Του ΗΛΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Διευθυντή του ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΥ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ
Ό,τι θέλει ο λαός. Είναι μια πάγια…κραυγαλέα φράση,
(που σχεδόν ποτέ), δεν μπορεί κανείς να την ανατρέψει. Βεβαίως υπονοεί την
θέληση από την πλειοψηφία του λαού. Το αναφέρω μια και πριν μέρες, στις 6
Μαϊου, είχαμε βουλευτικές εκλογές. Και για μια ακόμη φορά ο λαός…. μίλησε δια
της ψήφου του. Αυτή τη φορά δεν ήταν
τόσο ξεκάθαρη η «φωνή» του, με
αποτέλεσμα να έχουμε «μπερδευτεί» στο τι ακριβώς μας είπε. Πολλές φωνές που
σημαίνει πολυφωνία άρα δημοκρατία, ή όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να
ξημερώσει! Και το είπε ο λαός, με έξι διαφορετικές γλώσσες - ας πούμε ότι
καταλαβαίνουμε τις δύο. Θέλουμε Ευρώ ή δραχμή; Εδώ όμως δεν μπορούμε να το
ξεχωρίσουμε. Και οι μεν φωνάζουν το μεν, οι δε το δε. Εν τοιαύτη περιπτώσει, το
θέμα μας είναι εάν η θέληση του λαού, εκτός του ότι είναι επιτακτική, θεμιτή,
δημοκρατική, σεβαστή (και μια σειρά συνώνυμων επιθέτων), είναι και σωστή, η ορθή, η μελετημένη, η ωφέλιμη, (ακόμη
μια σειρά συνώνυμων επιθέτων);
Ο λαός ανάλογα με την ερμηνεία που θα δώσει θα είναι ο
ωφελημένος ή βλαμμένος. Και έχουμε πολλά παραδείγματα και στην απώτερη και στη
σημερινή ιστορία ότι πολλοί λαοί υπέστησαν τις συνέπειες κακών επιλογών και
αμελέτητων θελήσεών τους. Σήμερα βρισκόμαστε περίπου σε μια τέτοια κατάσταση. Με
μια κραυγή, η φωνή του λαού. Θα απολαύσουμε τα αγαθά ή θα υποστούμε τα κακά της
θελήσεώς μας; Θέλουμε μια αριστερή κυβέρνηση με όσα ευαγγελίζεται ή μια δεξιά
με όσα φοβόμαστε; Από αυτό που θα επιλέξουμε θα εξαρτηθεί το μέλλον μας. ΦΩΝΗ
ΛΑΟΥ, οργή ή ευλογία Θεού;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου