόμηση του έθνους-κράτους, της λαθρομετανάστευσης(ως ανθώπινο δικαίωμα), του φιλοοθωμανισμού, της σκοπιανής προπαγάνδας, της τουρκικής διεισδυσης στη Θράκη, του σχεδίου Ανάν(ως ειρήνη των λαών) των δυτικών εξοπλισμών, της πράσινης οικονομικής ανάπτυξης(ως οικολογική ευαισθησία) κ.α΄. Φυσικά, όλα αυτά που διαμορφώνουν πολιτική και επιρροή είχαν και μεγάλα οικονομικά ανταλλάγματα.
Οταν το καράβι άρχισε να βουλιάζει το εγκατέλειψαν και επανήλθαν στο ασφαλές λιμάνι της αριστεράς που λειτούργησε ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την επανεμφάνηση τους ως ΄΄καθαροί' και αριστεροί.(Ρεπούση, ΠΑΝ-ΠΑΝ, Τσατσόπουλος, κ.α).
Απο τη άλλη το ΚΚΕ στα ίδια, είναι το αμορτισέρ του συστήματος, η σιγουριά της επαναστατικής γυμναστικής, των εργατοπατέρων και των κομματικών μεγαλοεπιχειρήσεων με την συμβολή του κράτους.
Για ποιά αριστερά, λοιπόν, χαιρόμαστε και πανηγυρίζουμε σήμερα;
Την αριστερά της εξουσίας, του χρήματος, της λαθρομετανάστευσης, των κουκουλοφόρων, του συνοστισμού στη Σμύρνη, του Τσατσόπυλου στο Σκάι, του Κακουλίδη και των διαφημιστικών εταιρειών, της Τυποεκδοτικής, του Γερμανού, της Φραγκιουδάκη, του Πρετεντέρη, του Νταλάρα και των ψαριών του, των μην τα βάζεται με τις τράπεζες,, του ΠΑΝ-ΠΑΝ, του Καραγκουλέ και των επιχειρήσεων του ΚΚΕ, της κόρης της τεως βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΗ ανανεωσιμες πηγές και πράσινη ανάπτυξη, των ρόζ,συμβούλων του Γιωράκη που γυρίζουν πίσω στο μαντρί, του Βαλλιανάτου, του Τρεμόπουλου,του Καμίνη, του Μπουτάρη, των εργατοπατέρων, και πάει λέγοντας......
Που είναι η αριστερά των εργαζομένων, της πατρίδας, της εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας.
Που είναι η αριστερά του ήθους;
Σύντροφοι μας την έφεραν.
Ελληνες το σύστημα είναι εδώ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου